Τρίτη 16 Ιανουαρίου 2018

Η πολύτιμη ομολογία του Ντιμιτρόφ

του Σταύρου Λυγερού  –

Ο Σλαβομακεδόνας υπουργός Εξωτερικών Ντιμιτρόφ έχει δίκιο όταν λέει ότι η χρήση του όρου “Μακεδονία” δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο της Ελλάδας. Πράγματι, πρόκειται για μια γεωγραφική περιοχή, η οποία στους νεότερους χρόνους εκτείνεται πέραν της ελληνικής Μακεδονίας, στη FYROM και στην επαρχία Πιρίν της Βουλγαρίας. Ο όρος “Μακεδονία” μπορεί να είναι ελληνικός, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως η χρήση του είναι αποκλειστικό προνόμιο της Ελλάδας. Και ο όρος “Ευρώπη” είναι ελληνικός, αλλά κανείς Έλληνας δεν διανοήθηκε να ισχυρισθεί πως δεν πρέπει να τον χρησιμοποιούν τα άλλα έθνη της Γηραιάς Ηπείρου.

Είναι προφανές πως τα παραπάνω ισχύουν για τη γεωγραφία και κατ’ επέκτασιν για τη γεωπολιτική πτυχή. Δεν αφορούν την ιστορική πτυχή. Η ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά των αρχαίων Μακεδόνων είναι οργανική συνιστώσα της αρχαίας ελληνικής κληρονομιάς. Επί αυτής δεν έχουν το παραμικρό δικαίωμα οι Σλάβοι που εποίκισαν τμήματα της ευρύτερης Μακεδονίας 1000 χρόνια μετά.
Κατά συνέπεια, ο Μέγας Αλέξανδρος δεν είναι κοινή κληρονομιά των Ελλήνων και των Σλαβομακεδόνων, όπως αυθαιρέτως ισχυρίσθηκε ο Ζάεφ. Η αρχαία Μακεδονία, άλλωστε, δεν είχε τα ίδια όρια με τη Μακεδονία των νεότερων χρόνων. Σε γενικές γραμμές περιοριζόταν στην περιοχή που καλύπτει σήμερα η ελληνική Μακεδονία.

Η Ελλάδα δεν έχει συμφέρον να είναι αντίθετη στη χρήση του γεωγραφικού όρου “ελληνική Μακεδονία” κατ’ αντιδιαστολή με τα άλλα γεωγραφικά τμήματα της Μακεδονίας που βρίσκονται στη FYROM και στη Βουλγαρία. Πρώτον, επειδή αυτή είναι η πραγματικότητα. Δεύτερον, επειδή αποδεχόμενοι αυτή τη λογική οι Σλαβομακεδόνες ουσιαστικά παραιτούνται από τη μονοπώληση του όρου Μακεδονία. Και παραιτούμενοι δεν μπορούν να υπερασπιστούν το όνομα “Δημοκρατία της Μακεδονίας”, έστω και για εσωτερική χρήση. Θα πρέπει το όνομα του κράτους να αποτυπώνει το γεγονός ότι πρόκειται για Μέρος κι όχι για το Όλον.
Το όνομα “Άνω Μακεδονία” στη σλαβική εκδοχή του (Γκορναμακεντόνιγια) αντανακλά την πραγματικότητα της περιοχής και ως εκ τούτου είναι ένα όνομα που δεν θίγει τις θεμιτές ευαισθησίες καμίας πλευράς. Εννοείται πως συζητούμε για τη συνταγματική ονομασία για κάθε χρήση και διεθνώς και στο εσωτερικό.
Η αρχή ότι πρόκειται για Μέρος κι όχι για Όλον, την οποία παραδέχθηκε ο Ντιμιτρόφ, πρέπει να αποτυπώνεται πάντού, δηλαδή και στο όνομα της εθνότητας και της γλώσσας. Δεν έχουν δικαίωμα οι Σλάβοι της FYROM να ονομάζονται “Μακεδόνες”, ούτε η γλώσσα τους “μακεδονική”. Με τα ονόματα αυτά μονοπωλούν τον όρο “Μακεδονία” και τα παράγωγά του, κάτι που δήλωσαν πως δεν δικαιούται να καμία πλευρά. Όπως και οι Έλληνες, έτσι και οι Σλαβομακεδόνες είναι μία από τις εθνότητες που κατοικούν στην ευρύτερη γεωγραφική περιοχή που στους νεότερους χρόνους ονομάζεται Μακεδονία.
Συμπερασματικά, εάν τα ελληνικά κόμματα υπερβούν την πολιτική-εκλογική κερδοσκοπία και τη σύγχυση, εάν προσεγγίσουν με εθνική ευθύνη το ζήτημα, η ελληνική διπλωματία έχει πλέον την ευκαιρία να πατήσει στην παραδοχή Ζάεφ-Ντιμιτρόφ για να οδηγήσει σε μία λύση που θα αντανακλά την πραγματικότητα στην περιοχή και ως εκ τούτου θα ακυρώνει το ιδεολόγημα του “Μακεδονισμού”. Από ό,τι φαίνεται, όμως, στην Αθήνα έχουν μπει σε λάθος δρόμο…

ΠΗΓΗ: https://slpress.gr/
 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.