Πολλές οι αντιφάσεις

Γράφει ο Γιώργος Ηλ. Τσιτσιμπής

Ζούμε σε «ζαλισμένη εποχή». Δεν είναι λίγες οι φορές που αυτά που ακούμε την μια στιγμή ανατρέπονται την επόμενη.

Για παράδειγμα, αυτοθαυμάζεται η κυβέρνηση για τις συμφωνίες εξορύξεων υδρογονανθράκων, όταν ήταν η ίδια που, λίγο πριν, τις είχε απορρίψει και επέμενε μονοθεματικά στην «πράσινη ανάπτυξη». Μια ανάπτυξη που ποτέ δεν ήταν «πράσινη», αφού η περιβαλλοντική καταστροφή είναι τεράστιακαι ο στόχος της φθηνής ενέργειας ανύπαρκτος.

Στήριξη της δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης, επαίρεται από την μία, και κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της για την κατηγοριοποίηση και ιδιωτικοποίηση των σχολείων και των πανεπιστημίων, από την άλλη.

Κάτι ανάλογο εφαρμόζει και στην υγεία. Έχεις χρήματα για να πληρώσεις, έχεις υγεία!

Πριν λίγες μέρες, γεμίσαμε υπερηφάνεια και «σηκωθήκαμε» λίγο ψηλότερα, αντικρύζοντας την «νεκρική παρέλαση του θριάμβου», κατά τον Μάνο Στεφανίδη, όταν εμφανίστηκε το οπτικό υλικό των 200 πατριωτών κομμουνιστών (και όχι μόνο μελών του ΚΚΕ) στην εκτέλεση της Καισαριανής. Όμως για τις γερμανικές αποζημιώσεις και το κατοχικό δάνειο, καμία κουβέντα!!!

Γιε μου Κυπριανέ*...

Γιε μου Κυπριανέ,

γυρεύκω λόγια να σου γράψω τζ̆αι τα λόγια σπάζουν μες στα χέρια μου όπως σπάζει το ψωμί την ώρα του πένθους. Εν η νύχτα που σου γράφω, η ώρα που το σπίτι σωπαίνει τζ̆αι ακούω μόνο το ρολόι να χτυπά, σαν να μετρά τον χρόνο που έμεινε πίσω που την ώρα που έφυες. Γιε μου, ακούεις με; Έρκεσαι λλίον κοντά άμαν σε φωνάζω; Γιατί εγώ ακόμα λαλώ το όνομά σου τζ̆αι καρτερώ να μου απαντήσεις.

Κυπριανέ μου, παιδίν μου, φως μου, πού επήες; Ποιος δρόμος σε επήρεν τζ̆αι εν σε φέρνει πίσω; Εγώ ακόμα στρώννω το τραπέζι σαν να εννά έρτεις, ακόμα κρατώ την καρέκλα σου στη θέση της, ακόμα φοούμαι να μετακινήσω τα πράματά σου, λες τζ̆αι άμαν τα πειράξω εννα χαθείς αληθινά. Η μπλούζα σου κρεμασμένη, τα παπούτσια σου στην άκρα, το ποτήρι σου, όλα μιλούν για σένα τζ̆αι τίποτε εν μιλά όσο η σιωπή.

Ο κύρης σου, γιε μου, εστάθηκεν μπροστά σου με το πετραχήλι του τζ̆αι με μάθκια που εγεράσαν μέσα σε μια μέρα. Είπεν μου πως άμαν είδε το πρόσωπό σου ησύχασεν λλίον. Εσκέφτηκα πως έτσι εν η αγάπη: γυρεύκει το πρόσωπο, γυρεύκει το βλέμμα, γυρεύκει μια τελευταία βεβαιότητα πως το παιδίν της εν χαμένο μες στην ανωνυμία. Είπεν ευκές που ελάλεν τόσα χρόνια για άλλους, μα τούτη τη φορά κάθε λέξη ήταν μαχαίρι. Ποιος να παρηγορήσει τον παπά που θάφκει τον γιο του; Ποιος να του πει «κάνε κουράγιο» τζ̆αι να μεν σπάσει η γη πουκάτω;

Εγώ, γιε μου, εν ξέρω να κάμνω μεγάλες κουβέντες. Ξέρω μόνο να σε φωνάζω. Να λαλώ «Κυπριανέ μου» τζ̆αι να πιάνω τον αέρα με τα χέρια μου σαν να μπορώ να σε αγγίξω. Άμαν ανάφκω το καντήλι, θωρώ τη φλόγα να τρέμει τζ̆αι νομίζω πως ανασαίνεις. Λαλούν πως ο θάνατος εν ύπνος, πως καρτερά μιαν αυγή. Εγώ κάμνω πως το πιστεύκω για να αντέξω. Γιατί αν σκεφτώ πως εννα μείνεις για πάντα σιωπηλός, εννα σβήσει τζ̆αι η δική μου ανάσα.

Μαρία Καρυστιανού: Φοβούνται ότι τα οστά - υπολείμματα θα "μιλήσουν" και θα αποδείξουν την ουσία

Γιώργος Σαραντάρης

Του Μπάμπη Ανδριανόπουλου 

Ο  ποιητής, φιλόσοφος και δοκιμιογράφος της Γενιάς του ’30. 

Με καταγωγή από το Λεωνίδιο Αρκαδίας

Δεν χρειάζεται να πούμε τίποτα. Τα έγραψε όλα γι αυτόν ο Οδυσσέας Ελύτης στα "Ανοιχτά χαρτιά":

«Θέλω αυτή τη στιγμή απροκάλυπτα να καταγγείλω το επιστρατευτικό σύστημα που επικρατούσε την εποχή εκείνη και που, δεν ξέρω πώς, κατάφερε να κρατήσει όλα τα χοντρόπετσα θηρία των αθηναϊκών ζαχαροπλαστείων στα Γραφεία και στις Επιμελητείες και να ξαποστείλει στην πρώτη γραμμή το πιο αγνό και ανυπεράσπιστο πλάσμα. Έναν εύθραυστο διανοούμενο που μόλις στεκότανε στα πόδια του, που όμως είχε προφτάσει να κάνει τις πιο πρωτότυπες και γεμάτες από αγάπη σκέψεις για την Ελλάδα και το μέλλον της. Ήταν σχεδόν μια δολοφονία. Διπλωματούχος ιταλικού πανεπιστημίου - ο μόνος ίσως σε ολόκληρο το στράτευμα-, θα μπορούσε να ΄ναι περιζήτητος σε οποιαδήποτε από τις Υπηρεσίες που είχαν αναλάβει την αντικατασκοπεία, ή την ανάκριση των αιχμαλώτων. Αλλά όχι. Έπρεπε να φορτωθεί το γυλιό και τον οπλισμό των τριάντα οκάδων, για να χαθεί παραπατώντας μες στα χιονισμένα φαράγγια ένας ακόμη ποιητής, ένας ακόμη αθώος στο δρόμο του μαρτυρίου...

Και συνεχίζει ο Ελύτης:

“Θύμωσε” η Αθήνα με τη “φίλη” και “σύμμαχο” Τουρκία: Οι Αττίλες αναπαράγουν γνωστές ευφάνταστες και αυθαίρετες ερμηνείες του Διεθνούς Δικαίου, η επιστολή απορρίπτεται…

Ο υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας, Γιώργος Γεραπετρίτης με την γερουσιαστή Τζιν Σαχίν στο γραφείο της. Φωτογραφία X via Υπουργείο Εξωτερικών, @GreeceMFA

27/02/2026

Η ανθελληνική επιστολή (ΕΔΩ) που απέστειλε η Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Τουρκίας προς τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών και τον Γενικό Γραμματέα του Οργανισμού «απορρίπτεται εκ μέρους της Ελλάδας και θα απαντηθεί δεόντως», αναφέρουν διπλωματικές πηγές.

Τονίζουν ότι η απαράδεκτη τουρκική επιστολή, που επιμένει στο παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνι, αναπαράγει «γνωστές, πλην όμως ευφάνταστες και αυθαίρετες ερμηνείες του Διεθνούς Δικαίου και ειδικότερα του Δικαίου της Θάλασσας».

Οι πηγές, σχολιάζοντας την προκλητική τουρκική επιστολή, σημειώνουν:

«Η από 16 Φεβρουαρίου 2026 επιστολή του Μονίμου Αντιπροσώπου της Τουρκίας στα Ηνωμένα Έθνη προς τον Γενικό Γραμματέα του Οργανισμού, σε συνέχεια σχετικών Ρηματικών Διακοινώσεων της Ελλάδας, της Κύπρου και της Αιγύπτου, ήταν εν πολλοίς αναμενόμενη και δεν προκαλεί έκπληξη.

Η εν λόγω επιστολή, που απορρίπτεται εκ μέρους της Ελλάδας και θα απαντηθεί δεόντως, αναπαράγει τις γνωστές πλην όμως ευφάνταστες και αυθαίρετες ερμηνείες του Διεθνούς Δικαίου, και ειδικότερα του Δικαίου της Θάλασσας, στις οποίες συχνά επιδίδεται η Τουρκία, αμφισβητώντας, για μια ακόμη φορά, τα νόμιμα δικαιώματα της χώρας μας, ενώ επιμένει να μην αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία, κράτος μέλος της ΕΕ και του ΟΗΕ».

Την ίδια στιγμή σημειώνουν ότι η επανάληψη νομικά ανυπόστατων ισχυρισμών δεν τους προσδίδει αξία και δεν παράγει έννομα αποτελέσματα. Τονίζουν οι διπλωματικές πηγές:

Αυτή είναι η αίσθηση όταν αποδίδεται δικαιοσύνη

Δέσποινα Κουτσούμπα

Αυτή είναι η αίσθηση όταν αποδίδεται δικαιοσύνη part 2 υποκλοπές

Κρατήστε στη μνήμη σας αυτά τα δύο ονόματα: Νικόλαος Ασκιανάκης και Δημήτριος Παυλίδης. Είναι πρόεδρος και ο Εισαγγελέας του Β' Μονομελούς Πλημμελειοδικείου, που έκαναν στο ακροατήριο της δίκης αυτά που αρνήθηκε να κάνει ο Αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ζήσης.

Κρατήστε και αυτά τα ονόματα: οι εισαγγελείς Ελευθεριάνος, Τριανταφύλλου, Σπυρόπουλος ήταν αυτοί που ερευνούσαν στα σοβαρά την υπόθεση, όταν η κυβέρνηση διείδε τον κίνδυνο και η Αδειλίνη τους πήρε την υπόθεση για να την δώσει στον Ζήση. "Αναβάθμιση" το είπαν τότε. Είναι αναβάθμιση να καταλήγει η υπόθεση να βαφτίζεται "υπόθεση ιδιωτών"; Δηλαδή να κάνει πράξη ο Ζήσης με το κατηγορητήριό του το 2024 αυτό ακριβώς που είχε πει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Οικονόμου το 2022; ("ιδιώτες παρακολουθούσαν ιδιώτες").

Κι άλλα ονόματα: από τους εκατοντάδες παρακολουθουμενους ποιοι παραστάθηκαν στο δικαστήριο ως ενάγοντες; (Κι εδώ να είμαστε τίμιοι και να λέμε όλα τα ονόματα, συμπαθούμε δεν συμπαθούμε, είναι πολύ ενοχλητική η αποσιώπηση)

-Από πολιτικά πρόσωπα ΜΟΝΟ ο Νίκος Ανδρουλάκης και ο Χρήστος Σπίρτζης

-Από ΜΜΕ ΜΟΝΟ ο Θανάσης Κουκάκης και ο Παναγιώτης Ζαρκάδας (συνεργάτης του Χίου στο Μακελειό)

-Από δικαστικούς, στρατιωτικούς κλπ κανείς!

-Και 5 θύματα του Predator που ήταν πολίτες (Artemis Seaford, Γιάννης Φυτιλης, Αγγελικη Ρουσου, Μαρία Σακαλη)

Το Μονομελές έκανε στην ακρόαση τη δουλειά της ανάκρισης γιατί η δουλειά δεν είχε γίνει! Και τώρα στέλνει τα πρακτικά της δίκης στην Εισαγγελία Πρωτοδικών για να διερευνηθούν τα κανονικά αδικήματα, δηλαδή η κατασκοπεία, που δεν μπορούσε να διερευνήσει στη δίκη (γιατί στη δίκη οι κατηγορίες δεν μπορούν από πλημμελήματα να γίνουν κακουργήματα, ούτε να μπουν κι άλλοι κατηγορούμενοι). Δηλαδή να διερευνήσει για ποιους γίνονταν οι υποκλοπές. Το λογικό. Όχι ποιος είχε το Predator αλλά ποιος το χρησιμοποιούσε και για ποιον σκοπό. Να βρουν τον δολοφόνο, όχι μόνο αυτόν που κατασκευασε και εμπορευόταν το όπλο, που λέγαμε και πριν μια βδομάδα.

Θεσσαλία: Ο λευκός χρυσός που χάνεται το σχέδιο για αγρότες και κτηνοτρόφους που επείγει! Δ.Κουρέτας

Οι αγροτικές κινητοποιήσεις ανέδειξαν όχι μόνο τα προβλήματα των αγροτών αλλά και πολλά άλλα θέματα ,όπως αυτό της διατροφικής αυτάρκειας της χώρας. Η Ελλάδα θα μπορούσε να παράγει τα πάντα σε ότι έχει να κάνει με τη διατροφή του πληθυσμού της κι όχι μόνο. Θα μπορούσε αλλά οι πολιτικές πολλών δεκαετιών και ειδικά των τελευταίων ετών δείχνουν ότι δεν θέλει…

Η Θεσσαλία ήταν και παραμένει ακόμη ο «μεγάλος κάμπος» της χώρας. Αν θα παραμείνει ή αν η γη της θα μετατραπεί σε ατελείωτη έκταση για φωτοβολταϊκά ή άλλες χρήσεις είναι ένα ερώτημα. Κάποιοι πάντως επιμένουν να στοχεύουν στο πρώτο.

Η περιφέρεια Θεσσαλίας ξεκινά τη δημιουργία μιας τράπεζας σπόρων, κάτι που θα έπρεπε να είχε γίνει εδώ και πολλά χρόνια. Με αφορμή αυτή την πρωτοβουλία συνομιλούμε με τον περιφερειάρχη Θεσσαλίας Δημήτρη Κουρέτα.
Εξελέγη και ανέλαβε τα καθήκοντα του μετά από τον καταστροφικό Daniel. Το πέρασμα του άφησε μεγάλες πληγές στη Θεσσαλία που ακόμη δεν έχουν επουλωθεί.

Τί σηματοδοτεί η δικαστική απόφαση για τις υποκλοπές

Την Φεβρουαρίου 27, 2026

ΧΡΗΣΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

Το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών έκρινε ένοχους τους τέσσερις κατηγορούμενους στη δίκη για τις υποκλοπές. Ο εισαγγελέας της έδρας Δημήτρης Παυλίδης, πρότεινε την ενοχή και των τεσσάρων κατηγορουμένων, Ταλ Ντίλιαν, Σάρα Χάμου, Φέλιξ Μπίτζιου και Γιάννη Λαβράνου, (κουμπάρος των υπουργών Νίκου Παναγιωτόπουλου και του Θάνου Πλεύρη) κρίνοντας πως απεδείχθη η σύνδεση όλων με τις επίμαχες εταιρείες, όπως το πλέγμα Intellexa-Krikel και άλλες με τη χρήση του λογισμικού Predator. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Ο εισαγγελέας τόνισε πως η χρήση του Predator είναι απολύτως παράνομη καθώς «παραβιάζει βάναυσα την ιδιωτική ζωή και απειλεί τον πυρήνα του δημοκρατικού πολιτεύματος, γιατί δίνει εξουσίες σε άτομα που δεν θα έπρεπε να τις έχουν». Το δικαστήριο επέβαλε σε κάθε κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης 126 έτη και οκτώ μήνες κατά συγχώνευση (εκτιτέα τα οκτώ έτη). Αν και το δικαστήριο διέταξε την ολική έκτιση για κάθε κατηγορούμενο, χορήγησε αναστολή της εκτέλεσης της ποινής έως την έφεση.

Πολύ καλά ως εδώ. Παραμένει όμως το μεγάλο αναπάντητο ερώτημα. Ποιος έδωσε τις εντολές για να εγκατασταθεί και να λειτουργήσει το σύστημα των υποκλοπών; Η απάντηση είναι ο πρωθυπουργός, που ενέταξε από την αρχή της θητείας του την ΕΥΠ στο προσωπικό του χαρτοφυλάκιο. Και ομολόγησε εμμέσως πλην σαφώς τις ευθύνες του, όταν μετά τις πρώτες αποκαλύψεις ζήτησε τις παραιτήσεις του διοικητή της ΕΥΠ Κοντολέοντα και του ανιψιού του Γρηγόρη Δημητριάδη, που καθοδηγούσε την επιχείρηση από το Μαξίμου.

Από τον Καποδίστρια έως την Καισαριανή: Να πεθαίνεις για την ανεξαρτησία

23/02/2026 

Του Μανώλη Κοττάκη

Οι φωτογραφίες των 200 της Καισαριανής αποτέλεσαν μετά την ταινία του Γιάννη Σμαραγδή για τον Καποδίστρια μια νέα πυρηνική βόμβα για το πολιτικό σύστημα, η οποία έπρεπε να εξουδετερωθεί το συντομότερο δυνατόν.

Από το να συζητάμε για την Εθνική Ανεξαρτησία, προτιμότερος ο εθνικός διχασμός. Από την εστίαση στις ευθύνες της Μεγάλης Βρετανίας και της Γερμανίας για τον περιορισμό της ελευθερίας και της κυριαρχίας μας, καλύτεροι ο αντικομμουνισμός και ο δωσιλογισμός. Βολεύει.

Ωστόσο, αν υπάρχει κάτι που ταρακούνησε το κυρίαρχο σύστημα σε αυτή την υπόθεση, αυτό είναι μην τυχόν υπάρξει αλλαγή υποδείγματος. Μην τυχόν από την παραίτηση και την αφασία ξυπνήσουν συνειδήσεις για την ανεξαρτησία και την ελευθερία.

Και μάλιστα πότε, σε μια εποχή που στο παρασκήνιο ετοιμάζονται μεγάλοι συμβιβασμοί που θα καθορίσουν τη μοίρα του έθνους για τον 21ο αιώνα. Πώς τα «οικονόμησε» έτσι ο Θεός και ήχησε ομαδικό ξυπνητήρι και έγερσις σε δύο δόσεις; Φοβερό! Συνέβη.

Οι εικόνες είναι πολύ δυνατές. Ο Καποδίστριας ήξερε ότι επίκειται η δολοφονία του αλλά, άφοβος και απτόητος, πήγε στον Ναό του Αγίου Σπυρίδωνα στο ραντεβού με τους δολοφόνους του, φυσικούς και ηθικούς. Αρνήθηκε να το «σκάσει», όπως του πρότεινε ο ξένος παράγων.

Οι 200 ήθελαν να εκτελεστούν όλοι μαζί. Την παραμονή της εκτέλεσης πέρασαν τη νύχτα σε ένα αλησμόνητο διονυσιακό γλέντι με πατριωτικά τραγούδια. Αληθινό γεγονός, όπως δήλωσε η Ιωάννα Καρυστιάνη, που μαζί με τον Παντελή Βούλγαρη γύρισαν το «Τελευταίο σημείωμα». Την ώρα της εκτέλεσης αρνήθηκαν να καλύψουν με μαύρη κορδέλα τα πρόσωπά τους. Κοίταξαν ευθέως τον εχθρό.

Έχω κάνει γύρισμα με την ΕΡΤ στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής με τον αγαπημένο μου Μανώλη Γλέζο και έξι νεαρούς μαθητές το 2006, στους οποίους εξήγησε με τη μορφή του μαθήματος Ιστορίας τι έγινε εκείνη τη μέρα. Στο μνημείο που ήγειρε το 2005 ο Κώστας Καραμανλής υπάρχει, θαρρώ, γραμμένο και το όνομα του αδελφού του, Νίκου. Η αίσθηση του χώρου είναι μοναδική, καθηλωτική, αξεπέραστη. Με πήρε από το χέρι ο Μανώλης και μου τα έδειξε όλα.

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ - ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ

Προκλητική επιστολή της «ενοχλημένης» Τουρκίας στον ΟΗΕ: Κατηγορεί Κύπρο, Ελλάδα, Αίγυπτο για ΑΟΖ και επιμένει στο παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο – Η απάντηση της Αθήνας

Ολο το κείμενο της τουρκικής Επιστολής στον ΟΗΕ (A/80/642)

Ο ισλαμιστής πρόεδρος της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν. Φωτογραφία: Τουρκική Προεδρία, Χ

26/02/2026 

Μετωπική επίθεση στην Ελλάδα, πέντε ημέρες μετά τη συνάντηση Μητσοτάκη–Ερντογάν, εξαπέλυσε η Άγκυρα με επιστολή στον ΟΗΕ (16 Φεβρουαρίου), στην οποία υπεραμύνεται της «Γαλάζιας Πατρίδας» και κατηγορεί την Ελλάδα, την Κύπρο αλλά και την Αίγυπτο ότι, με κινήσεις και πρωτοβουλίες τους σε ό,τι αφορά τις θαλάσσιες ζώνες, παραβιάζουν τα κυριαρχικά δικαιώματα της Τουρκίας και τη «μονομερώς» οριοθετημένη ΑΟΖ της στο πλαίσιο της «Γαλάζιας Πατρίδας».

Όπως γράφει στο protothema.gr o Νίκος Μελέτης, καθώς στην επιστολή η Τουρκία προσπαθεί και πάλι να παρουσιάσει ως νόμιμο το Τουρκολιβυκό Μνημόνιο και να επικρίνει την Ελλάδα ότι προχώρησε σε μονομερή χάραξη της μέσης γραμμής βάσει του νόμου Μανιάτη (4001/2011), την οποία δηλώνει ότι δεν αναγνωρίζει και ότι είναι παράνομη, ουσιαστικά επιχειρεί εμμέσως να αντιδράσει στη σημαντική εξέλιξη της εισόδου του αμερικανικού πετρελαϊκού κολοσσού Chevron στα οικόπεδα νότια της Κρήτης.


Τα οικόπεδα αυτά έχουν χαραχθεί βάσει του νόμου 4001/2011, ο οποίος προβλέπει ότι, ελλείψει συμφωνίας οριοθέτησης, για την Ελλάδα θα ισχύει, μέχρις ότου υπάρξει συμφωνία, η μέση γραμμή, όπως την ορίζει η χώρα μας. Τα οικόπεδα αυτά επικαλύπτουν το μεγαλύτερο μέρος της αυθαίρετης, βάσει του παράνομου Τουρκολιβυκού Μνημονίου, «οριοθέτησης» ΑΟΖ από την πλευρά της Λιβύης.Στην επιστολή της η Τουρκία επαναλαμβάνει τη θέση της ότι η Συμφωνία Ελλάδας–Αιγύπτου για μερική οριοθέτηση είναι «παράνομη» και ότι τόσο η συμφωνία αυτή όσο και ο Θαλάσσιος Χωροταξικός Σχεδιασμός παραβιάζουν τα κυριαρχικά δικαιώματα της Τουρκίας και τα εξωτερικά όρια της ΑΟΖ της, όπως βεβαίως η ίδια μονομερώς, αυθαίρετα και παράνομα (καθώς στηρίζεται στο Τουρκολιβυκό και στη «συμφωνία» με το ψευδοκράτος) έχει καταθέσει στον ΟΗΕ.

Ένα-ένα έρχονται στο φως τα εγκλήματα που κατέστρεψαν την

Μαρία Νεγρεπόντη Δελιβάνη

Μετά την επίσημη, παρότι ρυπαρή διαβεβαίωση (για όπσους, φυσικά, δεν το υποψιάζονταν, παρότι εμφανές από την πρώτη στιγμή), ΟΤΙ ΟΙ ΕΚΑΣΤΟΤΕ ΑΡΜΟΔΙΟΙ ΥΠΕΓΡΑΨΑΝ ΜΝΗΜΟΝΙΑ (ΑΦΟΥ Ή ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΑ ΔΙΑΒΑΣΟΥΝ) εξαιτίας του περιεχομένου των οποίων, επί 15 συναπτά έτη, ο ελληνικός λαός ματώνει, εξαθλιώνεται, φτωχοποιείται και εξαφανίζεται, καταβάλλοντας ΔΑΝΕΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑ ΤΟΥ, ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΘΟΥΝ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΓΑΛΛΙΚΕΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ.

Και τώρα έρχεται και το επόμενο…

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ (αλήθεια, πως να το χαρακτηρίσω): 

ΠΟΥΛΗΣΑΜΕ ΔΑΝΕΙΑ ΣΤΑ FUNDS χωρίς να έχουμε την υποχρέωση από τα ΜΝΗΜΟΝΙΑ. Δηλαδή… με δική μας προτίμηση!

Ένα-ένα έρχονται στο φως τα εγκλήματα που κατέστρεψαν την Ελλάδα

Και ερωτώ:

ΤΙ ΓΕΝΕΣΘΑΙ; 

Θα εξακολουθούμε να καταβάλουμε πειθήνια, χρέη που δεν είναι δικά μας, και μάλιστα να τα πληρώνουμε προ της λήξης τους, έχοντας προηγουμένως κυριολεκτικά ΠΝΙΞΕΙ τον ελληνικό λαό με φόρους, όχι μόνο υπερβολικούς, αλλά και άνισα κατανεμημένους, προκειμένου να εξασφαλίζονται έτσι θηριώδη πρωτογενή πλεονάσματα, ώστε να… ικανοποιούνται οι δανειστές, που δεν είναι δανειστές, εις βάρος των κορόιδων;

Μας εμποδίζει κάτι να απαιτήσουμε αμέσως και τώρα ΡΙΖΙΚΗ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ; ΚΑΙ ΜΕ ΤΑ FUNDS, αλήθεια τι μέλλει γενέσθαι; (Όλα καλά;)

Αρθρογραφία για τα ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΕΔΩ....

ΠΗΓΗ:https://www.newsbreak.gr/apopseis/979514/ena-egklimata-katestrepsan/?fbclid=IwdGRjcAQOFEFjbGNrBAvJ82V4dG4DYWVtAjEwAGJyaWQRMXBpa2xUOXU4aGIzc3NmdzBzcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEevziG_UKaqVQc9LnJL8T2a2noAWe9Yd9IEHksFzCcAsNUBEt40zYj5o8grDM_aem_Pvpp6dz1wYF-myWsM6HShw
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Κραυγή αγωνίας ενός εκπαιδευτικού – Μέρος 1ο

Κραυγή αγωνίας ενός εκπαιδευτικού – το Μέρος 2ο σε αυριανή ανάρτηση

Ανδρέας Δρυμιώτης

11.01.2026 • Καθημερινή 

Το σημερινό σημείωμα δεν είναι δικό μου. Πριν από μερικούς μήνες ένας εκπαιδευτικός μού έστειλε μια μακροσκελή επιστολή 15 σελίδων, όπου παρουσιάζει τη σημερινή κατάσταση σε κάποιο δημόσιο σχολείο. Ομολογώ ότι δεν την είχα διαβάσει και την καταχώρισα σε κάποιο αρχείο του υπολογιστή μου. Κατά καιρούς αναζητώ θέματα από τα αρχεία μου και έτσι βρήκα ξανά την επιστολή αυτή. Τη διάβασα και κυριολεκτικά έμεινα άφωνος.

Δεν γνωρίζω τι συμβαίνει με τα σημερινά παιδιά. Στην εποχή μου σεβόμαστε τους δασκάλους και τους καθηγητές μας σε όλες τις βαθμίδες και η τάξη ήταν ένας ιερός χώρος. Λέγεται ότι κάποτε ρώτησαν έναν διάσημο επιστήμονα για το ποιο ήταν το καλύτερο πανεπιστήμιο που πέρασε και τους έδωσε μια μοναδική απάντηση: «Το νηπιαγωγείο! Στο νηπιαγωγείο έμαθα να σέβομαι τους δασκάλους μου, έμαθα πειθαρχία, αλλά προ παντός έμαθα να πιανόμαστε χεράκι χεράκι με τα άλλα παιδιά για να περνάμε με ασφάλεια τον δρόμο». Το σχολείο, πέρα από τη γνώση που παρέχει, διδάσκει και αγωγή. Δυστυχώς, αυτά που θα διαβάσετε στη συνέχεια αναδεικνύουν μια ζοφερή κατάσταση η οποία θα πρέπει να μας προβληματίσει όλους.

«Είμαι αναπληρωτής εκπαιδευτικός δευτεροβάθμιας. Παραιτήθηκα από τα καθήκοντά μου μη ανεχόμενος τον διαρκή εκφοβισμό μου από μαθητές του ΕΠΑΛ στο οποίο υπηρετούσα. Σας επισυνάπτω την παραίτησή μου σε περίπτωση που σας ενδιαφέρει, όπου εξηγώ τα πάντα αναλυτικά και αναφέρομαι διεξοδικά στις χρόνιες παθογένειες του εκπαιδευτικού μας συστήματος, στο κενό γράμμα της αξιολόγησης, στη στρέβλωση της έννοιας της συμπερίληψης κ.ά. Εχω αποκρύψει το όνομα του σχολείου και της δευτεροβάθμιας που υπηρετώ διότι θεωρώ πως δεν θα βοηθούσε σε τίποτα ο διασυρμός ενός σχολείου. Αλλωστε αυτά συμβαίνουν γενικότερα σε διάφορα ΕΠΑΛ της χώρας. Ετσι κι αλλιώς η παρούσα επιστολή έχει αποσταλεί εκτός από τη δευτεροβάθμια, όπου ανήκα, και στον εισαγγελέα της περιοχής και στο υπουργείο Παιδείας.

Ονομάζομαι […] είμαι αναπληρωτής εκπαιδευτικός ΠΕ 04.04 και ανέλαβα καθήκοντα για τη σχολική χρονιά 2022-23 στις 6/10/22 στη Δευτεροβάθμια […]

Ανοιχτή επιστολή προς τον κόσμο: από την Κούβα, μια γυναίκα του λαού καταγγέλλει…

18 Φεβρουαρίου 2026 - από infolibre


Προς όλη την ανθρωπότητα, στις μητέρες όλου του κόσμου, στους γιατρούς χωρίς σύνορα, στους άξιους δημοσιογράφους, στις κυβερνήσεις που εξακολουθούν να πιστεύουν στη δικαιοσύνη:

Το όνομά μου είναι όπως εκατομμυρίων άλλων. Δεν έχω κάποιο διάσημο όνομα ή σημαντική θέση. Είμαι μια συνηθισμένη Κουβανή γυναίκα. Μια κόρη, μια αδελφή, μια πατριώτισσα. Και γράφω αυτά τα λόγια με σπασμένη καρδιά και τρεμάμενα χέρια, επειδή αυτό που βιώνει ο λαός μου σήμερα δεν είναι κρίση. Είναι μια αργή, μελετημένη δολοφονία, που εκτελέστηκε εν ψυχρώ από την Ουάσινγκτον.

Και ο κόσμος κοιτάζει από την άλλη πλευρά.

ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΩ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΩΝ ΠΑΠΟΥΔΩΝ ΜΟΥ:

Καταγγέλλω το γεγονός ότι στην Κούβα, ηλικιωμένοι πεθαίνουν πρόωρα επειδή ο αποκλεισμός εμποδίζει την άφιξη φαρμάκων για καρδιακές παθήσεις, υψηλή αρτηριακή πίεση και διαβήτη. Δεν πρόκειται για έλλειψη πόρων. Είναι μια σκόπιμη απαγόρευση. Οι εταιρείες που θέλουν να πουλήσουν στην Κούβα δέχονται κυρώσεις, διώκονται και απειλούνται. Οι κυβερνήσεις τους παραμένουν σιωπηλές. Και όλο αυτό το διάστημα, ένας Κουβανός παππούς σφίγγει το στήθος του και περιμένει. Ο θάνατος δεν δίνει καμία προειδοποίηση.

Ο αποκλεισμός, ναι.

ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΩ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΟΥ:

Καταγγέλλω το γεγονός ότι στην Κούβα, οι θερμοκοιτίδες χρειάστηκε να κλείσουν λόγω έλλειψης καυσίμων. Ότι τα νεογέννητα αγωνίζονται να επιβιώσουν ενώ η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών αποφασίζει ποιες χώρες μπορούν να μας πουλήσουν πετρέλαιο και ποιες όχι. Ότι οι Κουβανές μητέρες έχουν δει τη ζωή των παιδιών τους να απειλείται επειδή μια εντολή που υπογράφηκε σε ένα γραφείο στην Ουάσινγκτον αξίζει περισσότερο από το κλάμα ενός μωρού 90 μίλια μακριά από τις ακτές τους.

Πού είναι η διεθνής κοινότητα; Πού είναι οι οργανισμοί που υπερασπίζονται τόσο σθεναρά τα παιδιά; Ή μήπως τα κουβανέζικα παιδιά δεν αξίζουν να ζήσουν;

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΜΙΑΣ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙΣΑΣ ΠΕΙΝΑΣ:

Καταγγέλλω τον αποκλεισμό ως σκόπιμη προσπάθεια δημιουργίας πείνας. Δεν είναι ότι υπάρχει έλλειψη τροφίμων χωρίς λόγο. Είναι ότι μας εμποδίζουν να το αγοράσουμε. Είναι ότι τα πλοία που μεταφέρουν τρόφιμα παρενοχλούνται. Είναι ότι οι τραπεζικές συναλλαγές μπλοκάρονται. Είναι ότι οι εταιρείες που μας πωλούν δημητριακά, κοτόπουλο και γάλα υφίστανται κυρώσεις.

Κραυγή αγωνίας ενός εκπαιδευτικού – Μέρος 2ο

Ακολουθεί το 3ο μέρος σε επόμενη δημοσίευση 

Ανδρέας Δρυμιώτης

25.01.2026 • Καθημερινή 

Διαβάστε ΕΔΩ το 1ο μέρος 

Συνεχίζω και σήμερα την αφήγηση του εκπαιδευτικού, ο οποίος παραιτήθηκε γιατί δεν άντεχε αυτά που γίνονταν στο σχολείο. Δυστυχώς, αυτά που θα διαβάσετε είναι πραγματικά ασύλληπτα και αναδεικνύουν το τεράστιο πρόβλημα που έχουμε με τη σημερινή νεολαία, την οποία συνεχώς κανακεύουμε. Μάλιστα, σε μεγάλο βαθμό εξηγούν και την έντονη έκρηξη βίας από ανηλίκους, για την οποία διαβάζουμε καθημερινά περιστατικά. Συγκεκριμένα, σε 35.559 ανέρχονται οι υποθέσεις στις οποίες έχουν κατηγορηθεί ανήλικοι για εμπλοκή σε ποινικά αδικήματα την περίοδο από το 2021 έως και το α΄ εξάμηνο του 2024 και τους έχουν απαγγελθεί κατηγορίες. «Και διηγώντας τα να κλαις».

[…] Τη 2η φορά που είχα μάθημα στο ΕΠΑΛ, δηλαδή την Τετάρτη 12/10/22, κατάφερα αρχικά να κάνω μάθημα σε δύο τμήματα της Γ΄ τάξης, ίσως επειδή ήταν πρώτες ώρες και νύσταζαν, ίσως και όχι. Στη συνέχεια όμως βρέθηκα πάλι στο ίδιο τμήμα της Α΄ όπου αντιμετώπισα μια παρόμοια κατάσταση με την 1η φορά, μόνο που τώρα υπήρχαν μέσα και μαθητές από άλλα τμήματα –ένας γνωστός ως ο πρόεδρος του Β΄ πληροφορικής– του κατά γενική ομολογία πιο παραβατικού τμήματος του σχολείου.

Ο συγκεκριμένος είχε διήμερη αποβολή και περιφερόταν όπου ήθελε, μου τον παρουσίασαν ως μαθητή της τάξης λέγοντάς μου άλλο επίθετο από κάποιον που πραγματικά έλειπε.

Σε κάποια στιγμή ζήτησα από μια μαθήτρια που βαφόταν να κρύψει το κινητό της και η μαθήτρια μου απάντησε «να τελειώσω το φρύδι μου πρώτα». Της είπα ότι δεν μπορώ να περιμένω και της το πήρα από εκεί που το είχε ακουμπημένο. Τότε σηκώθηκε και με ύφος απειλητικό μου είπε, «φέρε αμέσως πίσω το κινητό μου», της ζήτησα να αλλάξει ύφος και της είπα ότι αν το θέλει θα πρέπει να βγει έξω. Το πήρε και βγήκε έξω. Τα περιστατικά αυτά γίνονταν μέσα σε γενικευμένη βαβούρα. Σε κάποια στιγμή με παρότρυνση του «προέδρου του Β΄ πληροφορικής» άρχισαν να στριγγλίζουν όλοι μαζί και να χτυπάνε τις καρέκλες γελώντας. Τους είπα ότι εφόσον δεν θέλουν να γίνει μάθημα θα βάλω σε όλους απουσία και ζήτησα από την απουσιολόγο να το κάνει. Ξανακαταλήξαμε στον λυκειάρχη. Μάθημα πάλι δεν έγινε.

Η κατάσταση κορυφώθηκε στο διάλειμμα όταν ενώ καθόμουν στο γραφείο των καθηγητών ήρθε απειλητικός εξωσχολικός «νταής» και προσπάθησε να με εκφοβίσει. Φώναζε, «ποιος είναι αυτός ο μάγκας που βγάζει έξω επειδή έχουν κινητά» ή κάτι παρόμοιο. Του είπα, «εγώ είμαι». Μου λέει, «βγες έξω» και βγήκα. Μου λέει, «εσύ έβγαλες έξω την κοπέλα μου;» και ήρθε και κόλλησε στην κυριολεξία τη μύτη του στη μύτη μου.

Ιδού η μητσοτακική προδοσία!!!

Οι μάσκες του εθνομηδενισμού πέσαν. Τις έριξε ο Μανώλης Κοττάκης με το αποκαλυπτικό του ρεπορτάζ στην «Εστία της Κυριακής».

Πλέον όλη η Ελλάδα γνωρίζει ότι ο Μητσοτάκης είναι εθνικός μειοδότης.

Μέχρι πρότινος μεθόδευε το ξεπούλημα του Αιγαίου παρασκηνιακά.

Κατόπιν της βόμβας Κοττάκη το κάνει… βάζοντας την υπογραφή του, δένοντας κατά αυτό τον τρόπο τα χέρια μελλοντικά τόσο της χώρας όσο και του επόμενου πρωθυπουργού που θα θελήσει να λυτρώσει την πατρίδα από τα χέρια των Μεμέτηδων και των Αμερικανών φίλων τους.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της «Εστίας της Κυριακής», στη σύμβαση μεταξύ Ελληνικής Δημοκρατίας και Chevron έγινε μια προσθήκη της τελευταίας στιγμής προς κατοχύρωση της δεύτερης «για την περίπτωση που κατά τη διάρκεια των ερευνών, των εξορύξεων και της ενδεχόμενης εμπορικής εκμετάλλευσης του κοιτάσματος τεθούν εκτός των αρχικών οικοπέδων περιοχές οι οποίες ήταν σε δικαιοδοσία της χώρας μας, να μεταβιβαστούν με διεθνή συμφωνία σε άλλη χώρα».

Δεν είναι fake news. Σωστά διαβάζετε. Οι Πρέσπες του Αιγαίου πήραν σάρκα και οστά.

Ωστόσο ο κύριος Μητσοτάκης επιχειρεί μάταια να επισκιάσει την προδοσία διά της υποτιθέμενης ευμάρειας που θα προκύψει για τον λαό από την εξόρυξη των κοιτασμάτων.

Φραγκοδίφραγκα τα οποία θα έρθουν σε καμία 15ετία… κι αν.

Δ. Κωνσταντακόπουλος:Οι μαυραγορίτες και οι δοσίλογοι είναι ακόμη εδώ.

Η συνέντευξη της ιστορικού Βασιλικής Λάζου στο militaire channel για τα γεγονότα του Δεκεμβριανά του 1944, προκάλεσε «ζωηρή» συζήτηση. Αναφερόμαστε σε όλες τις απόψεις που εκφράστηκαν καλοπροαίρετα και με επιχειρήματα. Πολλά τα ερωτήματα που θέτουν οι πολίτες, για τα γεγονότα του Δεκέμβρη του 1944. Η συζήτηση και οι προβληματισμοί προφανώς επεκτείνονται και σε όσα τραγικά ακολούθησαν.

Στο στούντιο του militaire channel ο δημοσιογράφος-συγγραφέας Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος, δίνει συνέχεια στη συζήτηση για ένα από τα «δύσκολα» ιστορικά γεγονότα που σημάδεψαν την χώρα. Όπως πάντα η ανάλυση του χωρίς «στρογγυλέματα».
«Υπάρχει μια κόκκινη γραμμή που συνδέει, τον Μαυροκορδάτο, τους Μαυρομιχαλαίους που δολοφόνησαν τον Καποδίστρια, αυτούς που αποκεφάλισαν τον αρχηγό του ΕΛΑΣ, αυτούς που πρόδωσαν την Κύπρο…Αυτοί εξασφάλισαν ότι η Ελλάδα θα είναι αποικία στην αρχή των Εγγλέζων και μετά των Αμερικανών…Στο κοινωνικό πεδίο περάσαμε στους κοτζαμπάσηδες, στους μαυραγορίτες και τους δωσίλογους που είναι σήμερα η ιθύνουσα οικονομική τάξη», λέει ο κ.Κωνσταντακόπουλος.

Δώσαμε στούς Τούρκους τήν εὐκαιρία μέ τήν Διακήρυξη τῶν Ἀθηνῶν καί μέ τό Κοινό Ἀνακοινωθέν τῆς Ἄγκυρας νά θεωροῦν «μονομερῆ ἐνέργεια» τήν ἄσκηση τῶν κυριαρχικῶν μας δικαιωμάτων στήν Μεσόγειο.

Του Μανώλη Κοττάκη

Εμεῖς καί τά γράψαμε τόν Δεκέμβριο καί τά εἴπαμε χθές, ἀλλά, ὡς συνήθως, φωνή βοῶντος…

Δώσαμε στούς Τούρκους τήν εὐκαιρία μέ τήν Διακήρυξη τῶν Ἀθηνῶν καί μέ τό Κοινό Ἀνακοινωθέν τῆς Ἄγκυρας νά θεωροῦν «μονομερῆ ἐνέργεια» τήν ἄσκηση τῶν κυριαρχικῶν μας δικαιωμάτων στήν Μεσόγειο.

Καί γιά νά μήν παραβιάσουμε ἐμεῖς οἱ ἔξυπνοι τίς ὑπογραφές μας, προχθές, κατά τήν τελετή ὑπογραφῆς τῆς συμβάσεως μέ τήν Chevron, τόσο ὁ Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ὅσο καί ὁ ὑπουργός Ἐνέργειας Σταῦρος Παπασταύρου ἀπέφυγαν νά ποῦν ὁτιδήποτε θά ἐνοχλοῦσε τήν Ἄγκυρα: Οὔτε γιά ἔμπρακτη κατάργηση τοῦ τουρκολιβυκοῦ μνημονίου μίλησαν, οὔτε γιά ἀμφισβήτηση τῆς «Γαλάζιας Πατρίδας» λάλησαν, οὔτε γιά ἄσκηση ἐθνικῶν κυριαρχικῶν δικαιωμάτων εἶπαν τίποτε.

Θά περίμενε κανείς ὅτι αὐτό θά… ἐξετιμᾶτο. Μπά! Ἡ γείτων ὄχι μόνο δέν «ἐξετίμησε» τήν ἑλληνική «σιωπή», ἀλλά ἀνέθεσε στό ἀναρμόδιο Ὑπουργεῖο Πολέμου (Ἄμυνας), ἀντί τοῦ Ἐξωτερικῶν ἤ τοῦ Ἐνέργειας, νά ἐκδώσει χθές ἐπιθετική δήλωση εἰς βάρος τῆς χώρας μας καί εἰς βάρος τῶν ἐθνικῶν κυριαρχικῶν μας δικαιωμάτων.

Ἡ ἀπειλή εὐθεῖα! Καί ἐδῶ ἀρχίζουν τά ὡραῖα: Βγῆκε χθές σέ ραδιοφωνικό σταθμό τοῦ Πειραιῶς ὁ ὑπουργός Ἐνέργειας Σταῦρος Παπασταύρου, πού φιλοδοξεῖ νά προαχθεῖ σέ ὑπουργό Ἐξωτερικῶν στόν ἀνασχηματισμό, γιά νά ἀπαντήσει ὡς μή ὄφειλε (αὐτό ἦταν ἁρμοδιότης τοῦ Πενταγώνου) στό τουρκικό Ὑπουργεῖο Ἄμυνας. Καί ἀφοῦ εἶπε καμμιά δεκαριά φορές τό ἐπώνυμο «Μητσοτάκης» γιά νά καταγραφεῖ στόν μετρητή ἐγκωμίων τῆς Πειραιῶς, καί ἀφοῦ προσέθεσε ὅτι ἡ ἰδιωτική Chevron ἀναγνωρίζει τά δίκαιά μας στήν Μεσόγειο, παρ’ ὀλίγο νά «πνιγεῖ» στόν ἀέρα ὅταν δημοσιογράφος τόν ρώτησε τό ἑξῆς: Σημαίνει ἡ παρουσία τῆς Chevron ὅτι καί οἱ ΗΠΑ ὡς χώρα ἀναγνωρίζουν τίς θέσεις μας καί ἀμφισβητοῦν τό τουρκολιβυκό μνημόνιο;

Σέ αὐτή την «ἐρωτησούλα» δέν ἀπάντησε ὁ κύριος ὑπουργός. Μπορεῖ νά ἐπαίρεται ἰδιωτικῶς ὅτι μιλᾶ ἀπό τό πρωί ἕως τό βράδυ στό κινητό του μέ τήν πρέσβυ Γκίλφοϋλ, ἀλλά στήν εὐθεῖα ἐρώτηση ἄν οἱ ΗΠΑ ἀναγνωρίζουν τίς θέσεις μας ὁ κύριος Παπασταύρου «πέταξε χαρταετό» τέσσερεις μέρες πρίν τήν Καθαρά Δευτέρα!

Γιατί αυτή η ΣΙΩΠΗ για την ΚΙΒΩΤΟ;

Γιώργος Τασιόπουλος 

Γιατί ΣΙΩΠΑ η κοινωνία, οι πολίτες, και κυρίως η Εκκλησία(!!!), όταν τουλάχιστον 7 ανήλικοι ομολόγησαν ότι πιέστηκαν να ψευδομαρτυρήσουν;

Γιατί δεν πρέπει κανείς να αναρωτιέται πώς δομές φιλοξενίας ανηλίκων με τεράστιο έργο,  υποκαθιστούν την ίδια την πολιτεία καθώς αυτή αδυνατεί να το παράσχει;

 Πώς δομές που στήθηκαν με υποδειγματικό τρόπο χωρίς τη συμμετοχή του κράτους πέρασαν σε άλλα χέρια μαζί και το οικονομικό τους απόθεμα και τώρα υπολειτουργούν και διαλύονται με μόνους κερδισμένους τα διορισμένα νέα στελέχη που αποζημιώνονται με υπέρογκα ποσά για τον έργο τους?

Γιατί τέτοια ΣΙΩΠΗ για την απόφαση καταδίκης στον πατέρα Αντώνιο στις ημέρες μας, είμαστε τόσο ευτυχείς για τον τρόπο που επιτελεί το καθήκον της η δικαιοσύνη και χαίρει της εμπιστοσύνης μας;

Μήπως αυτή η ΣΙΩΠΗ γιατί η κυβέρνηση έχει δώσει δείγματα γραφής και με δικαιοσύνη αντιμετώπισε περιπτώσεις φίλων της που κακοποίησαν σεξουαλικά ανήλικους; (Λιγνάδης, Γεωργιάδης, Κολωνός κλπ)

Αν τέτοια ΣΙΩΠΗ είναι η απάντηση της κοινωνίας των πολιτών στο τόσο ΑΔΙΚΟ 

ας μην ψάχνουμε τις αιτίες σε επίορκους κρατικούς λειτουργούς, στην κακή πολιτεία, 

 η πρωταρχική αιτία των όσων κακών συμβαίνουν στην χρεοκοπημένη πατρίδα μας είμαστε ΕΜΕΙΣ η αιτία, τα χειρότερα έρχονται!

Καρυστιανού: Μου πρότειναν το υπουργείο Δικαιοσύνης – Με ποιον θέλει debate – Επίθεση από ΠΑΣΟΚ

25/02/2026

ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΟΡΕΣΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ

Διευκρινίσεις ως προς τις δηλώσεις της για το θέμα των αμβλώσεων που προκάλεσαν σάλο, έδωσε σε συνέντευξη της η Μαρία Καρυστιανού προαναγγέλλοντας τη δημιουργία του κόμματός της πριν από το καλοκαίρι. Παράλληλα, η πρώην πρόεδρος του Συλλόγου Θυμάτων των Τεμπών, δήλωσε ότι είναι απέναντι «από όλους τους πολιτικούς μοιράζοντας «καρφιά» προς πάσα κατεύθυνση.

Για την Ζωή Κωνσταντοπούλου η Μαρία Καρυστιανού είπε: «Τη συναντάω στα δικαστήρια αλλά μέχρι εκεί. Πολιτικά δεν έχουμε να συζητήσουμε κάτι. Ένα διάστημα ήταν και δικηγόρος μου». Για τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, Νίκο Ανδρουλάκη: «Μου έκανε εντύπωση η στάση του με τις υποκλοπές. Δεν πίεσε να μάθει γιατί τον άκουγαν. Ήταν ένα κομμάτι που αφορούσε τη Δημοκρατία γενικότερα. Για ποιο λόγο ο κύριος Μητσοτάκης έπρεπε να ακούει τους πάντες. Άρα όταν και ως αντιπολίτευση δεν κάνεις κάποια πράγματα, δημιουργεί δεύτερες και τρίτες σκέψεις για τους λόγους που δεν το κάνεις…».

Για τον Κυριάκο Βελόπουλο: «Δεν μου έχει κάνει πρόταση συνεργασίας. Άλλοι πολιτικοί ναι… Μου έκανε εντύπωση η στάση του στις υποκλοπές και με τον κύριο Ράμμο, στήριξε την κυβέρνηση. Κακώς. Κάποια σημεία δείχνουν την εικόνα και τι είναι κρυμμένο από πίσω, την ουσία».

Για τον Αλέξη Τσίπρα: «Ως πολίτης είμαι επιθετική απέναντι σε όλους τους μνημονιακούς πρωθυπουργούς. Ένας άνθρωπος που εκφράζει την Αριστερά, είχε μία πολιτική που εκφράζει της Δεξιά… Οι πράξεις και τα έργα είναι πολύ πιο βαριά από τα λόγια. Ο κόσμος θα γυρίσει την πλάτη του σε όλο το σύστημα. Ό,τι ρούχα και να φορέσει το σύστημα είναι το ίδιο. Θεωρώ ότι ο κόσμος δε θα την πατήσει ξανά. Έβγαλε βιβλίο και κατηγόρησε τους συνεργάτες του. Η αποποίηση της ευθύνης δείχνει ότι κάποιος είναι αδύναμος».

Η Καρυστιανού για τις αμβλώσεις

Μιλώντας στο Open, η Καρυστιανού έκανε ένα βήμα πίσω για τις αμβλώσεις, λέγοντας ότι «το ανθρώπινο δικαίωμα της γυναίκας να ορίζει το σώμα της δεν θα της το πάρει κανένας» και ότι ο σχετικός νόμος ισχύει εδώ και χρόνια. Υποστήριξε, ωστόσο, ότι απαιτείται δημόσιος διάλογος για τα κοινωνικά ζητήματα που συνδέονται με το θέμα.

Παρέθεσε στοιχεία, αναφέροντας ότι στην Ελλάδα καταγράφονται «200.000 έως 300.000 αμβλώσεις ετησίως», συγκριτικά με περίπου 70.000 στην Ιταλία, 100.000 στη Γερμανία και 225.000 στη Γαλλία. Κατά την ίδια, οι υψηλοί αριθμοί «αντανακλούν το επίπεδο κοινωνικής μέριμνας και υγείας» και το ζήτημα είναι «τι κάνουμε ως κοινωνία για να περιορίσουμε αυτόν τον αριθμό».

Το υπουργείο Δικαιοσύνης

Ποιος ήταν ο ξεχωριστός Τζέημς Πέτρας

25/02/2026

ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ

Υπήρξε ένας σημαντικός μαρξιστής και μάχιμος διανοούμενος του καιρού μας. Έχοντας γεννηθεί στις ΗΠΑ, από Έλληνες γονείς από την Λέσβο, μετανάστης 2ης γενιάς. Καθηγητής Κοινωνιολογίας της Ανάπτυξης στο State University of New York, Binghamton. Άρθρα του έχουν δημοσιευθεί μεταξύ άλλων στα περιοδικά Μonthly Review, New Left Review, Le Monde Diplomatique. Με τροτσκίζουσα ιδεολογική καταγωγή, περνά στο νεομαρξιστικό ρεύμα μητρόπολη-περιφέρεια τη δεκαετία του ’60, στη θεωρία της εξάρτησης, στη σχολή του ανεξάρτητου σοσιαλιστικού περιοδικού Μonthly Review (Πωλ Σουήζυ, Πώλ Μπαράν, Σαμίρ Αμίν, Αντρέ Γκούντερ Φρανκ, Κώστας Βεργόπουλος).

Στο σημείο αυτό μπορεί να ανιχνευθεί μια αντίστοιχη ιδεολογική διαδρομή με εκείνη του Ανδρέα Παπανδρέου και ίσως αυτό να ήταν ένα επιπλέον στοιχείο που τους έφερνε κοντά. Ο Πέτρας ανήκε στην παράδοση του κριτικού μαρξισμού, όπως ιδίως αυτός διαμορφώθηκε στα κινήματα του “παγκόσμιου 68”, διατηρώντας και τις δύο αυτές ιδιότητες στην ενότητά τους και μετά τους “σεισμούς του ‘89”, επικαιροποιώντας διαρκώς την ιδεολογικο-πολιτική του ταυτότητα μέχρι το τέλος της ζωής του, σταθερά σε αντιιμπεριαλιστική και ταξική οπτική.

Μολονότι πανεπιστημιακός, δεν τον χαρακτήριζε ο “ακαδημαϊσμός”. Απεναντίας η πολιτική-κινηματική του δραστηριοποίηση, αποτέλεσε ένα σταθερό στοιχείο που εγγράφεται στις αναλύσεις του, καθιστώντας αυτές ιδιαίτερα διεισδυτικές σε πολλά σημεία λόγω ακριβώς της κοινωνικής του γείωσης.

Η διαδρομή του, χαρακτηρίζεται από τη μελέτη και την ενεργό συμμετοχή του σε εγχειρήματα σοσιαλιστικής μετάβασης, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη Νότια Αμερική. Είναι στη Χιλή την περίοδο του Σαλβαδόρ Αλιέντε, 1970-1973, κινούμενος μεταξύ του σοσιαλιστικού κόμματος και του MIR (Κίνημα Επαναστατικής Αριστεράς), στο πλαίσιο της Λαϊκής Ενότητας και ειδικότερα βρίσκεται στο Σαντιάγο την 11η Σεπτεμβρίου 1973, ημέρα του πραξικοπήματος και δολοφονίας του Αλιέντε. Θα έχει παρουσία και στο εγχείρημα της Μπολιβαριανής Δημοκρατίας του Ούγκο Τσάβες την 1η δεκαετία του 21ου αιώνα.

Τζέημς Πέτρας και ΠΑΣΟΚ

Αμερικανικά σχέδια συγκυριαρχίας στο Αιγαίο

Του Κώστα Δημητριάδη

από τον Δρόμο της Αριστεράς

Τις τελευταίες μέρες και ειδικότερα μετά τη συνάντηση Μητσοτάκη-Ερντογάν στην Άγκυρα (11/2), έρχονται στο φως πιο ανάγλυφα σχεδιασμοί που επί αρκετό διάστημα κυοφορούνται «στη σκιά». Διαφορετικά νήματα εξελίξεων συγκλίνουν. Σε τι;

Σε πρώτο πλάνο, οι ΗΠΑ της εποχής Τραμπ παρεμβαίνουν άμεσα και χοντροκομμένα. Πάνε «να κόψουν και να ράψουν στα μέτρα τους» την ευρύτερη περιοχή της Μ. Ανατολής. Με τις «λύσεις» που απεργάζονται και έχουν στον πυρήνα τους την προώθηση ενός «μεγάλου Ισραήλ». Με τη διάλυση της Συρίας και τώρα με τη μεθοδευόμενη επίθεση με στόχο τον διαμελισμό του Ιράν να είναι στο επίκεντρο των επιδιώξεών τους. Ενταγμένοι μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο έρχονται –και μάλιστα εξ όσων αποκαλύπτονται, σύντομα, με ορίζοντα το 2027‒ σχεδιασμοί για προκρούστειες μοιρασιές του Αιγαίου, και της Ανατολικής Μεσογείου. Και βεβαίως για αντίστοιχες «λύσεις κλεισίματος» του Κυπριακού.

Η δουλειά έχει ανατεθεί σε πρόσωπα του περιβάλλοντος Τραμπ (έξω από την παραδοσιακή γραφειοκρατία της αμερικανικής διπλωματίας). Στους πρέσβεις των ΗΠΑ σε Άγκυρα και Αθήνα – τον Τ. Μπάρακ και την Κ. Γκίλφοϊλ αντίστοιχα και σ’ έναν διαχρονικό άνθρωπο ειδικών αποστολών, τον Ρ. Γκρενέλ. Ο τελευταίος, που παλαιότερα είχε υπάρξει βασικός παράγοντας των αμερικανικών «σχεδίων» για το Κοσσυφοπέδιο, τώρα αποκαλύπτεται ότι ως σύμβουλος του Αμερικανού προέδρου μαγειρεύει με γοργό βηματισμό από το παρασκήνιο την παρουσίαση συγκεκριμένων σχεδίων.

Ο Ερντογάν για τον «διεθνή ρόλο» της Τουρκίας και τη Θράκη – Τι είπε για τη συνάντηση του με τον Κ.Μητσοτάκη

Μήνυμα διεθνούς ρόλου, αποτροπής συγκρούσεων και διεύρυνσης του διπλωματικού της αποτυπώματος έστειλε ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν μετά τη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου. Ο Τούρκος πρόεδρος αναφέρθηκε παράλληλα στη συνάντησή του με τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη,θέτοντας ξανά θέμα για τη Θράκη.

Ο διεθνής ρόλος της Τουρκίας

Ο Τούρκος πρόεδρος υπογράμμισε τη διεθνή επιρροή της χώρας και την προσπάθεια αποτροπής κλιμάκωσης κρίσεων. «Αυτή τη στιγμή, ο άνεμος της Τουρκίας φυσάει σε όλο τον κόσμο. Όλοι αναρωτιούνται τι σκέφτεται η Τουρκία, τι κάνει, ποια είναι η στάση της απέναντι στις νέες εξελίξεις και ποια μέτρα θα λάβει. Προσπαθούμε να αποτρέψουμε τις εντάσεις από το να εξελιχθούν σε θερμές συγκρούσεις», τόνισε.

Ο Ταγίπ Ερντογάν υπογράμμισε τη γεωπολιτική σημασία της Τουρκίας ως κόμβου τριών ηπείρων, αναφέροντας ότι «είμαστε μια χώρα που βρίσκεται στο σημείο συνάντησης τριών ηπείρων, της Ευρώπης, της Ασίας και της Αφρικής. Προσπαθούμε να αξιοποιήσουμε αποτελεσματικά τα πλεονεκτήματα που προσφέρει στη χώρα μας αυτή η στρατηγική γεωγραφική θέση».

Ο Τούρκος πρόεδρος επανέλαβε τη συμβολή των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων και στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ. Όπως είπε: «Η άσκηση Steadfast, μία από τις μεγαλύτερες και πιο ολοκληρωμένες ασκήσεις του ΝΑΤΟ, που ξεκίνησε στις 20 Φεβρουαρίου, έδειξε για άλλη μια φορά σε όλο τον κόσμο το επίπεδο που έχουν φτάσει οι ένοπλες δυνάμεις της Τουρκίας».

Επιτέλους στη δημόσια τηλεόραση μια συζήτηση για το Κυπριακό!

Το ένοχο κομματικό - πολιτικό σύστημα έχει επιβάλλει τη λήθη και την απουσία από το δημόσιο διάλογο για το σημαντικότερο ζήτημα του Ελληνισμού, το Κυπριακό! 

 Ο δημοσιογράφος κ. Σαχινης το τολμά και σε μια τρίωρη συζήτηση αναδεικνύει όλες τις πτυχές του!

Στις "Αντιθέσεις" μια μεγάλη συζήτηση για τις γεωπολιτικές -γεωοικονομικές και κοινωνικές συνέπειες στην Ανατολική Μεσόγειο σε ένα κόσμο αβεβαιότητας , προβολής ισχύος και ανακατανομής συσχετισμών, με επίκεντρο το Κυπριακό, τις Ελληνοτουρκικές σχέσεις και τις προεκτάσεις της αναθεωρητικής στρατηγικής της Τουρκίας έναντι του Ελληνισμού

Γιατί το Κυπριακό , το Αιγαίο αλλά και τα μεγάλα πεδία στην Ανατολική Μεσόγειο εισέρχονται στην πιο κρίσιμη φάση αναδιαμόρφωσης συσχετισμών, συμμαχιών και εξελίξεων.

Το Ελλαδικό πολιτικό σύστημα σε Αθήνα και Λευκωσία, το αφήγημα της Διζωνικής-Δικοινοτικής Ομοσπονδίας , ποιες οι εναλλακτικές του και ποια τα όρια του Κυπριακού στη σχέση Αθήνας- Άγκυρας

Όταν 262 φωτογραφίες επαναφέρουν την ιστορία, την πολιτική, τη δικαιοσύνη

Θεοφάνης Μαλκίδης

1.Ένα ακόμη ατιμώρητο έγκλημα των κατακτητών

Ήταν 1η Μαΐου του 1944, όταν οι Γερμανοί κατακτητές, διέπρατταν ένα ακόμη (δυστυχώς ατιμώρητο μέχρι σήμερα) μαζικό έγκλημα. Η εκτέλεση στην Καισαριανή, των διακοσίων Ελλήνων πατριωτών, κρατουμένων στο στρατόπεδο του Χαϊδαρίου, αποτελεί μία ακόμη κηλίδα στη ιστορία της ανθρωπότητας, μία ακόμη βάρβαρη πράξη των κατακτητών, για την οποία μέχρι σήμερα δεν έχει αποδοθεί δικαιοσύνη.

Η εκτέλεση των διακοσίων Ελλήνων έχει και μία πολύ ιδιαίτερη παράμετρο, που αποδεικνύει για ακόμη μία φορά, το μεγαλείο της αντίστασης στους κατακτητές και τους ελληνόφωνους συνεργάτες τους, καθώς και το ήθος των ανθρώπων που θυσίασαν τη ζωή τους για την ελευθερία της πατρίδας μας, με την πράξη του Ναπολέοντα Σουκατζίδη.

2.Ήθος, πατριωτισμός, ηρωισμός

Ο Ναπολέων Σουκατζίδης γεννήθηκε στην Προύσα το 1909 από γονείς Ποντιακής καταγωγής. Μετά τη Γενοκτονία από τον ατιμώρητο Κεμαλισμό από την οποία διασώθηκε η οικογένειά του και αυτός, εγκαταστάθηκε στην περιοχή του Αρκαλοχωρίου του νομού Ηρακλείου Κρήτης, αλλά έμελλε να δολοφονηθεί από το Ναζισμό.

Εκεί τελείωσε την Μέση Εμπορική Σχολή και εργαζόταν ως λογιστής, ενώ γνώριζε καλά την αγγλική, ρωσική, γερμανική, γαλλική και τουρκική γλώσσα, ενώ είχε και συγγραφικό έργο. Κατά την διάρκεια της κατοχής συνελήφθη και κρατήθηκε στις φυλακές των Τρικάλων, της Λάρισας και από τον Σεπτέμβριο του 1943 στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Χαϊδαρίου.

Εκεί οι Γερμανοί τον χρησιμοποίησαν ως διερμηνέα και το όνομά του ήταν μεταξύ των διακοσίων Ελλήνων που επρόκειτο να εκτελεστούν στην Αθήνα, ως αντίποινα για την εκτέλεση του διοικητή της 41ης Γερμανικής Μεραρχίας Οχυρών Υποστράτηγου Φραντς Κρεχ, στην περιοχή των Μολάων Λακωνίας. Ο διοικητής του στρατοπέδου συγκέντρωσης Χαϊδαρίου Καρλ Φίσερ, όταν ο Σουκατζίδης διάβασε και το δικό του όνομα στην λίστα των μελλοθάνατων του είπε να παραμείνει στην θέση του.

Παναγιώτης Ποταγός, ο περιφρονημένος μεγάλος Έλληνας εξερευνητής που αποθεώθηκε παντού εκτός από τον τόπο του.

Του Μπάμπη Ανδριανόπουλου

Ένας σπουδαίος Αρκάς, ο γιατρός από τη Βυτίνα.

Ας τον γνωρίσουμε ή ας τ

ον ξαναθυμηθούμε με αφορμή την επέτειο του θανάτου του (24 Φεβρουαρίου 1903)

Έγραψε το αυτόν ο Φώτης Κόντογλου στο βιβλίο του με τίτλο:

"Φημισμένοι άνδρες και λησμονημένοι":

"Αὐτὸ τὸ βιβλίο δὲν εἶναι γραμμένο γιὰ σοβαροὺς ἀνθρώπους. Δόξα σοι ὁ Θεός, ὑπάρχουνε ἀκόμα ἄνθρωποι, ποὺ τοὺς ἀρέσουνε τὰ ἁπλὰ πράγματα, οἱ ἱστορίες καὶ τὰ παραμύθια. Κ᾿ ἡ δική μου τέχνη εἶναι ἁπλὴ καὶ τὴν κάνω γιὰ τοὺς ἁπλούς. Τί δὲν τραβήξανε τόσοι καὶ τόσοι δυνατοὶ ἄνθρωποι, ἀπ᾿ αὐτὰ τὰ ζωντόβολα, ἀπ᾿ αὐτουνοὺς τοὺς σοβαροὺς ἀνθρώπους, ποὺ κρίνουνε τὴν πολιτεία τους καὶ τοὺς περιφρονᾶνε καὶ τοὺς τυραγνᾶνε καὶ ποὺ στὸ τέλος σπέρνουνε τσουκνίδες καὶ ἀπήγανο ἀπάνω στὸ κιβούρι τους.

Τότε και τώρα απέναντι στους Ναζί...

Του Φοίβου Οικονομίδη 

Το 146π.χ.  οι Έλληνες έδωσαν την τελική τους μάχη αντιστεκόμενοι στη ρωμαϊκή κατάκτηση στη Λευκόπετρα τηςΚορίνθου. Ο νέος στρατηγός της ΑχαΪκής Συμπολιτείας στρατηγός Δίαιος απελευθέρωσε περί τις 12 χιλιάδες δούλους για να ενισχύσει την ελληνική αντίσταση απέναντι στις υπέρτερες δυνάμεις των Ρωμαίων του στρατηγού Μόμμιου.  Οι Έλληνες πολέμησαν γενναία αλλά νικήθηκαν τελικά.

Τον Απρίλιο του 1941 οι Γερμανοί εισέβαλαν στην Ελλάδα.  Στις 23 Απριλίου, ο νέος πρωθυπουργός της δοτής κυβέρνησης του Γεώργιου Β', Εμμανουήλ Τσουδερός, σε διάγγελμα του προς τον ελληνικό λαό πριν να εγκαταλείψει την Αθήνα κατέληξε δηλώνοντας ''Έλληνες καρτερέιτε'', αντί να απελευθερώσει όλους τους φυλακισμένους και να καλέσει σε παλλαΪκή αντισταση τον ελληνικό λαό.Όσοι από τους κρατούμενουςαπό το δικτατορικό καθεστώς της 4ης Αυγούστου, κομμουνιστές, αριστεροί, δημοκράτες, δεν κατόρθωσαν να δραπετεύσουν,παραδόθηκαν στους Γερμανούς. 

Αν και ο γραμματέας του ΚΚΕ Ν.Ζαχαριάδης με γράμμα του μετα την ιταλική επίθεση του Μουσολίνι κατά της Ελλάδας στις  28 Οκτωβρίου 1940,που δημοσιεύθηκε,στον ελληνικό Τύπο, τόνιζε ότι ''ο λαός της Ελλάδας διεξάγει σήμερα έναν πόλεμο εθνικοαπελευθερωτικό ενάντια στο φασισμό του Μουσολίνι''και ότι ''στον πόλεμο αυτό που τον διευθύνει η κυβέρνηση Μεταξά όλοι μας πρέπει να δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις''.

Ο Κίσινγκερ για τον Μέττερνιχ, τον Καποδίστρια και την ηθική- Διονύσης Δρόσος

Militaire News

Γράφει ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΔΡΟΣΟΣ*

Πασίγνωστη είναι η φράση που αποδίδεται στον Κίσινγκερ: «Οι Έλληνες είναι ένας δύσκολος, αν όχι ακατόρθωτο να τιθασσεύσει κανείς, λαός. Γι’αυτό και θα πρέπει να χτυπήσουμε στις πολιτισμικές του ρίζες: ίσως τότε να τους αναγκάσουμε να
συμμορφωθούν. Εννοώ, φυσικά, να χτυπήσουμε τη γλώσσα τους, τη θρησκεία τους, τα πολιτισμικά κι ιστορικά αποθέματά τους προκειμένου να εξουδετερώσουμε την ικανότητά τους να αναπτύσσονται, να διακρίνονται ή να κυριαρχούν, καταργώντας έτσι ένα εμπόδιο στα ζωτικά μας στρατηγικά πλάνα στα Βαλκάνια, τη Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή».

Το πώς αντιμετωπίστηκε αυτή η ιστορία περί του εν λόγω εδαφίου λέει ίσως περισσότερα για εμάς από όσο το ίδιο περιεχόμενό του. Όπως συμβαίνει συνήθως σε αυτή τη χώρα, υπήρξε έντονη και θορυβώδης διαίρεση. Οι μεν το είδαν ως ομολογία μίσους των προαιώνιων εχθρών της Ελλάδας. Οι δε αμφισβήτησαν κατά πόσον πρόκειται για κάτι που όντως γράφηκε και κατηγόρησαν τους προηγούμενους για ιδεοληψία, εθνικισμό, θρησκοληψία, αντισημιτισμό και άλλα παρόμοια. Και οι δύο στάσεις, όσο αντίθετες κι αν φαίνονται, λειτουργούν τελικά ως άλλοθι αποφυγής του ουσιώδους: όχι του αν η φράση ειπώθηκε λέξη προς λέξη, αλλά του αν περιγράφει με ακρίβεια μια πραγματική και εφαρμοσμένη στρατηγική εξουσίας.

Οι παλαιότεροι που έζησαν την εφηβεία τους με το βινύλιο, θυμούνται ότι τα τραγούδια κυκλοφορούσαν και σε δίσκους 45 στροφών. Από την μία πλευρά ήταν γραμμένο το κυρίως σουξέ και στην άλλη πλευρά υπήρχε ένα άλλο τραγούδι, συνήθως (όχι πάντα όμως) μικρότερη επιτυχία. Αυτή την πίσω πλευρά το λέγαμε flip side. Η μεμψιμοιρία ότι «όλοι μας ζηλεύουν και μας μισούν γιατί είμαστε ‘ανώτεροι’ πάντων (‘αυτονόητα’, κληρονομικώ δικαίω, μάλλον)» έχει ως flip side, την εθελοτυφλία πως «δεν είμαστε παρά κομπλεξικοί Βαλκάνιοι μη εκσυγχρονισμένοι που δεν έχουμε άλλη σωτηρία από το να ακολουθούμε πιστά τους ισχυρούς ‘φίλους’ μας». Δύο πλευρές του ίδιου δίσκου της υποτέλειας, της αδράνειας και της αναμονής ενός υπερκόσμιου μεσσία με κοσμική όμως αποστολή.

Μπορεί να είναι πρότυπο για την Ελλάδα το αναπτυξιακό μοντέλο της Ασίας;

24/02/2026

EPA/FRANCK ROBICHON

ΣΚΛΑΒΟΥΝΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

Τί είναι το αναπτυξιακό κράτος; Το κράτος που ανήκει στο Έθνος και όχι στις κυρίαρχες οικονομικές ελίτ. Ένα μάθημα από την ανατολή που επανέρχεται στο προσκήνιο με την δραματική κατάρρευση της παγκοσμιοποίησης.

Το αναπτυξιακό κράτος είναι ένα κράτος στρατηγικά προσανατολισμένο στην εθνική οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη, το οποίο: διαθέτει ισχυρή, αυτόνομη και αξιοκρατική γραφειοκρατία, καθορίζει μακροπρόθεσμες εθνικές προτεραιότητες, κατευθύνει το χρηματοπιστωτικό σύστημα προς παραγωγικούς σκοπούς, διατηρεί λειτουργική συνεργασία με την αγορά χωρίς να υποτάσσεται σε αυτή.

Κεντρική του αρχή είναι ότι το κράτος ανήκει στο έθνος — στην ιστορία, στη μνήμη και στο μέλλον του — και όχι σε επιμέρους οικονομικά συμφέροντα. Η θεωρητική και πρακτική μορφή του αναπτυξιακού κράτους αναδείχθηκε κυρίως στην Ανατολική Ασία. Θα δούμε τις περιπτώσεις της Ιαπωνίας και της Κορέας.

Αρχικά στην Ιαπωνία, ιδιαίτερα μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το κράτος συγκρότησε ένα πρότυπο εθνικά κατευθυνόμενης ανάπτυξης με βασικό θεσμό το Ministry of International Trade and Industry (MITI). Η προπολεμική ιδεολογία του kokutai (εθνική οντότητα) μετασχηματίστηκε σε αναπτυξιακό εθνικισμό. Το κράτος θεωρήθηκε “φύλακας” της εθνικής ταυτότητας και της συλλογικής ευημερίας. Η οικονομική πρόοδος αντιμετωπίστηκε ως συνέχεια της ιστορικής αποστολής του έθνους.

Νεοσυντηρητισμός και η κρίση του δυτικού οικουμενισμού

Δευτέρα 23 Φεβρουαρίου 2026

Tiberio Graziani

Πηγή: The Slingshot

Φιλολογική γενεαλογία, ευρωπαϊκές περιφέρειες και προσαρμογές της ηγεμονίας των ΗΠΑ

Αυτό το άρθρο επιχειρεί μια γενεαλογική και φιλολογική ανασύνθεση του νεοσυντηρητισμού ως προσαρμοστικής μορφής της Δυτικής ηγεμονίας κατά τη διάρκεια μιας κρίσης του φιλελεύθερου-δημοκρατικού οικουμενισμού. Αντί να ερμηνεύεται ως μια απλή ενδεχόμενη ιδεολογία ή μια αντιδραστική οπισθοδρόμηση, ο νεοσυντηρητισμός αναλύεται εδώ ως ένας τρόπος αναδιοργάνωσης της εξουσίας όταν η ικανότητα της Δύσης να παράγει συναίνεση μέσω οικουμενιστικών αξιών μειώνεται προοδευτικά. Αναλύοντας την αμερικανική του προέλευση, τον μετασχηματισμό του σε κυβερνητικό δόγμα και τις επακόλουθες διαλογικές αναδιατυπώσεις του, το δοκίμιο ανασυνθέτει την ακολουθία που οδηγεί από τον αποφασιστικό οικουμενισμό της εποχής Μπους στις προσπάθειες μιας φιλελεύθερης-διεθνιστικής αποκατάστασης και, τέλος, στην εμφάνιση μορφών μετα-οικουμενιστικής ηγεμονίας. Ιδιαίτερη προσοχή δίνεται στη δομή κέντρου-περιφέρειας εντός της Δύσης υπό την ηγεσία των ΗΠΑ, καταδεικνύοντας πώς ο ευρωπαϊκός νεοσυντηρητισμός δεν είναι μια αυτόνομη παράδοση, αλλά ένα διαλογικό και στρατηγικό παρακλάδι, νομιμοποιημένο μέσω διατλαντικών δικτύων και επιλεκτικών πολιτισμικών αναφορών. Αυτό το άρθρο υποστηρίζει ότι η παρακμή της ευρωπαϊκής αυτονομίας δεν πρέπει να νοείται ως έλλειψη πολιτικής πρωτοβουλίας, αλλά μάλλον ως η προοδευτική διοχέτευσή της μέσα σε έναν ολοένα και πιο περιορισμένο πολιτικά νόμιμο χώρο λόγου. Συμπερασματικά, η κρίση της Δύσης ερμηνεύεται όχι ως κρίση αξιών καθαυτών, αλλά ως κρίση της σημασιολογικής τους δύναμης: όταν ο οικουμενισμός χάνει την ενσωματωτική του ικανότητα, η ηγεμονία τείνει να αναδιοργανωθεί μέσω ηθικών, στρατηγικών και μηχανισμών λήψης αποφάσεων που περιορίζουν τον χώρο για εσωτερικό πολιτικό πλουραλισμό.