Κίνημα, κόμμα, ανάθεση

Σειρά σημειωμάτων για το συλλογικό «Εμείς» στην Ελλάδα του 2026 (2)

Κίνημα, κόμμα, ανάθεση

του Ρούντι Ρινάλντι

Εισαγωγικά

Πολλά θα μπορούσαν να ειπωθούν για δύο σημαντικά κοινωνικά φαινόμενα, τη μορφή-κίνημα και τη μορφή-κόμμα. Έχουν γραφτεί άπειρα και για τα δύο. Υπάρχει και η θεωρία και οι συζητήσεις για τα δύο, όπως υπάρχει και η ιστορία, η πολυμορφία και ο τρόπος που υπήρξαν ή υπάρχουν είτε τα κινήματα είτε τα κόμματα. Όπως άλλωστε και η εξουσία, το πολιτικό σύστημα, η πολιτική σκηνή, το μπλοκ κοινωνικών δυνάμεων, η τεχνοπολιτική, η επικοινωνία, ο κυβερνητισμός-διαχείριση εντός ορισμένων ορίων, η ανάθεση και η διαμεσολάβηση, ενώ γίνεται λόγος και για στρεβλή εκπροσώπηση, λαϊκισμό, καθεστώτα έκτακτης ανάγκης και τόσα άλλα. Στο παρόν σημείωμα δεν θα τα προσπεράσουμε αλλά, παραμένοντας κάπως υποψιασμένοι ότι αυτά υπάρχουν και είναι πυκνά, ή και εμφανίζονται όχι με τόσο καθαρές και τακτοποιημένες μορφές, θα επικεντρωθούμε σε δύο-τρία ζητήματα που υπάρχουν στην Ελλάδα κατά τις δύο τελευταίες δεκαετίες (2010-2026). Αυτή η προσγείωση ή αυτοπεριορισμός θα κάνει ίσως πιο εμφανείς ορισμένους δικούς μας προσδιορισμούς και εκτιμήσεις για το τι είναι αναγκαίο, σήμερα-τώρα, για το κεντρικό θέμα που μας απασχολεί: το συλλογικό «Εμείς» στην Ελλάδα του 2026.

 Επειδή το κεντρικό ζήτημα του υποκειμένου δεν αφορά κάτι στιγμιαίο, όπως μια έκρηξη οργής ή ένα αυθόρμητο κίνημα, ούτε μια εκλογική διαδικασία ή ένα ποσοστό, αλλά το πώς και με ποιο σχέδιο και πρόταση μπορούμε να απαντήσουμε στο Υπαρξιακό Πρόβλημα της χώρας. Αυτό έτσι κι αλλιώς προϋποθέτει πολλά πράγματα σε επίπεδο αντίστασης και νέας συνείδησης, σε επίπεδο κίνησης και εναλλακτικού σχεδίου που υπερβαίνει αυτά που κραδαίνει η κυρίαρχη άποψη περί «πολιτικής» ως διαχείρισης, ως κυβερνησιμότητας, ως καθεστώτος παγίωσης ενός μοντέλου μεταπρατικού και εξαρτημένου. Άρα, κίνημα, κόμμα, ανάθεση στην Ελλάδα 2010-2026.

Καθεστώς, πολιτικό σύστημα, κοινωνία, κίνημα (ή κινήματα)

Πριν μας πάρει το… 25ο ποτάμι (και μας σηκώσει)

Γρηγόρης Ρουμπάνης

Οσοι καμώνονταν -και καμώνονται ακόμα δυστυχώς- ότι καλώς έχουν τα πεπραγμένα περί υποταγής της Ελλάδας στα μνημόνια διότι «έσωσαν τη χώρα», ας δώσουν τώρα το στίγμα τους μέσα στη θύελλα που έχει ξεσηκώσει η σύγκρουση του αρχιερέα του δολαρίου Τραμπ με τη συμπλεγματική και βεβαίως ανίσχυρη Ευρώπη. Στοχαζόμενοι και τα επακόλουθα στη γειτονιά μας.

Στην ελληνική ιστορία ως ο πλέον καταστροφικός πολιτικός ηγέτης έχει καταγραφεί ο Αλκιβιάδης. Του οποίου οι εμπνεύσεις για την προσωπική του επικράτηση με όχημα την Αθηναϊκή Δημοκρατία τον οδήγησαν μέχρι και την αυλή του Πέρση βασιλιά, για να γευτεί στο τέλος την ατίμωση τόσο ο ίδιος όσο και η πόλη του με την υποταγή της στους Τριάκοντα Τυράννους. Και ω της σημερινής απειλητικής προς το κλεινόν άστυ (διαχρονικά αντιστεκόμενο με πείσμα σε κάθε είδους Μήδους και μηδίσαντες) συμφοράς, φλερτάρει με παρόμοιες παρεκτροπές ο Κυρ. Μητσοτάκης.

Ο ακόμη πρωθυπουργός δεν δικαιούται να επιρρίπτει τις ευθύνες στους πριν από αυτόν για τον πνιγηρό εναγκαλισμό της χώρας με τους δανειστές. Και να καμώνεται ότι απλώς «οι άλλοι» τού έδεσαν τα χέρια. Πρώτον, έχει ψηφίσει ο ίδιος και η παράταξή του τα αχρείαστα κατά Πέτρο Ρουμελιώτη, εκπρόσωπο τότε της Ελλάδας στο ΔΝΤ, μνημόνια. Δεύτερον, διαχειρίζεται τη νεο-αποικιοποίηση της Ελλάδας, όπως ακριβώς ο ίδιος το επιδίωξε. Αλλά αισθανόμενος εγκλωβισμένος πια αναζητεί στηρίγματα ανάμεσα σ’ αυτούς που δεν τον υπολογίζουν. Και γιατί να τον υπολογίσουν; Ενας απλός διαχειριστής είναι. Ο «καλπάζων νέος Τζον Γουέιν» δεν θέλει να τον ξέρει. Ο θλιβερός καγκελάριος έχει τις δικές του σκοτούρες, ο πουρκουάς Γάλλος πρόεδρος βλέπει ατιμωτικό το τέλος και της δικής του θητείας, ενώ ο ανυπόληπτος ένοικος της Ντάουνινγκ Στριτ ούτε ξέρει πού έχει πεταμένο το χαρτάκι με το τηλέφωνό του.

ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΡΑΥΜΑ ΚΑΙ Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ Ο - ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΔΡΟΥΛΙΔΑΚΗΣ

ΠΗΓΗ:https://youtu.be/QU4FWJEWEls?si=Xu6kegqQbe9yP7hw

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

ΑΝΙΧΝΕΥΟΝΤΑΣ ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΤΟΥ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ:

2026. 'Eτος Καποδίστρια.

Γεώργιος Σκλαβούνος

 Ο Καποδίστριας ως Τρόπος  και ως Δρόμος:

ΑΝΙΧΝΕΥΟΝΤΑΣ ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΤΟΥ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ:

Για  μια Παιδεία Εθνικής  και Κοινωνικής Ενότητας:

Για  μια Παιδεία απεναντι στον φατριασμό και τον διχασμό.

 Καποδίστριας προς τον Λόρδο  Κάστελρη. (Lord Castlereagh)

Υπουργο εξωτερικών της τότε  Μεγάλης Βρετανίας :

Παρίσι, 10/22/1815:

 …......."Ο νους έχει το κράτος του. Και δια λαόν ευαίσθητον, πνευματώδη, προικισμένον υπό φαντασίας και πλουσίων ιστορικών μνημείων, αυτό το κράτος είναι πηγή εκ της οποίας πρέπει να αντλήση τα μέσα της εντέλειάς του. 

Εν σύστημα εκπαιδεύσεως, ίνα εφαρμόζηται εις ωφέλειαν και πραγματικάς χρείας κατά την παρούσαν κατάστασιν των Ιονίων Νήσων, πρέπει να θεμελιούται εις όσα γενικώς αφορώσι το να επαναφέρωσιν εις το γενεθλιακόν αυτών έδαφος τας επιστήμας και τα ωραία γράμματα (φιλολογίαν) και εις τον αποτελεσματικώτερον σκοπόν κυρίως του να φέρη βαθμηδόν το Ιόνιον έθνος εις κατάστασιν πολιτισμού αναλόγου εις την τύχην, ήτις αυτώ επιφυλάσσεται. Θέλει δε επιτευχθεί ευκόλως αυτό το αντικείμενον με τα εξής μέτρα:

1) Να ανεγείρη εν τω Ιονίω Κράτει εν μόνο και μέγα καθίδρυμα εκπαιδεύσεως δημοσίας και εθνικής…

Εις το ίδρυμα τούτο πρέπει αμισθί να καταστούν συμμέτοχοι των ευεργετημάτων του αριθμός ωρισμένος μαθητών εκ της τάξεως των αστών ενδεών και του κοινού λαού.

Μέγας Βασίλειος: “Η πείνα είναι η πιο μεγάλη από τις συμφορές των ανθρώπων και ο φοβερότερος θάνατος από όλους τους θανάτους”.

ΘΑΝΑΣΗΣ Ν. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

«Ας φέρουμε, παρακαλώ, στον νου μας το εξής σκηνικό:

Κάποιοι άνθρωποι κατευθύνονται στο θέατρο για να παρακολουθήσουν μια παράσταση. Φτάνουν, αλλά δεν βρίσκουν θέση. Όλα τα καθίσματα είναι καπαρωμένα. Οι άνθρωποι αυτοί λοιπόν μένουν εκτός θεάτρου. Το ενδιαφέρον όμως εδώ είναι το εξής: Ελεύθερες θέσεις δεν υπάρχουν, διότι κάποιοι άλλοι είχαν σπεύσει πρώτοι, και δεν έπιασαν μία θέση για τον εαυτό τους, αλλά πέντε. Όχι πέντε θέσεις για πέντε άτομα, αλλά πέντε θέσεις για ένα άτομο – για την άπλα του. Το πιάσιμο ωστόσο αυτών των θέσεων δεν έγινε με παράνομη έφοδο και κατάληψη. Έγινε νόμιμα, με συναλλαγή την οποία αναγνωρίζει ο νόμος, ο οποίος νόμος άλλωστε υπόσχεται κοινωνική ειρήνη. 

Την σκηνή αυτή του θεάτρου την δανείστηκα από μια αποστροφή του Μεγάλου Βασιλείου. Και την προχωρώ. Έχουμε ανθρώπους που μένουν εκτός θεάτρου, και προφανώς έχουμε και ανθρώπους οι οποίοι δεν ξεκινούν καν να πάνε στο θέατρο, διότι απλούστατα αν πληρώσουν για το θέατρο, δεν θα πληρώσουν για το ηλεκτρικό ρεύμα του σπιτιού τους. Tο σκηνικό μπορεί μάλιστα να βαρύνει ακόμα περισσότερο, αν σκεφτούμε και τα παιδιά όλων των εμπλεκομένων στη σκηνή: και αυτού που έκλεισε για τον εαυτό του τα πέντε καθίσματα, και εκείνων που μένουν έξω.

Όπως και να ‘χει πάντως, το σκηνικό αυτό είναι ένα σκηνικό όπου θα πει κανείς ότι δεν υπάρχει βία. Πότε θα μιλήσουμε για βία; Μόλις σκάσει αίφνης ένα περιστατικό που διαταράσσει την υφιστάμενη ειρήνη: μόλις, για παράδειγμα, κάποιος σηκώσει χέρι. Τότε, προφανώς θα κινητοποιηθούν πολλοί. Κάποιοι για να συλλάβουν τον δράστη, κάποιοι για να προλάβουν την επίθεσή του, κάποιοι για να στηρίξουν το θύμα, και κάποιοι πιο ψαγμένοι για να φροντίσουν και τον ίδιο τον δράστη: για να τον παραπέμψουν σε μια τηλεφωνική γραμμή στήριξης ή σε συνεδρίες ώστε να μπορέσει να διαχειριστεί το τραύμα του και τον θυμό του.

''Ένα πολιτικό κόμμα δεν είναι αυτοσκοπός''

Του Δημήτρη Βασιλειάδη 

    Δύο θεμελιώδη στοιχεία της σκέψης του Μιχάλη Χαραλαμπίδη σχετικά με το θεσμό του κόμματος (τη γέννηση και την εξέλιξη του), ανάμεσα στα πάρα πολλά πάνω σ΄ αυτό το ζήτημα που είναι διάχυτα στο έργο του και που τα ανακαλύπτει κανείς διαβάζοντας τα βιβλία του, ήρθαν στο νου μου με αφορμή τη γέννηση κομμάτων που απασχολούν την δημοσιότητα  αυτές τις μέρες. Όλα αυτά τα θεμελιώδη στοιχεία, ο Μιχάλης θεωρεί ότι είναι απαραίτητες προϋποθέσεις για τη γέννηση και εξέλιξη ενός κόμματος, που όμως, όταν δεν υπάρχουν, μοιραία, το αποτέλεσμα δεν θα είναι κόμμα, αλλά μη-κόμμα (αγαπημένη του έκφραση) όπως υποστηρίζει ο ίδιος. 

Το ένα λοιπόν από τα δύο θεμελιώδη στοιχεία που θα παρατεθούν παρακάτω έχει να κάνει με το κόμμα-αρχηγός- ηγέτης, στο κατά πόσο δηλαδή ένα προσωποπαγές, αρχηγικό κόμμα έχει προοπτικές εξέλιξης, και το άλλο,  με τις διαδικασίες που το γεννάν, την ουσία τους, τις μεγάλες ανάγκες και ιδέες που το γεννούν, κυρίως όμως με την διαφάνεια τους, την συμμετοχή ή μη των πολιτών σ΄ αυτές κλπ.

  

    Ο Μιχάλης αναπτύσσει αυτές τις σκέψεις έχοντας, σαν μοντέλο -ας πούμε-  το ΠΑ.ΣΟ.Κ. Όμως, ό,τι έχει γράψει πάνω σ΄ αυτό το θέμα, παρά το γεγονός ότι αναφέρεται πάνω στην εξέλιξη του ΠΑ.ΣΟ.Κ., αποτελεί έναν θεμελιώδη οδηγό για να αναλύσει κανείς το κόμμα, ως συστατικό στοιχείο της δημοκρατίας. Όσον αφορά το κόμμα-αρχηγός,  ο Μιχάλης, παρά το γεγονός ότι θεωρεί πως το ηγετικό χάρισμα ενός πολιτικού μπορεί να λειτουργήσει αναζωογονητικά,…

‘’…πολλές φορές ο αρχηγός –Leader- αυτός που διαθέτει ένα προσωπικό χάρισμα και ικανότητες μπορεί να επαναφέρει την φλόγα των ιδανικών της πολιτικής, να αναζωογονήσει ένα πολιτικό κίνημα…’’

 …θεωρεί τελικά, ότι αυτό θα λειτουργήσει αρνητικά για το κόμμα, όπως χαρακτηριστικά γράφει για το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και την καταλυτική επιρροή του Αντρέα: 

    ‘’Το πέρασμα στο προσωπικό κόμμα του αρχηγού  έλεγξε  παρά απελευθέρωσε τη δυναμική της Δημοκρατικής παράταξης…’’

33 ΑΦΟΡΙΣΜΟΙ

Gustave Thibon (+19 Ιανουαρίου 2001)

Του Κώστα Χατζηαντωνίου 

*

Υπάρχουν δύο είδη ανθρώπων που δεν αντέχω: αυτούς που δεν αναζητούν τον Θεό και αυτούς που φαντάζονται ότι τον έχουν βρει.

*

Το να δικαιώνει κανείς τον Θεό σημαίνει να δικαιώνει μια συγκεκριμένη αντίληψη που έχει για τον Θεό και, κατά συνέπεια, να δικαιολογεί τον εαυτό του.

*

Το θείο αστέρι είναι εσωτερικό και αόρατο· φωτίζει την ψυχή του ταξιδιώτη και όχι το μονοπάτι που βαδίζει· μας δίνει αρκετή πίστη για να ξεπεράσουμε τα πάντα, αλλά δεν μας απαλλάσσει από τίποτα.

*

Η μνησικακία είναι ένα είδος δηλητηριασμένης πίστης όπου το προσβεβλημένο μέρος σφυρηλατεί άρρηκτους δεσμούς με το προσβλητικό και τον παραβάτη. Και όταν παύει να είναι πάθος, γίνεται συνήθεια και καθήκον: ακριβώς όπως ο γάμος.

*

Θα πρέπει να διακρίνουμε δύο είδη κακών πραγμάτων: τις αμαρτίες που διαπράττονται χωρίς ευχαρίστηση και τις αρετές που ασκούνται χωρίς αγάπη.

*

Να είσαι διακριτικός και θα φαίνεσαι μυστηριώδης: το κύρος σου θα αυξηθεί ανάλογα με την επιφυλακτικότητά σου, γιατί οι άνθρωποι φαντάζονται θαύματα πίσω από κάθε κλειστή πόρτα. Κάθε καλυμμένο κενό τους δίνει την εντύπωση ενός κρυμμένου θησαυρού.

*

Η αληθινή υπερηφάνεια δεν βρίσκει περισσότερη τροφή στον καπνό της κοινής γνώμης από ό,τι η πλεονεξία βρίσκει στη συσσώρευση κίβδηλων νομισμάτων.

*

Το φιλοσοφικό πνεύμα συνίσταται στην προτίμηση των αληθειών που προκαλούν θάνατο από τα ψέματα που δίνουν ζωή.

*

Αυτοί που μας κρίνουν μπορούν να μας καταδικάσουν μόνο απ' έξω, αλλά αυτοί που δεν μας κρίνουν μας αναγκάζουν να καταδικάσουμε τους εαυτούς μας από μέσα.

Κούρδοι: Γιατί κατάπιε τη γλώσσα της η χαζοχαρούμενη Αριστερά

Του Πάνου Πικραμένου

Αλληλέγγυε! Σιωπάς για τους Κούρδους της Συρίας γιατί είσαι ψεύτης. Δεν είσαι ανθρωπιστής. Δεν σε ενδιαφέρουν οι κατατρεγμένοι, οι «λαοί», οι γενοκτονίες, τα δικαιώματα των γυναικών…

Παθαίνεις γλωσσοδέτη εμπρός στην -πραγματική αυτή τη φορά, γενοκτονία που έχουν υποστεί στην Τουρκία, στην εθνοκάθαρση και τις σφαγές από τους ισλαμιστές της Συρίας, στις εκτελέσεις και τις φυλακίσεις στο Ιράν.

Βλέπεις οι Κούρδοι δεν είναι μύθος, είναι άνθρωποι. Κι εσύ δεν ξέρεις τι να κάνεις με ανθρώπους. Εσύ χρειάζεσαι σύμβολα, ταυτότητα, ιδεολογικό κύρος, ηθικό προφίλ…

Έτσι δεν ξεσπαθώνεις στα social media, δεν διαδηλώνεις έξω από πρεσβείες, δεν γεμίζεις τους τοίχους με αφίσες, δεν διοργανώνεις «περιπολίες» κατά δικαίων και αδίκων στα σοκάκια της Αθήνας…

Σε ενδιαφέρει μόνο το είδωλο του εαυτού σου, το αφήγημα που έχεις οικοδομήσει για σένα.

Που «έφταιξαν» οι Κούρδοι

1. Είχαν το θράσος να συμμαχήσουν με τις ΗΠΑ. Άρα δεν αξίζουν τον οίκτο και τη στήριξη σου, τους ειρωνεύεσαι: «…καλά να πάθουν, όλοι ήξεραν ότι οι Αμερικάνοι θα τους εγκαταλείψουν εκτός από τους ίδιους…». Κάποιοι καγχάζουν και χαιρέκακα.

Πατήρ Κοσμάς Γρηγοριάτης Εν οδώ τελειούται

Σοφία Χατζή

27 Ιανουρίου 1989, Το μαρτύριο του έγινε δρόμος.

Ο πατήρ Κοσμάς Γρηγοριάτης πήγε στην Αφρική για να μείνει. Έμαθε το χώμα, τη γλώσσα, την αναμονή. Κι όπου υπήρχε έλλειψη, άφηνε τον εαυτό του. Ο δρόμος, τον κράτησε μέχρι τέλους, ώσπου η διακονία του έγινε επιλογή και τα βήματά του δεν θα να γύριζαν πίσω. Το τραγικό ατύχημα στις 27 Ιανουαρίου του 1989 δεν ήταν διακοπή· ήταν σφράγισμα. Το αίμα του έμεινε στη γη εκείνη. Και η γη το κράτησε. Οταν σουρουπώνει, κάποιες φορές οι μάμες συγκεντρώνονται και χορεύουν αργά, τελετουργικά γύρω απο τον τάφο του —όχι για να θρηνήσουν, αλλά για να θυμηθούν. Και υπάρχουν άνθρωποι που, φεύγοντας, διδάσκουν πώς μένει κανείς.

Η Σοφία Χατζή ταξίδεψε στο Κολουέζι και κατέγραψε μαρτυρίες απο ανθρώπους που τον γνώρισαν. Οι φωνές που ακολουθούν δεν αφηγούνται απλώς έναν άνθρωπο. Μαρτυρούν ένα πέρασμα που εγινε δρόμος για άλλους.

Βοηθήστε το ιεραποστικό έργο στην μητρόπολη Κατάγκας

ΠΗΓΗ:https://youtu.be/g9CL_j1BWfo?si=7j-g8tkx68HbOT9Z
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

30 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΗ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ ΤΩΝ ΟΦΕΙΛΩΝ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ: ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΚΙ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ!

Πριν από 30 χρόνια, ιδρύθηκε το Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα. Μετά από πολύχρονες διεργασίες, στις 22 Ιανουαρίου 1996 οι Μανώλης Γλέζος, Λάκης Σάντας, Ευάγγελος Μαχαίρας, Πέτρος Ανταίος, Γεώργιος Αλέξανδρος Μαγκάκης, Στέλιος Ζαμάνος, Βασίλης Πριόβολος, Χαράλαμπος Ρούπας, Θεόδωρος Καλλίνος, Στέφανος Ληναίος, κορυφαίες μορφές της Εθνικής Αντίστασης, και μαζί τους οι Γιάννης Σταμούλης, Αριστόβουλος Μάνεσης, Μιχάλης Ράπτης (Πάμπλο), Λουκιανός Κηλαηδόνης, Δημήτρης Παπαχρήστος, Ολύμπιος Δαφέρμος, Αντώνης Καρράς, Μανώλης Μηλιαράκης, Κώστας Παπαγιαννάκης, Νώντας Ζαφειρόπουλος, Δημήτρης Ευσταθιάδης, Δημήτρης Φατούρος, Φωτεινή Σακελλαρίου-Καμπυλαυκά, Δαμιανός Βασιλειάδης, Αλέξανδρος Κουτσομητόπουλος, Βασίλης Στρομπολάκος, Γιώργος Κατηφόρης, Ανδρέας Κιντής, Μανώλης Κατριβάνος, Επαμεινώνδας Πανάς, Ελένη Μπενά, Προκόπης Παπαστράτης και Ασπασία Παπαστράτη, Ειρήνη Λαμπράκη, Πέτρος Κουλουφάκος, Άλκης Ρήγος, Αντώνης Ρουπακιώτης, Σταμάτης Αλαχιώτης, Νίκος Λιόλιος, Κώστας Μπλάθρας, Μαγδαληνή Λίτινα, Γιάννης Μηλιός, Δημήτρης Μπελαντής, Γιώργος Μπελαβίλας, Λίτσα Παπαϊωάννου, Ροζέ Μιλλιέξ, Πότης Παρασκευόπουλος, Ελένη Ανουσάκη, Λουκάς Αξελός, Νίκος Λεβογιάννης, Άννα Βαγενά, Γιάννης Γαμβρίλης, Γιώργος Παπαγιαννόπουλος, Δημήτρης Τσουκαλάς, Ρέγκας Γιάννης, Βούλα Δαμιανάκου, και συνολικά 365 Αντιστασιακοί, μέλη οικογενειών θυμάτων της Κατοχής και εκπρόσωποι μαρτυρικών δήμων, αντιδικτατορικοί αγωνιστές και ενεργοί πολίτες προχώρησαν στην αποφασιστική αυτή πράξη για την απόδοση Δικαιοσύνης στον πολύπαθο λαό μας!

Το Εθνικό Συμβούλιο, έπιασε το νήμα των αγώνων του Φοίνικα, των Οργανώσεων Ομήρων, των Αντιστασιακών Οργανώσεων, των Ενώσεων Θυμάτων και πάλεψε για την ανάδειξη της διεκδίκησης των γερμανικών οφειλών σε ζήτημα μείζονος, εθνικής σημασίας. Και η Ελλάδα πήρε φωτιά, ενώ πολλές οργανώσεις και ομάδες αλληλεγγύης στο δίκαιο αγώνα μας αναπτύχθηκαν και εντός της Γερμανίας, από Γερμανούς δημοκράτες και αντιφασίστες, με πιο συνεπή την Ομάδα “AK Distomo” από το Αμβούργο. 

Η Ευρώπη και ο αρκτικός της καθρέφτης

του ΚΩΣΤΑ ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΙΟΥ

Θα ήταν φαινόμενο κωμικό αν δεν αφορούσε τόσο άμεσα τη ζωή μας. Μιλώ για τη στρατηγική παράλυση της ευρωπαϊκής ηγεσίας παρά τα αλλεπάλληλα ραπίσματα του πιο αυθεντικού εκπροσώπου του αμερικανικού ήθους. Οι διακηρύξεις αλληλεγγύης προς τη Δανία, τα δειλά αντίμετρα, οι τελετουργικές δηλώσεις περί σεβασμού της κυριαρχίας και της αυτοδιάθεσης των εθνών (στον αρκτικό κύκλο και τις ουκρανικές πεδιάδες τουλάχιστον), ελάχιστα καλύπτουν την σκληρή πραγματικότητα: 

η Ευρώπη δεν διαθέτει ούτε τα στρατιωτικά μέσα, ούτε την πολιτική βούληση να αντιμετωπίσει κατά μέτωπον τον Αμερικανό προστάτη της. Όλοι γνωρίζουν ότι την κρίσιμη στιγμή, η Γροιλανδία θα κείται μακράν. 

Όμως το γεγονός είναι αδιαμφισβήτητο. Η Ευρώπη μετά από ογδόντα χρόνια βρίσκεται πάλι σε ένα γεωπολιτικό σημείο καμπής και το ζήτημα της Γροιλανδίας, καταδεικνύει περίτρανα αυτό που όλοι φοβούνται να πουν: 

η Ευρώπη δεν είναι εταίρος, αλλά ικέτης. Πώς φτάσαμε όμως ως εδώ;

 Γιατί καλή και άγια η οργή για τη χυδαιότητα του Ντόναλντ Τραμπ (παρότι μόλις πριν από λίγους μήνες η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, «πούλησε» την απόλυτη ταπείνωση ως μια καλή εμπορική συμφωνία), όμως αυτή δεν μπορεί να αποτελέσει συγχωροχάρτι για όσους που επί δεκαετίες έχτιζαν μια χωρίς ηθικές αρχές ευδαιμονιστική γραφειοκρατία που τώρα έντρομη πασχίζει να σώσει το σαρκίο της.

π. Ευάγγελος με τον π. Αντώνιο κ τους μάρτυρες της υπερασπίσεως

Συζήτηση του π. Ευαγγέλου με τον π. Αντώνιο και τους μάρτυρες της υπερασπίσεως 15 Δεκεμβρίου και 22 Ιανουαρίου 

Μια ταινία για τη Ροζάβα

🚩Μια ταινία για τη Ροζάβα και τις δημοκρατικές δυνάμεις της περιοχής που μάχονται για να υπερασπιστούν το λαό τους που απειλείται με αφανισμό.

🔴Τα ΜΜΕ σιωπούν, συντάσσονται με τις  μεγάλες δυνάμεις που  έχουν εγκρίνει τη βαρβαρότητα μέσα από το πρίσμα των δικών τους συμφερόντων και σχεδιασμών σε βάρος για άλλη μια φορά του  ιστορικού λαού των Κούρδων.

🔴Belkî Sibê σημαίνει «Ίσως Αύριο» & είναι το ντοκιμαντέρ ενός εθελοντή στρατιώτη σε μια επανάσταση. Απεικονίζει την στρατιωτική ζωή και τις μάχες στις πρώτες γραμμές του Διεθνούς Τάγματος Ελευθερίας, στις τάξεις του οποίου ο σκηνοθέτης πολέμησε, καθώς & την ζωή των πολιτών στα μετόπισθεν & τον κοινωνικό μετασχηματισμό που επιχειρείται στην Δημοκρατική Αυτόνομη Διοίκηση της Βόρειας και Ανατολικής Συρίας.

✔️Η ταινία του Αλέξη Νταλούμη μας δίνει την ευκαιρία να κατανοήσουμε την κατάσταση στην Μέση Ανατολή σήμερα, να δυναμώσουμε την αλληλεγγύη μας για τους Σύριους και Κούρδους αδερφούς μας & τις αδελφές μας που αγωνίζονται εκεί για την ελευθερία, την ισότητα και τη κοινωνική δικαιοσύνη.

✔️Το ντοκιμαντέρ αφηγείται ένα ταξίδι 18 μηνών μέσα στον πόλεμο και την επανάσταση, στη Ροζάβα (Δυτικό) Κουρδιστάν της ΒΑ Συρίας, κατά τη διάρκεια της προέλασης και της νίκης των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων κατά του ISIS, καθώς και την ιστορία του Διεθνούς Τάγματος Ελευθερίας.

✔️Η ταινία ακολουθεί ένα χρονοδιάγραμμα από τον Ιούλιο του 2016 (μάχη της Μίνμπιτζ) μέχρι το τέλος του 2017 (απελευθέρωση της Ράκα και κατάρρευση του Ισλαμικού Χαλιφάτου), αλλά περιλαμβάνει κι επικαιροποιημένο υλικό από τα τέλη του 2021.

___

✔️Δεδομένων των δραματικών εξελίξεων στη Ροζάβα, οι δημιουργοί της ταινίας αποφασίσανε να κάνουν μια επείγουσα πρεμιέρα της ταινίας 𝐁𝐞𝐥𝐤î 𝐒𝐢𝐛ê - A Journey Through The Syrian War and Rojava Revolution, για να αναδείξουν τί είναι οι Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις και τι έχουν κάνει για τον κόσμο.

✔️Αυτή την Κυριακή 25/1/2026, 19:00 ώρα Κεντρικής Ευρώπης (CET), στο YouTube.

Η δημοσιογραφική κάλυψη της κατάστασης στη Συρία είναι συντριπτικά μεροληπτική υπέρ της κυβέρνησης της Δαμασκού -και αυτό συμπεριλαμβάνει και τους αλγόριθμους.

Αναμένεται η ταινία να δεχθεί συντονισμένες επιθέσεις από κακόβουλους χρήστες και μποτ. 

Κάντε like, κοινοποιήστε κλπ για να στηρίξετε τις πιθανότητες της ταινίας να μην κατασταλεί.

Πώς ο ακροδεξιός μύθος των «ενόχων Κούρδων» ξεπλένει τα εγκλήματα της Άγκυρας

Του Πάνου Πικραμένου 

Με αφορμή την προηγούμενη ανάρτηση μου για την αδιαφορία μεγάλου τμήματος της  Αριστεράς για τους Κούρδους, εμφανίστηκε μια άλλη κατηγορία σχολίων από άτομα που θεωρούν ότι δεν πρέπει να τους στηρίζουμε επειδή «συμμετείχαν στις γενοκτονίες της Μικράς Ασίας».

Όσοι συμμετείχαμε ενεργά στην κουρδική επανάσταση τις περασμένες δεκαετίες, δεν ήρθαμε αντιμέτωποι μόνο με την αδιαφορία και την εχθρότητα της Αριστεράς, αλλά και με το φυλετικό μίσος της Ακροδεξιάς. Γιατί οι Κούρδοι, ως μουσουλμάνοι στην πλειονότητά τους και αλλοδαποί στην Ελλάδα, δεν χωρούσαν στο εθνικιστικό της Σύμπαν.

Εκεί εντοπίσαμε την προέλευση αυτού του επιχειρήματος που διαδιδόταν συστηματικά, χωρίς να εννοώ ότι όσοι το υιοθετούν είναι οπωσδήποτε ακροδεξιοί.

Ας ξεκαθαρίσουμε μερικά βασικά, χωρίς συνθήματα και χωρίς συναισθηματισμούς:

-Οι γενοκτονίες Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων οργανώθηκαν από το τουρκικό κράτος, τους Νεότουρκους και αργότερα το κεμαλικό καθεστώς. Ήταν κρατικό σχέδιο, με πολιτικές αποφάσεις, διαταγές, μηχανισμό και στόχο.

-Τα άτακτα σώματα (τσέτες - Çete δηλ άτακτοι, μπουλούκι) που χρησιμοποιήθηκαν δεν ήταν «κουρδικός στρατός». Ήταν παραστρατιωτικές ομάδες μισθοφόρων στρατολογημένες από το τουρκικό κράτος και περιλάμβαναν Κούρδους, Τούρκους, Τσερκέζους, Λαζούς και άλλα εγκληματικά στοιχεία κάθε είδους και καταγωγής.

Η ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΑΙΧΜΑΛΩΣΙΑ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΜΠΩΝ

Αντώνης Ανδρουλιδάκης 

Πώς χάνεται μια ιστορική ευκαιρία

Τα μεγάλα συλλογικά τραύματα ανοίγουν ιστορικά παράθυρα.

Ανοίγουν χώρο για νέο νόημα, νέα κοινωνική αυτοσυνείδηση και πιθανά νέο πολιτικό υποκείμενο. 

Αλλά τα παράθυρα αυτά δεν μένουν, ούτε ανοιχτά για πάντα, ούτε ουδέτερα. Πάντα κάποιος επιχειρεί να τα καταλάβει.

Το Κίνημα των Τεμπών γεννήθηκε ως αυθόρμητη κραυγή ενός λαού που είδε, ξανά, το κράτος να αποτυγχάνει στην πιο στοιχειώδη του λειτουργία: την ασφάλεια της ζωής. Ο ιδρυτικός μύθος της μεταπολίτευσης, το Τραύμα το Ανυπεράσπιστου, αποκαλύφθηκε και πάλι με δριμύτητα κάτω από τόνους προπαγάνδας κανονικότητας, σταθερότητας, εκσυγχρονισμού, εξευρωπαϊσμού και λοιπά.

Για μια στιγμή, διαφάνηκε κάτι σπάνιο: η δυνατότητα συγκρότησης ενός Δήμου πέρα από κόμματα, ιδεολογικά στρατόπεδα και παλιές διαιρέσεις, ενάντια στη φεουδαλική οργάνωση του πολιτικού συστήματος που για χρόνια λεηλατεί το κοινωνικό σώμα. 

Πολύ φοβάμαι πως σήμερα, αυτή η δυνατότητα απειλείται από μια διπλή διαδικασία: τη θρησκειοποίηση από τη Δεξιά και την εργαλειοποίησή της από τη συστημική Αριστερά.

Θρησκειοποίηση είναι η διαδικασία με την οποία ένα υπαρξιακό, κοινωνικό ή πολιτικό φαινόμενο μετατρέπεται σε αντικείμενο θρησκευτικού ή ηθικού νοήματος, αποσυνδεόμενο από τις υλικές, θεσμικές και πολιτικές του αιτίες και μετατίθεται στη σφαίρα της πίστης, της ηθικής ή της μεταφυσικής.

Προκόπιος Παυλόπουλος: Ο Ιωάννης Καποδίστριας ως ιδρυτής του Νεότερου Ελληνικού Κράτους

Στο πλαίσιο της εκδήλωσης Τιμής και Μνήμης για τον Πρώτο Κυβερνήτη της Ελλάδας Ιωάννη Καποδίστρια, την οποία διοργάνωσε ο Δήμος Αίγινας, ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Ακαδημαϊκός και Επίτιμος Καθηγητής της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Προκόπιος Παυλόπουλος μίλησε με θέμα: «Ο Ιωάννης Καποδίστριας ως ιδρυτής του Νεότερου Ελληνικού Κράτους». Κατά την ομιλία του αυτή ο κ. Παυλόπουλος επισήμανε, μεταξύ άλλων, και τα εξής

Στο πλαίσιο της εκδήλωσης Τιμής και Μνήμης για τον Πρώτο Κυβερνήτη της Ελλάδας Ιωάννη Καποδίστρια, την οποία διοργάνωσε ο Δήμος Αίγινας, ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Ακαδημαϊκός και Επίτιμος Καθηγητής της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Προκόπιος Παυλόπουλος μίλησε με θέμα: «Ο Ιωάννης Καποδίστριας ως ιδρυτής του Νεότερου Ελληνικού Κράτους». Κατά την ομιλία του αυτή ο κ. Παυλόπουλος επισήμανε, μεταξύ άλλων, και τα εξής:

«Πρόλογος

Με αισθήματα εξαιρετικής τιμής συμμετέχω σε αυτή την Εκδήλωση του Δήμου Αίγινας που είναι αφιερωμένη στην εθνικώς εμβληματική προσωπικότητα του Ιωάννη Καποδίστρια, του Πρώτου Κυβερνήτη του Νεότερου Ελληνικού Κράτους, στον οποίο η Πατρίδα μας οφείλει, κυριολεκτικώς, την υπόστασή της. Και τα αισθήματά μου αυτά είναι τόσο περισσότερο ειλικρινή, όσο η σημερινή εκδήλωση συμπίπτει με την 198η επέτειο από την ορκωμοσία εδώ στην Αίγινα, την πρώτη Πρωτεύουσα της Νεότερης Ελλάδας, την 26η Ιανουαρίου 1828 του Ιωάννη Καποδίστρια ως Κυβερνήτη. Αντί άλλης εισαγωγής παραπέμπω στην ακόλουθη περιγραφή της ιστορικής αυτής ημέρας από την «Γενική Εφημερίδα» της εποχής εκείνης: «Πρὶν ἔλθη ἡ 10 ὥρα πρὸ μεσημβρίας τῆς ἡμέρας αὐτῆς εἶχον γίνει ὅλαι αἱ εἰς τὴν πάνδημον ταύτην τελετὴν ἀνήκουσαι προετοιμασίαι. Ὁ δρόμος ὁ φέρων ἀπὸ τὴν οἰκίαν τοῦ Κυβερνήτου εἰς τὴν Ἐκκλησίαν τῆς Μητροπόλεως, ὅπου ἔμελλε νὰ τελεσθῇ ἡ ὁρκωμοσία, ἦτο κατεστρωμένος ἀπὸ ἐλαιῶν κλάδους. Ὅταν ἔφθασεν ἡ προσδιορισμένη ὥρα, ὁ Κυβερνήτης, συνοδευόμενος ἀπὸ τὰ ἤδη ἐκλεχθέντα μέλη τοῦ Πανελληνίου καὶ τὸν Γραμματέα τῆς Ἐπικρατείας, ἦλθεν εἰς τὴν Μητρόπολιν μετὰ τῆς προσηκούσης τάξεως ἐν μέσῳ πολυαρίθμου λαοῦ. Προηγοῦντο δὲ εἰς τὴν πομπὴν πρῶτον μὲν οἱ παῖδες τῆς Ἀλληλοδιδακτικῆς Σχολῆς μὲ τὴν σημαία των, φέροντες ὅλοι ἀνὰ χεῖρας κλάδους ἐλαίας· ἔπειτα δὲ δύο σημαῖαι Ἑλληνικαὶ καὶ ἡ μουσικὴ τοῦ Ἀγγλικοῦ δικρότου Οὐάρσπιτ. Ὅταν δὲ ἔφθασαν εἰς τὸν Ναόν, πρῶτον μὲν ἐτελέσθη παρὰ τοῦ Ἱεροῦ Κλήρου ἡ συνήθης Παράκλησις· ἔπειτα δὲ σταθεὶς ὁ Κυβερνήτης κατὰ πρόσωπον τοῦ Μητροπολίτου κρατοῦντος εἰς χεῖρας τὸ Ἱερὸν Εὐαγγέλιον, καὶ ἀνατείνας τὴν δεξιὰν ὡρκίσθη τὸν εἰς τὸ Ε΄ Ψήφισμα περιεχόμενον ὅρκον. Ἑπομένως ὡρκίσθησαν κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ τὰ μέλη τοῦ Πανελληνίου μετὰ τοῦ Γραμματέως τῆς Ἐπικρατείας τὸν παρὰ τοῦ αὐτοῦ Ψηφίσματος προσδιοριζόμενον ὅρκον. Τελεσθείσης τῆς ὁρκωμοσίας, ἐψάλη μικρὰ δοξολογία πρὸς τὸν Θεόν, καὶ μετ’ αὐτὴν ἡ συνήθης δέησις ὑπὲρ τῶν τριῶν Ἡγεμόνων τῶν προστατευόντων τὴν Ἑλλάδα. Εἰς τὴν δέησιν ταύτην ἡ πόλις ἐκανονοβόλησεν εἴκοσι καὶ μίαν. Μετὰ ταῦτα ἔγινεν ἑτέρα δέησις ὑπὲρ τοῦ Κυβερνήτου Κόμητος Καποδίστρια καὶ τῆς νέας Κυβερνήσεως τῆς Ἑλλάδος, καὶ τὰ ἐν τῷ λιμένι Ἀγγλικὰ καὶ Ρωσσικὰ πλοῖα ἐκανονοβόλησαν δέκα καὶ ἐννέα, ὑψώσαντα τὴν Ἑλληνικὴν σημαίαν, καὶ ἔχοντα ἐπὶ τῶν καταρτίων ἀναπεπταμένας ποικιλοχρόους πτερυγίας (Flammes). Ἀπεπληρώθη ἡ πάνδημος αὕτη τελετὴ διὰ τῆς συχνῆς ἀνευφημίας τοῦ λαοῦ «Ζήτω ὁ Κυβερνήτης ἡμῶν» καὶ ἡ Ἐξοχότης του ἐπέστρεψεν εἰς τὴν οἰκίαν του μὲ τὴν αὐτὴν πομπήν, μὲ τὴν ὁποίαν ἦλθεν εἰς τὸν Ναόν. Ἀμέσως δὲ ἐπροσφέρθη ἓν πρόγευμα, εἰς τὸ ὁποῖον παρευρέθησαν τὰ μέλη τοῦ Πανελληνίου, ὁ Γραμματεὺς τῆς Ἐπικρατείας καὶ ἀλλογενεῖς ἀξιωματικοί, καὶ εἰς τὸ ὁποῖον προέπιον ὑπὲρ τῶν τριῶν Ἡγεμόνων καὶ προστατῶν τῆς Ἑλλάδος, ὑπὲρ τῆς σωτηρίας τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους καὶ ὑπὲρ τῆς κατευοδώσεως τῆς νέας Κυβερνήσεως. Ἡ ἡμέρα αὕτη ὑπῆρξεν ἡμέρα κοινῆς χαρᾶς καὶ ἀγαλλιάσεως καὶ θεωρεῖται ὡς μία τῶν ἐπισημοτέρων ἡμερῶν τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν καθίδρυσιν τῆς νέας Κυβερνήσεως». Αναπολώ νοσταλγικώς την πρώτη μου επίσκεψη στην Αίγινα, με την ιδιότητα του Προέδρου της Δημοκρατίας, την 26η Ιανουαρίου 2016 στο πλαίσιο μίας ανάλογης εκδήλωσης για τον Ιωάννη Καποδίστρια και, εν πολλοίς και κατ’ ανάγκη, αναφέρομαι εκ νέου στα όσα είχα τονίσει στην τότε ομιλία μου.

ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΧΤΥΠΉΣΕΙ ΤΩΡΑ Ο ΤΡΑΜΠ ΤΟ ΙΡΑΝ ΚΑΙ ΠΟΥ

Post2Post 

Τα δεδομένα:

🔺️O αγωγός φυσικού αερίου  Ιράν-Τουρκμενιστάν  εγκαινιάστηκε στις 6 Ιανουαρίου του 2010, συνδέοντας τη Ρωσία, το Ιράν και την Κίνα μέσω της Κεντρικής Ασίας. 

 Ο αγωγός Dauletabad- Sarakhs- Khangiran συνδέει από το 10 τη βόρεια περιοχή της Κασπίας του Ιράν με το τεράστιο κοίτασμα φυσικού αερίου του Τουρκμενιστάν. Από τότε, 'ολο και περισσότερο το Ιράν στρέφεται προς την Κίνα και τη Ρωσία όχι μόνο ως αγοραστές του φυσικού αερίου του αλλά και ως κατασκευαστές αγωγών. Μετα τις κυρώσεις του Τραμπ στο Ιραν, δήθεν για το πυρηνικό του προγραμμα, η Τεχεράνη απάντησε με μια 25ετη συμφωνία εξαγωγών φυσικού αερίου προς την Κινα μέσω αυτού του αγωγού.

Έτσι, η Μόσχα και το Πεκίνο εισέβαλλαν στην τεράστια δεξαμενή ενέργειας της Κεντρικής Ασίας. Αντίθετα, η Ευρώπη και οι Ηνωμένες Πολιτείες ποτέ δεν ολοκλήρωσαν το στάδιο της συζήτησης σε όσα αφορούν την κατασκευή αγωγών προς τη Δύση από αυτήν την περιοχή, το Ιράκ ή από τις χώρες του Κόλπου. 

Ο αγωγός Τουρκμενιστάν-Ιράν, μήκους 182 χιλιομέτρων, ξεκινησε «σεμνά» με την άντληση 8 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων (bcm) φυσικού αερίου Τουρκμενιστάν, αλλά καλύπτει ήδη τις ενεργειακές απαιτήσεις της περιοχής της Κασπίας και της εσωτερικής αγοράς του Ιράν. Ωστόσο, η ετήσια χωρητικότητά του είναι 20 bcm, γεγονός που  επιτρέπει στο Ιράν να εξάγει το δικό του φυσικό αέριο προς τα ανατολικά, ως την μοναδική  διέξοδο δημιουργίας εσόδων για την οικονομία του, που υποφέρει από τις κυρώσεις του 18.

π. Νικόλαος Λουδοβίκος: Ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής και η Έπαρση

ΣΥΡΙΖΑ - Μνημόνια

Του Βασίλη Βιλιάρδου 

Επειδή με ρωτούν, οι ζημίες που προκάλεσε ο ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα είναι ανυπολόγιστες και συνεχίζονται - η ερμαφρόδιτη αριστερά καλύτερα, η οποία έχει κατακερματισθεί σε διάφορα «κομματίδια» που δεν μπορούν καν να συνεννοηθούν μεταξύ τους και που μόνο αριστερά δεν είναι.

Στην ουσία, ένας αριθμός των στελεχών τους δίνει την εντύπωση μίας «συμμορίας μπαχαλάκηδων» που, ως αντιπολίτευση, θυμίζουν τους κακούς μαθητές του σχολείου – οι οποίοι κάθονταν αδιάβαστοι στη «γαλαρία» και πετούσαν χαρτάκια στους άλλους, φώναζαν, έβριζαν, δεν σεβόντουσαν κανέναν κανόνα κλπ., για να μην γίνεται το μάθημα.

Η μεγάλη απογοήτευση είναι βέβαια το σημερινό ΠΑΣΟΚ, αρκετά κοινοβουλευτικά στελέχη του οποίου μιμούνται κακόγουστα τη «συμμορία των μπαχαλάκηδων» – θυμίζοντας κάποιον που έχασε τα χρήματα του και πιστεύει ότι, θα τα ανακτήσει με «άναρθρες κραυγές» και με «αλητείες».

Στο θέμα μας, οι οικονομικές ζημίες του πρώτου εξαμήνου του 2015 είναι τεράστιες – κυρίως η πλήρης απαξίωση των τραπεζών που μας έχει κοστίσει πάνω από 80 δις €, η πιστοληπτική και πολιτική αναξιοπιστία που κοστίζει πανάκριβα, η μαζική εκροή καταθέσεων και η επιστροφή της χώρας σε ύφεση, από τη μικρή ανάπτυξη που είχε στα τέλη του 2014.

Στη συνέχεια, ο ΣΥΡΙΖΑ δολοφόνησε κυριολεκτικά την τελευταία ελπίδα των Ελλήνων – με την αντιστροφή του δημοψηφίσματος και με την υπογραφή του τρίτου μνημονίου που κατοχύρωσε τα άλλα δύο (αφού ήταν το μοναδικό που ψηφίσθηκε με τέτοια κοινοβουλευτική πλειοψηφία – τα άλλα κόμματα αναγκάσθηκαν «με το πιστόλι στον κρόταφο»). 

Συζήτηση για τις κοινωνίες και την βιωτική τους ψυχοσύνθεση, σε συνθήκες παγκόσμιας γυμνής μετάβασης και χαοτικών σχέσεων ισχύος.

Mια μεγάλη συζήτηση για τις κοινωνίες και την βιωτική τους ψυχοσύνθεση, σε συνθήκες παγκόσμιας γυμνής μετάβασης και χαοτικών σχέσεων ισχύος.

Πως η υποχώρηση κοινωνιών, συλλογικού κοινού και των προσώπων από τον δημόσιο χώρο και την δημόσια συζήτηση και η περιχαράκωση στο όνομα της "ιδιωτικότητας", οδηγεί σε σήψη, παρακμή, αυτοεγκλωβισμό και χειραγώγηση από συστήματα και εξουσίες…

Τι συμβαίνει στο άτομο, την ψυχοσύνθεση του και πως δρα και επιδρά στο νέο ψηφιακό κόσμο, οι προεκτάσεις στις νέες γενιές

Είμαστε "άρρωστες" κοινωνίες με διέξοδο μόνο στη "τάση" των αντικαταθλιπτικών και άλλων ψυχοτρόπων ουσιών ή κάτι άλλο συμβαίνει;

Στο στούντιο των "Αντιθέσεων" ο ιερέας με  το πλούσιο συγγραφικό έργο και σύμβουλος ψυχοθεραπευτικής διαδικασίας, Χαράλαμπος Παπαδόπουλος- πατήρ Λίβυος

 

Στην εκπομπή καταθέτουν την  οπτική τους οι:

ΠΑΡΑΒΙΑΣΑΝ ΤΗΝ ΕΚΕΧΕΙΡΙΑ_ΟΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ ΤΟΥ JOLANI...!!!

Γράφει ο Ευθύμιος

-#Syria-AANES: Αναλυση:

Η τρομοκρατική οργάνωση HTS/ISIS και η Rojava συμφώνησαν να παρατείνουν την εκεχειρία στη Χασακά για μέγιστη περίοδο ενός μήνα. 

Δεν προλαβε καλα καλα να στεγνωσει το μελανι της εκεχειριας και σημερα οπως αναμενοταν οι τρομοκρατες της HTS/ISIS παραβιασαν την συμφωνια...

Ενω ταυτοχρονα ολοι οι τρομοκρατες του ΙSIS αφηνονται σε παρτιδες ελευθεροι.. ξεφτιλιστηκε η αμερικανικη κυβερνηση απο τον Τζολανι...

-#SDF Δήλωση: Η κυβέρνηση της Δαμασκού κινείται προς την κλιμάκωση παρά την κατάπαυση του πυρός Παρά τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός που υπογράφηκε μεταξύ ημών και της κυβέρνησης της Δαμασκού, η τελευταία συνεχίζει, με συστηματικό τρόπο, τις στρατιωτικές προετοιμασίες και την κλιμάκωση πεδίου στις περιοχές Τζαζίρα και Κομπάνι. Έχουν παρατηρηθεί στρατιωτικές συγκεντρώσεις και υλικοτεχνικές κινήσεις, γεγονός που υποδηλώνει σαφώς την πρόθεση κλιμάκωσης και ώθησης της περιοχής προς μια νέα αντιπαράθεση. Σε αυτό το πλαίσιο, οι δυνάμεις μας δέχτηκαν σήμερα δύο ξεχωριστές επιθέσεις στην περιοχή Τζαζίρα, γεγονός που αποτελεί σαφή παραβίαση της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός. Ενώ οι δυνάμεις μας τήρησαν και συνεχίζουν να τηρούν τους όρους της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός, επιβεβαιώνουμε ότι οι στρατιωτικές προετοιμασίες που ανέλαβε η κυβέρνηση της Δαμασκού έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τις υποχρεώσεις της και αποκαλύπτουν σκόπιμες προσπάθειες υπονόμευσης της αποκλιμάκωσης και ώθησης της κατάστασης προς τον πόλεμο αντί για πολιτικές λύσεις. Καλούμε τη διεθνή κοινότητα και τα εμπλεκόμενα μέρη να καταβάλουν επείγουσες προσπάθειες για να διασφαλίσουν τη συμμόρφωση με τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός και να αποτρέψουν τυχόν κλιμακωτικές κινήσεις που θα απειλούσαν την ασφάλεια και τη σταθερότητα στην περιοχή. Κέντρο Τύπου των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων 24 Ιανουαρίου 2026

Οι τρομοκράτες του HTS και του SNA/ISIS επιτέθηκαν στο χωριό Sefaye στην πόλη Çil Axa με 2 drones. Οι μαχητές των YPG/ #YPJ κατέστρεψαν 1 drone.τραυματισαν μαχητες YPG.

 

Στο μετωπο Σαριν νοτια του Κομπανι οι δυναμεις #YPJ κατεσχεσαν οπλα απο τρομοκρατες ΗΤS/ISIS σημερα.

Η ομοιότητα με πρόσωπα και πράγματα δεν είναι συμπτωματική...

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

Γίνεται όλο και καλύτερο.

Ένιωσε την ανάγκη να υπερασπιστεί τον εαυτό της η Όλγα Κεφαλογιάννη.

Και μας καταθέτει τα παρακάτω...

"Αναφορικά με τον θόρυβο που έχει δημιουργηθεί, θέλω να είμαι απολύτως σαφής:

Ο νόμος δίνει τη δυνατότητα σε κάθε γονέα να ζητήσει δικαστικά τη μεταρρύθμιση ζητημάτων που αφορούν τη γονική μέριμνα, όταν αλλάζουν οι συνθήκες ζωής ενός παιδιού. 

Πρόκειται για μια ρύθμιση που προτάθηκε από το Υπουργείο Δικαιοσύνης και ψήφισα μαζί με 179 συναδέλφους μου, γιατί τη θεωρώ σωστή και δίκαιη, με γνώμονα το συμφέρον των παιδιών.

Δεν κρύβω ότι έκανα χρήση της, καθώς αντιμετωπίζω μια ιδιαίτερα δύσκολη πραγματικότητα.

Τα ανήλικα, τεσσάρων ετών, παιδιά μου υποχρεώνονται να αλλάζουν σπίτι κάθε δύο ημέρες, βιώνοντας έντονη πίεση και σοβαρή επιβάρυνση στην καθημερινότητά τους και στην ψυχική τους ισορροπία, σε μια ηλικία όπου η σταθερότητα και η ασφάλεια είναι απολύτως καθοριστικές.

ΤΕΜΠΗ: ΜΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ

Αντώνης Ανδρουλιδάκης 

Ποιος αποφασίζει, τελικά, για το σώμα της χώρας;

Η τραγωδία/έγκλημα των Τεμπών παρουσιάστηκε ως ατύχημα, ως διαχειριστική αστοχία, ως αποτέλεσμα ανικανότητας και διαφθοράς. 

Και βέβαια όλα αυτά ισχύουν, αλλά είναι ανεπαρκή.

Γιατί τα Τέμπη δεν είναι μόνο κρατικό έγκλημα. Είναι σύμπτωμα μιας βαθύτερης αποτυχίας, ενός ελλείμματος εθνικής ανεξαρτησίας και της απουσίας κυριαρχικής στρατηγικής υποδομών.

Ο σιδηρόδρομος δεν είναι τεχνική λεπτομέρεια, αλλά γεωπολιτικό εργαλείο, είναι υποδομή κυριαρχίας (critical national infrastructure) και βέβαια ακόμη μια ελληνική εξαίρεση.  

Σε κάθε "σοβαρό" αστικό κράτος, ο σιδηρόδρομος είναι πυλώνας εθνικής ισχύος. Η Γαλλία, η Γερμανία, η Κίνα, ακόμη και η Τουρκία επενδύουν σε σιδηροδρομικά δίκτυα ως μέσο οικονομικής και στρατηγικής κυριαρχίας.

Η Ελλάδα έκανε το αντίθετο. Τον υποβάθμισε συστηματικά. Και αυτό δεν ήταν απλώς ανικανότητα. Ήταν πολιτική οικονομία εξάρτησης. Είναι η αυτοκινητοκεντρική ολιγαρχία και μεταπρατική παρασιτική τάξη που συγκρότησε γύρω από το αυτοκίνητο ένα πλέγμα συμφερόντων: εισαγωγείς, καύσιμα, παραχωρήσεις δρόμων, κατασκευαστικές, τράπεζες, leasing, ασφαλιστικές, διαφημιστικά κονδύλια. 

Ο σιδηρόδρομος δεν παρήγαγε αυτή την πρόσοδο.

Δεν έφερνε πωλήσεις καυσίμων, δεν έφερνε διόδια, δεν έφερνε εργολαβίες υψηλής πολιτικής προβολής. 

Το έγκλημα των Τεμπών είναι "υπόδειγμα" εσωτερικής αποικιοποίησης. 

Μαρία Νεγρεπόντη Δελιβάνη

Στρατάκης Μιχάλης 

Μαρία Νεγρεπόντη Δελιβάνη είναι το όνομα της.

Και μόνο αυτό να πεις σε οποιονδήποτε καταξιωμένο οικονομολόγο οποιασδήποτε πολιτισμένης χώρας, θα δεις ένα ολόφωτο, χαμογελαστό, πρόσωπο ν' αρχίσει να σου αναφέρει ποταμούς τίτλων, διεθνών διακρίσεων, χρυσών περγαμηνών, μεταλλίων και αριστείων επιστημοσύνης, καταξιώσεων, ανθρωπιάς και προσφοράς στην Ελλάδα.

Μόνο στην Ελλάδα μη ψιθυρίσεις το όνομα της, γιατί σε τούτην εδώ τη χώρα οι περιγραφές προσώπων δεν γίνονται με τη ζυγαριά της αξιοσύνης και της ιστορίας, μα με λάσπη, με ασχετοσύνη, με οχετογράμματα και με κομματικά ρεψίματα γίνονται.

Αποτελεί νομοτέλεια, κατοχυρωμένη στο διάβα των αιώνων, όλοι οι Άξιοι Έλληνες να έχουν το ίδιο τέλος.

Αυτό της καταδίκης τους σε ποινές εξευτελισμού, από αυτόκλητους "δικαστές", με μοναδικό προσόν τους το ότι δεν διαθέτουν κανένα προσόν.

Το να αρχίσω να γράφω το βιογραφικό της καθηγήτριας Μαρίας Νεγρεπόντη Δελιβάνη, κανένα νόημα δεν θα έχει.

Η θυγατέρα του πρώην βουλευτή Γιάννη Κεφαλογιάννη και ανηψιά του βουλευτή Κωνσταντίνου Κεφαλογιάννη και εγγονή του Μανώλη Κεφαλογιάννη και εξαδέλφη πρώτη του βουλευτή Κωνσταντίνου Κεφαλογιάννη και του υπουργού κλιματικής κρίσης Γιάννη Κεφαλογιάννη του Αχιλ. (πρώτο ξάδερφο).

και  ανηψιά του Βαρδή Βαρδινογιάννη, δηλαδή της Αγίας Οικογένειας -,η Όλγα του λαού...

Άξια λόγου για τη ταπεινότητα και τη σεμνότητα με την οποία προσεγγίζει τις αντιξοότητες της καθημερινότητας, είτε αγοράζει 2 χαλιά Μπουχάρα αξίας 17.980 ευρώ για το γραφείο της από τη πορτοκαλοροδακινοσομον Δέσποινα Μοιραρακη, είτε μιλεί για την διάπλαση του χαρακτήρα των παιδιών της και του Μίνωα Μάτσα(φωτό 1).

Η υπουργός μας λοιπόν Τουρισμού,αντιλαμβανόμενη νόμους , κοινοβούλιο, υπουργική θέση, δημοκρατία...όπως της έχει εμφυσήσει η οικογενειακή της αγωγή -η οποία και διαμορφώθηκε στη "δημογεροντία" του Μυλοποτάμου και της ευρύτερης Ρεθυμναικης γης- ,ανερυθριαστα και  προκλητικά έχωσε μέσα στο  νομοσχέδιο για τη συγχώνευση τον ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΕΔΔΕ (που ψηφίστηκε στις 19 Δεκεμβρίου ) μια εντελώς άσχετη(για τους μη γνωρίζοντες)τροπολογία για την συνεπιμέλεια τέκνων. 

Γυναίκες που δεν θέλουν πλέον να είναι γυναίκες

Franco Maloberti

Πηγή: Σαν τον Δον Κιχώτη

Ας κοιτάμε τη φύση πού και πού! Υπάρχουν πολλές εκπαιδευτικές ταινίες που δείχνουν τη ζωή των ζώων. Πάντα βλέπουμε ότι το κύριο μέλημα των ζώων, πέρα ​​από την επιβίωση, είναι η διατήρηση του είδους τους. Βλέπουμε κωμικές επιδείξεις αρσενικών που προσπαθούν να προσελκύσουν θηλυκά και μάχες με άλλα αρσενικά για να κυριαρχήσουν και να εκτελέσουν την αναπαραγωγική σεξουαλική πράξη. Μόλις επιτευχθεί αυτό, μετά την αναπαραγωγή, τα θηλυκά, σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, κάνουν ό,τι μπορούν για να προστατεύσουν τα παιδιά τους, με τη βοήθεια κατά κάποιο τρόπο των αρσενικών. Και τα παιδιά συνδέονται με τις μητέρες τους με έναν δεσμό που είναι δύσκολο να κατανοηθεί, πολύ περισσότερο από αυτό που ονομάζεται υιική αγάπη: ένα είδος παραφυσικής σύνδεσης, μια έκτη αίσθηση. Αν, για παράδειγμα, ένας μικρός πιγκουίνος χαθεί στη μέση μιας αποικίας απίστευτου μεγέθους, ψάχνει τη μητέρα του με απίστευτο άγχος και επιμέλεια, και μετά από πολλή αναζήτηση, τη βρίσκει, ακόμα κι αν είναι μία από τις χίλιες ή ίσως περισσότερες. Τα παιδιά τους έχουν ποικίλες αμυντικές στρατηγικές: για παράδειγμα, οι πολικές αρκούδες τα προστατεύουν για δύο χρόνια, διδάσκοντάς τους πώς να κυνηγούν και να επιβιώνουν στο κρύο. Τα τσιτάχ μεγαλώνουν τα μικρά τους σε απομόνωση και τα μετακινούν συχνά για να τα κρύψουν από τα αρπακτικά. Στους ελέφαντες, οι μητριάρχες προστατεύουν τα μικρά της ομάδας. Έτσι, η φύση μας διδάσκει ότι η αναπαραγωγή και η προστασία των νέων είναι απαραίτητες για την επιβίωση του είδους.

Οι 9 φορές που προδόθηκαν οι Κούρδοι

Η τελευταία εξελίσσεται τώρα στη Συρία: μετά από σχεδόν 15 χρόνια πολέμου, οι Κούρδοι της Ροζάβα/SDF οδηγούνται –με αμερικανική «παρότρυνση» και υπό τον φόβο νέας τουρκικής πίεσης– σε συμφωνίες που τους αφαιρούν στρατηγικές υποδομές, σύνορα και πόρους, τους σπρώχνουν σε «ενσωμάτωση» στις δομές της Δαμασκού και αφήνουν στην Άγκυρα την αίσθηση ότι ο στόχος διάλυσης του κουρδικού στρατιωτικο-πολιτικού αποτυπώματος στη βορειοανατολική Συρία έγινε πράξη. Είναι το πιο πρόσφατο κεφάλαιο ενός μοτίβου που επαναλαμβάνεται: οι Κούρδοι χρησιμεύουν ως εργαλείο, αλλά όταν έρθει η ώρα να ξεπληρωθεί ο λογαριασμός μένουν μόνοι.

Δημοσιεύτηκε στις 21 Ιανουαρίου 2026 

Γράφει ο Χρήστος Κωνσταντινίδης

Η παλιά, διάσημη κουρδική παροιμία που λέει ότι «οι Κούρδοι δεν έχουν φίλους παρά τα βουνά» επιβεβαιώνεται για μία ακόμα φορά με αφορμή τα γεγονότα που συμβαίνουν στη βορειοανατολική Συρία, όπου η αυτόνομη διοίκηση η αποκαλούμενη Ροζάβα δέχθηκε επίθεση από καθεστωτικές δυνάμεις με πλάτες της Τουρκίας αφού η υποστήριξη των ΗΠΑ είχε αποσυρθεί. Για μια ακόμα φορά στην ιστορία.

Οι Κούρδοι –περίπου 40 εκατομμύρια άνθρωποι στον κόμβο Τουρκίας, Συρίας, Ιράν, Ιράκ– βρέθηκαν ξανά και ξανά στο ίδιο έργο: τους ζητείται να πολεμήσουν, να κρατήσουν μέτωπα, να γίνουν «χερσαίος εταίρος». Όμως η Ουάσιγκτον σπάνια δέχεται να πληρώσει το τίμημα μιας πραγματικής κουρδικής χειραφέτησης, γιατί αυτό συγκρούεται με τα συμφέροντα κρατών-κλειδιών και συμμάχων της. Έτσι χτίστηκε ο «κανόνας»: οι Αμερικανοί συνεργάζονται με τους Κούρδους όσο τους χρειάζονται – και τους εγκαταλείπουν όταν αλλάζει ο υπολογισμός.

Μαθήματα σύγχρονης δημοσιογραφίας από τον ANT1

Του Παντελή Σαββίδη 

Ο ANT1 αποφάσισε – με τη γνωστή του σοβαρότητα – να κάνει ρεπορτάζ για την προσωπικότητα της Καρυστιανού. Όχι, φυσικά, με πολιτικές θέσεις, δημόσιες παρεμβάσεις ή κοινωνική απήχηση. Αυτά είναι λεπτομέρειες για την Σχολή του ΑΝΤ1.

Η αφετηρία ήταν μια φωτογραφία στην οποία η Καρυστιανού κάθεται στο ίδιο τραπέζι με την καθηγήτρια Μαρία Δελιβάνη 

Δημοσιογράφος του σταθμού συναντά την κ. Δελιβάνη και συνομιλεί μαζί της επί μισή ώρα. Για πολλά και διάφορα. Από αυτή τη συζήτηση, το δημοσιογραφικό ήθος του ΑΝΤ1, ως σταθμού, δεν αναφέρομαι στους δημοσιογράφους, κρατά ένα και μόνο πράγμα: ότι επί μνημονίων, η κ. Δελιβάνη είχε εκφράσει άποψη υπέρ της δραχμής.

Και κάπου εδώ ολοκληρώνεται το πορτρέτο της Καρυστιανού κατά ΑΝΤ1.

Ο συλλογισμός του ΑΝΤ1 είναι συγκλονιστικός:

Στην οθόνη προβάλλεται η φωτογραφία που βλέπετε με τον ευφυέστατο υπότιτλο:«Μια δραχμήστρια δίπλα στην  Καρυστιανού». 

Η δημοσιογραφική λογική είναι απολαυστική:

γνώρισες δραχμήστρια; έφαγες μαζί της; χαμογέλασες στην κάμερα; Δραχμήστρια κι εσύ. Μαθηματικό συμπέρασμα: η Καρυστιανού είναι δραχμήστρια!

Δύο ιστοριες "περηφάνιας" για τους "καλούς μας "Δανους... γιατί καλή η MAERSK και το Lurpak,αλλά το εθνικό όνειδος δεν κρύβεται...για πάντα.

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

Τη δεκαετία του 1950, περίπου 20 παιδιά Ινουίτ, ηλικίας μεταξύ πέντε και εννέα ετών, από διάφορα χωριά της Γροιλανδίας, απομακρύνθηκαν από τις οικογένειές τους και στάλθηκαν στην Κοπεγχάγη για να μάθουν δανικά.

Ο στόχος δεν ήταν μόνο να τους διδάξουν τη γλώσσα της «μητρικής» χώρας αλλά και να τους εκπαιδεύσουν ώστε να γίνουν μια μικρή ελίτ ικανή να κυβερνήσει το αχανές νησί και να το οδηγήσει προς τη νεωτερικότητα. 

Για τον σκοπό αυτό επιλέχθηκαν τα πιο έξυπνα και φερέλπιδα παιδιά· πέρασαν δύο χρόνια στη Δανία και, όταν επέστρεψαν, μερικά από αυτά δεν μπορούσαν πλέον να μιλήσουν με τους γονείς τους, έχοντας ξεχάσει τη μητρική τους γλώσσα. Επέστρεψαν στη χώρα τους, αλλά όχι στα χωριά τους. 

Τοποθετήθηκαν σε ένα είδος ορφανοτροφείου για περαιτέρω επανεκπαίδευση, η οποία διήρκεσε αρκετά ακόμη χρόνια.

Η κοινή ιστορία της Γροιλανδίας και της Δανίας είναι περίπλοκη και έχει αφήσει πίσω της πληγές που είναι δύσκολο να επουλωθούν. 

Μέχρι το 1953, η Γροιλανδία ήταν, στην πραγματικότητα, δανική αποικία. 

Από εκείνο το έτος και μετά, έγινε κομητεία της Δανίας.

Η ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ "ΑΚΥΛΙΝΑ" ΚΑΙ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΟΡΙΣΜΕΝΩΝ

Απο Σταύρος Κωστόπουλος

Μη μου πείτε ότι δεν ήταν γνώστες οι προσωπικές θρησκευτικές απόψεις της Μαρίας Καρυστινού όταν την αγκάλιαζαν και οργάνωναν παντού εκδηλώσεις για το Κίνημα των Τεμπών και ο Σύριζα και η Εξωκοινοβουλευτική Αριστερά και το ΚΚΕ.

Γιατί όλα άλλαξαν από τι στιγμή που αποφάσισε να διεκδικήσει και την ψήφο του Ελληνικού Λαού για το Κοινοβούλιο;

Μήπως άλλαξε τις απόψεις της που τις καταχειροκροτούσαν στις συγκεντρώσεις και στις εκδηλώσεις;

Μήπως έπαψε να αγωνίζεται για την τιμωρία των ενόχων , την συγκάλυψη , την εξαρτημένη δικαιοσύνη το ακαταδίωκτο των Υπουργών Βουλευτών και των άλλων οργάνων της εξουσίας;

Μήπως δεν συμπαραστάθηκε στην απεργία πείνας του Ρουτσι όταν τον κατηγορούσαν οι Γεωργιάδιδες ότι τον καθοδηγούσαν οι γιατροί της Ανταρσύα ;

Μήπως δεν έψαξαν από την πρώτη στιγμή τα προωθημένα φυλάκια του συστήματος, τα ΜΜΕ, να της ανακαλύψουν καθ παιδική της αμαρτία ;

Και της ανακάλυψαν . Της ανακάλυψαν ότι απέκτησε μεταφυσικές ανησυχίες, μετά τον τρόπο που έχασε το παιδί της και συμβουλεύεται για τα πνευματικά της την Γερόντισσα Ακυλίνα από το ορθόδοξο Μοναστήρι της Συρίας** που μετά την επικράτηση του ISIS γύρισε στην Ελλάδα. 

Ωστόσο να θυμίσω στους διαθέτοντες αριστερόμετρο ότι ήταν το καλοκαίρι του 2020 όταν ο ίδιος ο κ Τσίπρας στο μήνυμά του για τον εορτασμό της Παναγίας μίλησε για την «Παναγία την Ανύμφευτη Νύμφη, την Υπέρμαχο Στρατηγό, την Ελεούσα , τη Γιάτρισσα , τη Θαλασσινή , την Παρηγορήτρα, τη Μάνα που προστατεύει τους αδύναμους…» και δεν δέχτηκε παρόμοια κριτική από τους συντρόφους του.