Τετάρτη, 22 Νοεμβρίου 2017

Η Νέα Αγωγή Σταυροδρόμι παρανοήσεων… και χωνευτήρι σύγχρονου παιδαγωγικού προβληματισμού

του ΦΙΛΙΠ ΜΕΡΙΕ[1]

σε μετάφραση Σοφία Λάχλου – Φωτεινή Παπαρήγα[2]
Πριν τις διακοπές, λίγες σκέψεις σχετικά με τη «Νέα Αγωγή», η οποία εμφανίστηκε στις αρχές του 20ου αιώνα, δομήθηκε το 1921 στο Συνέδριο του Καλέ και για την οποία γίνεται λόγος ακόμη και σήμερα… από αρκετούς που ελάχιστα την γνωρίζουν.
Ένα από τα πολλά παράδοξα της Νέας Αγωγής οφείλεται στο γεγονός ότι παρόλο που, σε μεγάλο ποσοστό, δεν εφαρμόστηκε, κατάφερε να επιβάλει το μεγαλύτερο μέρος των «κοινών τόπων» της στον λόγο περί εκπαίδευσης. Σίγουρα, ο περιθωριακός της χαρακτήρας διεκδικήθηκε συστηματικά και συνεχίζει να διεκδικείται ακόμη από τους εισηγητές της, οι οποίοι φοβούνται ότι με τη θεσμοποίηση χάνεται ο «ανατρεπτικός» χαρακτήρας των προτάσεών της, ενισχύεται η παρέκκλιση από αυτές, και σε βάθος χρόνου εξομοιώνονται με τη «συνηθισμένη παραδοσιακή παιδαγωγική», που «εκμοντερνίστηκε» πρόχειρα για να δημιουργεί σύγχυση.
Ταυτόχρονα, όμως, και χωρίς να εγκαταλείπουν το περιθώριό τους, οι οπαδοί της Νέας Αγωγής όλο και καταλαμβάνουν τον τεράστιο ιδεολογικό χώρο των μέσων ενημέρωσης, καλπάζουν προς όλες τις κατευθύνσεις κι έχουν καταφέρει να κυριαρχούν. Μιλούν και γράφουν απερίσκεπτα, ενώ οι κάθε λογής εκλαϊκευτές σε θέματα παιδαγωγικής… από ψυχολόγους που καυχιούνται για παιδαγωγική κατάρτιση έως δημοσιογράφους-ειδικούς της στήλης τύπου «Τρόποι ζωής», τόσο σε περιοδικά για το «ευρύ κοινό» όσο και στην πλούσια βιβλιογραφία σχετικά με την «προσωπική ανάπτυξη»… δε χάνουν ευκαιρία να αναπαραγάγουν τα λεγόμενά τους. Αυτή η τρέλα προσηλυτισμού υπέρ της Νέας Αγωγής δεν παύει, ωστόσο, να δίνει διάρκεια στη μέγιστη πλάνη: ενώ η «παραδοσιακή παιδαγωγική» «σχολικού τύπου» (αποκομμένες διδασκαλίες, χωρίς επικοινωνία μεταξύ τους, «διαλέξεις» που συνοδεύονται από ασκήσεις εφαρμογής, βαθμολόγηση και συστηματικές ταξινομήσεις κτλ.) δεν έχει αλλάξει σε τίποτα, οι αντίπαλοι της Νέας Αγωγής καταγγέλλουν συνεχώς την επίδραση των «μεταρρυθμιστών» και τους φορτώνουν την ευθύνη για την πτώση του επιπέδου στο σχολείο, τη γενικευμένη επιείκεια και την άρση των πνευματικών απαιτήσεων.
 Αυτή η παράξενη κατάσταση δυσχεραίνει την εκλεπτυσμένη ανάλυση των πραγματικών προτάσεων της Νέας Αγωγής, καθώς οι επιθέσεις που δέχεται ενισχύουν, ως αντίδραση, τη συσπείρωση όλων των οπαδών της γύρω από εμβληματικά σλόγκαν… με κίνδυνο να χαθούν οι πολυάριθμες διαφορετικές προσεγγίσεις και να αποκρυφτούν τα ουσιώδη διακυβεύματα. Κάτι τέτοιο συνέβη με την προβολή της γνωστής φράσης «ο μαθητής στο κέντρο του συστήματος», που προκάλεσε τις κατεξοχήν παρανοήσεις: ενώ σχετίζεται με τον νόμο επαγγελματικού προσανατολισμού του 1989, του Λιονέλ Ζοσπέν, και χρησιμοποιήθηκε για να τονίσει την ανάγκη εξόδου από μια «μαζικοποιημένη δημοκρατικοποίηση» -αποτελούσε δηλαδή μια σκέψη διαχείρισης του μεγάλου ρεύματος-, ώστε να οδεύσουμε προς μια φοίτηση που να επιτρέπει, μέσω μιας παιδαγωγικής παρέμβασης προσαρμοσμένης σε κάθε μαθητή, την επιτυχία της πλειοψηφίας, παρουσιάστηκε –κι έπειτα καταγγέλθηκε- ως μία μέθοδος εκτοπισμού της γνώσης από το σχολείο και υποταγής στα καπρίτσια του κάθε μαθητή-δυνάστη… Οι εισηγητές της αισθάνθηκαν τότε την υποχρέωση να την υπερασπιστούν, βασιζόμενοι σε αυτό που εννοούσαν αρχικά και χωρίς να αντιληφθούν ότι οι επικριτές τους παρέμεναν επίτηδες προσκολλημένοι στην πρώτη τους ερμηνεία. Προέκυψε, λοιπόν, ένα αίσθημα ότι έχουμε να κάνουμε με διάλογο κωφών, όπου η αντιπαλότητα φουσκώνει συνεχώς χωρίς κάποιος να διασαφηνίζει επαρκώς τα πράγματα, για να καταλάβουμε επιτέλους για ποιο πράγμα γίνεται λόγος και τι ακριβώς σημαίνουν οι λέξεις που χρησιμοποιούνται.

Τρίτη, 21 Νοεμβρίου 2017

Σκισμένα κομμάτια γνώσης/ του Ιάκωβου Ιωάννου

.
Είτε θα υπάρξει κάποια σαφήνεια και μία κοινή εθνική στάση στην Ελλάδα, είτε μόλις ξεκίνησε η κρίση – η οποία θα την οδηγήσει στη χρεοκοπία και στην έξοδο από την Ευρωζώνη, ενώ θα τη σβήσει από το χάρτη ως Έθνος. 

.

Άποψη

Βομβαρδιζόμαστε, εισπράττουμε καθημερινά «σκισμένα κομμάτια γνώσης», σύμφωνα με την έκφραση του Σοπενχάουερ – τα οποία κατά κάποιον τρόπο δεν ταιριάζουν σωστά μεταξύ τους. Γνώσεις όμως και πληροφορίες που δεν ταιριάζουν μεταξύ τους, δεν γίνονται κατανοητές, ενώ είναι αποσπασματικές και κατακερματισμένες, δεν μεταφράζονται σε συγκεκριμένες πράξεις, οι οποίες θα είχαν κάποιο θετικό αποτέλεσμα – αντίθετα, κάνουν ακόμη πιο πυκνή την ομίχλη που μας τυλίγει, εντείνοντας την υφιστάμενη αδυναμία μας να καταλάβουμε τι ακριβώς συμβαίνει, ενεργώντας ορθολογικά.
Ειδικότερα, μαθαίνουμε πως τόσο στην Ευρώπη, όσο και στον υπόλοιπο πλανήτη, κυρίως στην Κίνα, τα συνολικά χρέη αυξάνονται συνεχώς – κάτι που όμως συμβαίνει από πολλά χρόνια τώρα, χωρίς να έχουν δημιουργηθεί άλυτα προβλήματα. Μόνο στην Ελλάδα δεν αυξάνουν σημαντικά τα χρέη σε απόλυτα μεγέθη, αλλά τα προβλήματα της είναι άλυτα – οπότε κάτι δεν ταιριάζει.
Περαιτέρω, ενημερωνόμαστε πως για κάθε 1 € μέτρων που επιβάλλονται στην Ελλάδα, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές μόνο απέναντι στο δημόσιο αυξάνονταν κατά 1,14 € από το 2010 έως το 2014 και κατά 2,83 € από το 2015 έως το 2017 (γράφημα) – ενώ εάν προσθέταμε όλες τις υπόλοιπες (τράπεζες, ασφαλιστικοί οργανισμοί κλπ.), ο αντίκτυπος των μέτρων στην οικονομία μας θα ήταν πολύ πιο οδυνηρός. Εν τούτοις η Τρόικα επιμένει στην τήρηση αυτών των μέτρων, παρά το ότι το ΔΝΤ που τα δρομολόγησε παραδέχθηκε πως ήταν λανθασμένα, χωρίς όμως να τα αποσύρει – οπότε ούτε εδώ ταιριάζει κάτι.

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος: πάψατε να καταπιέζετε τους πτωχούς

Φωτογραφία του George Philalethe.

"Ο λόγος μου σας κάμνει να είσθε εκτός εαυτών. Σεις μου λέτε: Δεν θα πάψης επί τέλους να επιτίθεσαι εναντίον των πλουσίων; Εγώ σας λέγω: πάψατε να καταπιέζετε τους πτωχούς. Σεις κραυγάζετε: Πάλιν οι κεραυνοί σου εναντίον μας; Εγώ σας απαντώ: πάλιν φέρεσθε σκληρά στους συνανθρώπους σας; Σεις αχόρταγα εκμεταλλεύεσθε τις ανάγκες αυτών που δεν έχουν τίποτα, μα γι’ αυτό ακριβώς κι’ εγώ δεν παύω να ελέγχω εσάς που τά’χετε όλα!"

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Ο θάνατος του ιερού ελαφιού

Του Κωνσταντίνου Μπλάθρα από την Ρήξη φ. 138
Μπορεί να σκεφτεί κανείς ότι ο Γιώργος Λάνθιμος μοιάζει κάπως του Ευριπίδη, αφού και σ’ εκείνον «πολλάκις εξήγειρε θύελλαν κραυγών και αποδοκιμασίας εν τω θεάτρω το αισχρόν ή ανόσιον απόφθεγμα προσώπου μοχθηρού»1 . Ίσως να ’ναι κι έτσι. Πάντα ο χρόνος είναι ο τελικός και αμείλικτος κριτής κάθε έργου. Παρά τις αποδοκιμασίες, ο Ευριπίδης ήταν ο πιο «λαϊκός» από τους τραγικούς. Ο μύθος της «Ιφιγένειας στην Αυλίδα», άλλωστε, έδωσε την έμπνευση στον νεώτερο Έλληνα σκηνοθέτη για την τελευταία του ταινία. Φοβάμαι όμως, ότι η ομοιότητα των έργων είναι εξωτερική. Δεν είναι μόνο που ο Ευριπίδης αγαπούσε τόσο πολύ το «χάπι εντ». Είναι που ο ποιητής είναι τραγικός, παρ’ ό,τι ρεαλιστής – αυτός ο ρεαλισμός σκανδάλιζε το πιο πολύ τους σύγχρονούς του θεατές.

σαν μας έκλεψαν το οικογενειακό τραπέζι της Κυριακής...






Αποτέλεσμα εικόνας για τρεχαλητό της αλλάναςΑντώνης Ανδρουλιδάκης


Κάπως έτσι, είναι σαν μας έκλεψαν το οικογενειακό τραπέζι της Κυριακής, την καλή φορεσιά στο βράδι της Ανάστασης, το ψωμί με τη ζάχαρη στο τρεχαλητό της αλάνας, τον ψίθυρο της μάνας μην ξυπνήσει το παιδί, τον δισταγμό του ερωτευμένου στην αγωνία της αμοιβαιότητας, την μουσική από το ολονύχτιο γλέντι των απέναντι, το μωσαϊκό και τη μυρωδιά της χλωρίνης, το χώμα και τα λασπωμένα παπούτσια του χειμώνα, το μπανιερό και το αγγομαχητό του λεωφορείου, το σκασιαρχείο απ’ το σχολείο και τις συζητήσεις για το Κυπριακό, τη χαρά για μια μπάλα του μπάσκετ, τη γεύση της ντομάτας και την καχεξία της μπανάνας, το αντίδωρο απ’ το χέρι της γιαγιάς μου. Όλα αυτά τα μικρά, που καθώς ταπεινώνονταν βρίσκαν τρόπο και γίνονταν γιγάντια. Όλα αυτά τα γιγάντια-μικρά, μας τ' άρπαξαν γαμώτο. Σιγά την απώλεια μωρέ τώρα, θα μου πεις. Ε αυτό σου λέω. Σιγά ρε συ...

ΝΙΚΟΣ ΓΑΒΡΙΗΛ ΠΕΝΤΖΙΚΗΣ, ΑΓΩΝ ΨΥΧΗΣ

Νίκος Γαβριήλ ΠεντζίκηςΠοιήματα (Παλαιοντολογικά), Αγροτικές Συνεταιριστικές Εκδόσεις, Θεσσαλονίκη 1988.

ΑΓΩΝ ΨΥΧΗΣ
Μόνος μέσα στοῦ ὀνόματός μου τὴ φυλακή,
παρ’ ὅλο  τὸν ἥλιο τὸν πλούσιο τῆς ἡμέρας
στεναχωριέμαι καὶ νιώθω τυφλός,
τὴ γλυκειὰ στερημένος ἐλπίδα τοῦ κόσμου.

Σύννεφο ἄϋλης ποιότητας ἄχρονης,
μπαίνει στὸ σπίτι τῶν θυρῶν κεκλεισμένων,
ἀλλάζοντας τὴ νύχτα σὲ παράδεισο,
φῶς, ἡ γλυκειὰ ἐλπίδα τοῦ κόσμου.

Ἐκεῖ ποὺ δὲν τὴν περιμένεις, ἀναπάντεχα,
ἀπὸ τὶς ἄκρες στὸ σῶμα τῶν δακτύλων εἰσορμᾶ,
ἀκμὴ ζωῆς καὶ θάνατος ταυτόχρονα,
ἀνάσα, ἡ γλυκειὰ ἐλπίδα τοῦ κόσμου.

Η συνεργασία Φλιν – Ερντογάν

Η συνεργασία Φλιν - Ερντογάν

 Του Μιχάλη Ιγνατίου από τον Φιλελεύθερο 
ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ
Οι αποκαλύψεις για τις ανάρμοστες σχέσεις της Τουρκίας με τα ανώτατα δώματα της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ συγκλονίζουν και προβληματίζουν, καθώς επιβεβαιώνεται για μία ακόμη φορά ότι στην πολιτική (αλλά και τη διπλωματία) όλα αγοράζονται και όλα πωλούνται, και η αναφορά δεν γίνεται μόνο για τις Ηνωμένες Πολιτείες αλλά για όλο τον κόσμο.
Όταν ο Μάικλ Φλιν, πρώην στέλεχος των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων και των μυστικών υπηρεσιών και συνεργάτης στη συνέχεια του τότε προεδρικού υποψηφίου των Ρεπουμπλικάνων Ντόναλντ Τραμπ, παίρνει με τόση ευκολία χρήματα –έστω και ως λομπίστας– για να παρανομήσει, τότε δεν υπάρχει σωτηρία.
Και η παρανομία έγκειται στο αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι ανέλαβε να «καθαρίσει» για την Τουρκία, για θέματα που άπτονται της εξωτερικής πολιτικής και της διπλωματίας, ανάμεσα στα οποία είναι βεβαίως και οι διεκδικήσεις της Άγκυρας στο Αιγαίο και την Κύπρο. Το βασικό ζήτημα για τον Ταγίπ Ερντογάν όταν ξεκίνησε η συνεργασία με τον κ. Φλιν, ο οποίος έφτασε να αναδειχθεί στον πλέον στενό συνεργάτη του Ντόναλντ Τραμπ, ήταν η απαγωγή του ιμάμη Γκιουλέν και η μεταφορά του στην Τουρκία για να δικαστεί με συνοπτικές διαδικασίες και να καταδικαστεί στην εσχάτη των ποινών.

Η "ιδεολογική" παρακρατική μαφία δολοφονεί τον αναρχισμό και ματώνει τα Εξάρχεια | Γράφει ο Κάιν

Η  ιδεολογική  παρακρατική μαφία δολοφονεί τον αναρχισμό και ματώνει τα Εξάρχεια | Γράφει ο Κάιν
Από τα Πατήσια στην "ΜΑΡΦΙΝ" και από τον Περικλή Μανιάτη στην Αναστασία Τσουκαλά. Η "ιδεολογική" παρακρατική μαφία δολοφονεί τον αναρχισμό και ματώνει τα Εξάρχεια.  Γράφει ο Κάιν (Παναγιώτης Παπαδόπουλος)

(Ο δρόμος μας γέμισε με λάθη από την ανοχή μας σύντροφοι/εσσες...)
 
 
 
«Aκόμα κι ένας πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, ο Μάκ Κίνλεϋ (1901) σκοτώθηκε από αναρχικό, μ΄αποτέλεσμα τη σκληρή καταδίωξη των εκεί αναρχικών.

Ο αναρχισμός, όπως καταλαβαίνετε, δεν προσπαθεί να πείσει, αλλά να επιβάλει.

Ενδιαφέρεται πιότερο για τα μέσα παρά για τους σκοπούς. 

Ουσιαστικά, οι σκοποί του μένουν αξεκαθάριστοι.

Είν΄ένα κίνημα «αγανακτήσεως», όπως το είπαν, «κίνημα καταστροφής παρά δημιουργίας».

Αυτά διάβαζα μεταξύ των άλλων σε μια σύντομη ανάλυση του «αναρχισμού» σε μια παλαιά  εγκυκλοπαίδειαστην έκδοση της οποίας συμμετείχε και ο αείμνηστος σπουδαίος διανοητής και πανεπιστημιακός δάσκαλος Κωνσταντίνος Δεσποτόπουλος. 

Αυτή την σκόπιμη διαστρέβλωση του Αναρχισμού που ξεκίνησε να γράφει το χέρι των αστών και των φίλων της Εξουσίας συνεχίζει να δικαιώνει και να επιβεβαιώνει το μακρύ της χέρι, ένα μηδενιστικό ρεύμα παρακρατικών συμμοριών και φαιοκόκκινης τρομοκρατίας, ένα αντικοινωνικό παραμόρφωμα που εδώ και χρόνια  υποδύεται τον «αναρχικό» και τον «αντιεξουσιαστή» προτάσσοντας την δική του αγριότητα αντί εκείνης της συστημικής!

Και μόνο τα συνθήματα της «ιδεολογικής» αυτής μαφίας του μπλόκ των ηλιθίων και τραμπούκων, παραπέμπουν  στην τυφλή θρησκεία της «μοναδικής αλήθειας» («το δίκιο το έχουν οι εξεγερμένοι και όχι οι ρουφιάνοι και οι προσκυνημένοι», «καμία ελευθερία στους εχθρούς της ελευθερίας» κλπ). 

Νίκος Γόδας: «…με την φανέλα του Ολυμπιακού, για την πατρίδα και τα ιδανικά μου»


των Νίκου Μπογιόπουλου – Δημήτρη Μηλάκα (*)


13 Οκτώβρη 1944. Το πανηγύρι που έχει στηθεί από την προηγούμενη μέρα στους δρόμους της Αθήνας, για την αποχώρηση των Γερμανών από την πρωτεύουσα, συνεχίζεται. Όμως, την ίδια ώρα στον Πειραιά ο ΕΛΑΣ δίνει μία από τις σημαντικότερες μάχες εναντίον του κατακτητή. Στόχος των μαχητών του ΕΛΑΣ ήταν η σωτηρία των λιμενικών εγκαταστάσεων, της Ηλεκτρικής Εταιρείας (ΠΑΟΥΕΡ) και όλων των εργοστασίων. Αν καταστρεφόταν το εργοστάσιο της Ηλεκτρικής, το μόνο που παρήγε ηλεκτρική ενέργεια, η Αθήνα και ο Πειραιάς για πολλούς μήνες θα βυθίζονταν στο σκοτάδι. Για μεγάλο διάστημα δεν θα δούλευαν τα εργοστάσια και θα υπολειτουργούσε το λιμάνι, ενώ δεν θα λειτουργούσαν ούτε ο ηλεκτρικός σιδηρόδρομος ούτε και τα τραμ που εκτελούσαν τη γραμμή Αθήνας-Πειραιά.
    Κατά τη διάρκεια της Κατοχής οι Γερμανοί είχαν εγκαταστήσει φρουρές στις παραπάνω στρατηγικές περιοχές, είχαν παγιδεύσει τα επίκαιρα σημεία, καθώς και τα κυριότερα κτίρια του Πειραιά με εκρηκτικές ύλες, ώστε με το πάτημα ενός κουμπιού να ανατινάζονταν όλα, με ανυπολόγιστες ζημιές και θύματα. Τα καλώδια ξεκινούσαν από ένα οχυρό των κατακτητών στην οδό Οδυσσέως. Αρχικά οι ειδικές δυνάμεις του ΕΛΑΣ κατάφεραν να αποκόψουν τα καλώδια στην οδό 2ας Μεραρχίας και σε άλλα σημεία. Την υπεράσπιση του εργοστασίου της Ηλεκτρικής ανέλαβε το πρώτο από τα τέσσερα τάγματα του ΕΛΑΣ στον Πειραιά. Μια μέρα πριν, στις 12 Οκτώβρη του 1944, ολόκληρο το τάγμα τέθηκε σε επιφυλακή. Οι λόχοι πήραν θέσεις μάχης γύρω και μέσα στο εργοστάσιο της Ηλεκτρικής. Τα χαράματα στις 13 του Οκτώβρη οι Γερμανοί ανατίναξαν τις εγκαταστάσεις της Shell και πήραν τον δρόμο για το ηλεκτρικό εργοστάσιο. Μόλις έφτασαν κοντά, κατέβηκαν από τα φορτηγά και πλησίασαν τον μαντρότοιχο και την είσοδο του εργοστασίου. Εκείνη τη στιγμή δέχτηκαν πυρά μέσα από το εργοστάσιο και στη συνέχεια από τα γύρω σημεία. Η μάχη ήταν σκληρή και κράτησε περίπου δυόμισι ώρες. Η έκβασή της ήταν νικηφόρα για τα τμήματα του ΕΛΑΣ. Η Ηλεκτρική είχε σωθεί! Ανάμεσα στους ΕΛΑΣίτες που έδωσαν τη μάχη της Ηλεκτρικής ήταν και ο σπουδαίος ποδοσφαιριστής, επιθετικός του Ολυμπιακού, ο λοχαγός του επίλεκτου 5ου λόχου του ΕΛΑΣ της Κοκκινιάς, ο Νίκος Γόδας (1).

Ανακοίνωση: Οι πλημμύρες δεν οφείλονται στο φαινόμενο του θερμοκηπίου αλλά στο φαινόμενο της εξαρτημένης «ανάπτυξης» και των εγκληματιών πολιτικών μας !

 Νοέ 20, 2017
Αποτέλεσμα εικόνας για μανδρα πλημμύρες

Τα 3/4 της κοινότητας της Μάνδρας Αττικής είναι κατεστραμμένα από την πρόσφατη πλημμύρα και οι νεκροί ανέρχονται πλέον στους 20 στην ευρύτερη περιοχή της δυτικής Αττικής. Με περισσό θράσος τα κυβερνητικά ΜΜΕ από την πρώτη στιγμή ακόμα της καταστροφής επιδόθηκαν σε ένα αναίσχυντο επικοινωνιακό παιχνίδι για να δικαιολογήσουν όχι μόνο την εγκληματικό ρόλο της σημερινής κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ, αλλά και όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων και τοπικών αρχών που ευθύνονται αποκλειστικά για τους νεκρούς και τις καταστροφές. Η σκύλευση πάνω στους νεκρούς της δυτικής Αττικής και στη κατεστραμμένη πόλη είναι άνευ προηγουμένου από τα κομματικά στελέχη κυβέρνησης και αντιπολίτευσης και τους αντίστοιχους δημοσιογράφους τους που έχουν αναλάβει για μία ακόμη φορά να αποπροσανατολίσουν τον κόσμο για τις πραγματικές αιτίες της καταστροφής.

Μέσω των κυβερνητικών καναλιών και ομιλιών στη Βουλή (Μπαλαούρας, Καφαντάρη κ.α.) επιχειρήθηκε η απόδοση των αιτιών της τραγωδίας βασικά σε…φυσικά αίτια, στα ακραία καιρικά φαινόμενα και στην «κλιματική αλλαγή». Κρατικό κανάλι – προφανώς με εντολές άνωθεν – έπαιζε ντοκιμαντέρ για την κλιματική αλλαγή σε παγκόσμιο επίπεδο το ίδιο βράδυ που οι κάτοικοι της Μάνδρας θρηνούσαν τους νεκρούς τους! Ο Τσίπρας επισκεπτόμενος τα περίχωρα του Δήμου Μάνδρας, επαναλάμβανε ότι κάποιο «ακραίο καιρικό φαινόμενο» προφανώς ευθύνεται για αυτά που συνέβησαν καθώς και κάποιοι «κακοί σχεδιασμοί» στο παρελθόν κλπ…Φυσικά όλοι αυτοί δεν μας είπαν γιατί παρότι η «κλιματική αλλαγή» (που τη θεωρούν αυθαίρετα δεδομένη για μια χώρα με έντονο «τοπικό» κλίμα όπως η Ελλάδα) και τα ακραία καιρικά φαινόμενα έπληξαν σχεδόν όλη τη χώρα, ήταν στη συγκεκριμένη περιοχή που έγινε τέτοια καταστροφή και θρηνήσαμε νεκρούς ! Και αυτό ενώ οι αρμόδιοι στην κυβέρνηση είχαν προειδοποιηθεί εδώ και χρόνια για τις ιδιαιτερότητες της περιοχής και τα πελώρια προβλήματα της, που όπως θα δούμε, ανάγονται στο μοντέλο εξαρτημένης «ανάπτυξης» που επιβλήθηκε από τις ντόπιες και ξένες ελίτ ειδικά μετά την ένταξη στην ΕΟΚ/ΕΕ. Παρόμοιο παράδειγμα πολιτικής αναισθησίας όμως σαν αυτό που επέδειξε η πρώτη φορά «αριστερά» ίσως δεν έχει ξαναϋπάρξει.

Δευτέρα, 20 Νοεμβρίου 2017

Θιασώτες της «αυθεντικής» συμφοράς


Christos Yiannaras | 19 Nov 2017


Τ​​ο μάταιο κάθε καταγγελίας, το ατελέσφορο της διαμαρτυρίας παγιώνουν την παθητικότητα των πολιτών. Εχουμε όλοι πεισθεί ότι τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει. Επομένως, περιττεύει κάθε προσπάθεια.

Αρκετά χρόνια πριν από τη χρεοκοπία, την επιτρόπευση, τη δίχως προσχήματα υποδούλωση της χώρας στους δανειστές της, ήταν προκλητικά φανερή η κοινωνική μας αποσύνθεση και κρατική διάλυση. Οι επιφάσεις του τάχα και πολιτικού συστήματος υπηρετούσαν μόνο τη συντήρηση ψευδαισθητικών εντυπώσεων, όχι κοινωνικές ανάγκες και στοχεύσεις. Η παντομίμα της «δημοκρατίας» κάλυπτε την ωμή και χυδαία καταλήστευση του κράτους από τον υπόκοσμο της καμαρίλας των κομμάτων. Η τσοχατζοπούλεια εκδοχή διαχείρισης της εξουσίας ήταν ο κανόνας για ολόκληρο το πολιτικό προσωπικό της χώρας – αν υπήρχαν εξαιρέσεις, βαρύνονται με την ενοχή της ειδεχθούς κακουργίας, επειδή, ενώ ήξεραν, σιωπούσαν.

Η διαφθορά και σήψη των κομμάτων έγινε αχαλίνωτη και ακατανίκητη, όταν προσέλαβε τη δυναμική της γάγγραινας, με τη «διαπλοκή»: Δηλαδή, όταν η εξέλιξη της τεχνολογίας όπλισε την κομματική εξουσιολαγνεία με τη δυνατότητα να φαμπρικάρει «κροίσους» προσφέροντας αναθέσεις δημόσιων έργων και προμηθειών του Δημοσίου. Και να παραχωρεί σε ιδιώτες την εξουσία πλύσης εγκεφάλου των μαζών με εμπορικά ΜΜΕ.

Οἱ Λωτοφάγοι τῶν ἀνθρωπιστικῶν σπουδῶν

Αποτέλεσμα εικόνας για λωτοφαγοι

Το πρώτο “χειρουργείο” περιελάμβανε την αφαίρεση από τα Αρχαία Προσανατολισμού στη Β’ Λυκείου των έργων Υπερ Ροδίων Ελευθερίας του Δημοσθένη και το Περί Ειρήνης του Ισοκράτη. Στην εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση των μελλούμενων εκπαιδευτικών μας υπολείπεται και πάλι -κατά την κρίση των εκπαιδευτικών ινστρουκτόρων- ένας λογογράφος του διαμετρήματος του Δημοσθένη με την ωδή του στα δημοκρατικά ήθη. 
Επακολούθημα, αποτέλεσε η αρχική προ διετίας κατάργηση των Λατινικών στη Β’ Λυκείου και η ταυτόχρονη συνακόλουθη σύμπτυξη τους σε ένα μάθημα κοπτοραπτικής στη Γ’ Λυκείου και μόνο, μονολιθικό, αγαλματοποιημένο εδώ και είκοσι χρόνια στην ίδια διδακτέα ύλη δίχως εισαγωγικές παραπομπές, δίχως καμία προσέγγιση ουσίας με το κλασσικό ουμανισμό.
Έπονταν το ψαλίδισμα της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας στην τάξη των τελειόφοιτων από την εξεταστέα ύλη. Περίττευαν βλέπετε κέιμενα του Σολωμού, του Βιζηυνού, του Παπαδιαμάντη, του Ιωάννου

Τέλος στην ανόητη ελληνική αυτοκριτική!

.
Μόνο οι απώλειες των Η.Π.Α. από τη νομότυπη φοροδιαφυγή υπολογίζονται στα 60 δις € ετήσια – εκ των οποίων το 75% αφορά φορολογικούς παραδείσους εντός της ΕΕ, ειδικά την Ολλανδία, ενώ μόλις το 25% τις υπόλοιπες χώρες του πλανήτη.
.

Άρθρο

Η Ελλάδα είναι μία χώρα που κατηγορείται συνεχώς ότι απέτυχε να αντιμετωπίσει την κρίση χρέους, παρά τα τεράστια δάνεια που πήρε από την Τρόικα και το PSI – αν και όσον αφορά το τελευταίο, η έκθεση του ευρωπαϊκού ελεγκτικού συμβουλίου απέδειξε πως μόνο από τις τράπεζες που χρεοκόπησαν λόγω του PSI χάθηκαν 45,4 δις € από τα κεφάλαια που είχε διαθέσει το δημόσιο και επιβάρυναν το χρέος (αυτά που δόθηκαν στην Ισπανία επιβάρυναν την ΕΚΤ), ευελπιστώντας να εισπράξει πίσω τα 8,9 δις € και να περιορισθεί η ζημία στα 36,4 δις €.
Με δεδομένο δε το ότι η μείωση του δημοσίου χρέους ήταν μόλις 51,3 δις €, εκ των οποίων τα περισσότερα αφορούσαν εγχώριους πιστωτές (ανάλυση. γράφημα), κατανοεί κανείς πως από το PSI η χώρα δεν είχε τελικά καμία ωφέλεια – αλλά, αντίθετα, απομονώθηκε από τις αγορές, ενώ αποκλείσθηκε από το QE της ΕΚΤ, μέσω του οποίου τα επιτόκια δανεισμού των άλλων χωρών του ευρώ μειώθηκαν σε πολύ μεγάλο βαθμό και βοηθήθηκαν οι τράπεζες τους, καθώς επίσης η οικονομία τους.
Σε κάθε περίπτωση, όταν έχουν επιβληθεί στην Ελλάδα μέτρα λιτότητας 58,6 δις € έως το 2014 (ανάλυση), τα οποία θα υπερβούν τελικά τα 80 δις €, χωρίς καμία αναπτυξιακή «ένεση» όπως πολύ σωστά επισήμανε το ελεγκτικό συμβούλιο, αφαιρώντας της όλη τη ζήτηση, ήταν αδύνατον να τα καταφέρει – οπότε δεν είναι υπερβολή να αναφέρεται κανείς σε ένα έγκλημα εκ προμελέτης, χωρίς να γνωρίζει εάν ήταν ακούσιο ή εκούσιο, το οποίο έχει κοστίσει ήδη πάνω από 1 τρις € στην πατρίδα μας (η αξία της δημόσιας περιουσίας από 300 δις € σε κάτω από 50 δις €, των ιδιωτικών ακινήτων από 1,1 τρις € στα 500 δις €, το χρηματιστήριο από 200 δις € στα 50 δις € κοκ.).

Ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης για το "Πολυτεχνείο":


Φωτογραφία του Μανουάλι κοινωνειν.


Ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης για το "Πολυτεχνείο":

"Κοιτάξτε, το Πολυτεχνείο έχει τους τελετάρχες, τους τραγουδοποιούς, τους πραματευτάδες του, τελευταία τους βάνδαλους και Έρουλούς του και πολλά άλλα. Δεν έγινε όμως ποτέ μία σοβαρή, επιστημονική, έξυπνη συζήτηση γι’ αυτό. Ειδικά για το μετά Πολυτεχνείο. Γι’ αυτό ήρθαν οι βάνδαλοι. Η μόνη σοβαρή προσέγγιση είναι ένα απαγορευμένο κείμενό μου γι’ αυτό. Περιέχεται στον τόμο "ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΣΤΟ ΚΚΚΑΣΟΡ. Ο ΕΚΦΥΛΙΣΜΟΣ ΕΝΟΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΕΓΧΕΙΡΗΜΑΤΟΣ".

Πρέπει όμως να πω ότι προσωπικά στο ΠΑΣΟΚ δεν με πολεμούσαν ο Γιάννης Αλευράς, ο Γιάννης Χαραλαμπόπουλος αλλά οι «Πολυτεχνίτες», οι εκπρόσωποι αυτής της γενιάς. Τώρα πολλές φορές συναντώ ανά την Ελλάδα από την Πελοπόννησο έως τη Μακεδονία πολλά παιδιά εκείνης της γενιάς, γυναίκες και άνδρες που μου λένε: μας βάζανε να σε πολεμάμε.
Σ ’αυτά τα χαρακτηριστικά οφείλονται οι μετέπειτα παθολογίες και τα αδιέξοδά του. Το ΠΑΣΟΚ δεν το έπνιξε ο Ανδρέας. Ο πνιγμός έγινε από άλλους δρόμους και είχε πολλούς σταθμούς. Γράφω γι’ αυτά...".

Εθνική ανεξαρτησία

.
Οι Έλληνες οφείλουν να προστατεύσουν την πατρίδα τους, η οποία κινδυνεύει πολύ σοβαρά να εξαφανισθεί ως Έθνος – αφού όταν στύβεις μία λεμονόκουπα έως ότου δεν έχει πια καθόλου χυμό, την πετάς στα σκουπίδια.
.
Δεν υπάρχει σημαντικότερος πολιτικός σκοπός από την ανεξαρτησία ενός Έθνους – ενώ μόνο η ύπαρξη ενός ανεξάρτητου κράτους μπορεί να εγγυηθεί πως οι Πολίτες του έχουν και μπορούν να έχουν δικαιώματα και ελευθερίες. Εκτός αυτού δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από το διεθνή εξευτελισμό που υφιστάμεθα, λόγω της πολιτικής της υποτέλειας και των υποκλίσεων των κυβερνήσεων μας – ενώ η κομματική σήψη και η διαφθορά συνεχίζονται, καταρρακώνοντας την εθνική μας αξιοπρέπεια.
Σε κάθε περίπτωση, η Ελλάδα θα πρέπει να πάψει να ασχολείται με τις αξιολογήσεις, να καταθέσει αμέσως αγωγή εναντίον των παράνομων δανειακών συμβάσεων στο ευρωπαϊκό δικαστήριο και να προβεί σε αναβολή πληρωμών έως ότου αποφασίσει – καταργώντας φυσικά τα μνημόνια, αλλά επιταχύνοντας τις πραγματικές μεταρρυθμίσεις που χρειάζεται η οικονομία της. Έτσι θα αποδειχθεί εάν έχουν δίκιο όλοι όσοι νομικοί τις θεωρούν παράνομες, τεκμηριώνοντας σωστά την άποψη τους, όπως ο κ. Κασιμάτης (πηγή) – ενώ ασφαλώς δεν είναι πια βιώσιμο ούτε το δημόσιο χρέος, ούτε το ιδιωτικό, ούτε τα πρωτογενή πλεονάσματα που απαιτούν οι δανειστές, δημεύοντας μέσω της φορολογίας και της πολιτικής λιτότητας τα περιουσιακά στοιχεία των Ελλήνων.
Ταυτόχρονα η Ελλάδα οφείλει να καταθέσει αγωγή αποζημίωσης εναντίον των «θεσμών» ύψους 1 τρις €, όσο δηλαδή η ζημία που προκάλεσαν στην ελληνική οικονομία, μία δεύτερη εναντίον της ΕΚΤ για την παράνομη διακοπή της ρευστότητας το 2015 και το κλείσιμο των τραπεζών, καθώς επίσης μία τρίτη εναντίον της Γερμανίας – για τις πολεμικές επανορθώσεις που ασφαλώς δικαιούται. Παράλληλα πρέπει να κατατεθούν αγωγές εναντίον όλων των βουλευτών και των ελληνικών κομμάτων που ψήφισαν τα μνημόνια και το PSI, χωρίς να ρωτήσουν κανέναν – καθώς επίσης να ζητηθεί από το ευρωπαϊκό δικαστήριο, ενδεχομένως επίσης από τον Ο.Η.Ε., να αναιρεθούν οι δεσμεύσεις από το PSI, ως παράνομες και καταχρηστικές.

Τι κερδίζει το παιδί μας όταν του διαβάζουμε βιβλία;

Έργο του Jessie Willcox Smith, που χρησιμοποιήθηκε για εξώφυλλο σε ένα βιβλίο με παραμύθια προς το τέλος του 19ου αιώνα (διατείθεται με άδεια Creative Commons -Share Alikeπηγή)


Αφού λοιπόν αναλύσαμε στο προηγούμενο άρθρο πού, πώς και γιατί καλό καλό να διαβάζουμε βιβλία γενικώς, πάμε να δούμε γιατί είναι σημαντικό να διαβάζουμε εμείς παραμύθια στα παιδιά μας από μικρή ηλικία.



Γράμματα/λέξεις Βλέποντας τα κείμενα τα παιδιά έρχονται σε επαφή με τα γράμματα και τις λέξεις αβίαστα και από μικρή ηλικία. Έτσι όταν έρθει η ώρα να τα γνωρίσουν καλύτερα δεν τους είναι τόσο ξένα τα σύμβολα και συνεπώς είναι πολύ πιο εύκολο να τα αφομοιώσουν.

Συναισθήματα Καθώς διαβάζουμε ένα παραμύθι στο παιδί μας συνήθως σουφρώνουμε τα φρύδια μας όταν ο ήρωας είναι θυμωμένος, ανοίγουμε διάπλατα τα μάτια μας όταν συναντήσει κάτι μοναδικό ή από χαρά, βάζουμε χρώμα στην φωνή μας ανάλογα με το πώς νιώθει. Ένας σπουδαίος τρόπος να γνωρίσουν τα μικρά παιδιά τα συναισθήματα αλλά και να μάθουν να τα συνδέουν με τις εκφράσεις του προσώπου ώστε να τα αναγνωρίζουν στους γύρω τους.

ΝΑ ΜΕΙΝΩ ΑΝΘΡΩΠΟΣ...

Φωτογραφία της Taprantzi Amalia.

«Όμορφος νέος κόσμος» της εργασίας

Του Βασίλη Στοιλόπουλου


Υπολογιστές, ρομπότ, δίκτυα, αλγόριθμοι εμφανίζονται παντού και επιβεβαιώνουν ότι το αποτέλεσμα της, εν εξελίξει, ταχύτατης «ψηφιακής επανάστασης», αποτελεί βόμβα μεγατόνων στο όποιο κοινωνικό κράτος απέμεινε.
Ενδεικτικό το παράδειγμα της γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας: 9.000 νέες θέσεις εργασίας στην ψηφιακή διαχείριση, αλλά και απώλεια 23.000 «άχρηστων».
Επιπλέον, «η ψηφιοποίηση των πάντων» προκαλεί αύξηση στις ψυχικές ασθένειες (κατάθλιψη, φοβίες, Burn-Out) εξαιτίας των αλλαγών στον χώρο εργασίας, καθώς η τεχνολογία γίνεται όλο και πιο σύνθετη, εκτελείται από λιγότερους με περισσότερες ευθύνες και σε συνεχώς μειούμενους χρόνους.
Βεβαίως, οι οπαδοί του τεχνολογικού εκσυγχρονισμού και της «αόρατης» οικονομίας του αέναου κέρδους επιχαίρουν, καθώς μια σειρά από μελέτες (π.χ. της ING-DiBa-Bank) προβλέπουν ότι, την επόμενη δεκαετία περίπου τα μισά επαγγέλματα θα είναι πλέον αυτοματοποιημένα.

Eurostat: 4 στα 10 παιδιά κινδυνεύουν με φτώχεια ή αποκλεισμό

Eurostat: 4 στα 10 παιδιά κινδυνεύουν με φτώχεια ή αποκλεισμό
Η Ελλάδα καταλαμβάνει την τρίτη χειρότερη θέση ανάμεσα στα 28 κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με το ποσοστό των παιδιών που βρίσκονται σε κίνδυνο να έχει αυξηθεί κατά 8,8 μονάδες ανάμεσα στο 2010 και το 2016.

Το 37,5% των παιδιών έως 17 ετών στην Ελλάδα κινδυνεύει από φτώχεια ή κοινωνικό αποκλεισμό, σύμφωνα με στοιχεία για το 2016 που δημοσιεύει σήμερα η Eurostat.

Επιπλέον, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, η Ελλάδα κατέγραψε την μεγαλύτερη αύξηση του ποσοστού των παιδιών που κινδυνεύουν από την φτώχεια ή τον κοινωνικό αποκλεισμό, μεταξύ του 2010 και 2016.

Συνολικά στην ΕΕ, 24,8 εκατομμύρια παιδιά ή το 26,4% του πληθυσμού, ηλικίας κάτω των 18 ετών, το 2016 κινδύνευε από φτώχεια ή κοινωνικό αποκλεισμό. Τα χαμηλότερα ποσοστά καταγράφηκαν στη Δανία (13,8%), τη Φινλανδία (14,7%) και τη Σλοβενία ​​(14,9%). Σε σχέση με το 2010 καταγράφηκε μείωση του ποσοστού αυτού συνολικά στην ΕΕ κατά 1,1% (από 27,5% το 2010 σε 26,4% το 2016), καθώς στη μεγάλη πλειοψηφία των χωρών παρατηρήθηκαν μειώσεις.

“Καληνύχτα αναρχία”: Ανακοίνωση αναστολής έκδοσης του αναρχικού εντύπου “Πλατφόρμα”


Ο αναρχικός χώρος δεν είναι ενιαίος και αυτό είναι γνωστό. Όμως τα τελευταία γεγονότα φαίνεται πως δεν εκφράζουν ένα σημαντικό κομμάτι που επιλέγει να διαχωρίσει τη θέση. Το έντυπο “ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ”, “ως ένδειξη αυτοσεβασμού και απαύδησης” αποφάσισε την αναστολή έκδοσή του  “έως ότου το οργανωμένο και μαχητικό κομμάτι του α/α χώρου, απαλλαχτεί μια για πάντα, από τον αυτάρεσκο μικροαστικό θίασο, που τρέφεται και παρασιτεί αντικοινωνικά στο σώμα του.”
Στο κείμενο αναφέρονται τα εξής:
Λένε «ότι όποιος μπλέκει με τα σκατά τον τρώνε οι μύγες»  και εμείς δεν είμαστε διατεθειμένοι να συμμετέχουμε, ούτε καν  έμμεσα και να παρέχουμε ασυλία, στο πανηγυράκι του μαμμόθρεφτου νεομηδενισμού και του στείρου ατομικισμού. Ας αποφασίσουν επιτέλους οι αναρχικοί αγωνιστές, αν θέλουν να αφοσιωθούν ξεκάθαρα στον  ελευθεριακό σοσιαλισμό, με πρόταγμα αγώνα, μια θεσμοποιημένη και  υπεύθυνη μορφή κοινωνικής οργάνωσης, που θα αντιπροτάσει ρεαλιστικές λύσεις με βάση την ταχύτατη εξέλιξη των σύγχρονων απαιτήσεων και αναγκών, στο σήμερα, στο αύριο.
Φωτογραφία του χρήστη Madata.GR.


Μαθήματα πολιτικής οικονομίας με τον Κώστα Βεργόπουλο


Πριν από περίπου τέσσερα χρόνια συναντήσαμε τον καθηγητή Κώστα Βεργόπουλο στο σπίτι του στην Αθήνα. Ετοιμάζαμε τότε ένα μίνι ντοκιμαντέρ για την ομοσπονδία σιδηροδρομικών με θέμα τις ιδιωτικοποιήσεις των ελληνικών τρένων.

Η συζήτηση, όπως ήταν αναμενόμενο, ξεπέρασε τα στενά όρια των ιδιωτικοποιήσεων. Για την ακρίβεια μετατράπηκε σε ένα μικρό μάθημα πολιτικής οικονομίας.

Ο Κώστας Βεργόπουλος μας μίλησε για τον Μπίσμαρκ και πως ακόμη και αυτός ο αυταρχικός ηγέτης καταλάβαινε όσα δεν θέλουν να καταλάβουν οι φιλελεύθεροι και νεοφιλελεύθεροι οικονομολόγοι της εποχής μας. Μίλησε για το χρέος και τον παραλογισμό να προσπαθείς να το αντιμετωπίσεις με λιτότητα και ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας.

Μας εξήγησε πότε και αν πρέπει να είναι μια επιχείρηση κερδοφόρος και γιατί το κέρδος δεν μπορεί να ο απόλυτος γνώμονας για τις αποφάσεις που λαμβάνει μια κοινωνία.

Σήμερα παρουσιάζουμε μερικά μικρά αποσπάσματα εκείνης της συνέντευξης. Μπορείτε να ακούσετε περισσότερα αποσπάσματα της συνέντευξης στο ραδιοφωνικό INFO-WAR

Κάμερα: Θάνος Τσάντας

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γιατί τα μέσα μεταφοράς πρέπει να ανήκουν στο δημόσιο;





ΕΡΩΤΗΣΗ: Αντιμετωπίζεται το χρέος με λιτότητα και ιδιωτικοποιήσεις;

Θα ονομασθούν τα Σκόπια «Δημοκρατία Κεντρικής Βαλκανικής»;

Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας – Πολιτικός Επιστήμων.
Στο ιστολόγιο mignatiou.com διάβασα την αποκάλυψη του δημοσιογράφου Δημήτρη Απόκη ότι δεν αποκλείεται τα Σκόπια να ονομασθούν «Δημοκρατία της Κεντρικής Βαλκανικής». Κάτω από την είδηση δημοσιεύεται δήλωση του Αντώνη Σαμαρά στον ίδιο δημοσιογράφο, με την οποία ο πρώην Πρωθυπουργός επισημαίνει ότι το όνομα αυτό δεν είναι απορριπτέο, αλλά γενικώς πρέπει να είμαστε προσεκτικοί απέναντι στον αλυτρωτισμό των Σκοπίων.
Το θέμα ανακινείται λόγω των αμερικανικών πιέσεων προς τους Σκοπιανούς. Οι ΗΠΑ επιθυμούν να εντάξουν τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ κατά την επόμενη σύνοδο της Συμμαχίας στις 11 και 12 Ιουλίου 2018. Γνωρίζουν, όμως, ότι η Ελλάς δεν πρόκειται να συναινέσει, αν δεν λυθεί το ζήτημα του ονόματος. Αν τελικά οι ΗΠΑ πείσουν τα Σκόπια να δεχθούν ένα όνομα χωρίς τον όρο «Μακεδονία», αυτό θα αποτελέσει επιτυχία του ελληνικού λαού, ο οποίος έστειλε μήνυμα προς όλες τις κυβερνήσεις από το 1991 μέχρι σήμερα. Δεν είμαι βέβαιος ότι οι Σκοπιανοί θα δεχθούν την ονομασία «Δημοκρατία της Κεντρικής Βαλκανικής», πάντως είναι η πρώτη φορά που φαίνεται έστω και ένα μικρό φωτάκι στον ορίζοντα για τα εθνικά μας συμφέροντα.
Υπάρχουν και άλλες εξελίξεις που μπορούν να επηρεάσουν το πρόβλημα του ονόματος. Θυμίζω:

Ο αλυτρωτισμός των Σκοπίων και η προσγείωση απο την φαντασίωση

 

του Νίκου Μέρτζου από την ιστοσελίδα anixneuseis.gr
Είναι ευοίωνο το γεγονός ότι οι υπουργοί Εξωτερικών Ελλάδος-Σκοπίων απεφάσισαν να συστήσουν κοινή ομάδα ειδικών επιστημόνων η οποία θα αφαιρέσει από τα σχολικά βιβλία όσα σημεία τους γαλουχούν τις νέες γενεές με τον επιθετικό Αλυτρωτισμό εναντίον της Ελλάδος. Κλειδί είναι το όνομα Μακεδονία. «Είναι το όχημα του αλυτρωτισμού σε βάρος της Ελλάδας» δήλωσε ο Ανδρέας Γ. Παπανδρέου πριν 25 χρόνια. Όλα τα σχολικά βιβλία των Σκοπίων διδάσκουν μέχρι και σήμερα ότι δήθεν: * Οι αρχαίοι Μακεδόνες δεν ήσαν Έλληνες. * Τον Μακεδονικό Αγώνα 1903-1908 διεξήγαγαν κατά των Ελλήνων οι Μακεδόνες και όχι οι Βούλγαροι κομιτατζήδες. * Υπό τους Οθωμανούς υπήρχε μια (ανύπαρκτη στα οθωμανικά Αρχεία) «Ενιαία Μακεδονία» την οποία στους Βαλκανικούς Πολέμους 1912-1913 κατέκτησαν και διεμέλισαν οι κατακτητές της Έλληνες, Βούλγαροι και Σέρβοι. * Η Βαρντάρσκα Μακεντόνια «απελευθερώθηκε από τον ζυγό των Σέρβων χάρις στους αγώνες των Μακεδόνων» και το 1991 ανακηρύχθηκε ανεξάρτητη «Δημοκρατία της Μακεδονίας», «η οποία είναι το μοναδικό ελεύθερο τμήμα της Ενιαίας Μακεδονίας και έχει το καθήκον να μεριμνά για τους υπόδουλους Μακεδόνες των γειτονικών της Κρατών». * «Το 52% της Ενιαίας Μακεδονίας είναι η Εγκέϊτσκα (Αιγαιατική) Μακεντόνια την οποία η Ελλάδα το 1923 αποίκισε με Έλληνες πρόσφυγες της Ανατολής και νόθευσε την εθνική ομοιογένεια των Μακεδόνων». * «Οι Αιγαιάτες Μακεδόνες πολέμησαν για να απελευθερώσουν την Εγκέϊτσκα Μακεντόνια το 1941-1944 κατά την Κατοχή και το 1944-1949 κατά τον Ελληνικό Εμφύλιο. Όταν ηττήθηκαν, κατέφυγαν στην ελεύθερη Μητέρα Μακεδονία που τους χορήγησε πολεμική σύνταξη για την συμμετοχή τους στον Εθνικοαπελευθερωτικό Αγώνα ενάντια στους Έλληνες κατακτητές». * «Στην Εγκέϊτσκα Μακεντόνια μέχρι σήμερα ζουν ακόμη άλλοι 250.000 Αιγαιάτες Μακεδόνες στους οποίους η Ελλάδα δεν αναγνωρίζει αλλά υποχρεούται να αναγνωρίσει ως εθνική μακεδονική μειονότητα».

Βυζάντιο και Ελλάδα :"ἐσμὲν γὰρ οὖν [ ] Ἕλληνες τὸ γένος"

Αποτέλεσμα εικόνας για ΒΥΖΑΝΤΙΟ ΕΛΛΑΔΑ

"Μετά το 1261 μπορούμε να πούμε ότι Βυζάντιο και Ελλάδα συμπίπτουν.[ ] Γύρω στην Άλωση η συνείδηση των διανοουμένων φαίνεται καθαρά ελληνική «ἐσμὲν γὰρ οὖν [ ] Ἕλληνες τὸ γένος ὡς ἥ τε φωνὴ καὶ ἡ πάτριος παιδεία μαρτυρεῖ» γράφει ο Γεμιστός. Δυο μέρες πριν την Άλωση ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος ονομάζει την Πόλη «ἐλπίδα καὶ χαρὰν πάντων τῶν Ἑλλήνων». Η μετάβαση από το Βυζάντιο στην Ελλάδα πραγματοποιήθηκε: κι’ όπως μέσα στο Βυζάντιο είδαμε να γεννιέται ο νέος ελληνισμός, έτσι και μέσα στον νέον ελληνισμό θα μπορούσαμε να παρακολουθήσουμε το Βυζάντιο που συνεχίζει τη ζωή του."
Κ.Θ. Δημαράς
Ιστορία της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας, Γνώση, Αθήνα (9) 2000, σ. σ. ια΄.



Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com