Ο «εκσυγχρονισμός» της παράδοσης

Του Γιώργου Καραμπελιά

Το παρασιτικό μοντέλο ανάπτυξης και ένταξης στην παγκόσμια οικονομία και κοινωνία που ακολουθούσε η Ελλάδα, την οδήγησε στα βράχια από τη δεκαετία του 2010  μετά την πρώτη μεγάλη κρίση της παγκοσμιοποίησης ενώ και μπροστά στην κρίση του κορωνοϊού κατέδειξε τη γύμνια μιας οικονομίας που στηρίζεται στην τουριστική μονοκαλλιέργεια.  Η δε απάντηση σε αυτή τη σαρωτική και εκθεμελειωτική κρίση μιας ολόκληρης δεκαετίας θέτει και πάλι επιτακτικά όχι απλώς ένα ζήτημα μοντέλου ανάπτυξης –με μια περιγραφική και στενά οικονομική έννοια– αλλά αφορά και κινητοποιεί την κατεύθυνση της κοινωνίας μας με μια βαθύτερη και ουσιαστικότερη  έννοια.

Όλοι οι λαοί, ιδιαίτερα οι εκτός Δύσεως που κατόρθωσαν να αντιμετωπίσουν θετικά και δημιουργικά το σοκ της παγκοσμιοποίησης, όπως η Κίνα, η Ιαπωνία, η Νότιος Κορέα, στηρίχτηκαν σε αυτό που αποκαλούμε εδώ «εκσυγχρονισμό της παράδοσης». Δηλαδή στήριξαν τον εκσυγχρονισμό τους στη δικιά τους παράδοση, εντάσσοντας τα επείσακτα από τη Δύση  στοιχεία, της βιομηχανίας, της τεχνολογίας, της επιστήμης  σε αυτήν.

Απαιτείται δηλαδή ένα νέο μοντέλο παραγωγής και κοινωνικής αναπαραγωγής, που αποκαλούμε «εκσυγχρονισμό της παράδοσης», δηλαδή να στηριχθείς στην παράδοσή σου ώστε να έχεις ρεαλιστικές προτάσεις για το σήμερα. … Ο Σολωμός πήρε το δημοτικό τραγούδι και γράφει πως, πρέπει να γράψουμε σήμερα σύμφωνα με τη προσωπική μας άποψη, πατώντας πάνω σε αυτό, και όχι μαϊμουδίζοντάς το: 

Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ: Όταν ξέρεις ελληνικά, ξέρεις την ιστορία του τόπου

Σιδηρόκαστρο Μεσσηνίας: Απόρθητο κάστρο ή «χωριό των αγαλμάτων» (φωτογραφίες)

Το Σιδηρόκαστρο, ιστορικό κεφαλοχώρι της Μεσσηνίας, είναι χτισμένο ανάμεσα σε δύο λόφους-βουνά, το Κάστρο και τον Προφήτη Ηλία.

Ήταν η έδρα του Δήμου Αυλώνος (1835-1912, 1997-2010). Σήμερα ανήκει στον Δήμο Τριφυλίας. Απέχει 17 χλμ. από την Κυπαρισσία και 7χλμ. από το Κοπανάκι.

Όποιος το επισκέπτεται, εκτός από τα αγάλματα που το στολίζουν, θαυμάζει το γραφικό τοπίο του, τα πετρόχτιστα σπίτια του, τον περικαλλή ναό του Αγίου Νικολάου.

Πολλές πληροφορίες για την ιστορία του χωριού, αντικείμενα της εποχής, έγγραφα της Επανάστασης, θα δείτε στο Μουσείο του στρατηγού ε.α. της ΕΛ.ΑΣ κ. Παναγιώτη Γεωργακόπουλου, όπου λειτουργεί και αναγνωστήριο.

Δείτε επίσης στο Λαογραφικό Μουσείο παλιά αντικείμενα της καθημερινής ζωής των κατοίκων του χωριού. Και πριν φύγετε από το χωριό, προμηθευτείτε τη φημισμένη φέτα Σιδηρόκαστρου από το τυροκομείο που λειτουργεί εκεί.

Στο ενδιάμεσο, αξίζει να περιδιαβείτε τα σοκάκια του Σιδηρόκαστρου, να περπατήσετε στο δάσος του, στα μονοπάτια, να αναπνεύσετε καθαρό αέρα και να συλλέξετε εικόνες.

Παλιό τοξωτό γεφύρι στην τοποθεσία Μηλιές Σιδηροκάστρου

Αστυνομικοί ξυλοκοπούν δικυκλιστή που ενώ πέρασε νόμιμα, παραλίγο να τον πατήσει όχημα αξιωματούχου

Ζούμε δυστυχώς, σε εποχή παρακμής και βαρβαρότητας!

Αυτή είναι η επιστροφή στη κανονικότητα κύριε πρωθυπουργέ!

Το βίντεο και η είδηση καταγράφηκε στα ΜΜΕ και στα κοινωνικά δίκτυα, αναμένουμε την απάντηση του αξιωματούχου που κρυβόταν πίσω από τα φιμέ τζάμια του πολυτελούς αυτοκινήτου!

ΓΕΡΟΜΟΡΙΑΣ

Βίντεο που καταγράφει ένα απίστευτο σκηνικό και  καουμποϋλίκι στο κέντρο της Αθήνας, εις βάρος διερχόμενου μοτοσυκλετιστή, επειδή  τόλμησε να διαμαρτυρηθεί, ‘όταν του έκλεισε τον δρόμο μια λιμουζίνα επισήμου, ανάρτησε στο facebook ένας αυτόπτης μάρτυρας.

Όπως εξηγεί, “το βίντεο αυτό είναι από ένα σημερινό συμβάν που έγινε στις 12.30 το μεσημέρι στην συμβολή των οδών Μιχαλακοπούλου και Ξενίας. Από την Μιχαλακοπούλου πέρασαν παράνομα με κόκκινο χωρίς ούτε καν να έχουν βάλει τις σειρήνες, ένα αμάξι με φιμέ τζάμια επισήμου, πιθανώς Υπουργού. Το αμάξι είχε αστυνομική συνοδεία που επέβαινε σε μηχανές.

Οι αστυνομικοί σταμάτησαν τον πέταξαν κάτω μαζί με το μηχανάκι του και άρχισαν να τον χτυπούν και να τον βρίζουν.

Ταυτόχρονα τραμπουκίζουν όποιον διαμαρτύρεται και προσπαθεί να επέμβει.

Δεν φτάνει δηλαδή που πήγαν να τον σκοτώσουν τον άνθρωπο επειδή πέρασαν παράνομα με κόκκινο τον χτυπάνε κιόλας. Φυσικά το αμάξι με τα φιμέ τζάμια και τον “επίσημο” έφυγε κατ’ ευθείαν. Έχουν ξεφύγει τελείως τα πράγματα. Εντελώς όμως.”

Πηγή:Thefaq 

Gianfranco Sanguinetti: LE DESPOTISME OCCIDENTAL – Ο ΔΥΤΙΚΟΣ ΔΕΣΠΟΤΙΣΜΟΣ

Αναδημοσίευση από: 
https://www.facebook.com/admachinagr/photos/a.107455460890026/130860825216156/?type=3&theater

LE DESPOTISME OCCIDENTAL – Ο ΔΥΤΙΚΟΣ ΔΕΣΠΟΤΙΣΜΟΣ (*)

Ο Gianfranco Sanguinetti είναι αυτό που λέμε «ιερό τέρας» για κάθε ριζοσπάστη.

Στο κέντρο της Καταστασιακής Διεθνούς έως το τέλος της (1972) συνέχισε τη δράση του πλάι στο Γκυ Ντεμπόρ και τα επόμενα χρόνια…

Ανάμεσα στα άλλα, του πιστώνεται το πιο απίστευτο «τρολάρισμα» του Ιταλικού κατεστημένου το 1975.

Ο Sanguinetti υποδυόμενος μέλος της άρχουσας τάξης (που κράτησε δήθεν την ανωνυμία του) δημοσίευσε κείμενο «υπεράσπισης» της Ιταλικής Δημοκρατίας, στο οποίο προτείνονταν δήθεν «διέξοδοι» στο Ιταλικό κατεστημένο, ομολογούνταν ωστόσο η σαπίλα, η προπαγάνδα και οι σκευωρίες της άρχουσας τάξης.

Σύντομα, μεγαλοεπιχειρηματίες, κυβερνητικοί κλπ επικαλούνταν το βιβλίο του «ανώνυμου» διανοούμενου, συζητούσαν τις προτάσεις του και αποδέχονταν έτσι τις παραδοχές της δημοσίευσης για τις «εγκληματικές» μεθοδεύσεις και επιδιώξεις του ιταλικού κράτους και της άρχουσας τάξης του.

Όταν με αυτό τον τρόπο εξέθεσε ανεπανόρθωτα υψηλά ιστάμενους, ο Sanguinetti αποκάλυψε την ταυτότητά του και τους ξεφτίλισε…

Ο Sanguinetti είναι Ιταλός και είναι 72 ετών. Πριν κάτι ημέρες δημοσίευσε κείμενο με τίτλο «LE DESPOTISME OCCIDENTAL» και κάποια χωρία του αναπαράγουμε εδώ.

Ολόκληρο το μεταφρασμένο κείμενο θα το βρείτε εδώ: https://ekdoseisynadelfwn.files.wordpress.com/2020/04/despotism_final.pdf

«Η μετατροπή των αντιπροσωπευτικών δημοκρατιών της Δύσης σ’ ένα εντελώς νέο δεσποτισμό έχει πάρει, εξαιτίας του ιού, τη νομική μορφή της «ανωτέρας βίας» (στη νομολογία η ανωτέρα βία είναι, ως γνωστόν, μια εκ των περιπτώσεων απαλλαγής ευθυνών). Και έτσι ο νέος ιός είναι, ταυτοχρόνως, ο καταλύτης του συμβάντος και το στοιχείο του αντιπερισπασμού των μαζών μέσω του φόβου. (…)

Είναι περιττό να προσθέσουμε πως το να αρπάξει κανείς μια τέτοια ευκαιρία ή να τη δημιουργήσει, δεν κάνει μεγάλη διαφορά. Από τη στιγμή που υπάρχει η πρόθεση και ο στρατηγικός σχεδιασμός, αρκεί να βρεθεί το πρόσχημα και κατόπιν ενεργεί κανείς αναλόγως.

Κανένας μεταξύ των αρχηγών των κρατών, εκτός από την αρχή, δεν προφυλάχθηκε από την ανοησία του ενός ή του άλλου.

Προς ένα κόσμο “υπό επιτήρηση”

του Ηρακλή Κανακάκη*

Η Ελλάδα έχει ένα πολίτευμα με ισχυρή ολιγαρχική θεμελίωση. Τα κόμματα, με εξαίρεση το Κ.Κ.Ε., είναι αρχηγικά δηλαδή ισχύει η αρχή του ενός. Στο Κοινοβούλιο λειτουργούν ως λόχοι. Το εκλογικό σύστημα είναι καλπονοθευτικό. Οι πολιτικοί θεωρούν κεκτημένο τους να εξυβρίζουν, να συκοφαντούν, να αυτο-εξαιρούνται από το κράτος δικαίου. Άλλα να λένε προεκλογικά ή ως αντιπολίτευση και άλλα να πράττουν ως Κυβέρνηση, χωρίς καμία λογοδοσία ή έλεγχο. Και στα δύσκολα να κάνουν την ιδεολογία τους σημαία «ευκαιρίας».

Ο τόπος, επομένως, έχει ανάγκη από μία αναγέννηση της Δημοκρατίας, που θα καθιστά τον πολίτη ενεργό, συνειδητοποιημένο και εταίρο στη διαδικασία λήψης αποφάσεων, ιδιαίτερα στα κρίσιμα ζητήματα και ο τρόπος είναι και το δημοψήφισμα.

Η Φιλελεύθερη Δημοκρατία απειλείται από το λαϊκισμό, ο οποίος συναντάται στα καθεστωτικά και στα αντικαθεστωτικά κόμματα, στη Μαρίν Λεπέν και στο Μακρόν, στο Βελόπουλο και στον Τσίπρα και το Μητσοτάκη. Περισσότερο, όμως, κινδυνεύει από την παραπληροφόρηση και υπερπληροφόρηση, από τη διασπορά ψευδών ειδήσεων και την εξαπάτηση, που έγιναν ευκολότερα και αποτελεσματικότερα στην ψηφιακή επικοινωνία. Από την ανάδειξη του ασήμαντου. Και βεβαίως από τον ηλεκτρονικό ολοκληρωτισμό.

Τα προηγούμενα χρόνια τα ολοκληρωτικά καθεστώτα προσπαθούσαν, με κάθε τρόπο, να συλλέξουν πληροφορίες για τους πολίτες. Σήμερα, τα ψηφιακά δεδομένα εκχωρούνται αβίαστα ή συγκεντρώνονται άκοπα, εν αγνοία των χρηστών. Οι κάτοχοί τους διαμορφώνουν το ψηφιακό προφίλ, που επιτρέπει την πρόβλεψη συμπεριφοράς και την χειραγώγηση.

Χρεοκοπία βλέπουν δύο στα τρία ξενοδοχεία στην Ελλάδα

ΘΑ ΤΑ ΑΓΟΡΑΣΟΥΝ ΦΤΗΝΑ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ!!!

Σήμα SOS εκπέμπουν τα ελληνικά ξενοδοχεία, με το 65% να θεωρεί πιθανό το «λουκέτο» λόγω της πανδημίας. Προβλέψεις για ζημιά 4,5 δισ. από τη βουτιά άνω του 50% στους τζίρους. Οι ανάγκες για ρευστότητα και η έκκληση του ΞΕΕ για κρατική στήριξη.

Δημοσιεύθηκε: 13 Απριλίου 2020 - 12:38

Ολοκληρωμένη δέσμη προτάσεων για την εφαρμογή μέτρων εγγύησης της βιωσιμότητας του ελληνικού ξενοδοχείου κατά τη μετα-πανδημική φάση, παρουσίασε το Ξενοδοχειακό Επιμελητήριο της Ελλάδος, στο πλαίσιο διαδικτυακής Συνέντευξης Τύπου που διενεργήθηκε σήμερα.

Παράλληλα δόθηκε στη δημοσιότητα ο 3ος κύκλος της έρευνας «Covid-19 και ελληνικά ξενοδοχεία» του ΙΤΕΠ, που διενεργήθηκε στο διάστημα 1-10 Απριλίου 2020 σε δείγμα 1.779 ξενοδοχείων εκ του συνόλου των 9.954 μελών του Επιμελητηρίου (ήτοι το 18% του συνολικού αριθμού των ξενοδοχείων της χώρας).

Ο Πρόεδρος του ΞΕΕ κ. Αλέξανδρος Βασιλικός παρουσίασε τα κυριότερα ευρήματα της εν λόγω έρευνας πεδίου που έχει αναθέσει το Επιμελητήριο στο Ινστιτούτο Τουριστικών Ερευνών και Προβλέψεων.

Όπως διαπιστώνεται μεταξύ των ξενοδοχείων συνεχούς λειτουργίας, το 65% εξ αυτών θεωρεί πιθανή ή πολύ πιθανή τη χρεοκοπία (46,6% πιθανή, 18,3 % πολύ πιθανή). Το αντίστοιχο ποσοστό για τα ξενοδοχεία εποχικής λειτουργίας ανέρχεται στα 51,8 % (40,5% πιθανή, 11,3% πολύ πιθανή).

Ταυτόχρονα το 95% των ξενοδοχείων συνεχούς λειτουργίας διαβλέπει ποσοστιαία μείωση του τζίρου κατά Μ.Ο. 56,3%. Αντίστοιχα το 94,2% των ξενοδοχείων εποχικής λειτουργίας αναμένει μείωση του τζίρου κατά Μ.Ο. 56,1%.

Με αναγωγή στον συνολικό ξενοδοχειακό πληθυσμό, η απώλεια ξενοδοχειακού τζίρου για το 2020 εκτιμάται σε 1,2 δισ. για τα ξενοδοχεία συνεχούς λειτουργίας και σε 3,26 δισ. για τα εποχικής. Η συνολική εκτιμώμενη απώλεια φτάνει στα 4,46 δισ.

Ακολούθως το 57,3% των ξενοδοχείων συνεχούς λειτουργίας εκτιμούν μείωση της απασχόλησης κατά 40%.

Αντίστοιχα, το 65,4% εποχικής λειτουργίας βλέπει πτώση της απασχόλησης κατά 41,5%. Με αναγωγή στο συνολικό πληθυσμό των ξενοδοχείων υπολογίζεται πως κινδυνεύουν άμεσα 45.142 θέσεις εργασίας.

ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΧΡΗΣΗ ΜΑΣΚΑΣ: ΠΟΙΕΣ ΧΩΡΕΣ ΕΔΩΣΑΝ ΔΩΡΕΑΝ, ΠΟΙΕΣ ΕΠΕΒΑΛΑΝ ΠΛΑΦΟΝ ΣΤΙΣ ΤΙΜΕΣ & Η ΜΕΓΑΛΗ ΜΠΙΖΝΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΕ ΤΖΙΡΟ ΑΝΩ ΤΩΝ 200.000.000€ !!!

Τι ισχύει σχετικά με την χρήση μάσκας στις υπόλοιπες χώρες;

Σε ποιες χώρες είναι υποχρεωτική η χρήση μάσκας για τους κατοίκους και από πότε;

Σε ποιες χώρες υπάρχει πρόστιμο για τους παραβάτες;

Γερμανία

Υποχρεωτική η χρήση μάσκας (από τις 27 Απρίλη) σε συγκεκριμένους χώρους (μέσα μεταφοράς, σε καταστήματα σε ορισμένες περιοχές και στα σχολεία την ώρα του διαλείμματος). Μια περιοχή στην Thuringia (Jena) ήταν η πρώτη μεγάλη πόλη που εφάρμοσε το μέτρο ήδη από τα τέλη Μάρτη.

Πρόστιμο: από 15€ έως 150€ – αναλόγως το κρατίδιο – στην Bavaria ισχύει ηαυστηρότερη πολιτική (150 ευρώ για τον γενικό πληθυσμό που κυκλοφορεί έξω και έως 5,000 ευρώ για τα καταστήματα στα οποία οι υπάλληλοι δεν φορούν μάσκα) ενώ στο Βερολίνο οι αρχές διαβεβαιώνουν πως δεν θα κινδυνεύει με πρόστιμο όποιος δεν φορά μάσκα ενώ μοιράζονται δωρεάν μάσκες στους κατοίκους.

Λουξεμβούργο

Υποχρεωτική η χρήση μάσκας από τις 20 Απρίλη. Μάλιστα διατέθηκαν δωρεάν μάσκες στους κατοίκους.

Τουρκία

Υποχρεωτική η χρήση μάσκας από τις 7 Απρίλη σε συγκεκριμένους χώρους. Η κυβέρνηση μήνυσε τις εταιρείες που κατασκεύαζαν μάσκες επειδή αύξησαν το κόστος παραγωγής χωρίς λόγο ενώ μοίρασε δωρεάν μάσκες στους κατοίκους.

Από τις επιστολές του Ναπολέοντα Σουκατζίδη στη Χαρά Λιουδάκη, στην Ελένη Λιουδάκη και στον πατέρα του (Athens Review of books,12/2017, τ.90). Ο φλογερός και άδολος πατριωτισμός ενός νεώτερου μάρτυρα.

Στη Χαρά Λιουδάκη

29.10.1940

…Με αίτησή μας που την υπογράψανε δύο εκπρόσωποί μας, ζητήσαμε σήμερα από το Μεταξά να πάρουμε τη θέση μας κάτω από τις διαταγές του στην πρώτη γραμμή της φωτιάς για την υπεράσπιση της γλυκιάς πατρίδας, στην περίπτωση βέβαια που η κυβέρνηση του θα κάνει ό,τι επιβάλει το υπέρτατο συμφέρον της πατρίδας μας. Το βασικό να ζητήσει την ενίσχυση και την προστασία της μόνης δυνατής χώρας, που μπορεί σήμερα να μας δώσει. Γιατί όσο ηρωική κι αν είναι η αντίστασή μας, δεν θα μπορέσουμε μόνοι ν’ αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά έναν εχθρό τόσο πιο ισχυρό από μας. Όλοι, μα όλοι μας, ψυχούλα, είμαστε έτοιμοι να πεθάνουμε για την τιμή και για την ελευθερία της γλυκιάς πατρίδας! Θα’ ρθεις, αγαπούλα, και συ μαζί μου; Θα παλέψεις και συ για τα ιδανικά εκείνα που χωρίζουν τον άνθρωπο από το κτήνος; Τι θα μπορέσεις να προσφέρεις και συ στον υπέρ όλων αγώνα;

9.12.1940

Χαρμόσυνα, ψυχούλα, χτυπούσαν ψες αργά οι καμπάνες τ’ Αναπλιού. Δε μάθαμε ακόμα τίποτε, πιστεύουμε όμως να ‘ πεσε το Αργυρόκαστρο- ένα ακόμα κάστρο του φασισμού. Γιορτάζουμε μ’ όλη μας την ψυχή τις νίκες του στρατού μας και λυπούμαστε μ’ όλη μας την καρδιά που δε βρισκόμαστε και μεις εκεί ψηλά με το τουφέκι στο χέρι μαζί με τ’ άλλα παλικάρια μας.

16.1.1941

…Και γω, πες τους, κι οι φίλοι μου όλοι λυπούμαστε κατάκαρδα που δε μας άφησαν να βρεθούμε και μεις πλάι τους με το τουφέκι στο χέρι, που δε μας άφησαν και μας να πάρουμε μέρος στον ιερό αυτό πόλεμο, τον πόλεμο που διεξάγει ο λαός μας για την ελευθερία του, για την τιμή του.

Στην Ελένη Λιουδάκη

4.3.1941

Άρχισαν τα όργανα – Η πείνα χτυπά την πόρτα της Γαλλίας - slpress.gr

Άρχισαν τα όργανα – Η πείνα χτυπά την πόρτα της Γαλλίας - slpress.gr: Τα νέα συσσίτια στην πρωτεύουσα της Γαλλίας είναι αποτέλεσμα των τεράστιων ανισοτήτων που υπήρχαν από πριν. Απλώς, η πανδημία τις φέρνει στην επιφάνεια. ΠΗΓΗ: Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Ανακοίνωση: Οι Ευρωπαϊκοί λαοί αλυσοδένονται από την ΕΕ για να πληρώσουν την καταστροφική κρίση του κορωνoϊού

Ανακοίνωση Μετώπου Κοινωνικής και Εθνικής Απελευθέρωσης (ΜΕΚΕΑ)

Εν όψει της νέας οικονομικής καταστροφής που έρχεται λόγω κορωνοϊού, την οποία πολλοί έγκυροι αναλυτές την περιμένουν να είναι σημαντικά μεγαλύτερη από την Ύφεση του 1929, τη μεγαλύτερη καπιταλιστική κρίση στην Ιστορία, συνήλθε το Eurοgroup και πρόσφατα η τηλε-Σύνοδος Κορυφής της Ε.Ε. Εκεί, μέσα στις εκατόμβες νεκρών και με παραλυμένες τις οικονομίες ιδίως των δυτικών χωρών, η Ευρωπαϊκή Ένωση συνέχισε ακάθεκτη το «έργο» της. Εκπροσωπώντας τα συμφέροντα κυρίως των Γερμανικών πολυεθνικών, αποφάσισε να μην προχωρήσει σε κοινή χρηματοδότηση των οικονομιών όλων των χωρών της Ένωσης μέσω Ευρωομολόγων, αλλά να βασιστεί στους πολυετείς προϋπολογισμούς της Ε.Ε, οι οποίοι πληρώνονται από τα κράτη-μέλη, προκειμένου να εκδίδει ομόλογα, ενώ με τις εισπράξεις από την πώληση αυτών των ομολόγων θα παρέχει κατά κύριο λόγο δάνεια στα κράτη-μέλη και όχι δωρεάν επιχορηγήσεις. Και αυτά τα δάνεια, μάλιστα, θα κινούνται σε περιορισμένο ύψος, που συνολικά μόλις θα ξεπερνά το 1 τρις ευρώ, συμπεριλαμβανομένων και των 540 δις δανείων που αποφάσισε το Eurogroup.

Έτσι, η ΕΕ με την πρωτοκαθεδρία της Γερμανίας αποδεικνύει για άλλη μια φορά ότι δεν είναι φιλανθρωπικό ίδρυμα, όπως την θέλουν εκείνοι που ελπίζουν δεκαετίες τώρα σε μια «άλλη δημοκρατική ΕΕ» της «αλληλεγγύης και της ανάπτυξης» και εξαπατούν ασύστολα τους λαούς με φρούδες ελπίδες.

Και αυτό όχι απλώς γιατί η Γερμανία είναι «κακή» ή «κοιτάζει μόνο το δικό της συμφέρον», αλλά γιατί πίσω από την βιτρίνα της ΕΕ βρίσκεται ο αδυσώπητος ανταγωνισμός των γερμανικών αλλά και άλλων Πολυεθνικών επιχειρήσεων που εκπροσωπεί αυτή η Ένωση, για να μην χάσουν σε ανταγωνιστικότητα σε σχέση με τις Πολυεθνικές των ΗΠΑ και της Άπω Ανατολής στο παγκοσμιοποιημένο σύστημα των «ανοιχτών αγορών» που εξασφαλίζει το άνοιγμα και η «απελευθέρωση» των αγορών κεφαλαίου, εργασίας, αγαθών και υπηρεσιών (οι περίφημες «4 ελευθερίες του Μάαστριχτ») που καθιέρωσαν τη Νέα Διεθνή Τάξη της Νεοφιλελεύθερης Παγκοσμιοποίησης.

Κ. Γρίβας: Η Πανδημία, η Γεωπολιτική Σκακιέρα και η αμφισβήτηση της ελληνικής εθνικής κυριαρχίας

Ο καθηγητής Γεωπολιτικής στη Σχολή Ευελπίδων και στο Πανεπιστήμιο Αθηνών , Κωνσταντίνος Γρίβας, μιλώντας στον 98.4 ανέλυσε γιατί έχουμε πλήρη ανακατανομή γεωπολιτικά της ισχύος παγκόσμια και γιατί αναδύεται μία νέα διπολική πραγματικότητα. Εξήγησε γιατί η Τουρκία λειτουργεί πλέον μετωπικά από την Δυτική Θράκη και το Αιγαίο, μέχρι την ευρύτερη Ανατολική Μεσόγειο, ενώ ειδική αναφορά έκανε στις εξελίξεις στην Λιβύη και το ρόλο που ατυχώς με συναίνεση της Ελληνικής Κυβέρνησης, επιφυλάσσεται για την Κρήτη, σε νέα μεταναστευτικά κύματα. Ο κ. Γρίβας έδωσε και απτά παραδείγματα όπως του Πανεπιστημίου στο Τούρκου της Φινλανδίας, για το πώς και άλλες δυνάμεις επιχειρούν να αμφισβητήσουν ζωτικά θέματα εθνικής κυριαρχίας στα νησιά του Αιγαίου, κάνοντας λόγο για νέα πληθυσμιακή πραγματικότητα στα νησιά αυτά. Ο κ. Γρίβας θεωρεί ότι η Τουρκία έχει ήδη εισέλθει σε επιχειρήσεις «ψυχρών πολεμικών πράξεων» έναντι της Ελλάδα και της Κύπρου, που πρέπει να αντιληφθούν άμεσα ότι μόνο με τις δικές τους δυνάμεις θα πρέπει να έχουν στρατηγική απάντηση στην Τουρκία.

Νέοι στοχασμοί

Συνέντευξη που δημοσιεύτηκε σε ιταλική εφημερίδα

από

 Giorgio Agamben

 -

28 Απριλίου 2020

Με αυτόν τον καταναγκαστικό εγκλεισμό, ζούμε έναν νέο ολοκληρωτισμό;

«Ολοένα και περισσότεροι παραδέχονται πλέον ότι, στην πραγματικότητα, βιώνουμε το τέλος ενός κόσμου, εκείνου των αστικών δημοκρατιών, που βασίζεται στα δικαιώματα, τα κοινοβούλια και τη διάκριση των εξουσιών. Αυτός ο κόσμος δίνει τώρα τη θέση του σε έναν νέο δεσποτισμό και, όσον αφορά τo εύρος διείσδυσης των ελέγχων ή την παύση όλων των πολιτικών δραστηριοτήτων, θα είναι ο χειρότερος από τους ολοκληρωτισμούς που έχουμε γνωρίσει έως σήμερα. Οι Αμερικανοί πολιτειολόγοι το ονομάζουν Κράτος Ασφάλειας (Security State) – ο όρος ανακαλεί στη μνήμη μας τις διαβόητες “Επιτροπές Κοινής Σωτηρίας” κατά την περίοδο της “βασιλείας του Τρόμου” (1793-1794)- δηλαδή ένα κράτος το οποίο “για λόγους ασφάλειας” (εν προκειμένω, του “δημόσιου συστήματος υγείας”), δύναται να επιβάλλει κάθε στιγμή οποιοδήποτε όριο στις ατομικές ελευθερίες. Στην Ιταλία, εξάλλου, έχουμε εθιστεί εδώ και καιρό σε μια παρεκκλίνουσα νομοθετική διαδικασία με έκτακτα διατάγματα της εκτελεστικής εξουσίας, η οποία με αυτόν τον τρόπο αντικαθιστά τη νομοθετική εξουσία και καταργεί de facto την αρχή της διάκρισης των εξουσιών, πάνω στην οποία θεμελιώνεται η δημοκρατία. Και ο έλεγχος που ασκείται με βιντεοκάμερες και, όπως έχει προταθεί, μέσω κινητών τηλεφώνων, υπερβαίνει κατά πολύ οποιαδήποτε μορφή ελέγχου που ασκήθηκε στο παρελθόν από ολοκληρωτικά καθεστώτα, όπως ο φασισμός ή ο ναζισμός».

 Αναφορικά με τα δεδομένα, εκτός από αυτά που θα συλλεχθούν μέσω κινητών τηλεφώνων, θα έπρεπε  να προβληματιστούμε ακόμα και για εκείνα που διαδίδονται στις πολυάριθμες συνεντεύξεις τύπου, συχνά ελλιπή  ή παρερμηνευμένα.

«Αυτό είναι ένα σημαντικό ζήτημα γιατί αγγίζει τη ρίζα του φαινομένου. Όποιος έχει κάποια γνώση της επιστημολογίας δεν είναι δυνατό να μην εκπλαγεί από το γεγονός ότι τα μέσα ενημέρωσης έχουν διαδώσει αριθμητικά στοιχεία, κατά τους τελευταίους μήνες, χωρίς κανένα επιστημονικό κριτήριο, όχι μόνο χωρίς να τα συσχετίσουν με την ετήσια θνησιμότητα για την αντίστοιχη περίοδο, αλλά και χωρίς να προσδιορίσουν την αιτία του θανάτου. Δεν είμαι ιoλόγος ή γιατρός, όμως περιορίζομαι να παραθέτω αυτολεξεί επίσημες αξιόπιστες πηγές. 21.000 θάνατοι από τον Covid-19 φαίνεται και είναι βέβαια ένα εντυπωσιακό νούμερο. Αλλά εάν το αντιπαραβάλλετε με τα ετήσια στατιστικά δεδομένα, τα πράγματα προσλαμβάνουν εύλογα διαφορετική όψη. Ο Πρόεδρος της Ιταλικής Στατιστικής Υπηρεσίας, Δρ. Gian Carlo Blangiardo, ανακοίνωσε, πριν από μερικές εβδομάδες, τον αριθμό θανάτων του περασμένου έτους: 647.000 θάνατοι (επομένως 1772 θάνατοι την ημέρα). Αν αναλύσουμε λεπτομερώς τις αιτίες, βλέπουμε ότι τα τελευταία διαθέσιμα δεδομένα, τα οποία αναφέρονται το έτος 2017, καταγράφουν 230.000 θανάτους από καρδιαγγειακές παθήσεις, 180.000 θανάτους από καρκίνο και τουλάχιστον 53.000 θανάτους από αναπνευστικές ασθένειες. Όμως ένα ζήτημα είναι εξαιρετικά σημαντικό και μας αφορά ιδιαίτερα».

ΕΕ: ΤΑΜΕΊΟ ΑΝΆΚΑΜΨΗΣ Ή ΤΑΜΕΊΟ ΥΠΕΡΧΡΈΩΣΗΣ – ΤΟΥ ΛΕΩΝΊΔΑ ΒΑΤΙΚΙΏΤΗ

Σε παταγώδη αποτυχία κατέληξε η σύνοδος κορυφής της ΕΕ στις 23 Απριλίου, καθώς επί του ενός και μοναδικού επίδικου, τη μεταφορά κεφαλαίων στις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου, δεν σημειώθηκε καμία πρόοδος. Αντίθετα η εικονοδιάσκεψη, τέταρτη στη σειρά αφότου ξεκίνησε η πανδημία, έληξε με τη Γερμανίδα καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ να θέτει, σύμφωνα με τους Financial Times, τρεις γραμμές άμυνας που ορίζουν τις υποχωρήσεις (τρόπος του λέγειν το τελευταίο) τις οποίες είναι διατεθειμένη να κάνει η Γερμανία, ενστερνιζόμενη υποτίθεται την κατάσταση έκτακτης ανάγκης:

 Πρώτο, όποιο ποσό χορηγηθεί πρέπει να επιστραφεί. 

Δεύτερο, πως υπάρχουν όρια στο είδος της βοήθειας που θα προσφερθεί και 

τρίτο, ότι οι δωρεές ή μεταβιβάσεις «δεν ανήκουν στην κατηγορία εκείνων που τη βρίσκουν σύμφωνη». Το τελευταίο για όποιον δεν κατάλαβε τα δύο πρώτα…

Τις παραμονές ωστόσο της συνόδου, όχι μόνο Ιταλία και Γαλλία, αλλά ακόμη και η Ελλάδα μέσω του πρωθυπουργού Κ. Μητσοτάκη, ζήτησαν ευθέως όχι νέα δάνεια, αλλά άμεσες χρηματικές επιχορηγήσεις. Τη διαφορά την περιέγραψε με τον πιο ανάγλυφο τρόπο ο Ολλανδός ευρωβουλευτής και πρώην πρωθυπουργός Γκι Φερχοβστάαντ παρομοιάζοντας τα δάνεια με… πετρέλαιο και τις χρηματικές ενισχύσεις με… νερό στη φωτιά. Η Ολλανδία, από κοινού με τις σκανδιναβικές χώρες, παρόλα αυτά συνέχισαν να εμφανίζονται βασιλικότερες του βασιλέως, αρνούμενες κάθε συζήτηση για μεταφορά πόρων.

Με βάση ωστόσο τα συμπεράσματα του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου (και όχι του ίδιου του Συμβουλίου ως είθισται) από τη Σύνοδο της 23ης Απριλίου προέκυψαν νέες αποφάσεις, πέραν της επικύρωσης της απόφασης της ευρωομάδας της 9ης Απριλίου. 

Πρώτο, αποφασίστηκε η τροποποίηση του νέου κοινοτικού προϋπολογισμού (Πολυμερές Οικονομικό Πλαίσιο, όπως ονομάζεται) με την ανακατεύθυνση των κονδυλίων, λαμβάνοντας υπ’ όψη τις νέες πραγματικότητες που δημιούργησε η πανδημία. Ενδεχομένως να προβλέπει αύξηση των δράσεων στον τομέα της βασικής επιστημονικής έρευνας. Σίγουρα επίσης θα προβλέπει αύξηση της γερμανικής συμμετοχής, όπως προανήγγειλε η ίδια η Μέρκελ μιλώντας σε Γερμανούς βουλευτές. Αυτή η «υποχώρηση» πιθανότατα να αποτελέσει και το άνω όριο της γερμανικής γενναιοδωρίας. Επίσης, αύξηση του ίδιου του μεγέθους του προϋπολογισμού. Ο Γάλλος πρόεδρος Εμμανουέλ Μακρόν, πιθανότατα το γερμανικό σχέδιο «στρίβειν δια του προϋπολογισμού» να είχε κατά νου όταν προειδοποιούσε ενάντια σε μια «ψευδο-λύση» μέσω του Πολυμερούς Οικονομικού Πλαισίου.

Έξοδος στη μη κανονικότητα…

Του Ρούντι Ρινάλντι

Στην ιδιότυπη «γενική απεργία» που κήρυξε το ίδιο το κεφάλαιο για να αντιμετωπίσει την πανδημία, μεταξύ άλλων συνέβησαν τα ακόλουθα σημαντικά:

• Φάνηκε η έλλειψη ετοιμότητας του συστήματος να αντιμετωπίσει έναν ιό, τον Covid-19. Δεν αναφερόμαστε στην κατάσταση του ημικατεστραμμένου τομέα της υγείας από τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές, αλλά στη γενικευμένη ανεπάρκεια της διοικητικής, εθνικής, υπερεθνικής κρατικότητας και θεσμικής συγκρότησης. Αυτές υπάρχουν και αναπτύσσονται επί της κοινωνίας και με προσανατολισμό το κέρδος, αφού απομακρύνονται διαρκώς από τις ανάγκες των κοινωνιών σε πλανητικό επίπεδο.

• Η προηγμένη Δύση εμφανίστηκε πιο τρωτή από άλλες περιοχές του κόσμου, παρά τις θεωρητικά μεγαλύτερες τεχνικές δυνατότητές της.

• Η «γενική απεργία» δεν συμπεριέλαβε όλους τους οικονομικούς κλάδους. Ούτε ξεκίνησε την ίδια μέρα σε όλες τις χώρες. Το lock down επιβλήθηκε σε διαφορετικούς βαθμούς, μετά από αντιθέσεις και ενστάσεις, και φάνηκε πως η καραντίνα που επιβλήθηκε σε μερικά δισεκατομμύρια ανθρώπων στην Γη, υπήρξε μια πρώτη αντίδραση αλλά δεν έκφραζε την «ψυχή» του κεφαλαίου.

• Ορισμένες δυνάμεις σκέφτηκαν εντελώς κυνικά και εγωιστικά, αδιαφορώντας για την υγεία των πολιτών. Θεώρησαν ότι η στιγμή θα ευνοούσε την οικονομική τους ενδυνάμωση απέναντι σε ανταγωνιστές που είχαν κηρύξει «καραντίνα» και είχαν φρενάρει μεγάλο μέρος της οικονομικής τους δραστηριότητας. Τέτοιες χώρες, όπως οι ΗΠΑ, Αγγλία, Γαλλία, Σουηδία, Γερμανία, αναγκάστηκαν να προσχωρήσουν στο lock down μετά από μεγάλες πιέσεις των κοινωνιών και των εργαζομένων. Τα χιλιάδες θύματα στις πρώτες τρεις από τις αναφερόμενες χώρες, είναι ενδεικτικά για το έγκλημα που διέπραξαν οι κυβερνήσεις τους. Είχαν ήδη δει τι γινόταν στην Ιταλία και την Ισπανία, αλλά δεν έπαιρναν μέτρα. Μια «υγειονομική Κατρίνα» έχει πλήξει σε όλον τον κόσμο τους πιο ηλικιωμένους και ανήμπορους, ενώ το έγκλημα που γίνεται στα γηροκομεία είναι μια ντροπή για τον δυτικό «πολιτισμένο» κόσμο.
  ***

Η διαπάλη όμως ανάμεσα στη ζωή και το κέρδος συνεχίζεται. Αποκτά ως αντίθεση, κεντρική σημασία για την ανθρωπότητα. Η «ψυχή» του κεφαλαίου απαιτεί την επαναλειτουργία όσο το δυνατόν συντομότερα της οικονομίας με πέντε βασικές συνισταμένες:

Η μοναδική φορά που οι Σπαρτιάτες αναγκάστηκαν να παραδοθούν

Το 425 π.Χ., στα χρόνια του Πελοποννησιακού Πολέμου, ο κόλπος της Πύλου, το ιδανικό αυτό φυσικό λιμάνι, βρέθηκε άλλη μια φορά στο προσκήνιο της ιστορίας.

Το έβδομο έτος του πολέμου σαράντα αθηναϊκά πλοία, που περιέπλεαν την Πελοπόννησο εν πλω προς τη Σικελία, αναγκάστηκαν να προσορμιστούν στον κόλπο λόγω τρικυμίας.

Ο έμπειρος στρατηγός Δημοσθένης, ο οποίος συμμετείχε στην εκστρατεία, αντελήφθη τα πλεονεκτήματα της περιοχής και έπεισε τους Αθηναίους να οχυρώσουν με τείχος το ύψωμα Κορυφάσιο, βορείως του κόλπου του Ναβαρίνου, πάνω από τη φημισμένη Βοϊδοκοιλιά.

Ο Δημοσθένης αποσκοπούσε στη δημιουργία μιας αθηναϊκής ναυτικής βάσης στην επικράτεια των Λακεδαιμονίων. Έχοντας αυτήν ως ορμητήριο, οι Αθηναίοι, με τη βοήθεια των Μεσσηνίων, θα ήταν σε θέση να παρενοχλούν τους αιώνιους αντιπάλους τους.

Αφού όρθωσε μέσα σε έξι ημέρες οχυρώσεις στο Κορυφάσιο, ο Δημοσθένης έλαβε την απόφαση να παραμείνει στην Πύλο με πέντε πλοία. Ο υπόλοιπος στόλος αναχώρησε για τη Σικελία, ενώ δύο πλοία στάλθηκαν στην Αθήνα, προκειμένου να ζητηθούν ενισχύσεις.

Οι Λακεδαιμόνιοι, θορυβημένοι από τις εξελίξεις, ζήτησαν από τα στρατεύματά τους, που είχαν εισβάλει στην Αττική υπό τις διαταγές του βασιλιά Άγη Β’, να εγκαταλείψουν κάθε δραστηριότητα και να μεταβούν στην Πύλο. Για τον ίδιο λόγο ανακάλεσαν και το στόλο τους από την Κέρκυρα.

Όταν αφίχθησαν στην Πύλο, οι σπαρτιάτες οπλίτες εγκαταστάθηκαν στο μυχό του κόλπου, έχοντας το στόλο τους μπροστά τους. Οι επικεφαλής των Λακεδαιμονίων, από φόβο μήπως χρησιμοποιήσουν οι Αθηναίοι τη Σφακτηρία ως ορμητήριο, έδωσαν εντολή σε ένα επίλεκτο σώμα τους να αποβιβαστεί και να οχυρωθεί στο δασώδες κατά την αρχαιότητα νησί, τον τεράστιο φυσικό λιμενοβραχίονα του Ναβαρίνου.

Μπελαντής Δημήτρης - ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ-ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ -ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ

Του Δημήτρη Μπελαντή

Σε μέρες και εποχές δύσκολες για την ανθρωπότητα σε πλανητική κλίμακα, οφείλουμε να θυμηθούμε ότι η ” ευχάριστη”, πόσο μάλλον η ουτοπική, προοπτική για την ανθρώπινη κοινωνία είναι ένα από τα περισσότερα δυνατά ιστορικά ενδεχόμενα, ένα ενδεχομενικό (eventual, contingent) και όχι νομοτελειακό ιστορικό σενάριο .

Ο Διαφωτισμός ενίσχυσε ως ιδεολογία της Δύσης , και με δάνειο τρόπο και όλης της οικουμένης, αυτήν την γενική ιστορική αισιοδοξία, η οποία υπήρξε σε τέτοιο και τόσον βαθμό, πρωτοφανής για την ανθρώπινη Ιστορία, τουλάχιστον των δυτικών- ευρωπαϊκών χωρών.   Ενισχύθηκε παντού η πίστη ότι ο άνθρωπος μπορούσε τώρα να κατακτήσει και να «ακουμπήσει» την απόλυτη και αναντίστρεπτη Πρόοδο. Στις πιο ριζοσπαστικές εκδοχές του, όπως κυρίως ο μαρξισμός, ο Διαφωτισμός του 19ου και του 20ου αιώνα θεώρησε το ουτοπικό σχέδιο είτε 

 α) ως αποτέλεσμα μιας εξελικτικής κοινωνικής μηχανικής, βασισμένης σε ένα σχήμα αναπόδραστης εξελικτικής και «μηχανιστικής» προοδευτικής διαδοχής των κοινωνικών συστημάτων είτε

β) ως αναγκαιότητα και εξυπηρέτηση του Σχεδίου της Ιστορίας με σαφή και προδιαγεγραμμένη κατάληξη (τροποποιημένο δάνειο του Μαρξ από τον ιστορικισμό του Εγελου και την Κίνηση του Πνεύματος στο έργο του τελευταίου) είτε 

γ)πάντως, σε κάθε περίπτωση, ακόμη και στις λιγότερο εξελικτικιστικές εκδοχές του μαρξισμού, ως το κυρίαρχο και πιο πιθανό ιστορικό ενδεχόμενο.

Διαλεκτική της Διαφωτιστικής Προόδου : βελτίωση αλλά και πηγή δυστυχίας 

Η παραπάνω αισιόδοξη υπόθεση είχε σίγουρα και πολύ καλές όψεις διότι βάσει αυτού του Μύθου (ο Μύθος δεν είναι το Ψεύδος αλλά η κινητοποιούσα ιδεολογία για τις κοινωνικές δυνάμεις και ενεργός ”κοινωνική φαντασία”) οι άνθρωποι επί δύο αιώνες από το 1789 ως το τέλος περίπου του 20ου αιώνα πάλεψαν συλλογικά και βελτίωσαν σημαντικά την ταξική, δημοκρατική και πολιτικά φιλελεύθερη συνθήκη. Προσπάθησαν να ανατρέψουν τον καπιταλισμό και έβαλαν όρια στην καπιταλιστική αγριότητα. Γίναν γιγάντια κοινωνικά δημοκρατικά και σοσιαλιστικά πειράματα που έχουν μεγάλη ιστορική και υλική αξία, παρά την τελική αποτυχία τους. Η πάλη για κοινωνική δικαιοσύνη πήρε πρωτόγνωρες διαστάσεις πλανητικά. Επίσης, η ανάπτυξη της τεχνολογίας, της επιστήμης και της τεχνικής βελτίωσε σημαντικά την καθημερινή ζωή των ανθρώπων.

Είχε, όμως, και ξεκάθαρα αρνητικές όψεις, δεδομένου ότι ο Εξτρεμιστικός Διαφωτισμός και η λογική της πλήρους κυριάρχησης του θεοποιημένου ανθρώπου πάνω στην Ιστορία και την φύση και του τέλειου ” νέου ανθρώπου” (και αναγκαστικά πάνω στους άλλους ανθρώπους ως συνέπεια) συνέβαλε σημαντικά στην αυταρχική ”σκυροδέτηση” ορισμένων κοινωνιών και σε πειράματα όπως ο ναζισμός (που πίστευε στον φυλετικό/βιολογικό αλλά και σκληρά εκμηχανισμένο «νέο άνθρωπο»), ο σοβιετικός σταλινικός «σοσιαλισμός» ή ορθότερα γραφειοκρατικός καπιταλισμός (που πίστεψε, στο όνομα του σοσιαλισμού, στον αταξικό, απόλυτα έλλογο και επίσης σκληρά εκμηχανισμένο “νέο άνθρωπο”), ο ιμπεριαλισμός, που επένδυσε στο ” βάρος της λευκής φυλής” να εκπολιτίσει τους «αγρίους» και που αύριο μπορεί να επενδύσει σε μια άλλη ολοκληρωτική θεώρηση και δυστοπία. Τα παραπάνω πειράματα δεν ήταν ταυτόσημα ούτε είχαν το ίδιο κοινωνικό/ταξικό πρόσημο και ιστορικότητα. Ισχύει, όμως, σε σημαντικό βαθμό, η εκτίμηση των θεωρητικών της Σχολής της Φραγκφούρτης και άλλων κριτικών διανοουμένων ότι αυτά τα πειράματα μοιράζονταν, πέρα από σοβαρές ανορθολογικές όψεις τους, 

 την πίστη στην απεριόριστη μαζική τεχνολογική παραγωγή και Πρόοδο και στην ανάδυση ενός Τέλειου Νέου Ανθρώπου στην βάση παραγωγικών, μεγαλοκρατικών και εξουσιαστικών/εκμεταλλευτικών φυσικών και κοινωνικών τεχνολογιών. 

Επίσης, ισχύει η εκτίμηση ότι πλευρές της αυταρχικής εξέλιξης του σοβιετικού «σοσιαλισμού» και άλλων ανάλογων πειραμάτων «σοσιαλισμού εκ των άνω» συνδέονται σαφώς όχι μόνο με την ταξική πάλη σε αυτές της κοινωνίες αλλά και με ελλείμματα και λάθη των ίδιων των κλασσικών του μαρξισμού ως εκφραστών της εποχής τους: με την έννοια της αντιφατικής συνύπαρξης σε αυτούς σωστών στρατηγικών αντιλήψεων αλλά και «εξτρεμιστικά διαφωτιστικών» ή πάντως υπερβολικών προσδοκιών..

Με την παράταξη του Χριστού κι'όχι της Χούντας ...στην Αμοργό!

του Ανδρέα Αργυρόπουλου

Πρέπει να κλείνουν σαράντα χρόνια από τότε που πρωτοπήγα στην Αμοργό.  Δέθηκα μαζί της ,όσο με κανένα τόπο.  Στο διάστημα αυτό γνώρισα και εκτίμησα αρκετούς από τους ντόπιους.  Ο Γιάννης ο Πράσινος, είναι ένας από αυτούς. Χαίρομαι πολύ κάθε φορά που τον συναντάω.Είναι Αμοργιανός Αμοργιανός, original δηλαδή. Πριν λίγο καιρό διάβασα στην τοπική εφημερίδα μια ιστορία για τον πατέρα του, Γιώργο Πράσινο, που συνέβη τα χρόνια της χούντας.  Τη δημοσιεύω χωρίς σχολιασμό.  Είναι από αυτές τις ιστορίες που δεν τον έχουν ανάγκη.

 Η παράταξη του Χριστού

"Δεν θυμάμαι πριν από πόσα χρόνια με πλησίασε ένα γεροντάκι, το οποίο δεν είναι πια στη ζωή, για να μου φανερώσει ένα περιστατικό, που δεν ήξερα.

Ήταν την εποχή της δικτατορίας κι ο πατέρας υπηρετούσε ως τεχνικός υπάλληλος στον ΟΤΕ της Αμοργού. Μ΄ ένα κόκκινο μουλάρι, φορτωμένο με τα εργαλεία του από τα ξημερώματα γύριζε το νησί απ΄ άκρη σ΄ άκρη όλο τον χρόνο με κρύα, βροχές, θύελλες και ζέστες. Δεν υπήρχαν τότε δρόμοι, ούτε αυτοκίνητα σε όλα τα χωριά και έπρεπε να επισκευάζει τις βλάβες στα τηλεφωνικά δίκτυα και στα τηλέφωνα. Δεν ήθελε κανείς να στερείται αυτό το αγαθό εξαιτίας του. Επέβλεπε τα διάφορα συνεργεία, που έρχονταν για επέκταση των δικτύων, και τακτικά ναύλωνε καΐκια, για να εξυπηρετεί και τα γύρω νησάκια, το Κουφονήσι, τη Σχοινούσα, την Ηρακλειά και τη Δονούσα.

Ο διοικητής της χωροφυλακής του νησιού τού ζήτησε να βρεθούν σε ένα απόμερο σημείο, έξω από τη Χώρα της Αμοργού, για να του κάνει μια σημαντική πρόταση. Συναντήθηκαν λοιπόν ένα απόγευμα και του πρότεινε, μιας και γνώριζε πολύ καλά σχεδόν όλους τους Αμοργιανούς, να του δίνει πληροφορίες για τον καθένα, που θα του ζητούσε, και ως αντάλλαγμα θα του έκανε όποιες διευκολύνσεις ήθελε.

Χωρίς καθόλου να σκεφτεί, του απάντησε ξερά: «Έχετε μάθει, από τότε που ήλθατε στο νησί, ότι είμαι και ψάλτης στην εκκλησία. Πώς είναι δυνατόν να μου ζητάτε τέτοιο πράγμα, αφού ξέρετε ότι ανήκω στην παράταξη του Χριστού;» Ο άλλος τα έχασε και δεν ήξερε τι να του απαντήσει κι έτσι άδοξα έληξε η συνάντηση.

Σε σταυροδρόμι ο Ερντογάν στα ελληνοτουρκικά – Μία φάση πίσω η Αθήνα - slpress.gr

Του Άγγελου Συρίγου 

Σε σταυροδρόμι ο Ερντογάν στα ελληνοτουρκικά – Μία φάση πίσω η Αθήνα - slpress.gr: Θερμό αναμένεται το μέτωπο στα ελληνοτουρκικά, με τον Ερντογάν να κλιμακώνει τις επιθετικές διεκδικήσεις του και την Αθήνα να κινείται χωρίς πυξίδα.

Αρχαία Ελλάς: Οι Βησιγότθοι στην Ελλάδα και οι καταστροφές που π...

Αρχαία Ελλάς: Οι Βησιγότθοι στην Ελλάδα και οι καταστροφές που π...: Ποιοι ήταν οι Βησιγότθοι - Η εγκατάστασή τους στη Θράκη - Η εκλογή του Αλάριχου ως αρχηγού τους- Η κάθοδός τους προς τη νότια Ελλάδα- Για... ΠΗΓΗ: Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Βροχή χρημάτων από τον ουρανό

Βροχή χρημάτων από τον ουρανό: Φαίνεται πως η ΕΕ, υπό το φόβο της ιταλικής εξόδου από το κοινό νόμισμα, αλλά και της προβλεπόμενης ύφεσης των ισχυρών κρατών, καθώς επίσης της απειλής της Γαλλίας, αποφάσισε να δώσει αρκετά χρήματα για τη στήριξη των επιχειρήσεων - έτσι ώστε να λάβουν δάνεια από τις τράπεζες ίσα με το 25% του τζίρο ΠΗΓΗ: Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Επιστημονική Δικτατορία και Παγκόσμια Διακυβέρνηση

Φωτεινή Μαστρογιάννη

«Πρέπει να κυριαρχήσουμε στην κατάχρηση της εξουσίας της τεχνολογικής ελίτ και να επιστρέψουμε στις συνταγματικές και πνευματικές αξίες της χώρας μας. Υπάρχει σίγουρα κόστος, τόσο υλικό όσο και πνευματικό, που πρέπει να πληρωθεί αν δεν το πράξουμε».

Ντουάιτ Αϊζενχάουερ - Αμερικανός Πρόεδρος 

Στις δύσκολες ημέρες της πανδημίας του κορωνοϊού που ζει η χώρα μας αλλά και όλος ο πλανήτης παρατηρούμε την επικράτηση της ιατρικής έναντι της πολιτικής.
Η επικράτηση αυτή εμφανίζεται ως μία προσωρινή (;) αναγκαιότητα για την προστασία της ανθρώπινης ζωής. Η πολιτική υποχωρεί μπροστά στην επιστήμη. Ολόκληρα κράτη αποκλείονται από την οικονομική και την κοινωνική δραστηριότητα λόγω της έκτακτης υγειονομικής ανάγκης με μέτρα προφύλαξης για τα οποία αποφασίζει και επιβάλλει η ιατρική-επιστημονική κοινότητα. Τα μέτρα αυτά περιορίζουν σημαντικά τις όποιες ελευθερίες έχουν απομείνει στον άνθρωπο στη σύγχρονη ψηφιακή εποχή.

Στο σημείο αυτό, η ρήση του Αμερικανού Προέδρου Ντουάιτ Αϊζενχάουερ είναι ιδιαίτερα επίκαιρη. «Θα πρέπει να είμαστε σε εγρήγορση όσον αφορά τον κίνδυνο που διατρέχει η δημόσια πολιτική να καταστεί αιχμάλωτη μίας επιστημονικής τεχνολογικής ελίτ». 

Αυτό που συμβαίνει σήμερα μήπως θα δημιουργήσει μία κυρίαρχη επιστημονική αλλά και τεχνολογική ελίτ όπως προέβλεψε ο Πρόεδρος Αϊζενχάουερ και όχι μόνο αυτός; Ποιο θα είναι το μέλλον της κοινωνίας σε μία τέτοια περίπτωση; Μήπως η παγκόσμια διακυβέρνηση όπως μας έχουν προετοιμάσει πολλοί Έλληνες και ξένοι πολιτικοί ; 

Ο Βρετανός φιλόσοφος Μπέρτραντ Ράσσελ το είχε γράψει: «Μία παγκόσμια επιστημονική κοινωνία δεν θα μπορεί να είναι σταθερή εκτός εάν υπάρχει παγκόσμια διακυβέρνηση». 

Ο Ράσελ το ανέλυσε περαιτέρω γράφοντας: «Θα υπάρχουν κατά περιόδους μεγάλοι πόλεμοι στους οποίους η τιμωρία για τον ηττημένο θα είναι η πείνα εκτός εάν υπάρξει μία παγκόσμια κυβέρνηση που θα εξασφαλίζει τον έλεγχο του πληθυσμού… ». Η ευγονική θα είναι σημαντική, κατά τον Ράσελ, για τη δημιουργία της παγκόσμιας κυβερνητικής επιστημονικής δικτατορίας «Σταδιακά, με επιλεκτική αναπαραγωγή, οι συγγενείς διαφορές μεταξύ των ηγεμόνων και των κυβερνώμενων θα αυξηθούν μέχρι να γίνουν σχεδόν διαφορετικά είδη. Μια εξέγερση των πληβείων θα γινόταν τόσο αδιανόητη όσο μια οργανωμένη εξέγερση προβάτων ενάντια στην πρακτική της κατανάλωσης αρνίσιου κρέατος».

Ο Αλντους Χάξλεϋ στο περίφημο, και κατά πολλούς προφητικό, βιβλίο του «Ο Θαυμαστός Καινούριος Κόσμος» έγραφε ότι «τα υποκείμενα του μελλοντικού δικτάτορα θα κυβερνούνται ανώδυνα από ένα σώμα κοινωνικών μηχανικών υψηλής κατάρτισης». Έγραψε επίσης: «Τον 21ο αιώνα, υποθέτω, θα έχουμε την εποχή των Παγκόσμιων Ελεγκτών, το σύστημα της επιστημονικής κάστας και τον Θαυμαστό Καινούριο Κόσμο».