Οι Μαθητευόμενοι Μάγοι

από την Andrea Zhok - 22 Μαρτίου 2026

Πηγή: Άντρεα Ζοκ

Η λογική στην οποία έχει υποκύψει η Δύση, με επικεφαλής το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες, είναι διεστραμμένη και εξαιρετικά επικίνδυνη, μια λογική καταστροφικής κλιμάκωσης ως η μόνη βιώσιμη λύση. Εκτός αν εμφανιστούν σύντομα εσωτερικές αντιδυνάμεις (εντός των Ηνωμένων Πολιτειών, απίθανο στην σιωνιστική οντότητα) για να πιέσουν για αποδέσμευση, ο ορίζοντας που διαγράφεται είναι αυτός της καταστροφής.

Μετά τον βομβαρδισμό του πυρηνικού εργοστασίου της Νατάνζ, το Ιράν απάντησε βομβαρδίζοντας το πυρηνικό εργοστάσιο της Ντιμόνα στο Ισραήλ. μετά την επίθεση στα κοιτάσματα φυσικού αερίου στο νησί Χάργκ, το Ιράν απάντησε επιτιθέμενο στα μεγαλύτερα στρατηγικά κοιτάσματα και διυλιστήρια στον Κόλπο. Οι απειλές ακολουθούν απειλές με την προοπτική καταστροφής που επηρεάζει τις μονάδες αφαλάτωσης, την διηπειρωτική καλωδίωση που μεταφέρει μεγάλο μέρος της παγκόσμιας διαδικτυακής κίνησης, και στον ορίζοντα, την πιθανότητα μιας αποφασιστικής επίθεσης απευθείας στους αντίστοιχους πυρηνικούς σταθμούς, με την προοπτική δημιουργίας δύο Τσερνόμπιλ σε μια περιοχή που παρέχει τους μισούς ενεργειακούς πόρους του πλανήτη.
Ενώ η καθαρή καταστροφή στρατιωτικών και πολιτικών πόρων βραχυπρόθεσμα μπορεί να έχει μια λογική ισχύος, ο μακροπρόθεσμος συμβιβασμός των ενεργειακών πόρων δεν έχει καμία.

Η «λογική της ισχύος» εδώ είναι η καταστροφή των πόρων που τροφοδοτεί τις συμβάσεις και ενισχύει τη θέση εκείνων που, με μεγάλα κεφάλαια προς επένδυση, θα προτείνουν την μεταπολεμική ανοικοδόμηση.
Αλλά ένας αόριστος συμβιβασμός του υποθαλάσσιου καλωδιακού συστήματος του Περσικού Κόλπου (FEA, SEA-ME-WE 4 & 5), όπως ένας διαρκής συμβιβασμός των διαθέσιμων ενεργειακών πόρων, θα επηρέαζε τελικά ακόμη και την πιο σταθερή ενδοχώρα, ρίχνοντας εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους στη φτώχεια και δημιουργώντας περιοχές εσωτερικών και εξωτερικών συγκρούσεων σχεδόν παντού, ακόμη και στις χώρες-επιτιθέμενους.

Μαρία Ευθυμίου: Διάλεξη στην Κωνσταντινούπολη / Παγκόσμια ημέρα ελληνικής γλώσσας

ΠΗΓΗ: https://youtu.be/h2gxw3uu2BI?is=vDQZCG8nSj-IDNkt

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Ηθική αντία Θρησκευτικά για 10.500 μαθητές – Το παρασκήνιο και οι ενστάσεις

Από την Γ΄ Δημοτικού έως την Γ΄ Λυκείου, το μάθημα Ηθικής θα διδάσκεται τις ώρες που διδάσκονται και τα Θρησκευτικά, από το επόμενο σχολικό έτος. Στην περίπτωση που απαλλαγή από τα Θρησκευτικά πάρουν λιγότεροι από δέκα μαθητές σε μία τάξη, τότε αυτοί είτε θα παρακολουθούν άλλα μαθήματα σε άλλο τμήμα της τάξης τους είτε θα κάνουν κάποια ερευνητική εργασία. [INTIME NEWS]

Απόστολος Λακασά

Από το επόμενο σχολικό έτος εισάγεται το μάθημα της Ηθικής στα ελληνικά σχολεία. Θα το παρακολουθούν οι μαθητές που θα παίρνουν απαλλαγή από το μάθημα των Θρησκευτικών. Σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Παιδείας, υπολογίζεται ότι κάθε χρόνο είναι περίπου 10.500 μαθητές και στις δύο εκπαιδευτικές βαθμίδες. Βεβαίως, η θεσμοθέτηση του νέου μαθήματος εκτιμάται ότι θα αυξήσει τις αιτήσεις γονέων για απαλλαγή των παιδιών τους.

 Το υπουργείο Παιδείας βασίστηκε στις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας, ωστόσο υπάρχει παρασκήνιο, καθώς θεολογικές σχολές αντέδρασαν στο περιεχόμενο και στη δομή του μαθήματος. Μάλιστα, στελέχη του υπουργείου Παιδείας ανέφεραν στην «Κ» ότι πανεπιστημιακοί επιχείρησαν να εμπλέξουν υπέρ των θέσεών τους την Εκκλησία της Ελλάδος.

Ακόμα και οι 70χρονοι Κούρδοι είναι εχθροί!

* Άρση της απαγόρευσης του ΡΚΚ που ισχύει από το 1993,

* Ανάκληση των αδειών δίωξης 129a/b που σχετίζονται με το PKK,

* Αφαίρεση του PKK από τον κατάλογο τρομοκρατικών οργανώσεων της ΕΕ,

* Τερματισμός της ποινικοποίησης των πολιτικών δραστηριοτήτων ατόμων και κουρδικών θεσμών στη Γερμανία .

* Γενική αμνηστία για ακτιβιστές που δικάστηκαν ή καταδικάστηκαν βάσει του άρθρου 129α/β.

Νόμος 129β

• ΟEmin Bayman είναι 72 ετών. Ζήτησε άσυλο στη Γερμανία το 1994. Υπέβαλε αγωγή κατά της γερμανικής κυβέρνησης, η οποία του απαγόρευσε να φύγει από το Heilbronn για 12 χρόνια και τελικά τον καταδίκασε σε 22 μήνες φυλάκιση, στέλνοντάς τον στις φυλακές Singen, 300 χιλιόμετρα από την οικογένειά του .

• Η Ζουμπεϊντέ Ακμεσέ είναι 70 ετών. Η γερμανική κυβέρνηση έκανε έφοδο στο σπίτι της στο Μόναχο και τη συνέλαβε επειδή ζητούσε την ελευθερία του Ρεμπέρ Από (Οτζαλάν). Πριν από τη σύλληψή της, η Ζουμπεϊντέ είχε πει: «Ό,τι και να συμβεί, δεν θα κάνω πίσω. Ο Οτσαλάν είναι η κόκκινη γραμμή για τον κουρδικό λαό».

1821: "Σμιλεύοντας τι θαύμα" - Οι συνθήκες επί Τουρκοκρατίας / Μέρος Γ.

Η Ρωμιοσύνη βρέθηκε υπόδουλη. Το πνεύμα, ωστόσο, του ελληνισμού επέζησε. Κόντρα στις συνεχείς διώξεις και τον κίνδυνο του εξισλαμισμού, πολλοί Έλληνες μαρτύρησαν στο όνομα του Χριστού, κατά τη διάρκεια της Οθωμανοκρατίας, καθιστώντας το αίμα τους ζωοφόρο λυχνοστάτη ολόκληρου του Γένους.

«Οι Νεομάρτυρες, στα δύσκολα χρόνια του αφελληνισμού και του συστηματικού εξισλαμισμού που επιχειρούσε η Οθωμανική αυτοκρατορία, προκειμένου να κάμψει το χριστιανικό φρόνημα των πιστών και να εξαλείψει το ορθόδοξο μιλέτ, στάθηκαν φωτεινά παραδείγματα θάρρους και αυτοθυσίας για τους ραγιάδες που υπέφεραν και πρότυπο, ώστε να μην γίνονται εξωμότες.» (Στυλιανού Παπαδόπουλου, Οι Νεομάρτυρες και το Δούλον Γένος).

Από την πτώση της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας μέχρι και το έναυσμα του Αγώνα της Ανεξαρτησίας, από τον πρώτο καταγεγραμμένο μάρτυρα, το 1463 (σύμφωνα με την έρευνα του Ι. Θεοχαρίδη και του Δ. Λουλέ) μέχρι και τα μέσα του 19ου αιώνα, οι Έλληνες παθαίνουν υπό των Τούρκων και παλεύουν για την ελευθερία τους, πνευματική και εθνική.

Ευχαριστούμε για την συμμετοχή τους, τους κυρίους:
Κωνσταντίνο Χολέβα και Αγαμέμνονα Τσελίκα

Η ΔΙΑΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ 1821 (δ' ενότητα)

Η διαχρονία της Επανάστασης του ’21

(Ταυτότητα – Σημασία – Χρεώσεις)

του Λαοκράτη Βάσση

Δ. Η σχέση της με τη Γαλλική Ε7πανάσταση

Αντί ευρύτερης ανάλυσης, προσεγγίζοντας, πολύ ενδεικτικά, τη σχέση Ελληνικής και Γαλλικής Επανάστασης, θα αρκεστώ σε τέσσερις, κι εδώ, παρατηρήσεις.

Η πρώτη: Αναφέρεται στην προρρηθείσα ενδογένεια της Επανάστασης του ’21, με καθαρή τη βαθύτερη αιτιότητά της και τις πολύ βαθιές ρίζες της στην ιστορικο/πολιτιστική και αξιακή μήτρα του Ελληνισμού. Όπως, μάλιστα, πιστοποιείται, κι απ’ την αλυσίδα των Προεπαναστατικών Κινημάτων του έθνους μας (πολύ πριν τη Γαλλική Επανάσταση!).

Η δεύτερη: Στον επίσης προρρηθέντα υπαρκτό ωθητικό χαρακτήρα του πνεύματος και του κλίματος του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού και της Γαλλικής Επανάστασης. Καθώς δεν είναι γεννητορική και ιδρυτική μήτρα της ενδογενούς δικής μας Επανάστασης, όπως θέλουν οι νεο/ιστορικές παρα/θεωρήσεις. Με τον Σαράντο Καργάκο να ορίζει, με λιτή περιεκτικότητα, τη σχέση της Ελληνικής Επανάστασης με τη Γαλλική ως σχέση «δόνησης και όχι δανείου».

Η τρίτη: Στον βαθύτερο χαρακτήρα και τη βαθύτερη ιδιαιτερότητα του «Νεο/ελληνικού» Διαφωτισμού. Που παρά τις δεδομένες επιδράσεις του απ’ τον Ευρωπαϊκό Διαφωτισμό, δεν είναι μεταπρατικός, διαμετακομιστικός και παρασιτικός. Κι όπου, χάρη στη ζώσα, με όλες μας τις «υστερήσεις», αρχαία και βυζαντινή πνευματική μας κληρονομιά, την άμεση και συνεχή, καθώς, χωρίς να αγνοούμε τη συμβολή της, όπως μάλιστα βαρύνεται και με τις προσληπτικές της «αναγνώσεις», δεν γνωρίσαμε την προγονική μας αρχαιότητα δια της… Ευρώπης, ή, έστω, όχι μόνο δια της Ευρώπης. Αν, πολύ ενδεικτικά, διαβάζουμε σωστά (εις βάθος!) τον Ρήγα Βελεστινλή και τον Ανώνυμο της Ελληνικής Νομαρχίας, με την κεκτημένη ελληνική εγγραμματοσύνη τους και την αξιακή θεμελίωσή της. Έτσι που, στον αντίποδα των ευρω/προσαρτηματικών λογικών, είναι καλό να προσεγγίζουμε κριτικά την πολύ σύνθετη και διαλεκτική σχέση της Ελλάδας με την Ευρώπη στη διϊστορική της διάσταση, Κι όπου η σχέση (Αρχαίας και Βυζαντινής) Ελλάδας→Ευρώπης είναι ιδρυτική για την Ευρώπη. Ενώ η σχέση (Νεοτερικής) Ευρώπης→Ελλάδας, παρ’ ότι πολύ σημαντική για τη Νεότερη Ελλάδα, δεν είναι και ιδρυτική της… Νεοελληνικής ταυτότητάς μας.

Και η τέταρτη: Στην ευρωπαϊκότητα, μεταξύ αντι/ευρωπαϊσμού και ευρω/πάθειας, που δεν είναι υπό πρόσκτηση ιδιότητά μας, αλλά σύμφυτη. Καθώς είναι ιδρυτική της Ευρώπης, συνιδρυτική με «Ρώμη» και «Ιερουσαλήμ», η σχέση Αρχαίας Ελλάδας→Ευρώπης και ιδιαίτερα προσδιοριστική της Νεοτερικής υπόστασής της, με τον μετα/κενωτικό ελληνικού πολιτισμού ρόλο της, η σχέση Βυζαντινής Ελλάδας→Ευρώπης. Όσο κι αν αυτή… παρα/θεωρείται ακόμη κι από μέρος της Ελληνικής διανόησης. Κι ούτε λόγος πως δεν πρέπει να συγχέουμε την ταυτοτική διάσταση της ευρωπαϊκότητάς μας με τον ευρω/δυτικό εκσυγχρονισμό μας, τεχνοκρατικού και αναπτυξιακού χαρακτήρα, και την αυτονόητη επιδίωξη κάλυψης της απόστασης που μας χωρίζει απ’ το υψηλότερο επίπεδό του. Έτσι που, μόνο υπ’ αυτή της την έννοια, κι όχι υπό την έννοια της ευρω/προσαρτηματικής ιδεολογηματικότητας των ultra ευρωπαϊστών, ως ταυτοτική μας δηλαδή στόχευση, έχει το λογικό αντίκρυσμά του στην εθνική μας πολιτική. Με την ελληνικότητα να έχει, πάντοτε, σύνθετη σχέση διαλεκτικής αυτονομίας με την ευρωπαϊκότητά μας ως ιδρυτική της μήτρα. Κι όπου, εννοείται, κάθε άλλο παρά υποβαθμίζεται η… αντίδοση, δια του Διαφωτισμού, στη σχέση (Νεοτερικής) Ευρώπης→Ελλάδας.

Συνεχίζεται...

ΠΗΓΗ:

• ΛΑΟΚΡΑΤΗΣ ΒΑΣΣΗΣ/ ΑΝΕΚΠΛΗΡΩΤΗ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ - Εθνεγερσία του 1821 - Μακεδονικό • Κυπριακό, εκδ. Στοχαστής (2025)

• Πρώτη δημοσίευση στον "Δρόμο της Αριστεράς"  στις 23 Μαρτίου 2025

Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

 

Λόγος εις την Δʼ Κυριακή των Νηστειών (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

(Ευαγγέλιο: Μαρκ. θ’ 17-32)

Από την αρχή τής δημιουργίας τού κόσμου και του χρόνου, όλοι οι λαοί τής γης πιστεύουν πως ο πνευματικός κόσμος υπάρχει και πως τα αό­ρατα πνεύματα είναι αληθινά. Πολλοί άνθρωποι όμως έχουν πλανηθεί σ’ αυτό το σημείο. Υποστηρίζουν πως τα πονηρά πνεύματα έχουν μεγαλύτερη δύναμη από τα αγαθά. Με την πάροδο του χρόνου μάλιστα προχώρη­σαν στη θεοποίηση των πονηρών πνευμάτων, τους έφτια­ξαν ναούς, πρόσφεραν θυσίες και προσευχές και πρόστρεχαν σ’ αυτά για όλα τα θέματα.

Όσο περνούσε ο και­ρός πολλοί ήταν εκείνοι που εγκατέλειψαν τελείως την πίστη στα αγαθά πνεύματα και κράτησαν την πίστη τους μόνο στα πονηρά, ή στους κακούς «θεούς», όπως τους αποκαλούσαν. Έτσι αυτός ο κόσμος άρχισε να μοιάζει μ’ ένα στίβο, όπου άνθρωποι και πονηρά πνεύματα ανταγωνίζονταν μεταξύ τους. Τα πονηρά πνεύματα βασά­νιζαν όλο και περισσότερο τους ανθρώπους και τους τύ­φλωναν, με αποκλειστικό στόχο να σβήσουν από το νου τους κάθε ιδέα για τον καλό Θεό και για τη μεγάλη και θεόσδοτη δύναμη των αγαθών πνευμάτων.

Στις μέρες μας όλοι οι άνθρωποι πιστεύουν στην ύπαρ­ξη των πνευμάτων. Κι η πίστη αυτή κατ’ αρχάς είναι σωστή. Εκείνοι που αρνούνται τον πνευματικό κόσμο, το κάνουν επειδή κοιτάζουν μόνο με τα σωματικά τους μάτια κι έτσι δεν μπορούν να τον δουν. Ο κόσμος αυτός όμως δε θα ήταν πνευματικός, αν ήταν ορατός στη σω­ματική όραση. Κάθε άνθρωπος επομένως, που ο νους του δεν έχει τυφλωθεί κι η καρδιά του δεν έχει γίνει αναίσθητη από την αμαρτία, μπορεί κάθε μέρα και κά­θε ώρα να νιώθει με όλη του την ύπαρξη πως στον κό­σμο αυτόν δεν είμαστε μόνοι, με αποκλειστική συντρο­φιά την άψυχη φύση, τους βράχους, τα φυτά, τα ζώα κι άλλα πλάσματα, στοιχεία και φαινόμενα. Οι ψυχές μας βρίσκονται σε συνεχή επαφή με τον αόρατο κόσμο, με αόρατες υπάρξεις. Και κάνουν μεγάλο λάθος όσοι κα­ταργούν τα αγαθά πνεύματα και θεοποιούν τα πονηρά και τα προσκυνούν.
Όταν ο Κύριος Ιησούς εμφανίστηκε στον κόσμο, ουσιαστικά όλοι οι λαοί πίστευαν στη δύναμη και την υπεροχή του κακού έναντι του καλού. Οι πονηρές δυ­νάμεις επικρατούσαν στον κόσμο, γι’ αυτό κι ο Χριστός ο ίδιος αποκάλεσε τον αρχηγό τους άρχοντα του κόσμου τούτου. Ακόμα κι οι ηγέτες των Ιουδαίων απέδιδαν όλα τα θαύματα του Χριστού στους δαίμονες και στη δύναμή τους.

📜«Ἕνας Ἕλληνας - ὁ Μακρυγιάννης»

~ Αγράμματος. Αγωνιστής. Συγγραφέας ~

Ο Μακρυγιάννης ήταν αγράμματος — έμαθε να γράφει μόνος του στα 33 του. Κι όμως, τα Απομνημονεύματά του θεωρούνται ένα από τα πιο σημαντικά κείμενα της νεοελληνικής γραμματείας.

«Αν τιμίως φέρθηκα, βάλτε βάση και εις τα γραφόμενά μου·
αν ατίμως φέρθηκα, μην πιστεύετε τίποτας.»

Λίγοι συγγραφείς — τότε και τώρα — έχουν την τόλμη να πουν αυτό στον αναγνώστη τους.
Με αφορμή την εθνική επέτειο της 25ης Μαρτίου, εγκαινιάζουμε μια σειρά 15 αναρτήσεων με αποσπάσματα από τα Απομνημονεύματα του Μακρυγιάννη — έναν λόγο αυθεντικό, ανεπιτήδευτο και διαχρονικά επίκαιρο.

 

______________
«Ἕνας Ἕλληνας - ὁ Μακρυγιάννης» είναι τίτλος ομιλίας του Γ. Σεφέρη, από τα ωραιότερα κείμενα που έγραψε ο μεγάλος μας ποιητής. Παραθέτουμε ένα μικρό απόσπασμα:

Θεολογία της ισχύος - Γεωπολιτική του χάους σε Μέση Ανατολή και Δυτική Ασία

*🎬 Τι θα δείτε σε αυτό το Βίντεο: 🎬*

Στις "Αντιθέσεις" , μια μεγάλη συζήτηση για την "γυμνή ισχύ"και την "γυμνή μετάβαση", σε ένα νέο γεωπολιτικό και γεωοικονομικό περιβάλλον με παγκόσμιες επιπτώσεις και την άβυσσο του πολεμικού σπιράλ σε Μέση και Δυτική Ανατολή από την μετωπική σύγκρουση που προχώρησαν ΗΠΑ- Ισραήλ έναντι του Ιράν .

Ανοίγουμε για πρώτη φορά μια μεγάλη συζήτηση για την " Θεολογία της Ισχύος" και κατά πόσο αυτή αποτελεί όντως το αόρατο κομμάτι της αμερικανικής γεωστρατηγικής, κατεδαφίζοντας διεθνείς κανόνες και ότι έχει απομείνει στη λειτουργία του διεθνούς δικαίου και των διεθνών σχέσεων…

Πώς συνδέεται η επίθεση στο Ιράν με τις αγγλοσαξονικές και κυρίως τις αμερικανικές γεωπολιτικές θεωρίες και πρακτικές;

Ποιες μπορεί να είναι τόσο οι ορατές όσο και αόρατες, οι άμεσες και διάχυτες σε βάθος χρόνου συνέπειες σε όλο τον κόσμο;

Η γενικευμένη εικόνα «Άγριας Δύσης» , στρατιωτικά, διπλωματικά, στην ενέργεια, τις μεταφορές και τις εφοδιαστικές αλυσίδες, με την άνοδο των τιμών, την ακρίβεια και την ανυπολόγιστη ανακατανομή πόρων και συνεπειών στην οικονομία

Τρεις μύθοι για την Επανάσταση του 1821 - Μελέτης Μελετόπουλος

Πότε ξεκίνησε πραγματικά η Ελληνική Επανάσταση του 1821; Ποιος ήταν ο ρόλος του Ιμπραήμ και ποια η σημασία της Ναυμαχίας του Ναυαρίνου; ΟΙ μύθοι του 1821 από τον Μελέτη Μελετόπουλο, καλεσμένο του Δικτύου Μικρασιάτης.

00:00​ Οι μύθοι της Επανάστασης του 1821

06:32​ Πως ξεκίνησε η Επανάσταση
07:45​ Η μοναδική μαρτυρία για την Αγία Λαύρα

Ο Γεώργιος Σκλαβούνος μιλά για τη ζωή, το έργο, την δράση του Ιωάννη Καποδίστρια

🎙️ Καλεσμένος: Γεώργιος Σκλαβούνος

Ο κύριος Γεώργιος Σκλαβούνος είναι οικονομολόγος και για περισσότερα από 30 χρόνια μελετά την δράση του Ιωάννη Καποδίστρια

00:00​ Εισαγωγή
02:05​ Πως και γιατί ασχολήθηκε με τον Καποδίστρια
08:01​ Eπτανησιακή πολιτεία
15:06​ Οπλαρχηγοί και Κέρκυρα
26:13​ Άμυνα της Λευκάδας
30:45​ Τι οδήγησε στην Επανάσταση;
42:19​ Καποδίστριας και Φιλική Εταιρεία
50:37​ Eξέγερση του Αλί Πασά με την άδεια του Καποδίστρια
56:39​ Συνάντηση Καποδίστρια Ξάνθου και η ηγεσία της Φιλικής Εταιρείας
01:04:27​ Ποιος ήταν ο Ιωάννης Καποδίστριας

Ντόναλντ Τραμπ: Πέντε μοιραία λάθη

Massimo Mazzucco - 18 Μαρτίου 2026

Πηγή: Massimo Mazzucco

Ο Ντόναλντ Τραμπ συνεχίζει να κάνει το ένα λάθος μετά το άλλο, και δυστυχώς η άπειρη αλαζονεία του τον εμποδίζει να τα αναγνωρίσει ως τέτοια. Αυτό μπορεί μόνο να τον οδηγήσει σε περαιτέρω λάθη, που επιδεινώνονται από τα προηγούμενα.

Πρώτο λάθος: η εμπιστοσύνη στον Νετανιάχου.

Το μεγαλείο του Νετανιάχου έγκειται στο ότι έκανε τον Ντόναλντ Τραμπ να πιστέψει ότι ήταν κατά κάποιο τρόπο «ισότιμοι εταίροι» σε επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή. Στην πραγματικότητα, ο Νετανιάχου κατάφερε να εκμεταλλευτεί πλήρως το διογκωμένο εγώ του Τραμπ, πείθοντάς τον να διεξάγει έναν πόλεμο από τον οποίο το Ισραήλ είναι το μόνο που μπορεί πραγματικά να επωφεληθεί.

Το να βλέπεις τον Νετανιάχου να βγαίνει από το Οβάλ Γραφείο κάθε φορά με αυτό το πονηρό χαμόγελο στο πρόσωπό του λέει πολλά για την ικανότητά του να χειραγωγεί τον Ντόναλντ Τραμπ. Για όποιον αναζητά ζωντανές αποδείξεις, απλώς κοιτάξτε τις εικόνες από το επίσημο γεύμα όπου ο Νετανιάχου παρουσίασε με πομπώδη τρόπο την επιστολή υποψηφιότητας του Ντόναλντ Τραμπ για το Νόμπελ Ειρήνης. Ένας δραματικός τρόπος να επιδοθούν δημόσια στην καυχησιολογία του Προέδρου, ενώ ταυτόχρονα τον χλεύασαν με μια «υποψηφιότητα» που δεν είχε πραγματική αξία.

Ο Νετανιάχου του είπε: «Είσαι ο πιο όμορφος από όλους», και αυτός, σαν οκτάχρονο, το πίστεψε. Και τώρα, ενώ ο Μπίμπι τρίβει τα χέρια του, ο Τραμπ βρίσκεται βυθισμένος σε έναν πόλεμο από τον οποίο δεν ξέρει πλέον πώς να ξεφύγει.

Δεύτερο λάθος: να βασιστεί στην εξέγερση του ιρανικού λαού.

Η ΔΙΑΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ 1821 (γ' ενότητα)

Η διαχρονία της Επανάστασης του ’21

(Ταυτότητα – Σημασία – Χρεώσεις)

του Λαοκράτη Βάσση

Γ. Η «διάρκειά» της («πριν» – «κατά» – «μετά»)

Θεωρώντας την Επανάσταση του ’21 ως εθνο/αναγεννητική μας μήτρα, αξιακή και ταυτοτική, υπό την έννοια, να το τονίσω, της δυναμικής ανάδυσης και επιστροφής απ’ την μακραίωνη Οθωμανική δουλεία, με δεδομένη, πάντοτε, τη συνέχεια του Ελληνικού Έθνους, καθ’ ότι αείρροη η υπερ/τρισχιλιετής ιστορικο/πολιτιστική του κοίτη, με όλες τις διαποτιστικές της εκροές και τις εμποτιστικές της εισροές, θα προσεγγίσω διασταλτικά, ως τρισδιάστατη, τη χρονική «διάρκειά» της, το πολύ μακρό, δηλαδή, «πριν» (απ’ τον Αγώνα), το βραχύ «κατά» (τον Αγώνα) και το «μετά» (τον Αγώνα), με τέσσερις παρατηρήσεις.

Πρώτη: Για το «στιγμιαίο» της και το «διαρκές» της

Στην κρατούσα ιστόρησή της η Εθνική Επανάστασή μας έχει συγκεκριμένα χρονικά όρια: απ’ το ξεκίνημα (1821) της διάβασης του Προύθου (Μολδοβλαχία) και την Αγία Λαύρα (Μοριάς), δηλαδή, ως την τελευταία μάχη του Αγώνα στην Πέτρα της Βοιωτίας (1829) και το «Πρωτόκολλο του Λονδίνου» (1830). Με άλλη, όμως, ανάγνωση και με διασταλτική, όπως προ/αναφέρω, την έννοια της (τρισδιάστατης) χρονικής της ταυτότητας, είναι μια διαρκής επανάσταση.

Δεύτερη: Για τις τρεις χρονικές διαστάσεις της

Όπου, το (μακρό της) «πριν» ορίζεται από τα συνεχή Προ-επαναστατικά κινήματα του Ελληνισμού, αρχόμενα, το επαναλαμβάνω, αμέσως μετά την Άλωση της Πόλης, ως τα Ορλωφικά και ως τον ανυπότακτο αγώνα των Κλεφτών και Αρματολών στον Ελλαδικό χώρο, όπως αυτός υμνείται στο Κλέφτικο τραγούδι. Το (βραχύ της) «κατά» ορίζεται απ’ τον εθνεγερτικό ξεσηκωμό των Ελλήνων, με το αποτυχημένο ξεκίνημα απ’ τη Μολδοβλαχία και τη μεταλαμπάδευσή του στο Μοριά και στον ευρύτερο Ελλαδικό χώρο. Που έχει και τη συγκεκριμένη διάρκειά του (1821-29/30). Με τους δύο, μάλιστα, Υψηλάντηδες στην αρχή του (Μολδοβλαχία) και στο τέλος του (Πέτρα Βοιωτίας). Το «μετά» της ορίζεται απ’ την ολοκλήρωση του «πνεύματός» της, με τον ηρωϊκό Μακεδονικό Αγώνα, 1904-1908, και την Απελευθέρωση Μακεδονίας-Θράκης-Ηπείρου/Ιωαννίνων, 1912-1913 (όπου μπορεί να προστεθεί, ως τελευταίο σπάραγμά της, κι ο Αντι/αποικιακός Αγώνας της Κύπρου, 1955-1959). Με την τραγική, τελικά, αφροσύνη στη διαχείριση της Μεγάλης Ιδέας (Μικρασιατική Καταστροφή, 1922) να μας προσγειώνει οριστικά στα Ελλαδικά μας όρια. Επανορίζοντας, μάλιστα, με αμυντικούς, έκτοτε, όρους το ανεξαρτησιακό πνεύμα της Εθνεγερσίας μας. Όπως, μάλιστα, δυο μόλις δεκαετίες μετά, προσέλαβε διαστάσεις μεγαλείου στην Εθνική Αντίσταση, συνιστώντας, προπαντός χάρη στην Εαμική σύζευξη «εθνικού» και «κοινωνικού», την αυθεντικότερη ανανέωση της αξιακής παρακαταθήκης του ’21 (Δημήτρης Γληνός: «Τι είναι και τι θέλει το ΕΑ.Μ.» – Σοφία Μαυροειδή- Παπαδάκη, Ο Ύμνος του ΕΛΑΣ: «Με χίλια ονόματα μια χάρη ακρίτας είτ’ αρματολός / Αντάρτης κλέφτης παλικάρι πάντα είν’ ο ίδιος ο λαός»).

Τρίτη: Για τη διαρκή σύγκρουση «πνεύματος ανεξαρτησίας» και «πνεύματος υποταγής»

Με το «σώπασε κυρά Δέσποινα… / πάλι με χρόνους με καιρούς πάλι δικά μας θα ’ναι» να ορίζει και να θερμαίνει την αδούλωτη προσδοκία της αποτίναξης του Οθωμανικού ζυγού, η ψυχή του Ελληνισμού ποτέ δεν συμβιβάστηκε με το καθεστώς της δουλείας του. Κι ήταν σε διαρκή σύγκρουση με το, υποτίθεται, ρεαλιστικό «πνεύμα» του συμβιβασμού, όπως αυτό διαμορφώθηκε, με την οργανική και όχι με την τακτική του έννοια, σε «ιδεολογία» του ραγιαδισμού, κυρίως μέσα στα προσκυνημένα στρώματα του υπόδουλου Γένους μας. Με τη διαρκή, μάλιστα, αυτή σύγκρουση να συνεχίζεται και μετεπαναστατικά, σε όλα τα χρόνια της συγκεκριμένης «ανεξαρτησίας» μας. Κι όπου είναι τραγικά χαρακτηριστικός ο νεο/ραγιαδισμός της «Πράξης Υποταγής» του 1825 και η αντίστοιχη «λογική» των Τριών Μνημονίων του καιρού μας. Όπως αυτή η «λογική» βαρύνεται με την ταπεινωτική παραίτηση απ’ την ασυλία [2] της εθνικής κυριαρχίας (Πρώτο Μνημόνιο) και την ευτελιστική υποθήκευση της εθνικής μας περιουσίας για έναν αιώνα (Τρίτο Μνημόνιο). Με αυτονόητη, προφανώς, την αντίθεση και σύγκρουση μ’ αυτή τη «λογική» του νεο/ραγιαδισμού, που είναι προσβλητικά αναιρετική του ανεξαρτησιακού διατακτικού της Επανάστασής μας και όλων των ταυτοτικών σημαινομένων της.

και Τέταρτη: Για τα ταυτοτικά σημαινόμενά της

Η Επανάσταση του ’21 είναι ενδυναμωτικά αναγεννητική της εθνικής μας υπόστασης, πρωτίστως χαρακτηριζόμενης απ’ το ανεξαρτησιακό πνεύμα της. Που κι αυτό είναι προέκταση της αντιστασιακής ιδιότητας του Ελληνισμού (Σβορώνος), ιστορικο/κοινωνικά σφυρηλατημένης στις πολύ σκληρές εθνικές περιπέτειες επί της Ρωμαιοκρατίας, της Φραγκοκρατίας και προπαντός της Οθωμανοκρατίας. Έτσι που, χωρίς το αντιστασιακό και ανεξαρτησιακό πνεύμα, χάνουμε την ταυτοτική σπονδύλωσή μας, διευκολύνοντας την προώθηση των νεο/ιστορικών αφηγήσεων της προσαρτηματικής (στην Ευρώπη) εθνο/αποδόμησής μας . Στις οποίες και προέχει η άρνηση της ιστορικής συνέχειας του ελληνικού έθνους και της ταυτοτικής ενδογένειας [3] της Επανάστασης του ’21.

2 Γ. Κασιμάτης: "Δεν παραιτείσαι απ' την ασυλία της εθνικής κυριαρχίας ούτε με σφαίρες".

Συνεχίζεται....

ΠΗΓΗ:

• ΛΑΟΚΡΑΤΗΣ ΒΑΣΣΗΣ/ ΑΝΕΚΠΛΗΡΩΤΗ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ - Εθνεγερσία του 1821 - Μακεδονικό • Κυπριακό, εκδ. Στοχαστής (2025)

• Πρώτη δημοσίευση στον "Δρόμο της Αριστεράς"  στις 23 Μαρτίου 2025

Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

1821: "Σμιλεύοντας το θαύμα"/ ΣΚΛΑΒΩΜΕΝΗ ΠΑΙΔΕΙΑ - Μέρος Β.

Ο Οθωμανικός ζυγός, διήρκησε στην Ελλάδα για περίπου 400 χρόνια. Υπό άλλες προϋποθέσεις, ο πολιτισμός τον οποίον κατείχαν οι Έλληνες, θα είχε ατονήσει ή θα είχε εξαφανιστεί πλήρως, όπως σε άλλες περιοχές που είχαν καταληφθεί από την Πύλη. Θα μιλάγαμε για άλλη μια εξισλαμισμένη επαρχία.

Στην ιστορία όμως της Ελλάδας κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, εμφανίζονται μορφές πεπαιδευμένων φιλοσόφων ή πνευματικών ανθρώπων οι οποίες, πολλές φορές κινδυνεύοντας από τους κατακτητές και τους συμμάχους τους, δρουν για να συνεχιστεί ο ελληνικός πολιτισμός και η παιδεία. Από τον ταπεινό ιερέα του χωριού μέχρι τους Έλληνες επιστήμονες της Ευρώπης, ο ελληνικός πολιτισμός επιβιώνει και κυριαρχεί παρότι σκλαβωμένος…

Eυχαριστούμε για την συμμετοχή τους, τους κυρίους:
Βαγγέλη Παππά, Αγαμέμνονα Τσέλικα, Δημήτρη Σταθακόπουλο, Κωνσταντίνο Χολέβα, Γιώργο Καραμπελιά

Οι ρίζες και οι πρωταγωνιστές του αμερικανικού Νεοσυντηρητισμού

11/04/2025

ΛΑΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ

Το 1815, το εγχείρημα του Γάλλου Αυτοκράτορα Napoleon Bonaparte να δημιουργήσει μια ευρωπαϊκή αστική αυτοκρατορία υπό το σκήπτρο του, ως μια ιστορική και γεωστρατηγική προέκταση της Γαλλικής Επανάστασης, ηττήθηκε οριστικά από τις δυνάμεις της Ιερής Συμμαχίας (Αυστρία, Πρωσία, Ρωσία), που εγκαθίδρυσαν μια διεθνή τάξη πραγμάτων βασισμένη στο “έθνος-κράτος” και στην “ισορροπία δυνάμεων” μεταξύ κυρίαρχων εθνών-κρατών.

Στον απόηχο της ναπολεόντειας εποχής, ο συντηρητισμός, εκδηλώθηκε ως μια συστηματική και οργανωμένη πολιτική έκφραση των υποστηρικτών ενός συνόλου κοινωνικών θεσμών όπως η πυρηνική οικογένεια, η οργανωμένη θρησκεία, οι Ένοπλες Δυνάμεις, τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα, η κυριαρχία του έθνους-κράτους και η κρατική εξουσία.

Ανεξαρτήτως του αν συμφωνεί ή διαφωνεί κάποιος μαζί του, ο κλασσικός ευρωπαϊκός συντηρητισμός αποτελεί μια σοβαρή και αξιόλογη πολιτική θεωρία, στο πλαίσιο των ζυμώσεων και αντιθέσεων που χαρακτηρίζουν την ιστορία της γενικής φιλελεύθερης ιδεολογίας, αλλά ο συντηρητισμός υπέστη έναν σοβαρό εκφυλισμό κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα, κυρίως εξαιτίας του τρόπου με τον οποίο χρησιμοποιήθηκε από παράγοντες του κοινωνικού κατεστημένου στις ΗΠΑ.

Στις δεκαετίες του 1960 και του 1970, στις ΗΠΑ, ο συντηρητισμός ακολούθησε μια ιδιόμορφη τροπή που ονομάστηκε “νεοσυντηρητισμός” (neoconservatism). Ο αμερικανικός νεοσυντηρητισμός συνδύασε τη συντηρητική πολιτική σκέψη του Γερμανοαυστριακού φιλοσόφου Leo Strauss (καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης στο University of Chicago) με την επαναστατική πολιτική σκέψη του Σοβιετικού πολιτικού και διανοουμένου Leon Trotsky.

Φλόγα αδιάλειπτη του Θεόφιλου Γεωργιάδη

Του Αλέκου Μιχαηλίδη

Γεννήθηκε στην Ευρύχου τον Νοέμβρη του ’57. Έπιασε αγίασμα από τα χώματα που πότισε με το αίμα του ο Μάρκος Δράκος. Μυήθηκε –δίχως να το ξέρει- σε μια γενιά ανταρτών που έμοιαζαν ημίθεοι. Και μεγαλώνοντας, αμφισβήτησε τη μοίρα του τόπου. Πρώτα ως Καταδρομέας, μετά στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών κι ύστερα μαθαίνοντας την ιστορία και τη γλώσσα αυτών που καταδυνάστευαν και βασανίζουν τόσους λαούς και τον δικό μας. 

Διάβαζε, κατέγραφε, μάθαινε τι συνέβαινε στην Τουρκία, στο Κουρδιστάν, στα κατεχόμενα. Ενημέρωνε τις κυπριακές κυβερνήσεις, αφιέρωσε τη ζωή του στον αγώνα της ελευθερίας της Κύπρου, που περνούσε και περνά από τα βουνά του Κουρδιστάν. Μελέτησε τη μεγάλη αντίσταση του PKK και δημιούργησε, με τους συντρόφους του, την Επιτροπή Αλληλεγγύης στο Κουρδιστάν. Υποχρέωσε τη Βουλή να συζητήσει για τον κουρδικό λαό και τον αγώνα του, έμαθε στην κυβέρνηση τι συνέβαινε στα βουνά, ποιος ήταν ο Οτσαλάν, που έγινε αγαπητός φίλος του.

Ο Θεόφιλος, αυτός ο σπουδαίος κουβαλητής του φωτός, δεν τιμήθηκε όσο άξιζε. Δολοφονήθηκε στις 20 Μαρτίου 1994, μια μέρα πριν την πανάρχαια γιορτή του Νεβρόζ, τη γιορτή της επικράτησης του φωτός επί του σκότους, τη γιορτή της νέας ζωής, της εθνικής αναγέννησης των Κούρδων.

Άνοιξαν εκ νέου οι “ασκοί του Αιόλου” στον πολύπαθο Λίβανο

Γράφει ο Γιώργος Παπαγιαννόπουλος*

H νέα εισβολή του Ισραήλ σε γειτονικό Κυρίαρχο κράτος, τον Λίβανο,έρχεται να συμπληρώσει την βία που ασκείτε από την μεριά του τόσο στην Γάζα όσο και στην Δυτική όχθη (με εμπροσθοφυλακή τους Εβραίους έποικους). Λίγους μήνες μετά την προηγούμενη εισβολή και εν συνεχεία “ανακωχή”, τον Οκτώβρη 2024, το Ισραήλ επεμβαίνει ξανά στρατιωτικά.

Με πρόσχημα την εξουδετέρωση της Χεζμπολάχ, το Ισραήλ δρα ενάντια σε κάθε έννοια Διεθνούς Δικαίου, σεβασμού της Κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας του Λιβάνου..Η μεταφορά από τους Ισραηλινούς του μετώπου από τον Νότιο Λίβανο, (όπου παρουσιάζονταν από την πλευρά του ως προσπάθεια δημιουργίας μιας ουδέτερης, αποστρατιωτικοποιημένης ζώνης) σε ολόκληρο τον Λίβανο, με συνεχείς βομβαρδισμούς της πρωτεύουσας Βηρυτού, δείχνει τις πραγματικές προθέσεις. Θεωρεί το Ισραήλ σε αυτή την συγκυρία ότι είναι η “κατάλληλη στιγμή” για να στραφεί εναντίον όλων των “εχθρών” του, προεξάρχοντος βεβαίως του Ιράν,επιδιώκοντας πιθανόν μια γενικευμένη σύρραξη στην Μέση Ανατολή, η οποία έχει ήδη συμπαρασύρει τις ΗΠΑ..

Εν μέσω φονικών βομβαρδισμών και εν αναμονή μαζικής χερσαίας εισβολής, ο ισραηλινός στρατός έχει ήδη αρχίσει περιορισμένης κλίμακας στοχευμένες χερσαίες επιχειρήσεις στα νότια της γειτονικής χώρας.

1821: "Σμιλεύοντας το θαύμα"/ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ - Μέρος Α.

1453. O Oθωμανικός στρατός καταλαμβάνει την Κωνσταντινούπολη, την πρωτεύουσα της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και κέντρο της Ορθοδοξίας. Ο ελλαδικός χώρος, πέφτει ολόκληρος πλέον στα χέρια των κατακτητών και μια νέα περίοδος δοκιμών έρχεται για τους Έλληνες.

Για 400 χρόνια, Έλληνες και κατακτητές, Ορθοδοξία και Ισλάμ, Ελληνισμός και Οθωμανισμός συνυπάρχουν σε μια μικρή εδαφική έκταση με τον τελευταίο να προσπαθεί να ελέγξει τον πρώτο. Το ελληνικό πνεύμα, όμως, και η υποστήριξη του κλήρου σε αυτόν τον δύσκολο καιρό, κράτησε ζωντανό τον Ελληνισμό και τον οδήγησε με μικρά αλλά στέρεα βήματα στον Αγώνα του 1821...

Ευχαριστούμε για την συμμετοχή τους, τους:
Βαγγέλη Παππά, Γιώργο Καραμπελιά, Βλάση Αγτζίδη, Δημήτρη Σταθακόπουλο, Κωνσταντίνο Χολέβα και Αγαμέμνονα Τσελίκα

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΠΕΡΝΑ ΣΤΗΝ ΑΘΑΝΑΣΙΑ Ο ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ!!!

«Κι αφού εμείς στην Κύπρο δεν αξιωθήκαμε ν’ αγωνιζόμαστε για την ελευθερία μας, τουλάχιστον να βοηθήσουμε πρέπει εκείνους που αγωνίζονται και για μας εναντίον του τουρκικού κράτους, τους Κούρδους αγωνιστές»

Θεόφιλος Γεωργιάδης.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΑΣΙΟΠΟΥΛΟΣ

Στις 10 το βράδυ της 20ης Μαρτίου 1994, ο Θεόφιλος Γεωργιάδης δολοφονήθηκε από όργανα της τουρκικής ΜΙΤ λίγο πριν φτάσει στο σπίτι του στη Λευκωσία με πέντε σφαίρες στο στήθος και το κεφάλι.

Ωστόσο, δεν ήταν αρκετές για να σβήσουν την μνήμη του.  

Παραμένει αιώνια αθάνατος στη μνήμη Ελλήνων και Κούρδων για τους αγώνες του για την ειρήνη και την απελευθέρωση των λαών της Ανατολικής Μεσογείου.

Το 1988 ο Θεόφιλος ίδρυσε την Κυπριακή Επιτροπή Αλληλεγγύης στο Κουρδιστάν.

Στις 4 Ιουλίου 1994, δολοφονήθηκε ο Τούρκος διπλωμάτης στην Αθήνα Ομέρ Χαλούκ Σιπαχίογλου από την 17η Νοέμβρη.

Στην προκήρυξη που απέστειλε η οργάνωση στα ΜΜΕ υπέγραψε ως «17Ν – Κομάντο Θεόφιλος Γεωργιάδης» θέλοντας να τιμήσει τη μνήμη του νεκρού αγωνιστή και να πάρει εκδίκηση.

Παλαιότερες αναρτήσεις:

• Για τον Θεόφιλο, λόγια του 1994

• Συνέντευξη Θεόφιλου Γεωργιάδη στο ΡΙΚ 24-03-1992

• Ο ΗΡΩΑΣ ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ! ΑΘΑΝΑΤΟΣ ΓΙΑ ΕΛΛΗΝΕΣ & ΚΟΥΡΔΟΥΣ!!!"

• ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΑΝ - Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ Θ Ε Ο Φ Ι Λ Ο Υ ΓΙΑ ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΔΕΝ ΣΩΠΑΣΕ ΠΟΤΕ...

• Το Νεβρόζ του Θεόφιλου, ο Θεόφιλος του Νεβρόζ
• Πάντα θα έχουμε τον Θεόφιλο. Να χαμογελά με τον «πυρρίχιο» των Κούρδων γύρω από τις φωτιές της λευτεριάς.

ΠΗΓΗ:ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΑΣΙΟΠΟΥΛΟΣ

Σταγόνα ιστορίας της γεωλογίας και αυτογνωσίας

Σταγόνα ιστορίας της γεωλογίας και αυτογνωσίας: 

«Στο βόρειο τμήμα της περιφέρειας Μούρμανσκ, ανάμεσα σε ερειπωμένα κτίρια από σκυρόδεμα, υπάρχει ένα σκουριασμένο μεταλλικό κάλυμμα ενσωματωμένο στο έδαφος, στερεωμένο ακλόνητα με μπουλόνια

Κάτω από αυτό βρίσκεται ένα πηγάδι βάθους 12.262 μέτρων 

Αυτή είναι η υπερβαθιά γεώτρηση της Κολσκάγια — η βαθύτερη διείσδυση του ανθρώπου στα έγκατα του δικού του πλανήτη

Η γεώτρηση διήρκεσε 20 χρόνια 

Ξεκίνησε το 1970 με έναν φιλόδοξο στόχο — να διαπεράσει τον φλοιό της γης και να φτάσει στον μανδύα 

Τα πρώτα χιλιόμετρα ήταν σχετικά εύκολα 

Στα επτά χιλιόμετρα οι γεωλόγοι βρήκαν νερό εκεί όπου, σύμφωνα με όλα τα εγχειρίδια, δεν θα μπορούσε να υπάρχει 

Σε βάθος εννέα χιλιομέτρων ανακάλυψαν απολιθωμένους μικροοργανισμούς ηλικίας δύο δισεκατομμυρίων ετών! 

Τα εγχειρίδια έπρεπε να ξαναγραφτούν

Στα δώδεκα χιλιόμετρα η θερμοκρασία του πετρώματος έφτασε τους 230 °C αντί για τους προβλεπόμενους 100 

Σε τέτοιο βάθος, η πέτρα δεν συμπεριφερόταν ως στερεό σώμα, αλλά ως πυκνή ελαστική μάζα — η γεωτρητική στήλη κολλούσε και έσπαγε 

Έχασαν την γεώτρηση αρκετές φορές, ξεκινώντας ξανά από πλευρικές διακλαδώσεις 

Ήταν το πιο ακριβό και μακροχρόνιο αδιέξοδο στην ιστορία της μηχανικής.

Το 1994 το έργο πάγωσε 

Δεν είχαν μείνει χρήματα, ούτε και νόημα να συνεχίσουν τη διάτρηση 

Ο Τραμπ, η μαφία των λόμπινγκ και η επανάσταση

Tommaso Merlo - 18 Μαρτίου 2026

Πηγή: Tommaso Merlo

Οι Ηνωμένες Πολιτείες χάνουν τον πόλεμο με το Ιράν, ακόμη και πολιτικά. Ο κόσμος είναι στο πλευρό της Τεχεράνης, ενώ στο εσωτερικό καταρρέουν υπό την επιρροή ενός προέδρου που τώρα είναι εκτός ελέγχου. Ο Τραμπ έχει γίνει εθνική απειλή, και στην Ουάσιγκτον ζητούν να τον ξεφορτωθούν το συντομότερο δυνατό. Δεν είναι εύκολο. Ο Τραμπ είναι η κορυφή ενός συστήματος, αυτού της μαφίας των λόμπινγκ. 

Ο πόλεμος στο Ιράν ξέσπασε επειδή ο Τραμπ είναι η πιο αναγνωρισμένη μαριονέτα του σιωνιστικού λόμπυ, αυτή που έχει τη δύναμη να γράφει λευκές επιταγές δισεκατομμυρίων δολαρίων για το Ισραήλ και να στέλνει βόμβες ακόμη και κατά τη διάρκεια μιας γενοκτονίας, και αυτή που έχει τη δύναμη να εξαπολύσει τον αμερικανικό στρατό εναντίον του Ιράν για να ικανοποιήσει τις ιδεολογικές αυταπάτες άλλων ανθρώπων. Καμία θεωρία συνωμοσίας. 

Γι' αυτό ο επικεφαλής της αντιτρομοκρατίας του Τραμπ μόλις παραιτήθηκε, αφού τον απέλυσε από τη βάση του. Μια φιγούρα με κόκκινο καπέλο που θέλει τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, όχι το Ισραήλ. Ένας από τους πολλούς που επαναστατούν ενάντια στη μαφία των λόμπινγκ που καταστρέφει τη χώρα του. Ένα σύστημα που μαίνεται εδώ και δεκαετίες, με μεγάλα λόμπι όπως τα σιωνιστικά, τα λόμπι των όπλων, των φαρμακευτικών και των νέων τεχνολογιών που διαφθείρουν και τα δύο σώματα του κοινοβουλίου για να διασφαλίσουν τη νίκη ανεξάρτητα από τις δημοσκοπήσεις. Με πολιτικούς που είναι διεφθαρμένοι μόλις βγουν από την πόρτα και τους οποίους χρηματοδοτούν καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας τους για να διασφαλίσουν ότι θα παραμείνουν με λουρί. Και αν κάποιος σκεφτεί να γίνει πρόεδρος, τότε χτυπάει την πόρτα του, κάθεται στον καναπέ του και απλώνει τα πόδια του στο τραπέζι. 

«Απίστευτες» φωνές: Το σιωνιστικό λόμπι κυριαρχεί στο Κογκρέσο των ΗΠΑ...

Daniele Perra - 19 Μαρτίου 2026

Πηγή: Ντανιέλε Πέρα

«Απίστευτες» φήμες αρχίζουν να κυκλοφορούν, όπως αυτές που θέλουν τον Marco Rubio (Christians United for Israel και γνωστό νεοσυντηρητικό) και τον Jared Kushner (έναν Ορθόδοξο Εβραίο που πρόσκειται στην μεσσιανική αίρεση Chabad Lubavitch, γιο του Charles Kushner, στενού φίλου του Bibi Netanyahu) να είναι Ισραηλινοί «πρωταγωνιστές» στην κυβέρνηση των ΗΠΑ. Καλημέρα! Ποιος θα το φανταζόταν;

Σε άρθρο που δημοσιεύτηκε στο τεύχος 4/2024 του περιοδικού «Eurasia. Rivista di studi geopolitici», είχα ήδη επισημάνει πώς η υπερβολική δύναμη του σιωνιστικού λόμπι στο Κογκρέσο των ΗΠΑ και το κενό εξουσίας που δημιουργήθηκε από την γεροντική άνοια του Biden είχαν στην πραγματικότητα ευνοήσει την άνοδο του Netanyahu στην «ηγεσία της Δύσης».

Αυτή η δυναμική παρέμεινε άθικτη με τη δεύτερη κυβέρνηση Τραμπ, εύκολα εκβιαζόμενη και χειραγωγούμενη, ειδικά δεδομένου του «παθολογικού ναρκισσισμού» που τον καθιστά ανίκανο να λαμβάνει αποφάσεις ή να εκδίδει δηλώσεις με απόλυτη σαφήνεια.

Εν τω μεταξύ, αυτό που ο John Mearsheimer έχει χαρακτηρίσει (με σαφήνεια, ναι) «τον πιο ηλίθιο πόλεμο στην ιστορία των ΗΠΑ» συνεχίζεται αμείωτο. Το Ισραήλ, σε μια νέα επίδειξη ανομίας, επέλεξε να επιτεθεί στο Νότιο Πάρς: το μεγαλύτερο κοίτασμα φυσικού αερίου στον κόσμο, που μοιράζεται 50/50 μεταξύ του Κατάρ και του Ιράν. Φυσικά, εμείς, που αγοράζουμε ένα μεγάλο μέρος των αναγκών μας σε φυσικό αέριο από το Κατάρ, θα είμαστε αυτοί που θα πληρώσουμε το τίμημα για αυτή την ανομία. Όποιος συνεχίζει να πιστεύει ότι αυτοί είναι οι «σύμμαχοί» μας, είτε ενεργεί κακόπιστα είτε είναι απλώς καθυστερημένος (επιπλέον, τα δύο συχνά πάνε χέρι-χέρι).

Νότης Μαριάς: Αποκαλύψεις Σοκ! Μπανανία και από τις "θυγατρικές" των θυγατρικών της Chevron,!

Ποια Chevron; Οι πολυήμεροι πανηγυρισμοί της κυβέρνησης για τη «συμφωνία με τη Chevron», αποδομούνται με τρόπο εκκωφαντικό με τις αποκαλύψεις του Νότη Μαριά στην εκπομπή «Η Ελλάδα στον Κόσμο»!

 
Η συμφωνίες έχουν υπογραφεί «με θυγατρικές των θυγατρικών της Chevron» κι αυτό σημαίνει πως ότι στραβό κι αν συμβεί , η εταιρεία κολοσσός δεν θα έχει την παραμικρή ευθύνη!
Όμως όσο κι αν ακούγεται παράδοξο ,αυτό είναι το λιγότερο!!!

Οι τέσσερις συμβάσεις που έχουμε υπογράψει με τις «θυγατρικές των θυγατρικών» είναι ο ορισμός της αποικιοκρατίας! 

Ο πρώην ευρωβουλευτής και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, διαβάζει λέξη προς λέξη όσα απαράδεκτα υπογράψαμε. Στο κεφάλαιο για τις φοροαπαλλαγές που προσφέρουμε απλόχερα «στις θυγατρικές των θυγατρικών», ομολογούμε ότι θα χρειαστείτε όλα τα αποθέματα ψυχραιμίας που διαθέτετε!

Η ΔΙΑΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ 1821 (β' ενότητα)

Η διαχρονία της Επανάστασης του ’21

(Ταυτότητα – Σημασία – Χρεώσεις)

του Λαοκράτη Βάσση

Β. Η σημασία της

Είναι μέγα ιστορικό γεγονός, με τεράστια εθνική και διεθνο/πολιτική (γεω/πολιτική) σημασία, αλλά και παγκόσμια απήχηση.

Πρώτον, η εθνική σημασία: Καθώς, ένα απ’ τα πλέον ιστορικά έθνη του κόσμου αναγεννιέται, υπό την έννοια της αφυπνιστικής επανάκαμψής του στο ιστορικό προσκήνιο, η Επανάσταση του ’21, βάζοντας, έστω και με ένα κακογεννημένο αρχικό κρατίδιο, τα πρώτα απελευθερωτικά θεμέλια της νέας μας ύπαρξης, είναι ο μέγας εθνο/αναγεννητικός σταθμός του Ελληνισμού. Που ποτέ δεν έπαψε, παρ’ ότι υπό δύσκολους όρους μακράς δουλείας, να είναι μεγάλη πολιτιστική δύναμη. Με τεράστια, μάλιστα, οικονομική επιρροή, ιδίως κατά τον 18ο αιώνα και τις αρχές του 19ου, στις τότε πρωταγωνιστικές αυτοκρατορίες (Αυστρο/Ουγγαρία, Ρωσία, Οθωμανική Τουρκία).

Δεύτερον, η διεθνο/πολιτική (γεω/πολιτική) σημασία: Υπήρξε καταλύτης μεγάλων γεω/πολιτικών ανακατατάξεων, προκαλώντας τεράστιες ανατροπές. Καθώς κλόνισε την Ιερά Συμμαχία και την απολυταρχική υπερεξουσία της, προκαλώντας ταυτόχρονα την εκθεμελίωση (και πτώση) της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Το «πνεύμα» της δηλαδή, ως έκφραση της αξιακής ελληνικής διαχρονίας, υπερβαίνοντας τα τοπικά της όρια, άναψε το «φυτίλι» των μεγάλων ανατροπών, ιδεολογικών και γεω/πολιτικών, σηματοδοτώντας και προδιαγράφοντας το πέρασμα απ’ τις «Αυτοκρατορίες» στη νέα διεθνο/πολιτική τάξη πραγμάτων των «κρατών-εθνών». Κι όπου, το «πνεύμα» της αυτό, μετά την «ατελή» και «ανολοκλήρωτη»… δικαίωσή της, εξακολούθησε να δοκιμάζεται στον προτεκτορατικό βίο του Νεο/ελληνικού κρατιδίου μας και στις συνακόλουθές του ιστορικές περιπέτειες του Νεότερου Ελληνισμού. Όπου και κρίθηκε, όπως αφρόνως κρίθηκε, η Μεγάλη Ιδέα, ως οραματικός καημός του «γένους» και ως στρατηγική διάσταση «του ’21». Αλλά κι όπως αδιαλείπτως «κρίνεται» η ανεξαρτησιακή σηματοδότησή του, ακόμα και στις μέρες μας («Νεο/οθωμανικός» επεκτατισμός Τουρκίας).

Τρίτον, η παγκόσμια απήχηση: Το μεγαλείο της ανασυνδέει στα μάτια του κόσμου την υπόδουλη ως τότε Ελλάδα με την ιστορία της, τη μεγάλη πνευματική της κληρονομιά και τις διαχρονικές αξίες της. Με το «Κίνημα του Φιλελληνισμού» να προσλαμβάνει παγκόσμιες διαστάσεις, σε απόλυτη αντίθεση με το «ιερο/εξεταστικό πνεύμα» της κυρίαρχης «τάξης πραγμάτων». Έχοντας, μάλιστα, στις γραμμές του κορυφαία πνευματικά μεγέθη, σαν τον Λόρδο Βύρωνα, τον Βίκτωρα Ουγκώ, τον Αλεξάντερ Πούσκιν, τον Ευγένιο Ντελακρουά και πολλές ακόμη εκατοντάδες πνευματικών ανθρώπων σε όλον τον κόσμο. Που, ανασαίνοντας το άρωμα του επαναστατικού διατακτικού της, ανέμιζαν τα λάβαρα των οραμάτων του Φιλελευθερισμού για ένα καλύτερο πανανθρώπινο μέλλον. Ένα επαναστατικό διατακτικό, όμως που, καθώς προπορεύονταν κι απ’ αυτή την πολιτική πρωτοπορία εκείνου του καιρού, οι αφέντες της «τάξης πραγμάτων», υπό τον μανδύα των «Προστάτιδων Δυνάμεων», καθήλωσαν σε προτεκτορατικό… ικρίωμα.


Η Επανάσταση του ’21 είναι ενδυναμωτικά αναγεννητική της εθνικής μας υπόστασης, πρωτίστως χαρακτηριζόμενης απ’ το ανεξαρτησιακό πνεύμα της. Που κι αυτό είναι προέκταση της αντιστασιακής ιδιότητας του Ελληνισμού (Σβορώνος), ιστορικο/κοινωνικά σφυρηλατημένης στις πολύ σκληρές εθνικές περιπέτειες επί της Ρωμαιοκρατίας, της Φραγκοκρατίας και προπαντός της Οθωμανοκρατίας

Συνεχίζεται....

ΠΗΓΗ:

• ΛΑΟΚΡΑΤΗΣ ΒΑΣΣΗΣ/ ΑΝΕΚΠΛΗΡΩΤΗ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ - Εθνεγερσία του 1821 - Μακεδονικό • Κυπριακό, εκδ. Στοχαστής (2025)

• Πρώτη δημοσίευση στον "Δρόμο της Αριστεράς"  στις 23 Μαρτίου 2025

Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Η ΣΥΡΙΑ ΟΠΩΣ ΤΟ ΙΡΑΝ; Μέρος 1ο

από τον Ντον Κούρζιο Νίτολια(Don Curzio Nitoglia)

Ο Τζουλιέτο Κιέζα (1 ) στο βιβλίο του με τίτλο Putinfobia (Μιλάνο, Piemme, 2016)2 )) έγραψε ότι «τον Οκτώβριο του 2015, η επέμβαση της Ρωσίας του Πούτιν στη Συρία άλλαξε ολόκληρο το διεθνές τοπίο» (ό.π., σελ. 176).

«Η ανατροπή του Σύριου Προέδρου Μπασάρ αλ-Άσαντ, ο κύριος στόχος των Ηνωμένων Πολιτειών, του Ισραήλ και της Σαουδικής Αραβίας, αποτράπηκε [από τον Πούτιν, αλλά μόνο μέχρι το 2024, επιμ.]» (σελ. 159).

Ο συγγραφέας προβλέπει ότι με το τέλος της προεδρίας Ομπάμα [Νοέμβριος 2016, επιμ.] ο κόσμος θα βρεθεί «στα πρόθυρα ενός Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου » (σελ. 177).

Μέχρι τώρα, είναι κατανοητό ότι «σχεδόν ολόκληρος ο δυτικός συνασπισμός (σίγουρα οι ΗΠΑ, η Τουρκία, η Σαουδική Αραβία και το Ισραήλ) συμμετείχε άμεσα στην υποστήριξη, τη χρηματοδότηση και τη δημιουργία του Ισλαμικού Κράτους (ISIS), […] το οποίο άρχισε να υποχωρεί μόνο όταν επλήγη σοβαρά από τους ρωσικούς βομβαρδισμούς (2015, επιμ.)» (σελ. 179).

Δεδομένου ότι η Ρωσία του Πούτιν αντιτίθεται (μαζί με το Ιράν πάνω απ' όλα) στην οικοδόμηση της Νέας Παγκόσμιας Τάξης υπό την ηγεσία του Ισραήλ/ΗΠΑ, «δύο υψηλόβαθμοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι των ΗΠΑ ανακοίνωσαν την πρόθεσή τους να κλιμακώσουν τη σύγκρουση στη Συρία, η οποία περιλαμβάνει άμεση επέμβαση των ΗΠΑ, ίσως σε συνεργασία με την Τουρκία, εντός συριακού εδάφους (για να προχωρήσουν στη συνέχεια στο Ιράν και στη συνέχεια στη Ρωσία, συντ.). Οι περίφημες «μπότες επί του εδάφους». Ο πρώτος που το έκανε ήταν ο αντιπρόεδρος Τζο Μπάιντεν [...], ο δεύτερος ο Άστον Κάρτερ , επικεφαλής του Πενταγώνου. [...]. Ο Ομπάμα δεν είναι πλέον ο μόνοςπου λαμβάνει αποφάσεις, οι νεοσυντηρητικοί [...] θέλουν μια σύγκρουση με τη Ρωσία και την Κίνα » (σελ. 184).

Το Υπουργείο Πολιτισμού με λογότυπο ιερό εβραϊκό συμβόλο

Του Μάνου Λαμπράκη 

Το Υπουργείο Πολιτισμού διαφημίζει ένα πρόγραμμα που το ίδιο ονομάζει «Πολιτιστική Συνταγογράφηση», ένα πιλοτικό σχήμα συνεργασίας δομών ψυχικής υγείας και πολιτιστικών φορέων, υπό την επιστημονική εποπτεία του ΕΠΙΨΥ, για την ένταξη της τέχνης ως συμπληρωματικής φροντίδας για ψυχικά ευάλωτους ανθρώπους. 

Και τι διαλέγει να βάλει στο κέντρο αυτής της τόσο τρυφερής, τόσο θεσμικά φωτισμένης καμπάνιας; Ένα λογότυπο όπου το ψ δεν μοιάζει απλώς λίγο, αλλά σχεδόν ξεδιάντροπα, με εβραϊκή μενόρα. 

Δηλαδή το Υπουργείο Πολιτισμού, εκεί όπου υποτίθεται πως η στοιχειώδης σημειολογική παιδεία θα έπρεπε να περισσεύει, μας παρουσιάζει ως σήμα της ψυχικής υγείας ένα υβρίδιο ιερού εβραϊκού συμβόλου, εταιρικού design ευεξίας και δημοσιοϋπαλληλικού λογοπαιγνίου. 

Δεν ξεκινάς από την τέχνη, δεν ξεκινάς από τη φροντίδα, δεν ξεκινάς από τον άνθρωπο.  Ξεκινάς από ένα γραφιστικό μπέρδεμα που θέλει να φανεί έξυπνο και καταλήγει να φωνάζει την αμηχανία του από χιλιόμετρα. 

Σαν να είπαν κάπου σε σύσκεψη: παιδιά, πώς θα κάνουμε το ψ πιο πνευματικό, πιο συμβολικό, πιο κάπως; Και κάποιος απάντησε: κάν’ το λίγο να θυμίζει μενόρα, αλλά με χρώματα ΕΣΠΑ και με ησυχία υπουργικής καλοσύνης.

Η ΔΙΑΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ 1821 (α' ενότητα)

Η διαχρονία της Επανάστασης του ’21

(Ταυτότητα – Σημασία – Χρεώσεις)

του Λαοκράτη Βάσση

Το πρόβλημα του χαρακτήρα της Επανάστασης του ’21 δεν είναι νέο. Ο νεο/ιστορικός, όμως, αναθεωρητισμός, στο πλαίσιο του μεταπολιτευτικού εθνο/αποδομητισμού, του προσέδωσε νέες διαστάσεις. Με την περιδιαβαστική θεώρηση τούτου του κειμένου, αποπειρώμαι να τονίσω κρίσιμες πτυχές της, με έμφαση στην ταυτότητα, τη σημασία και τις «χρεώσεις» της. Έχοντας, πάντοτε, κατά νουν, πως συνιστά την εθνο/αναγεννητική επαναθεμελίωση της Νεοελληνικής υπόστασής μας.

Α. Η ταυτότητά της

Πρώτον, είναι εθνική επανάσταση, εθνικο/απελευθερωτική, επανάσταση έθνους, του Ελληνικού, για την απελευθέρωσή του. Ο εθνικός της χαρακτήρας είναι ο κοινός παρονομαστής όλων των επί μέρους υπαρκτών διαστάσεών της: θρησκευτικής, πολιτικής και κοινωνικής (Θ. Κολοκοτρώνης: «Η επανάστασις η εδική μας δεν ομοιάζει με καμίαν… Ο εδικός μας πόλεμος… ήτον έθνος με άλλο έθνος»).

Δεύτερον, είναι ενδογενής επανάσταση, αυτοφυής, με βαθιές ρίζες στην ελληνική συλλογικότητα, στους αιώνες ιστορίας και πολιτισμού της. Δεν είναι μεταφυτευμένη… έξωθεν, ξενόφερτη και ξενοκίνητη. Οι έξωθεν υπαρκτές επιδράσεις της δεν σημαίνουν και μεταφύτευσή της. Ήταν επιδράσεις ωθητικού χαρακτήρα, που δεν αναιρούν την ενδογένειά της. «Προ/αγγελθείσα», μάλιστα, πολύ πριν από επαναστάσεις σαν την Αμερικανική ή τη Γαλλική. Όπως μαρτυρούν οι αιματηροί Προ/επαναστατικοί Αγώνες του υπόδουλου ελληνικού έθνους, ως κρίκοι στην αλυσίδα της αμέσως, κιόλας, μετά την Άλωση της Πόλης.

Σήμερα ντρέπομαι... Πολύ όμως ντρέπομαι.

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

Ο αγαπημένος Βασίλης Ραφαηλίδης έλεγε πως για να έχεις «σωστό» καπιταλισμό, πρέπει να έχεις «σωστή» αστική τάξη. 

Στην υποβαλκάνιά μας «κοινότητα», από τα χρόνια του Όθωνα -με τον νόμο των ετεροχθόνων- αποφασίστηκε η μη αποδοχή της μόνης αστικής τάξης που υπήρξε, αυτής των ελληνικών κοινοτήτων (Μ. Ασία, Αίγυπτοs, Mασσαλία, Τεργέστη, Μολδοβλαχία...) και βρισκόταν εκτός του Ελληνικού κράτους.

Ακόμη και στην συνέχεια, προς την κατά το δοκούν νομή εξουσίας και προνομίων η παρασιτική τάξη των Κοτζαμπάσηδων-Ολιγαρχών (αυτή που δολοφόνησε τον Καποδίστρια με την συναίνεση των επικυρίαρχων χωρών), που αντλούσαν ισχύ και κυριαρχία από την εξάρτηση της χώρας στις μεγάλες δυνάμεις και αντιλαμβανόντουσαν ως πρυτανείο το δημόσιο ταμείο, εξακολούθησε να λυμαίνεται την Πατρίδα .

Τέτοιες ἡμέρες τοῦ 21 ἦταν ὅταν οἱ Ἕλληνες ἔπαιρναν τ' ἅρματα.

[ ἐσμέν γὰρ οὖν ὧν ἡγεῖσθέ τε καὶ βασιλεύετε Ἕλληνες τὸ Γένος

ὡς ἡ τε φωνὴ καὶ ἡ πάτριος παιδεία μαρτυρεῖ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΛΗΘΩΝ ΓΕΜΙΣΤΟΣ ]

Αἰῶνες βάστηξε ἡ Πατρίδα τὸν τυραννικὸ ζυγό. Ὅμως. Δὲν ταίριαζε στὴν τιμὴ τῶν παλληκαριῶν νὰ βλέπουν λύκους νὰ φωλιάζουν στὶς ἐκκλησιὲς, νὰ μετατρέπουν μοναστήρια σὲ ἀχούρια. Μήτε ν' ἁρπάζουν τὰ παιδιὰ ἀπὸ τὸν κόρφο τῆς μάνας τους. Ἀνθρώπους νὰ ἐξαγοράζουν τὸ κεφάλι τους μὲ τὸ χαράτσι.

Δὲν ἄντεχαν ἄλλο οἱ Ἕλληνες νὰ ζοῦν ζωὴ χειρότερη τῶν πλέον ντροπιασμένων σκλάβων.

Τέτοιες ἡμέρες τοῦ 21 ἦταν ὅταν οἱ Ἕλληνες ἔπαιρναν τ' ἅρματα.

Ὑπῆρξαν βεβαίως κι ἐκεῖνοι πού, ἐνῶ εἶχαν κάθε εὐκολία νὰ πολεμήσουν, εἴτε δείλιασαν, εἴτε πρόδωσαν τ' ἀδέλφια τους.

Ὁ Σηκωμὸς ἔγινε γιὰ τοὺς τόπους τῶν γονέων καὶ τῶν παππούδων μας. Γιὰ τὴν Πίστη ἐκείνων, γιὰ τὴν Πίστη τὴν δικὴ μας καὶ γιὰ τὴν Πίστη τῶν παιδιῶν μας.

Μέσα στὸν Ἀγῶνα ἔγιναν φοβερές ἀνδραγαθίες. Μανᾶδες γέννησαν κι ἀνέστησαν παιδιὰ μέσα στ' ἀνήλιο τὸ σκοτάδι.

Τέτοιας εὐλογίας παιδιὰ ἦταν καὶ ἐκεῖνα πού ἄφησε πίσω του ὁ μεγαλόψυχος Μάρκος Μπότσαρης.

Ὅταν ἡ Μάρκαινα ἔμαθε τὸν θάνατο τοῦ ἥρωά της, ἔτυχε νὰ χτενίζει τὰ μαλλάκια τοῦ γιοῦ τους. Ἦταν ἀγόρι ἀκόμη, ἕνδεκα ἐτῶν. Κι ἀρχίζει νὰ μοιρολογεῖ τὸν χαμένο της Μάρκο.

Ὁ Δημητράκης δὲν τὴν ἄφησε νὰ κλάψει. Γυρίζει μὲ θάρρος καὶ τῆς λέει.

"(..)Ὁ πατέρας σκοτώθηκε γιὰ τὴν Πατρίδα. Ἡ ψυχὴ του πάει στὸν Παράδεισο. Μὴν κλαῖς Μάνα!

Η ΜΕΣΣΗΝΙΑ ΜΕ ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ

👀 Πληροφορίες που ίσως να μη γνωρίζεις για τη Μεσσηνία μέσα από αριθμούς και χρονολογίες:

🏘 567 οικισμοί καταγράφηκαν στη Μεσσηνία, σύμφωνα με την απογραφή της ΕΛΣΤΑΤ το 2021, με πληθυσμό έστω έναν κάτοικο.

🗺 2.991 τ.χλμ υπολογίζεται η έκταση της Μεσσηνίας. Αξίζει να σημειωθεί πως έχει αντίστοιχη έκταση με τη Βοιωτία και τη Χαλκιδική.

🌊 5.629 μέτρα υπολογίζεται το μέγιστο βάθος του Φρέατος των Οινουσών που εντοπίζεται ανοιχτά της Μεθώνης. Αυτό είναι το βαθύτερο σημείο σε όλη τη Μεσόγειο.

📜 Το 1833, με βασιλικό διάταγμα δημιουργήθηκε ο Νομός Μεσσηνίας με έδρα την Κυπαρισσία. Τα όρια του νομού ήταν ο ποταμός Αλφειός στο βορρά και ο Ταΰγετος στα ανατολικά. Το 1835 οι Βαυαροί του Όθωνα κήρυξαν την Καλαμάτα ως πρωτεύουσα.

⚔️ Στις 23 Μαρτίου 1821 η Καλαμάτα απελευθερώνεται από τον Οθωμανικό Ζυγό. Συγκεκριμένα, τελέστηκε δοξολογία στο Ναό των Αγίων Αποστόλων, που όριζε επίσημα την απελευθέρωση της πόλης.

🫒 14.000.000 ελαιόδεντρα υπάρχουν στη Μεσσηνία, όπου παράγουν πάνω από 55.000 τόνους ελαιόλαδο.