. ~Τζώρτζ Όργουελ: "1984" -Ολοκληρωτικά Καθεστώτα~

της Αφροδίτη ΑΩ

Παρακολούθηση, Απαγόρευση-Τρομοκράτηση,

 Φόβος-ΚαταστολήΛογοκρισία, Προπαγάνδα, Καταπίεση Καθεστωτική.

=====================

.

Το βιβλίο "1984" του Τζωρτζ Όργουελ, συγγράφηκε το 1948 και περιγράφει ένα σκοτεινό μέλλον προβλέποντας ότι κάποια στιγμή -συγκεκριμένα το έτος 1984-, ο κόσμος θα φτάσει σε ένα σημείο όπου θα υπάρχει ένα και μοναδικό ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΟ καθεστώς: το «Κόμμα», που θα ασκεί τον απόλυτο έλεγχο στην Συνείδηση & στην Συμπεριφορά των ανθρώπων, με την ΣΚΕΨΗ να αποτελεί το μεγαλύτερο ΕΓΚΛΗΜΑ που θα τιμωρείται με ΘΑΝΑΤΟ.

Ο κόσμος είναι μοιρασμένος σε τρεις(3) --λειτουργικά παρόμοιες-- Απολυταρχικές Υπερπολιτείες:

α) "Ωκεανία" =Αγγλικός Σοσιαλισμός,

β) "Ευρασία" =Νεο-Μπολσεβικισμός,

γ) "Ανατολασία" =Λατρεία Θανάτου ή Εξάλειψη Εαυτού.

Και οι τρεις(3), έχουν πάνω-κάτω την ίδια φιλοσοφία, τις ίδιες δυνάμεις, τις ίδιες φιλοδοξίες και ΕΛΕΓΧΟΥΝ τον κόσμο, ενώ είναι συμπλεκόμενες σε ατελείωτο πόλεμο μεταξύ τους, με τις 2 από αυτές να είναι μονίμως σε σύγκρουση, και με την τρίτη να είναι σύμμαχος πότε της μιας και πότε της άλλης.

Κι ενώ οι αντίπαλοι αλλάζουν, ο πόλεμος, όχι μόνο είναι πάντα ο ίδιος, αλλά είναι οπτικά ΑΟΡΑΤΟΣ! και βιωματικά ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΣ!.

✡ ✟ ‒ "Η Αυτοκρατορία του ΦΟΒΟΥ" ‒ ☭ ☪

¯¯¯¯
Η υπόθεση του μυθιστορήματος, εκτυλίσσεται στην "Ωκεανία", ένα κράτος ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΟ που περιλαμβάνει την Αμερική και την Μεγάλη Βρετανία, πρότυπο του οποίου είναι η Σταλινική Σοβιετική Ένωση [κομμουνιστική Ρωσία (ΕΣΣΔ)], και που είναι δομημένο στον ΦΟΒΟ, στην ΑΠΈΧΘΕΙΑ για τους ξένους και στην ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΗ -έως την πλήρη ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ- της Αλήθειας και της Πραγματικότητας.
Η κοινωνία της "Ωκεανίας", κυβερνάται από το «Κόμμα», το κομμουνιστικό «Ingsoc» =English Socialism (Αγγλικός Σοσιαλισμός), το οποίο ασκεί την EΞΟΥΣΙΑ μέσω της προσωποποιημένης λατρείας του πολιτικού ηγέτη του κράτους, ονόματι "Μεγάλος Αδελφός" (Big Brother), με το σύνθημα που υποδηλώνει καθεστώς παρακολούθησης: «Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΔΕΛΦΟΣ ΣΕ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΕΙ»!, ο οποίος παίρνει μυθικές διαστάσεις, αφού μολονότι «πανταχού παρών», παραμένει πάντα ΑΟΡΑΤΟΣ, δηλ. ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΣ και το «Κόμμα», είναι η ΜΟΝΗ αλήθεια και είναι ΑΛΑΝΘΑΣΤΟ!!!.

Η θεμελιώδης βάση του "Κομματικού" καθεστώτος, είναι η καταπολέμηση του... «ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ της ΣΚΕΨΗΣ»!, μέσα από τον απόλυτο έλεγχο αυτής, καθώς και της συνείδησης μαζί με την ελευθερία της έκφρασης και τα ανθρώπινα συναισθήματα, μέσα από την αλλαγή της ιστορίας και την παραμόρφωση της γλώσσας, αποδομώντας ή εξαφανίζοντας τις έννοιες που βλάπτουν την εξουσία και χρησιμοποιώντας την Απαγόρευση ως ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣΗ και τον Φόβο ως ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ.

Η Κυβέρνηση της "Ωκεανίας", έχει 4 ΥΠΟΥΡΓΕΙΑ, που στεγάζονται σε μεγαλειώδεις Πυραμιδικές δομές, με το ύψος τους να φτάνει τα 300 μέτρα και να είναι εγγεγραμμένα στις πλευρές τους, τα 3 βασικά Ολοκληρωτικά Συνθήματα :
«Ο Πόλεμος είναι Ειρήνη».
«Η Ελευθερία είναι Σκλαβιά».
«Η Άγνοια είναι Δύναμη».

Αυτές οι αντιφάσεις δεν είναι τυχαίες, ούτε αποτέλεσμα μιας συνήθους υποκρισίας. Είναι σκόπιμες ασκήσεις της λεγόμενης «ΔΙΠΛΗΣ ΣΚΕΨΗΣ», διότι μόνο με την συμφιλίωση των αντιφάσεων, μπορεί η εξουσία να διατηρηθεί επʼαόριστον.
Όσο περισσότερη δύναμη έχει το «Κόμμα», τόσο λιγότερο ανεκτικό γίνεται, και όσο πιο αδύναμη είναι η "Αντιπολίτευση"=ο λαός, τόσο πιο σκληρός είναι ο Δεσποτισμός =αυθαίρετη, απόλυτη και τυραννική εξουσία.

1) «Υπουργείο της Αλήθειας»

*****************************
Αρμόδιο για την ενημέρωση, την ψυχαγωγία, την εκπαίδευση, τις καλές τέχνες και την μετάδοση της Ιστορίας = ΨΕΜΑΤΑ.
Εκεί, καθιερώνεται η «Νέα Ομιλία» ή "Νέα Γλώσσα", και εκεί ξαναγράφεται η Ιστορία --όπως και οποιοδήποτε άλλο κείμενο-- σύμφωνα με τις "Κομματικές" επιταγές, ενώ η παλιά “λανθασμένη” πληροφορία, εξαφανίζεται σε κάτι που ονομάζεται «τρύπα μνήμης» και είναι μια φωτιά που σβήνει γεγονότα και ανθρώπους από την ιστορία, γι'αυτό και σύνθημα του Υπουργείου, είναι το :
“Αυτός που κατέκτησε το παρελθόν, κατέκτησε το μέλλον.
Aυτός που κατέκτησε το παρόν, κατέκτησε το παρελθόν.”
.

2) «Υπουργείο της Αγάπης»

***************************
Αρμόδιο για την τήρηση των Νόμων και της Τάξης, αποτελώντας κι ένα είδος δικαιοσύνης, που τιμωρεί και θεραπεύει τους "Εγκληματίες Σκέψης" = ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΑ.

Το κτίριό του, είναι το πιο τρομακτικό απ'όλα, καθώς δεν έχει καθόλου παράθυρα και κανένας δεν μπαίνει εκεί, εκτός κι αν υπάρχουν υπηρεσιακοί λόγοι και αφού πρώτα περάσει από σημεία που προστατεύονται από συρματοπλέγματα, ατσάλινες πόρτες και κρυφά πολυβολεία, ενώ ακόμα και στους γύρω δρόμους και στον περιβάλλοντα χώρο, υπάρχουν φύλακες με όψη γορίλα, με μαύρες στολές και πτυσσόμενα κλομπ.

Όσοι διαφωνούν ή "παρεκτρέπονται", μεταφέρονται στο δωμάτιο "101", που είναι αίθουσα βασανιστηρίων.
Όταν εισέρχεται εκεί ο πρωταγωνιστής, ως τιμωρία που του επιβλήθηκε επειδή "αγάπησε" μια κοπέλα, αντικρύζει ένα κλουβί με 2 λιμοκτονούντες αρουραίους, μια καρέκλα στην οποία δένεται ο βασανιζόμενος, έναν κεφαλόδεσμο που προσδένεται στο κεφάλι του και τον βασανιστή, να του εξηγεί τι θα συμβεί όταν απελευθερώσει τους αρουραίους που θα φάνε το πρόσωπό του!. Και σύνθημα του Υπουργείου, είναι το :
«Ο θρίαμβος της ισχύος, είναι, να προκαλείς πόνο και ταπείνωση στον άλλο».
.

3) «Υπουργείο της Ειρήνης»

***************************
Είναι αρμόδιο για την καταστροφή, όχι των άλλων 2 Υπερπολιτειών ή κατ'ανάγκην των ανθρώπινων ζωών, αλλά πρωτίστως, των "προϊόντων" της ανθρώπινης εργασίας = ΠΟΛΕΜΟΣ, κι αυτό διότι, βάσει του σχετικού αποσπάσματος απ'το βιβλίο:
<< «Ο πόλεμος, είναι ο τρόπος για να διαλύονται σε κομμάτια ή να ρίχνονται στην στρατόσφαιρα ή να βυθίζονται στα βάθη της θάλασσας, τα υλικά που διαφορετικά θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να κάνουν τις μάζες να ζουν πολύ άνετα και ως εκ τούτου, σε μακροπρόθεσμη βάση, να αποκτούν Σκέψη και να γίνονται πιο έξυπνες.
Το αντικείμενο της διεξαγωγής ενός πολέμου, είναι πάντα η καλή προετοιμασία για την διεξαγωγή ενός άλλου πολέμου, και ο κάθε πόλεμος, όταν έρχεται ή πριν έρθει, δεν παρουσιάζεται ως πόλεμος, αλλά ως πράξη Αυτοάμυνας εναντίον ενός ΜΑΝΙΑΚΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΚΤΌΝΟΥ» >>.

Εν ολίγοις, χρησιμοποιείται ένας δήθεν πόλεμος μεταξύ των 3ών Υπερπολιτειών, για να μπορεί να υπάρχει και να δικαιολογείται η διεξαγωγή του αληθινού τερατώδους Πολέμου, αυτού εντός των πυλών.
Οι 3 δήθεν πανίσχυρες Υπερπολιτείες, που διαρκώς πολεμούν αλλάζοντας συμμαχίες, είναι ένα αδιάκοπο παιχνίδι ισορροπιών που δεν θα επιτευχθούν ποτέ, διότι οι πόλεμοι δεν γίνονται για διατήρηση εδαφικής ακεραιότητας, αλλά για ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ, για εκφοβισμό των πολιτών, που πρέπει διαρκώς να προσαρμόζονται σε όλα τα δεδομένα, αφού διαρκώς ελλοχεύει ο πιο ΑΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΤΟΣ, κι ως εκ τούτου πιο επώδυνος, κίνδυνος.
Γι’αυτό νικητής δεν υπάρχει, αφού δεν χρειάζεται να υπάρξει.
.

4) «Υπουργείο της Αφθονίας»

******************************

Αρμόδιο για την Οικονομία, για τρόφιμα, ποτά, είδη ένδυσης, υγειονομία και ούτω καθεξής = ΠΕΙΝΑ.... στα πάντα.
.
Αυτό το κυβερνητικό σύστημα, έχει δημιουργήσει μια κοινωνία που βασίζεται στον ΕΛΕΓΧΟ της ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΣ και της χειραγώγησής της, όπου το βασικό σκεπτικό, είναι:
«Όποιος ελέγχει το παρόν, ελέγχει το παρελθόν.
Και όποιος ελέγχει το παρελθόν, ελέγχει και το μέλλον».

Το "ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΟ" καθεστωτικό ΜΑΤΙ του "Μεγάλου Αδελφού", παρακολουθώντας συνεχώς τους πάντες και τα πάντα μέσα από αμέτρητες διαδραστικές γιγαντο-τηλεοθόνες, μικρόφωνα και ελικόπτερα --όπου οθόνες υπάρχουν επίσης και στα σπίτια, οπότε η Ιδιωτική ζωή επομένως δεν υφίσταται, εκτός από τις ώρες του ύπνου όπου σβήνουν τα φώτα--, ασκεί τον απόλυτο έλεγχο στις πράξεις και τις συνειδήσεις.
Ακόμη και στις οικογένειες, τα παιδιά εκπαιδεύονται να παρακολουθούν τους γονείς τους και να τους αναφέρουν εάν διαπράττουν... "έγκλημα".

Αυτές οι οθόνες, εκπέμπουν την προπαγάνδα του κόμματος, αλλά καταγράφουν επίσης, όλα όσα διαδραματίζονται μπροστά τους. Η δυσαρέσκεια σου, μια ματιά στο λάθος πρόσωπο ή κάποια ακατάλληλη γνώμη, οδηγεί στην σύλληψη από την «Αστυνομία Σκέψης», με επακόλουθα βασανιστήρια και στρατόπεδα εργασίας ή στην χειρότερη περίπτωση, Θάνατο.
.
Ο "Μεγάλος Αδελφός", σε παρακολουθεί. Το βλέπεις παντού. Κι αν δεν το βλέπεις, το ακούς.
Πρέπει να υπακούς και πρέπει να μισείς, να έχεις απάθεια και παραίτηση, μηδενική προσωπική βούληση και ατομική ιδιαιτερότητα, καμία πολιτική και κουλτούρα, γενική ύπνωση και απονεύρωση. Πρέπει να συνθλιβεί κάθε ελευθερία και συνοχή, κάθε πρωτοβουλία, αυθορμητισμός και πνευματικότητα.
Ξέχνα την φιλία, την αγάπη, τον έρωτα, την αλληλεγγύη. Η σκέψη παρέχεται έτοιμη και με φροντίδα συσκευασμένη και για να είναι ακίνδυνη, πρέπει να είναι μαζική και συμπολιτευτική, ατροφική και υποτακτική.
Το παρελθόν είναι νεκρό, δεν υπάρχει παρελθόν, και το μέλλον, είναι μη προβλέψιμο.

Η ΣΚΕΨΗ, είναι έγκλημα που τιμωρείται με θάνατο.
Η ΓΝΩΣΗ, είναι έγκλημα που τιμωρείται με θάνατο.
Ο ΕΡΩΤΑΣ, είναι έγκλημα που τιμωρείται με θάνατο, αφού αποτελεί "πολιτική πράξη", δηλαδή πράξη "αντίστασης".
.
Και κύρια Υπηρεσία για τον πλήρη απόλυτο ΕΛΕΓΧΟ Σκέψης και Συνείδησης, είναι η «Αστυνομία της Σκέψης», η οποία παρακολουθεί το πώς σκέφτονται οι πολίτες, που δεν πρέπει -για το οτιδήποτε- να έχουν άλλη άποψη από εκείνη του "Κόμματος", κι έτσι, αν το Κόμμα αποφασίσει ότι 2+2 δεν μας κάνουν 4 αλλά 5, αυτό είναι ΝΟΜΟΣ!.

Ο ανεξάντλητος έλεγχος και η διαρκής, ανελέητη και απάνθρωπη παρακολούθηση, δεν επιβάλλεται δια της βίας αλλά είναι ΑΠΟΔΕΚΤΗ, διότι η κρατική Προπαγάνδα έχει πείσει τους πάντες για την αναγκαιότητα της ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗΣ!, τσαλαπατώντας κάθε ανθρώπινη αξιοπρέπεια και προσφέροντας αυτόν τον καθημερινό παραλογισμό, ως κάτι απολύτως φυσιολογικό υπό τα πλαίσια της διατήρησης της Τάξης και της Ασφάλειας.

Οι άνθρωποι είναι φανατισμένοι σε σημείο, που θα κατέδιδαν και την μάνα τους στις Αρχές με την παραμικρή υποψία, ενώ όχι απλώς ανέχονται, αλλά επιβραβεύουν την παρακολούθηση, υπό τα πλαίσια της κυρίαρχης παθητικής αντίληψης ότι κανένας έντιμος δεν έχει τίποτα να κρύψει, γι'αυτό και ο τόπος είναι γεμάτος χαφιέδες εκπροσωπώντας την νοσηρότητα που προεξοφλεί την συντριβή.

Ο «ΦΟΒΟΣ»

--------------
Το μεγαλύτερο κατασταλτικό μέσο, είναι ο ΦΟΒΟΣ.
Ο φόβος που προκύπτει από την αβεβαιότητα και την πεποίθηση της ακατάπαυτης–θανατηφόρας απειλής, που αιωρείται και που σιγά-σιγά γίνεται ΤΡΟΜΟΣ, ο οποίος ωθεί τους ανθρώπους στο παράλογο, χωρίς όμως να υπόσχεται και χωρίς να δημιουργεί προσδοκίες, κι αυτό είναι ό,τι πιο βολικό για το Σύστημα, διότι δεν χρειάζεται ούτε να μεριμνήσει, ούτε να ικανοποιήσει, αλλά η διαιώνιση της κατάστασης μόνο, είναι αρκετή.

Ο φόβος, χρησιμοποιούμενος από την θέση της ηγετικής αρχής, εξιδανικεύει κάθε πραγματικότητα, αφού τα πάντα γίνονται επιθυμητά μπροστά στο χειρότερο = "μη χείρον βέλτιστον" =το μη-χειρότερο, είναι καλύτερο. Και δεν υπάρχει τίποτε πιο εύκολο από την κατασκευή του χειρότερου. Όταν περάσει ως κυρίαρχη λογική η αποφυγή της φανταστικής απειλής, η διατήρηση του καλοστημένου εφιάλτη, γίνεται παράδεισος που αγιάζει όλα τα μέσα. Οι διαρκείς πόλεμοι και η άγνοια, είναι αλάθητες μεθοδεύσεις του φόβου.
.

Η «Διπλή Σκέψη»

--------------------
Μια από τις κεντρικές πτυχές που περιστρέφονται γύρω από τον ΕΛΕΓΧΟ του πληθυσμού, είναι η «Διπλή Σκέψη», που εκφράζει την κατασκευασμένη νοητική λειτουργία ενός υποκειμένου, στο να αποδέχεται ταυτόχρονα δύο αντικρουόμενες πεποιθήσεις και αντιφατικές απόψεις ως ΑΛΗΘΕΙΑ!, κάτι που συχνά το φέρνει σε αντίθεση με την δική του μνήμη ή την αίσθηση της πραγματικότητας.
Η «Διπλή Σκέψη», αποτελεί και την σημερινή "ΔΙΑΜΟΡΦΩΤΙΚΗ ΜΗΤΡΑ ΣΥΝΕΙΔΗΣΙΑΚΟΥ ΕΠΑΝΑΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΥ" (reset), που χρησιμοποιείται στα "Σοσιαλο-Κομμουνιστο-Καπιταλιστικο-Νεοφιλελεύθερα" κολεκτιβιστικά (συλλογικά κοινόβια δίχως ατομική ιδιοκτησία) Kράτη, ενώ χαρακτηριστικό των πολιτικών τους, είναι και η συγγενής λεκτική εννοιολογία: «Διγλωσσία».
.
Απόσπασμα από το βιβλίο:
<<Το να γνωρίζεις και να μη γνωρίζεις, το να έχεις συνείδηση της πλήρους αλήθειας ενώ λες προσεκτικά κατασκευασμένα ψεύδη,
το να λες ηθελημένα ψέματα ενώ πιστεύεις ειλικρινά ότι είναι
αλήθεια, το να έχεις συγχρόνως 2 αλληλοσυγκρουόμενες απόψεις
γνωρίζοντας ότι είναι αντιφατικές και να πιστεύεις και στις 2,
το να αρνιέσαι την ύπαρξη μιας αντικειμενικής πραγματικότητας
ενώ την ίδια στιγμή ξέρεις πως η πραγματικότητα αυτή υπάρχει,
το να χρησιμοποιείς την λογική εναντίον της λογικής,
το να απαρνιέσαι την ηθική ακριβώς όταν την επικαλείσαι,
το να πιστεύεις ότι η Δημοκρατία ήταν ανέφικτη και ταυτόχρονα
ότι το "Κόμμα" είναι ο θεματοφύλακάς της, το να ξεχνάς
οτιδήποτε ήταν απαραίτητο να ξεχάσεις & μετά να το ανασύρεις
ξανά στην μνήμη την στιγμή που χρειαζόταν κι έπειτα να το
ξεχνάς αμέσως ξανά, και πάνω απ'όλα, το να εφαρμόζεις
την ίδια διαδικασία στην διαδικασία την ίδια.» >>.

Αυτή ήταν η απόλυτη λεπτότητα της αδήριτης (ακατανίκητης & αναπόφευκτης) αναγκαιότητας: Να προκαλείς συνειδητά το ασυνείδητο και στην συνέχεια, για άλλη μια φορά, να γίνεσαι ασυνείδητος της πράξης ύπνωσης που μόλις είχες εκτελέσει !!!.
.
Στόχος της «Διπλής σκέψης», είναι ο πνευματικός έλεγχος και η διαχείριση των μαζών, με την ενστάλαξη του "μηδενισμού" ως καθιερωμένη συνήθεια, υπό Αρχές και Αξίες που υπαγορεύουν:

α) Την «Κανονιστική Δεοντολογία» =τα κριτήρια του τι είναι
ηθικά σωστό ή λάθος.

β) Την άκαμπτη ηθική «Συνεπειοκρατεία» =η ηθικότητα μιας
πράξης που καθορίζεται βάσει των συνεπειών που αυτή
παράγει.

γ) Το «Δέον γενέσθαι» =το πρέπον/αναγκαίο που πρέπει να γίνει,
από το οποίο δεν πρέπει να ξεφεύγει καμία ιδιόρρυθμη Ιδέα,
Οντότητα ή Πραγματικότητα, που δεν μπορεί να ενταχθεί ή να
συμπεριληφθεί σε μια ήδη υπάρχουσα ευρύτερη έννοια ή
προϋπάρχον ευρύτερο σύνολο.

Και μόνο να χρησιμοποιήσεις την έκφραση "Διπλή σκέψη", πόσο μάλλον να κατανοήσεις τον λεκτικό όρο, έπρεπε να μετέλθεις της λειτουργικής της ΔΥΑΔΙΚΌΤΗΤΑΣ, διότι με το να χρησιμοποιείς αυτήν την έκφραση δίχως την δυαδική της επεξεργασία, παραδεχόσουν ότι αλλάζεις την πραγματικότητα.
Έτσι, έσβηνες εκείνη την γνώση, ξαναέβαζες σε ενέργεια την "Διπλή σκέψη" και αυτό συνεχιζόταν επ'άπειρον με το ψέμα να προπορεύεται της αλήθειας. Έτσι με το σύστημα της "Διπλής σκέψης", το Κόμμα μπόρεσε -κι ίσως να το μπορούσε για χιλιάδες χρόνια ακόμα- να αιχμαλωτίσει την πορεία της ιστορίας.


Ένας "σκεπτόμενος" άνθρωπος που ανήκε στο «Κόμμα», ήξερε υπό ποια έννοια έπρεπε να τροποποιηθούν οι αναμνήσεις του και ότι παίζει ένα παιχνίδι με την αλήθεια, αλλά έχοντας εξασκηθεί στην «Διπλή Σκέψη», ΕΠΕΙΘΕ τον εαυτό του ότι η αλήθεια ΔΕΝ έχει παραβιαστεί.
Μέσω δε της "Αστυνομίας της Σκέψης" και του "Υπουργείου Αλήθειας", το να αναγνωρίσει κάποιος -πόσο μάλλον να αναφέρει- οποιαδήποτε ΑΝΤΙΦΑΣΗ στο πλαίσιο της γραμμής του Κομματικού πολιτικού θρόνου, θα ισοδυναμεί με βλασφημία οδηγώντας τον σε πειθαρχικά μέτρα και στην άμεση κοινωνική αποδοκιμασία από τους "Κομματικούς" του συναδέλφους.
.

Η «Νέα Ομιλία»

------------------
Για να επιτευχθεί ο έλεγχος της Σκέψης, πρέπει η Γλώσσα να αλλάξει κατά τέτοιο τρόπο, έτσι ώστε η σκέψη να γίνει μια μηχανικά αυτόματη πρακτική διεργασία και να μην είναι χρήσιμη για τον "ΣΥΛΛΟΓΙΣΜΟ", ο οποίος, αν υπάρχει, σπάει την «Διπλή σκέψη», επειδή είναι ικανός να μεταβάλει την ΑΝΤΙΛΗΨΗ και την σκέψη την ίδια.

Η ΓΛΩΣΣΑ είναι ΣΚΕΨΗ, διότι οι έννοιες δεν αποτελούν απλώς ομιλητική ευχέρεια, αλλά τον εκφραστικό ορίζοντα που είναι άρρηκτα δεμένος με το επίπεδο ΝΟΗΣΗΣ.
Όσο λιγότερα μπορεί να εκφράσει ο πολίτης, τόσο λιγότερα μπορεί να σκεφτεί. Η σκέψη δεν έχει αυτόνομο χαρακτήρα, αλλά εξαρτάται άμεσα από το γλωσσικό υπόβαθρο που μπορεί να την στηρίξει. Πράγματι, αν κάποιος ΑΓΝΟΕΙ μια έννοια, είναι αδύνατο να εκφράσει σκέψεις γύρω απ’ αυτήν!.

Γι'αυτό και... «Η ΑΓΝΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΜΗ».

Έτσι, το «Υπουργείο της Αλήθειας», διαθέτει μια ολόκληρη υπηρεσία ΣΥΡΡΙΚΝΩΣΗΣ λέξεων, όπου κάθε χρόνο κυκλοφορούν όλο και μικρότερα λεξικά επιβάλλοντας στους ανθρώπους να συρρικνώνουν τους λεκτικούς ορίζοντες, διότι η γλωσσική συρρίκνωση, είναι η πιο ασφαλής μέθοδος ΗΛΙΘΙΟΠΟΊΗΣΗΣ.

Το Λεξικό της «Νέα Ομιλίας/Γλώσσας», αντιπροσωπεύεται από την θεωρία και την πρακτική του "Ολιγαρχικού κολεκτιβισμού" (συλλογικού κοινόβιου δίχως ατομική ιδιοκτησία) = ΦασιστοΚομμουνισμός, όπου καμία λέξη δεν είναι ιδεολογικά ουδέτερη και πολλές από αυτές, είναι ευφημισμοί =εκφράσεις επαίνου, ενώ σημαίνουν ακριβώς το αντίθετο από αυτό που φαίνονται πως εννοούν, όπως π.χ.:
-"Κατασκήνωση χαράς" =Στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας
-"ΥΠΕΙΡ" (Υπουργείο Ειρήνης) =Υπουργείο Πολέμου.
.
Η παράφραση και διαστρέβλωση των Ιστορικών γεγονότων, η νοθεία της ελεύθερης σκέψης και η εκ νέου ερμηνεία των λέξεων με την παραποίηση της πραγματικής τους σημασίας, πήγαζαν από το πρόγραμμα: «ΓλωσσοΚάθαρση», έτσι ώστε να βολεύουν τα εκάστοτε παροντικά συμφέροντα του "Κόμματος".

Η Γλώσσα είναι η μόνη, που αντί να εμπλουτίζεται, όχι μόνο φτωχαίνει, αλλά και αλλοιώνεται, έτσι ώστε οι λέξεις να αποκόπτονται από την αρχική τους σημασία και τελικά να σημαίνουν κάτι παντελώς διαφορετικό, όπου να μειωθεί σε τέτοιο βαθμό η αντιληπτική και επικοινωνιακή ικανότητα του ατόμου, που να γίνει κυριολεκτικά αδύνατο το «Έγκλημα της Σκέψης», επειδή.... ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΛΕΞΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΕΚΦΡΑΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ !!!.
.

«Απρόσωπος άνθρωπος»

-----------------------------
Μια επίσης κεντρική πτυχή γύρω από τον ΕΛΕΓΧΟ της σκέψης/συνείδησης, είναι ότι άνθρωπος δεν έχει πρόσωπο για την εξουσία, δεν έχει ατομικό χαρακτήρα και είναι μέρος της μάζας.
Είναι όλοι το ίδιο... "κάτω από μία ΜΠΟΤΑ, που συντρίβει το ανθρώπινο πρόσωπο –για πάντα", η οποία αντιπροσωπεύει την εκάστοτε ΕΞΟΥΣΙΑ και τις δυνάμεις ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ.
Η κλωτσιά στο πρόσωπο, δεν αντιπροσωπεύει μονάχα τον πόνο, τον εξευτελισμό και την υποδούλωση του ατόμου, αλλά επιπλέον την κατάλυση της διαφορετικότητας, της ιδιαιτερότητας.
Η κλωτσιά συνθλίβει το πρόσωπο, το το πιο διακριτό τμήμα του σώματος, κι έτσι για την εξουσία, όλοι είναι το ίδιο ασήμαντοι, ώστε δε χρειάζεται καν να ξέρεις το πρόσωπό τους.
.

Απόσπασμα από το βιβλίο:
<< «-Υπάρχει ο Μεγάλος Αδελφός;
-Φυσικά και υπάρχει. Το κόμμα υπάρχει. Είναι η ενσάρκωση
του Κόμματος.
-Ναι, αλλά εννοώ, υπάρχει όπως υπάρχω εγώ;
-......Εσύ δεν υπάρχεις.» >>.

Η αδυσώπητη αυτή απάντηση, εννοεί πως μπροστά στην δύναμη του Μηχανισμού, ο άνθρωπος αποτελεί απλώς ένα στατιστικό στοιχείο, που αν θελήσει το "Κόμμα", μπορεί να το διαγράψει σε ένα κλάσμα του δευτερολέπτου, όπως και παρατηρούμε να γίνεται με πολλούς χαρακτήρες στην πορεία του βιβλίου.
Κάθε ένας που αντιστέκεται με οποιονδήποτε τρόπο, κάθε ένας που δεν χρειάζεται, εξαφανίζεται, διαγράφεται. Παύει να υπάρχει, έτσι απλά. Και τα αρχεία θα παραποιηθούν μάλιστα, έτσι ώστε να μην φαίνεται πως υπήρξε ποτέ, είτε να παρουσιάζεται ως ΠΡΟΔΟΤΗΣ του "Κόμματος".
Η ανθρώπινη ύπαρξη, δεν έχει κανένα βάρος, καμία ουσία, είναι μονάχα ένας αριθμός, είναι το ευτελές ΤΙΠΟΤΑ.


Για να παραλληλιστούμε με το σήμερα, η σύγχρονη αναφορά στα γεγονότα με ανθρώπους, όπως: Πυρκαγιές/Σεισμοί/Πλημμύρες/Τροχαία/Στρατιώτες/Άμαχοι/Αυτοκτονίες κ.α., είναι αποστειρωμένη και τυπική κλέβοντας το πρόσωπο και το όνομα από τους νεκρούς, σαν να μην έχουν σημασία, σαν να είναι το ΤΙΠΟΤΑ.

Η «ΜΠΟΤΑ», συντρίβει το πρόσωπο και το διαγράφει, ώστε να μην αντιλαμβανόμαστε το βάρος των γεγονότων και όλοι συνεχίζουμε την δουλειά μας ατάραχοι από όσα φαινομενικά δεν μας αγγίζουν, μέχρι να έρθει η σειρά μας να γίνουμε αριθμοί και κανείς να μην νοιαστεί με την σειρά του.
Φαντάσου τον αντίκτυπο που θα είχε στην δική σου ζωή, η ζωή και ο θάνατος του κάθε ξεχωριστού ανθρώπου, αν ήξερες τα πρόσωπα, τα ονόματα και τα όνειρά τους.
.

Το «Δίλεπτο Μίσους»

-------------------------
Μια αποτρόπαιη έκσταση φόβου και εκδίκησης, μια φονική μανία, μια διάθεση να βασανίσεις, να χτυπήσεις, να σπάσεις κεφάλια μ'ένα σφυρί, φαινόταν να διαπερνά σαν ηλεκτρικό ρεύμα το ακροατήριο, μέσω μιας ξαφνικής έναρξης ενός βίντεο που παρουσίαζε σκηνές πολέμου/άγριων φόνων/ορφανά/κ.τ.λ. και τον επίσης ΑΟΡΑΤΟ "προδότη", που κατέστρεφε την χώρα επειδή ήθελε να καταλύσει το "Κόμμα" και τον "Μεγάλο αδερφό" μεταμορφώνοντας έτσι το ακροατήριο, παρά την θέλησή του, σε παράφρονες που μόρφαζαν και ούρλιαζαν.

Το φοβερό με το "δίλεπτο μίσους", δεν ήταν ότι ήσουν υποχρεωμένος να συμμετέχεις, αλλά αντίθετα, ότι δεν μπορούσες ν'αποφύγεις την συμμετοχή..... .
Η λύσσα όμως που ένιωθαν, ήταν ένα αίσθημα αφηρημένο, χωρίς συγκεκριμένο στόχο, που μπορούσε να στραφεί από το ένα αντικείμενο στο άλλο, σαν την φλόγα σε λάμπα θυέλλης.
.

Ο «Πατριωτισμός»

----------------------
Το «Κόμμα», δεν ήθελε να έχουν οι "προλετάριοι" πολιτική συνείδηση. Ό,τι ζητούσε από αυτούς, ήταν ένας πρωτόγονος πατριωτισμός, τον οποίο μπορούσε να επικαλείται κάθε φορά που χρειαζόταν να τους κάνει να δεχτούν περισσότερες ώρες δουλειάς ή μειωμένο συσσίτιο.
.

Είναι ίσως, το βιβλίο που στιγμάτισε, αν όχι και καθόρισε, το είδος της "Δυστοπικής" κοινωνίας ="-δυς"+"τόπος" =Απόλυτη Δυστυχία, σκιαγραφώντας με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες, ένα μέλλον που εξελίχθηκε αβίαστα σε ΠΑΡΟΝ.

Εξιστορεί την μοναχική και διαχρονική μάχη του ατόμου με το "Σύστημα", έναν μηχανισμό δομημένο μεθοδικά και σχεδόν άφθαρτο, που αποσκοπεί στον απόλυτο έλεγχο και την κατάργηση κάθε ελευθερίας, κάθε ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ελευθερίας, αυτής που πηγάζει από την ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ ΜΑΤΙΑ και την ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ σκέψη.
.
Ελέγχονται τα πάντα μέχρι να σε στραγγίξουν, για να φτάσουν στην ψυχή σου μέχρι να την διαρρήξουν και αυτήν, για να φτάσεις να μην είσαι άνθρωπος, μέχρι να πάψεις να είσαι.
Ο άνθρωπος ηττάται. Άδοξα και ασήμαντα.
Όλα προσαρμόζονται στην μία και μοναδική αλήθεια, αυτή που πρεσβεύει το "Κόμμα" με τον αλάθητο μηχανισμό του "Μεγάλου Αδελφού" και όποιος υποπέσει σε Έγκλημα Σκέψης, πρέπει να οδηγηθεί στον θάνατο αναμορφωμένος :
«ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙ ΑΓΑΠΩΝΤΑΣ ΤΟΝ "Μεγάλο Αδελφό"».

Γι'αυτό και το τέλος του βιβλίου είναι σοκαριστικό, όχι τόσο επειδή το Ολοκληρωτικό καθεστώς συντρίβει τον άνθρωπο που θέλησε να σκέπτεται διαφορετικά με βάση την συνείδησή του και την αντικειμενική αλήθεια, αλλά επειδή ο πρωταγωνιστής καταλήγει στο τέλος της ανάκρισης.....
...............................ΝΑ ΑΓΑΠΗΣΕΙ τον "Μεγάλο Αδελφό"...............................
.
Η πρώτη κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου έγινε το 1956, και μετά το 1984, η οποία είναι πολύ καλή και μεταφέρει πολλά από το βιβλίο, αλλά χάνει λίγο στο συναίσθημα όπως και στο χτίσιμο του διανοητικού ταξιδιού του πρωταγωνιστή, ενώ έχουν παραλειφθεί πολλά δραματικά γεγονότα από την ιστορία όπως και η παράνοια που διαπερνά την κοινωνία, η συνεχής παρακολούθηση και ο ΦΟΒΟΣ που καλύπτει τα πάντα.

Υπάρχουν φήμες, ότι μια νέα ταινία είναι σε εξέλιξη από τον σκηνοθέτη που έκανε τις ταινίες "Bourne", και μακάρι να μην είναι μια ενοχλητική "αντι-Trump" ταινία, όχι επειδή μας αρέσουν τα μούτρα του εβραίου αυτού νταβαντζή, διότι αυτή είναι η πραγματική του καταγωγή και η περιουσία που κληρονόμησε απ'τον πατέρα του και γι'αυτό και δεν μας αρέσουν τα μούτρα του, αλλά επειδή το βιβλίο εμβαθύνει σε μια κατάσταση συνδυαστικής "Βαβυλωνιακής‒Μεσαιωνικής‒Σταλινικής‒εβραιοΓερμανικής‒ΗΠΑ Γκουαντάναμο" ΕΠΟΧΗΣ.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯
Έτσι επιτυγχάνεται η δημιουργία "πανομοιότυπων ανθρώπων", εξανδραποδισμένων ανδρείκελων με ανεσταλμένες τις φυσικές λειτουργίες συμπεριφοράς και αντίδρασης, με προκαθορισμένα εξαρτημένα αντανακλαστικά (συνειδησιακός έλεγχος και χειραγώγηση) και μηδενική δυνατότητα αυτενέργειας και ανάληψης εκούσιων επιλογών και αποφάσεων, όλα απαλλαγμένα από καθοριστικά πρότυπα ηθικών επιταγών και αναστολών.
Αυτή είναι η δημιουργία του ετεροπροσδιοριζόμενου και πειθήνιου ΜΑΖΑΝΘΡΏΠΟΥ με την επιβολή νέας "Βιο-ηθικής".

Οι κληρονομικοί ρυθμοί αυτής της μουσικής, απαλείφουν κάθε αίσθηση ατομικότητας, καθώς και εθνικής ταυτότητας και δημιουργούν στην θέση τους, μια αδιαφοροποίητη μάζα.
Για τους ανθρώπους, επιπλέον, η Ιστορία, είναι «μπούρδες» φληναφήματα (χαλκεύματα–ψευδείς κατηγορίες, προϊόντα σκευωρίας και μηχανορραφίας), όπως και στο πυρ το εξώτερον είναι η θρησκεία, η εκάστοτε πατρώα Φυσική Κοσμοαντίληψη, η Τέχνη, κάθε <<Μνημείο Πολιτισμού & Πνεύματος>> και κάθε ένδειξη της ανθρώπινης Νόησης και Ευγενούς Φύσης του ανθρώπου.
.
Οι άνθρωποι, έφτασαν να ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ την ΣΚΕΨΗ, περισσότερο απ’οτιδήποτε άλλο στον κόσμο –περισσότερο από την καταστροφή, ακόμη κι απ’τον θάνατο, διότι υπέκυψαν στην ΕΤΟΙΜΗ σκέψη που προσέφερε το Σύστημα μαζί με την ΤΑΥΤΟΠΟΊΗΣΗ =η πλαστή ΕΝΙΑΊΑ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ για όλους.
Η σκέψη είναι ανατρεπτική και ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ, καταλυτική και φοβερή∙ η Σκέψη είναι ανελέητη απέναντι στα προνόμια, τους κατεστημένους θεσμούς και τις βολικές συνήθειες… Η σκέψη είναι δυνατή, σβέλτη κι ΕΛΕΥΘΕΡΗ, είναι ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΚΑΙ Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΔΟΞΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ !!!.
.

Την πρόβλεψη του Όργουελ πάντως, την ξεπατικώσαμε άψογα, βάζοντας αρχικά 20 ανθρώπους σε ένα σπίτι με πλήρη παρακολούθηση –και με την θέλησή τους μάλιστα, μες την τρελή χαρά!–, όπου πλέον πάμπολλα μέρη του κόσμου παρακολουθούνται 24/7, με την άδεια και τις ευχές μας.

Το πήγαμε μάλιστα και ένα βήμα παρακάτω, αφού οικειοθελώς μεταφορτώνουμε όλες σχεδόν τις προσωπικές μας πληροφορίες σε διαδικτυακές βάσεις δεδομένων, ακόμα και το πού βρισκόμαστε, το τί κάνουμε ανά πάσα στιγμή και το τί μας αρέσει, επιτρέποντας ΤΗΝ και συμβάλλοντας ΣΤΗΝ, ΜΑΖΙΚΗ ανά τον κόσμο, κρατική ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ, με διακρατικές κιόλας συνεργασίες, μέσω της έξυπνης-Α.Ι. Τεχνολογίας.
.
Αν αναλογιστούμε δε την ΓΛΩΣΣΙΚΗ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗ από τα ΜΜΕ και συνυπολογίσουμε την καθημερινή ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ, τον ΑΠΟΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟ και την ΛΑΓΝΕΊΑ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ που καλλιεργείται, εισαγόμαστε ακριβώς στο Όργουελιανό μοντέλο που θέλει την ζωώδη παθητικότητα ενός πολίτη, που πρέπει να τρέμει και την σκιά του και να τρέφεται με ψέματα.

Τα ΜΜΕ, είναι ο εκφραστής της καταστροφολογίας, που παραλύει τον τηλεθεατή κάνοντάς τον ευχαριστημένο από το σήμερα, αφού το αύριο προμηνύεται χειρότερο.
Όλα γίνονται ανεκτά μπροστά στον φόβο της συμφοράς που διαρκώς έπεται. Ο ΤΡΟΜΟΣ, σε συνδυασμό με την ευτέλεια της τηλεοπτικής ψυχαγωγίας, που δεν υποτιμά αλλά καταρρακώνει την νοημοσύνη των θεατών, υλοποιούν τον Οργουελιανό εφιάλτη.
Η Γλωσσική υποβάθμιση που φτάνει στην χυδαιότητα, η διαμόρφωση της προσωπικής ευτυχίας με τα εξευτελιστικά τηλεοπτικά πρότυπα και η επιλεκτικότητα των ειδήσεων, είναι μεθοδευμένα κι άκρως συνειδητά.
.

Ο πολίτης του «1984», όπως και αυτός του 2025, μπορεί να μην περιορίζεται από αλυσίδες, αλλά η πρόσβασή του σε πληροφορίες είναι τόσο ελεγχόμενη και παραποιημένη, που υπόκειται σε συνεχή πλύση εγκεφάλου και φοράει παρωπίδες εν αγνοία του, είναι αναισθητοποιημένος παθολογικά, αρκείται στο να λατρεύει το "Κόμμα" του --το όποιο στην σημερινή εποχή είναι και εναλλασσόμενης επιλογής!--, να ασπάζεται κάθε αλήθεια που αυτό τον ταΐζει και να μισεί τους εχθρούς που αυτό του υποδεικνύει.

Κάτω από κανονικές συνθήκες, οι περισσότεροι πολίτες της "δημοκρατικής" οικουμένης, θα είχαν εξεγερθεί για όλα αυτά, μόνο που δεν ζούμε σε κανονικές συνθήκες τώρα με τον πρωτόγνωρο ΤΡΟΜΟ που έχει εξαπολυθεί στον πλανήτη.
.

Στην σημερινή «Νέα Ομιλία/Γλώσσα», ίσως η πιο πολυσυζητημένη “νεο-ομιλούμενη” λέξη, είναι η ουδέτερη κατά το 'φύλο' λέξη, που χρησιμοποιεί κυρίως η εβραϊκή-Σουηδία: “hen”, που υποβιβάζει τους ανθρώπους σε μια ΓΚΡΙΖΑ ΜΑΖΑ - ΓΚΡΙΖΑ ΦΥΛΗ --όπως τους πολίτες της "Ωκεανίας"!--, όπου ακόμη και η ταυτότητα του φύλου μας, έχει ΑΦΑΙΡΕΘΕΙ.
Ταυτοχρόνως, όσον αφορά το φύλο, νέες λέξεις έχουν εισαχθεί, όπως: "μη-δυαδικό", "intersexual" (διαφυλικό), "cisperson" (τα άτομα που νιώθουν οικεία και αυθεντικά στο φύλο με το οποίο γεννήθηκαν) και περισσότερα από 70 άλλα διαφορετικά «φύλα».

«Νέες αφίξεις», είναι η νέα λέξη που ισχύει σήμερα για την ποικιλόμορφη εξέλιξη, από τους "αλλοδαπούς" σε "μετανάστες" και σε "πρόσφυγες", που καταφθάνουν στην χώρα.
Έχουμε επίσης και το πλασματικό φαινόμενο των ασυνόδευτων παιδιών "προσφύγων", που επίσης εκφράζεται με «Νέα Ομιλία» ως: «παιδιά πολέμου».
Στην «Νέα Ομιλία/Γλώσσα», χαίρονται να επιδίδονται τα ΜΜΕ και οι πολιτικοί, οι οποίοι συχνά χρησιμοποιούν ένα είδος αντιφατικής λογικής, όπου, αφενός, καταδικάζουν ένα φαινόμενο, αλλά με το ίδιο πνεύμα υποστηρίζουν το ίδιο = «ΔΙΠΛΗ ΣΚΕΨΗ» και Διγλωσσία.

Κάποιες λέξεις έχουν πράγματι γίνει παράνομες και απαγορεύεται να τις πεις και να τις γράψεις, όπως και κάποια σύμβολα ή ανέκδοτα, με χιλιάδες ανθρώπους στην «ανεκτική» και «πλουραλιστική» Ευρώπη, να καταδικάζονται κάθε χρόνο για αυτά τα “εγκλήματα”.


Η Παγκοσμιοποίηση επιδιώκει λοιπόν, την καταστροφή των <<«Εθνικών πολιτισμών»>> με αποποίηση της εθνικής και ιστορικής ιδιοπροσωπίας τους και την αντικατάστασή τους, από μια παγκόσμια καταναλωτική κουλτούρα, μια αγοραία <<"πορνική θρησκεία της ηδονής & αχαλινωσίας">> και την υποταγή στο Κράτος.... που ούτως ή άλλως, έχει καταστεί ίδιον του Έλληνα να ηδονίζεται με τις αυταπάτες του.

«Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος να καταστρέψεις τους

ανθρώπους, είναι να αρνούνται και να εξαλείφουν

την δική τους κατανόηση της ιστορίας τους»

~Τζώρτζ Όργουελ: "1984"~

Έτσι, ακόμη και η <<"Οικογένεια">>, καταλήγει να δυσφημείται συστηματικώς, ενώ ο "φεμινισμός", τα "ναρκωτικά" και η "ψυχεδελική επανάσταση", προωθούν υπογείως τις νέες «αξίες».
.

Δεν υπάρχει παρελθόν αλλά μόνο το άμεσο παρόν, δηλαδή το «Τώρα». Ευχερώς αντιλαμβάνεται λοιπόν κανείς, ότι στην πραγματικότητα, οι επαναστάσεις και γενικώς αυτές του εβραϊκού "Κομμουνιστο-Ναζιστικού" κατασκευάσματος --μαζί με όλα τα παρακλάδια τους--, δεν είναι παρά στηρίγματα του πρωτόγονου και βάρβαρου ενστίκτου επιβίωσης ονόματι ΕΞΟΥΣΙΑ, στην δυσοίωνη προοπτική για την πορεία του Κόσμου.
.
Απόσπασμα από το βιβλίο:
<< «Το "Κόμμα" αναζητά την ΕΞΟΥΣΙΑ, αποκλειστικά για χάρη της ΕΞΟΥΣΙΑΣ. Δεν μας νοιάζει το καλό των άλλων –ενδιαφερόμαστε αποκλειστικά για τη ΕΞΟΥΣΙΑ. Ούτε πλούτη, ούτε πολυτέλειες, ούτε μια μακρά ευτυχισμένη ζωή –μόνο ΕΞΟΥΣΙΑ, καθαρή ΕΞΟΥΣΙΑ. Τι σημαίνει “ΚΑΘΑΡΗ ΕΞΟΥΣΙΑ”, θα το καταλάβεις σύντομα.

Εμείς διαφέρουμε από κάθε Ολιγαρχία του παρελθόντος αναφορικά με το τι γνωρίζουμε και με το πώς ενεργούμε.
Όλοι οι άλλοι, ακόμα και όσοι μας έμοιαζαν, ήταν δειλοί και υποκριτές. Οι Γερμανοί Ναζί και οι Ρώσοι Κομμουνιστές, ήταν πολύ κοντά μας, μεθοδολογικά, αλλά δεν είχαν ποτέ το κουράγιο να αναγνωρίσουν τα κίνητρά τους. Υποκρίνονταν, ίσως να το πίστευαν κιόλας, ότι χρησιμοποιούσαν την εξουσία αναγκαστικά και για περιορισμένο χρονικό διάστημα, και ότι στην επόμενη γωνία, υπήρχε ένας παράδεισος όπου όλοι οι άνθρωποι θα ήταν ελεύθεροι και ίσοι.
Εμείς δεν είμαστε σαν αυτούς. Γνωρίζουμε ότι κανένας δεν οικειοποιείται την ΕΞΟΥΣΙΑ με σκοπό να την παραδώσει.
Η ΕΞΟΥΣΙΑ δεν είναι το μέσο, είναι ο σκοπός.
Κανένας δεν εγκαθιστά μια δικτατορία για να υπερασπιστεί μια επανάσταση. Όποιος κάνει μια επανάσταση το κάνει για να εγκαταστήσει μια δικτατορία.
Ο σκοπός των διώξεων, είναι οι διώξεις.
Ο σκοπός των βασανιστηρίων, είναι τα βασανιστήρια.
Ο σκοπός της ΕΞΟΥΣΙΑΣ, είναι η ΕΞΟΥΣΙΑ.


Δεν μας ικανοποιεί η παθητική υπακοή, ούτε καν η απόλυτη υποταγή. Όταν τελικά θα παραδοθείς σε εμάς, αυτό θα πρέπει να γίνει με την ΔΙΚΗ ΣΟΥ ελεύθερη βούληση.
Δεν καταστρέφουμε τους αντιρρησίες επειδή μας αντιστέκονται –όσο κάποιος μας αντιστέκεται δεν τον καταστρέφουμε, τον μεταπείθουμε, ελέγχουμε την σκέψη του, τον μετασχηματίζουμε.
Και με κάθε κακό και κάθε ψευδαίσθηση που υπάρχει μέσα του, τον φέρνουμε στην δική μας πλευρά, όχι μόνο εμφανισιακά, αλλά γενικότερα –σωματικά και ψυχικά.
Τον κάνουμε έναν από μας.... πριν τον σκοτώσουμε.

Είναι ανυπόφορη για μας η ύπαρξη έστω και μιας λανθασμένης σκέψης, οπουδήποτε στον κόσμο, όσο μυστική και αδύναμη αν είναι αυτή. Ακόμα και την στιγμή του θανάτου, δεν μπορούμε να επιτρέψουμε την παραμικρή απόκλιση… κάνουμε το μυαλό να δουλεύει σωστά, πριν το.... ανατινάξουμε.» >>.

~Τζώρτζ Όργουελ - "1984"~

.
Τα είδη της καταστολής είναι οι προσπάθειες για ΕΛΕΓΧΟ από τα ΜΜΕ, η ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ, η έμμεση ή και ευθεία ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ, ο έλεγχος της Σκέψης μέσω της ΠΛΥΣΗΣ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ, οι ΨΕΥΔΕΙΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ με τις οποίες είναι γεμάτο το διαδίκτυο, η ΦΑΛΚΙΔΕΥΣΗ και η ΠΑΡΑΠΟΙΗΣΗ της Ιστορίας, η ΔΙΓΛΩΣΣΙΑ στην πολιτική με το ενδημικό της φαινόμενο αυτό της ΨΕΥΔΟΛΟΓΙΑΣ (άλλα να λέμε και άλλα να σκεφτόμαστε ή να πιστεύουμε) και φυσικά το φαινόμενο της "Πολιτικής Ορθότητας", που τείνει να καταστήσει υπόδικους ακόμη και όσους διατυπώνουν μια απλή ένσταση στα δεδικασμένα και στις κρατούσες απόψεις.

Στον Κόσμο του Μέλλοντος, --τον οποίο και βλέπουμε τώρα στις μέρες μας να ξετυλίγεται ενώπιον μας υπό την στοργική αιγίδα της Παγκοσμιοποίησης και εξυπακούεται υπό τις ευλογίες του εβραϊκού (νεο)"Φιλελευθερισμού"--, η επιβίωση στην Τυραννία, κρίνεται από τον βαθμό προσαρμογής σε μια νέα κατάσταση απόλυτης και πλήρους ΑΠΑΝΘΡΩΠΟΠΟΊΗΣΗΣ του ανθρώπου.

Το Όν που θα πρέπει να είσαι, είναι ΝΑ ΜΗΝ ΓΙΝΕΙΣ αυτό που θα μπορούσες να είσαι, δηλαδή, Άνθρωπος ~ο «αναθρών α όπωπε»~, δηλ. η ενσυνείδητη και αυτόβουλη οντότητα, που έχει την ροπή να αναστοχάζεται και να αποκτά Γνώση και ΕΠΙΓΝΩΣΗ αυτού που παρατηρεί.

«ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ,

ΔΕΝ ΘΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣΟΥΝ ΠΟΤΕ.

ΚΑΙ ΜΕΧΡΙΣ ΟΤΟΥ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣΕΙ,

ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΘΕΙ»

ΠΗΓΗ: https://www.facebook.com/share/p/16f8NsZNEu/

https://www.facebook.com/share/p/16aSggjwFG/
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com