Ο Μόργκενταου αποδομεί τα επιχειρήματα των Οθωμανών – Η ισχυρή φωνή που αποκάλυψε τη Γενοκτονία των πληθυσμών Οι μαρτυρίες του Αμερικανού πρεσβευτή αποκαλύπτουν το οργανωμένο σχέδιο εξόντωσης των χριστιανικών πληθυσμών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας

Η φωτογραφία με τη λεζάντα «Απελπισία: Μια μάνα –από τους χιλιάδες εκτοπισμένους των Τούρκων– ανάμεσα στα νεκρά σώματα των πέντε παιδιών της που δολοφονήθηκαν από τους Τούρκους», δημοσιεύθηκε μαζί με το άρθρο του Μόργκενταου (πάνω αριστερά) στο The Red Cross Magazine τον Μάρτιο του 1918

Ο Χένρι Μόργκενταου (Henry Morgenthau Sr.), Αμερικανός πρεσβευτής στην Κωνσταντινούπολη την περίοδο 1913-1916, υπήρξε η πιο ισχυρή φωνή της διεθνούς κοινότητας που κατήγγειλε το οργανωμένο σχέδιο των Νεότουρκων για τον αφανισμό των χριστιανικών μειονοτήτων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.


Μέσα από το συγκλονιστικό βιβλίο του Τα μυστικά του Βοσπόρου (Ambassador Morgenthau’s Story) και την επίσημη διπλωματική του αλληλογραφία, κατέγραψε ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

Το βιβλίο Τα μυστικά του Βοσπόρου

Στο έργο του, ο Μόργκενταου αποδομεί το επιχείρημα της οθωμανικής κυβέρνησης ότι οι εκτοπίσεις ήταν «στρατιωτική αναγκαιότητα». Περιγράφει μάλιστα τη συστηματική διαδικασία εξόντωσης που ξεκίνησε με τον αφοπλισμό των χριστιανών στρατιωτών και τη μεταφορά τους στα περιβόητα «Τάγματα Εργασίας» (Amele Taburlari), όπου πέθαιναν από την πείνα, τις κακουχίες και τις εκτελέσεις.

«Όταν οι τουρκικές αρχές έδιδαν τις διαταγές για αυτές τις εκτοπίσεις, απλώς υπέγραφαν το ένταλμα θανάτου μιας ολόκληρης φυλής· το κατάλαβαν καλά αυτό και στις συνομιλίες τους μαζί μου δεν έκαναν καμία προσπάθεια να αποκρύψουν το γεγονός.» 

(πηγή: Henry Morgenthau, Τα μυστικά του Βοσπόρου.)

Το σχέδιο της γενοκτονίας από τους Νεότουρκους

Του Παντελή Σαββίδη 

Αν ξύσει κανείς την επιφάνεια των Νεοτούρκων,  βρίσκει τον σκληρό μηχανισμό της Επιτροπής Ένωσης και Προόδου. Βρίσκει τον Ταλαάτ πασά, τον Ενβέρ πασά, τον Τζεμάλ πασά, τον Μπαχαεντίν Σακίρ, τον δρ. Ναζίμ, τον δρ. Μεχμέτ Ρεσίτ. Βρίσκει ανθρώπους που δεν ήθελαν απλώς να ...σώσουν μια αυτοκρατορία. Ήθελαν να την καθαρίσουν από τους χριστιανικούς λαούς της και να τη μετατρέψουν σε τουρκικό-μουσουλμανικό κράτος.

Στο νεοτουρκικό περιβάλλον υπήρχαν και ντονμέδες. Το πιο χαρακτηριστικό όνομα είναι ο Μεχμέτ Τζαβίντ Μπέης, υπουργός Οικονομικών των Νεοτούρκων και άνθρωπος με ντονμέδικη καταγωγή από τη Θεσσαλονίκη. Ο Ταλαάτ, για τον οποίο, επίσης, ακούγεται ότι ήταν ντονμές αλλά δεν έχω υπόψη μου σαφή στοιχεία,  ήταν  ο κεντρικός πολιτικός αρχιτέκτονας της γενοκτονικής πολιτικής του νεοτουρκικού κράτους.

Οι Γενοκτονίες των Αρμενίων και των Ελλήνων της Ανατολής δεν έγιναν τυχαία. Δεν ήταν ξέσπασμα όχλου.  Ήταν σχέδιο. Και μέσα σε αυτό το σχέδιο υπήρχε και ο οικονομικός στόχος. Οι Έλληνες και οι Αρμένιοι κρατούσαν μεγάλο μέρος του εμπορίου, της βιοτεχνίας, των επαγγελμάτων, της αστικής ζωής και της οικονομικής δύναμης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Το νεοτουρκικό καθεστώς δεν ήθελε απλώς να τους εκτοπίσει. Ήθελε να τους εξαφανίσει ως ιστορική παρουσία και να αρπάξει τον πλούτο τους.

Έτσι γεννήθηκε η νέα τουρκική αστική τάξη: πάνω στις περιουσίες των δολοφονημένων, των εκτοπισμένων και των ξεριζωμένων. Πίσω από τα μεγάλα λόγια περί πατρίδας, επανάστασης και εκσυγχρονισμού, υπήρχε η ψυχρή πραγματικότητα: σπίτια, μαγαζιά, χωράφια, εργαστήρια, τράπεζες, εμπορικά δίκτυα. Η γενοκτονία ήταν και πολιτικό έγκλημα και εθνικό έγκλημα και οικονομική λεηλασία.

ΚΡΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΣΥΜΒΟΛΗ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ AYŞE HÜR "Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΣΤΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΑΡΜΕΝΙΩΝ"

Με την ευκαιρία της επετείου της 24ης Απριλίου 1915

 

από τον Μουσταφά Γιαβούζ

27/04/2026

Κάθε χρόνο, πολλά άρθρα και μηνύματα καταδίκης κοινοποιούνται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να τιμήσουν την επέτειο της Γενοκτονίας των Αρμενίων. Παρόμοιες αναρτήσεις έγιναν και φέτος. Κατά την περιήγηση σε αυτές τις αναρτήσεις, έπεσα πάνω σε ένα άρθρο της ιστορικού Ayşe Hür με ημερομηνία 21 Απριλίου 2026. Αυτό το άρθρο δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στην εφημερίδα Taraf στις 22 Απριλίου 2012. Το ίδιο άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Anatolian Armenians» πρώτα στις 21 Απριλίου 2017 και στη συνέχεια ξανά στις 21 Απριλίου 2026. Το «Yüzleşme Atölyesi» (Εργαστήριο Αντιπαράθεσης) κοινοποίησε επίσης αυτό το άρθρο, που δημοσιεύτηκε από τους Ανατολίτες Αρμένιους , την ίδια ημέρα.

Στο πρόσφατα δημοσιευμένο βιβλίο μου με τίτλο «Το Ανατολικό Ζήτημα [Τουρκία] και ο Μαρξισμός: Η Δικτατορία της Επιτροπής Ένωσης και Προόδου και το Τραγικό Τέλος της Φαντασίας της Ισότητας των Πολιτών για τα Χριστιανικά Έθνη», εξέτασα λεπτομερώς τον ρόλο της Γερμανικής Αυτοκρατορίας και του Γερμανικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (SPD) στη Γενοκτονία των Αρμενίων. Επομένως, όταν διάβασα το άρθρο της Ayşe Hür για να το συγκρίνω με τα ερευνητικά μου ευρήματα, ανακάλυψα ότι η ενότητα με τίτλο «Η Στάση των Γερμανών Σοσιαλιστών και Κομμουνιστών» στο άρθρο της με τίτλο «Ο Γερμανικός Ρόλος στη Γενοκτονία των Αρμενίων» περιείχε σοβαρά λάθη.

Έψαξα στο διαδίκτυο για να δω αν υπήρξε κάποια αντίδραση στις παρατηρήσεις που έγιναν σε αυτό το άρθρο, το οποίο δημοσιεύτηκε ήδη από τον Απρίλιο του 2012. Οι αναζητήσεις μου αποκάλυψαν μόνο ότι ο ιστορικός Halil Berktay, στο άρθρο του που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Taraf στις 26 Απριλίου 2012, διατύπωσε «μερικές ήπιες φιλικές επικρίσεις» σχετικά με τις παρατηρήσεις που έκανε ο Hür στο τμήμα του άρθρου του με τίτλο «Η στάση των Γερμανών Σοσιαλιστών και Κομμουνιστών » .

Δεν ξέρω πώς αντέδρασε η Ayşe Hür σε αυτή την κριτική.

Εκτός από τον Halil Berktay, δεν έχω βρει καμία πληροφορία που να δείχνει εάν αυτό το άρθρο έχει δεχτεί κριτική από Τούρκους και Κούρδους σοσιαλιστές.

Ακόμα και οι 70χρονοι Κούρδοι είναι εχθροί!

* Άρση της απαγόρευσης του ΡΚΚ που ισχύει από το 1993,

* Ανάκληση των αδειών δίωξης 129a/b που σχετίζονται με το PKK,

* Αφαίρεση του PKK από τον κατάλογο τρομοκρατικών οργανώσεων της ΕΕ,

* Τερματισμός της ποινικοποίησης των πολιτικών δραστηριοτήτων ατόμων και κουρδικών θεσμών στη Γερμανία .

* Γενική αμνηστία για ακτιβιστές που δικάστηκαν ή καταδικάστηκαν βάσει του άρθρου 129α/β.

Νόμος 129β

• ΟEmin Bayman είναι 72 ετών. Ζήτησε άσυλο στη Γερμανία το 1994. Υπέβαλε αγωγή κατά της γερμανικής κυβέρνησης, η οποία του απαγόρευσε να φύγει από το Heilbronn για 12 χρόνια και τελικά τον καταδίκασε σε 22 μήνες φυλάκιση, στέλνοντάς τον στις φυλακές Singen, 300 χιλιόμετρα από την οικογένειά του .

• Η Ζουμπεϊντέ Ακμεσέ είναι 70 ετών. Η γερμανική κυβέρνηση έκανε έφοδο στο σπίτι της στο Μόναχο και τη συνέλαβε επειδή ζητούσε την ελευθερία του Ρεμπέρ Από (Οτζαλάν). Πριν από τη σύλληψή της, η Ζουμπεϊντέ είχε πει: «Ό,τι και να συμβεί, δεν θα κάνω πίσω. Ο Οτσαλάν είναι η κόκκινη γραμμή για τον κουρδικό λαό».

κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ ΤΟΥ ΔΑΣΚΑΛΟΥ ΤΩΝ ΝΑΖΙ

Γιώργος Τασιόπουλος 

Ο κ. Μητσοτάκης στην πρόσφατη επίσκεψή του στην Τουρκία μίλησε για την «παρακαταθήκη του Ατατούρκ» υιοθετώντας παρόμοιες πρακτικές προηγούμενων πρωθυπουργών ξεπλένοντας τον γενοκτόνο σφαγέα των Μικρασιατών και Ποντίων Ελλήνων.

Έτσι, δυστυχώς προσαρμοστήκαμε, και δεν μας προξενεί εντύπωση η εικόνα να συναγελάζονται στα ελληνοτουρκικά φόρουμ στελέχη του ΥΠΕΞ, πολιτικοί, διανοούμενοι, ιστορικοί, δημοσιογράφοι εδώ και δεκαετίες ακολουθώντας τις υποδείξεις του ΕΛΙΑΜΕΠ, καθώς υιοθετούν την τουρκική προπαγανδιστική ρητορική των απογόνων των νεότουρκων. Αδιαφορούν ή κάνουν πως αγνοούν το ιστορικό μας παρελθόν, το ολοκαύτωμα, τη γενοκτονία των παππούδων μας χαράσσοντας πολιτική συμβιβασμού με την επιθετικότητα των απογόνων του ΚΕΜΑΛ ξεπλένοντας έναν εγκληματία δικτάτορα που διέπραξε γενοκτονία.

Η ιστορική Αλήθεια είναι ότι ο Μουσταφά Κεμάλ όχι μόνο διέπραξε γενοκτονία  σε βάρος των Ελλήνων, αλλά η ανθρωποκτόνα πολιτική του για την εθνοκάθαρση των Χριστιανών της Μ. Ασίας υπήρξε παράδειγμα  για τη δράση των Ναζιστών δύο δεκαετίες αργότερα σε βάρος των Εβραίων.

Παραθέτω μερικές ενδεικτικές εγκωμιαστικές αναφορές των μαθητών του Γερμανών Ναζί προς τον Τούρκο δάσκαλό τους από το εγχειρίδιο του Άγγλου ιστορικού Stefan Ihrig.

ΜΟΥΣΤΑΦΑ ΚΕΜΑΛ, Ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΤΟΥ ΧΙΤΛΕΡ

Η Völkischer Beobachter, η επίσημη ναζιστική εφημερίδα, ήδη από τον Φεβρουάριο του 1921 αποδέχεται την τουρκική πολιτική στο ζήτημα της μεταχείρισης των μειονοτήτων. 

Σε κύριο άρθρο με τίτλο "Τουρκία η πρωτοπόρος - παράδειγμα προς μίμηση" έγραφε με μεγάλο ενθουσιασμό:

 "Σήμερα οι Τούρκοι είναι το πιο νεανικό έθνος. Κάποια μέρα, το γερμανικό έθνος δεν θα έχει άλλη επιλογή από το να προσφύγει και αυτό στις τουρκικές μεθόδους".

Στην καθεστωτική βιογραφία του Χίτλερ την οποία συνέγραψε ο Λίερς θεωρεί ότι το κεμαλικό κίνημα ηγείται των νέων λαϊκιστικών εθνικιστικών κινημάτων που προβάλλουν. Ξεκινά το κείμενο ως εξής:

Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου : Η ιστορική πραγματικότητα

Το «σύστημα» του Λίμαν φον Σάντερς, που χωρίς αμφιβολία φέρνει στο νου τις μετέπειτα εφαρμοσθείσες ναζιστικές μεθόδους, αποδείχθηκε όντως ιδιαίτερα αποτελεσματικό σε ό,τι αφορούσε τη «διευθέτηση» του εσωτερικού προβλήματος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας

Στις αρχές του 1914 η Γερμανική Στρατιωτική Αποστολή στην Οθωμανική Αυτοκρατορία εξέφρασε την άποψη ότι, σε περίπτωση εμπλοκής της χώρας σε πόλεμο κατά των Δυτικών, ο ελληνορθόδοξος πληθυσμός της Μικράς Ασίας δε θα μπορούσε να εμπνεύσει εμπιστοσύνη σε ό,τι αφορούσε το ζήτημα της ασφάλειας των τουρκικών παραλίων.

Ο επικεφαλής της Αποστολής, ο αξιωματικός του Γερμανικού Στρατού Λίμαν φον Σάντερς, ο οποίος είχε κατεξοχήν επωμιστεί το έργο της εκπαίδευσης και του εκσυγχρονισμού του Τουρκικού Στρατού, ήταν της γνώμης ότι «σε κάθε χώρα, την ισχύ του έθνους τη φέρνει η ομοιογένεια του πληθυσμού».

Με αυτό το σκεπτικό, όταν ξέσπασε ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος, οι Τούρκοι, ως σύμμαχοι των Γερμανών, επιδόθηκαν σε έναν απηνή διωγμό, σε μια απάνθρωπη καταδίωξη του ελληνορθόδοξου πληθυσμού της Αυτοκρατορίας.

Σε αυτό το πλαίσιο, στρατολόγησαν το άνθος της ελληνορθόδοξης νεολαίας, το έντυσαν με τουρκικές στολές και το έστειλαν να πολεμήσει στην πρώτη γραμμή του μετώπου.

Επίσης, φυλάκισαν ανώτερους ελληνορθόδοξους υπαλλήλους και εκτόπισαν σε στρατόπεδα εργασίας, σε απομακρυσμένες από τις εστίες τους περιοχές, όλους τους υπόλοιπους ελληνορθόδοξους άρρενες της Μικράς Ασίας, εκτός από τους γέρους, τους σοβαρά ασθενείς και τα μικρά παιδιά.

Εκεί τους ανάγκαζαν να σπάνε πέτρες επί αμέτρητες ώρες, να κατασκευάζουν στρατιωτικούς δρόμους, να κοιμούνται στο ύπαιθρο και να σιτίζονται με το περίσσευμα της τροφής που προοριζόταν για τα ζώα.

Η ΕΕ (και οι ΗΠΑ) εναντίον των ελληνικών συμφερόντων.

(Από το Hellas Journal του Μιχάλη Ιγνατιου) 

Η τραγωδία της σχέσης της Ελλάδας και της διεφθαρμένης Ε.Ε. με φόντο τα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη για αλλαγή πλεύσης: Τα ερωτήματα και η περίφημη «γερμανική διαμεσολάβηση»…

Του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ Θ. ΔΡΙΒΑ* – Αθήνα

Η επαύξηση των ελληνοαμερικανικών σχέσεων που κανείς δε φανταζόταν οτι θα λάμβανε χώρα, επιδέχεται πολλών αναγνώσεων. Η εξέταση του πλέγματος των ελληνοαμερικανικών σχέσεων δε γίνεται χωρίς να αναφερθεί η ευρωπαϊκή διάσταση.

Η γεωπολιτική αποτίμηση της σχέσης Ελλάδας (και της Κύπρου) με την Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.) είναι σε κάθε περίπτωση αρνητική. Οι τελευταίες βδομάδες, δείχνουν οτι η Ε.Ε. έχει μια παρανοϊκή άποψη για τα ευρωτουρκικά, και πάντα σε βάρος των ελληνικών και κυπριακών συμφερόντων.

•Η θεμελιωδώς λανθασμένη αφετηρία.

Ο αντιαμερικανισμός (λόγω του Κυπριακού) που κυριάρχησε στην Ελλάδα κατά την όγδοη δεκαετία του 20ου αιώνα, οδήγησε στην υιοθέτηση της άποψης οτι η Ε.Ε. (ΕΟΚ τότε) ήταν η λύση για το πάγιο πρόβλημα της τουρκικής επιθετικότητας.

Σύμφωνα με αυτό το σκεπτικό, η ΕΟΚ θα μπορούσε να εξασφαλίσει την εδαφική ακεραιότητα της πατρίδας μας έναντι των τουρκικών απειλών.

Χριστούγεννα 1942: Η πισώπλατη μαχαιριά της Τουρκίας, κατά των Ελλήνων!

Λ. Κουμάκης

 Η Ελλάδα γονατισμένη κάτω από την ναζιστική Κατοχή βιώνει τον χειρότερο λιμό από την εποχή της Αρχαιότητας, με χιλιάδες νεκρούς από πείνα στα περισσότερα μεγάλα αστικά κέντρα. Η Τουρκία από τον Ιούνιο του 1941 είχε υπογράψει «σύμφωνο φιλίας» με τη ναζιστική Γερμανία, και ένα χρόνο αργότερα (Ιούνιος 1942) εμπορική συμφωνία για την τροφοδοσία των ναζιστικών δυνάμεων με τα απαραίτητα για την κατασκευή όπλων μέταλλα (ιδίως χρώμιο).*

 OI ΔΥΟ Α Ι Μ Ο Σ Τ Α Γ Ε Ι Σ ΤΟΥΡΚΟΙ ΠΟΥ ΜΙΣΟΥΣΑΝ ΑΠΕΡΑΝΤΑ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΕΚΑΝΑΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΕΚΜΗΔΕΝΙΣΟΥΝ ΞΑΝΑ ΚΑΙ ΞΑΝΑ!

 Όσοι παρακολουθούν διαχρονικά την πορεία της Τουρκίας από το κίνημα των Νεότουρκων (1908) μέχρι σήμερα, θεωρούν πως όλες ανεξαιρέτως οι διαχρονικές, αποφασιστικές ενέργειες της Τουρκίας διαθέτουν κάποια ιδιαίτερα κοινά χαρακτηριστικά: Είναι ύ π ο υ λ ε ς (π ι σ ώ π λ α τ ε ς), μ ε θ ο δ ε υ μ έ ν ε ς, θ ρ α σ ύ τ α τ ε ς και γίνονται συνήθως εκ του ασφαλούς μέσα σε ένα ήδη διαμορφωμένο πλαίσιο το οποίο θεωρούν ότι παρέχει την «κατάλληλη ευκαιρία». Αν αποτύχουν, δεν έχουν κανένα απολύτως πρόβλημα να κάνουν «στροφή 180 μοιρών». 

Ο Ισμέτ Ινονού είχε ήδη μυριστεί την «κατάλληλη ευκαιρία» προκειμένου να εξοντώσει όσους Έλληνες, Αρμένιους και Εβραίους είχαν καταφέρει να επιβιώσουν στην Κωνσταντινούπολη και ζούσαν ακόμα στην Τουρκία, όπως ακριβώς ένας καρχαρίας μυρίζεται το ανθρώπινο αίμα από κάποιο ναυάγιο... Ολόκληρος ο πλανήτης ήταν απασχολημένος με τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ελλάδα βρισκόταν σε πόλεμο, και η Τουρκία, κρυμμένη πίσω από την επιτήδεια ουδετερότητα και το «σύμφωνο φιλίας» με την ναζιστική Γερμανία που ήταν ήδη έτοιμο από τις αρχές του 1941, είχε λυμένα τα χέρια της. Άρα, υπήρχε η «κατάλληλη ευκαιρία».

Ο ΚΕΜΑΛΙΣΜΌΣ Δίδαξε το ΝΑΖΙΣΜΟ

1. ΔΕΔΟΜΈΝΑ

Ο Βρετανός συγγραφέας Χιούστον Στιούαρτ Τσάμπερλεν είχε τεράστια επιρροή στον Χίτλερ. Ο Τσάμπερλεν, έγραφε:

“Η Τουρκία είναι η τελευταία μικρή γωνιά της Ευρώπης στην οποία ένας ολόκληρος λαός ζει σε ανενόχλητη ευφορία και ευτυχία” (…) αφού “κατέστρεψε αυτόν που ενόχλησε την ειρήνη” (σσ Αρμένιοι- Έλληνες).

Ο θεωρητικός των Ναζί, Alfred Rosenberg -τεράστιος θαυμαστής του Τσάμπερλεν- ο οποίος έλεγε πως οι Αρμένιοι ήταν για την Τουρκία ό,τι οι Εβραίοι για τη Γερμανία, συνέστησε στον Χίτλερ τον Max Erwin von Scheubner-Richter.

Ο Scheubner-Richter ήταν ο Γερμανός υποπρόξενος στο Ερζερούμ και κατέγραψε τον σχεδιασμό, εκτοπισμό και δολοφονία των Αρμενίων και Ελληνοποντίων από τους Νεότουρκους του Κεμάλ. Η σχέση του Scheubner-Richter’s με τον Χίτλερ ήταν τόσο κοντινή που σκοτώθηκε καθώς καθόταν δίπλα του σε απόπειρα δολοφονίας του Χίτλερ, το 1923. Ο Χίτλερ αφιέρωσε το πρώτο μέρος του “Ο Αγών μου” σε αυτόν.

Ο Αμερικανο Αρμένιος ιστορικός Vahkan Dadrian λέει πως ο Scheubner-Richter είχε άμεση επιρροή στον Χίτλερ και πως τελικά τον “συνέστησε” στις μεθόδους που χρησιμοποιήθηκαν ώστε οι Αρμένιοι (τότε αποκαλούνταν “Εβραίοι της Ανατολής”) και οι Έλληνες να εγκαταλείψουν τα χωριά τους, να δουλέψουν σε καταναγκαστικά έργα μέχρι θανάτου, να πεθάνουν από πείνα, κρύο και να εκτεθούν σε ακραίες καιρικές συνθήκες.

Ο Mike Joseph αποκαλεί τον Scheubner-Richter το “προσωπικό link του Χίτλερ με τη γενοκτονία” (Δεν χρειάζεται να εξηγήσουμε ποια γενοκτονία, ε;).

Ο Χίτλερ ήταν «μαθητής» του Κεμάλ. Ο Ερντογάν;

15.10.2019

 Αν και οι ιστορικές εποχές είναι διαφορετικές, είναι αναπόδραστο να γίνουν συσχετίσεις. Η εξαιρετική μελέτη του συγγραφέα Stefan Ihrig εξηγεί τη σχέση δασκάλου-μαθητή ανάμεσα στον Κεμάλ και τον Χίτλερ, ενώ η σημερινή σιδηρά πυγμή του Ερντογάν φέρνει στο νου μνήμες ολοκληρωτισμού.

 Διονύσης Μαρίνος 

 Ο Χίτλερ πήρε «μαθήματα» από τον Κεμάλ. Ο Ερντογάν, άραγε, ποιον χρησιμοποιεί ως «έμπνευση»;

 Ποτέ δεν ξέρεις έως που μπορεί να φτάσει η ρίζα του απόλυτου κακού. 

Παρακολουθώντας τις εις βάθος εκκαθαρίσεις που πραγματοποιεί εδώ και μέρες ο Ταγίπ Ερντογάν στα εδάφη της Συρίας, με τη διεθνή κοινότητα να μην μπορεί να εκδώσει ούτε καν ένα καταδικαστικό ψήφισμα (έστω για τα μάτια του κόσμου), αντιλαμβάνεσαι πως ο ολοκληρωτισμός ποτέ δεν εκριζώθηκε από τον ανθρώπινο πολιτισμό.

 Αντιθέτως, συχνά πυκνά εμφανίζονται φορείς του που ακολουθούν με χειρουργική ακρίβεια τα διδάγματα των προηγούμενων ολετήρων. 

Εθνική εορτή σήμερα στη Τουρκία...

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

Που εορτάζει την εξέγερση υπό του Κεμάλ Ατατούρκ απέναντι στους δυτικούς "εχθρούς “(Βρετανοί,Γάλλοι,Ιταλοί, Έλληνες).

Και επειδή η ιστορία "αποσιωπει" και αυτοί που τη "γράφουν", σήμερα ξαναεπιχειρούν να τη γράψουν κατά τις ανάγκες τους ("Στο εξής η γερμανική κυβέρνηση θα παρέχει όλους τους οικονομικούς πόρους που χρειάζεται η Bundeswehr προκειμένου να καταστεί ο ισχυρότερος συμβατικός στρατός στην Ευρώπη"), ας θυμηθούμε τους "αφανείς ήρωες " μιας άλλης γενοκτονίας.

"Η Τουρκία δὲν ἔχει οὐδεμίαν ἀσφάλειαν οὔτε δύναται νὰ ὀργανωθεῖ ἐλευθέρως εἰς τὸ μέλλον, λόγῳ τῆς παρουσίας τῶν Ἑλλήνων.                                                            

 Σᾶς διαβεβαιώνω ὅτι οἱ παγωνιὲς καὶ τὸ κρύο τοῦ χειμώνα, οἱ βροχὲς καὶ ἡ μεγάλη ὑγρασία, ὁ ἥλιος καὶ ἡ τρομερὴ ζέστη τοῦ καλοκαιριοῦ, οἱ ἀρρώστιες τοῦ ἐξανθηματικοῦ τύφου καὶ τῆς χολέρας, οἱ κακουχίες καὶ ἡ ἀσιτία, θὰ φέρουν τὸ ἴδιο ἀποτέλεσμα μὲ τὶς σφαγὲς ποὺ λογαριάζετε νὰ κάνετε ἐσεῖς .     

Μέ τό σύστημα πού σᾶς προτείνω, ὁ θάνατός τους εἶναι βέβαιος. Ἐπιπλέον, οἱ γυναῖκες τους δέν θά γεννοῦν καί ἔτσι θά λυθεῖ τό δημογραφικό σας πρόβλημα, ἐνῶ ἡ μισητή καί ἄτιμη ράτσα τῶν Ἑλλήνων θά ξεκληριστεῖ καί θά χαθεῖ γιά πάντα μέσα σέ μιά γενιά καί ἐσεῖς θά ἀποκτήσετε μιά συμπαγή τούρκικη ὁμοιογένεια"                                                         

Liman von Sanders                                                                               

             

Ο Όθων Λίμαν φον Σάντερς (φωτο 1-2), ο  Γερμανός στρατηγός  στρατιωτικός σύμβουλος και ανώτατος στρατιωτικός διοικητής του στρατού της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Η Τουρκία και οι ναζί στοv Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο

Η Γερμανο–Τουρκική Συνθήκη Φιλίας υπεγράφη μεταξύ της Ναζιστικής Γερμανίας και της Τουρκίας στις 18 Ιουνίου 1941 στην Άγκυρα από τον Γερμανό πρέσβη στην Τουρκία, φον Πάπεν και τον Υπουργό. Εξωτερικών της Τουρκίας Σαράτζογλου.

του Σπύρου Κουζινόπουλου*

Μια αποκαλυπτική έκθεση που πριν χρόνια είχε δοθεί στη δημοσιότητα από το Τμήμα Ιστορίας του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, αναφερόταν στη στάση της επίσημης Τουρκίας στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά και απέναντι στους Εβραίους, καθώς και στον εφοδιασμό της χιτλερικής Γερμανίας από την Τουρκία με χρώμιο και άλλα μέταλλα, γεγονός που συνέβαλε στην ενίσχυση της πολεμικής μηχανής των ναζιστών.

Η έκθεση αυτή συντάχθηκε υπό την εποπτεία τού τότε υφυπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Στούαρτ Αϊζενστάτ (Stuart Eizenstat) και παρουσιάστηκε σε μια διεθνή διάσκεψη για τον ναζιστικό χρυσό που είχε πραγματοποιηθεί στο Λονδίνο στις 1-4 Δεκεμβρίου 1997, ενώ ακολούθησε πρόσθετη ιστορική τεκμηρίωση για το ίδιο θέμα που είχε παρουσιαστεί από τις ΗΠΑ στις αρχές του 1998 και αναφερόταν στις ποσότητες του χρυσού των χιτλερικών που είχαν λάβει χώρες με φασιστικά καθεστώτα, όπως η Ισπανία του δικτάτορα Φρανθίσκο Φράνκο, η Πορτογαλία του δικτάτορα Αντόνιο ντι Ολιβέιρα Σαλαζάρ, αλλά επίσης η Τουρκία και η Αργεντινή.

Με βάση στοιχεία της έκθεσης, που δόθηκαν από τη CIA και τα υπουργεία Εξωτερικών, Άμυνας, Δικαιοσύνης, Οικονομικών και Εμπορίου των Ηνωμένων Πολιτειών, τα απαραίτητα για την κατασκευή όπλων μέταλλα οι Γερμανοί τα πλήρωναν στην Τουρκία με χρυσό που έκλεβαν από τις κατακτημένες χώρες. Ένα μέρος δε του χρυσού αυτού προερχόταν από τα θύματα, κυρίως Εβραίους ­ της ναζιστικής βαρβαρότητας στα στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Για τον Κενάν Αγιάς

 «ΤΕΛΟΣ ΣΤΗΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΚΟΥΡΔΩΝ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΕΝΑΝ ΑΓΙΑΣ»

Για τον Κενάν Αγιάς

Του Αλέκου Μιχαηλίδη 

Σε εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες κρατείται τις τελευταίες τρεις εβδομάδες στο Αμβούργο ο Κούρδος αγωνιστής Κενάν Αγιάς, τον οποίο η Κυπριακή Δημοκρατία εξέδωσε στη Γερμανία. Εφαρμόζονται εναντίον του όλοι οι νόμοι και περιορισμοί που συνήθως αφορούν επικίνδυνους τρομοκράτες και μετέχοντες στο οργανωμένο έγκλημα. Ο Κενάν δεν κατηγορείται για τίποτα περισσότερο από διοργάνωση διαδηλώσεων, συμμετοχή σε συναντήσεις και συλλογή δωρεών για λογαριασμό του κουρδικού αγώνα στις περιοχές του Αμβούργου και της Κολωνίας. Δεν κατηγορείται για πράξεις βίας ή άλλα ποινικά αδικήματα, μα οι συνθήκες κράτησής του δείχνουν τον πολιτικό χαρακτήρα της ποινικής διαδικασίας εναντίον του. 

Σύμφωνα με χθεσινοβραδινή ανακοίνωση της δικηγόρου του, Antonia von der Behrens, ο Κενάν κρατείται σε απομόνωση. Την πρώτη εβδομάδα, παρέμενε στο κελί του 23 ώρες και μπορούσε να προαυλιστεί μόνος για μία ώρα. Δεν μιλά γερμανικά και δεν μπορεί να συζητήσει με οποιονδήποτε, φύλακα ή κρατούμενο. Τις 23 ώρες που περνά στο κελί του μπορεί μόνο να παρακολουθήσει πολιτικές ειδήσεις, στα γερμανικά, ενώ τα βιβλία που μετέφερε από την Κύπρο δεν του έχουν παραδοθεί. Θα δεχτεί την πρώτη ιδιωτική του επίσκεψη στα τέλη Ιουνίου και η συνομιλία του θα παρακολουθείται από αστυνομικό και διερμηνέα –δικαιούται συνολικά δύο ώρες τέτοιου είδους επισκέψεων ανά μήνα. Δικαιούται να λαμβάνει γράμματα, ωστόσο όλα διαβάζονται και ίσως λογοκρίνονται από την γερμανική εισαγγελία λόγω του αντιτρομοκρατικού νόμου. Η διεύθυνσή του είναι: Herrn Kenan Ayas, Untersuchungshaftanstalt Hamburg, Holstenglacis 3, D-20355 Hamburg/Germany.

Είναι υποχρέωση όλων μας να επιμείνουμε στη σωτηρία και στην προάσπιση της αξιοπρέπειας και ελευθερίας του Κενάν Αγιάς. Ο Κούρδος αγωνιστής είναι υπόθεση της Κύπρου και του κοινού αγώνα για απελευθέρωση των πατρίδων μας. Ο εξευτελισμός που βιώνει στις φυλακές «Damtor» του Αμβούργου δεν μπορεί να είναι ανεκτές και χρειάζεται μαζική κινητοποίηση, μεγάλη αναταραχή για να δοθεί προσοχή σε έναν άνθρωπο που δεν πείραξε ποτέ κανέναν. Χρειάζεται να αναληφθεί πρωτοβουλία, σε συνεννόηση με τους Κούρδους του Αμβούργου, να δημιουργηθεί μεγάλος θόρυβος για τις συνθήκες κράτησής του, συνθήκες που ταιριάζουν μόνο σε επικίνδυνους τρομοκράτες. Επικίνδυνοι τρομοκράτες είναι αυτοί που βρίσκονται στην Άγκυρα και δημιουργούν λίστες με Κούρδους καταζητούμενους, λίστες που χώρες σαν τη Γερμανία ευχαρίστως αποδέχονται και εκτελούν. Η Κυπριακή Δημοκρατία φέρει βαριές ευθύνες για την αδικία που συντελείται εις βάρος του Κενάν Αγιάς. Δεν θα περάσει έτσι.

Ο ΕΠΙΤΗΔΕΙΟΣ ΟΥΔΕΤΕΡΟΣ

Ο ΕΠΙΤΗΔΕΙΟΣ ΟΥΔΕΤΕΡΟΣ

Του Βαγγέλη Χωραφά

Η 18η Ιουνίου 1941 είναι μια ημερομηνία που προσπαθούν να ξεχάσουν στη Τουρκία. Τότε υπέγραψε τη Συνθήκη Φιλίας με τη χιτλερική Γερμανία.

Ακολούθησε τον Οκτώβριο του 1941, η Συμφωνία Κλόντιους. Η Τουρκία συμφώνησε να εξάγει έως και 45.000 τόνους χρωμίτη στη Γερμανία το 1941 και το 1942, μαζί με άλλα στρατηγικά μεταλλεύματα, καθώς και 90.000 τόνους του συγκεκριμένου ορυκτού τόσο το 1943 όσο και το 1944, ανάλογα με τις προμήθειες στρατιωτικού εξοπλισμού από τη Γερμανία στην Τουρκία. 

Σε μια προσπάθεια να αποτρέψουν την προμήθεια του στρατηγικού ορυκτού να φτάσει στη Γερμανία, τόσο οι Ηνωμένες Πολιτείες όσο και το Ηνωμένο Βασίλειο προχώρησαν σε προληπτικές αγορές χρωμίτη ακόμα κι αν δεν χρειάζονταν τόσο πολύ από αυτόν. Στο πλαίσιο της «πακέτο συμφωνίας», οι Αγγλοαμερικανοί αγόρασαν επίσης και άλλα τουρκικά προϊόντα. 

Οι Αγγλοαμερικανοί κρατούν μια στάση απέναντι στη Τουρκία που θα αναπαράγεται, μέχρι και σήμερα.

Στις αρχές του 1945 υπάρχει η βεβαιότητα ότι οι Σύμμαχοι κερδίζουν τον πόλεμο. Η αντεπίθεση του Χίτλερ στις Αρδέννες έχει αποτύχει, ενώ οι Σύμμαχοι προελαύνουν στην Ιταλία. Ο Κόκκινος Στρατός βρίσκεται 50 χιλιόμετρα έξω από το Βερολίνο. Οι Αμερικανοί έχουν εισβάλλει στις Φιλιππίνες, βομβαρδίζουν το Τόκυο και καταλαμβάνουν την Ίβο Τζίμα. Η Ελλάδα έχει απελευθερωθεί από τη ναζιστική κατοχή από το 1944. Στη Γιάλτα στις 4 Φεβρουαρίου 1945, ο Τσώρτσιλ, ο Στάλιν και ο Ρούσβελτ διαμορφώνουν την αρχιτεκτονική του μεταπολεμικού κόσμου.

Και τότε, η Τουρκία αισθάνεται σιγουριά. Στις 23 Φεβρουαρίου 1945, περίπου δύο μήνες πριν από τη λήξη του πολέμου στην Ευρώπη, κηρύσσει τον πόλεμο σε Γερμανία και Ιαπωνία. Στα χαρτιά. Ο ρόλος του Επιτήδειου Ουδέτερου έχει ολοκληρωθεί.

Θα συμβιβασθεί η Δύση με την ευρασιανική Τουρκία;

Θα συμβιβασθεί η Δύση με την ευρασιανική Τουρκία;: Η προσδοκία Αμερικανών και Ευρωπαίων ότι θα μπορούσαν να απαλλαγούν από το "πρόβλημα Ερντογάν" μέσω της κάλπη

Καλό δρόμο Κενάν, ήταν τιμή μας

Του Αλέκου Μιχαηλίδη 

Ο δρόμος για το επισκεπτήριο των Κεντρικών Φυλακών είναι λαβύρινθος και με πολλά μέτρα ασφαλείας, αλλά δεν συγκρίνεται με τη Γερμανία ή την Τουρκία. Αυτό μας έλεγε στη διαδρομή ο αδερφός του Κενάν Αγιάς, Ιμπραχίμ, μεταξύ πολλών άλλων για τη δύσκολη κουρδική ιστορία, τον τόπο τους που έχουν να δουν δεκάδες χρόνια, τον 90χρονο πατέρα τους που με ένα ντουφέκι έσωσε όσους ορθόδοξους μπορούσε το 1974, τον παππού τους που βοήθησε τους Αρμένιους το 1915.

 «Μένει πάνω από το μουσείο», μας είπε και γέμισαν τα μάτια του. Ήξεραν κι οι δύο πολύ καλά για τον αγώνα της ΕΟΚΑ, για τους αντάρτες που επίσης χαρακτήρισαν «τρομοκράτες», για την ιστορία της Κύπρου, την τραγωδία της τουρκικής εισβολής, την κατοχή, τον κοινό μας ήρωα Θεόφιλο Γεωργιάδη.

«Ο Κενάν, ο Κενάν», είπε ο φίλος Μπαράν με το που μπήκαμε στο επισκεπτήριο, με τα ελάχιστα ελληνικά του. Περιμένει κι αυτός, εδώ και τρία χρόνια, ακρόαση για να του αναγνωριστεί πολιτικό άσυλο. Ο Κενάν ανέμενε καθαρίζοντας τον χώρο του. Αγκαλιαστήκαμε, φιληθήκαμε και καθίσαμε να τα πούμε για μια ώρα, άβολα σε ένα τραπέζι και ανάμεσα σε κατάδικους, μα νοερά στα βουνά του Κουρδιστάν, στην Κερύνεια, σε εποχές ελεύθερες που δεν είδε ποτέ ούτε ο κουρδικός ούτε ο κυπριακός λαός. Άρχισε την κουβέντα του σαν να μας υποδεχόταν στο σπίτι του, ρωτώντας αν είμαστε καλά (στα αγγλικά) και ευχαριστώντας, στα ελληνικά και στα κούρδικα, για τη στήριξη. Έδειξε προς τα Φυλακισμένα Μνήματα, ξεκινώντας τη μεγάλη του κουβέντα από την ΕΟΚΑ. «Εκεί μένω», είπε συγκινημένος και απόλυτα συνειδητοποιημένος για αυτό τον αγώνα. 

Ένας άλλος Κενάν Αγιάς, καταδικάστηκε στη Γερμανία

ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ PKK

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΚΕΝΑΝ ΑΓΙΑΣ

Ένας άλλος Κενάν Αγιάς, καταδικάστηκε στη Γερμανία

Του Αλέκου Μιχαηλίδη 

Γερμανικές πολιτικές αποφάσεις, υποχρεώνουν την Κύπρο να ξεκαθαρίσει αν συναινεί στον τουρκικό αυταρχισμό – Ναι, «είμαστε όλοι PKK»

Μια παρόμοια υπόθεση με αυτήν του Κούρδου αγωνιστή Κενάν Αγιάς έλαβε χώρα στο Ανώτατο Δικαστήριο του Κόμπλεντζ στη Γερμανία την Τετάρτη 10 Μαΐου. Το Δικαστήριο ανακοίνωσε την έγκριση της απόφασης για πενταετή ποινή φυλάκισης του Κούρδου Οζγκιούρ Α., ο οποίος βρίσκεται σε γερμανικές φυλακές από τις 29 Απριλίου 2022. Έγκλημά του επίσης η υποτιθέμενη συμμετοχή σε «τρομοκρατική οργάνωση» δηλαδή στο Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (PKK), καθώς και άλλες λεγόμενες τρομοκρατικές δράσεις όπως… διασκέψεις Τύπου, διαδηλώσεις και έρανοι σε κουρδικά πολιτιστικά ιδρύματα. Η ομοιότητα με την υπόθεση του Κενάν Αγιάς είναι τρανταχτή και χρειάζεται να διερωτηθούν οι αρμόδιοι στην Κύπρο αν θα είναι συνέταιροι αυτού του αυταρχισμού, επειδή έτσι θέλει η Τουρκία.

Ο Κούρδος Οζγκιούρ Α. καταδικάστηκε στη Γερμανία για συμμετοχή στο PKK και θα εκτίσει ποινή φυλάκισης πέντε ετών εξαιτίας της πολιτικής του δράσης. Όπως εξήγησε ο εκ των δικηγόρων του, Μπέρτολτ Φρεσένιους, «πάρθηκε μια πολιτική απόφαση για μια πολιτική υπόθεση», τονίζοντας ότι το γερμανικό κράτος εφαρμόζει ακριβώς την ίδια πολιτική με την Τουρκία εναντίον του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν. Η υψηλή τιμωρία που δέχτηκε ο Οζγκιούρ, επειδή δεν έδειξε μετάνοια για τη συμμετοχή του στον κουρδικό αγώνα, δείχνει ότι η Γερμανία αποφασίζει μόνο με βάση τις σχέσεις της με το τουρκικό κράτος.

Μάλιστα, το Ανώτατο Δικαστήριο του Κόμπλεντζ μοίρασε πρόστιμα σε αλληλέγγυους που βρέθηκαν εκεί, επειδή φώναξαν «είμαστε όλοι PKK» και «ο Ερντογάν είναι δικτάτορας», ενώ ανέφερε ως «έγκλημα» του Κούρδου αγωνιστή, την παρουσία του σε ακρόαση άλλου Κούρδου αγωνιστή το περασμένο έτος. Πρόκειται για αποφάσεις που λαμβάνονται συχνά στη Γερμανία και αφορούν ένα ανελέητο κυνήγι Κούρδων και Κούρδισσων, σε συνεννόηση με το τουρκικό φασιστικό κράτος, με βάση ασφαλώς τα μνημόνια που υπέγραψαν οι εισαγγελικές αρχές των δύο χωρών το 2022. 

Επιχείρηση «Νέμεσις»: Η εκδίκηση των Αρμενίων

Όταν η οδύνη και το άδικο γίνονται βρόγχος σε εκείνους που επέζησαν για να θυμούνται και να βασανίζονται, τότε η τάξη των πραγμάτων έχει ανεπανόρθωτα διασαλευτεί και δεν υπάρχει πια άλλος δρόμος από τον ερχομό της «Νέμεσις». 

Μια επιχείρηση απόδοσης δικαιοσύνης από Αρμένιους που βίωσαν τις φρικαλεότητες της γενοκτονίας από τους Νεότουρκους και στο όνομα της ελληνικής θεότητας που δεν συγχωρεί το έγκλημα και την υπεροψία, τιμώρησαν με δίκαιο θάνατο τους αμετανόητους θύτες.

Της Έλενας Κιουρκτσή από το περιοδικό Αρμενικά

Ιανουάριος – Μάρτιος 2015, τεύχος 84

Πώς μπορεί κανείς να περιγράψει τον αφόρητο πόνο ενός ολόκληρου λαού που σχεδόν εξοντώθηκε με κάθε είδους σαδιστικές πρακτικές και 100 χρόνια τώρα πασχίζει να δικαιωθούν οι απέλπιδες κραυγές εκείνων που έφυγαν από τη ζωή με τους πιο φρικτούς τρόπους που προσβάλουν τον ΄Άνθρωπο.

 Φαίνεται πως η μυθολογία ως αλληγορία της ανθρώπινης φύσης διηγείται την αληθινή ιστορία των εγκόσμιων πραγμάτων και υπόσχεται την κάθαρση για να ησυχάσουν τα βασανισμένα θύματα που αλλιώς δεν θα είχαν φωνή.

 Κόρη της Νύχτας-σύμφωνα με τη Θεογονία του Ησίοδου και τον Παυσανία-η Νέμεσι γεννήθηκε χωρίς να χρειαστεί κάποιο αρσενικό να γονιμοποιήσει τη μητέρα της και το όνομα της αρχαιότατης αυτής θεότητας (από το «νέμω» δηλαδή μοιράζω, απονέμω), μέχρι σήμερα ταυτίζεται με τη Θεία Δίκη. Ανέκαθεν εκπροσωπούσε την έννοια της δικαιοσύνης και ο ρόλος της ήταν να αποκαθιστά την τάξη στη φύση, στις κοινωνίες των ανθρώπων και του Κόσμου όταν αυτή διασαλευόταν. Τότε παρέμβαινε και τιμωρούσε την υπεροψία και την αλαζονεία των θνητών (την ΄Ύβρη), επιφυλάσσοντας αργά ή γρήγορα οδυνηρές επιπτώσεις σε όσους η στρεβλή ψυχή τους οικοδομούσε εγκλήματα και ευφραινόταν από κτηνωδίες.  Και αν στη διαδρομή της ανθρώπινης ιστορίας, η μυθολογική προσέγγιση της απόδοσης δικαιοσύνης φαντάζει πολύ ωραία για να είναι αληθινή, κάποιες φορές οι εξαιρέσεις επιβεβαιώνουν τον κανόνα.  Όπως συνέβη στην ειδική επιχείρηση «Νέμεσις» που οργανώθηκε και εκτελέστηκε από Αρμένιους τιμωρούς ενάντια στους υπαίτιους της γενοκτονίας για να γαληνέψουν οι ψυχές νεκρών και επιζώντων.

Γ. Καραμπελιάς: Γενοκτονία Ελλήνων της Μικρας Ασίας – Γερμανική Κατοχή: Ο αιώνιος ρόλος των Γερμανών (βίντεο)

Ο Γιώργος Καραμπελιάς με αφορμή την 12η Οκτωβρίου 1944, μέρα που αποχώρησαν οι Γερμανοί από την Ελλάδα, θυμίζει τον ρόλο της Γερμανίας στη Γενοκτονία του μικρασιατικού Ελληνισμού την περίοδο 1914-1922.

Ματωμένα Χώματα

Ματωμένα Χώματα:Η Διδώ Σωτηρίου γράφει:

"Αφέντης τώρα  στη Μικρασία δεν ήταν μόνο ο Τούρκος ήταν και ο Γερμανός. Ο Γερμανός ήταν ο νους κι ο Τούρκος το χέρι. Ο ένας σκάρωνε τα σκέδια κι ο άλλος τα εκτελούσε. Στη Σμύρνη κόπιασε ένας Γερμανός πασάς, στεγνός κι άκαρδος, με την πρώσικη στολή και το σουλούπι του κατακτητή, Λίμαν φον Στάντερς τόνε λέγανε. Ο μητροπολίτης της Σμύρνης, ο Χρυσόστομος, συμβούλευε: " Να απολυμαίνετε το στόμα σας σαν τον ονομάζετε..." Δεν είχε έλεος και οίκτο τούτος ο κακός δαίμονας της Μικρασίας. Μαζί του δε χώραγε -όπως με τον Τούρκο- κουβέντα, αίτημα, μπαξίσι. Τούτος ήταν σταλμένος με το ψυχρό σκέδιο να μας εξοντώσει, για να μας αρπάξει το χρυσόμμαλο δέρας. Στην ουσία, η Τουρκιά ήταν τώρα μια γερμανική αποικία....Πρόβες θηριωδίας είχανε γίνει πριν κηρυχτεί ο πόλεμος του '14 στις Φωκιές, στ' Αϊβαλί κι αλλού. Μα έτσι και βγήκε η Τουρκιά στο πλευρό της Γερμανίας, άρχισε συστηματικό ξεκλήρισμα του ελληνικού στοιχείου που κατοικούσε στα παράλια. Διαταγή είχε δοθεί μέσα σε ώρες οι χριστιανοί να ξεσηκώνονται, να παίρνουν τις οικογένειες τους και να πορεύονται για το εσωτερικό της Τουρκιάς. Ρουθούνι ρωμαίικο δεν έπρεπε να μείνει στα παράλια! 

- Γιατί; Γιατί; ρωτούσαν οι άνθρωποι. Τι φταίμε μείς;