Τρίτη, 11 Απριλίου 2017

«Ο Χριστός ήταν σοσιαλιστής και ο Ιούδας καπιταλιστής, που τον πούλησε για τα λεφτά».

Το κείμενο προέρχεται από το βιβλίο «Το πείραμα της Λατινικής Αμερικής» (Εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ) του δημοσιογράφου Ιάσονα Πιπίνη.
Η συνέντευξη του Τσάβες σε Έλληνα δημοσιογράφο και η ανεκπλήρωτη επιθυμία του Ούγο να επισκεφθεί τη χώρα μας ...

Τσάβες: 

Ήθελα να επισκεφθώ την Ελλάδα, αλλα δεν βρήκα προθυμία από την κυβέρνηση Παπανδρέου να προσκληθώ ... 


Η δική μας φιλοσοφία στηρίζεται, αυτό ναι στο επιβεβαιώνω, στις δικές μας ρίζες κατ΄ αρχήν. Δεν αντιγράφουμε μοντέλα. Η δική μας φιλοσοφία είναι πρωτογενής, εμπνευσμένη από τη δική μας ιστορία, στη δική μας γη. Στη σκέψη, στη δράση και στο παράδειγμα των προγόνων μας. Κατ’ αρχήν του Σιμόν Μπολίβαρ, ενός μεγάλου στοχαστή και προ-σοσιαλιστή....

Και από τα ρεύματα της παγκόσμιας επανάστασης όλων των εποχών. Εγώ είμαι Χριστιανός. Πολλοί Βενεζολάνοι είμαστε Χριστιανοί και πιστεύουμε ότι ο Χριστός ήταν ένας μεγάλος επαναστάτης. Και η έμπνευση του μας ωθεί στην εξέλιξη του σοσιαλισμού. Αυτό δεν σημαίνει να είσαι θρησκόληπτος. Όχι, αλλά πιστεύουμε στη σκέψη του Χριστού, του Χριστού ως ανθρώπου, του Βασιλιά της ισότητας. Σοσιαλισμός. Ήταν σοσιαλιστής χωρίς αμφιβολία. Ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ. Ο καπιταλιστής ήταν ο Ιούδας που τον πούλησε για τα χρήματα....




Του Ιάσονα Πιπίνη από το βιβλίο «Το πείραμα της Λατινικής Αμερικής» (Εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ) ... 

Ο Ούγο Τσάβες υπήρξε εκφραστής του λεγόμενου λατινοαμερικανικού ποπουλισμού. Ο ποπουλισμός είναι ένα ξεχωριστό μοντέλο διακυβέρνησης, ο ηγέτης του οποίου αν και εκλέγεται δημοκρατικά, κυβερνάει με αυταρχικό τρόπο. Έχει άμεση επαφή με τον λαό, παραμερίζοντας πολλές φορές τους δημοκρατικούς θεσμούς. Ο ποπουλισμός θέτει στο επίκεντρο της πολιτικής τους φτωχούς, όπως είναι η πλειονότητα των ιθαγενών στη Λατινική Αμερική. Για αυτό και ο Ούγο Τσάβες χαρακτηρίστηκε από πολλούς ως ο «ηγέτης των φτωχών». Ανεξάρτητα από την κριτική που μπορεί κάποιος να ασκήσει στην πολιτική του, δεν μπορεί κανένας να αμφισβητήσει το ηγετικό χάρισμα που διέθετε.

Ο θάνατος του Ούγο Τσάβες το 2013 άφησε ορφανή τη λεγόμενη «επαναστατική Αριστερά» στη Λατινική Αμερική. Μετά τον εκλογικό του θρίαμβο, αναδείχθηκαν και άλλες αριστερές δυνάμεις που κατάφεραν να κατακτήσουν την εξουσία. Στη Βολιβία ο ιθαγενής Έβο Μοράλες, ο πρώτος ιθαγενής πρόεδρος στη Λατινική Αμερική, στο Εκουαδόρ ο Ραφαέλ Κορέα, στην Ουρουγουάη ο πρώην αντάρτης των Τουπαμάρος Πέπε Μουχίκα και στη Νικαράγουα ο ηγέτης των Σαντινίστας Ντιανιέλ Ορτέγα. Η λατινοαμερικάνικη «επαναστατική Αριστερά» για πρώτη φορά κατέθεσε τα όπλα, πήγε στις κάλπες και από τις κάλπες έφθασε στην εξουσία.

Είχα την ευκαιρία να συναντήσω τον Ούγο Τσάβες, μαζί με την σύζυγο μου Αναστασία Καραπατσιά, τον Μάιο του 2010 σε μια από τις πιο επικίνδυνες συνοικίες του Καράκας, που λέγεται «23 Ιανουαρίου» (23 De Enero). Το όνομα της το οφείλει στην ημέρα ανατροπής του δικτάτορα, στρατηγού Μάρκος Πέρες Χιμένες, στις 23 Ιανουαρίου του 1958, οπότε και εγκαθιδρύθηκε η Δημοκρατία στη χώρα. Η περιοχή αυτή βρίσκεται στα βορειοδυτικά της πρωτεύουσας της Βενεζουέλας περιτριγυρισμένη από μια σειρά λόφων. 






 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου