Δευτέρα, 11 Δεκεμβρίου 2017

Τα πέντε φίλτρα της χειραγώγησης/ Βασίλης Βιλιάρδος


.
Οι Πολίτες των δημοκρατικών χωρών θα πρέπει να παρακολουθούν μαθήματα πνευματικής αυτοάμυνας, για να είναι σε θέση να αμύνονται απέναντι στις προσπάθειες χειραγώγησης και ελέγχου τους – με απλά λόγια, για να αποφεύγουν το διανοητικό αποικισμό τους.
.
.
«Όταν διαβάζει κανείς μία εφημερίδα ή ακούει ειδήσεις, οφείλει να συνειδητοποιεί πως δεν πρόκειται για ολόκληρη την αλήθεια – αλλά μόνο για σκόπιμα φιλτραρισμένες πληροφορίες, οι οποίες εξυπηρετούν ή προστατεύουν πάντοτε κάποια συμφέροντα«.
.

Ανάλυση

Τα ΜΜΕ έχουν ως αποστολή τους την αντικειμενική ενημέρωση του πληθυσμού, καθώς επίσης τον έλεγχο της εξουσίας – οικονομικής, πολιτικής, θρησκευτικής ή όποιας άλλης. Με τον τρόπο αυτό συμβάλλουν στην ύπαρξη μίας λειτουργικής Δημοκρατίας – η οποία προϋποθέτει τεκμηριωμένα υπεύθυνους πολιτικούς, διαφάνεια του κοινωνικού βίου και σωστά ενημερωμένους Πολίτες. Έτσι τουλάχιστον φαντάζεται κανείς τον ιδεατό και τυπικό ρόλο τους – όπου όμως η πραγματικότητα είναι συχνά εντελώς διαφορετική.
Ειδικότερα το εάν και το πώς οι ειδήσεις, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται ασφαλώς οι δημοσκοπήσεις,  φτάνουν στον πληθυσμό, καθορίζεται από τις πολιτικές και οικονομικές δομές της εκάστοτε εξουσίας – όπου οι ελίτ και των δύο τομέων έχουν κατασκευάσει ένα σύστημα προπαγάνδας μέσω των ΜΜΕ. Το σύστημα αυτό χρησιμοποιείται μεθοδικά για τη χειραγώγηση της κοινής γνώμης, έτσι ώστε να «παράγει» συναίνεση υπέρ μίας ανώτερης τάξης – ενώ την ίδια στιγμή διατηρείται η ψευδαίσθηση των ελεύθερων ΜΜΕ, τα οποία συμβάλλουν  στη δημιουργία δημοκρατικών απόψεων.
Προς αποφυγή παρεξηγήσεων οφείλουμε να διευκρινίσουμε εδώ τι εννοούμε με τη λέξη «ελίτ» – όπου προφανώς δεν αναφερόμαστε στους πλούσιους αλλά έντιμους επιχειρηματίες ή στους αδιάφθορους και ικανούς πολιτικούς. Αντίθετα, σε εκείνους που είναι αχόρταγοι ή κάνουν κατάχρηση της οικονομικής τους δύναμης, χρηματιζόμενοι και χρηματίζοντας για να απομυζούν τους Πολίτες – ενώ από την άλλη πλευρά στους πολιτικούς που έχουν ως αυτοσκοπό τους την παραμονή τους στην εξουσία, με κάθε θεμιτό ή αθέμιτο τρόπο. Για παράδειγμα στον πρόεδρο της Κομισιόν με κριτήριο τη στήριξη της «νόμιμης» φοροδιαφυγής όταν ήταν πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου, στον πρώην αμερικανό κεντρικό τραπεζίτη που προκάλεσε την κρίση του 2008 (AGreenspan) ή στον πρώην υπουργό αμύνης των Η.Π.Α. και επιχειρηματία, ο οποίος χρησιμοποίησε την εισβολή στο Ιράκ για να κερδίσει τεράστια ποσά.

Κυριακή, 10 Δεκεμβρίου 2017

Η Χριστιανική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία (II)


Ο Γεώργιος Οστρογκόρσκι (Гео́ргий Алекса́ндрович Острого́рский, Αγία Πετρούπολη, 19 Ιανουαρίου 1902 – Βελιγράδι, 24 Οκτωβρίου 1976) ήταν Ρώσος βυζαντινολόγος. Θεωρείται ως ένας από τους γνωστότερους βυζαντινολόγους τους 20ου αιώνα. θεωρείται ως ο τελευταίος εκπρόσωπος της σειράς των Ρώσων Βυζαντινολόγων του 19ου-20ου αιώνα.
Το δεύτερο μέρος μπορείτε να το διαβάσετε εδώ: Η Χριστιανική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία (IΙ)
Κείμενο: Georg Ostrogorsky
Η ρωμαϊκή πολιτική θεωρία, ο ελληνικός πολιτισμός και η χριστιανική πίστη αποτελούν τα κύρια στοιχεία που καθώρισαν την εξέλιξη του Βυζαντίου. Χωρίς αυτά τα τρία στοιχεία είναι αδύνατο να κατανοήσουμε το Βυζάντιο. Η σύνθεση του ελληνικού πολιτισμού με τη χριστιανική θρησκεία στο πλαίσιο της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας οδήγησε στη γένεση του ιστορικού εκείνου φαινομένου που ονομάζουμε βυζαντινή αυτοκρατορία. Η σύνθεση αυτή πραγματοποιήθηκε όταν η ρωμαϊκή αυτοκρατορία μετατόπισε το κέντρο της στην Ανατολή, μετά την κρίση που ξέσπασε τον τρίτο αιώνα. Συγκεκριμένη μορφή έλαβε με την αναγνώριση του χριστιανισμού από το Imperium romanum και την ίδρυση της νέας πρωτεύουσας στον Βόσπορο. Τα δύο αυτά γεγονότα, δηλ. η νίκη του χριστιανισμού και η οριστική μετάθεση του πολιτικού κέντρου του κράτους στην εξελληνισμένη Ανατολή, εγκαινιάζουν τη βυζαντινή εποχή.
Στην πραγματικότητα η βυζαντινή ιστορία είναι μία νέα φάση της ρωμαϊκής ιστορίας, όπως και το βυζαντινό κράτος είναι βασικά η συνέχεια του imperium romanum. Βέβαια το επίθετο «βυζαντινός» χρησιμοποιήθηκε σε μεταγενέστερους χρόνους και ήταν άγνωστο στους ονομαζόμενους «Βυζαντινούς». Αυτοί χρησιμοποιούσαν συνήθως το όνομα «Ρωμαίοι», τον αυτοκράτορα τους θεωρούσαν ρωμαίο ηγεμόνα, διάδοχο και κληρονόμο των παλαιών ρωμαίων καισάρων. Έμειναν πιστοί στο όνομα της Ρώμης όσο χρόνο διήρκεσε η αυτοκρατορία, και οι ρωμαϊκές πολιτικές παραδόσεις κυριάρχησαν ως το τέλος στην πολιτική τους συνείδηση και βούληση. Η ρωμαϊκή πολιτική θεωρία συνένωσε τα ετερογενή εθνικά φύλα της αυτοκρατορίας και η ρωμαϊκή ιδέα της παγκόσμιας κυριαρχίας καθώρισε τη θέση της αυτοκρατορίας απέναντι στον υπόλοιπο κόσμο.
Αναθηματικό ανάγλυφο. Πέλλα, τέλη 4ου αιώνα π.Χ. Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης
Αναθηματικό ανάγλυφο. Πέλλα, τέλη 4ου αιώνα π.Χ. Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης. Votive relief. Pella, late 4th century BC Archaeological Museum of Thessaloniki

Σάββατο, 9 Δεκεμβρίου 2017

Οι αντανακλάσεις μιας πολλαπλής κρίσης



του Απόστολου Αποστολόπουλου -

 Η ήττα του κυβερνητικού δίδυμου Μέρκελ-Σουλτς είναι το δεύτερο ισχυρό χτύπημα στην ηγετική ελίτ του δυτικού κόσμου, μετά την πανωλεθρία που υπέστη η εκλεκτή του συστήματος Χίλαρι Κλίντον από τον Ντόναλντ Τραμπ. Η ήττα είναι τριπλή: Πρώτον, ηττήθηκαν οι εκπρόσωποι της κυρίαρχης ελίτ στις δυο πιο ανεπτυγμένες και ισχυρές χώρες του δυτικού κόσμου, ΗΠΑ και Γερμανία. …

Απόστολος Αποστολόπουλος
Διαβάστε περισσότερα...

ΜΑΝΟΣ ΔΑΝΕΖΗΣ * Ο ΑΝΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΔΥΤΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ * ΠΟΛΥΧΩΡΟΣ ΑΙΤΙΟΝ 15.07.2015





Διάλεξη του επίκουρου καθηγητή αστροφυσικής Μάνου Δανέζη στον πολυχώρο "Αίτιον" στις 15.07.2015 με θέμα "Ο ανορθολογισμός του δυτικού πολιτισμού". Ακολουθεί συζήτηση με το κοινό.

ΒΙΝΤΕΟ: Η γένεση της πολιτικής στην αρχαία Ελλάδα

Από τον πλανήτη μας έχουν περάσει χιλιάδες διαφορετικοί πολιτισμοί. Άλλοι επιβίωσαν, άλλοι εξαφανίστηκαν αφήνοντας πίσω τους ανεξίτηλο το σημάδι τους, κι άλλοι απλώς χάθηκαν στη λήθη, αδυναντώντας να αφήσουν τη σφραγίδα τους.
Ο Ελληνικός κόσμος είναι μια πολύ ιδιαίτερη περίπτωση πολιτισμού, ο οποίος επιβιώνει πάνω από 3 χιλιετίες. Σε αντίθεση με άλλους πολιτισμούς που πέρασαν, είχε βαθιά πολιτική ανάπτυξη, την οποία κανένας μέχρι και σήμερα δεν έχει καταφέρει να πλησιάσει, ενώ έχει και βαθιά θρησκευτικό και φιλοσοφικό υπόβαθρο.


Τη δημιουργία και εξέλιξη του ιδιαίτερου και μοναδικού αυτού κόσμου θα παρουσιάσουμε στο παρακάτω βίντεο, ξεκινώντας από την εποχή των προ-ελλήνων, διασχίζοντας τον Κυκλαδικό και Κρητο-μυκηναϊκό πολιτισμό και φτάνοντας μέχρι και την Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ή όπως ονομάζεται σήμερα, το Βυζάντιο.
Ο Ελληνικός κόσμος είναι ο πρώτος πολιτισμός στον πλανήτη, τουλάχιστον από τα όσα γνωρίζουμε σήμερα, που δημιούργησε κοινωνίες εν ελευθερία. Ο γεωγραφικός χώρος στον οποίο άνηκε, για αιώνες ήταν κομμάτι της Αφροασιατικής δεσποτείας.
Για τους Έλληνες όλα άλλαξαν την εποχή του Κυκλαδικού και στη συνέχεια του Μινωικού πολιτισμού.

Η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση πεθαίνει …

… o νεοεθνικισμός  ανατέλλει;
Του Ευάγγελου Κοροβίνη από το Άρδην τ. 107-8
Μέχρι πρόσφατα, η μεταπολεμική φιλελεύθερη τάξη υπήρξε σταθερή. Η τάξη αυτή ενσωματώνει δύο διακριτές και όχι κατ’ ανάγκην συμβατές μεταξύ τους προσεγγίσεις. Η πρώτη, ο κεϋνσιανισμός, θεωρούσε ως θεμέλια κοινωνία του συστήματος το έθνος-κράτος και τις σχετικά κλειστές εθνικές οικονομίες. Η δεύτερη, ο νεοφιλελευθερισμός, ενίσχυσε και πολλαπλασίασε τη δυνατότητα που έχουν οι ισχυροί παίχτες της αγοράς, οι εταιρείες-γίγαντες, να παρακάμπτουν και να αποδομούν τους κανόνες που ισχύουν σε εθνικό επίπεδο. Εκτός από αυτές τις εταιρείες-γίγαντες, το θεσμικό περιβάλλον του νεοφιλελευθερισμού το συμπληρώνει η αυξανόμενη ισχύς υπερεθνικών οργανισμών όπως το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου και η Παγκόσμια Τράπεζα.
Στα πλαίσια του κεϋνσιανού κοινωνικού μοντέλου, οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι σύμμαχοί τους μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, έχοντας ν’ αντιμετωπίσουν ως αντίπαλο τη Σοβιετική Ένωση, αποφάσισαν ότι η μακράς διάρκειας ανεργία ήταν μία υπαρξιακή απειλή για τον καπιταλισμό και ότι έπρεπε να αποφευχθεί με κάθε κόστος. Οι κυβερνήσεις κλήθηκαν να διατηρήσουν δείκτες ανεργίας κατώτερους του 4%. Όμως η επιδίωξη της σταθερότητας μίας μεταβλητής, των δεικτών της ανεργίας εν προκειμένω, μέσα από την ίδια τη δυναμική των οικονομικών και κοινωνικών εξελίξεων και σε βάθος χρόνου αυτοϋπονομεύθηκε. Οι μισθοί, συγκεκριμένα, τείνουν να αυξάνονται στους κόλπους σχετικά κλειστών και ρυθμιζόμενων αγορών και η απάντηση των επιχειρήσεων είναι να ανεβάζουν, με τη σειρά τους, τις τιμές των προϊόντων τους. Αυτός ο μηχανισμός, όπου οι μισθοί και οι τιμές κυνηγούν οι μεν τις δε, πήρε τη δεκαετία του ’70 τη μορφή ενός εκρηκτικού σπιράλ ανόδου μισθών και τιμών και συνδυάστηκε με τον πενταπλασιασμό της τιμής του πετρελαίου κατά τις δύο πετρελαϊκές κρίσεις του 1973 και του 1979.

Παρασκευή, 8 Δεκεμβρίου 2017

«Οἶνος γὰρ ἀνθρώποις δίοπτρον»


της Ελένης Μαντζουράνη - 

 Με αφορμή δύο ευρήματα από νεκροταφεία της Κύπρου που χρονολογούνται στην Πρώιμη Εποχή του Χαλκού, δηλαδή περίπου στο 2300-1900 π.Χ., έχει ενδιαφέρον να αναζητήσουμε τις απαρχές της καλλιέργειας του αμπελιού και κατ’ επέκτασιν της παραγωγής του κρασιού στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου κατά την προϊστορία. Πριν προχωρήσω στη σύντομη περιγραφή των δύο ευρημάτων, πρέπει να …



Ελένη Μαντζουράνη

Το σαράκι της δημογραφίας



Στην ιστορία των πληθυσμών, η αύξηση του προσδόκιμου επιβίωσης και η μείωση της γονιμότητας αποτελούν χωρίς καμία αμφιβολία τη σημαντικότερη εξέλιξη. Πράγματι, μελετώντας, για παράδειγμα, τα ιστορικά στοιχεία του δείκτη γονιμότητας στην Ελλάδα, διαπιστώνουμε ότι την περίοδο 1960-1981 είχε μέση τιμή ίση με 2,3 παιδιά ανά γυναίκα σε ηλικία γονιμότητας. Την περίοδο 1982-1988 είχε μέση τιμή ίση με 1,5 παιδιά. …



Σάββας Ρομπόλης-Βασίλης Μπέτσης

«Στον σταθμό του Μονάχου»…

Του Στάθη Σ(ταυρόπουλου)

Η Ευρώπη αλλάζει με γεωμετρική πρόοδο και δραματική πυκνότητα. Οι τάσεις κινούνται προς όλες τις κατευθύνσεις. Οι κυρίαρχες («εκσυγχρονιστικές», νεοφιλελεύθερες, σοσιαλδημοκρατικές) είναι συγκλίνουσες και στερεωτικές του συστήματος. Οι αντισυστημικές τάσεις (η διαρκώς ενισχυόμενη Ακροδεξιά και η εν αμύνη ευρισκόμενη ριζοσπαστική Αριστερά) είναι αποκλίνουσες – αλλά κυρίως αποκλίνουσες  μεταξύ τους. Διότι οι ακροδεξιές τάσεις συναποτελούν ένα αντισύστημα συγκλίνον και χρήσιμο στο σύστημα (που θα μπορούσε στο εγγύς μέλλον να μετατραπεί σε σύστημα το ίδιο).
Οι ενδείξεις αυτών των εργασιών είναι ιδιαιτέρως έντονες στη Γερμανία, αλλά και εξόχως ενδεικτικές σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Το πολιτιστικό εποικοδόμημα που κάλυψε ιδεολογικώς και επικοινωνιακώς τις πολιτικές διεργασίες, αλλάζει εις βάθος. Σήμερα στην Γερμανία, φερ’ ειπείν, δεν ακούγεται λέξη για τον περίφημο «πολυπολιτισμό». Ακόμα και οι Πράσινοι που τον είχαν σημαία τον έχουν θάψει βαθειά πίσω στη λήθη.
Το AfD σημειώνει άνοδο και εκεί που το προσφυγικό πρόβλημα δεν είναι εμφανές. (Άλλωστε η κυρία Μέρκελ με τις απελάσεις και τις επαναπροωθήσεις το έχει εκτονώσει). Επίσης το AfD σημειώνει άνοδο και εκεί που η φτώχια δεν κυριαρχεί. (Eπί παραδείγματι υπερφαλλαγίζει τους –ακλόνητους έως τώρα– Χριστιανοκοινωνιστές στη Βαυαρία). Στη Γερμανία, η οποία θέτει πάντα στους μετανάστες και τους μετοίκους το δίλλημα της ενσωμάτωσης ή της περιθωριοποίησης, προκαλεί ενόχληση το αναπτερωμένο εθνικό φρόνημα που η πολιτική Ερντογάν έδωσε στους Τούρκους μετανάστες (από πρώτης έως τέταρτης γενιάς).

Οι "εκλεκτοί της ιστορίας"

Οι

του Σταύρου Λυγερού - 


Από τις εκλογές του 2012, που αναγορεύθηκε αξιωματική αντιπολίτευση, μέχρι τον Ιανουάριο του 2015, όταν έγινε κυβέρνηση, το κόμμα της ριζοσπαστικής Αριστεράς έκανε σχετικά λίγα βήματα για να προσγειωθεί από τα ανέξοδα ιδεολογήματα στη δύσκολη πραγματικότητα που εκλήθη να διαχειρισθεί. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν το περιβόητο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης του 2014. Όσο, λοιπόν, ο ΣΥΡΙΖΑ κατά βάση …

Σταύρος Λυγερός

Διαβάστε περισσότερα...

Η υγεία, τα Μνημόνια και η "απο-ασφάλιση"

Η υγεία, τα Μνημόνια και η

του Γιάννη Κυριόπουλου - 

Μπορεί η 3η αξιολόγηση να έκλεισε σε χρόνο-ρεκόρ, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η πολιτική των μνημονίων έχει επιτύχει. Το αντίθετο. Τυπικό και ακραίο παράδειγμα αυτής της διαπίστωσης αποτελεί η "μνημονιακή" πολιτική στην υγεία και τις υπηρεσίες υγείας. Έχει πλέον τεκμηριωθεί επαρκώς, ότι οι πολιτικές της διεθνούς "επιτήρησης" επέφεραν μείωση του ρυθμού βελτίωσης (και ενδεχομένως επιδείνωση) …


Γιάννης Κυριόπουλος

Διαβάστε περισσότερα...

Η εποχή των μεγάλων αναταράξεων/ του Βασίλη Βιλιάρδου

.
Η διαδικασία μετάβασης από την παλαιά τάξη πραγμάτων στη νέα, δεν ήταν ποτέ ήρεμη ή/και ανώδυνη ιστορικά – πόσο μάλλον όταν η χώρα που καλείται σήμερα να παραδώσει τη σκυτάλη στην επόμενη είναι πανίσχυρη χρηματοπιστωτικά και στρατιωτικά (ηχητικό).    

Άρθρο

Σε παγκόσμιο επίπεδο βιώνουμε μία διαδικασία μετάβασης από το παλιό στο καινούργιο, μία «αλλαγή παραδείγματος», όπως λέγεται επιστημονικά, στην οποία έχουμε ήδη αναφερθεί (ανάλυση). Εν προκειμένω το παλαιό είναι η Δύση υπό την κυριαρχία των Η.Π.Α. και την ηγεμονία τους στον πλανήτη σε οικονομικό, χρηματοπιστωτικό, νομισματικό και στρατιωτικό επίπεδο – ενώ το καινούργιο η Κίνα, σε συνεργασία με τη Ρωσία και το Ιράν, ευρύτερα με τις χώρες των BRICS και τη λοιπή Ασία.
Αυτό που οφείλει να γνωρίζει κανείς εδώ είναι ο τρόπος με τον οποίο διατηρούν την ηγεμονία τους οι Η.Π.Α. (Το καρτέλ, το δολάριο και ο στρατός), το πώς λειτουργεί το δυτικό σύστημα του χρέους (ανάλυση), γιατί κινδυνεύει το πετροδολάριο και άρα η υπερδύναμη από το πετρογουάν και την έμμεση σύνδεση του κινεζικού νομίσματος με το χρυσό, με επίκεντρο τη Σαουδική Αραβία (ανάλυση), καθώς επίσης τι θα μπορούσε να σημαίνει η άνοδος των κρυπτογραφημένων νομισμάτων τύπου BITCOIN.

ΔΙΕΡΕΥΝΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΔΥΣΜΟΡΦΙΑ, ΤΗΝ ΑΠΟΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΥΝΑΜΙΚΗ

Αποτέλεσμα εικόνας για βεργοπουλοσΚώστας Μελάς – Σάββας Ρομπόλης


΄Οσο περισσότερο μελετά και εμβαθύνει κανείς το πλούσιο συγγραφικό έργο του Κ. Βεργόπουλου, τόσο πιο ξεκάθαρα κατανοεί το βάθος, την επιστημονική εγκυρότητα και τη συνέπεια της μεθοδολογικής του προσέγγισης, με την έννοια της αναζήτησης, των μεθόδων ανάλυσης και των όρων της δυσμορφίας των οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων καθώς και των συνθηκών διαμόρφωσης της από-ανάπτυξης και της δυναμικής της κοινωνίας. Η πρωτοποριακή αυτή και σύνθετη μεθοδολογική διερεύνηση των κοινωνικο-οικονομικών προβλημάτων, τοποθέτησε την οικονομική σκέψη του Κ. Βεργόπουλου στα αναλυτικά εργαλεία της Κλασικής Πολιτικής Οικονομίας, στην Μαρξιστική σκέψη καθώς και στα πορίσματα της Γενικής Θεωρίας του J.M.Keynes. Γι΄ αυτό ακριβώς ο Κ. Βεργόπουλος ήταν πεισματικά αρνητικός στην αποδοχή του ορισμού της οικονομικής επιστήμης ως Economics, θεωρώντας την ως γνήσια κοινωνική επιστήμη που κρύβει την « γοητεία» της στην κεντρική της επιδίωξη της δυναμικής ικανοποίησης των κοινωνικών αναγκών. Αυτές οι εννοιολογικές και μεθοδολογικές προϋποθέσεις, προσέδωσαν στο έργο του Κ. Βεργόπουλου υψηλό επιστημονικό ήθος, με την έννοια των πρωτοποριακών και μεθοδολογικά αυστηρών αναλύσεων του, τόσο για την διεθνή και την ευρωπαϊκή, όσο και για την ελληνική οικονομία. Η προσέγγιση του για παράδειγμα στο « Αγροτικό Ζήτημα της Ελλάδος» ή στον «Δύσμορφο καπιταλισμό», αποτέλεσαν την δεύτερη πενταετία της δεκαετίας του 1970 πρωτοποριακές και διεισδυτικές αναλυτικές ερμηνείες, οι οποίες αν και προκάλεσαν πολλές αντιρρήσεις, εντούτοις άλλαξαν τον τρόπο διερεύνησης και κατανόησης των εξελίξεων του κοινωνικού σχηματισμού στην Ελλάδα, οι οποίες με το πέρασμα του χρόνου τον δικαίωσαν. Η διαφοροποιημένη ενσωμάτωση της γεωργίας από το «κλασικό υπόδειγμα» του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής φανερώνει το πόσο λειτουργικά αναγκαία είναι η ανομοιομορφία στο κοινωνικό σώμα του κεφαλαίου. Το κεφάλαιο αναπτύσσεται μόνον αναπτύσσοντας τις ανισότητες, τις ανισομέρειες, τις δυσμορφίες. Ο καπιταλισμός είναι εξ ορισμού δύσμορφος.

Τι φταίει για την κακοδαιμονία των Ελλήνων; Μια σπάνια συνέντευξη του Οδυσσέα Ελύτη

Μια σπάνια συνέντευξη που έδωσε ο Οδυσσέας Ελύτης στον Ρένο Αποστολίδη στην Ἐφημερίδα «Ἐλευθερία» στις 15 Ιουνίου του 1958. Τα λόγια του παραμένουν επίκαιρα.

Ζητεται  γνώμη σας, κύριε λύτη, ἡ ντελς νεπιφύλακτη καί δέσμευτη, πάνω σέ ,τι θεωρετε ς τήν πιό κεφαλαιώδη κακοδαιμονία το τόπου. πό τί κυρίως πάσχουμε καί τί πρωτίστως μς λείπει; Ποιά θά νομάζατε «πρώτη μάστιγα» τς νεοελληνικς ζως;
Ἀπό τί πάσχουμε κυρίως; Θά σᾶς τό πῶ ἀμέσως: ἀπό μιά μόνιμο, πλήρη, καί κακοήθη ἀσυμφωνία μεταξύ τοῦ πνεύματος τῆς ἑκάστοτε ἡγεσίας μας καί τοῦ «ἤθους» πού χαρακτηρίζει τόν βαθύτερο ψυχικό πολιτισμό τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ στό σύνολο του!
ρχίσαμε!… Μόνιμος, πλήρης καί κακοήθης συμφωνία!…
Βεβαίως! Ἀλλ᾿ ἀφῆστε με νά συνεχίσω. Αὐτή ἡ ασυμφωνία δέν εἶναι μιά συγκεκριμένη κακοδαιμονία, εἶναι, ὃμως, μιά αἰτία πού ἐξηγεῖ ὃλες τίς κακοδαιμονίες, μικρές καί μεγάλες, τοῦ τόπου αὐτοῦ. Ἀπό τήν ἡμέρα πού ἔγινε ἡ Ἑλλάδα κράτος ἕως σήμερα, οἱ πολιτικές πράξεις, θά ἔλεγε κανένας, ὅτι σχεδιάζονται καί ἐκτελοῦνται ἐρήμην τῶν ἀντιλήψεων γιά τή ζωή καί γενικότερα τῶν ἰδανικῶν πού εἶχε διαμορφώσει ὁ Ἑλληνισμός μέσα στήν ὑγιή κοινοτική του ὀργάνωση καί στήν παράδοση τῶν μεγάλων ἀγώνων γιά τήν άνεξαρτησία του. Ἡ φωνή  τοῦ  Μακρυγιάννη δέν ἔχει χάσει, οὔτε σήμερα ἀκόμη, τήν ἐπικαιρότητά της. Σημειῶστε ὅτι δέν βλέπω τό πρόβλημα ἀπό τήν ἀποκλειστική κοινωνική του πλευρά, οὔτε κάνω δημοκοπία.
Δημοκοπία σφαλς χι. Πολιτική, μως, ναί. Τό ντοπίζετε, δηλαδή, [τό πρόβλημα] κυρίως μέσα στόν χώρο τς πολιτικς –  κάνω λάθος; Στό κέντρο μάλιστα το δικο της χώρου. κεμς πάει τό πρόβλημα πού θέσατε, τν σχέσεων μεταξύ λαο καί γεσίας.
Μά ναί. Γιατί εἶναι βασικό. Εἶναι πρῶτο… κι ἄς εἶμαι ποιητής, ἐγώ πού τό λέω, μακριά πάντα ἀπό τήν «πολιτική». Κοιτάξτε: ὁ λαός αὐτός κατά κανόνα ἐκλέγει τήν ἡγεσία του. Καί ὅμως, ὅταν αὐτή ἀναλάβει τήν εὐθύνη τῆς ἐξουσίας –εἴτε τήν ἀριστοκρατία ἐκπροσωπεῖ εἴτε τήν ἀστική τάξη εἴτε τό προλεταριάτο–, κατά ἕναν μυστηριώδη τρόπο ἀποξενώνεται ἀπό τή βάση πού τήν ἀνέδειξε, καί ἐνεργεῖ σάν νά βρισκόταν στό Τέξας ἤ στό Οὐζμπεκιστάν!
Στό Τέξας καί στό Οζμπεκιστάν; Ποιητικές χρες!…  μήπως θέλετε νά πετε: «Σάν νά βρισκόταν στή χώρα τοκάστοτε ρυθμιστικο ‘‘ξένου παράγοντος’’; Τοῦ κάστοτε… ‘‘προστάτου’’ μας;» Μήπως κεῖ κριβς γκειται τό κακό;

Η παγίδα της καθολικής ψηφοφορίας

Christos Yiannaras | 04 Dec 2017
Christos Yiannaras

Κ​​άποτε, πριν από λίγα χρόνια, στην Ελλάδα, τον αρχηγό σε ένα κόμμα τον εξέλεγαν οι βουλευτές του κόμματος – εκλέκτορες, δηλαδή, πολιτικά έμπειροι (κατά τεκμήριο) και με άμεσο συμφέρον να έχουν μπροστάρη ικανό να τους οδηγήσει στην εξουσία. Μετά τη δικτατορία του ’67-’74, όταν ο «εκδημοκρατισμός» από κοινωνική στόχευση έγινε απλώς νεύρωση, θεωρήθηκε «δημοκρατικότερο» να εκλέγεται ο αρχηγός από «συνέδριο» του κόμματος, δηλαδή από «ευρύτερη βάση» εμπλεκόμενων, όχι σε ηγετικές ευθύνες, αλλά στην κομματική «κουζίνα» (στην παρα-εξουσιαστική λωτοφαγία).

Τελικά, με συνοπτικές διαδικασίες που ουδέποτε δικαιολογήθηκαν, επιβλήθηκε η «συνεπέστερη» από όλες εκδοχή «εκδημοκρατισμού»: Να ψηφίζει ο οποιοσδήποτε πολίτης, τον οποιονδήποτε θέλει για αρχηγό οποιουδήποτε κόμματος, ασχέτως με το ποιου κόμματος είναι μέλος ή οπαδός ο ψηφοφόρος. Είναι βεβαιωμένο ότι σε κάθε νεύρωση η «συνέπεια» βιώνεται σαν αύξουσα εμμονή στην προκατάληψη – ενώ για τον νηφάλιο παρατηρητή παραμένει γελωτοτρόφος φάρσα.

Αλλά φάρσα στην Ιστορία είναι συχνά μια ανεπίγνωστη τραγωδία. Γίνεται όλο και πιο φανερό σήμερα ότι η πολυδιαφημισμένη «διεύρυνση της εκλογικής βάσης» και η κατάληξή της σε «καθολική ψηφοφορία» καθιστούν διακριτικά ευχερέστερο τον έλεγχο του εκλογικού αποτελέσματος, τη διαβουκόληση της λαϊκής θέλησης. Επιγραμματικά: όταν εκλέκτορες του αρχηγού είναι οι βουλευτές του κόμματος ή, έστω, τα εκλεγμένα από τη «βάση» μέλη συνεδρίου του κόμματος, τότε είναι οι πολίτες που εκλέγουν τον αρχηγό. Οταν «καθολικευθεί» η ψηφοφορία, εκλέκτορες είναι τα ΜΜΕ.

Πέμπτη, 7 Δεκεμβρίου 2017

Tο οικονομικό θρίλερ της Apple βήμα προς βήμα




της Νεφέλης Λυγερού - Η Apple είναι η πρώτη αμερικανική εταιρεία με αξία που ξεπέρασε τα 800 δισ. δολάρια. Η μετοχή της εταιρείας έκλεισε κοντά στα 154 δολάρια στη Νέα Υόρκη, σημειώνοντας αύξηση κατά 33% από την αρχή του έτους. Βοηθήθηκε από ένα πρόγραμμα επαναγοράς μέσω του οποίου ο διευθύνων σύμβουλος της Apple Tim Cook διέθεσε το προηγούμενο διάστημα συνολικά …



Νεφέλη Λυγερού
Διαβάστε περισσότερα...

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΤΑΙΝΙΩΝ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟΥΣ…

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΜΕ ΤΑΙΝΙΕΣ ΞΕΝΕΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ  ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΕΥΣΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΜΑΘΗΤΩΝ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ.

ΞΕΝΕΣ
  • 1. Κάνε μια ευχή (Ανίατη Μυασθένεια)
  • 2. Φιλαδέλφεια (AIDS)
  • 3.  Σαν αστέρια στη γη (Δυσλεξία)
  • 4. Tο αριστερό μου πόδι (Κινητική Αναπηρία)
  • 5.  Τα παιδιά ενός κατώτερου Θεού (Κώφωση)
  • 6.  Άρωμα γυναίκας (Τύφλωση)
  • 7.  Ο μικρός σολίστας (Τύφλωση)
  • 8.  Η όγδοη  ημέρα (Σύνδρομο Down)
  • 9.  Forrest Gump(Νοητική Υστέρηση)
  • 10.  Το όνομά μου είναι Σαμ (Νοητική Υστέρηση)
  • 11.  Ο σολίστας (Σχιζοφρένεια)

Παρηγοριά στον άρρωστο

Παρηγοριά στον άρρωστο


του Μάκη Ανδρονόπουλου - 


Καταιγισμός βαρυσήμαντων καλών νέων χτύπησε τις τελευταίες ημέρες την ελληνική οικονομία, ενισχύοντας αισθητά το σενάριο της «καθαρής εξόδου» από τα μνημόνια. Ο οίκος Fitch εκτίμησε μάλιστα ότι «δεν θα υπάρξει προληπτική γραμμή πίστωσης», καθώς η Ελλάδα επιδιώκει να επανακτήσει πλήρη πρόσβαση στις αγορές. Οι Times του Λονδίνου έκαναν λόγο για «νέα εποχή», προεξοφλώντας ότι η Αθήνα …



Μάκης Ανδρονόπουλος

Οι επιρροές του Ναζισμού από το Ισλάμ

Οι επιρροές του Ναζισμού από το Ισλάμ

του Δημήτρη Δεληολάνη -



Στις αποκρυφιστικές πτυχές του Ναζισμού δεν υπάρχει τίποτα το ελληνικό. Απεναντίας είναι διαποτισμένες από ισλαμικά στοιχεία. Ο ιδρυτής της εταιρείας "Θούλη" ήταν ένας Γερμανός μετανάστης στην Τουρκία, ο Ρούντολφ Γκλάουερ. Αργότερα θα αλλάξει το όνομά του σε Ρούντολφ φον Σεμποτέντορφ, διότι, κατά τους ισχυρισμούς του, υιοθετήθηκε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία από τον μονίμως εγκατεστημένο εκεί βαρόνο Χάινριχ φον …

Δημήτρης Δεληολάνης

Διαβάστε περισσότερα...

Γ.Κασιμάτης: Σε οριακό σημείο το Κυπριακό και η Αντισυνταγματικότητα των Πλειστηριασμών

Προς κυβερνώντες, «κοράκια» και ΤιVεXεSιους κλακαδόρους

Αυτοί που αμφισβητούν την εγκυρότητα των στοιχείων που κατέγραψα είναι εκείνοι οι αξιόπιστοι που το «Όχι» το έκαναν «Ναι» (σωστά κύριε Πολάκη;) καθώς και οι εξίσου αξιόπιστοι κλακαδόροι τους.



του Νίκου Μπογιόπουλου
(αναδημοσίευση από τον Ημεροδρόμο με την άδεια του συγγραφέα)


Κλακαδόροι εκείνων που θα έσκιζαν Μνημόνια, αλλά τώρα τους χειροκροτούν (σωστά κυρία του TVXS;) καθώς τα ψηφίζουν το ένα μετά το άλλο.

Αυτοί είναι που αμφισβητούν την δημοσιογραφική εγκυρότητά μου… Αλλά αυτό είναι το λιγότερο. Το πολύ – πολύ να τους καταστήσει υποψήφιους για τα «βραβεία Παπαρίων» του Λαζόπουλου. Το σημαντικότερο είναι ότι αμφισβητούν (!) την ανασφάλεια και το δράμα που βιώνει ο ελληνικός λαός.

Πάμε τώρα στα έγγραφα και στα ντοκουμέντα (θα ακολουθήσει η ουσία):
  • Πολίτης, συνταξιούχος, με ετήσιο εισόδημα 8.596,14 €, δηλαδή μηνιαίο εισόδημα περί τα 700 € (εκκαθαριστικό–έγγραφο 1) λαμβάνει από την ΑΑΔΕ (ΔΟΥ ΙΓ’ Αθηνών) ειδοποίηση «αναγκαστικής κατάσχεσης της ακίνητης περιουσίας» της για χρέη προς το Δημόσιο (έγγραφο 2) και για ποσό 15.530,85 €/ 10.767,95€ κεφάλαιο + 4.762,90€ τόκοι (έγγραφο 3).
  • Η κατάσχεση αφορά ημιυπόγειο 43τμ στου Γκύζη (έγγραφο 4). Ότι η κατάσχεση αφορά την μοναδική κατοικία που διαθέτει στο όνομά της η οφειλέτης προκύπτει
α) από το έγγραφο της ΑΑΔΕ (έγγραφο 2) που αναφέρει ότι στη συγκεκριμένη
διεύθυνση «ευρίσκεται η ακίνητη περιουσία της ανωτέρω οφειλέτιδος»,

β) από το εκκαθαριστικό όπου το συγκεκριμένο ακίνητο, στη συγκεκριμένη  διεύθυνση, δηλώνεται ως κατοικία της (έγγραφο1).

Από πού προκύπτει, επίσης, ότι η συγκεκριμένη κατοικία των 43 τμ στου Γκύζη είναι η μοναδική που διαθέτει στο όνομά της η οφειλέτης, μαζί με ένα χωράφι το οποίο διαθέτει κτίσμα 44τμ στην περιοχή Εχιναίων στη Φθιώτιδα; Μα από το μηχανογραφικό Ε9 το οποίο δηλώνεται από το 2010 έως το 2017 όπως πιστοποιούν τα στοιχεία στη σελίδα του Taxis (έγγραφο 5).
  • Από πού προκύπτει, επίσης, ότι η συγκεκριμένη κατοικία είναι η μοναδική που διαθέτει στο όνομά της η οφειλέτης, εντούτοις της έστειλαν κατασχετήριο; Μα από τις καταστάσεις ΕΝΦΙΑ (έγγραφα 6 και 7).
  • Με το κατασχετήριο, το οποίο κάποιοι εμφανίζουν σαν ένα… τυπικο χαρτί άνευ σημασίας (!!!),ο οφειλέτης χάνει αυτόματα κάθε δικαίωμα διάθεσης του ακινήτου του. Τούτο προκύπτει από την επικαιροποιημένη έκθεση της ΑΑΔΕ (Αυγουστος 2017, σελ.116, άρθρο 23,) όπου σημειώνεται: «Από την ημέρα επίδοσης στον οφειλέτη αντιγράφου της έκθεσης κατάσχεσης, αυτός στερείται του δικαιώματος ελεύθερης διάθεσης του ακινήτου και των συστατικών στοιχείων του ακινήτου ακόμη και εάν αυτά δεν περιγράφονται στην έκθεση κατάσχεσης…».
  • Ότι το κατασχετήριο οδηγεί σε πλειστηριασμό του ακινήτου όποιον αδυνατεί να υπαχθεί σε ρύθμιση οφειλέτη, προκύπτει