Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΞΕΓΕΡΡΣΕΙΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΞΕΓΕΡΡΣΕΙΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

01 Νοεμβρίου 2026

Λεηλασία: Ένα παιδικό μοντέλο καπιταλισμού

από τον Julien Chassereau - 29/10/2026


Πηγή: Δημοτικότητα

Ούτε βάρβαροι ούτε επαναστάτες, οι λεηλάτες της 17ης και 24ης Οκτωβρίου πίστεψαν στα λόγια τους, σε έναν κόσμο που συγχέει την επιτυχία με ένα Rolex. Για να γίνουν αληθινοί καπιταλιστές, το μόνο που χρειάζονται είναι ένα κοινοβούλιο για να νομιμοποιήσει τη λεία και ένα ναυτικό για να κερδίσουν.


«Επειδή έχω μόνο έναν κακό αγγελιοφόρο, με αποκαλούν πειρατή· και επειδή έχεις έναν μεγάλο στόλο, σε αποκαλούν αυτοκράτορα .»

Άγιος Αυγουστίνος , Η Πόλη του Θεού , περίπου το 415

«Τίποτα δεν είναι τόσο μεταδοτικό όσο το παράδειγμα, και ποτέ δεν κάνουμε μεγάλο καλό ή μεγάλο κακό χωρίς να παράγουμε κάτι τέτοιο .»

Λα Ροσφουκό , Στοχασμοί ή Ηθικές Φράσεις και Αξιώματα , 1665

Το Σάββατο, 17 Οκτωβρίου, εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές διαδήλωσαν σε όλη τη Γαλλία ενάντια στο υψηλό κόστος ζωής — 550.000 σύμφωνα με το Υπουργείο Εσωτερικών, 800.000 σύμφωνα με τους διοργανωτές. Ένας φοιτητής παραπονέθηκε ότι έπρεπε να «δουλεύει όλη μέρα και δεν μπορούσε να γεμίσει το καρότσι του » (Eddy, παρατηρήσεις που συλλέχθηκαν από το Agence France-Presse, 2026). Το βράδυ, άλλοι γέμισαν τα καρότσια τους χωρίς να πάνε στο ταμείο. Στο Παρίσι, τη Λυών, τη Λιλ, τη Μασσαλία, το Μπορντό και την Ανμάς, αδειάσαμε καταστήματα ψιλικών, τηλεφωνικά καταστήματα, καταστήματα αθλητικών ειδών και καλλυντικών, κοσμηματοπωλεία και μερικές φορές μπουτίκ πολυτελείας. Στη Λιλ, το Sephora στην Grand-Place, το Apple Store και ένα οπτικό. Στη Μασσαλία, το Mauboussin, το Longchamp και το Centre Bourse. Στην Ανμάς, το κοσμηματοπωλείο Histoire d'Or και το ταμείο ενός καπνοπώλη. Στη Λιμόζ, το δημαρχείο, που εγκαινιάστηκε το 1883 και προστατευόταν ως ιστορικό μνημείο, κάηκε κατά τη διάρκεια της νύχτας και το καμπαναριό του κατέρρευσε.

Το Υπουργείο Εσωτερικών κατέγραψε 2.397 συλλήψεις και 997 τραυματίες αστυνομικούς και χωροφύλακες, ενώ στις 22 Οκτωβρίου υπήρχαν περισσότεροι από 2.500 αστυνομικοί και χωροφύλακες. Ο αριθμός των επιχειρήσεων που επηρεάστηκαν ποικίλλει από πηγή σε πηγή, κυμαινόμενος από 1.500 για την Ομοσπονδία Εμπορίου και Διανομής έως 2.000 έως 3.000 σύμφωνα με τον υπουργό Εμπορίου Σερζ Παπέν. Ένας οίκος αξιολόγησης εκτιμά τις ασφαλισμένες ζημίες σε μεταξύ 1 και 1,2 δισεκατομμυρίων ευρώ. Μια εβδομάδα αργότερα, στις 24 Οκτωβρίου, η επόμενη ημέρα της κινητοποίησης πραγματοποιήθηκε υπό εξαιρετικά υψηλά μέτρα ασφαλείας, με 1.314 συλλήψεις, αλλά μερικές δεκάδες καταστήματα λεηλατήθηκαν.

26 Οκτωβρίου 2026

Το ερώτημα είναι: ποιος κρατάει το τηλεχειριστήριο;

από Francesco Petrone - 22 Οκτωβρίου 2026


Πηγή: Φραντσέσκο Πετρόνε


Μας λένε ότι οι διαμαρτυρίες είναι αυθόρμητες. Μετά μας λένε ότι οργανώνονται από το εξωτερικό. Ποιο από τα δύο ισχύει;

Η κυβέρνησή μας και η γαλλική κυβέρνηση, αντιμέτωπες με τις πρόσφατες διαμαρτυρίες, είπαν το ίδιο πράγμα. Μας πληροφορούν ότι, κατά πάσα πιθανότητα, πίσω από όλα αυτά βρίσκονται ξένα κράτη. Η Ρώμη δείχνει τη Ρωσία. Το Παρίσι προσθέτει ακόμη και το Ιράν, την Κίνα, ακόμη και τον Μασκ, απλώς για να μη λείπει τίποτα από τον κατάλογο.

Παραδέχονται, λοιπόν, με αφοπλιστική ειλικρίνεια και χωρίς την παραμικρή ντροπή, ότι γνωρίζουν πως σήμερα υπάρχουν εξελιγμένες μέθοδοι ικανές να κατεβάζουν τεράστια πλήθη στους δρόμους, να τα κατευθύνουν και να τα μετατρέπουν σε πολιτικό εργαλείο εναντίον μιας κυβέρνησης. Μας λένε ότι πρόκειται για υβριδικό πόλεμο και ότι αποτελεί πλέον παγιωμένη πρακτική.

Πράγματι, δεν πρόκειται για κάτι καινούργιο. Έχουμε δει το ίδιο μοτίβο να επαναλαμβάνεται εδώ και 30 χρόνια. Μόνο που τότε μας έλεγαν πάντοτε ότι οι διαδηλώσεις ήταν αυθόρμητες και αποτελούσαν έκφραση δικαιολογημένης λαϊκής οργής εναντίον κυβερνήσεων που οι ίδιοι αντιπαθούσαν.

Παρόμοιες διαδηλώσεις προηγήθηκαν της επέμβασης του ΝΑΤΟ στη Λιβύη και της πτώσης του Καντάφι.

24 Οκτωβρίου 2026

Που οφείλεται η κοινωνική έκρηξη στη Γαλλία και που οδηγείται;





Οι διαδηλώσεις στη Γαλλία φέρνουν στην επιφάνεια προβλήματα που συσσωρεύονταν πριν εμφανιστούν οι πρώτοι αποκλεισμοί σχολείων: υποβάθμιση της εκπαίδευσης, οικονομική ανασφάλεια και δυσπιστία απέναντι στην πολιτική εξουσία. Το μαθητικό αίτημα για αξιοπρεπείς συνθήκες μάθησης συναντήθηκε με την αγανάκτηση για την ακρίβεια και τη λειτουργία των δημόσιων υπηρεσιών. Αυτή η συνάντηση εξηγεί τη διεύρυνση των κινητοποιήσεων και τη δυσκολία να αντιμετωπιστούν με μία μεμονωμένη κυβερνητική παραχώρηση.

Η αφετηρία του μαθητικού κύματος εντοπίζεται στο λύκειο Σεντ-Εξιπερί του Κρετέιγ, στα προάστια του Παρισιού. Μετά τις πρώτες κινητοποιήσεις εκπαιδευτικών στα μέσα Σεπτεμβρίου, ο αποκλεισμός της 21ης Σεπτεμβρίου αποτέλεσε σημείο αναφοράς για την εξάπλωση της διαμαρτυρίας. Οι μαθητές ζητούσαν κάλυψη των κενών εκπαιδευτικών, αντικατάσταση των απόντων και καλύτερες υποδομές. Στα αιτήματα προστέθηκαν η επιβάρυνση των ωρολογίων προγραμμάτων και η ανασφάλεια γύρω από το Parcoursup, το σύστημα εισαγωγής στην ανώτατη εκπαίδευση.

Μέσα σε περίπου δέκα ημέρες, οι αποκλεισμοί εξαπλώθηκαν από τα παρισινά προάστια σε πολλές περιοχές της χώρας. Η Le Monde περιγράφει μια κινητοποίηση που αναπτύχθηκε αυθόρμητα στα λύκεια, ενισχύθηκε από τα κοινωνικά δίκτυα και στη συνέχεια προσέλκυσε πανεπιστημιακές κοινότητες. Η συσσωρευμένη εμπειρία της σχολικής καθημερινότητας ήταν αρκετή για να προκαλέσει την έκρηξη, χωρίς να προηγηθεί κάποια νέα μεταρρύθμιση.


Στις 6 Οκτωβρίου, σύμφωνα με το TIME, περισσότεροι από 250.000 άνθρωποι συμμετείχαν σε κινητοποιήσεις, με γονείς, εκπαιδευτικούς και συνδικαλιστές να πλαισιώνουν τους μαθητές. Η εκπαιδευτική διαμαρτυρία αποκτούσε πλέον ευρύτερη κοινωνική υποστήριξη.

03 Οκτωβρίου 2026

Η ΓΑΛΛΙΑ ΒΡΑΖΕΙ.

Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΚΟΥΕΙ ΤΟΝ ΗΧΟ ΤΗΣ ΡΩΓΜΗΣ;



Βασίλης Λύκος

Δεν χρειάζεται να περιμένουμε να καούν τα σχολεία για να καταλάβουμε ότι κάτι έχει σπάσει.
Δεν χρειάζεται να κατέβουν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι στους δρόμους για να αντιληφθούμε ότι η κοινωνική πίεση έχει όρια.
Και δεν χρειάζεται να φτάσει μια δημοκρατία στο σημείο της σύγκρουσης κράτους και κοινωνίας για να καταλάβουμε ότι η κοινωνική ειρήνη δεν είναι αυτονόητη.
Η Γαλλία αυτές τις ημέρες μας δίνει ένα σκληρό μάθημα.
Περισσότερα από 350 λύκεια βρέθηκαν στο επίκεντρο κινητοποιήσεων μαθητών, με βασικά αιτήματα τις ελλείψεις εκπαιδευτικών, τις συνθήκες στα σχολεία και την ποιότητα της δημόσιας εκπαίδευσης. Οι κινητοποιήσεις συναντήθηκαν με ευρύτερες απεργίες εργαζομένων απέναντι στον προϋπολογισμό και στις περικοπές.
Και όταν η κοινωνική πίεση συναντά την οικονομική ανασφάλεια, την ακρίβεια και την αίσθηση ότι το κράτος δεν ακούει, η απόσταση από την ειρηνική διαμαρτυρία μέχρι τη σύγκρουση μπορεί να γίνει επικίνδυνα μικρή.
Αυτό είναι το πραγματικό μήνυμα της Γαλλίας.
Όχι ότι «έρχεται το 1789». Αλλά ότι καμία κυβέρνηση δεν μπορεί να θεωρεί δεδομένη την κοινωνική ανοχή.
Και τώρα ας κοιτάξουμε τον καθρέφτη.

ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ;

01 Ιουνίου 2014

Λαϊκές Εξεγέρσεις στο Βυζάντιο και η Επανάσταση των Ζηλωτών στη Θεσσαλονίκη

Δημοσιεύθηκε από olympiada στο Μαΐου 31, 2014

Η Επανάσταση των Ζηλωτών στη Θεσσαλονίκη το 1343 μ.Χ., ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία της μεσαιωνικής Δύσης (και ανθρωπότητας), όπου εγκαθιδρύθηκε ένα επαναστατικό, συλλογικό και ‘δημοκρατικό’ καθεστώς. {Ας σημειώσουμε πως λίγα χρόνια πριν, το 1339, στην ολιγαρχική Γένουα, η ανερχόμενη τάξη των εμπόρων, η συντεχνία των ναυτικών (που είχαν αγανακτήσει γιατί για ένα διάστημα καθυστερούσε η πληρωμή τους και φυλακίστηκε ο αρχηγός τους Francesco Capurro όταν ζήτησε την παρέμβαση του Βασιλέως τη Γαλλίας), και τα φτωχότερα λαϊκά στρώματα, ξεσηκώθηκαν κατά της αριστοκρατίας των γαιοκτημόνων (των λεγόμενων Γουέλφων) και επέβαλλαν στους εκλέκτορες της πόλης, την ανακήρυξη του ευγενούς στη καταγωγή, Σιμόνε Μποκανέγκρα ως Δόγη. Αλλά αυτή η εξεγερσούλα δεν είχε την ‘επαναστατικότητα’ και ανατρεπτικότητα της επανάστασης της Θεσσαλονίκης!

Η Επανάσταση των Ζηλωτών στη Θεσσαλονίκη (1343-1349) – 
η Πρώτη Σοσιαλιστική Επανάσταση, 530 χρόνια πριν την “Κομμούνα του
Παρισιού” (που διήρκησε μόνο 11 μέρες)!

Είναι η πρώτη φορά που σε όλη την μεσαιωνική Δύση, εγκαθιδρύθηκε τέτοιο επαναστατικό, συλλογικό και ‘δημοκρατικό’ καθεστώς. {Ας σημειώσουμε πως λίγα χρόνια πριν, το 1339, στην ολιγαρχική Γένουα, η ανερχόμενη τάξη των εμπόρων, η συντεχνία των ναυτικών (που είχαν αγανακτήσει γιατί για ένα διάστημα καθυστερούσε η πληρωμή τους και φυλακίστηκε ο αρχηγός τους Francesco Capurro όταν ζήτησε την παρέμβαση του Βασιλέως τη Γαλλίας), και τα φτωχότερα λαϊκά στρώματα, ξεσηκώθηκαν κατά της αριστοκρατίας των γαιοκτημόνων (των λεγόμενων Γουέλφων) και επέβαλλαν στους εκλέκτορες της πόλης, την ανακήρυξη του ευγενούς στη καταγωγή, Σιμόνε Μποκανέγκρα ως Δόγη. Αλλά αυτή η εξεγερσούλα δεν είχε την ‘επαναστατικότητα’ και ανατρεπτικότητα της επανάστασης της Θεσσαλονίκης!