Όλα ξεκίνησαν από ένα εργαστήριο στο Μον Πελερέν της Ελβετίας: Τώρα χρειάζεται η απάντηση στο «δόγμα του σοκ»

Πολίτες στη Γενεύη παίρνουν τρόφιμα από ανθρωπιστικές οργανώσεις στο γήπεδο Les Vernets της ελβετικής πόλης. EPA, MARTIAL TREZZINI

Του ΜΙΧΑΛΗ ΨΥΛΟΥ

«Όλα ξεκίνησαν σε ένα εργαστήριο, όχι στην Ουχάν της Κίνας, αλλά στο Μον Πελερέν, στην Ελβετία το 1947, όπου συγκεντρώθηκαν αρκετοί κάτοχοι βραβείου Νόμπελ στα οικονομικά, συμπεριλαμβανομένου του φιλοσόφου Καρλ Πόπερ.

“Εκεί τέθηκαν σε εφαρμογή οι κύριες ιδέες που διέπουν τον κόσμο τα τελευταία 40 χρόνια» λέει ο Αλάν Καγιέ, ομότιμος καθηγητής Κοινωνιολογίας στο πανεπιστήμιο Paris Ouest Nanterre.

Τι συνέβη τότε; Στο ελβετικό χωριό ιδρύθηκε μια λέσχη στην οποία μετείχαν καμιά σαρανταριά κορυφαίοι συντηρητικοί οικονομολόγοι και στοχαστές, μεταξύ των οποίων ο Αμερικανός Μίλτον Φρίντμαν, ο Αυστροαμερικανός Λούντβιχ φον Μίζες, ο Γερμανός Βίλχελμ Ρέπκε, ο Αυστριακός Καρλ Πόπερ και, φυσικά, ο Αυστριακός Φρίντριχ φον Χάγιεκ.

• Σκοπός της Λέσχης Μον Πελερέν ήταν να διατυπωθεί η εναλλακτική πρόταση στις ιδέες του Bρετανού οικονομολόγου Τζoν Μέιναρντ Κέινς, οι οποίες κυριαρχούσαν στον μεταπολεμικό δυτικό κόσμο και ήθελαν το κράτος να παίζει κυρίαρχο ρόλο στην οικονομία, προκειμένου ο κόσμος να εξέλθει από την καταστροφή του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Στο Μον Πελερέν ο Χάγιεκ εισήγαγε την ιδέα του «νεοφιλελευθερισμού», την άποψη ότι η αγορά και οι αξίες της είναι ο πιο κατάλληλος και ορθός τρόπος οργάνωσης της κοινωνίας. Με απλά λόγια: Ο,τι είναι αδιάφορο για την αγορά είναι αδιάφορο και για την κοινωνία.

Διαδικτυακά μέσα, επικοινωνία και δημοκρατία

Tο διαδίκτυο, θα μπορούσε να αποτελέσει, τηρουμένων κάποιων προϋποθέσεων, το σημαντικότερο σύγχρονο μέσο δημοκρατικής συγκρότησης των σύγχρονων κοινωνιών.

• Παναγιώτης Ήφαιστος

  Ομ. Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων – Στρατηγικών Σπουδών, Παν/μιο Πειραιώς, Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών

PAVELVINNIK VIA GETTY IMAGES

Στην παρούσα ιστοσελίδα δημοσιεύτηκαν δύο πολύ ενδιαφέροντα άρθρα για το διαδίκτυο. Του Αθανάσιου Γκότοβου και του Παύλου Τσίμα. Ενώ ο ρόλος του διαδικτύου είναι αναμφίβολα ένα μεγάλο ζήτημα του παρόντος και του μέλλοντος δεν γράφονται πολλά παρόμοια κείμενα. Με πολλά λογικά επιχειρήματα των δύο άρθρων αυτονόητα όλοι συμφωνούν. Βασικά, για αντικειμενικούς λόγους που αφορούν την δημοκρατία και τον πολιτισμό μας θα έπρεπε όλοι να συμφωνούν. Συναφές είναι και το γεγονός πως όπως υποστηρίζεται από πολλούς το διαδίκτυο, θα μπορούσε να αποτελέσει, τηρουμένων κάποιων προϋποθέσεων, το σημαντικότερο σύγχρονο μέσο δημοκρατικής συγκρότησης των σύγχρονων κοινωνιών. Όσον μας αφορά ακολουθούν σύντομες επισημάνσεις γύρω από αυτό το σημαντικό ζήτημα. 

Κατ’ αρχάς, επειδή το πρώτο άρθρο εστιάζεται στους πανεπιστημιακούς και σε κάποια προβληματικά σχόλια, μακάρι να ήταν μόνο αυτό το πρόβλημα των Ελληνικών πανεπιστημίων (εάν και όταν, βέβαια, τα σχόλια κάποιων πανεπιστημιακών στο διαδίκτυο είναι προβληματικά, καθότι εκτιμώ αυτός δεν είναι ο κανόνας αλλά η εξαίρεση). Η ουσία όσον αφορά τα Ελληνικά πανεπιστήμια έγκειται στην ανάγκη να συζητηθεί με σοβαρό και υπεύθυνο τρόπο το «τι σημαίνει ακαδημαϊκό και επιστημονικό άσυλο». Το Σύνταγμα πολύ σωστά προσφέρει απλόχερα ακαδημαϊκό άσυλο. Όμως, το τι σημαίνει άσυλο και για ποια πράγματα ισχύει (ή δεν πρέπει να ισχύει) ή πότε παραβιάζεται, αφορά όχι μόνο τους πανεπιστημιακούς αλλά και τα μέλη της κοινωνίας που δεσμεύουν κολοσσιαίους δημόσιους πόρους. 

Γενικότερα μιλώντας, η διαδικτυακή επικοινωνία αφορά ζωτικά όλους τους πολίτες όλων των κρατών επειδή σχετίζεται άμεσα με το μεγαλύτερο ζήτημα όλων των εποχών: Την επικοινωνία με την ευρύτερη και βαθύτερη έννοια του όρου και τις πολιτικές της προεκτάσεις. Συντομογραφικά λέμε ότι συγκροτώντας μια πολιτική οντότητα, η επικοινωνία μπορεί να γίνει μέσον ενδυνάμωσης των δημοκρατικών προϋποθέσεων ή αντίστροφα μέσο αθέμιτης προπαγάνδας ή και θηριωδών πρακτικών, ακυρώνοντας κάθε έννοια πολιτικού πολιτισμού. 

Οι τελευταίες εξελίξεις στην Λιβύη και επιπτώσεις του (παράνομου) Τουρκο-Λιβυκού Μνημονίου

ΠΕΡΙΛΗΠΤΙΚΑ- εφημερίδα "Παρόν" της 24.05.20

Γιώργος Παπαγιαννόπουλος

Ο στρατάρχης Χάφταρ εξαπέλυσε πριν ένα χρόνο μεγάλη επίθεση για να πάρει τον έλεγχο της πρωτεύουσας της Λιβύης Τρίπολη, καθώς και άλλων τοποθεσιών της βορειοδυτικής Λιβύης. Από το 2014, η Λιβύη έχει χωριστεί μεταξύ περιοχών που ελέγχονται από τη διεθνώς αναγνωρισμένη Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας (ΚΕΕ) με έδρα την Τρίπολη, στα βορειοδυτικά, και της περιοχής που κατέχουν οι δυνάμεις του Χάφταρ στα ανατολικά, με έδρα τη Βεγγάζη. Ο Χάφταρ υποστηρίζεται από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, την Αίγυπτο και τη Ρωσία, ενώ η ΚΕΕ υποστηρίζεται από την Τουρκία. Το Συμβούλιο Ασφαλείας του OHE επέβαλε εμπάργκο όπλων στη Λιβύη το 2011.Στην αρχή της εβδομάδας, οι δυνάμεις του στρατάρχη Χαλίφα Χαφτάρ, αποσύρθηκαν από περιοχές της Τρίπολης όπως ανακοίνωσαν, αφού έχασαν ένα από τα βασικά τους προπύργια στη δυτική Λιβύη, ένα ισχυρό πλήγμα στην εκστρατεία για την κατάκτηση της πρωτεύουσας που ξεκίνησε πριν από ένα χρόνο.

Ο εκπρόσωπος του Λιβυκού Εθνικού Στρατού (ΛΕΣ) Άχμεντ αλ Μισμάρι δήλωσε ότι οι δυνάμεις προχώρησαν «σε αναδιανομή και ανατοποθέτηση στα πεδία του μετώπου, αποσυρόμενες από κάποιες πυκνοκατοικημένες περιοχές». Τη Δευτέρα, ο στρατός που στηρίζει την κυβέρνηση εθνικής ενότητας (της Τρίπολης) κατέλαβε την αεροπορική βάση Ουατίγια, δυτικά της πρωτεύουσας έπειτα από εβδομάδες συγκρούσεων, σημειώνοντας τη μεγαλύτερη νίκη του εδώ και ένα χρόνο και στερώντας από τον ΛΕΣ το μοναδικό του αεροδρόμιο κοντά στην Τρίπολη.

Όχι θετική εξέλιξη για την Αθήνα, που έχει επενδύσει πολλά στην επικράτηση του Χάφταρ, προκειμένου να ακυρώσει το Μνημόνιο για τις θάλασσες που υπεγράφει μεταξύ Άγκυρας και Τρίπολης.

Η εκπαίδευση σε καραντίνα διαρκείας: «Πρωτόκολλα» διδασκαλίας, αξιολόγησης, διαγωγής και συνδικαλιστικής δράσης

Η εκπαίδευση σε καραντίνα διαρκείας: «Πρωτόκολλα» διδασκαλίας, αξιολόγησης, διαγωγής και συνδικαλιστικής δράσης

 Γιώργος Μαυρογιώργος

...η βίαιη επιβολή της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης έγινε για να μείνει, καθώς η τεχνολογία της και η ταχύτητα παλαίωσής της ανοίγουν ένα πεδίο κερδοφορίας στην αγορά εκπαιδευτικών υπηρεσιών κάτι που συμβαδίζει δυναμικά με τις διακηρυγμένες νεοφιλελεύθερες πολιτικές τους που ευαγγελίζονται την αντιμετώπιση της εκκρεμότητας του «σχολείου της αγοράς»

Ο πρωθυπουργός δεν κρύβει τους οραματισμούς και τις προθέσεις του με τα αλλεπάλληλα διαγγέλματα ή τις συνεντεύξεις του στο στόλο των ΜΜΕ, με τη συνδρομή των κατασταλτικών και ιδεολογικών μηχανισμών του κράτους: "Τα μέτρα της επικαιρότητας, να γίνουν πυροδότες διαρκών μεταρρυθμίσεων. Πρόκειται για κατακτήσεις που θα μας βοηθήσουν, ώστε μετά την καταιγίδα να κάνουμε μία νέα αρχή". Δεν αποκλείεται να επιδιώξουν ώστε το χρυσοπληρωμένο σύνθημα "Μένουμε σπίτι, βγαίνουμε νικητές" να διατηρηθεί μέχρι που ως υπάκουοι πολίτες να πιστέψουμε πως μπορούμε να αναδειχτούμε «νικητές του ΚΑΝΑΠΕ»: στημένοι μπροστά σε «μονοφωνικά» κυβερνητικά τηλεοπτικά κανάλια ή προσφέροντας τηλεργασία ή συμμετέχοντας ως δάσκαλοι ή μαθητές/τριες σε σχολείο από απόσταση. Ηλεκτρονικές τραπεζικές συναλλαγές. Ηλεκτρονική συνταγογράφηση κι ας χάνουμε τη δια ζώσης επικοινωνία και συνεργασία με το γιατρό. Ηλεκτρονικό μάρκετινγκ κι ας αποποιούμαστε την ευκαιρία της άμεσης επαφής ή των αισθήσεων στην επεξεργασία αυτών που αγοράζουμε, κ. τ. ο.

Ο πρωθυπουργός της χώρας μας το είπε ξεκάθαρα: "Η κρίση ίσως μας πληγώσει. Θα μας έχει οπλίσει, ωστόσο, με πολύτιμες εμπειρίες για να οικοδομήσουμε ένα πιο ισχυρό και σύγχρονο κράτος". Να ναι καλά ο ιός! Έτσι κάπως, μας έλεγαν με την «κόλαση» των μνημονίων: είναι ευκαιρία που αν δεν μας την είχαν επιβάλει θα έπρεπε να την επινοήσουμε. Τη μια φορά τα μνημόνια, ετούτη τη φορά η πανδημία, μας προτάθηκαν ως ευκαιρία. Ο εγκλεισμός και η καραντίνα είχε πολλές φάσεις και πολλά επίδικα που εγγίζουν τον πυρήνα των πολιτικών ελευθεριών και δημοκρατικών δικαιωμάτων αλλά και το δικαίωμα στην ίδια τη ζωή.

Για αρκετές μέρες, εκεί κατά τις 6.00 το απόγευμα, εκείνη η στημένη μονομερής ενημέρωση απ τη δημόσια τηλεόραση μας έχει εξοικειώσει με θέματα ιατρικής (για τον ιό, τη μετάδοση, την υγιεινή των χεριών, την αποστασιοποίηση, τις μάσκες, τα μαθηματικά μοντέλα, τα νέα κρούσματα, τα εμβόλια, κ.α.) αλλά και με τα περίφημα «πρωτόκολλα», χωρίς βέβαια να έχουμε ιδέα για τους όρους και το περιεχόμενό τους. Στην ίδια ενημέρωση, κεντρική θέση είχαν οι αναφορές στην ατομική ευθύνη, την πειθαρχία, την υπακοή/ανυπακοή, τη συμμόρφωση στους κανόνες και τους περιορισμούς που ανακοίνωνε η «πολιτική προστασία». Τα ρεπορτάζ του κυβερνητικού δημοσιογραφικού επιτελείου έδιναν ιδιαίτερη έμφαση στα «κρούσματα» παράβασης των κανόνων με τις αντίστοιχες χρηματικές ποινές, τα λεγόμενα πρόστιμα. Προς γνώση και συμμόρφωση…

Medellin

Σε αντίθεση με τους κατά καιρούς και σήμερα πολλώ μάλλον δημάρχους της Αθήνας, που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι τα τουριστικά πακέτα (όταν έχουν χρόνο και δεν διορίζουν διάφορους στις υπηρεσίες τους), η τόσο μακρινή «κακόφημη» Medellin της Κολομβίας δείχνει με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο πως μπορεί να γίνει αστική παρέμβαση για την «ενσωμάτωση» των αστικών πληθυσμών- και εκεί δε μιλάμε για την Αχαρνών και την Πειραιώς-, αλλά για δεκάδες τενεκεδουπόλεις, σκαρφαλωμένες σε λόφους χωρίς νερό και ηλεκτρικό ρεύμα. Μέσα από «παραχωρήσεις» δημόσιων χώρων σε δημόσια χρήση και την ενθάρρυνση του κοινοτικού πνεύματος, όπου βέβαια εκεί υπάρχει, η άλλοτε πρωτεύουσα των ναρκέμπορων έχει κάνει τεράστια βήματα προόδου. Η αστική ανάπτυξη είναι το στοίχημα για τις παγκόσμιες πόλεις, που έχουν κουλτούρα κοινοτισμού και ζωντανούς πληθυσμούς. Οι άλλες ασχολούνται με το «θυντριβάνι».

Βλέπε και εδώ

ΜΚΟ διχοτομεί τη Λέσβο σε ελληνική και μη! - slpress.gr

ΜΚΟ διχοτομεί τη Λέσβο σε ελληνική και μη! - slpress.gr: Η οργάνωση μεταναστών Moria Corona Awarenss Team έκανε λόγο σε ανάρτησή της στο facebook για 'ελληνική πλευρά' του νησιού της Λέσβου. ΠΗΓΗ: Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Ακίνητα σε μετανάστες μέσω ΜΚΟ νοικιάζει ο Παπαδημούλης

Στον ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρη Παπαδημούλη στράφηκαν τα βλέμματα τις προηγούμενες ημέρες, με αφορμή το «φορτωμένο» πόθεν έσχες του για το 2019

Αυτό μάλιστα που προκάλεσε ποικίλα σχόλια είναι το γεγονός ότι ο ευρωβουλευτής μέσα στο 2018 προέβη σε σαφάρι ακινήτων, αγοράζοντας οκτώ διαμερίσματα στην Αθήνα, με τον ίδιο να κάνει λόγο για κυνικό σχέδιο της ΝΔ με στόχο την ηθική και πολιτική του εξόντωση.

Για το ζήτημα αυτό τοποθετήθηκε ο κ. Παπαδημούλης μιιλώντας Στο Κόκκινο, αποκάλυψε ότι τρία από τα εν λόγω διαμερίσματα μίσθωσε σε ΜΚΟ για την φιλοξενία προσφύγων και μεταναστών, στο πλαίσιο του προγράμματος «ΕΣΤΙΑ».

Συγκεκριμένα, ο αντιπρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου, όπως δήλωσε ο ίδιος, ενοικιάζει τα ακίνητά του έναντι 5,5 ευρώ το τετραγωνικό για την στέγαση μεταναστών. Επιπλέον το αντίτιμο της μίσθωσης των ακινήτων εισπράττει ο κ. Παπαδημούλης από τα κονδύλια για την αντιμετώπιση του μεταναστευτικού, επιτυγχάνοντας έτσι με ένα σμπάρο δυο τριγόνια, δηλαδή και την αλληλεγγύη του στο προσφυγικό δράμα, αλλά και την ενίσχυση των οικονομικών του απολαβών.

Ο κ. Παπαδημούλης δήλωσε χαρακτηριστικά: «τρία από αυτά τα διαμερίσματα φιλοξενούν πρόσφυγες, ενοικιασμένα από ΜΚΟ στο πλαίσιο του προγράμματος ΕΣΤΙΑ. Αυτές οι μισθώσεις συνεχίζονται και με την κυβέρνηση της ΝΔ. Μαθαίνω ότι θα προσπαθήσουν να το εμφανίσουν κι αυτό ως «μέγα σκάνδαλο». Τα διαμερίσματα αυτά ανήκουν πλέον στα δύο μου παιδιά, είναι τριών δωματίων, στην περιοχή των Λιοσίων και των Αχαρνών. Είναι νοικιασμένα προς 5,5 ευρώ το τετραγωνικό. Και φιλοξενούν πρόσφυγες. Αυτοί δεν μας έλεγαν «αν θέλετε πρόσφυγες, να τους πάρετε στα σπίτια σας»;

Γι΄αυτό πάντα η Αφροδίτη θα απατά τον Ήφαιστο

Η Τεχνική (τεχνολογία) δεν γεννά τον Έρωτα και την ευτυχία!

• Δημήτρης ΓιαννάτοςΚοινωνιολόγος, Σύμβουλος απεξάρτησης στο Κέντρο Θεραπείας Εξαρτημένων ατόμων (ΚΕΘΕΑ)

COMMONS WIKIMEDIA

Ο ανθρώπινος πολιτισμός, από την αρχή της μακραίωνης πορείας του, «ιχνογραφούσε» τη πραγματική αλλά και τη συμβολική εικόνα της εξέλιξης του. Ο βίος του ανθρώπου, οι υλικές πλευρές της εξέλιξης (παραγωγή, αρχιτεκτονική, καλλιέργεια γης, τεχνολογία, κ.α), οι συνήθεις, οι σχέσεις, τα συναισθήματα, έπαιρναν αισθητική μορφή, μέσα από τον συμβολισμό, τις αναπαραστάσεις, τους μύθους, τις τέχνες, συμβάλλοντας στην αυτογνωσία, αλλά και στην ερμηνεία που έδινε ο άνθρωπος στον τρόπο ζωής και στα επιτεύγματά του.

Είναι αυτό που ονομάζουμε κοσμοεικόνα ή κοσμοείδωλο και αποτελεί τις αναπαραστάσεις και την αντίληψη του κόσμου μας σε συμβολικό επίπεδο. Είναι ο Λόγος και η αναφορά του ανθρώπινου πολιτισμού στο ίδιο του τον εαυτό. Το κοσμοείδωλο, ως συνισταμένη πολλών ερμηνειών για το μυστήριο της ζωής μας, στην εξέλιξη του πολιτισμού απέκτησε διαφορετικά πρόσωπα, παρόλο που ορισμένες συμβολικές μορφές του κοσμοειδώλου, θεωρούνται γενικευμένες και πολύ ουσιαστικές. Συνήθως είναι αυτές που αγγίζουν μύχιες πτυχές του ανθρώπου και της ψυχολογίας του, που συνδέονται με πραγματικές τομές στον ανθρώπινο πολιτισμό και οι οποίες ανέδειξαν και ολοκλήρωσαν τον άνθρωπο στην μέγιστη μορφή αυτονομίας του μέσα στο κοινωνικό πλαίσιο. Οι αρχαίοι μύθοι είναι μορφές αναπαραστάσεων που αποτελούν αποτυπώματα του συλλογικού ασυνείδητου των λαών και μας μιλούν τόσο για την πράξη, όσο και για την κατασταλαγμένη σοφία της ιστορίας.

Μεταξύ των αναπαραστάσεων αυτών, κεντρική κοινωνική σημασία κατέχει η αρχαιοελληνική μυθολογία, που αποτελεί οικουμενικό παράδειγμα ερμηνείας και συμβολικής αποτύπωσης της ανθρώπινης ζωής και εξέλιξης.

Η ελληνική μυθολογία, είναι σαφώς και μια ερμηνευτική σημειολογία, στηριγμένη στην ανθρώπινη διαλεκτική σκέψη,  έτσι που μπορεί να εξηγήσει τα όρια, τον πνευματικό και τεχνικό πλούτο, αλλά και να προβάλλει στο παρόν το εύρος, αλλά και τους περιορισμούς και της σύγχρονης ζωής. Η αρχαία ύβρις, εκφράζει πάντα την υπερβολή και το ξεπέρασμα των ορίων και είναι πολύ έντονη η μνήμη και η επίκλησή της, ακόμα και στις μέρες μας. Ύβρη αποκαλούμε, για παράδειγμα, την οικολογική λεηλασία που προκαλεί ο μαζικός παραγωγικός πολιτισμός μας, με την αέναη επέκταση του. Η ψυχανάλυση επίσης, στηριγμένη κι αυτή στην αρχαιοελληνική κληρονομιά και το μύθο του Οιδίποδα, αποτελεί μια συμβολική αναπαράσταση νοηματοδότησης και ερμηνείας της ανθρώπινης ψυχολογίας και του πολιτισμού μας.

Ολοκαύτωμα νεομαρτύρων Πόντου!

Μαρτυρική επέτειος σήμερα! Κρανίου τόπος ο Πόντος! Τρόπος γενοκτόνος!

Πόντος Νεομαρτύρων χώμα! Χώρα αγίων μαρτύρων! Νέφος νεομαρτύρων!

Οι γκιαούρηδες, άπιστοι, έπρεπε να αφανιστούν! Να εξαφανιστούν!

Εν προκειμένω, και σήμερον -19 Μαΐου- κρεμάται επί ξύλου ο ποντιακός ελληνισμός!

Δοκιμασία ανθρωπισμού! Απανθρωπισμού δοκιμή!
Ολοκαυτώματος και τελικής λύσης πρόβα!

Έτσι τελειώνουν οι λαοί, οι μειονότητες, οι θρησκευτικώς αλλιώς φρονούντες στην Τουρκία! Φρικτό τέλος και εξαφανισμός για τις χριστιανικές τους πεποιθήσεις!

Και βεβαίως σύμπαντος του γένους!
Της μακραίωνης ιστορίας τους!
Του τόπου τους που πότισαν αιώνες και αιώνες με τον πόνο και τον κόπο τους!
Από τα χώματα που άνθησαν και εξελίχθησαν: γλώσσες, φιλοσοφίες, μουσικές, χοροί, εικαστικά, αρχιτεκτονικές, κάθε έργο πολιτισμού…
Πάσης φύσεως μνημεία!
Μνήμης περισσής, τέχνης και ζωής!

Ιστορία!
Αρχαίων Ελλήνων, Ελληνορωμαίων-Ρωμιών, υποδούλων τουρκοπατημένης Ρωμανίας τόπος!
Μια πολιτισμική γενοκτονία!

Αγίων τόπος!
Ορθοδοξίας ο τρόπος!
Μοναστήρια, ασκηταριά, εκκλησίες λαμπρές με περίτεχνες τοιχογραφίες, ταπεινές με εκφράσεις λαϊκής πίστης!

Διηνεκώς μαρτυρικός Πόντος!
Κρυπτοχριστιανών ο κρυφός ζήλος!
Το αιματηρό μαρτύριο της συνείδησης!
Ακόμη, ακόμη και σήμερα! Ανθούν και φέρουν κι άλλο!
Και φέρουν κι άλλο!
Σε υπόγειες εκκλησιές!
Σε ανώγειες, επουράνιες συνειδήσεις!
Και πίστη θερμή!
Εν διωγμώ!

Πόντος ου τόπος!
Μαρτυρίου τόπος!
Τρόπου φονικού!
Μνήμη μνημάτων τόπος!

Αναστολή πολιτισμού! Κάθε λόγου, λογικής! Παραλογισμός!
Επικράτεια φρίκης, απανθρωπισμός! Πλέον η μάχαιρα έχει τον λόγο!
Κρανίου τόπος ο Πόντος! Τρόπος γενοκτόνος!
Πόντος Νεομαρτύρων χώμα!
Χώρα αγίων μαρτύρων!
Νέφος μαρτύρων!

Βροτοκτόνοι αλλ’ ου ψυχοκτόνοι!
Μάρτυρες, νεομάρτυρες και αεί μαρτυρούντες Χριστόν εσταυρωμένον!
Συσταυρωμένοι προσδοκούντες και αναμένοντες ανάσταση νεκρών!
Και ήδη αξιόμισθοι!
Στεφάνων μαρτύρων!

Αν είναι δυνατόν: Ο Ερντογάν έχει μία Νομπελίστρια “φίλη”, που βρίζει την Ελλάδα, στην “καρδιά” του Facebook

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΚΑΦΙΔΑ

Μόλις στις αρχές Μαρτίου εξαπέλυε επίθεση κατά της Ελλάδας για το προσφυγικό από την Κωνσταντινούπολη, επικρίνοντας την ελληνική κυβέρνηση επειδή έκλεισε τα σύνορα στον Έβρο.

Σήμερα, η νομπελίστρια Ταουάκουλ Κάρμαν κατέχει θέση κορυφαίου επόπτη-λογοκριτή στο Facebook.

Αρχές Μαρτίου του 2020, 8 Μαρτίου για την ακρίβεια, με την «πολιορκία» του Έβρου ακόμη να συνεχίζεται, η Ταουάκουλ Κάρμαν ανεβαίνει στο βήμα εκδήλωσης που διοργανώνει η διεύθυνση επικοινωνίας της τουρκικής προεδρίας (T.C. İletişim Başkanlığı) στην ασιατική πλευρά της Κωνσταντινούπολης.

«Αυτό που κάνουν (σ.σ. οι Έλληνες) αποτελεί μεγάλο έγκλημα ενάντια στα ανθρώπινα δικαιώματα (…) Δεν πρέπει να κλείνουν τις πύλες των συνόρων για να σταματήσουν τους αιτούντες άσυλο. Εάν θέλουν να λύσουν το πρόβλημα, πρέπει να σταματήσουν τον δικτάτορα, εν προκειμένω τον Μπασάρ αλ Άσαντ, που έκανε τους ανθρώπους πρόσφυγες (…) Η μόνη λύση είναι να σταματήσουν τον Άσαντ», θα διακήρυττε η τιμημένη με Νόμπελ Ειρήνης Κάρμαν, χωρίς βέβαια να παραλείψει παράλληλα – στον αντίποδα – να πλέξει και το εγκώμιο της Τουρκίας για την «υποδειγματική» προσφορά της προσφυγικό, μια προσφορά που «θα μνημονεύεται» όπως είπε χαρακτηριστικά.

Όσοι παρακολουθούν παλαιόθεν την πορεία της βραβευμένης με Νόμπελ Ειρήνης ακτιβίστριας από τη Υεμένη δεν πέφτουν από τα σύννεφα. Η Ταουάκουλ Κάρμαν καλούσε, άλλωστε, την Τουρκία ήδη από το καλοκαίρι του 2012, μέσα από συνεντεύξεις και δημόσιες παρεμβάσεις της, να επέμβει στρατιωτικά στη Συρία για να ανατρέψει τον Άσαντ.

Κοροναϊός : Αβοήθητοι οι ηλικιωμένοι στη Σουηδία – Τι πήγε λάθος

Φροντιστές σε οίκους ευγηρίας καταγγέλουν τις περιφερειακές υγειονομικές αρχές για χάραξη πρωτοκόλλων που τους αποθάρρυναν να στέλνουν τους συμπτωματικούς ηλικιωμένους ενοίκους των γηροκομείων στα νοσοκομεία.

Πληθαίνουν οι καταγγελίες στη Σουηδία για την «εγκατάλειψη» των ηλικιωμένων στην πανδημία του κοροναϊού.

Μεγάλο ποσοστό των ηλικιωμένων που έχασαν τη ζωή τους στην σκανδιναβική χώρα από τη νόσο ήταν ένοικοι οίκων ευγηρίας, και οι εργαζόμενοι εκεί πιστεύουν ότι υπάρχει μια θεσμική απροθυμία εισαγωγής ηλικιωμένων νοσούντων με την Covid-19 στα νοσοκομεία της χώρας, σύμφωνα με το BBC.

Τα θύματα του φονικού ιού στη Σουηδία ξεπερνούν τις 3.000. Οι περισσότεροι ήταν ηλικίας άνω των 70 ετών παρά το γεγονός ότι η κυβέρνηση είχε δηλώσει από την αρχή της κρίσης πως προτεραιότητά της θα είναι οι πιο ευπαθείς, ευάλωτες ομάδες.

Κάτι που ωστόσο -όπως ομολογήθηκε και από επίσημα χείλη – δεν έγινε. «Δεν καταφέραμε να προστατεύσουμε τους πιο ευάλωτους, τους ηλικιωμένους, παρά τις καλές μας προθέσεις», παραδέχθηκε την περασμένη εβδομάδα ο πρωθυπουργός της Σουηδίας, Στέφαν Λεβέν.

Το δημοσίευμα του BBC, αναφέρεται στην περίπτωση της Lili Sedghi. Ο πατέρας της, Reza, πέθανε από κοροναϊό σε ένα γηροκομείο στα βόρεια της Στοκχόλμης. Λίγο πριν πεθάνει του χορηγήθηκε ένεση μορφίνης όπως είπε στην κόρη του, μια νοσηλεύτρια. Κανείς όμως δεν φρόντισε να του παράσχει οξυγόνο ή να καλέσει το ασθενοφόρο. «Δεν ήταν κανείς εκεί, πέθανε μόνος του», λέει η Lili Sedghi. «Κι αυτό είναι άδικο», προσθέτει.

Με αφορμή τις διώξεις κατά κληρικών και πιστών λόγω τέλεσης ιεροπραξιών.

Με αφορμή τις διώξεις κατά κληρικών και πιστών λόγω τέλεσης ιεροπραξιών.

Το Κίνημα της Χριστιανικής Δημοκρατίας εξ αρχής έχει διακηρύξει ότι η προστασία της δημόσιας υγείας αποτελεί πρώτη προτεραιότητα και έχει συμφωνήσει με τη λήψη έκτακτων μέτρων για το σκοπό αυτό, ενόψει της πανδημίας του «Κορωνοϊού».

Όμως, τα μέτρα αυτά πρέπει να είναι τα απολύτως απαραίτητα και αναλογικά για το σκοπό αυτό και να μη περιορίζουν αθέμιτα ή καταργούν τις θεμελιώδεις ελευθερίες, τα δικαιώματα και την πνευματική και πολιτιστική ζωή των λαών. 

Στην πιο πάνω αντιδημοκρατική εκτροπή υπέπεσε η Κυβέρνηση Μητσοτάκη, με τη συναίνεση και της Αντιπολίτευσης, απαγορεύοντας εντελώς τις ιεροπραξίες στο διάστημα από 16 Μαρτίου έως 12 Απριλίου και εν συνεχεία, έως τις 16 Μαΐου, επιτρέποντας την τέλεση ιερών ακολουθιών μόνο κεκλεισμένων των θυρών. Ενώ ήταν εφικτό, οι εκκλησίες να έχουν μείνει ανοιχτές όλο αυτό το διάστημα, με τη λήψη ανάλογων μέτρων προστασίας που λήφθηκαν και κρίθηκαν ικανοποιητικά για άλλους χώρους συνάθροισης κοινού, που επιλεκτικά έμειναν ανοικτοί και προσβάσιμοι, αλλά και σε άλλες χώρες.

Η παραπάνω εκτίμηση ενισχύεται από το γεγονός ότι ήδη μετά το άνοιγμα των εκκλησιών στις 17 Μαΐου, τα μέτρα διασφάλισης της δημόσιας υγείας σε αυτές τηρούνται σχολαστικότερα απ’ ό,τι σε οποιονδήποτε άλλον χώρο συνάθροισης κοινού. 

Η Κυβέρνηση, αμετανόητη, με το από 14.5.2020 και αριθ. πρωτοκόλλου 29314 έγγραφο του Υπουργείου Εσωτερικών, το οποίο εκδόθηκε σε συνέχεια εγγράφου του Υπουργείου Παιδείας στις 5 Μαΐου, ζητά από τους Ληξιάρχους όλης της Χώρας «να ενημερώσουν άμεσα μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων, εάν έχουν υποβληθεί αιτήματα πολιτών περί καταχώρησης γάμων ή βαπτίσεων, οι οποίοι έχουν λάβει χώρα εντός χώρων λατρείας, κατά το χρονικό διάστημα από 16.3.2020 έως και 16.5.2020 (….) έτσι ώστε το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων να τα διαβιβάσει στη συνέχεια στην αρμόδια Εισαγγελική αρχή για την ποινική διερεύνησή τους, σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις». 

Αντικαπιταλιστικές πολιτικές στον καιρό του κορωνοϊού | του Ντέιβιντ Χάρβεϊ

Ο καθηγητής Ντέιβιντ Χάρβεϊ, αρκετά γνωστός γενικά στην Ελλάδα και πιο ειδικά στο «κοινό» του Δρόμου, δεν θα μπορούσε να μην είναι από τους πρώτους που επιχειρούν μια αρχική βαθιά βουτιά στην πανδημία του κορωνοϊού. Μια βουτιά από πολλές σκοπιές διερευνητική των πιθανών εξελίξεων, που ξεκινά με μια απότομη και πυκνή κατάδυση στο φόντο του προβλήματος. Περιέργως, όσο το κείμενο προχωρά το περιβάλλον γίνεται πιο ευκρινές, και ευκολότερα κατανοητές οι διάφορες πτυχές της πανδημίας, όπως και οι αντιτιθέμενες επιδιώξεις και προσδοκίες κάθε πολιτικού και κοινωνικού σχηματισμού. Ο Χάρβεϊ έχει το προσόν να ξεδιαλύνει ένα περίπλοκο κουβάρι έτσι που σταδιακά να αποκαλύπτεται η «απλή» πραγματικότητα με όλες τις αντιφάσεις της. Καλή ανάγνωση!

του Ντέιβιντ Χάρβεϊ*

Ο

ταν προσπαθώ να ερμηνεύσω, να κατανοήσω και να αναλύσω την καθημερινή ροή ειδήσεων, τείνω να εντοπίζω τι συμβαίνει υπό το φόντο δύο διακριτών αλλά συνδεόμενων μοντέλων για το πώς λειτουργεί ο καπιταλισμός. Το πρώτο επίπεδο είναι η χαρτογράφηση των εσωτερικών αντιφάσεων της κυκλοφορίας και της συσσώρευσης του κεφαλαίου ενόσω η χρηματική αξία ρέει προς αναζήτηση κέρδους μέσω των διαφορετικών «στιγμών» (όπως τις αποκαλεί ο Μαρξ) της παραγωγής, υλοποίησης (κατανάλωσης), διανομής και επανεπένδυσης. Αυτό είναι ένα μοντέλο της καπιταλιστικής οικονομίας ως σπειροειδούς κίνησης ατελείωτης επέκτασης ανάπτυξης. Γίνεται αρκετά περίπλοκο καθώς ξεδιπλώνεται μέσω, για παράδειγμα, των γεωπολιτικών αντιπαραθέσεων, της άνισης γεωγραφικής ανάπτυξης, των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, των κρατικών πολιτικών, των τεχνολογικών αναδιαρθρώσεων και του συνεχώς μεταβαλλόμενου ιστού των καταμερισμών της εργασίας και των κοινωνικών σχέσεων.

Θεωρώ ότι το μοντέλο αυτό ενσωματώνεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο κοινωνικής αναπαραγωγής (σε νοικοκυριά και κοινότητες), σε μια διαρκώς μεταβαλλόμενη μεταβολική σχέση με τη φύση (συμπεριλαμβανομένης της «δεύτερης φύσης» της αστικοποίησης και του δομημένου περιβάλλοντος) και με κάθε είδους πολιτισμικούς, επιστημονικούς (βασισμένους στη γνώση), θρησκευτικούς και πιθανούς κοινωνικούς σχηματισμούς που οι άνθρωποι γενικά δημιουργούν στο χώρο και στο χρόνο. Αυτές οι τελευταίες «στιγμές» ενσωματώνουν την ενεργή έκφραση των ανθρώπινων επιθυμιών, αναγκών και ορέξεων, τη λαχτάρα για γνώση και νόημα και την εξελισσόμενη αναζήτηση για πληρότητα σε ένα πλαίσιο μεταβαλλόμενων θεσμικών ρυθμίσεων, πολιτικών αμφισβητήσεων, ιδεολογικών συγκρούσεων, απωλειών, ηττών, ματαιώσεων και αλλοτριώσεων οι οποίες αναπτύχθηκαν σε έναν κόσμο με έντονη γεωγραφική, πολιτιστική, κοινωνική και πολιτική ποικιλομορφία. Αυτό το δεύτερο μοντέλο αποτελεί τη δική μου κατανόηση του παγκόσμιου καπιταλισμού ως διακριτού κοινωνικού σχηματισμού, ενώ το πρώτο αφορά τις αντιφάσεις εντός του οικονομικού κινητήρα που τροφοδοτεί αυτόν τον κοινωνικό σχηματισμό σε ορισμένες οδούς της ιστορικής και γεωγραφικής του εξέλιξης.

Το γεγονός ότι η επιδημία έπληξε την Κίνα οδήγησε τον υπόλοιπο κόσμο να αντιμετωπίσει εσφαλμένα το πρόβλημα ως κάτι που συμβαίνει «εκεί πέρα». Το αγκάθι που έβαλε ο ιός στη θριαμβευτική πορεία ανάπτυξης της Κίνας θεωρήθηκε ακόμη και καλό νέο από ορισμένους κύκλους της διοίκησης του Τραμπ…

Λουντέμης: «Να χαρείς την αγάπη που περιμένεις. Καν'την τραγούδια,ξενύχτια..»

Να χαρείς την αγάπη που περιμένεις.

Καν την τραγούδια, ξενύχτια. Καν την βιβλία, αταξίες.

Μόνο μην τη μοιρολογάς. Είναι σαν να τη βρίζεις.

Σαν να της κλείνεις το δρόμο να ξανάρθει.

Κοίταξέ με προσεχτικά και θα καταλάβεις.

Η αγάπη είναι σαν το νερό που τρέχει... τρέχει... ασυλλόγιστα στους γκρεμούς, που δε διαλέγει αυλάκι, δε ρωτά τα λουλούδια που ποτίζει, ούτε και τα χαλίκια που κατρακυλά.

Δε ρωτά τίποτα, μόνο τρέχει.

Να πεις "όχι" στην αγάπη είναι σαν να κατσουφιάζεις μπροστά σ' ένα λουλούδι που ετοιμάζεται ν' ανοίξει.

Σαν να βρίζεις το φως που σου έδειξε τον κόσμο".

Κάτω από το πευκάκι ο κόσμος γίνεται απέραντος.

Σωπαίνουν όλες οι φωνές που είχες μέσα σου. Γίνεται ησυχία.

Αργολίδος Νεκτάριος: «Η γη είναι τετράγωνη!»

Ο μητροπολίτης Αργολίδος Νεκτάριος

Η ανοησία και ο φανατισμός βλάπτουν σοβαρά την υγεία, σημειώνει ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Αργολίδος κ. Νεκτάριος σε ένα συγκλονιστικό κείμενο.

Στο μακροσκελές άρθρο του, που πρέπει να διαβάσει κάθε σκεπτόμενος άνθρωπος και βάζει τα πράγματα στην θέση τους σε σχέση με τις άπειρες θεωρίας συνωμοσίας που κατέκλυσαν το τελευταίο διάστημα το διαδίκτυο και τα μέσα ενημέρωσης.

Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα της Ιεράς Μητρόπολις Αργολίδος https://imargolidos.gr

Ακολουθεί ολόκληρο το κείμενο:

«Η ΑΝΟΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΦΑΝΑΤΙΣΜΟΣ ΒΛΑΠΤΟΥΝ ΣΟΒΑΡΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ

Πέρασαν δύο ολόκληροι μήνες από τότε που άρχισαν να ισχύουν τα περιοριστικά μέτρα στην χώρα μας από τα οποία δεν εξαιρέθηκε η εκκλησία μας.

Αν για όλους τους χριστιανούς ήταν μια περίοδος οδύνης για την στέρηση των ιερών ακολουθιών και ιδιαίτερα της θείας Λειτουργίας, για τους κληρικούς ήταν πολύ πιο οδυνηρή η περίοδος αυτή.

Αναγκαστήκαμε να λειτουργούμε χωρίς το λαό, με άδειες εκκλησίες, με ό,τι αυτό σημαίνει. Αυτός όμως ο πόνος και η οδύνη έγινε αφόρητη από τις συνεχείς επιθέσεις, όχι τόσο των εκτός εκκλησίας, αλλά των μελών της εκκλησίας.

Κυκλοφόρησαν αμέτρητα κείμενα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, δυστυχώς με τους περισσότερους συντάκτες να παραμένουν στο σκοτάδι της ανωνυμίας. (Αναρωτιέμαι γιατί άραγε; Τί φοβούνται; Τόσο δειλοί είναι; Δεν τους λέει τίποτα ο λόγος του Χριστού στο δικαστήριο: «Ἐγώ παρρησία ἐλάλησα;»).

Δεν υπήρξε μέτρο στις φωνές και στο θορυβώδη τρόπο με τον οποίο πολλοί νόμισαν ότι έπρεπε να υπερασπίσουν την εκκλησία.

Είναι αξιοσημείωτο ότι κάποιες μέρες είχαμε ένα καταιγισμό μηνυμάτων – διαμαρτυριών με τα ίδια περίπου λόγια. Φως φανάρι βέβαια ότι ήταν κατευθυνόμενα από κάποιον «γέροντα». Είναι σαν τα ψηφίσματα.

Γίνεται μια εκδήλωση διαμαρτυρίας για κάποιο θέμα και στο τέλος όλοι εγκρίνουν το κείμενο που είναι έτοιμο από τις προηγούμενες μέρες. Δημοκρατικές διαδικασίες…

Μέσα λοιπόν στα μηνύματα αυτά επαναλαμβάνεται το ίδιο μοτίβο: «Είστε προδότες. Αρνηθήκατε τον Χριστό. Σχίζετε την Εκκλησία. Θα χάσετε την ψυχή σας. Παραιτηθείτε. Είσαστε αφορισμένοι. Για να μην χάσετε την καρέκλα υποκύψατε στην άθεη κυβέρνηση κ.λπ. κ.λπ.».

Το γερμανικό «über alles»

πηγή φώτο

Του Γεωργίου Παπασίμου

Η απόφαση του ομοσπονδιακού Συνταγματικού Δικαστηρίου της Γερμανίας σχετικά με το πρόγραμμα αγοράς ομολόγων της ΕΚΤ, εν μέσω της πανδημίας του COVI-19 και της προδιαγραφόμενης μεγάλης οικονομικής ύφεσης δημιουργεί ευλόγως μεγάλη αναστάτωση και μείζονα ερωτηματικά. Πρόκειται για δικαστική απόφαση με καθαρά νομικά κριτήρια ή αποτελεί κατά βάθος μια έμμεση πολιτική απόφαση για την επίτευξη της επικυριαρχίας του Βερολίνου στην ευρωζώνη.

Η αποτύπωση της πραγματικότητας, η φωτογράφηση των προθέσεων και ο χρόνος δημοσιοποίησης της, που συμπίπτει με τις διαπραγματεύσεις για τον μηχανισμό της χρηματοδότησης εξόδου της Ε.Ε. από την πανδημία του κορωνοϊού καταδεικνύουν ότι πρόκειται για το δεύτερο. Το ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο με την απόφαση του αμφισβήτησε τη νομιμότητα του προγράμματος ποσοτικής χαλάρωσης με το οποίο η ΕΚΤ, διατηρεί χαμηλά τα επιτόκια δανεισμού στις υπερχρεωμένες χώρες της Ε.Ε., που στη πλειοψηφία τους είναι αυτές του Νότου. Σημειώνεται ότι η Ελλάδα που χρησιμοποιήθηκε ως πειραματόζωο καθ’ όλη την μνημονιακή περίοδο μετά την κρίση των τοξικών ομολόγων το 2008 εισήχθη σε αυτό το πρόγραμμα πρόσφατα λόγω της επελθούσας πανδημίας του κορωνοϊού.

Είναι αλήθεια ότι το ελλιπές Ευρωπαϊκό οικοδόμημα, που σε μεγάλο βαθμό είναι αποτέλεσμα και των γερμανικών στοχεύσεων μέσω των θεσμών της γερμανικής δεσποτείας, που έχουν εμφιλοχωρήσει εντός της Ε.Ε., προσφέρει νομικά επιχειρήματα στο Ανώτατο Γερμανικό Συνταγματικό Δικαστήριο να επιδοθεί σε αυτόν τον ιδιότυπο νομικό ακτιβισμό, αμφισβητώντας την αρχή της υπεροχής του δικαίου της Ε.Ε. έναντι του εθνικού δικαίου. Πλην όμως, η απόφαση αυτή είναι εντελώς επιλεκτική, αφορώντας ένα κρίσιμο θέμα για την γερμανική κυριαρχία εντός της Ε.Ε. Από ποιο ευρωπαϊκό θεσμό θα δανείζονται οι υπερχρεωμένες χώρες του  Νότου. Από την ΕΚΤ μέσω της ποσοτικής χαλάρωσης, κάτι που τους επιτρέπει το χαμηλό δανεισμό και την πρόσβαση στις κεφαλαιαγορές ή από τον ESM (ευρωπαϊκό  ΔΝΤ), το οποίο δημιουργήθηκε στη βάση των προγραμμάτων διάσωσης της Ελλάδος, Πορτογαλίας και Ιρλανδίας, που δανείζει με υψηλότερα επιτόκια και με όρους επικυριαρχίας. Η Ελλάδα, έχει μετατραπεί, μέσω του δανεισμού της από αυτόν, σε ιδιότυπη αποικία χρέους του Βερολίνου, αφού πρόκειται για γερμανικής εμπνεύσεως και συμφερόντων μηχανισμό.

Μεταναστευτική αλληλεγγύη: Η χρυσοτόκος όρνιθα

Του Γιάννη Σιδέρη από το liberal.gr

Η ενοικίαση  των τριών σπιτιών από τον Δημήτρη Παπαδημούλη, πέραν  της  αντιδεοντολογικής  συμπεριφοράς του ιδίου, ανέδυσε στην επιφάνεια και τις γκρίζες πτυχές του real estate του ανθρωπισμού:  Την κερδοφόρα άνθηση της «συνάνθρωπης  αλληλεγγύης», όπου υπόγειες ανεξέλεγκτες συλλογικότητες παρέχουν θαλπωρή στους «κυνηγημένους» (όπως  βαφτίζονται  όλοι οι επήλυδες), με μη ευκαταφρόνητο κερδοφόρο αντίτιμο.

«Refugees well come, tourists go home», ήταν  ένα προσφιλές  σύνθημα των αλληλέγγυων, σε μια χώρα που βασίζεται στον τουρισμό, για τον οποίο τόσα δαπανά και από τον οποίο τόσα ελπίζει για την επιβίωσή της. Εάν οι «tourists go home» το έπαιρναν σοβαρά και έφευγαν, η τουριστική ζωή των νησιών, θα υφίστατο τρομερή καθίζηση, όπως και τα έσοδα του κράτους. Όμως  την ίδια στιγμή πολλοί από τους  επαγγελματίες «αλληλέγγυους» και κάποιοι ντόπιοι που άρπαξαν την ευκαιρία,  θα διήγαν εν ευωχία, καθώς η άπλετη χρηματοδότηση με ανεξέλεγκτο χρήμα θα συνεχιζόταν.

Όπως παραστατικά  γράφει ο Γ. Ρακκάς  στο site του δημοτικού ραδιοφώνου Ιωαννίνων «Οι ΜΚΟ ανθίζουν εκεί που η κανονική οικονομία μαραζώνει».

Ο ίδιος αναφέρει δημοσίευμα της εφημερίδας «Εμπρός» της Μυτιλήνης, ότι «το 11μηνο του 2015, σε έναν συνδυασμό των επιπτώσεων της  διαπραγμάτευσης και της προσφυγικής  κρίσης, σημειώθηκε το μεγαλύτερο ποσοστό ανεργίας στους εργαζόμενους στον τουριστικό τομέα. Ομως «μοναδική  εξαίρεση αποτέλεσε η άνοδος της απασχόλησης από τις δεκάδες ΜΚΟ, οι οποίες προσλαμβάνουν προσωπικό για να καλύψουν τις λειτουργικές ανάγκες αλλά και να προσφέρουν τι υπηρεσίες τους στους πρόσφυγες που φτάνουν στο νησί.  Είναι και αυτό ένα από τα παράπλευρα  οφέλη που έφερε η προσφυγική κρίση, μαζί με τις ενοικιάσεις  κτηρίων και ξενοδοχείων όπου στεγάζονται οι ΜΚΟ, την αύξηση των εσόδων ακτοπλοϊκών και αεροπορικών  εταιριών από τη μεταφορά προσφύγων, τη αύξηση του τζίρου   στα καταστήματα εστίασης  στη Μυτιλήνη και σε πολλά χωριά της ανατολικής και βόρειας Λέσβου, κι άλλες επί μέρους ευεργετικές συνέπειες»!