Χωρίς επιλογές ο Ερντογάν, τώρα τυπώνει χρήμα – Νέο χαμηλό λίρας

Του Ηλία Σιακαντάρη από το newmoney.gr

Η τουρκική κρίση ξεκίνησε: Η λίρα καταρρέει σε επίπεδο συναλλαγματικής κρίσης του 2018

Στο 6,8 η ισοτιμία με το δολάριο, νέο χαμηλό – Η τουρκική αντιπολίτευση φοβάται υπερπληθωρισμό και καταστροφή, παρακαλάει τον Ερντογάν να μην πλημμυρίσει την οικονομία με φρεσκοτυπωμένες λίρες.Νέο χαμηλό δοκιμάζει σήμερα το τουρκικό νόμισμα στην αγορά συναλλάγματος, με την σχέση ανταλλαγής δολαρίου λίρας να αγγίζει το 6,8 – το υψηλότερο επίπεδο (και η χαμηλότερη αξία για το τουρκικό νόμισμα) από την συναλλαγματική κρίση του 2018 που παραλίγο να συντρίψει την τουρκική οικονομία.Η χώρα δεν έχει πλέον δολάρια στα συναλλαγματικά της διαθέσιμα να αντιμετωπίσει τις πιέσεις στην ισοτιμία με πωλήσεις – ενώ πρέπει να χρηματοδοτήσει ένα ιδιωτικό χρέος ύψους 170 δισεκ. δολαρίων τους επόμενους μήνες. Με τις λύσεις της δημιουργικής λογιστικής για τη διαχείριση των συναλλαγματικών αποθεμάτων στη χώρα να έχουν σωθεί, και τις ανάγκες για την αντιμετώπιση του κορωνοϊού να δημιοργούν τεράστιες απαιτήσεις για δαπάνες και πιστώσεις, η τελευταία λύση του Ερντογάν είναι… το κουμπί του πιεστηρίου.Όμως το τύπωμα χρήματος σε αυτή τη φάση για την Τουρκία θεωρείται βέβαιο ότι θα πυροδοτήσει υπερπληθωρισμό και διόγκωση των ήδη δυσβάσταχτων εξωτερικών υποχρεώσεων της χώρας. Η αντιπολίτευση έχει θορυβηθεί και κάνει έκκληση στον Ερντογάν να χαλιναγωγήσει την πρόθεση του να τυπώσει χρήμα.“Όλοι γνωρίζουν ότι η κυβέρνηση δεν έχει αφήσει περιθώρια ελιγμών στον προϋπολογισμό” είπε ο εκπρόσωπος του ρεπουμπλικανικού κόμματος Φαϊκ Εζτρακ. “Έτσι το θέμα της χρηματοδότησης της μάχης εναντίον της επιδημίας αποτελεί σημαντικό πρόβλημα”Οι κεμαλιστές συστήνουν αναγκαστικά λιτότητα και φρένο στις εύκολες αλλά επικίνδυνες λύσεις. Αναγνωρίζουν ότι η Τουρκία δεν έχει άλλη λύση από το να κόψει χρήμα, αλλά φοβούνται το λαϊκισμό του Ερντογάν και την αμετροέπειά του προκειμένου να διατηρηθεί στην εξουσία.“Αν τυπωθούν χρήματα, θα πρέπει να είναι μόνο για τις δαπάνες που σχετίζονται με την επιδημία. Για να μην έχει μόνιμη επίπτωση στον πληθωρισμό θα πρέπει από τώρα να καθορίσουμε τη στρατηγική εξόδου από την νομισματική επέκταση”, είπε ο Έζτρακ.Καθώς όμως το τύπωμα χρήματος είναι η μόνη δυνατότητα που έχει στα χέρια του ο Ερντογάν (εκτός και αν βρει κάποιος να του δανείσει περί τα 200 δισ. σε συνάλλαγμα τους επόμενους 12 μήνες) είναι βέβαιο ότι δε θα χρησιμοποιήσει το μοναδικό του εργαλείο διακριτικά.

Νιαζί Κιζίλγιουρεκ: Ιδού ο άνθρωπος

Tου Άριστου Μιχαηλίδη από τον Φιλελεύθερο

Τον Νιαζί Κιζίλγιουρεκ δεν τον γνώρισα ποτέ προσωπικά, και μια δυο φορές που αναφέρθηκα σε αυτόν ήταν για να σχολιάσω πολιτικές ενέργειές του, όχι ως πρόσωπο, αλλά ως πολιτικό που παίζει ρόλο στις εξελίξεις του μεγάλου μας προβλήματος της κατοχής. Τώρα, μάλιστα, που ως ευρωβουλευτής έχει και λόγο στις Βρυξέλλες για την πατρίδα μας, πολύ περισσότερο είναι αναγκαίο να ελέγχεται κριτικά για τις πράξεις του. Αυτό το λέει η δημοκρατία, όχι εγώ. Λοιπόν, την περασμένη Πέμπτη σχολίασα την ανακοίνωσή του ότι θα διαθέσει €1.000 για να βοηθηθούν ξένοι εργάτες και φοιτητές που έχουν εγκλωβιστεί στα κατεχόμενα. Μια παράγραφος ήταν το σχόλιο μου μέσα στο άρθρο της ημέρας. Βασισμένος στη δική του ανακοίνωση έγραψα ότι ο ευρωβουλευτής έκρινε ότι αυτοί που έχουν περισσότερη ανάγκη μέσα σε αυτό το κακό που περνούμε κι έτρεξε να τους βοηθήσει είναι οι ξένοι εργάτες και οι φοιτητές που βρίσκονται παράνομα στα κατεχόμενα. Κι αυτή η συμβολική του ενέργεια συμβολίζει και την πολιτική διαύγεια αυτών που εκπροσωπούν τον κυπριακό λαό, εδώ ή στην Ευρώπη.

Ο Κιζίλγιουρεκ, λοιπόν, που ούτε εκείνος με γνωρίζει προσωπικά, αποφάσισε να απαντήσει στο σχόλιό μου, όχι για να εξηγήσει την ενέργειά του ως οφείλει (όχι σε μένα, αλλά στην Κυπριακή Δημοκρατία), μα για να με «αναλύσει» ως άνθρωπο και να βγάλει το συμπέρασμα ότι «τέτοιοι άνθρωποι», σαν εμένα δηλαδή, είναι λίγο πολύ με… ψυχολογικά προβλήματα. Η απάντησή του είναι σήμερα στη σελίδα 14 για να τη διαβάσει όποιος ενδιαφέρεται. Κοτζάμ πανεπιστημιακός και ευρωβουλευτής (δημόσιο πρόσωπο, δηλαδή) αποφασίζει με τόση ευκολία να γράψει για έναν άνθρωπο τόσα πολλά αηδιαστικά υπονοούμενα, που σε κάνει να αναρωτιέσαι πόσο θράσος του έδωσε η φύση ή αυτοί που τον ψήφισαν να τους εκπροσωπεί. Ξεκινώντας από το συμπέρασμά του ότι «τέτοιοι άνθρωποι», σαν εμένα, «είναι ανήμποροι να περιορίσουν τα αισθήματα μίσους που τους διακατέχουν και να αισθανθούν ενσυναίσθηση». Και καταλήγοντας στο ότι, σύμφωνα με τον κοινωνικό ψυχολόγο Arno Gruen, «τέτοιοι άνθρωποι» έχουν «μίσος για τους άλλους» και, σύμφωνα πάντα με τον Gruen, έχουν τραυματικές εμπειρίες στην παιδική ηλικία, έχουν «διάπλαση ενός ναρκισσευόμενου και εγωπαθούς ατόμου»… Ελάχιστα αυτά μπροστά σε όσα γράφει τα οποία βεβαίως αξίζουν φτύσιμο και όχι σεβασμό, όπως θα άρμοζε όταν διαβάζεις την άποψη, έστω κι αν διαφωνείς, ενός πανεπιστημιακού και ευρωβουλευτή.

Γιουβάλ-Νοά Χαράρι στην «Κ»: Η εποχή που θα χακάρουν ανθρώπους

Από: ΗΛΙΑΣ ΜΑΓΚΛΙΝΗΣ

«Στο παρελθόν, η εκπαίδευση έχτιζε ανθρώπινες ταυτότητες όπως χτίζονται τα σπίτια – με βαθιά θεμέλια και στέρεους τοίχους. Τώρα χρειάζεται να χτίζουμε ανθρώπινες ταυτότητες όπως στήνουμε ένα αντίσκηνο, κάτι που μπορείς ανά πάσα στιγμή να ξεστήσεις και μετά να ξαναστήσεις αλλιώς, αλλού», λέει ο Χαράρι.

Με τα «Είκοσι ένα μαθήματα για τον εικοστό πρώτο αιώνα», το τελευταίο βιβλίο του διάσημου Ισραηλινού στοχαστή και συγγραφέα Γιουβάλ-Νοά Χαράρι (στα ελληνικά κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αλεξάνδρεια, σε μετάφραση του Μιχάλη Λαλιώτη), μπορεί κάποιος να χάσει τον ύπνο του. Μετά την άτυπη παγκόσμια ιστορία της ανθρωπότητας και το χρονικό του ανθρώπου του μέλλοντος («Homo Sapiens» και «Homo Deus», αμφότερα από τις εκδ. Αλεξάνδρεια), ο σύγχρονος σούπερ σταρ της διεθνούς διανόησης καταπιάνεται με προκλήσεις που θα αντιμετωπίσει η ανθρωπότητα μέσα σε αυτό τον αιώνα: από την τεχνητή νοημοσύνη και τους ευφυείς αλγόριθμους έως τη μεταμόρφωση του ανθρώπινου σώματος και της αγοράς εργασίας, ο Χαράρι μοιάζει να προειδοποιεί αλλά και να προετοιμάζει την ίδια στιγμή.

Οπως έγραφε η Σίσσυ Αλωνιστιώτου σε αυτές τις σελίδες, με αφορμή το άλλο «μελλοντολογικό» βιβλίο του Χαράρι, το «Homo Deus»: «Πού θα φτάσει η τεχνολογία και πώς μπορεί να απειλήσει τον δημιουργό το ίδιο του το επίτευγμα; Ποια είναι τα όνειρα και οι εφιάλτες που προβλέπονται για τον 21ο αιώνα αλλά και μετά; Τι ρόλο θα παίξει ο/η/το... Dataism, δηλαδή η νέα “θρησκεία των Δεδομένων” στις επιλογές και στη συμπεριφορά μας αλλά και ανεξάρτητα –ή κυρίως ανεξάρτητα– από αυτές; Η πορεία προς την Αθανασία και τη θεϊκή φύση του ανθρώπου θα οδηγήσει σε ακόμα μεγαλύτερες ανισότητες μεταξύ των πληθυσμών, δημιουργώντας μια κρίσιμη –άχρηστη– για την πορεία της ανθρωπότητας μάζα ανθρώπων;».

Το εξώφυλλο του τελευταίου βιβλίου του, που κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Αλεξάνδρεια.

Χαρισματικός αφηγητής, ο Χαράρι έχει συχνά κατηγορηθεί για διανοητικά πυροτεχνήματα και για την παγίδευσή του στην ευκολία που έχει να στήνει πιθανότητες και σενάρια για το μέλλον. Σε ένα διάλειμμα του διαλογισμού και των διαλέξεών του, είχε την καλοσύνη να μας απαντήσει σε ορισμένες γραπτές ερωτήσεις που του είχαμε αποστείλει.

– Η κόρη μου είναι τεσσάρων ετών. Σε τι κόσμο θα ζει σε λίγες δεκαετίες από σήμερα; Εάν έχει με κάποιο τρόπο αντιμετωπιστεί η κλιματική αλλαγή, θα έχει άραγε ξεπεραστεί και η φιλελεύθερη δημοκρατία που τόσο υπονομεύεται σήμερα; Τι κόσμος μπορεί να είναι αυτός;

– Κανένας δεν ξέρει πώς θα είναι ο κόσμος και η αγορά εργασίας το 2050, δεδομένου ότι κανένας δεν ξέρει ποιες είναι οι δεξιότητες που θα πρέπει να διδαχθούν σήμερα οι νέοι. Η καλύτερη συμβουλή που μπορώ να δώσω είναι να δοθεί έμφαση στην πνευματική διαύγεια και στη συναισθηματική νοημοσύνη. Παραδοσιακά, ο ανθρώπινος βίος χωριζόταν σε δύο κύριες ενότητες: στην περίοδο της εκμάθησης και στην περίοδο της εργασίας. Στο πρώτο μέρος, χτίζεις μια στέρεη ταυτότητα και αποκτάς προσωπική και επαγγελματική δεξιότητα. Στο δεύτερο μέρος, βασίζεσαι σε αυτή την ταυτότητα και τις δεξιότητες για να κινηθείς μέσα στον κόσμο, να κερδίζεις τα προς το ζην και να συνεισφέρεις στην κοινωνία.

Γύρω στο 2050, αυτό το παραδοσιακό μοντέλο θα έχει εκλείψει και ο μοναδικός τρόπος για να μπορέσει ο άνθρωπος να παραμείνει στο παιχνίδι θα είναι να συνεχίσει να μαθαίνει διά βίου και να επινοεί εκ νέου τον εαυτό του ξανά και ξανά. Αυτό θα έχει τεράστιες ψυχολογικές δυσκολίες. Η αλλαγή είναι πάντοτε στρεσογόνα και η επινόηση του εαυτού στα 40 σου θα είναι πολύ βαριά για τους περισσότερους. Ακόμα και αν το καταφέρεις, θα μπορέσεις να το ξανακάνεις στα 50 σου; Και ακόμα μία φορά στα 60 σου; Τα περισσότερα από τα υπάρχοντα εκπαιδευτικά συστήματα δε προετοιμάζουν τους ανθρώπους για μια ρευστή και αγχωτική ζωή. Το πιο σημαντικό στοιχείο με το οποίο πρέπει να διδάσκουμε τα παιδιά μας είναι να χτίζουν την ταυτότητά τους και την προσωπικότητά τους με τέτοιο τρόπο ώστε να υποδέχονται παρά να αντιστέκονται στις μελλοντικές αλλαγές.

Αυτό που δεν κατάλαβαν κάποιοι στην Ελλάδα! Ακόμη και οι Τούρκοι κατηγορούν τον Ερντογάν για την επίθεσή του με τους μετανάστες στον Έβρο.

ΚΛΙΚ στην εικόνα για να διαβάσετε την ανάρτηση...

Ο ιερέας που κοινωνούσε πιστούς στο Κουκάκι την Κυριακή των Βαΐων είναι ο «παπάς των φτωχών» στου Φιλοπάππου

Ένας ιερέας προστάτης των αστέγων στην καρδιά της Αθήνας

Η πρώτη δημοσίευση έγινε το Σάββατο, 25 Ιουλίου 2015, 12:27Της Σοφίας Χρήστου

Δεκαπέντε χρόνια προσφοράς συμπληρώνει φέτος ο πάτερ Γεώργιος Σχοινάς, προϊστάμενος της Ενορίας του Αγίου Νικολάου Φιλοπάππου, βοηθώντας με κάθε τρόπο τους φτωχούς της περιοχής. Ο «παπάς των φτωχών», όπως τον αποκαλούν, φροντίζει από το 2002 άτομα που δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις καθημερινές τους ανάγκες (ανέργους, πολυτέκνους, αστέγους και μικροσυνταξιούχους), διοργανώνοντας συσσίτιο στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου, όπου προσφέρονται 300 γεύματα κάθε μέρα, όλο τον χρόνο.

«Στον Άγιο Νικόλαο Φιλοπάππου υπήρχε συσσίτιο από παλιά για μικρό αριθμό ανθρώπων, αλλά, όταν η κρίση γιγαντώθηκε, ο αριθμός αυξήθηκε και η βοήθεια πήρε τις διαστάσεις που έχει σήμερα. Έχουμε ένα συσσίτιο που έχει 300 μερίδες φαγητό και μοιράζεται καθημερινά από τις 11 π.μ. έως τις 12 μ.μ. σε ανθρώπους που έχουν ανάγκη. Αρκετοί παίρνουν φαγητό και για την οικογένεια», τονίζει ο π. Γεώργιος, 42 ετών.

«Με τη λογική δεν βγαίνει. Δεν είναι εύκολο. Πιστεύουμε στη βοήθεια του Θεού και τη βλέπουμε κάθε μέρα. Εκεί που μπορεί να μην έχουμε ούτε λάδι, εμφανίζεται κάποιος που μπορεί να μας φέρει ή να προσφέρει χρήματα. Και εταιρείες να είχαμε επιστρατεύσει, πάλι δεν θα γινόταν έτσι», σημειώνει.

Πολλοί ζητούν και οικονομική ενίσχυση για να πάρουν τα πιο βασικά πράγματα, όπως είδη προσωπικής καθαριότητας, να πληρώσουν ενοίκια, λογαριασμούς, αλλά και για τα φάρμακά τους. «Όσο μπορούμε βοηθάμε. Έχουμε κάνει συνεργασία με φαρμακείο της περιοχής και καλύπτουμε εμείς τη διαφορά-συμμετοχή. Αυτήν τη στιγμή χρωστάμε 10.000 ευρώ», αναφέρει ο π. Γεώργιος.

«Στεναχωριέμαι και θλίβομαι, αλλά ο Θεός έχει πρόνοια. Αν το κάναμε όλοι, θα είχαν μειωθεί τα αντικαταθλιπτικά κατά πολύ», υπογραμμίζει ο εφημέριος του Ι. Ν. Αγίου Νικολάου.

Σημαντικός, ωστόσο, είναι και ο ρόλος των εθελοντών. Στην κουζίνα τον βοηθούν τέσσερις-πέντε άνεργοι, που σιτίζονται και οι ίδιοι εκεί, αλλά συμπαραστάτες στο έργο του έχει και δεκάδες νέους. «Σιτιζόμαστε και εμείς εδώ, αλλά παράλληλα μαγειρεύουμε για το συσσίτιο. Κάθε μέρα η κατάσταση είναι και πιο δύσκολη, δυστυχώς! Ας είναι καλά ο π. Γεώργιος, είναι άγιος άνθρωπος», λέει ο κ. Συρίγος, ένας εξ αυτών που τον βοηθούν στην όλη προσπάθεια. Η κυρία Σοφία, από την πλευρά της, είναι επίσης άνεργη από το 2011 και καθημερινά πηγαίνει με τρεις συγκοινωνίες (ένα λεωφορείο και δύο τρόλεϊ) στο συσσίτιο για να βοηθήσει εθελοντικά στη λάντζα του μαγειρείου. «Ο π. Γεώργιος είναι ο πνευματικός μου. Έτσι έμαθα για το συσσίτιο και θεώρησα χρέος μου να βοηθήσω. Νιώθω πολύ όμορφα που μπορώ να προσφέρω. Δεν είναι καλή η απραξία», σημειώνει.

Αποχώρηση της Ιταλίας ή διάσπαση της Ε.Ε;

Από

 Francesco Giubilei

 [«Από τις πολλές δεκάδες άρθρων στον παγκόσμιο τύπο που ελεεινολογούν την χρεοκοπία της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης ενώπιον της εξελισσόμενης τραγωδίας κυρίως των εθνών του Νότου, το κατωτέρω άρθρο δημοσιογράφου της ιδιαίτερα πληττόμενης γειτονικής μας και πολιτισμικά ομογάλακτης Ιταλίας ανταποκρίνεται περισσότερο στις ανάγκες σωστής ενημέρωσης του ελλαδικού κοινού για την ωμή πραγματικότητα που αποκάλυψε η μάστιγα του κορωναϊού και που συσκοτίζει ο συστηματικός θόρυβος, ο πανικός και η καλλωπιστική αερολογία. Πέραν της πειστικής απεικόνισης του εγγενούς και πολυδιάστατου γεω-πολιτιστικού διχασμού

της Ευρωπαϊκής «Ένωσης»,το άρθρο, ( που γράφτηκε πριν από την συμφωνία-θρίαμβο του Βορρά μπροστά στους τάφους του Νότου), κατατοπίζει τον Έλληνα αναγνώστη και για την αξία της λύσης του Μηχανισμού Σταθερότητας, η οποία εορτάστηκε παρ’ ημίν ως επιτυχία.]

Μετάφραση/Εισαγωγή: Μιχαήλ Στυλιανού

 Ενώ οικονομική βοήθεια από τις Βρυξέλλες συζητείται και καθυστερεί, εκατομμύρια ανθρώπων της Μεσογείου αμφισβητούν ήδη την Ευρωπαϊκή Ιδέα.

Από την γέννηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπήρξε μια έντονη συζήτηση για  την δυνατότητα δημιουργίας μιας Ευρώπης δύο οδών, διαχωρισμένης μεταξύ των Μεσογειακών εθνών και εκείνων της Βόρειας Ευρώπης.

Οι υποστηρικτές αυτής της λύσης έλεγαν ότι οι διαφορές μεταξύ των δυο αυτών τμημάτων της Ευρώπης είναι ασυμβίβαστες, σε ότι αφορά τον τρόπο ζωής, την αντίληψη για την κοινωνία και κυρίως την νοοτροπία των πολιτών. Το ενδεχόμενο της διαίρεσης πρωτοεμφανίστηκε στην Ελλάδα κατά την κρίση του 2008 και τώρα με την κατάσταση  ανάγκης του κορωνοϊού φαίνεται να  ενισχύεται.

Σήμερα έχει σκληρυνθεί η διαχωριστική γραμμή μεταξύ Βορρά και Νότου και εμφανίζεται με αντίθετες θέσεις για την αντιμετώπιση της εξάπλωσης του ιού.

Από την μια πλευρά οι λατινικές χώρες της Ευρώπης ζητούν να χρησιμοποιήσουν «Ευρωομόλογα», ένα χρηματοπιστωτικό εργαλείο με κοινό ευρωπαϊκό χρέος  συνδεόμενο με τις πλουτοπαραγωγικές πηγές, που αυτές κρίνουν απολύτως απαραίτητο για την αντιμετώπιση της υγειονομικής κρίσης. Η Ιταλία και η Ισπανία δεν ζητούν να μοιραστούν το συνηθισμένο δημόσιο χρέος τους με την Γερμανία. Το μόνο που ζητούν είναι να μοιραστούν οι δαπάνες που απαιτούνται για την αντιμετώπιση της πανδημίας. Από την άλλη πλευρά Γερμανοί πολιτικοί και τα Μέσα Ενημέρωσης κατηγορούν τον Νότο ότι επιζητεί να χρηματοδοτήσει την αντιμετώπιση της υγειονομικής κρίσης με γερμανικά χρήματα. Η Γαλλία στέκεται στο μέσον αυτών των δύο παρατάξεων, μολονότι στην πράξη η  άποψη του Μακρόν μοιάζει να είναι πιο κοντά στην θέση των χωρών της νότιας Ευρώπης.

Σκάνδαλο με το 600αρι:193εκ. το πρόγραμμα-108εκ. οι επιστήμονες-85εκ. οι “ημέτεροι”

Εδώ και μέρες αντιπολιτευόμενα μέσα ενημέρωσης αλλά και φορείς των επιστημόνων όχι μόνο καταγγέλλουν ως κοροϊδία το ψευτο-επίδομα των 600€ που δίδεται σε επαγγελματίες επιστήμονες με την προϋπόθεση παρακολούθησης προγραμμάτων κατάρτισης (voucher) οι οποίοι στο τελευταίο δίμηνο δεν έχουν κανένα εισόδημα αλλά καταγγέλλουν επίσης ως μέγα σκάνδαλο το γεγονός ότι περίπου το ίδιο συνολικά ποσό που θα πάρουν όλοι οι επιστήμονες με τα 600 ευρώ , το ίδιο, περίπου, ποσό θα ενθυλακώσουν οι “ημέτεροι” των Κέντρων Δια Βίου Μάθησης και οι εταιρείες που θα κατασκευάσουν τις σχετικές πλατφόρμες.

Συγκεκριμένα, όπως καταγγέλλει η “Κυριακάτικη Δημοκρατία”, οι 180.000 επιστήμονες θα λάβουν συνολικά  108.205.200 €, δηλαδή 600 € έκαστος. Την ίδια ώρα τα λίγα Κέντρα Δια βίου Μάθησης θα εισπράξουν 54.760.740 € ενώ οι μόλις έξι εταιρείες που θα κατασκευάσουν πλατφόρμες αξίας μερικών χιλιάδων ευρώ θα λάβουν 30 εκ. €.

Σύμφωνα με τις ίδιες καταγγελίες οι διαδικασίες που ακολουθήθηκαν για τις συγκεκριμένες “αναθέσεις” μόνο ως διαφανείς δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ενώ ακολουθήθηκαν διαδικασίες εξπρές που ελέγχονται, σύμφωνα πάντα με τις καταγγελίες, ως διαβλητές.

Τέλος να σημειώσουμε ότι η χρηματοδότηση του προγράμματος δεν θα γίνει από κοινοτικά προγράμματα αλλά από εθνικούς πόρους και ενδεχομένως εφόσον ολοκληρωθούν οι διαχειριστικές ενέργειες μπορεί να συγχρηματοδοτηθούν και από κοινοτικά κονδύλια.

Η κυβέρνηση οφείλει άμεσα να δώσει σαφείς απαντήσεις επί των καταγγελλομένων, πράγμα που απαιτεί πρώτα από όλα ο επιστημονικός κόσμος της χώρας.

Η Ανάσταση, συντριβή του θανάτου (και ο COVID-19)

-του Γιάννη Αλεξόπουλου-

 Έχω την εικόνα ενός “μεσαίωνα” που αναδύεται συγκαλυμμένα, πονηρά κρυμμένος πίσω από τη μάσκα ενός εξορθολογισμού που ανάθεμα αν έχει λογική…

   Βλέπεις από τη μιά, την απρόσκοπτη λειτουργία supermarket, μαζικών μέσων μεταφοράς, λαϊκών αγορών, δημοσίων υπηρεσιών κλπ.

   Από την άλλη η Εκκλησία του Χριστού τελεί υπό μια ιδιότυπη απαγόρευση.

Το οξύμωρο είναι ότι στους δημόσιους και ιδιωτκούς χώρους και φορείς απειλήθηκαν και σε αρκετές περιπτώσεις επιβλήθηκαν αυστηρότατες κυρώσεις μέχρι να συμμορφωθούν με τους κανόνες. Πλήρη συμμόρφωση δεν έχουμε δει ακόμα: πρόστιμα συνεχίζουν να πέφτουν βροχή.

Στην δε Εκκλησία της Ελλάδος  δεν δόθηκε καν η ευκαιρία να δείξει τι μπορεί να κάνει. Να δώσει ένα παράδειγμα, βρε παιδί μου, είτε προς αποφυγή είτε προς μίμηση…Άλλωστε πόσες φορές κλήθηκε να βγάλει το φίδι απ’την τρύπα κι έβαλε τα γιαλιά σε όλους μας;

Από τη μιά δημόσιες υπηρεσίες με τριψήφιο ή τετραψήφιο αριθμό εργαζομένων (εκεί δεν κυκλοφορεί ο ίός;) κι από την άλλη Εκκλησίες κλειστές (δεν επιτρέπεται όχι διψήφιος αλλά ούτε καν μονοψήφιος αριθμός πιστών).

Από τη μιά ελεύθερη διανομή αγαθών (από ογκώδεις οικιακές συσκευές έως  καφεδάκια) κι από την άλλη απαγόρευση διανομής κατ’οίκον του Αγίου Φωτός (Μήπως οι νόμοι της Φυσικής άλλαξαν και ο ιός επιζεί στις φλόγες κι όχι επάνω  στις συσκευασίες των διανεμομένων αγαθών;)

Ιδού ο παραλογισμός του ¨εξορθολογισμένων¨ και “πολιτικώς ορθών μέτρων”!!!

Όροι και όρια μιας εισόδου στον κόσμο της εξωστρέφειας

από

 Αντώνης  Σμυρναίος

 -

31 Μαρτίου 2020

1

272

«Όταν είσαι κάτι περίσσιο, σαν άνθρωπος, είναι ανθρώπινο;» Antonio Porchia

Όταν ο μετανεωτερικός θεωρητικός της ιστορίας Keith Jenkins επιχείρησε να απαντήσει στο διάσημο ερώτημα του E.H. Carr «Τι είναι η ιστορία», έκρινε ως επείγον να στοχαστεί πρώτα πάνω σε ένα προϋπάρχον ερώτημα, που αποτελεί και τον ορίζοντα του πρώτου: «Ποιος γράφει και για ποιον την ιστορία;». Κατ’ αναλογία, τον ηγεμονικό λόγο της εποχής μας που μας καλεί σε μια «έξοδο από την εσωστρέφεια», μια στοιχειώδης κριτική σκέψη μας αναγκάζει πρώτα απ’ όλα να τον ρωτήσουμε: Ποιος τη ζητά και για ποιόν σκοπό; Και βεβαίως, τι εννοεί αυτός ο λόγος με τη λέξη «εσωστρέφεια» και πώς αντιλαμβάνεται την έξοδο από αυτήν; Γιατί, είναι αλήθεια ότι η προσωποποίηση των εκάστοτε ερωτημάτων είναι κι από μόνη της ικανή να μεταθέσει την προβληματική από τα υψίπεδα μιας άχρονης μεταφυσικής, που συνεχίζει να επιβιώνει πολυτρόπως στις μέρες μας, στο επίπεδο μιας έγχρονης ιστορικότητας, που αντιμετωπίζει τα ερωτήματα απλώς ως πρόσκαιρα εργαλεία κατανόησης του κόσμου.

Έτσι, καθημερινά ακούμε στους χώρους της οικονομίας, της πολιτικής, της εκπαίδευσης, της θρησκείας, αλλά και σε κάθε τομέα της κοινωνίας, να προβάλλεται ο λόγος της «εξόδου από την εσωστρέφεια» ως η βασιλική, θεραπευτική οδός προς τη «σωτηρία». Τι εννοεί όμως αυτός ο λόγος με τη λέξη «εσωστρέφεια»; Ασκώντας την μετανεωτερική διδακτική μέθοδο του «καταιγισμού των ιδεών» (brainstorming), μπορούμε να συλλέξουμε μια σειρά από συνώνυμες λέξεις που επιθυμούν να τη συντροφέψουν: καθήλωση, ναρκισσισμός, εγωισμός, υπεροψία, εθνικισμός, φονταμενταλισμός, αυτοφαγία, απόρριψη του μέλλοντος, εγκλεισμός στο παρόν ή στο παρελθόν, πλήξη, μαρασμός, απαισιοδοξία, μεμψιμοιρία, μηρυκασμός, απομονωτισμός, αμυντισμός, περιχαράκωση, ενδοτικότητα, ερμητικότητα, μυστικισμός, κ.ά. Ο κατάλογος είναι πραγματικά ατέλειωτος, γιατί όσοι έχουν αναλάβει αυτό το εγχείρημα της εξόδου από την εσωστρέφεια έχουν εγκύψει ιδιαίτερα στους νεολογισμούς, γνωρίζοντας πολύ καλά ότι ο κόσμος οδεύει προς το μετασχηματισμό του πάντοτε μέσα από τη λειτουργία της ρητορικής: ο καινούργιος κάθε φορά κόσμος σκάει πρώτα-πρώτα με λέξεις…

Σήμερα, η προφάνεια αυτών των συνώνυμων της εσωστρέφειας όρων είναι πραγματικά δυσκαταμάχητη, αν όχι αφοπλιστική. Αλλά, το θεμελιώδες ερώτημα παραμένει: ποιος πρωτοζήτησε αυτήν την έξοδο; Δεν χρειάζεται να προβούμε σε μια εξονυχιστική αρχαιολογία της έννοιας, για να αναγνωρίσουμε ότι σήμερα η εξωστρέφεια αποτελεί πρώτα από όλα μια οικονομική – εμπορευματική επιταγή. Μέσα στον ορίζοντα της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας, αρκεί λ.χ. κανείς να ξεφυλλίσει τις οικονομικές σελίδες των ελληνικών εφημερίδων για να διαπιστώσει αυτόν τον ντετερμινισμό που τις πλημμυρίζει: η εσωστρέφεια των ελληνικών επιχειρήσεων αποτελεί ένα συμβόλαιο θανάτου που έχει ήδη υπογραφεί και δεν θα αργήσει καθόλου να υλοποιηθεί… Αλλά, επειδή ακριβώς η οικονομία κυριαρχεί παντού, αυτή η εμπορευματική πρωτόνοια αγκαλιάζει και σύρει στο χορό της κάθε άλλη πτυχή του κόσμου. Κι αυτό, γιατί θεωρείται δεδομένο ότι όλες, ως ερχόμενες απλώς από το παρελθόν, μετέχουν της εσωστρέφειας, ενοχοποιούνται από τη συγγένεια μαζί της, συνεπώς όλες υποχρεούνται να απογαλακτιστούν από αυτήν. Γιατί το παρελθόν αποτελεί ουσιαστικά τη συνεκδοχή της εσωστρέφειας και ο μεγάλος του αντίπαλος, η εμπορευματική εξωστρέφεια, ασκώντας το ρόλο του ντετέκτιβ ή του Μεγάλου Ιεροεξεταστή, προσπαθεί με όλα τα σύγχρονα τεχνολογικά μέσα να αποκαλύψει ίχνη, σπέρματα και ψηφίδες εσωστρέφειας παντού, γιατί η έξοδος από αυτήν οφείλει να είναι παγκόσμια και ολική, αλλιώς δεν έχει νόημα, δηλαδή κέρδος, να αναληφθεί ένα τέτοιο εγχείρημα. Δεν επιτρέπονται λοιπόν νησίδες εσωστρέφειας στο δημιουργούμενο ωκεανό της εξωστρέφειας, δεν επιτρέπονται άβατα, γιατί και μόνο η σιωπηλή παρουσία τους μπορεί ενδεχομένως να αποβεί απειλητική για τη σύγχρονη «ομο-ηγεμονικο-ποίηση» του κόσμου, κατά την ακριβόλογη έκφραση του Ντερριντά. Έτσι, η εσωστρέφεια οφείλει να προσδιοριστεί και να καταπολεμηθεί με ηθικολογικούς, μανιχαϊστικούς όρους, εφόσον η εξωστρέφεια πρέπει να εισέλθει οπωσδήποτε στα σύγχρονα ήθη για να είναι εν τέλει αποτελεσματική, δηλαδή ολοκληρωτική (Ζαν Μπωντριγιάρ).

Ωδή στη Χαρά της Κοινωνίας

Της Εύης Βουλγαράκη-Πισίνα*

Τις ώρες που γράφονται αυτές οι αράδες οδεύουμε προς το Πάσχα, ένα Πάσχα που θα το βιώσουμε διαφορετικά από κάθε άλλη φορά, καθώς η πανδημία του κορωνοϊού έχει μεταβάλει βασικές ορίζουσες του βίου, ιδίως στο πεδίο των κοινωνικών μας σχέσεων. Έχει εξάλλου οδηγήσει τον σύγχρονο άνθρωπο σε μια βιωματικά πρωτόγνωρη μνήμη θανάτου και μέσω αυτής σε μια συνειδητή κατάφαση της ζωής, που απειλείται, δεν είναι δεδομένη, και δοξολογείται. Τούτη την ώρα δεν γνωρίζουμε ποια θα είναι η εξέλιξη της πανδημίας στη χώρα μας, ήδη όμως είναι ορατά τα όρια των δυνατοτήτων των υπηρεσιών υγείας, καθημαγμένων σε βάθος δεκαετίας. Παρά ταύτα, η άνοδος της καμπύλης μεταδοτικότητας είναι σχετικά ομαλή, και τα έγκαιρα μέτρα κοινωνικής αποστασιοποίησης μοιάζουν να αποτρέπουν τα χειρότερα. Στο πλαίσιο αυτών των μέτρων, και η κυβερνητική απόφαση για τη μη τέλεση ιεροπραξιών και τη δυνατότητα «ατομικής προσευχής» και μόνο στους ναούς είναι σε πλήρη εφαρμογή, ενώ δεν προβλέπεται καν δυνατότητα μετάβασης στον ναό μετά την απαγόρευση της κυκλοφορίας, μήτε γνωρίζει κανείς πότε τυχόν θα μεταβληθεί αυτή η κατάσταση προς μια θετικότερη εξέλιξη – ασφαλώς μετά το Πάσχα.

Στο πλαίσιο της ζοφερής ατμόσφαιρας των ημερών έλαβε χώρα στη δημοσιότητα και μια εκτεταμένη συζήτηση για τη λειτουργία της Εκκλησίας, την κοινή προσευχή στους ναούς και ακόμα την ίδια τη θεία Λειτουργία και Κοινωνία. Το χριστεπώνυμο πλήρωμα κατηγορήθηκε από πολύ νωρίς και με σφοδρότητα ως παράγων διάδοσης του ιού, παράγων μολυσματικός, που χαρακτηρίζεται από ιδεοληψία και κοινωνική ανευθυνότητα, καθώς αδιαφορεί για την έκθεση του πλησίον σε κίνδυνο. Εκφράστηκε η απαίτηση να απαγορευτεί η λατρεία, που είναι βλαπτική ακόμα και για όσους δεν μετέχουν σε αυτή, εξαιτίας του κινδύνου διάδοσης του ιού, και βέβαια λοιδορήθηκε ιδίως η συμμετοχή των πιστών στη θεία Κοινωνία μέσα από την κοινή λαβίδα.

Είναι προφανής η πολλαπλότητα των κινήτρων όσων έθεταν τέτοια ζητήματα, ενώ η πολυπλοκότητα της κοινωνικής αντίδρασης συσχετίζεται επίσης και με τους χρόνους και την ένταση με την οποία διατυπώθηκαν κάθε λογής επιφυλάξεις. Δεν μπορεί να μη σημειώσει κανείς την ηχηρή εμφάνιση ενός ρατσιστικού λόγου, που μαζί με χαρακτηρισμούς και ρητορικά σχήματα υπερβολής ζητούσε και την άρση της ελευθερίας της λατρείας από τους χριστιανούς, μαζί και με την εγγραφή τους στο πεδίο της ανηλικιότητας και ανευθυνότητας – συνθήκης που θα έπρεπε να τύχει κοινωνικής επιτήρησης από τους ενήλικες θιασώτες του «ορθολογισμού». Ας σημειωθεί πάντως ότι στο ίδιο πεδίο ανηλικιότητας έχει από χρόνους πολλούς κατατάξει το ποίμνιο και μέρος της ποιμένουσας εκκλησίας, που ενθαρρύνει την κηδεμόνευση και τον πατερναλισμό, και με ιδιαίτερη έμφαση εμμένει εξίσου στην αέναη σιωπή των λογικών της προβάτων. Αυτό είναι όμως μια συζήτηση λίγο διαφορετική, αν και όχι ασύνδετη.

Οι αντιφάσεις των Μάρξ-Ένγκελς για το Εθνικό Ζήτημα

ΚΛΙΚ στην εικόνα για να διαβάσετε την ανάρτηση...

Τουρκία: Παιχνίδια με την μετανάστευση και τον κορωνοϊό

Σε νέα φάση του υβριδικού πολέμου που έχει εξαπολύσει εναντίον της Ελλάδας φαίνεται ότι έχει περάσει η Τουρκία , σύμφωνα με κεντρική ανάρτηση που έκανε στην ιστοσελίδα της η εφημερίδα Πρώτο Θέμα.

Το δημοσίευμα μιλάει για «καλά οργανωμένο σχέδιο» μεταφοράς μεταναστών που έχουν προσβληθεί από τον κορωνοϊό, με σκοπό να περάσουν από τα τουρκικά παράλια προς τα ελληνικά νησιά. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι ο Τούρκος Υπουργός Εσωτερικών, Σουλεϊμάν Σοϊλού, στενός συνεργάτης του Ερντογάν και ένας από τους αστέρες τελευταίας πιο φιλοπόλεμης και παροξυστικής περιόδου της διακυβέρνησής του. Ήδη έχουν εξακριβωθεί συγκεντρώσεις μεταναστών στα δυτικά μικρασιατικά παράλια, απέναντι από τη Λέσβο και τη Χίο.

Το δημοσίευμα συνδέει με τις εξελίξεις αυτές και το επεισόδιο που σημειώθηκε νωρίτερα μέσα στην ημέρα, οπότε και τουρκικά F-16 παραβίασαν τον ελληνικό εναέριο χώρο και πραγματοποίησαν υπερπτήση πάνω από τη Λέσβο, παρενοχλώντας μάλιστα ένα αεροσκάφος της Frontex.

Η Τουρκία βρίσκεται σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο, καθώς αντιμετωπίζει ιδιαίτερα προβλήματα με τον κορωνοϊό, τελεί σε δημοσιονομική ασφυξία και άρα έχει δεμένα τα χέρια στην αντιμετώπιση των οικονομικών συνεπειών της πανδημίας, ενώ την προηγούμενη περίοδο ηττάται σε όλα τα μέτωπα, από τη Συρία μέχρι τον Λίβανο. Στον Έβρο, η Ελλάδα απέδειξε ότι εφόσον το θελήσει μπορεί να πάψει να αποτελεί τον εύκολο, υποχωρητικό αντίπαλο της Τουρκίας, και να την αντιμετωπίσει αποτελεσματικά. Η δε καλή απόκριση που είχε η Ελλάδα σε σχέση με τον Κορωνοϊό ενισχύει ακόμα περισσότερο την αξιοπιστία της χώρας.

Ο Μανώλης Γλέζος για τον Κυπριακό Ελληνισμό (βίντεο)

Ο Μανώλης Γλέζος στα πλαίσια συζήτησης που είχε ο Γιώργος Καραμπελιάς τον Ιανουάριο του 2016 με την Κύπρια ευρωβουλευτή Ελένη Θεοχάρους με θέμα: «Η Κύπρος ενόψει ενός νέου σχεδίου Ανάν» έκανε μια ιστορική παρέμβαση για τη διαχρονική του σχέση με την Κύπρο από το 1941 έως και το τέλος της ζωής του.

Κυριακή των Βαΐων

Της Λένη Ζάχαρη

Από την Κυριακή των Βαΐων αρχίζει ουσιαστικά η λεγόμενη Μεγάλη Εβδομάδα ή Εβδομάδα των Παθών.

Την ημέρα αυτή γιορτάζουμε την πανηγυρική είσοδο του Κυρίου Ιησού Χριστού στην Ιερουσαλήμ. Τότε, ερχόμενος ο Ιησούς από τη Βηθανία στα Ιεροσόλυμα, έστειλε δύο από τους Μαθητές του και του έφεραν ένα γαϊδουράκι. Και κάθισε πάνω του για να μπει στην πόλη.

Κατά τους συγγραφείς των Ιερών Ευαγγελίων, ο λαός, ακούγοντας ότι ο Ιησούς έρχεται, πήραν αμέσως στα χέρια τους βάγια από φοίνικες και βγήκαν να τον υποδεχτούν. Και άλλοι μεν με τα ρούχα τους, άλλοι δε κόβοντας κλαδιά από τα δέντρα, έστρωναν το δρόμο απ’ όπου ο Ιησούς θα περνούσε. Και όλοι μαζί, ακόμα και τα μικρά παιδιά, φώναζαν: «Ωσαννά· ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου, ο βασιλεύς του Ισραήλ».

Ο Χριστός εισέρχεται στα Ιεροσόλυμα «επί πώλον όνου». Πορεύεται και οι Ισραηλίτες τον υποδέχονται με τιμές ως Βασιλιά. Εκείνος δεν δίνει ιδιαίτερη σημασία στις τιμές, δεν περιορίζεται στο πανηγύρι, στην πρόσκαιρη δόξα, αλλά προχωρεί στο σταυρό και την Ανάσταση.

Finis Europa?

του Κώστα Α. Μοράρου

Την εβδομάδα που πέρασε, πραγματοποιήθηκε η συνεδρίαση της Ευρωομάδας (Eurogroup που λέμε στο χωριό), εξ’ αποστάσεως, λόγο και εν μέσω της πανδημίας. Το όργανο αυτό είναι άτυπο στους κόλπους του οποίου οι υπουργοί οικονομικών των κρατών μελών της ευρωζώνης συζητούν θέματα που σχετίζονται με τις κοινές τους ευθύνες όσον αφορά το ευρώ. Κύριο καθήκον του είναι να εξασφαλίζει τον στενό συντονισμό των οικονομικών πολιτικών μεταξύ των κρατών μελών της ευρωζώνης. Στους στόχους του περιλαμβάνεται επίσης η προώθηση των συνθηκών για ισχυρότερη οικονομική ανάπτυξη. Είναι επίσης αρμόδιο για την προετοιμασία των συνόδων κορυφής της ευρωζώνης και για τις αναγκαίες επακόλουθες εργασίες.

Η συνεδρίαση αυτή διήρκησε 3 ημέρες, 7-9 Απρίλη, με διακοπές και επεισοδιακά. Ακούστηκαν από τους Υπουργούς Οικονομικών οι λέξεις «αίσχος» και «ντροπή» για την αντιμετώπιση εκπροσώπων χωρών, των αιτημάτων άλλων χωρών. Ο λόγος είναι ότι στην προσπάθεια αντιμετώπισης των προβλημάτων που δημιουργηθήκαν στις χώρες, οι υπουργοί έθεταν ως βασικό θέμα, πλήν της ενίσχυσης του Συστήματος Υγεία και της υγειονομικής αντιμετώπισης του κορονοϊού και το θέμα: να υποστηριχθεί και η επιχειρηματικότητα, που επλήγη εξ αιτίας της πανδημίας. Ολλανδία, Αυστρία και Φινλανδία ήταν ανένδοτες, θεωρούσαν ότι μόνο ότι έχει σχέση με τα υγειονομικά της πανδημίας.

Τελικά επιτεύχθηκε μια Συμφωνία (τουλάχιστον τυπικά) μόνον αφού προηγουμένως ασκήθηκε πίεση από την Γερμανία και την Γαλλία στην Ολλανδία για να καμφθεί εν μέρει η αντίστασή της. Η ίδια πρότεινε να υπάρξουν αυστηροί όροι από τώρα και να οριστικοποιηθεί το ποσό της χρηματοδότησης στις κυβερνήσεις για να ξεπεραστεί το αντίκτυπο στης πανδημίας. Πως θα γίνει αυτό, ενώσω η πανδημία είναι σε εξέλιξη; Παρόλα αυτά, η συμφωνία δεν αναφέρει ότι θα εκδοθεί κοινό χρέος για να χρηματοδοτηθεί η ανάκαμψη, όπως ζητούν Ιταλία, Ισπανία, Γαλλία και αποτελεί κόκκινη γραμμή για την Γερμανία, Ολλανδία, Αυστρία, Φινλανδία. Το παραπέμπει στην σύνοδο κορυφής να αποφασίσει εάν θα χρησιμοποιηθούν «καινοτόμα χρηματοδοτικά εργαλεία», γεγονός που προαναγγέλλει, νέες σκληρές και τεταμένες διαπραγματεύσεις. Ο Γάλλος Υπουργός Οικονομικών είπε χαρακτηριστικά ότι η Ευρώπη «έδειξε ότι δεν μπορεί να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων για την αντιμετώπιση αυτής της κρίσης».

Η συζήτηση αυτή για την έκδοση ομολόγων κρίσιμων για τη διάσωση των οικονομιών που καταστρέφονται από την πανδημία, με χιλιάδες νεκρούς, έχει παρελθόν! Είχε προηγηθεί σχετική συζήτηση προ δεκαετίας για Ευρωομόλογα κι αυτής είχε προηγήθηκε η συζήτηση για την καταβολή των Αποζημιώσεων για τις εκτελέσεις αθώων, τους θανάτους, τις καταστροφές, τους πυρπολισμούς χωριών ολόκληρων, την πείνα, την ορφάνια! Μάλλον έχει γίνει κατανοητό, προς τι το ερώτημα του τίτλου.

Η κρίση λόγω της πανδημίας “ρημάζει” την ανατολική Ευρώπη

Του Κώστα Ράπτη από το capital.gr 

Το ανατολικό τμήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης βιώνει με την πανδημία του κορονοϊού ένα μεγάλο παράδοξο: παρουσιάζει αρκετά μικρότερο αριθμό επιβεβαιωμένων κρουσμάτων και νεκρών σε σχέση με τις χώρες της Δύσης, ωστόσο βιώνει με ακόμη μεγαλύτερη ένταση τις οικονομικές επιπτώσεις της συγκεκριμένης κρίσης.

Για το επιδημιολογικό σκέλος του παραδόξου έχουν προταθεί διάφορες ερμηνείες. Μία από αυτές, η οποία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Science, πιθανολογεί συσχέτιση με τον βαθμό διάδοσης του εμβολίου κατά της φυματίωσης, γνωστού ως BCG (Βάκιλλος Calmette–Guérin).

Φαίνεται ότι το ηλικίας 100 ετών εμβόλιο προσφέρει κάποιου είδους οχύρωση απέναντι και στον ιό Sars-Cov-2, γεγονός που μπορεί να εξηγεί την μικρότερη εξάπλωση της πανδημίας όπου αυτό είναι υποχρεωτικό, σε σύγκριση ακόμη και με γειτονικές χώρες (πρβ. Ισπανία – Πορτογαλία).

Στο πρώην ανατολικό μπλοκ, η διενέργεια του BCG ήταν καθιερωμένη, γεγονός που ίσως εξηγεί γιατί ακόμη και εντός της ίδιας χώρας τα ανατολικά κρατίδια της Γερμανίας λ.χ. έχουν τρεις φορές λιγότερα κρούσματα από τα δυτικά.

Υπάρχουν βέβαια και περισσότερο πεζές ερμηνείες σε ό,τι αφορά την ανατολική Ευρώπη, όπως η μικρότερη κίνηση των αεροδρομίων της ή η μεγαλύτερη διάδοση της χρήσης μάσκας – και πάντως η αισιοδοξία θα πρέπει να είναι συγκρατημένη, καθώς οι αποκλίσεις ενδέχεται απλώς να οφείλονται σε χρονική διαφορά φάσης.

Η περιορισμένη διενέργεια διαγνωστικών τεστ και η γενικότερη αδυναμία των συστημάτων υγείας (με μεγάλο μέρος του υγιειονομικού προσωπικού να έχει μεταναστεύσει σε χώρες όπως η Γερμανία και η Αυστρία) επιβάλλει περίσκεψη για το πώς θα διαμορφωθεί το άμεσο μέλλον.

Ροδόπη: Ή όλα τα μεγάφωνα ή κανένα!

Με αφορμή τα συγκεκριμένα κυβερνητικά μέτρα και κυρίως την εγκύκλιο της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος για τη λειτουργία των ορθόδοξων ναών στη διάρκεια των ημερών του ερχόμενου Πάσχα, πρέπει να σημειώσουμε μία τοπική παράμετρο εξόχως σημαντική.

Καθώς στη Θράκη συζούνε κατά κανόνα αρμονικά χριστιανοί και μουσουλμάνοι σε συνθήκες ισονομίας και ισοπολιτείας, είναι πολύ κρίσιμο οι τελευταίες να διατηρηθούν. Οι περιορισμοί λόγω κορωνοϊού στην θρησκευτική ελευθερία λοιπόν – ακόμη και οι πιο παρανοϊκοί, σαν κι αυτούς των μεγαφώνων – οφείλουν κι αυτοί να ακολουθούν την ίδια τακτική. Μας είναι αδιανόητο ότι στη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας σε ένα μικτό χωριό της Ροδόπης λ.χ. θα συνεχίζει να ακούγεται 5 φορές ημερησίως η μωαμεθανική προσευχή του «εζάν» από τον μιναρέ του τζαμιού (ως κάλεσμα για ναμάζ) αλλά ο χριστιανικός ναός θα μένει βουβός!  Ή ότι Επιτάφιος και Ανάσταση θα περιοριστούν εντός του ναού, τόσο δραματουργικά όσο και ηχητικά, αλλά στη διάρκεια του Ραμαζανιού που ξεκινάει στις 24/4 θα έχουμε τα μεταμεσονύκτια ταμπούρλα (!) και τα άλλα τελετουργικά του Ισλάμ.

Ξεκαθαρίζουμε πως είμαστε γενικά εναντίον της χρήσης των μεγαφώνων για την μετάδοση οποιασδήποτε θρησκευτικής τελετής μέσα σε αστικό χώρο: όποιος ενδιαφέρεται για τη Θεία Λειτουργία μπορεί να συμμετέχει με την προσέλευσή του στον ναό. Αφού όμως σήμερα με τις έκτακτες συνθήκες αυτό απαγορεύεται, τουλάχιστον ας υπήρχε το δικαίωμα της μακρόθεν ακρόασης για τους πιστούς. Η δικαιολογία για τυχόν προσέλευση των πιστών έξω από τον ναό είναι γελοία γιατί κάλλιστα θα μπορούσε η όποια παρουσία τους να διευθετηθεί με την επιβεβλημένη αποστασιοποίηση ή ακόμη και να απαγορευτεί από την Αστυνομία. Αυτά γενικά, σε επίπεδο χώρας. Ειδικά όμως στη Θράκη, ξαναλέμε, πρέπει να αποφευχθούν τα αχρείαστα προβλήματα που θα απέρρεαν από μία άνιση μεταχείριση των θρησκευτικών δικαιωμάτων των σύνοικων στοιχείων. Η κοινή λογική λέει πως ή όλα τα μεγάφωνα θα λειτουργούν ή κανένα.

ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ  Παράταξη Πολιτών

Κομοτηνή, 9-4-2020

Γιατί ο κορονοϊός δεν θα αλλάξει τον κόσμο - slpress.gr

Γιατί ο κορονοϊός δεν θα αλλάξει τον κόσμο - slpress.gr: Ο κορονοϊός δεν θα αλλάξει τον κόσμο, σε αντίθεση με ότι διαδίδεται, όπως δεν τον άλλαξε η ισπανική γρίπη με τους εκατομμύρια νεκρούς. ΠΗΓΗ: Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Η πανδημία στρώνει τον δρόμο – Τα έκτακτα μέτρα ήρθαν για να μείνουν - slpress.gr

Η πανδημία στρώνει τον δρόμο – Τα έκτακτα μέτρα ήρθαν για να μείνουν - slpress.gr: Η πανδημία αντιμετωπίζεται από τη 'συμμορία' της παγκοσμιοποίησης ως ευκαιρία για να προωθήσουν έκτακτα μέτρα που είχαν έτοιμα έτσι κι αλλιώς. ΠΗΓΗ: Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

"Θαλάσσιο Έβρο" πυροδοτεί ο Ερντογάν – Σε επιφυλακή οι ελληνικές δυνάμεις - slpress.gr

"Θαλάσσιο Έβρο" πυροδοτεί ο Ερντογάν – Σε επιφυλακή οι ελληνικές δυνάμεις - slpress.gr: 'Θαλάσσιο Έβρο' ετοιμάζει το καθεστώς Ερντογάν. Συσσώρευση μεταναστών στα τουρκικά παράλια. Σε επιφυλακή Λιμενικό Αστυνομία και ένοπλες δυνάμεις. ΠΗΓΗ: Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Ξεχάστε την ευρωπαϊκή Γερμανία, προσγειωθείτε στη γερμανική Ευρώπη! - slpress.gr

Ξεχάστε την ευρωπαϊκή Γερμανία, προσγειωθείτε στη γερμανική Ευρώπη! - slpress.gr: Η ευρωπαϊκή Γερμανία αποτελεί παρελθόν. Στην πανδημία φάνηκε ότι έχουμε μεταβεί στη γερμανική Ευρώπη, όπου κυριαρχεί ο οικονομικός εθνικισμός του Βερολίνου. ΠΗΓΗ: Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Πώς κέρδισε τον οικονομικό πόλεμο η Γερμανία - slpress.gr

Πώς κέρδισε τον οικονομικό πόλεμο η Γερμανία - slpress.gr: Η Γερμανία κέρδισε τον οικονομικό πόλεμο στηριζόμενη στο πάγωμα των μισθών και στη δημιουργία του ευρώ, η οποία διευκόλυνε τις γερμανικές εξαγωγές.

Η Ελλάδα συνεχίζει να υποχωρεί στην παγκόσμια κατάταξη κρουσμάτων και θανάτων από κορωνοϊό

Η Ελλάδα συνεχίζει να υποχωρεί στην παγκόσμια κατάταξη κρουσμάτων και θανάτων από κορωνοϊό, τόσο στην λίστα με τους απόλυτους αριθμούς, όσο και στην κατάταξη για κρούσματα και απώλειες ανά εκατομμύριο κατοίκων. 

Με 2.081 επιβεβαιωμένα κρούσματα έως χθες το απόγευμα, η Ελλάδα βρίσκεται πλέον στην 52η θέση παγκοσμίως σε συνολικό αριθμό διαγνωσμένων κρουσμάτων, έναντι της 43ης που βρισκόταν πριν μία εβδομάδα. 

Παραμένει 17η στην Ευρωπαϊκή Ένωση.. Με περίπου 200 επιβεβαιωμένα κρούσματα ανά ένα εκατομμύριο πληθυσμού (έναντι 161 την προηγούμενη εβδομάδα), η χώρας μας έπεσε στην 81η θέση παγκοσμίως, έναντι της 75ης θέσης την προηγούμενη Κυριακή και της 66ης μια εβδομάδα νωρίτερα. Παραμένει στην 23η θέση μεταξύ των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 

Ο παγκόσμιος μέσος όρος κρουσμάτων ανά εκατομμύριο πληθυσμού είναι περίπου 228, συνεπώς η Ελλάδα βρίσκεται κάτω από το διεθνή μέσο όρο, ενώ την προηγούμενη εβδομάδα βρισκόταν λίγο πάνω από αυτόν. Με 93 θανάτους, η Ελλάδα βρίσκεται πια στην 39η θέση παγκοσμίως σε απόλυτο αριθμό θυμάτων της νόσου, από την 33η θέση πριν μία εβδομάδα και την 28η θέση πριν δύο εβδομάδες. 

Είναι επίσης 15η στην Ευρωπαϊκή Ένωση (από 14η πριν επτά μέρες). Σε σχέση με τον πληθυσμό της, η Ελλάδα έχει μέχρι στιγμής περίπου εννέα θανάτους ανά εκατομμύριο πληθυσμού (από επτά την προηγούμενη Κυριακή), γεγονός που την τοποθετεί στην 49η θέση διεθνώς (από 38η θέση πριν επτά μέρες) και στην 18η στην Ευρωπαϊκή Ένωση (από 17η). 

Εν μέσω κορωνοϊού το ξενοδοχείο που κρύβει την Ακρόπολη εντάχθηκε στον αναπτυξιακό νόμο

Ύβρις...

Η πανδημία κάποια στιγμή θα φύγει, όμως αυτή η απόφαση της εκτελεστικής εξουσίας θα παραμείνει και θα θυμίζει την παρακμή του πολιτισμού μας.

Αποφασίσαμε να αποκρύψουμε το ΦΩΣ του κλασικού πολιτισμού για μια χούφτα ευρώ!!!

Ντρέπομαι....

Γ.Τ. 

Είχε προκαλέσει σάλο πριν λίγους μήνες και ξεκίνησε νέος γύρος διαμαρτυριών

Τι κι αν η αντίδραση ήταν διεθνής, τι κι αν η κινητοποίηση είχε αποφέρει χιλιάδες υπογραφές στην πλατφόρμα AVAAZ, με αίτημα να σταματήσει η ανέγερσή του. Παρόλα αυτά το υπό ανέγερση πολυώροφο ξενοδοχείο που προκάλεσε σάλο καθώς βρίσκεται, στη σκιά της Ακρόπολης, κρύβοντας την θέα της, εντάχθηκε στον αναπτυξιακό νόμο και ξεσήκωσε νέο γύρο διαμαρτυριών.  

Για το ξενοδοχείο αυτό έγινε μεγάλη συζήτηση  πριν λίγους μήνες, καθώς είχε γίνει διεθνής κινητοποίηση και είχαν συγκεντρωθεί 26.000 υπογραφές στην πλατφόρμα AVAAZ σε μία εβδομάδα, ενώ σχετικά αφιερώματα είχαν γίνει σε πολλά εγχώρια και διεθνή ΜΜΕ.

Μάλιστα η οικοδομική άδεια του κτιρίου ακυρώθηκε, υπέρ της προστασίας του Ιερού Βράχου, τον περασμένο Νοέμβριο στην ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) με Πρόεδρο την σημερινή Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Αικ. Σακελλαροπούλου, μετά την αίτηση ακυρώσεως από την Ελληνική Εταιρία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού με αίτημα τον χαρακτηρισμό ως αντισυνταγματικών των όρων δόμησης και χρήσεων γης.

Στην απόφαση ΣΤΕ είχε τονισθεί η σπουδαιότητα των ιστορικών μνημείων και τοπίων:

«Ειδικά ως προς τις οικοδομικές εργασίες, εξετάζεται αν το κτίσμα, εν όψει των διαστάσεων, της μορφής και της απόστασής του από το μνημείο, δύναται να επιφέρει άμεση ή έμμεση βλάβη στο μνημείο και στον περιβάλλοντα χώρο του. Προστατευόμενο δε στοιχείο των μνημείων και του περιβάλλοντος αυτά χώρου συνιστά και η ανεμπόδιστη θέασή τους, καθώς και ο χαρακτήρας και η φυσιογνωμία της ευρύτερης περιοχής, η οποία τελεί σε άμεση οπτική επαφή με τα μνημεία και είναι αναγκαία για την ανάδειξη τους».

«Κατά την απόφαση, η ανάγκη ελέγχου της δόμησης ήταν εν προκειμένω επιτακτικότερη διότι η Διοίκηση, παρά την πάροδο μακρού χρόνου από την ένταξη της περιοχής, η οποία ευρίσκεται στις παρυφές του Ιερού Βράχου, στον αρχαιολογικό χώρο των Αθηνών (2004), δεν μερίμνησε για την θέσπιση ειδικών όρων δόμησης αυτής, με αποτέλεσμα την ελλιπή προστασία του σημαντικότερου μνημείου του κλασικού πολιτισμού».

Η ανακοίνωση της ΕΛΛΕΤ

Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΜΕ ΚΟΡΟΝΟΪΌ ΠΑΕΙ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ...

Η #ΕΡΓΑΤΙΚΗ #ΤΑΞΗ ΜΕ ΚΟΡΟΝΟΪΌ
ΠΑΕΙ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟΝ #ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ...

#Ρεπορτάζ των #New #York #Times: Πώς ο κορονοϊός θερίζει την εργατική τάξη της Νέας Υόρκης!! ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ

Θυμόσαστε την κλασσική ιταλική ταινία

του Ελιο Πέτρι (1971) με τον τίτλο Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΠΑΕΙ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ

με ήρωα το ιταλικό προλεταριάτο;

Αυτό που συμβαίνει σήμερα στη Νέα Υόρκη την θυμίζει ενω δεν φαίνεται να

έχει σχέση με την εικόνα για τα θύματα του ιού όπως μας την δίνουν τα ΜΜΕ...

---------------------------------------------------------------********************************************

"Κανείς δεν ξέρει αν ο #Ανίλ #Σούμπα, ένας οδηγός της Uber από το Νεπάλ, νοσταλγούσε την πατρίδα του αν σκεφτόταν ότι θα την ξαναδεί όταν νόσησε από κορονοϊό. Στο νοσοκομείο ήταν συνδεδεμένος με αναπνευστήρα, αφού δυσκολευόταν να αναπνεύσει όμως, όταν άρχισε να αισθάνεται λίγο καλύτερα, οι γιατροί σκέφτηκαν ότι ήταν ένας αρκετά δυνατός οργανισμός, και έτσι τον αποσύνδεσαν. Λίγες ώρες αργότερα πέθανε αφήνοντας πίσω του την σύζυγο και τα δύο τους παιδιά να θρηνούν την απώλειά του, νοσώντας και οι τρεις με τον ιό που ξεκληρίζει το κεντρικό Κουίνς.

Ο #Έντισον #Φερέρο, ένας 44χρονος Κολομβιανός που εργάζεται σε εστιατόριο, καιγόταν από τον πυρετό όταν ο συγκάτοικός απαίτησε να εγκαταλείψει το ενοικιαζόμενο δωμάτιό του στην συνοικία Κορόνα. Βρέθηκε έτσι ξαφνικά μέσα στο δρόμο, μόνος του, αναζητώντας λίγη θαλπωρή στο Κουίνς, ενώ λίγο πιο μακριά από εκεί η #Ράϊζα #Μπεγκούμ τρέμει από την αγωνία. Μένει στο Τζάκσον Χάϊτς, είναι χήρα και νταντά από το Μπαγκλαντές, και φοβάται ότι πολύ σύντομα θα προσβληθεί από τον ιό που θερίζει την Νέα Υόρκη και τις ΗΠΑ. Ήδη οι δύο από τους τρεις συγκατοίκους της έχουν ήδη τα συμπτώματα της ασθένειας, όλοι είναι άνεργοι, στριμωγμένοι σε ένα μικρό πνιγηρό διαμέρισμα και τρώνε μόνο ένα γεύμα την ημέρα. «Είμαστε πεινασμένοι, αλλά περισσότερο είμαι τρομοκρατημένη στην ιδέα ότι θα αρρωστήσω» δήλωσε στους Times η άνεργη νταντά από το Μπαγκλαντές που είναι 53 ετών, έχει διαβήτη και υψηλή αρτηριακή πίεση.

Σε αυτές τις περιοχές που κατοικούν περίπου 600.000 άνθρωποι καταγράφηκαν μέχρι την περασμένη Τετάρτη, περισσότερες από 7.260 περιπτώσεις κορονοϊού, σύμφωνα με στοιχεία που συνέλεξε το Υπουργείο Υγείας και Ψυχικής Υγιεινής της Νέας Υόρκης. Το Μανχάταν, με σχεδόν τρεις φορές περισσότερους κατοίκους είχε περίπου 10.860 περιπτώσεις, δείγμα και αυτό μιας αριθμητικής ανισότητας, αυτής που καθορίζεται από το ύψος των τραπεζικών λογαριασμών, οι οποίοι στο συγκεκριμένο προάστιο τελειώνουν σε πάρα πολλά μηδενικά.

Ο #Άνχελ είναι μια από αυτές τις ψυχές, που έφυγε από το Εκουαδόρ απ’ όπου κατάγεται αναζητώντας μια καλύτερη ζωή στην Αμερική. Στην συνέντευξη που παραχώρησε στους New York Times, ζήτησε να μην αναφερθεί το επίθετό του, αφού δεν έχει άδεια παραμονής και είπε ότι μέχρι πριν λίγες ημέρες δούλευε ως εργάτης οικοδομών σε μια νεοαναγειρόμενη κατασκευή στο Μανχάταν. Ήταν καλά, μέχρι την ημέρα που αρρώστησε και άρχισε να παρουσιάζει τα συμπτώματα του ιού, όταν όμως πήγε στο νοσοκομείο και τον εξέτασαν, του είπαν ότι δεν απειλείται η ζωή του και τον έδιωξαν.

Ο #Άνχελ γύρισε στην τρύπα που αποκαλεί σπίτι του, την οποία μοιράζεται μαζί με άλλους τρεις συγκάτοικους, όλοι τους εργάτες και πιθανότατα περιμένει στωικά να δει αν θα ζήσει ή θα πεθάνει. «Έτσι κι αλλιώς» όπως είπε σε κάποιους μετά «ό,τι είναι να γίνει θα γίνει. Δεν έχω κανέναν να με βοηθήσει»."

Από τον #Manos #Saridakis_f/b

Πρόεδρος Ρομά σε Πολιτεία: Στηρίξτε μας γιατί με την καραντίνα δεν μπορούμε να κλέψουμε

Η δήλωσή του που έκανε αίσθηση

Με τον δικό του τρόπο αποφάσισε να εκφράσει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι Ρομά ο πρόεδρος της Θεσσαλικής Ομοσπονδίας με αφορμή τα μέτρα απαγόρευσης αλλά και την καραντίνα που έχει μπει ο οικισμός Νέα Σμύρνη στη Λάρισα μετά και τα απανωτά κρούσματα κορονοϊού. 

Συγκεκριμένα, με δήλωση που έκανε σε τοπικό τηλεοπτικό σταθμό, ζητά στήριξη από την πολιτεία, ώστε... «ο Ρομά να μη βγει έξω, να κάνει τον πλανόδιο, να κλέψει να ζητιανέψει, να φέρει λεφτά και να ταΐσει την οικογένειά του!».

Ακολουθεί το βίντεο :

Αστυνομικός στην Ισπανία χτυπάει πολίτες που δεν υπάκουσαν στην καραντίνα - Σοκαριστικό video

Αστυνομικός στην Ισπανία χτυπάει πολίτες που δεν υπάκουσαν στην καραντίνα - Σοκαριστικό video

ECCE HOMO

ECCE HOMO

Του Κώστα Χατζηαντωνίου

Ακούνε πως ανοίγουν οι εκκλησιές, πιάνουν δουλειά τα τύμπανα: θα μας πεθάνουν οι θρησκόληπτοι. Ακούνε πως κλείνουν οι εκκλησιές, πιάνουν δουλειά οι σάλπιγγες: Αχά, είδατε, τρέμουν πως θα πεθάνουν οι θρησκόληπτοι, ένα ψέμα η πίστη τους. Σαν μαθητές Λυκείου που ανακαλύπτουν τον αθεϊσμό, βαρύγδουποι πλην ελαφρότατοι, πολυμαθείς μα ρηχότατοι που ξιφουλκούν κατά του Πλάτωνος, της Εκκλησίας ή της Αριστεράς, αναλόγως της οπτικής γωνίας εκάστου, νομίζοντας πως η Ιστορία άρχισε με τη γέννησή τους και θα λήξει με το θάνατό τους, σαν να μην άκουσαν για τους μεγάλους λοιμούς που αφάνισαν εκατομμύρια ανθρώπων μα όχι την πίστη πως υπάρχει κάτι πιο λυτρωτικό από την τραγωδία της ύπαρξης. Τίποτα, τίποτα πιο θλιβερό από την ύστερη νεωτερικότητα και τον πιο τυφώδη πρίγκηπά της, τον Έλληνα της μεταπολίτευσης που έναν Θεό γνωρίζει, τον εαυτό του, τον Κριτή των πάντων. Πλην όμως ληξιπρόθεσμο κριτή.

[ΕΙΚΟΝΑ: Ecce Homo, Caravaggio]