Σάββατο, 21 Οκτωβρίου 2017

Κράτα τ’ απολύτως νεσεσέρ για το ταξίδι

Ο τίτλος του κειμένου προέρχεται από ένα λάθος. Ξεκίνησα να γράφω -στο μυαλό μου πρώτα- ένα κείμενο για το νεσεσέρ που βρήκα πεταμένο στο δρόμο. Και πόσο δυσκολευόμουν να το σπρώξω, αφού ζύγιζε όσο δύο άντρες καλοταϊσμένοι.
Έπειτα, καθώς “είδα” ξανά την εικόνα, κατάλαβα ότι είχα χρησιμοποιήσει λάθος λέξη. Τα νεσεσέρ είναι εκείνα τα τσαντάκια όπου βάζεις τα απαραίτητα για το ταξίδι.
Ίσως θα ήταν πιο αστείο αν δεν αντιλαμβανόμουν το ολίσθημα, γιατί τότε θα ήταν ένα φανταστικό κείμενο. Πώς γίνεται ένα νεσεσέρ να ζυγίζει όσο δύο άντρες; Και μάλιστα καλοταϊσμένους;
Τι θα μπορούσε να έχει μέσα, για να είναι τόσο βαρύ; Ούτε καν πλάκες χρυσού. Ίσως όσμιο. Ένα κυβικό μέτρο οσμίου ζυγίζει 25 τόννους. Οπότε ένα νεσεσέρ γεμάτο όσμιο μπορεί να ζύγιζε παραπάνω από δυο άντρες. Και θα γινόμουν και πλούσιος αν το είχα βρει.
~~
Δυστυχώς η πραγματικότητα σπάνια γίνεται τόσο συναρπαστική. Το όσμιο δεν φυτρώνει στα δέντρα. Και μ’ αυτά που βρίσκεις στον δρόμο δεν λύνεις το οικονομικό σου πρόβλημα. Τις περισσότερες μέρες, εμείς οι απλοί θνητοί, τις περνάμε ανάμεσα στον πόνο και στην ανία (ο Σοπενχάουερ το ‘χε πει), με κάποιες εκλάμψεις ευτυχίας, τόσο σπάνιες όσο η ευφυΐα για τον Ραταπλάν.
Κάτι τέτοιο αισθανόμουν εκείνο το βράδυ, ένα κενό στο στομάχι που ήθελα να γεμίσω με ό,τι υπήρχε διαθέσιμο στην κουζίνα. Οι αρχαίοι δεν πίστευαν ότι η έδρα της ψυχής είναι το στομάχι; Ε, λοιπόν, έχει μια λογική. Γι’ αυτό όταν νιώθουμε άδειοι θέλουμε να τρώμε.
Περπατούσα κι έψαχνα για κάποιο νόημα. Κάτι που θα κρατάει λίγο περισσότερο χρόνο.
“Όλες μας οι προσπάθειες ενάντια στην εντροπία είναι καταδικασμένες”, σκεφτόμουν. “Για να καθαρίσεις το σπίτι, για να φτιάξεις το αυτοκίνητο και τα δόντια σου, για να μείνεις -όσο μπορείς- αδύνατος και υγιής, για να έχεις μια οικονομική κατάσταση που να μην προκαλεί τα γέλια και τα κλάματα.”

Παρασκευή, 20 Οκτωβρίου 2017

Το φύλο, η οικογένεια, η απελευθέρωση της επιθυμίας…

…και ο εαυτός μας ως πράγμα
Του Γιώργου Ρακκά από την Ρήξη φ. 137
Δεν αρκεί η επίκληση στα ατομικά δικαιώματα και τις λοιπές αξίες της ανοιχτής κοινωνίας για να δικαιολογήσει την αίγλη με την οποία η ίδια η παγκοσμιοποιητική εξουσία περιβάλλει διοργανώσεις όπως το Gay Pride, οι οποίες τείνουν να μεταμορφωθούν σε θεσμικό τελετουργικό που καλείται να υπηρετήσει η σύγχρονη φιλελεύθερη πολιτειότητα των ατομικών δικαιωμάτων.
Αυτή ακριβώς η αίγλη είναι που μας κάνει να πιστεύουμε ότι το Gay Pride εκπληρώνει άλλη λειτουργία, από εκείνη που επικαλείται η κυρίαρχη κατάσταση μέσα στην πολιτική ή τον πολιτισμό: Κι αυτό διότι, από τον ίδιο του τον χαρακτήρα, ως δημόσιας επίδειξης πρακτικών σεξουαλικής ελευθεριότητας, έρχεται να υπονομεύσει εκείνες ακριβώς τις προϋποθέσεις πάνω στις οποίες διασφαλίζεται η ελευθερία του κάθε ανθρώπου να ορίσει εκείνος την ερωτική του ζωή.
Υπάρχει μια θεμελιώδης διάκριση που εντοπίζεται στα θεμέλια του δημοκρατικού πολιτεύματος και συνιστά ουσιαστική ασφαλιστική δικλείδα για την αποτροπή κάθε μορφής ολοκληρωτικής διολίσθησης: Η διάκριση ιδιωτικής και δημόσιας σφαίρας.
Η προσωπική ελευθερία, που έχει να κάνει με την ερωτική αυτοδιάθεση του καθενός μας, είναι κάτι το οποίο αφορά στην ιδιωτικότητά μας: Αυτό ήταν εξ άλλου και το ουσιαστικότερο επιχείρημα του κινήματος για τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων στη ριζοσπαστική του φάση, ότι, ακριβώς, η ελευθερία του καθενός μας συνιστά μια αξία με μεγαλύτερη βαρύτητα από την κυρίαρχη κοινωνική νόρμα.

Ο κυβερνητικός μύθος για μείωση της ανεργίας

Του Παύλου Δερμενάκη



Τα στοιχεία απασχόλησης-ανεργίας δείχνουν επιδείνωση, η κυβέρνηση πανηγυρίζει


Η κυβέρνηση δηλώνει σε κάθε ευκαιρία ότι η ανεργία έχει μειωθεί: από 25,8% τον Ιανουάριο 2015 σε 21,0% τον Ιούλιο 2017. Επικαλείται τα γενικά μεγέθη, αποφεύγοντας τον «σκόπελο» της αναφοράς των ποιοτικών στοιχείων απασχόλησης, τα οποία καταρρίπτουν την αισιόδοξη εικόνα που επιχειρεί να προβάλει. Κι ενώ κάποιοι αριθμοί βελτιώνονται, το συνολικό αποτέλεσμα γίνεται ακόμα χειρότερο την περίοδο διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Σύμφωνα με τα τελευταία κυβερνητικά στοιχεία (σύστημα ΕΡΓΑΝΗ), στο εννιάμηνο 2017 δημιουργήθηκαν 265.871 νέες θέσεις εργασίας. Όμως ούτε οι μισές δεν είναι πλήρους απασχόλησης. Στο σύνολο των προσλήψεων, το 54,5% αφορούσε μερική ή εκ περιτροπής απασχόληση. Αν λάβουμε δε υπόψη και ότι το 48,6% των αποχωρήσεων από την εργασία δηλώθηκαν ως «οικειοθελείς», οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι η τελική εικόνα του ποσοστού της ανεργίας είναι τελείως πλαστή.

Μια απλή σκέψη: σε περίοδο κρίσης και μεγάλης ανεργίας, ανεξάρτητα από το ποσοστό της, δεν είναι φυσιολογικό να υπάρχουν τόσες πολλές οικειοθελείς αποχωρήσεις. Άρα κάτι άλλο συμβαίνει: οι εργαζόμενοι υποχρεώνονται σε αποχώρηση «οικειοθελώς», για να επαναπροσληφθούν με νέα «σύμβαση» μερικής ή εκ περιτροπής απασχόλησης, με μειωμένες αποδοχές κ.λπ. Παράλληλα, οι μετατροπές από πλήρη σε μερική απασχόληση χωρίς απόλυση όλο και αυξάνουν. Στο εννιάμηνο 2017 πάνω από 38.000 χιλιάδες θέσεις εργασίας πλήρους απασχόλησης μετατράπηκαν σε μερική, είτε με μονομερή απόφαση του εργοδότη είτε με τη συναίνεση του εργαζόμενου. Με αυτές τις μεθόδους μοιράζεται μια υπάρχουσα θέση πλήρους απασχόλησης σε περισσότερους από έναν ανέργους. Και η κυβέρνηση πανηγυρίζει… 

Τα ελληνικά αδιέξοδα και ο νόμος του Okun

.
Βασίλης Βιλιάρδος
Το τρίτο μεγάλο αδιέξοδο είναι το κοινωνικό, αφού διαπιστώνεται πως οι Έλληνες έχουν σκύψει υποταγμένοι το κεφάλι, αποδεχόμενοι τον υποβιβασμό τους σε Πολίτες δεύτερης κατηγορίας – ενώ η ανεργία είναι αδύνατον να μειώνεται κατά τον οικονομολόγο, ταυτόχρονα με τη μείωση του ΑΕΠ.
.
«Η Ελλάδα δεν έχει βιώσιμο δημόσιο και ιδιωτικό χρέος, δεν έχει βιώσιμα πρωτογενή πλεονάσματα, δεν έχει βιώσιμο ασφαλιστικό, δεν έχει βιώσιμο κοινωνικό κράτος, δεν έχει βιώσιμο δημόσιο τομέα, δεν έχει βιώσιμο φορολογικό σύστημα, δεν έχει βιώσιμο πολιτικό σύστημα, δεν έχει βιώσιμο παραγωγικό μοντέλο και δεν διαθέτει ούτε βιώσιμες τράπεζες» (πηγή)
.

Άποψη

Με την Ελλάδα δεν έχει πλέον νόημα να ασχολείται κανείς, αφού έχει παγιδευτεί σε ένα πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό αδιέξοδο άνευ προηγουμένου στην ιστορία της. Όσον αφορά το πρώτο, έχει εκλεγεί μία ακόμη κατοχική κυβέρνηση, η οποία διακρίνεται από πολύ μεγαλύτερο καιροσκοπισμό συγκριτικά με τις προηγούμενες – αφού οι κυβιστήσεις της δεν έχουν ντροπή και όρια, αλλάζει απόψεις πιο συχνά και από τον καιρό, ενώ η μοναδική «ιδεολογική πυξίδα» της είναι πλέον η διαφύλαξη των ιδιοτελών της συμφερόντων, με αποκλειστικό στόχο την παραμονή στην εξουσία και τη νομή της.
Κατά τη διάρκεια της θητείας της πάντως προκάλεσε ανυπολόγιστες ζημίες στη χώρα, δεν τήρησε απολύτως καμία προεκλογική της δέσμευση, δολοφόνησε την τελευταία ελπίδα των Πολιτών, ενώ συνεχίζει να τους εξευτελίζει διεθνώς – υιοθετώντας χωρίς ίχνος ντροπής την πολιτική του ικέτη, της υποτέλειας και των υποκλίσεων. Εκτός αυτού, επισφράγισε πανηγυρικά τη μετατροπή της Ελλάδας σε προτεκτοράτο – αναγκάζοντας/εκβιάζοντας για πρώτη φορά την πλειοψηφία των κομμάτων να ψηφίσει το τρίτο μνημόνιο, το οποίο κατοχύρωσε όλα τα προηγούμενα, ολοκληρώνοντας την καταστροφή.

Η « Δεκάτη » – Ο πρώτος φόρος του Νεοελληνικού Κράτους.



Ο βασικός φόρος κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας,  ήταν αυτός της «δεκάτης». Δηλαδή σε κάθε δέκα ίσα μέρη αγροτικής παραγωγής, το ένα μέρος το έπαιρνε ο εκπρόσωπος της Οθωμανικής εξουσίας. Το λαμβανόμενον «δέκατον»,  δεν θεωρούταν φόρος, αλλά δικαίωμα ιδιοκτησίας, διότι κύριος όλης της γης εθεωρείτο ο Σουλτάνος . Το κράτος υπενοικίαζε συνήθως το δικαίωμα είσπραξης της δεκάτης σε τοπικούς άρχοντες.
« … αμέσως μεν άμα τη Επαναστάσει το φορολογικόν σύστημα έμεινε προσωρινώς το αυτό, ως επί Τουρκοκρατίας, καταργηθέντος μόνον του κεφαλικού φόρου (χαράτζ), όστις είχε δουλικόν χαρακτήρα, ως και των αυθαιρέτων παραεισπράξεων, διά θεσπίσματος δε του Βουλευτικού (αρ. 10 από 26 Απριλίου 1822) ωρίσθησαν οι έγγειοι φόροι ως εξής: 
α) Από καρπούς και γεννήματα και όλα τα προϊόντα  το εν εις τα δέκα, 
β)  Από ορύζια δύο εις τα δέκα. 
γ)  Εξ’ εθνικών κτημάτων τρία εις τα δέκα » (1) .
« Ο Καποδίστριας εύρε τον λαόν ηγανακτησμένον κατά των φόρων και των ενοικιαστών των,  οίτινες δεν ήσαν άλλοι από τους προύχοντας και τους καπετανέους…Οι αγρόται έχοντες διαρκώς υπέρ την κεφαλήν αυτών τον ενοικιαστήν, εκ της αδείας του οποίου εξηρτάτο η έναρξις του θερισμού, του τρυγητού, του αλωνίσματος, η μεταφορά παντός προϊόντος  πληρώνοντες εις είδος πολύ πλείονα των 10%, εξαπατώμενοι κατά την μέτρησιν, ζύγισιν κ.λ.π. υπό ενοικιαστών, βοηθουμένων υπό δωροδοκουμένων υπαλλήλων και της ενόπλου δυνάμεως υποχρεούμενοι να μεταφέρουν τον εις είδος φόρον  εις μακρυνάς αποστάσεις, εις τας αποθήκας του ενοικιαστού είχον πολλαχώς εξαντλήθη. …» (1)  .
Στο διάταγμα : « Περί της φορολογίας των προϊόντων της γης διά το έτος 1835» ( ΕτΚ αρ. 15- 11/5/1835 ), ορίζονταν μεταξύ άλλων τα εξής :
«…  Άρθρο 28 : Όταν ο φορολογούμενος θερίζη, συλλέγη, ή συγκομίζη κρυφίως τα εις φορολογίαν υποκείμενα προϊόντα , και ζητή οπωσδήποτε ν’ αποφύγη την πληρωμήν του φόρου, τότε υποχρεούται να πληρώση το τριπλάσιον του νομίμου φόρου. Εξ’ εναντίας οφείλει και ο ενοικιαστής να παρευρεθή επιτοπίως εν καιρώ, αλλ’ ο φορολογούμενος υποχρεούται να τον ειδοποιήση  τρεις ημέρας πριν της ενάρξεως του θέρους, ή της καρπολογας…

Πέμπτη, 19 Οκτωβρίου 2017

Υεμένη: Μια χώρα μεταξύ γενοκτονίας και λιμού

Συνέντευξη του Γιάχια Μοχάμεντ Αμπντάλα Σάλεχ στον Κώστα Γεώρμα για τη Ρήξη
Συναντήσαμε τον Γιάχια Σάλεχ στο χώρο πολιτικής και πολιτισμού «Ρήγας Βελεστινλής». Ο Γιάχια Σάλεχ είχε τον βαθμό του στρατηγού και υπήρξε επικεφαλής του σώματος «Κεντρική Οργάνωση Ασφάλειας της Υεμένης» μέχρι και το 2012. Σήμερα, είναι πρόεδρος του Φόρουμ για την Πρόοδο και την Ανάπτυξη αλλά και της Οργάνωσης Καναάν για την Παλαιστίνη. Κύριο θέμα της συζήτησής μας ήταν η κατάσταση στην Υεμένη και η ανύπαρκτη αντίδραση της παγκόσμιας κοινότητας σε μια εν εξελίξει ανθρωπιστική κρίση.

Η Υεμένη είναι μια χώρα 28 εκατομμυρίων κατοίκων περίπου, βρίσκεται στον νότο της αραβικής χερσονήσου. Από αρχαιοτάτων χρόνων έχει υπάρξει κύριος εμπορικός δρόμος και η στρατηγική της σημασία την έχει κάνει να βρίσκεται πάντα στο επίκεντρο των αντιπαραθέσεων. Είναι η φτωχότερη χώρα της Μέσης Ανατολής. Το μερίδιό της στην παγκόσμια παραγωγή πετρελαίου είναι μόλις 0,2%. Ωστόσο, η στρατηγική της σημασία έγκειται στο ότι σε αυτήν ανήκει το Μπαμπ Ελ Μάντεμπ, που αποτελεί το τέταρτο σε κλίμακα σημείο διέλευσης πλοίων παγκοσμίως. Από το πέρασμα αυτό περνούν καθημερινά 3,5 εκατομμύρια βαρέλια πετρέλαιο. Επίσης, η στρατηγική της σημασία είναι προφανής και από το γεγονός ότι οι Αμερικάνοι ζήτησαν από την κυβέρνηση της Υεμένης να δημιουργήσουν μια στρατιωτική βάση, περίπου στο ίδιο σημείο που κάποιες δεκαετίες πριν βρισκόταν μια στρατιωτική βάση των Σοβιετικών. Η απάντηση της υεμενικής κυβέρνησης στους Αμερικάνους ήταν αρνητική.
Ρωτήσαμε τον Γιάχια Σάλεχ για την υφιστάμενη κατάσταση στην Υεμένη. «Αυτή τη στιγμή», μας είπε, «η επίθεση της Σαουδικής Αραβίας στη χώρα μου έχει ως αποτέλεσμα έως σήμερα 10.000 νεκρούς. 3,5 εκατομμύρια είναι αυτοί που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους λόγω των ανηλεών βομβαρδισμών των Σαουδαράβων και των συμμάχων τους. Εδώ θέλω να επισημάνω ότι οι Σαουδάραβες καταστρέφουν όλες τις υποδομές, λέγοντας ότι στοχεύουν στρατιωτικούς στόχους των Χούθι. Αυτό δεν είναι αλήθεια, πρόσφατα βομβάρδισαν 25 «στρατιωτικούς στόχους». Στην πραγματικότητα βομβάρδισαν σχολεία, νοσοκομεία, γάμους, κηδείες. Τα ίδια τα Ηνωμένα Έθνη δηλώνουν ότι τον περασμένο χρόνο βομβάρδισαν 38 σχολεία και νοσοκομεία».

Ο Μάικλ Μπλακ συζητά με τη Φωτεινή Μαστρογιάννη για την παγκόσμια διακυβέρνηση και το μέλλον της Ευρώπης

Φωτεινή Μαστρογιάννη

Το Διαδίκτυο έχει αναδείξει νέους διαμορφωτές κοινής γνώμης, προσωπικότητες που δεν είναι γνωστές από τα παραδοσιακά ΜΜΕ και που πολλές φορές εκφράζουν μία εναλλακτική άποψη. Οι νεότερες γενιές, ειδικότερα, αγαπούν αυτές τις διαφορετικές φωνές πολύ περισσότερο από τους «επώνυμους» και τις παρακολουθούν κυρίως μέσω τουYouTube.

Ο Μάικλ Μπλακ (Michael Black) είναι μία τέτοια ανερχόμενη φωνή του YouTube, Βρετανός, πρώην αναλυτής της εταιρείας πληροφορικής Intel αλλά και πολιτικός σχολιαστής. Τις απόψεις του θα τις ακούσετε στο κανάλι του στο YouTubeMichael Black.

Στη συζήτηση που έκανε με τη Φωτεινή Μαστρογιάννη περιέγραψε το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ερμήνευσε το μεταναστευτικό πρόβλημα αλλά και την απώλεια της Ευρωπαϊκής κουλτούρας και ατομικής ταυτότητας. Επισήμανε ότι είναι πολύ πιθανή μία εσκεμμένη μαζική εξόντωση πληθυσμών ως «προτεινόμενη λύση» από τις πολιτικές και οικονομικές ελίτ  για το «πρόβλημα» του υπερπληθυσμού.

Μάικλ Μπλακ (Michael Black)


Φωτεινή Μαστρογιάννη: Μάικλ, ποια είναι η άποψή σου για την Ευρωπαϊκή Ένωση;

Μάικλ Μπλακ: Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει γίνει ένα υπερκράτος που δεν είναι υπόλογο σε κανέναν. Ως εκ τούτου, αποτελεί κίνδυνο για την ελευθερία και την ασφάλεια των πολιτών των κρατών μελών της.

ΦΜ: Θεωρείς ότι το Μπρέξιτ σαμποτάρεται;

ΜΜ: Κάποια μέρη του καθεστώτος προσπαθούν ενεργά να εμποδίζουν την έξοδο της Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

ΦΜ: Ποιο νομίζεις ότι θα είναι το μέλλον της ΕΕ;

ΜΜ: Η ΕΕ από την ίδρυσή της προοριζόταν να αποτύχει. Το ιδεολογικό πλαίσιο στο οποίο οικοδομήθηκε βασίζεται στην ισότητα των αποτελεσμάτων και όχι στις ίσες ευκαιρίες. Με αυτό εννοώ ότι αγνοεί τις διαφορές στον πολιτισμό, τη γλώσσα και ακόμη και τα ήθη και έθιμα των διαφορετικών λαών. Το ήθος  της ΕΕ στηρίζεται στην ιδέα ότι όλες οι κοινωνίες μοιράζονται τα ίδια ιδεώδη. Αυτό είναι αντικειμενικά ψευδές. Ως εκ τούτου, επιμένουν στη συμμόρφωση μέσω της καταναγκαστικής εξουσίας του υπερκράτους τους. Αλλά χρησιμοποιούν αυτή τη δύναμη μόνο εναντίον των λαών της Ευρώπης. Έτσι, η ΕΕ έχει γίνει τυραννική εξ ορισμού. Το τελικό αποτέλεσμα θα είναι η αποσύνθεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και μαζί της, η βαλκανιοποίηση των κρατών σε μικρότερα κράτη τα οποία στη συνέχεια θα ενταχθούν σε μια μεγαλύτερη οικονομική ένωση.

Προεδρικές Εκλογές & Εθνική Συμφορά





Ακόμη και να δεχόταν στο Grans-Montana η Τουρκία την κατάργηση των «Εγγυήσεων» της, συν την αποχώρηση των στρατευμάτων της, η «λύση Αναστασιάδη - Ακιντζί» θα της παρέδιδε… αόπλως και… αποστρατιωτικοποιημένα, την κρατική υπόσταση ολόκληρης της Κύπρου.
 
- Θα εξαφάνιζε, ως όντως εν τέλει... εκλιπούσα, την Κυπριακή Δημοκρατία.
- Παραδίδοντας την κρατική της κυριαρχία, τη διεθνή της προσωπικότητα και το σύνολο της κρατικής υπόστασής της, σε μία Ισοτίμως Συγκυριαρχούμενη από τους Τούρκους Ε.Κ.Ο. («Ενωμένη Κυπριακή Ομοσπονδία).
To είδος, η μορφή και το περιεχόμενο της εν λόγω «λύσης», όπως αυτή φέτα-φέτα διαμορφώθηκε ως «σκελετός λύσης»,
(α) Απο το Κοινό Ανακοινωθέν των Χριστόφια - Ταλάτ 23ης Μαΐου 2008 και
(β)  Απο την Κοινή Διακήρυξη Αναστασιάδη - Έρογλου 11ης Φεβρ. 2014 και
(γ)  Απο τις διαπραγματεύσεις Αναστασιάδη - Ακιντζί 2015-2017 και

Ειρηνοδικείο Κορίνθου: Έχασε το σπίτι της μητέρας του για 20.000 ευρώ [βίντεο]


To σπίτι μιας ηλικιωμένης γυναίκας στο Καλαμάκι Κορινθίας που είχε μπει εγγυήτρια σε δάνειο που είχε πάρει ο γιος της, έβγαλε η τράπεζα για 20.000 ευρώ σε πλειστηριασμό στο Ειρηνοδικείο Κορίνθου.
Δυστυχώς ο πλειστηριασμός έγινε και η ηλικιωμένη γυναίκα έχασε το σπίτι.
Δείτε τις δηλώσεις του γιου της

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟΣ ο πατέρας της δολοφονημένης εφοριακού τα λέει έξω από τα δόντια. "Από την λίστα Λαγκάρντ και εδώ που είχε πάρει στα χέρια της φοβότανε" (VIDEO)



Δολοφονία στο νεκροταφείο στα Πατήσια: Να μας πουν τι υποθέσεις είχε, λέει ο πατέρας της κοπέλας

Διάλεξη Ν. Λυγερού: Η νοημοσύνη του εγκεφάλου μας. Πνύκα. Αθήνα, 20/11/2016


Διάλεξη του Νίκου Λυγερού με θέμα: "Η νοημοσύνη του εγκεφάλου μας". Πνύκα. Αθήνα. Κυριακή 20 Νοεμβρίου 2016

H Eκκλησία δεν μπορεί να συμπεριφέρεται σαν να είναι ένα κόμμα

Συνέντευξη του παπα Φιλόθεου Φάρου* στον Ανδρέα Ζαμπούκα

Ο ιερέας, ψυχοθεραπευτής και συγγραφέας Φιλόθεος Φάρος μιλάει στο Liberal και στον Ανδρέα Ζαμπούκα, με αφορμή την ψήφιση του νομοσχεδίου για την νομική κατοχύρωση της αλλαγής φύλου. Αναφέρεται στον «πολιτικό» ρόλο της Εκκλησίας, στην ανάγκη άσκησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τον κάθε πολίτη και στον καθοριστικό ρόλο της οικογένειας στην αυτογνωσία του φύλου των νέων.
– Την τελευταία φορά που συναντηθήκαμε, ήταν στην παρουσίαση του τελευταίου βιβλίου («8 λύσεις- κλειδιά για να μπει τέλος στο bullying»- Εκδόσεις ΑΡΜΟΣ) που γράψατε από κοινού με τον Ματθαίο Γιωσαφάτ. Μου έκανε εντύπωση η στάση σας απέναντι σε μία γυναίκα από το ακροατήριο που έφταιγαν για το παιδί της όλοι οι άλλοι, εκτός από την ίδια… Δεν λαϊκίσατε καθόλου και της μιλήσατε επιθετικά, θυμίζοντας τις δικές της ευθύνες.
Τελευταία είναι σύνηθες παντού να φταίνε μόνο οι άλλοι… Όχι μόνο στις οικογένειες και στο ρόλο των γονέων απέναντι στα παιδιά τους. Ασφαλώς και δεν μου επιτρέπεται να λαϊκίσω. Από την πλευρά μου, έχω την ευθύνη του ρόλου μου, ως συγγραφέα, και το κοινό μου θα πρέπει να αντιληφθεί ότι κάθε γραμμή των βιβλίων μου είναι αποτέλεσμα βιωμένης προσπάθειας και εμπειρίας. Την ίδια ακριβώς ευθύνη προσδοκώ να διακρίνω και στους γονείς που μεγαλώνουν τα παιδιά τους σε ένα δύσκολο περιβάλλον με πολλές αντιξοότητες και να μην  θυματοποιούνται.
– Είστε, έτσι κι αλλιώς, μία σπάνια περίπτωση ανθρώπου που συνδυάζει δύο διαφορετικούς ρόλους, του ιερωμένου και του επιστήμονα (ψυχοθεραπευτή). Ποια είναι η δική σας άποψη για το νομοσχέδιο, σχετικά με την νομική κατοχύρωση του δικαιώματος της αλλαγής φύλου; Είναι σαφέστατα θέμα επιστημονικό αλλά, μετά την εμπλοκή της Εκκλησίας, και ζήτημα ηθικό;

Blade Runner 2049

Του Κωνσταντίνου Μπλάθρα από την Ρήξη φ. 137
Είδα το καινούργιο Μπλέιντ Ράνερ 2049 σε γεμάτη αίθουσα την Τρίτη, τη μέρα που ψηφίστηκε στη Βουλή το νομοσχέδιο για την αλλαγή φύλου. Ναι, τίποτα δεν είναι τυχαίο! Στες ΗΠΑ η επιστημονική φαντασία, το sci fi, όπως το λένε τα εδώ ελληνικά, γίνεται ταινία, στην Ελλάδα νόμος. Αυτό είναι που λένε… η φαντασία στην εξουσία!

Είμαστε, λοιπόν, στα 2049. Ζώα, δέντρα και φυτά δεν υπάρχουν πια στον πλανήτη. Ένα μόνο ζώον επιβιώνει, ο άνθρωπος, κι απ’ αυτούς λίγοι. Ζουν σε μια σκοτεινή ομιχλώδη πόλη, που περιτριγυρίζεται από ψηλό τείχος-φράγμα. Η εταιρεία, που έχει την απόλυτη κυριαρχία σε αυτή την ανθρώπινη μετα-αποικία ονόματι Λος Άντζελες –πόλη των Αγγέλων–, διευθύνεται από έναν τυφλό, στην όψη σαν Αμερικανό Τζίζους (Jesus), ο οποίος διατείνεται ότι κατασκευάζει αγγέλους. Μεταξύ αυτών στείρες γυναίκες, ιδανικές συνοδούς σεξ. Βλέπετε, ο κόσμος μπορεί να αναποδογυρίζει, όπως τα φύλα –θου, Κύριε!– αλλά στο Χόλιγουντ μένει η φαλλοκρατία, έκφραση της οποίας –αν θέλετε το πιστεύετε– είναι οι σύγχρονοι πανίσχυροι διαφυλικοί ευνούχοι, που, κουνώντας αυστηρά το δάχτυλο, φυλάνε με τον βούρδουλα της πολιτικής ορθότητας τα προοδευτικά χαρέμια των αφεντάδων της νέας εποχής. Υπάκουοι σαν Μπλέιντ Ράνερ. Είδατε που καμία σύμπτωση δεν είναι τυχαία;

«Μήντια Σαγανάκι»



ή το σημείο μηδέν της Δημοσιογραφίας
Το ζήτημα της δημόσιας ενημέρωσης και ψυχαγωγίας ήταν και παραμένει κεφαλαιώδες για την λειτουργία της δημοκρατίας και την καθόλου υγεία της κοινωνίας. Όσο κι αν οι επαγγελματίες πολιτικοί το αντιμετώπισαν ανέκαθεν μονοδιάστατα ως μέσο χειραγώγησης, προπαγάνδας και διαπλοκής συμφερόντων ανάμεσα στο κράτος και τους ιδιώτες. Ζούμε πλέον σήμερα το ιστορικό τέλος των εφημερίδων και την πλήρη απαξίωση των στελεχών τους καθώς η ιντερνετική εποχή καθιστά το προϊόν τους και παρωχημένο και αναξιόπιστο. Όπως επίσης βιώνουμε και την απόλυτη εξηλιθίωση του παντοδύναμου εκείνου μέσου που λέγεται τηλεόραση το οποίο, είτε κρατικό είτε δημόσιο, φέρει τεράστια ευθύνη για την σημερινή παρακμή. Δεκαετίες τώρα η τηλεόραση προωθεί τα σκουπίδια της σε βουλευτικές ή υπουργικές θέσεις ενώ όταν μερακλώσει, βγάζει και πρωθυπουργούς ή αντιπροέδρους κομμάτων εξουσίας. Δεκαετίες τώρα στον όλβιο, αυτοβυθιζόμενο τόπο μας υπάρχει μόνο ό τι εμφανίζεται (στο εκράν). Αποκλειστικά!

Η φετιχιστική –μεταφυσική σχεδόν– εμπιστοσύνη του κοινού σ’ αυτό το μέσο από την εποχή της Δικτατορίας ακόμη –«το είπε η τηλεόραση!»– αλλά και η ολοκληρωτική, η χυδαία εμπορευματοποίηση και λουμπενοποίηση του το κατέστησαν έκτοτε αφενός άκρως δημοφιλές σε όλα τα κοινωνικά στρώματα και αφετέρου άκρως επικίνδυνο. Αφού πλέον τα στρώματα αυτά αντλούσαν αποκλειστικά από την τηλεόραση αξιακά συστήματα, κώδικες συμπεριφοράς, αισθητική, παιδεία και βέβαια ενημέρωση! Από τον Γεωργαλά στον Πέτρο Κωστόπουλο και από τα κακά της αγελάδας του Μέγκα στο Σαρβάιβορ του Σκάι η απόσταση δεν είναι μεγάλη. Όπως δεν είναι μεγάλη η διαφορά της Αυριανής από τα περισσότερα, κυκλοφορούντα σήμερα έντυπα. Κιτρινισμός, σκοπιμότητα, έμμεσοι και άμεσοι εκβιασμοί, αγραμματοσύνη. Φτάσαμε μάλιστα στο σημείο οι ελάχιστοι εγγράμματοι δημοσιογράφοι να είναι πιο επικίνδυνοι από τους ξυλοσχίστες του χώρου.

Εγκύκλιος Μητροπολίτου Αλεξανδρουπόλεως για την αναγνώριση της «Τουρκικής Ένωσης Ξάνθης»

Μητροπολίτου Αλεξανδρουπόλεως κ. Ανθίμου
Έκανα προ 3 ημερών μια δημόσια δήλωση στην οποία εξέφρασα τον προβληματισμό μου και την απορία μου για την τροποποίηση που ψηφίστηκε στη Βουλή από τους Έλληνες βουλευτές με την οποία υιοθετείται η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων σχετικά με την αναγνώριση σωματείων και η οποία επιτρέπει πλέον την αυτοαποκαλούμενη «Τουρκική Ένωση Ξάνθης» να υποβάλει εκ νέου αίτηση για τη νομική αναγνώρισή της.
Θεωρώ υποχρέωσή μου, σήμερα, να εξηγήσω σε όλους σας τα ερωτηματικά που κατακλύζουν την ψυχή μου και που υπαγόρευσαν την δημοσιοποίηση της
αγωνίας μου.

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΕΔΩ

Η ΝΑΥΜΑΧΙΑ ΤΟΥ ΝΑΥΑΡΙΝΟΥ, 1827



ΠΗΓΗ:
 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Άνταμ Σμιθ - Έρευνα για τη Φύση και τα Αίτια του Πλούτου των Εθνών




Συγγραφέας : Άνταμ Σμιθ

Βιβλίο          : Έρευνα για τη φύση και τα αίτια του πλούτου των εθνών

Εκδόσεις      : Παπαζήση


ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΚΤΟ


ΟΙ ΕΜΠΟΡΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ



Οι εμπορικές συμβάσεις της εμποροκρατικής εποχής επιδιώκουν προπαντός να παραχωρήσουν στους εμπόρους και τους βιομηχάνους ενός ορισμένου κράτους μια προνομιούχο σχέση στη χώρα του αντισυμβαλλομένου, σε σχέση με τους εμπόρους και βιομηχάνους άλλων χωρών και έτσι να παραμερίσουν τον ελεύθερο ανταγωνισμό με άλλα έθνη. Η φύση των μέχρι τώρα συμβάσεων αυτού του είδους ενείχε το στοιχείο ότι κάθε ένας από τους αντισυμβαλλόμενους έλπιζε να πετύχει ένα πλεονέκτημα περισσότερο από τον άλλο. Από τα συμφέροντα του ελεύθερου ανταγωνισμού και της διεθνούς εξισορρόπησης προηγούνταν τα εθνικά εγωιστικά συμφέροντα.

Μεταξύ των εμποροκρατικών εμπορικών συμβάσεων εξέχουσα θέση κατέχει μια σύμβαση μεταξύ της Μεγάλης Βρετανίας και της Πορτογαλίας που έκλεισε το 1703 και πήρε το όνομα του Άγγλου διαπραγματευτή της Σύμβασης Methuen. Αυτή απεικονίζει καθαρότατα την ιδιοτυπία της εμποροπολιτικής αυτής εποχής. Σε αυτή, η Πορτογαλία υποσχόταν να εισάγει αγγλικά μάλλινα είδη με το δασμό που ίσχυε πριν από την έκδοση της απαγόρευσης εισαγωγής των αγγλικών μαλλίνων. Αφετέρου, η Μεγάλη Βρετανία υποχρεωνόταν να εισάγει πορτογαλικά κρασιά στα δύο τρίτα του δασμού που επέβαλε στα γαλλικά και τα άλλα κρασιά. Και τα δύο έθνη κατά τη συμφωνία της συμβάσεως αυτής είχαν υπόψη μονομερώς το ίδιο συμφέρον. Για τη Μεγάλη Βρετανία, η σύμβαση αυτή θεωρούνταν πλεονεκτική, προπαντός γιατί η Πορτογαλία θα μπορούσε να πληρώνει μόνο εν μέρει την αγγλική εξαγωγή με το κρασί της και ως εκ τούτου θα έπρεπε να τη συμπληρώνει με την αποστολή χρυσού στην Αγγλία, το οποίο εισήγε από την Βραζιλία.

ΟΜΗΡΟΙ ΤΩΝ ΑΓΟΡΩΝ ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ


ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ

Τετάρτη, 18 Οκτωβρίου 2017

Ο ΜΕΤΑΜΟΝΤΕΡΝΙΣΜΟΣ ΑΚΥΡΩΝΕΙ ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ


ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ

Ο Οργουελ «ζει» στο πορτοφόλι σου

Του Δημήτρη Κούλαλη

ΕΛΛΟΓΑ ΠΑΡΑΛΟΓΑ

«Η κατάργηση των μετρητών (…) θα πρέπει να εκληφθεί ως μακροπρόθεσμο σχέδιο και δεν συνιστά άμεση μετατόπιση σε μια κοινωνία χωρίς μετρητά.(…) Η διαδικασία κατάργησης θα ήταν πιο ελκυστική εάν βασιζόταν σε μεμονωμένες επιλογές των καταναλωτών και στη βάση κέρδους- κόστους -καθώς- φαίνεται εξ ολοκλήρου ακίνδυνη -ωστόσο- χρειάζεται προσαρμογή (και) σε πολιτικό επίπεδο. -Κι αυτό γιατί- μπορεί να υπάρξουν δικαιολογημένες αντιρρήσεις. (…) Η δυσαρέσκεια των οικογενειών και των μικρών επιχειρήσεων μπορεί να οδηγήσει σε κοινωνικές εντάσεις (…) επομένως, σε απώλειες- όσον αφορά- το ΑΕΠ. (…) Σε κάθε περίπτωση,  -η προσπάθεια-  να επιβληθεί η κατάργηση με διάταγμα πρέπει να αποφευχθεί, δεδομένης της δημοφιλίας των μετρητών. Χρειάζεται ένα στοχευμένο πρόγραμμα ευαισθητοποίησης ώστε να αρθεί η καχυποψία σχετικά με την κατάργηση».

Αυτά είναι μερικά μόνο απ’ όσα επεσήμανε σε Έκθεσή  του («The Macroeconomics of De- Cashing») το ΔΝΤ στις 27/3/2017.

***

Η συζήτηση για την κατάργηση των συναλλαγών με μετρητά εισήλθε δυναμικά στο προσκήνιο τα τελευταία 2 χρόνια, μεσούσης της παγκόσμιας ύφεσης και με ένα γιγάντιο χρέος να εκκρεμεί.  Έπειτα από την αποτυχία των μέτρων που πάρθηκαν για τη στήριξη του χρηματοπιστωτικού τομέα (ποσοτική χαλάρωση, κεφαλαιοποίηση του τραπεζικού συστήματος με κρατικά κονδύλια από τις ΚΤ κ.ά.), άρθρα «ειδικών» που μιλούν για «οικονομική επανάσταση», αναλύσεις και σωρεία διαφημιστικών μηνυμάτων από τράπεζες κατέκλυσαν τον δημόσιο λόγο. Ως επιστέγασμα αυτών, ήλθαν στη συνέχεια οι επισημάνσεις στο Νταβός της Ελβετίας πέρυσι και φέτος, περί του επωφελούς, όπως υποστήριξε η πρόεδρος του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ, αναγκαίου και αναπόφευκτου χαρακτήρα αυτής της εξέλιξης.

Βέβαια, δεν προσδιορίστηκε σχεδόν από κανέναν ποιος θα… ωφεληθεί από την κατάργηση των μετρητών. Λέμε σχεδόν από κανέναν, γιατί, σύμφωνα με τα όσα αποκάλυψε κατά τη διάρκεια του World Economic Forum στέλεχος της Morgan Stanley, μέσω της κατάργησης δίνεται η δυνατότητα, σε περιόδους κρίσεων ρευστότητας και φερεγγυότητας, επιβολής μεγαλύτερων αρνητικών επιτοκίων. Πρακτική, η οποία ευελπιστούν ότι θα ωθήσει τους πολίτες να ξοδέψουν ευκολότερα και περισσότερο τα χρήματα τους. Μιας και στην πραγματική οικονομία το επιτόκιο είναι εκείνο το ποσοστό που απεικονίζει την απόδοση (κέρδος) που έχει κάποιος (λόγου χάρη η τράπεζα) που δανείζει χρήματα σε κάποιον άλλον (δανειολήπτης) ή αντίστοιχα ο καταθέτης που αποταμιεύει τα χρήματά του στην τράπεζα.

ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ ΜΕΙΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ



O ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΕ ΤΙΣ ΜΗΧΑΝΕΣ - Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΩΝ CYBORG



Το αχρείαστο λίφτινγκ στα F 16!

Το αχρείαστο λίφτινγκ στα F 16!
Του Θανάση Τζιούμπα 
Την 18η Ιουνίου, ο Υποσμηναγός (Ι) Νικόλαος Σιαλμάς κατέπεσε στο Αιγαίο Πέλαγος με αεροσκάφος Mirage F1, κατά τη διάρκεια εμπλοκής του σχηματισμού του με τουρκικά F-16 Fighting Falcon. Η αιτία της πτώσης ήταν προσπάθεια να σπάσει με ακραίους ελιγμούς τον εγκλωβισμό από το ραντάρ Τούρκου πιλότου. Το ελληνικό Mirage F1, μαχητικό 2ης γενιάς, υστερούσε τραγικά απέναντι στο τουρκικό, 3ης γενιάς, σχεδιασμένου ως αεροπλάνου εναέριας υπεροχής με έμφαση στις «κλειστές» αερομαχίες, όπως αυτή που συνέβη ανατολικά του Άη Στράτη. Ο Σιαλμάς πλήρωσε με την ζωή του το τεχνολογικό χάσμα ανάμεσα στους δύο τύπους μαχητικών και την άρνηση του να αποδεχτεί την κατωτερότητα του υλικού που διέθετε. Τα μελτέμια του Αιγαίου δέρνουν το ξεχασμένο μνημείο στο ακρωτήρι του Αϊ Στράτη που πήρε το όνομα του ξεθωριάζοντας την επιγραφή «μολών λαβέ».
Ήταν μια προδιαγεγραμμένη απώλεια, συνέπεια της πάγιας ένδειας και του κακού σχεδιασμού των εξοπλιστικών προμηθειών που ενδημεί σε μία χώρα που παραπαίει ανάμεσα στην ρητορική του “βουτύρου αντί για κανόνια” και τις ευκαιρίες αρπαχτής από τα εξοπλιστικά.
Φαίνεται ότι η ιστορία δεν διδάσκει αυτούς που την ανέδειξαν σε επιστήμη.  Ο Τσίπρας, αφού μας προετοίμασε επικοινωνιακά κόβοντας βόλτες με F-16, πέταξε στις ΗΠΑ έχοντας στην ατζέντα του την … αναβάθμιση των υπαρχόντων F-16. Δεν γνωρίζουμε αν η ιδέα ήταν ενός ξένου υποβολέα, αν ήταν του Καμένου ή δική του, αλλά, όποιου και να ήταν, αποτελεί ένα ακόμη βήμα για την εξάλειψη της δυνατότητας αποτροπής στο κρίσιμο πεδίο της αεροπορικής ισχύος.

Γ. Καραμπελιάς & Μ. Μελετόπουλος για την Οκτωβριανή Επανάσταση (βίντεο)

Ο Γιώργος Καραμπελιάς συνομίλησε την Τρίτη 17 Οκτωβρίου στις 20.30 με τον συγγραφέα Μελέτη Μελετόπουλο με θέμα: «Η Οκτωβριανή Επανάσταση και η Ελλάδα, μια αντιφατική σχέση».

Ο Πολιτισμός ως προϊόν της Φύσης




Του Ανδρέα Χριστοφή

ΕΚ ΒΑΘΕΩΝ

Η κοινωνική οντολογία αποτελεί ένα διαχρονικό φιλοσοφικό ερώτημα, το οποίο όμως δεν περιορίζεται στη σφαίρα των ιδεών, αλλά διαχέεται και στις ανάγκες της πραγματικότητας. Ως βασικό αξίωμα υποστηρίζουμε ότι η Φύση διαχωρίζεται σε αθέσμιστο και θεσμισμένο χώρο, όπου ο μεν πρώτος δηλώνει την απουσία οργανωμένου υποκειμένου, ενώ ο δεύτερος την ύπαρξή του, η οποία όμως έπεται. Αυτή η σχάση προκύπτει από τη συνείδηση πολλών ατόμων ότι αποτελούν διακριτή κοινότητα ως προς την υπόλοιπη Φύση (δηλαδή τον αθέσμιστο χώρο), η οποία στην αρχή αποτελούσε το όλον.

Συνεπώς, η Κοινωνία δεν είναι αυθύπαρκτη, αλλά προϊόν της συνύπαρξης πολλών ατόμων. Εδώ προκύπτει το αμέσως επόμενο ερώτημα. Πόθεν η Κοινωνία; Δηλαδή, από ποιο χρονικό σημείο και με ποιες προϋποθέσεις γεννήθηκε η ανάγκη των πολλών να συγκροτήσουν θεσμούς μεταξύ τους στη βάση της κοινότητας αναγκών; Σε αυτό το ερώτημα θα επιχειρήσουμε να απαντήσουμε σε επόμενο άρθρο μας, καθώς εδώ θα εστιάσουμε στη σχέση της Κοινωνίας με την υπόλοιπη Φύση. Η πρώτη ναι μεν αποκόπτεται από το αθέσμιστο όλον, αλλά εξακολουθεί να βασίζεται σε αυτό, στο σημείο που καλείται να δημιουργήσει Πολιτισμό.

Δηλαδή, απαραίτητη προϋπόθεση για τη δημιουργία, ανάπτυξη και γενικότερα ύπαρξη ενός Πολιτισμού αποτελεί ο γεωγραφικός χώρος στον οποίον βρίσκεται και από τον οποίον εξαρτάται – εδώ επανέρχεται ο παράγοντας του αθέσμιστου χώρου της Φύσης. Ως γεωγραφικό χώρο δεν ορίζουμε κατ’ ανάγκην την κρατική δομή στην οποίαν εντάσσεται ένας πληθυσμός, αλλά τη σχέση που αναπτύσσει στο εσωτερικό του και σε συνάρτηση με το περιβάλλον του.

ΜΎΘΟΣ ΚΑΙ ΕΡΜΗΝΕΊΑ

Του Μάνου Στεφανίδη

Αύριο Πέμπτη το δεύτερο μάθημα για την ερμηνεία και την αισθητική του Μύθου στο μεταπτυχιακό του τμήματος θεατρικών σπουδών με ελεύθερη είσοδο στους ενδιαφερομένους (ευχαριστώ για την μεγάλη συμμετοχή):


Είναι οι μύθοι τα συλλογικά όνειρα της ανθρωπότητας όπως πίστευε ο Φρόιντ; Έχουν καθολική ισχύ όπως διετείνετο ο Γιουνγκ; Παύουν να ισχύουν σε μιαν απομαγευμένη εποχή όπως απορούσε ο Μαρξ και υποστήριζε ο Μαξ Βέμπερ; Ή μήπως κάθε εποχή διεκδικε την δική της μυθογενετική δυνατότητα; Επειδή μάλλον χωρίς την μυστηριακή υποβολή του Μύθου η βιοτή δεν αντιμετωπίζεται με μόνη την θρηνωδία της λογικής. 
Γιατί όμως η Κυβέλη ευνούχισε τον αγνό Άττι και ποιά ανάλογη τελετουργία επιβιώνει ως τις μέρες μας; Ο Γκιλγκαμές και ο Ηρακλής, ο Μωυσής και ο μονοθεϊσμός, οι Σουμέριοι, Βαβυλώνα και τα εύφορα χώματα του Νείλου και του Τίγρη, ο Γάγγης και ο Σιντάρντα, η άγρια σκέψη στο σήμερα. Γίνονται ακόμη ανθρωποθυσίες; Μη βιαστείτε να απαντήσετε αρνητικά. 

Η μυθοπλασία τελικά είναι και τρόπος σκέψης και έκφραση του υπάρχειν. Ψάξτε λοιπόν για ζώντες μύθους γύρω σας και σκεφτείτε πως κάθε ανθρώπινη ζωή διαγράφει στο άνυσμα της την πορεία όλης της ανθρωπότητας. Μια ζωή για μια αιωνιότητα. 
Μια ερμηνεία του μύθου, γνωστή από τον Γ αι. π.Χ ως Ευφημερισμός, θέλει τους θεούς και τους ήρωες να προέρχονται από εξαιρετικούς ανθρώπους που η μνήμη τους έπρεπε να διατηρηθεί. Συνήθως τα μυθικά πρόσωπα λειτουργούν ως δίπολα, θετικά και αρνητικά : άρρεν - θήλυ, ήλιος - σελήνη, Κάιν - Άβελ, Όσιρις - Σετ, Βράχμα - Σίβα αλλά και σε τρίγωνα όπως το τρίμορφον του Χριστιανισμού ή το Τριμούρτι του Ινδουισμού. 

Στα μαθηματικά υπάρχει Θεός…

Αποδείχθηκε η αυτοσυνέπεια τών 5 αξιωμάτων

Του Χάρη Βάρβογλη*

Ευρωπαίοι μαθηματικοί απέδειξαν έπειτα από 40 χρόνια τη θεωρία περί της ύπαρξης του Θεού του Γκέντελ με τη βοήθεια ηλεκτρονικού υπολογιστή.
(Σημείωση ΟΟΔΕ: Για την ακρίβεια, όπως θα διαβάσετε παρακάτω, αυτό που αποδείχθηκε είναι η αυτοσυνέπεια τών 5 αξιωμάτων τού Γκέντελ, καθώς ο Θεός δεν είναι δυνατόν να αποδειχθεί με φυσικό τρόπο, ως διάφορος από κάθε φυσικό μέγεθος).
Στα μαθηματικά υπάρχει Θεός
Υπάρχει Θεός; Το ερώτημα αυτό απασχολεί τους φιλοσόφους και τους θεολόγους εδώ και δεκάδες αιώνες. Ξαφνικά πριν από λίγους μήνες εμφανίστηκε η είδηση ότι δύο ευρωπαίοι μαθηματικοί, χρησιμοποιώντας έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή και τη σχετική θεωρία του αυστριακού μαθηματικού Κουρτ Γκέντελ, κατάφεραν να αποδείξουν μαθηματικά την ύπαρξη του Θεού! Το τι ακριβώς απέδειξαν και με ποιον τρόπο σχετίζεται άμεσα με την κατανόηση της Μαθηματικής Λογικής και των κανόνων που τη διέπουν.
Το θεώρημα του Θεού
Φωτογραφία της Βικυ Φερτακη.

Η ανθρωποφαγική επίθεση στη Ναταλία Λιονάκη

 


Αχιλλεας Πατσουκας Τρελογιάννης
Προσκυνητής

Δεν έχουν περάσει παρά ελάχιστα εικοσιτετράωρα από τη ψήφιση, από 148 βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου, του νόμου με τον οποίον θα επιτρέπεται η αλλαγή φύλου από τα 15 χρόνια.

Με λύπη και όχι έκπληξη παρακολουθώ μέσα από τις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης ένα μεγάλο μέρος εκείνων που με περισσή άνεση διαρρήγνυαν τα ιμάτια τους, λέγοντας πως ένα παιδί που πηγαίνει ακόμα στο γυμνάσιο μπορεί ελαφρά την καρδία να αλλάξει το φύλο του, λες και πρόκειται για τη σχολική του τσάντα, εδώ και μερικές μέρες να λοιδορούν την από καιρό ενήλικη κυρία Ναταλία Λιονάκη, επειδή αποφάσισε να περάσει «κουρά» και να γίνει μονάχη στην Κένυα, λαμβάνοντας το νέο της σχηματικό όνομα: Φεβρωνία.

Αλήθεια, αυτοί οι κύριοι όταν ο τεράστιος Λέοναρντ Κοέν επί πέντε ολόκληρα έτη είχε ασπαστεί το βουδισμό και είχε γίνει μοναχός θα τολμούσαν να τον ειρωνευτούν; Όχι βέβαια. Ίσα ίσα που εκείνη του η επιλογή στα LifeStyle περιοδικά της εποχής θα ήταν μια τάση-μόδα που θα έπρεπε και άλλοι να ακολουθήσουν προκειμένου να είναι in.

Η ανθρωποφαγική επίθεση που δέχεται μέσα από σελίδες κοινωνικής δικτύωσης, είμαι σχεδόν βέβαιος πως το ίδιο θα γίνεται και από τηλεοπτικές κίτρινου ύφους, απλώς εγώ δεν τις παρακολουθώ, γεννάει και βαρύτατους χαρακτηρισμούς όπως: «ναρκωμένη», «άβουλη», «προσηλυτισμένη».

Άλλοι πάλι δεν περιορίζονται «μόνο» στον να τη στολίζουν με προσβλητικά επίθετα, αλλά προχωρούν και σε εκτιμήσεις για το τι την οδήγησε στην απόφασή της: «για να ξεπλύνει τις αμαρτίες», «επειδή τρελάθηκε» ή «πως έγινε μοναχή για να τρώει και να πίνει τζάμπα». Ορισμένοι, ούτε λίγο, ούτε πολύ, πιστεύουν πως μπορεί να έπεσε και θύμα απαγωγής…