Τρίτη 21 Νοεμβρίου 2017

Νίκος Γόδας: «…με την φανέλα του Ολυμπιακού, για την πατρίδα και τα ιδανικά μου»


των Νίκου Μπογιόπουλου – Δημήτρη Μηλάκα (*)


13 Οκτώβρη 1944. Το πανηγύρι που έχει στηθεί από την προηγούμενη μέρα στους δρόμους της Αθήνας, για την αποχώρηση των Γερμανών από την πρωτεύουσα, συνεχίζεται. Όμως, την ίδια ώρα στον Πειραιά ο ΕΛΑΣ δίνει μία από τις σημαντικότερες μάχες εναντίον του κατακτητή. Στόχος των μαχητών του ΕΛΑΣ ήταν η σωτηρία των λιμενικών εγκαταστάσεων, της Ηλεκτρικής Εταιρείας (ΠΑΟΥΕΡ) και όλων των εργοστασίων. Αν καταστρεφόταν το εργοστάσιο της Ηλεκτρικής, το μόνο που παρήγε ηλεκτρική ενέργεια, η Αθήνα και ο Πειραιάς για πολλούς μήνες θα βυθίζονταν στο σκοτάδι. Για μεγάλο διάστημα δεν θα δούλευαν τα εργοστάσια και θα υπολειτουργούσε το λιμάνι, ενώ δεν θα λειτουργούσαν ούτε ο ηλεκτρικός σιδηρόδρομος ούτε και τα τραμ που εκτελούσαν τη γραμμή Αθήνας-Πειραιά.
    Κατά τη διάρκεια της Κατοχής οι Γερμανοί είχαν εγκαταστήσει φρουρές στις παραπάνω στρατηγικές περιοχές, είχαν παγιδεύσει τα επίκαιρα σημεία, καθώς και τα κυριότερα κτίρια του Πειραιά με εκρηκτικές ύλες, ώστε με το πάτημα ενός κουμπιού να ανατινάζονταν όλα, με ανυπολόγιστες ζημιές και θύματα. Τα καλώδια ξεκινούσαν από ένα οχυρό των κατακτητών στην οδό Οδυσσέως. Αρχικά οι ειδικές δυνάμεις του ΕΛΑΣ κατάφεραν να αποκόψουν τα καλώδια στην οδό 2ας Μεραρχίας και σε άλλα σημεία. Την υπεράσπιση του εργοστασίου της Ηλεκτρικής ανέλαβε το πρώτο από τα τέσσερα τάγματα του ΕΛΑΣ στον Πειραιά. Μια μέρα πριν, στις 12 Οκτώβρη του 1944, ολόκληρο το τάγμα τέθηκε σε επιφυλακή. Οι λόχοι πήραν θέσεις μάχης γύρω και μέσα στο εργοστάσιο της Ηλεκτρικής. Τα χαράματα στις 13 του Οκτώβρη οι Γερμανοί ανατίναξαν τις εγκαταστάσεις της Shell και πήραν τον δρόμο για το ηλεκτρικό εργοστάσιο. Μόλις έφτασαν κοντά, κατέβηκαν από τα φορτηγά και πλησίασαν τον μαντρότοιχο και την είσοδο του εργοστασίου. Εκείνη τη στιγμή δέχτηκαν πυρά μέσα από το εργοστάσιο και στη συνέχεια από τα γύρω σημεία. Η μάχη ήταν σκληρή και κράτησε περίπου δυόμισι ώρες. Η έκβασή της ήταν νικηφόρα για τα τμήματα του ΕΛΑΣ. Η Ηλεκτρική είχε σωθεί! Ανάμεσα στους ΕΛΑΣίτες που έδωσαν τη μάχη της Ηλεκτρικής ήταν και ο σπουδαίος ποδοσφαιριστής, επιθετικός του Ολυμπιακού, ο λοχαγός του επίλεκτου 5ου λόχου του ΕΛΑΣ της Κοκκινιάς, ο Νίκος Γόδας (1).

Ανακοίνωση: Οι πλημμύρες δεν οφείλονται στο φαινόμενο του θερμοκηπίου αλλά στο φαινόμενο της εξαρτημένης «ανάπτυξης» και των εγκληματιών πολιτικών μας !

 Νοέ 20, 2017
Αποτέλεσμα εικόνας για μανδρα πλημμύρες

Τα 3/4 της κοινότητας της Μάνδρας Αττικής είναι κατεστραμμένα από την πρόσφατη πλημμύρα και οι νεκροί ανέρχονται πλέον στους 20 στην ευρύτερη περιοχή της δυτικής Αττικής. Με περισσό θράσος τα κυβερνητικά ΜΜΕ από την πρώτη στιγμή ακόμα της καταστροφής επιδόθηκαν σε ένα αναίσχυντο επικοινωνιακό παιχνίδι για να δικαιολογήσουν όχι μόνο την εγκληματικό ρόλο της σημερινής κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ, αλλά και όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων και τοπικών αρχών που ευθύνονται αποκλειστικά για τους νεκρούς και τις καταστροφές. Η σκύλευση πάνω στους νεκρούς της δυτικής Αττικής και στη κατεστραμμένη πόλη είναι άνευ προηγουμένου από τα κομματικά στελέχη κυβέρνησης και αντιπολίτευσης και τους αντίστοιχους δημοσιογράφους τους που έχουν αναλάβει για μία ακόμη φορά να αποπροσανατολίσουν τον κόσμο για τις πραγματικές αιτίες της καταστροφής.

Μέσω των κυβερνητικών καναλιών και ομιλιών στη Βουλή (Μπαλαούρας, Καφαντάρη κ.α.) επιχειρήθηκε η απόδοση των αιτιών της τραγωδίας βασικά σε…φυσικά αίτια, στα ακραία καιρικά φαινόμενα και στην «κλιματική αλλαγή». Κρατικό κανάλι – προφανώς με εντολές άνωθεν – έπαιζε ντοκιμαντέρ για την κλιματική αλλαγή σε παγκόσμιο επίπεδο το ίδιο βράδυ που οι κάτοικοι της Μάνδρας θρηνούσαν τους νεκρούς τους! Ο Τσίπρας επισκεπτόμενος τα περίχωρα του Δήμου Μάνδρας, επαναλάμβανε ότι κάποιο «ακραίο καιρικό φαινόμενο» προφανώς ευθύνεται για αυτά που συνέβησαν καθώς και κάποιοι «κακοί σχεδιασμοί» στο παρελθόν κλπ…Φυσικά όλοι αυτοί δεν μας είπαν γιατί παρότι η «κλιματική αλλαγή» (που τη θεωρούν αυθαίρετα δεδομένη για μια χώρα με έντονο «τοπικό» κλίμα όπως η Ελλάδα) και τα ακραία καιρικά φαινόμενα έπληξαν σχεδόν όλη τη χώρα, ήταν στη συγκεκριμένη περιοχή που έγινε τέτοια καταστροφή και θρηνήσαμε νεκρούς ! Και αυτό ενώ οι αρμόδιοι στην κυβέρνηση είχαν προειδοποιηθεί εδώ και χρόνια για τις ιδιαιτερότητες της περιοχής και τα πελώρια προβλήματα της, που όπως θα δούμε, ανάγονται στο μοντέλο εξαρτημένης «ανάπτυξης» που επιβλήθηκε από τις ντόπιες και ξένες ελίτ ειδικά μετά την ένταξη στην ΕΟΚ/ΕΕ. Παρόμοιο παράδειγμα πολιτικής αναισθησίας όμως σαν αυτό που επέδειξε η πρώτη φορά «αριστερά» ίσως δεν έχει ξαναϋπάρξει.

Δευτέρα 20 Νοεμβρίου 2017

Θιασώτες της «αυθεντικής» συμφοράς


Christos Yiannaras | 19 Nov 2017


Τ​​ο μάταιο κάθε καταγγελίας, το ατελέσφορο της διαμαρτυρίας παγιώνουν την παθητικότητα των πολιτών. Εχουμε όλοι πεισθεί ότι τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει. Επομένως, περιττεύει κάθε προσπάθεια.

Αρκετά χρόνια πριν από τη χρεοκοπία, την επιτρόπευση, τη δίχως προσχήματα υποδούλωση της χώρας στους δανειστές της, ήταν προκλητικά φανερή η κοινωνική μας αποσύνθεση και κρατική διάλυση. Οι επιφάσεις του τάχα και πολιτικού συστήματος υπηρετούσαν μόνο τη συντήρηση ψευδαισθητικών εντυπώσεων, όχι κοινωνικές ανάγκες και στοχεύσεις. Η παντομίμα της «δημοκρατίας» κάλυπτε την ωμή και χυδαία καταλήστευση του κράτους από τον υπόκοσμο της καμαρίλας των κομμάτων. Η τσοχατζοπούλεια εκδοχή διαχείρισης της εξουσίας ήταν ο κανόνας για ολόκληρο το πολιτικό προσωπικό της χώρας – αν υπήρχαν εξαιρέσεις, βαρύνονται με την ενοχή της ειδεχθούς κακουργίας, επειδή, ενώ ήξεραν, σιωπούσαν.

Η διαφθορά και σήψη των κομμάτων έγινε αχαλίνωτη και ακατανίκητη, όταν προσέλαβε τη δυναμική της γάγγραινας, με τη «διαπλοκή»: Δηλαδή, όταν η εξέλιξη της τεχνολογίας όπλισε την κομματική εξουσιολαγνεία με τη δυνατότητα να φαμπρικάρει «κροίσους» προσφέροντας αναθέσεις δημόσιων έργων και προμηθειών του Δημοσίου. Και να παραχωρεί σε ιδιώτες την εξουσία πλύσης εγκεφάλου των μαζών με εμπορικά ΜΜΕ.

Οἱ Λωτοφάγοι τῶν ἀνθρωπιστικῶν σπουδῶν

Αποτέλεσμα εικόνας για λωτοφαγοι

Το πρώτο “χειρουργείο” περιελάμβανε την αφαίρεση από τα Αρχαία Προσανατολισμού στη Β’ Λυκείου των έργων Υπερ Ροδίων Ελευθερίας του Δημοσθένη και το Περί Ειρήνης του Ισοκράτη. Στην εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση των μελλούμενων εκπαιδευτικών μας υπολείπεται και πάλι -κατά την κρίση των εκπαιδευτικών ινστρουκτόρων- ένας λογογράφος του διαμετρήματος του Δημοσθένη με την ωδή του στα δημοκρατικά ήθη. 
Επακολούθημα, αποτέλεσε η αρχική προ διετίας κατάργηση των Λατινικών στη Β’ Λυκείου και η ταυτόχρονη συνακόλουθη σύμπτυξη τους σε ένα μάθημα κοπτοραπτικής στη Γ’ Λυκείου και μόνο, μονολιθικό, αγαλματοποιημένο εδώ και είκοσι χρόνια στην ίδια διδακτέα ύλη δίχως εισαγωγικές παραπομπές, δίχως καμία προσέγγιση ουσίας με το κλασσικό ουμανισμό.
Έπονταν το ψαλίδισμα της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας στην τάξη των τελειόφοιτων από την εξεταστέα ύλη. Περίττευαν βλέπετε κέιμενα του Σολωμού, του Βιζηυνού, του Παπαδιαμάντη, του Ιωάννου

Τέλος στην ανόητη ελληνική αυτοκριτική!

.
Μόνο οι απώλειες των Η.Π.Α. από τη νομότυπη φοροδιαφυγή υπολογίζονται στα 60 δις € ετήσια – εκ των οποίων το 75% αφορά φορολογικούς παραδείσους εντός της ΕΕ, ειδικά την Ολλανδία, ενώ μόλις το 25% τις υπόλοιπες χώρες του πλανήτη.
.

Άρθρο

Η Ελλάδα είναι μία χώρα που κατηγορείται συνεχώς ότι απέτυχε να αντιμετωπίσει την κρίση χρέους, παρά τα τεράστια δάνεια που πήρε από την Τρόικα και το PSI – αν και όσον αφορά το τελευταίο, η έκθεση του ευρωπαϊκού ελεγκτικού συμβουλίου απέδειξε πως μόνο από τις τράπεζες που χρεοκόπησαν λόγω του PSI χάθηκαν 45,4 δις € από τα κεφάλαια που είχε διαθέσει το δημόσιο και επιβάρυναν το χρέος (αυτά που δόθηκαν στην Ισπανία επιβάρυναν την ΕΚΤ), ευελπιστώντας να εισπράξει πίσω τα 8,9 δις € και να περιορισθεί η ζημία στα 36,4 δις €.
Με δεδομένο δε το ότι η μείωση του δημοσίου χρέους ήταν μόλις 51,3 δις €, εκ των οποίων τα περισσότερα αφορούσαν εγχώριους πιστωτές (ανάλυση. γράφημα), κατανοεί κανείς πως από το PSI η χώρα δεν είχε τελικά καμία ωφέλεια – αλλά, αντίθετα, απομονώθηκε από τις αγορές, ενώ αποκλείσθηκε από το QE της ΕΚΤ, μέσω του οποίου τα επιτόκια δανεισμού των άλλων χωρών του ευρώ μειώθηκαν σε πολύ μεγάλο βαθμό και βοηθήθηκαν οι τράπεζες τους, καθώς επίσης η οικονομία τους.
Σε κάθε περίπτωση, όταν έχουν επιβληθεί στην Ελλάδα μέτρα λιτότητας 58,6 δις € έως το 2014 (ανάλυση), τα οποία θα υπερβούν τελικά τα 80 δις €, χωρίς καμία αναπτυξιακή «ένεση» όπως πολύ σωστά επισήμανε το ελεγκτικό συμβούλιο, αφαιρώντας της όλη τη ζήτηση, ήταν αδύνατον να τα καταφέρει – οπότε δεν είναι υπερβολή να αναφέρεται κανείς σε ένα έγκλημα εκ προμελέτης, χωρίς να γνωρίζει εάν ήταν ακούσιο ή εκούσιο, το οποίο έχει κοστίσει ήδη πάνω από 1 τρις € στην πατρίδα μας (η αξία της δημόσιας περιουσίας από 300 δις € σε κάτω από 50 δις €, των ιδιωτικών ακινήτων από 1,1 τρις € στα 500 δις €, το χρηματιστήριο από 200 δις € στα 50 δις € κοκ.).

Ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης για το "Πολυτεχνείο":


Φωτογραφία του Μανουάλι κοινωνειν.


Ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης για το "Πολυτεχνείο":

"Κοιτάξτε, το Πολυτεχνείο έχει τους τελετάρχες, τους τραγουδοποιούς, τους πραματευτάδες του, τελευταία τους βάνδαλους και Έρουλούς του και πολλά άλλα. Δεν έγινε όμως ποτέ μία σοβαρή, επιστημονική, έξυπνη συζήτηση γι’ αυτό. Ειδικά για το μετά Πολυτεχνείο. Γι’ αυτό ήρθαν οι βάνδαλοι. Η μόνη σοβαρή προσέγγιση είναι ένα απαγορευμένο κείμενό μου γι’ αυτό. Περιέχεται στον τόμο "ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΣΤΟ ΚΚΚΑΣΟΡ. Ο ΕΚΦΥΛΙΣΜΟΣ ΕΝΟΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΕΓΧΕΙΡΗΜΑΤΟΣ".

Πρέπει όμως να πω ότι προσωπικά στο ΠΑΣΟΚ δεν με πολεμούσαν ο Γιάννης Αλευράς, ο Γιάννης Χαραλαμπόπουλος αλλά οι «Πολυτεχνίτες», οι εκπρόσωποι αυτής της γενιάς. Τώρα πολλές φορές συναντώ ανά την Ελλάδα από την Πελοπόννησο έως τη Μακεδονία πολλά παιδιά εκείνης της γενιάς, γυναίκες και άνδρες που μου λένε: μας βάζανε να σε πολεμάμε.
Σ ’αυτά τα χαρακτηριστικά οφείλονται οι μετέπειτα παθολογίες και τα αδιέξοδά του. Το ΠΑΣΟΚ δεν το έπνιξε ο Ανδρέας. Ο πνιγμός έγινε από άλλους δρόμους και είχε πολλούς σταθμούς. Γράφω γι’ αυτά...".

Εθνική ανεξαρτησία

.
Οι Έλληνες οφείλουν να προστατεύσουν την πατρίδα τους, η οποία κινδυνεύει πολύ σοβαρά να εξαφανισθεί ως Έθνος – αφού όταν στύβεις μία λεμονόκουπα έως ότου δεν έχει πια καθόλου χυμό, την πετάς στα σκουπίδια.
.
Δεν υπάρχει σημαντικότερος πολιτικός σκοπός από την ανεξαρτησία ενός Έθνους – ενώ μόνο η ύπαρξη ενός ανεξάρτητου κράτους μπορεί να εγγυηθεί πως οι Πολίτες του έχουν και μπορούν να έχουν δικαιώματα και ελευθερίες. Εκτός αυτού δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από το διεθνή εξευτελισμό που υφιστάμεθα, λόγω της πολιτικής της υποτέλειας και των υποκλίσεων των κυβερνήσεων μας – ενώ η κομματική σήψη και η διαφθορά συνεχίζονται, καταρρακώνοντας την εθνική μας αξιοπρέπεια.
Σε κάθε περίπτωση, η Ελλάδα θα πρέπει να πάψει να ασχολείται με τις αξιολογήσεις, να καταθέσει αμέσως αγωγή εναντίον των παράνομων δανειακών συμβάσεων στο ευρωπαϊκό δικαστήριο και να προβεί σε αναβολή πληρωμών έως ότου αποφασίσει – καταργώντας φυσικά τα μνημόνια, αλλά επιταχύνοντας τις πραγματικές μεταρρυθμίσεις που χρειάζεται η οικονομία της. Έτσι θα αποδειχθεί εάν έχουν δίκιο όλοι όσοι νομικοί τις θεωρούν παράνομες, τεκμηριώνοντας σωστά την άποψη τους, όπως ο κ. Κασιμάτης (πηγή) – ενώ ασφαλώς δεν είναι πια βιώσιμο ούτε το δημόσιο χρέος, ούτε το ιδιωτικό, ούτε τα πρωτογενή πλεονάσματα που απαιτούν οι δανειστές, δημεύοντας μέσω της φορολογίας και της πολιτικής λιτότητας τα περιουσιακά στοιχεία των Ελλήνων.
Ταυτόχρονα η Ελλάδα οφείλει να καταθέσει αγωγή αποζημίωσης εναντίον των «θεσμών» ύψους 1 τρις €, όσο δηλαδή η ζημία που προκάλεσαν στην ελληνική οικονομία, μία δεύτερη εναντίον της ΕΚΤ για την παράνομη διακοπή της ρευστότητας το 2015 και το κλείσιμο των τραπεζών, καθώς επίσης μία τρίτη εναντίον της Γερμανίας – για τις πολεμικές επανορθώσεις που ασφαλώς δικαιούται. Παράλληλα πρέπει να κατατεθούν αγωγές εναντίον όλων των βουλευτών και των ελληνικών κομμάτων που ψήφισαν τα μνημόνια και το PSI, χωρίς να ρωτήσουν κανέναν – καθώς επίσης να ζητηθεί από το ευρωπαϊκό δικαστήριο, ενδεχομένως επίσης από τον Ο.Η.Ε., να αναιρεθούν οι δεσμεύσεις από το PSI, ως παράνομες και καταχρηστικές.

Τι κερδίζει το παιδί μας όταν του διαβάζουμε βιβλία;

Έργο του Jessie Willcox Smith, που χρησιμοποιήθηκε για εξώφυλλο σε ένα βιβλίο με παραμύθια προς το τέλος του 19ου αιώνα (διατείθεται με άδεια Creative Commons -Share Alikeπηγή)


Αφού λοιπόν αναλύσαμε στο προηγούμενο άρθρο πού, πώς και γιατί καλό καλό να διαβάζουμε βιβλία γενικώς, πάμε να δούμε γιατί είναι σημαντικό να διαβάζουμε εμείς παραμύθια στα παιδιά μας από μικρή ηλικία.



Γράμματα/λέξεις Βλέποντας τα κείμενα τα παιδιά έρχονται σε επαφή με τα γράμματα και τις λέξεις αβίαστα και από μικρή ηλικία. Έτσι όταν έρθει η ώρα να τα γνωρίσουν καλύτερα δεν τους είναι τόσο ξένα τα σύμβολα και συνεπώς είναι πολύ πιο εύκολο να τα αφομοιώσουν.

Συναισθήματα Καθώς διαβάζουμε ένα παραμύθι στο παιδί μας συνήθως σουφρώνουμε τα φρύδια μας όταν ο ήρωας είναι θυμωμένος, ανοίγουμε διάπλατα τα μάτια μας όταν συναντήσει κάτι μοναδικό ή από χαρά, βάζουμε χρώμα στην φωνή μας ανάλογα με το πώς νιώθει. Ένας σπουδαίος τρόπος να γνωρίσουν τα μικρά παιδιά τα συναισθήματα αλλά και να μάθουν να τα συνδέουν με τις εκφράσεις του προσώπου ώστε να τα αναγνωρίζουν στους γύρω τους.

ΝΑ ΜΕΙΝΩ ΑΝΘΡΩΠΟΣ...

Φωτογραφία της Taprantzi Amalia.

«Όμορφος νέος κόσμος» της εργασίας

Του Βασίλη Στοιλόπουλου


Υπολογιστές, ρομπότ, δίκτυα, αλγόριθμοι εμφανίζονται παντού και επιβεβαιώνουν ότι το αποτέλεσμα της, εν εξελίξει, ταχύτατης «ψηφιακής επανάστασης», αποτελεί βόμβα μεγατόνων στο όποιο κοινωνικό κράτος απέμεινε.
Ενδεικτικό το παράδειγμα της γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας: 9.000 νέες θέσεις εργασίας στην ψηφιακή διαχείριση, αλλά και απώλεια 23.000 «άχρηστων».
Επιπλέον, «η ψηφιοποίηση των πάντων» προκαλεί αύξηση στις ψυχικές ασθένειες (κατάθλιψη, φοβίες, Burn-Out) εξαιτίας των αλλαγών στον χώρο εργασίας, καθώς η τεχνολογία γίνεται όλο και πιο σύνθετη, εκτελείται από λιγότερους με περισσότερες ευθύνες και σε συνεχώς μειούμενους χρόνους.
Βεβαίως, οι οπαδοί του τεχνολογικού εκσυγχρονισμού και της «αόρατης» οικονομίας του αέναου κέρδους επιχαίρουν, καθώς μια σειρά από μελέτες (π.χ. της ING-DiBa-Bank) προβλέπουν ότι, την επόμενη δεκαετία περίπου τα μισά επαγγέλματα θα είναι πλέον αυτοματοποιημένα.

Eurostat: 4 στα 10 παιδιά κινδυνεύουν με φτώχεια ή αποκλεισμό

Eurostat: 4 στα 10 παιδιά κινδυνεύουν με φτώχεια ή αποκλεισμό
Η Ελλάδα καταλαμβάνει την τρίτη χειρότερη θέση ανάμεσα στα 28 κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με το ποσοστό των παιδιών που βρίσκονται σε κίνδυνο να έχει αυξηθεί κατά 8,8 μονάδες ανάμεσα στο 2010 και το 2016.

Το 37,5% των παιδιών έως 17 ετών στην Ελλάδα κινδυνεύει από φτώχεια ή κοινωνικό αποκλεισμό, σύμφωνα με στοιχεία για το 2016 που δημοσιεύει σήμερα η Eurostat.

Επιπλέον, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, η Ελλάδα κατέγραψε την μεγαλύτερη αύξηση του ποσοστού των παιδιών που κινδυνεύουν από την φτώχεια ή τον κοινωνικό αποκλεισμό, μεταξύ του 2010 και 2016.

Συνολικά στην ΕΕ, 24,8 εκατομμύρια παιδιά ή το 26,4% του πληθυσμού, ηλικίας κάτω των 18 ετών, το 2016 κινδύνευε από φτώχεια ή κοινωνικό αποκλεισμό. Τα χαμηλότερα ποσοστά καταγράφηκαν στη Δανία (13,8%), τη Φινλανδία (14,7%) και τη Σλοβενία ​​(14,9%). Σε σχέση με το 2010 καταγράφηκε μείωση του ποσοστού αυτού συνολικά στην ΕΕ κατά 1,1% (από 27,5% το 2010 σε 26,4% το 2016), καθώς στη μεγάλη πλειοψηφία των χωρών παρατηρήθηκαν μειώσεις.

“Καληνύχτα αναρχία”: Ανακοίνωση αναστολής έκδοσης του αναρχικού εντύπου “Πλατφόρμα”


Ο αναρχικός χώρος δεν είναι ενιαίος και αυτό είναι γνωστό. Όμως τα τελευταία γεγονότα φαίνεται πως δεν εκφράζουν ένα σημαντικό κομμάτι που επιλέγει να διαχωρίσει τη θέση. Το έντυπο “ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ”, “ως ένδειξη αυτοσεβασμού και απαύδησης” αποφάσισε την αναστολή έκδοσή του  “έως ότου το οργανωμένο και μαχητικό κομμάτι του α/α χώρου, απαλλαχτεί μια για πάντα, από τον αυτάρεσκο μικροαστικό θίασο, που τρέφεται και παρασιτεί αντικοινωνικά στο σώμα του.”
Στο κείμενο αναφέρονται τα εξής:
Λένε «ότι όποιος μπλέκει με τα σκατά τον τρώνε οι μύγες»  και εμείς δεν είμαστε διατεθειμένοι να συμμετέχουμε, ούτε καν  έμμεσα και να παρέχουμε ασυλία, στο πανηγυράκι του μαμμόθρεφτου νεομηδενισμού και του στείρου ατομικισμού. Ας αποφασίσουν επιτέλους οι αναρχικοί αγωνιστές, αν θέλουν να αφοσιωθούν ξεκάθαρα στον  ελευθεριακό σοσιαλισμό, με πρόταγμα αγώνα, μια θεσμοποιημένη και  υπεύθυνη μορφή κοινωνικής οργάνωσης, που θα αντιπροτάσει ρεαλιστικές λύσεις με βάση την ταχύτατη εξέλιξη των σύγχρονων απαιτήσεων και αναγκών, στο σήμερα, στο αύριο.
Φωτογραφία του χρήστη Madata.GR.


Μαθήματα πολιτικής οικονομίας με τον Κώστα Βεργόπουλο


Πριν από περίπου τέσσερα χρόνια συναντήσαμε τον καθηγητή Κώστα Βεργόπουλο στο σπίτι του στην Αθήνα. Ετοιμάζαμε τότε ένα μίνι ντοκιμαντέρ για την ομοσπονδία σιδηροδρομικών με θέμα τις ιδιωτικοποιήσεις των ελληνικών τρένων.

Η συζήτηση, όπως ήταν αναμενόμενο, ξεπέρασε τα στενά όρια των ιδιωτικοποιήσεων. Για την ακρίβεια μετατράπηκε σε ένα μικρό μάθημα πολιτικής οικονομίας.

Ο Κώστας Βεργόπουλος μας μίλησε για τον Μπίσμαρκ και πως ακόμη και αυτός ο αυταρχικός ηγέτης καταλάβαινε όσα δεν θέλουν να καταλάβουν οι φιλελεύθεροι και νεοφιλελεύθεροι οικονομολόγοι της εποχής μας. Μίλησε για το χρέος και τον παραλογισμό να προσπαθείς να το αντιμετωπίσεις με λιτότητα και ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας.

Μας εξήγησε πότε και αν πρέπει να είναι μια επιχείρηση κερδοφόρος και γιατί το κέρδος δεν μπορεί να ο απόλυτος γνώμονας για τις αποφάσεις που λαμβάνει μια κοινωνία.

Σήμερα παρουσιάζουμε μερικά μικρά αποσπάσματα εκείνης της συνέντευξης. Μπορείτε να ακούσετε περισσότερα αποσπάσματα της συνέντευξης στο ραδιοφωνικό INFO-WAR

Κάμερα: Θάνος Τσάντας

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γιατί τα μέσα μεταφοράς πρέπει να ανήκουν στο δημόσιο;





ΕΡΩΤΗΣΗ: Αντιμετωπίζεται το χρέος με λιτότητα και ιδιωτικοποιήσεις;

Θα ονομασθούν τα Σκόπια «Δημοκρατία Κεντρικής Βαλκανικής»;

Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας – Πολιτικός Επιστήμων.
Στο ιστολόγιο mignatiou.com διάβασα την αποκάλυψη του δημοσιογράφου Δημήτρη Απόκη ότι δεν αποκλείεται τα Σκόπια να ονομασθούν «Δημοκρατία της Κεντρικής Βαλκανικής». Κάτω από την είδηση δημοσιεύεται δήλωση του Αντώνη Σαμαρά στον ίδιο δημοσιογράφο, με την οποία ο πρώην Πρωθυπουργός επισημαίνει ότι το όνομα αυτό δεν είναι απορριπτέο, αλλά γενικώς πρέπει να είμαστε προσεκτικοί απέναντι στον αλυτρωτισμό των Σκοπίων.
Το θέμα ανακινείται λόγω των αμερικανικών πιέσεων προς τους Σκοπιανούς. Οι ΗΠΑ επιθυμούν να εντάξουν τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ κατά την επόμενη σύνοδο της Συμμαχίας στις 11 και 12 Ιουλίου 2018. Γνωρίζουν, όμως, ότι η Ελλάς δεν πρόκειται να συναινέσει, αν δεν λυθεί το ζήτημα του ονόματος. Αν τελικά οι ΗΠΑ πείσουν τα Σκόπια να δεχθούν ένα όνομα χωρίς τον όρο «Μακεδονία», αυτό θα αποτελέσει επιτυχία του ελληνικού λαού, ο οποίος έστειλε μήνυμα προς όλες τις κυβερνήσεις από το 1991 μέχρι σήμερα. Δεν είμαι βέβαιος ότι οι Σκοπιανοί θα δεχθούν την ονομασία «Δημοκρατία της Κεντρικής Βαλκανικής», πάντως είναι η πρώτη φορά που φαίνεται έστω και ένα μικρό φωτάκι στον ορίζοντα για τα εθνικά μας συμφέροντα.
Υπάρχουν και άλλες εξελίξεις που μπορούν να επηρεάσουν το πρόβλημα του ονόματος. Θυμίζω:

Ο αλυτρωτισμός των Σκοπίων και η προσγείωση απο την φαντασίωση

 

του Νίκου Μέρτζου από την ιστοσελίδα anixneuseis.gr
Είναι ευοίωνο το γεγονός ότι οι υπουργοί Εξωτερικών Ελλάδος-Σκοπίων απεφάσισαν να συστήσουν κοινή ομάδα ειδικών επιστημόνων η οποία θα αφαιρέσει από τα σχολικά βιβλία όσα σημεία τους γαλουχούν τις νέες γενεές με τον επιθετικό Αλυτρωτισμό εναντίον της Ελλάδος. Κλειδί είναι το όνομα Μακεδονία. «Είναι το όχημα του αλυτρωτισμού σε βάρος της Ελλάδας» δήλωσε ο Ανδρέας Γ. Παπανδρέου πριν 25 χρόνια. Όλα τα σχολικά βιβλία των Σκοπίων διδάσκουν μέχρι και σήμερα ότι δήθεν: * Οι αρχαίοι Μακεδόνες δεν ήσαν Έλληνες. * Τον Μακεδονικό Αγώνα 1903-1908 διεξήγαγαν κατά των Ελλήνων οι Μακεδόνες και όχι οι Βούλγαροι κομιτατζήδες. * Υπό τους Οθωμανούς υπήρχε μια (ανύπαρκτη στα οθωμανικά Αρχεία) «Ενιαία Μακεδονία» την οποία στους Βαλκανικούς Πολέμους 1912-1913 κατέκτησαν και διεμέλισαν οι κατακτητές της Έλληνες, Βούλγαροι και Σέρβοι. * Η Βαρντάρσκα Μακεντόνια «απελευθερώθηκε από τον ζυγό των Σέρβων χάρις στους αγώνες των Μακεδόνων» και το 1991 ανακηρύχθηκε ανεξάρτητη «Δημοκρατία της Μακεδονίας», «η οποία είναι το μοναδικό ελεύθερο τμήμα της Ενιαίας Μακεδονίας και έχει το καθήκον να μεριμνά για τους υπόδουλους Μακεδόνες των γειτονικών της Κρατών». * «Το 52% της Ενιαίας Μακεδονίας είναι η Εγκέϊτσκα (Αιγαιατική) Μακεντόνια την οποία η Ελλάδα το 1923 αποίκισε με Έλληνες πρόσφυγες της Ανατολής και νόθευσε την εθνική ομοιογένεια των Μακεδόνων». * «Οι Αιγαιάτες Μακεδόνες πολέμησαν για να απελευθερώσουν την Εγκέϊτσκα Μακεντόνια το 1941-1944 κατά την Κατοχή και το 1944-1949 κατά τον Ελληνικό Εμφύλιο. Όταν ηττήθηκαν, κατέφυγαν στην ελεύθερη Μητέρα Μακεδονία που τους χορήγησε πολεμική σύνταξη για την συμμετοχή τους στον Εθνικοαπελευθερωτικό Αγώνα ενάντια στους Έλληνες κατακτητές». * «Στην Εγκέϊτσκα Μακεντόνια μέχρι σήμερα ζουν ακόμη άλλοι 250.000 Αιγαιάτες Μακεδόνες στους οποίους η Ελλάδα δεν αναγνωρίζει αλλά υποχρεούται να αναγνωρίσει ως εθνική μακεδονική μειονότητα».

Βυζάντιο και Ελλάδα :"ἐσμὲν γὰρ οὖν [ ] Ἕλληνες τὸ γένος"

Αποτέλεσμα εικόνας για ΒΥΖΑΝΤΙΟ ΕΛΛΑΔΑ

"Μετά το 1261 μπορούμε να πούμε ότι Βυζάντιο και Ελλάδα συμπίπτουν.[ ] Γύρω στην Άλωση η συνείδηση των διανοουμένων φαίνεται καθαρά ελληνική «ἐσμὲν γὰρ οὖν [ ] Ἕλληνες τὸ γένος ὡς ἥ τε φωνὴ καὶ ἡ πάτριος παιδεία μαρτυρεῖ» γράφει ο Γεμιστός. Δυο μέρες πριν την Άλωση ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος ονομάζει την Πόλη «ἐλπίδα καὶ χαρὰν πάντων τῶν Ἑλλήνων». Η μετάβαση από το Βυζάντιο στην Ελλάδα πραγματοποιήθηκε: κι’ όπως μέσα στο Βυζάντιο είδαμε να γεννιέται ο νέος ελληνισμός, έτσι και μέσα στον νέον ελληνισμό θα μπορούσαμε να παρακολουθήσουμε το Βυζάντιο που συνεχίζει τη ζωή του."
Κ.Θ. Δημαράς
Ιστορία της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας, Γνώση, Αθήνα (9) 2000, σ. σ. ια΄.



Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Ο Noam Chomsky εκτιμά την εποχή Trump

Μετάφραση από την Ελεάννα Μπάρδη για το Νόστιμον Ήμαρ
Ο πρόεδρος έχει συντελέσει στην κατάρρευση ενός αποσυντιθέμενου συστήματος. Ο Τσόμσκι εξηγεί πώς.
David Barsamian: Μιλήσατε για τη διαφορά ανάμεσα στις χαζομάρες του Trump, που καλύπτονται αδιάκοπα από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και τις πραγματικές πολιτικές που προσπαθεί να εφαρμόσει, οι οποίες λαμβάνουν λιγότερη προσοχή. Πιστεύετε ότι έχει συνεκτικούς οικονομικούς, πολιτικούς ή διεθνείς στόχους πολιτικής; Τι κατάφερε πραγματικά να πετύχει ο Trump κατά τους πρώτους μήνες θητείας του;
Noam Chomsky: Υπάρχει μια διαδικασία αντιπερισπασμού σε εξέλιξη, ίσως απλώς ένα φυσικό αποτέλεσμα της τάσης του προσώπου στην κεντρική σκηνή και εκείνων που κάνουν το έργο πίσω από τις κουρτίνες.
Σε ένα επίπεδο, οι βλακείες του Trump εξασφαλίζουν ότι η προσοχή επικεντρώνεται σε αυτόν, και δεν έχει σημασία πώς. Ποιος θυμάται καν την κατηγορία ότι εκατομμύρια παράνομων μεταναστών ψήφισαν υπέρ της Κλίντον, στερώντας τον αξιοθρήνητο ανθρωπάκο της Μεγάλης Νίκης του; Ή την κατηγορία ότι ο Obama υπέκλεπτε τις συνομιλίες στο Trump Tower; Οι αξιώσεις από μόνες τους, δεν έχουν σημασία. Αρκεί να παρεκκλίνει η προσοχή από αυτό που συμβαίνει στο παρασκήνιο. Εκεί, έξω από το προσκήνιο, το πιο άγριο ​​περιθώριο του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος προχωράει προσεκτικά τις πολιτικές που έχουν σχεδιαστεί για να εμπλουτίσουν την πραγματική τους εκλογική περιφέρεια: την Περιφέρεια της ιδιωτικής εξουσίας και πλούτου, “τους άρχοντες της ανθρωπότητας”, για να δανειστώ τη φράση του Αντάμ Σμιθ.

Τα αδιέξοδα της πολυπολιτισμικότητας

Του Σπύρου Κουτρούλη από την Ρήξη φ. 138
Για το βιβλίο της Σώτης Τριανταφύλλου Πλουλαρισμός, πολυπολιτισμικότητα, ενσωμάτωση, αφομοίωση – Σημειώσεις για τη σύγχρονη ανοιχτή κοινωνία [εκδόσεις Πατάκη, τρίτη έκδοση, Αθήνα 2016]
Το βιβλίο της Σώτης Τριανταφύλλου είναι ευφυές και θαρραλέο. Ευφυές διότι χρησιμοποιεί την ευρύτητα γνώση της κοινωνικής και πολιτικής θεωρίας για να πλήξει με εύστοχα και σαφή τρόπο διατυπωμένα επιχειρήματα, μια σειρά αντιλήψεων, ιδεοληψιών θα ήταν καλύτερα να τις ονομάσουμε, όπως είναι η πολυπολιτισμικότητα αλλά και το αυτονόητο της ενσωμάτωσης των ισλαμικών πληθυσμών στις χώρες υποδοχής των. Πρόκειται για ιδεολογήματα που παρότι σε επίπεδο εμπειρίας αποδεικνύεται διαρκώς η αβασιμότητα και η ανεδαφικότητά τους σε επίπεδο ιδεολογίας παρουσιάζουν μια αξιοσημείωτη αντοχή.
Θαρραλέο είναι διότι οι ιδεοληψίες αυτές που συχνά χρησιμοποιούνται ως εργαλεία για την διαμόρφωση της κοινωνικής και πολιτικής πραγματικότητας, παραμένουν στο απυρόβλητο και όποιος τολμήσει να τις αμφισβητήσει αντιμετωπίζονται από μια ιδιότυπη αστυνομία της σκέψης που ενδύεται συχνά την μάσκα της πολιτικής ορθότητας.

Για την επιλογή «ταυτότητας φύλου»

Για την επιλογή «ταυτότητας φύλου»

Του Γιάννη Ραχιώτη.


Η κυβέρνηση μεταξύ των εφαρμοστικών νόμων των διάφορων μνημονίων βρήκε χρόνο να νομοθετήσει την «νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου». Όμοια νομοθεσία υπάρχει στις περισσότερες δυτικές χώρες . Ας δούμε πρώτα τι ορίζει ο νέος νόμος ως «ταυτότητα φύλου»:


Αρθρο 2: «Ως ταυτότητα φύλου νοείται ο εσωτερικός και προσωπικός τρόπος με τον οποίο το ίδιο το πρόσωπο βιώνει το φύλο του, ανεξάρτητα από το φύλο που καταχωρίστηκε κατά τη γέννησή του με βάση τα βιολογικά του χαρακτηριστικά. Η ταυτότητα φύλου περιλαμβάνει την προσωπική αίσθηση του σώματος, καθώς και την κοινωνική και εξωτερική έκφραση του φύλου, τα οποία αντιστοιχούν στη βούληση του προσώπου…».

Διαμορφώνεται μια νέα νομική έννοια. Η «ταυτότητα φύλου». Προσοχή: Ο νόμος διαμορφώνει μια νομική κατασκευή, δεν αναφέρεται σε σεξουαλική προτίμηση ή σε βιολογική κατάσταση. Όμως ένας νόμος που αποσκοπεί να διαπλάσει μια νέα κατάσταση σε μείζονος σημασίας θέματα που σχετίζονται με την ανθρώπινη υπόσταση, πρέπει τουλάχιστο να το κάνει με αντικειμενικά κριτήρια, να μην περιέχει υποκειμενικές ή ασαφείς ρυθμίσεις και αντιφατικές προϋποθέσεις. Η παραπάνω διάταξη θέτει ως κριτήριο προσδιορισμού της νέας νομικής έννοιας που διαμορφώνει την «προσωπική αίσθηση του σώματος» και την «κοινωνική και εξωτερική έκφραση του φύλου». Δεν διευκρινίζει αν αυτές οι δύο προϋποθέσεις πρέπει να συντρέχουν διαζευκτικά ή αθροιστικά, δηλαδή αν η προσωπική αίσθηση που έχει κάποιος για το σώμα του πρέπει να ταυτίζεται και με αυτή που αντιλαμβάνονται οι άλλοι (κοινωνική και εξωτερική έκφραση) ή αρκεί η συνδρομή μιας από τις δύο αυτές προϋποθέσεις. Αμέσως μετά επιβάλει να «αντιστοιχούν στη βούληση του προσώπου». Τι όμως να αντιστοιχεί; η προσωπική του αίσθηση να αντιστοιχεί στη βούλησή του; πρόκειται για ταυτολογία. Η κοινωνική έκφραση; δηλαδή η γνώμη των άλλων να αντιστοιχεί στη βούλησή του; Μάλλον υπερβολική αξίωση θα ήταν. Εν τέλει μάλλον δεν βγαίνει νόημα…

Στη συνέχεια (άρθρο 3) αυτή η «ταυτότητα φύλου» που θα …αξιολογείται με τα κριτήρια που περιγράψαμε παραπάνω θα αναγνωρίζεται με …δικαστική απόφαση. Δηλαδή τι είναι αυτό που θα αναγνωρίζεται δικαστικά; «Η προσωπική αίσθηση»; ή «η κοινωνική και εξωτερική έκφραση» ή η αντιστοιχία της «αίσθησης» και της «κοινωνικής έκφρασης» με τη «βούληση του προσώπου»; Η ανθρωπότητα χρειάστηκε αιώνες για να περιορίσει τη δικαστική παρέμβαση αποκλειστικά σε πράξεις. Οι νεοφιλελεύθεροι σιγά-σιγά μας επαναφέρουν στις πριν το διαφωτισμό αντιλήψεις: Το δικαστήριο θα αξιολογήσει την «προσωπική αίσθηση του σώματος» ή την κοινωνική του έκφραση ή την βούληση. Η αρχή έχει ήδη γίνει με τις αντιτρομοκρατικές νομοθεσίες που τιμωρούν την μη υλοποιημένη βούληση, τώρα τα δικαστήρια θα κρίνουν και θα αποφασίζουν για αισθήσεις, για την κοινωνική εικόνα κάποιου ή την ενδιάθετη βούλησή του. Η απορρύθμιση στο χώρο του δικαίου διευρύνεται.

Η Δύση είναι τελειωμένη – αλλά γιατί;

Η Δύση είναι τελειωμένη – αλλά γιατί;

Του Andre Vltchek.

Παρά κάποιες οικονομικές και κοινωνικές καθυστερήσεις και προβλήματα, η δυτική αυτοκρατορία τα πάει αρκετά καλά, αν μετρήσουμε, δηλαδή, την επιτυχία με την ικανότητα ελέγχου του κόσμου, επηρεασμού της σκέψης των ανθρώπων σε όλες τις ηπείρους και συντριβής σχεδόν όλων των ουσιωδών διαφωνιών, εντός και εκτός των χωρών της.


Αυτό που έχει σχεδόν εξαφανιστεί από τη ζωή σε μέρη όπως η Νέα Υόρκη, το Λονδίνο ή το Παρίσι είναι η απλή ανθρώπινη χαρά, που είναι τόσο οφθαλμοφανής όταν υπάρχει. Παραδόξως, στα ίδια τα κέντρα εξουσίας, οι άνθρωποι φαίνεται να έχουν αγωνιώδη, άδεια σχεδόν τρομακτική ζωή.

Όλο αυτό κάπως δεν ταιριάζει. Δεν θα έπρεπε οι πολίτες των κατακτητικών χωρών του κόσμου, του νικηφόρου καθεστώτος, να είναι τουλάχιστον βέβαιοι για τον εαυτό τους και αισιόδοξοι;

Βεβαίως, υπάρχουν πολλοί λόγοι που δεν είναι και κάποιοι φίλοι μου ήδη έχουν περιγράψει με λεπτομερή και παραστατική γλώσσα τις βασικές, τουλάχιστον, αιτίες για την κατάθλιψη και την έλλειψη ικανοποίησης από τη ζωή που στην κυριολεξία καταβροχθίζουν ζωντανούς εκατοντάδες εκατομμύρια πολίτες της Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής.

Η κατάσταση αναλύεται κυρίως από κοινωνικο-οικονομική σκοπιά. Ωστόσο, πιστεύω ότι οι πιο σημαντικές αιτίες της παρούσας κατάστασης πραγμάτων είναι πολύ πιο απλές: η Δύση και οι αποικίες της κατέστρεψαν σχεδόν ολοκληρωτικά τα πιο ουσιαστικά ανθρώπινα ένστικτα: την ικανότητα των ανθρώπων να ονειρεύονται, να είναι παθιασμένοι, να εξεγείρονται και να «ανακατεύονται» - να συμμετέχουν.

Η προσήλωση, η αποφασιστικότητα, η αισιοδοξία, η αθωότητα έχουν σχεδόν εξαφανιστεί. Όμως αυτά ακριβώς είναι τα ποιοτικά χαρακτηριστικά που πάντα κινούσαν προς τα εμπρός τους ανθρώπους.

***

Παρά αυτά που σήμερα πιστεύουν συνήθως στη Δύση, δεν είναι η «γνώση» ούτε απόλυτα η «επιστήμη» που βρίσκονταν πίσω από τα μεγαλύτερα άλματα του ανθρώπινου πολιτισμού.

Πάντα υπήρχε ένας βαθύς και ενστικτώδης ανθρωπισμός, συνοδευόμενος από πίστη (δεν μιλώ για κάποια θρησκευτική πίστη) και τεράστια αφοσίωση και αφιέρωση στο σκοπό. Χωρίς αθωότητα, χωρίς απλοϊκότητα, δεν θα μπορούσε ποτέ να επιτευχθεί τίποτε μεγάλο.

Η επιστήμη πάντα υπήρχε και ήταν σημαντική για τη βελτίωση πολλών πρακτικών πλευρών της ανθρώπινης ζωής, αλλά δεν ήταν ποτέ η βασική κινητήρια δύναμη μιας χώρας προς μια δίκαιη, εξισορροπημένη και «αξιοβίωτη» κοινωνία. Όταν χρησιμοποιήθηκε από κάποιο φωτισμένο σύστημα, η επιστήμη έπαιξε σημαντικό ρόλο στο χτίσιμο ενός καλύτερου κόσμου, αλλά ποτέ αντίστροφα.

Κυριακή 19 Νοεμβρίου 2017

Ορθοδοξία, Καθολικισμός και Πόλεμος

Γράφει ο Μάριος Νοβακόπουλος*

Ο Ιησούς Χριστός έμεινε γνωστός μεταξύ άλλων για την ηπιότητα και πραότητα του.  Δίδασκε τους μαθητές του να απέχουν από τη βία, να μην εκδικούνται, να συγχωρούν, να μην ανταποδίδουν το κακό.  Είναι τα έργα της ειρήνης και της συμφιλίωσης που αρέσουν στο Θεό, και οι χριστιανοί οφείλουν να εργάζονται, τόσο στην προσωπική όσο και στη δημόσια ζωή, για την ομόνοια, την καλοσύνη και την ευσπλαχνία.  Όταν στη Γεσθημανή ο Πέτρος τραυμάτισε με το μαχαίρι του τον Μάλχο, έναν από το εβραϊκό πλήθος που είχε έρθει να συλλάβει το Χριστό, ο τελευταίος τον θεράπευσε και έλεγξε το μαθητή του «μάχαιραν έδωκας, μάχαιραν λάβης» (η φράση «όποιος σκοτώνει με ξίφος θα πεθάνει με ξίφος» επαναλαμβάνεται συχνά στην Παλαιά Διαθήκη).  Ο Χριστός δεν αντιστέκεται στους διώκτες του, παραδίδεται αθόρυβα και ταπεινά σαν τον αμνό στο θυσιαστήριο.  Πιστοί στο πνεύμα αυτό, οι μάρτυρες της Ρωμαϊκής περιόδου ομολογούσαν την πίστη άφοβα και ύστερα υπέμεναν στωικά και ατάραχα όλα τα μαρτύρια που τους υπέβαλαν, χωρίς να αμυνθούν σωματικά ή να τραπούν σε φυγή.  Η βία και ο πόλεμος αποτελούν έργο του διαβόλου, και τα έργα του, η οργή, το μίσος, ο φόνος και η καταστροφή, ανοσιούργημα απέναντι στην ειρήνη του Θεού και των πλασμάτων του.
Αυτό δε σημαίνει πως η χριστιανική διδασκαλία δε εμπεριέχει καθόλου το στοιχείο της πάλης και της βίας.  Στη χριστιανική κοσμολογία, πριν καν τη δημιουργία του υλικού σύμπαντος ο Αρχάγγελος Μιχαήλ με τους αγγέλους του κατέστειλε την ανταρσία του Δράκοντος Σαμαέλ και τον κατακρήμνισε στην άβυσσο.  Οι άγγελοι συχνά περιγράφονται ως ουράνια στρατεύματα και η πάταξη των δαιμόνων εντάσσεται στα καθήκοντα διακονίας τους προς το Θεό.  Στην Παλαιά Διαθήκη ο Θεός οδηγεί τον λαό του Ισραήλ μέσω των Προφητών, των Κριτών και των Βασιλέων στη μάχη.  Υποδεικνύει το δίκαιο και ευλογητό του αγώνα τους, οικονομεί για τη νίκη τους και ίσταται στο πλευρό τους ενώ πολεμούν τους ειδωλολάτρες Χαναναίους και Φιλισταίους:  η πολεμική κραυγή των Ισραηλιτών είναι το «Ιμμάνου Ελ», μεθ’ ημών ο Θεός.  Όταν ο Ισραήλ θα παραστρατήσει στην αμαρτία, τη λατρεία των ειδώλων και την ασπλαχνία, ο Θεός θα τον τιμωρήσει με εισβολές και κατοχές αλλοφύλων, ως μέσα παιδαγωγίας για την ταπείνωση και τη μετάνοια του εκπεσόντος λαού του.

Η κινηματογραφική δημιουργία του Αντρέι Ταρκόφσκυ (π. Στ. Σκλήρης, Ν. Φ. Μικελίδης)

Ο αγιογράφος π. Σταμάτης Σκλήρης και ο κριτικὀς κινηματογράφου Νίνος Φένεκ Μικελίδης μιλούν  για την κινηματογραφική δημιουργία του Αντρέι Ταρκόφσκυ.
 
Προλογίζει και συντονίζει ο Κώστας Μπλάθρας.
 
Η εκδήλωση διοργανώθηκε από το Αντίφωνο στο βιβλιοπωλείο των εκδόσεων Εν Πλω, τον Ιανουάριο του 2017 με αφορμή τα 30 χρόνια από την εκδημία του μεγάλου Ρώσου δημιουργού.