Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΚΟΥΕΙ ΤΟΝ ΗΧΟ ΤΗΣ ΡΩΓΜΗΣ;
Βασίλης Λύκος
Δεν χρειάζεται να περιμένουμε να καούν τα σχολεία για να καταλάβουμε ότι κάτι έχει σπάσει.
Δεν χρειάζεται να κατέβουν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι στους δρόμους για να αντιληφθούμε ότι η κοινωνική πίεση έχει όρια.
Και δεν χρειάζεται να φτάσει μια δημοκρατία στο σημείο της σύγκρουσης κράτους και κοινωνίας για να καταλάβουμε ότι η κοινωνική ειρήνη δεν είναι αυτονόητη.
Η Γαλλία αυτές τις ημέρες μας δίνει ένα σκληρό μάθημα.
Περισσότερα από 350 λύκεια βρέθηκαν στο επίκεντρο κινητοποιήσεων μαθητών, με βασικά αιτήματα τις ελλείψεις εκπαιδευτικών, τις συνθήκες στα σχολεία και την ποιότητα της δημόσιας εκπαίδευσης. Οι κινητοποιήσεις συναντήθηκαν με ευρύτερες απεργίες εργαζομένων απέναντι στον προϋπολογισμό και στις περικοπές.
Και όταν η κοινωνική πίεση συναντά την οικονομική ανασφάλεια, την ακρίβεια και την αίσθηση ότι το κράτος δεν ακούει, η απόσταση από την ειρηνική διαμαρτυρία μέχρι τη σύγκρουση μπορεί να γίνει επικίνδυνα μικρή.
Αυτό είναι το πραγματικό μήνυμα της Γαλλίας.
Όχι ότι «έρχεται το 1789». Αλλά ότι καμία κυβέρνηση δεν μπορεί να θεωρεί δεδομένη την κοινωνική ανοχή.
Και τώρα ας κοιτάξουμε τον καθρέφτη.

