Μόνο με επέκταση των χωρικών υδάτων λύνεται το πρόβλημα στο Αιγαίο

27/01/2026

Φωτό: SLpress.gr

ΓΡΙΒΑΣ ΚΩΣΤΑΣ

Η γεωπολιτική ταυτότητα του διεθνούς συστήματος μεταλλάσσεται και έχουμε αναφερθεί παλαιότερα στο πώς οι αλλαγές αυτές ενδέχεται να επηρεάσουν στο μέλλον το Δίκαιο της Θάλασσας και τη δομή του ελληνοτουρκικού συστήματος. Ταυτοχρόνως, υποστηρίχθηκε ότι η γειτονική Τουρκία, που είναι πολύ πιο εναρμονισμένη από την Ελλάδα με τις τελευταίες εξελίξεις στη γεωπολιτική ταυτότητα του πλανήτη, κατανοεί ότι “οφείλει” να κυριαρχήσει στις κοντινές της θάλασσες (και στο Αιγαίο) αν θέλει να εκπληρώσει τις γεωπολιτικές της στοχοθετήσεις.

Το γεγονός αυτό την “αναγκάζει” να επιχειρήσει να ακρωτηριάσει την Ελλάδα, “ιμιοποιώντας” ουσιαστικά ολόκληρο το Αιγαίο και μετατρέποντάς το σε μια “υπεργκρίζα” ζώνη, με τελευταίο παράδειγμα την έκδοση NAVTEX, με διάρκεια ισχύος που φτάνει έως και τα δύο χρόνια, μέχρι το τέλος του 2027!

Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι η Τουρκία θα επιτύχει σίγουρα τους στόχους της. Για την ακρίβεια δεν είναι σίγουρο ούτε καν ότι θα επιχειρήσει να τους υλοποιήσει. Το “υποχρεούται” και το “οφείλει” δεν είναι αναπόφευκτες εξελίξεις. Δεν υπάρχουν νομοτελειακές καταστάσεις στη διεθνή πολιτική. Στην πραγματικότητα, η πορεία και οι επιλογές της Τουρκίας θα εξαρτηθούν σε σημαντικό βαθμό από τις επιλογές της Ελλάδας.

Οι εξελίξεις στην στρατιωτική τεχνολογία επιτρέπουν στην Ελλάδα να μετατρέψει την αρχιπελαγική δομή του Αιγαίου σε ένα αδιαπέραστο δίχτυ θανάτου για κάθε αντίπαλο. Με άλλα λόγια, η χώρα μας μπορεί να ενισχύσει αποφασιστικά τις αποτρεπτικές της ικανότητες, καθιστώντας εξαιρετικά επικίνδυνη για την Τουρκία την πολιτική του εξαναγκασμού που ακολουθεί (και όντως γίνονται βήματα προς αυτήν την κατεύθυνση).

Κ. ΓΡΙΒΑΣ: Το όραμα της απελευθέρωσης στο νέο γεωστρατηγικό περιβάλλον

ΠΗΓΗ: https://youtu.be/noYc17bwpEY?si=_xTMW_cfZ1TuRppy

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

🔴 #Ιράν: Η Παγίδα της Ιστορίας – Τι Αποκάλυψε ο #Κωνσταντίνος_Γρίβας για τη Νέα Παγκόσμια Σύγκρουση...

Με τον Λεωνίδα_Αποσκίτη, στην εκπομπή του #Ανδρέα_Μαζαράκη στα Παραπολιτικά, συζητώντας για τον #νέο_κόσμο που διαμορφώνεται. Με ταπεινότητα και χωρίς ξερολισμό και βεβαιότητες.

(Κυριακή 11-01-2026).

🔎 Το Ιράν — μια χώρα με αρχαία ψυχή και σύγχρονα τραύματα.

Από το πραξικόπημα του 1953 μέχρι την Ισλαμική Επανάσταση,

ο καθηγητής Κωνσταντίνος Γρίβας αποκαλύπτει πώς η Ιστορία έγινε παγίδα για ένα έθνος που στέκεται ξανά στο επίκεντρο του κόσμου.

🔥 Στο βίντεο αυτό, θα δείτε:

• Πώς το Ιράν από εχθρός της Ρωσίας έγινε αναγκαστικός της σύμμαχος.

• Πώς οι ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο καθόρισαν την πορεία του Ιράν με ένα μόνο πραξικόπημα.

• Γιατί η Ισλαμική Επανάσταση ήταν ένα ιστορικό ατύχημα.

• Τι ρόλο παίζουν σήμερα η Κίνα, η Ρωσία και οι Φρουροί της Επανάστασης.

• Και γιατί η νεολαία του Ιράν μπορεί να αλλάξει την ισορροπία ολόκληρης της Μέσης Ανατολής.

⚖️ Μια βαθιά γεωπολιτική ανάλυση, που συνδέει Ιστορία, Πολιτική, και Ανθρώπινες Τραγωδίες.

Κώστας Γρίβας: Η σύγκρουση για την παγκόσμια κυριαρχία ξεκινά - Το νέο κείμενο στρατηγικής των ΗΠΑ

Ο καθηγητής Κώστας Γρίβας σχολιάζει και αναλύει κρίσιμα σημεία από το επίσημο κείμενο της νέας παγκόσμιας στρατηγικής των ΗΠΑ, όπως παρουσιάστηκε από τον Λευκό Οίκο.

Στο κείμενο αποτυπώνεται μια σημαντική στροφή: οι Ηνωμένες Πολιτείες παραδέχονται ότι η εποχή της αδιαμφισβήτητης μονοκρατορίας έχει παρέλθει, αναγνωρίζοντας την άνοδο της Κίνας ως συστημικού ανταγωνιστή. Την ίδια στιγμή, ξεκαθαρίζουν ότι δεν πρόκειται να αποδεχθούν την ανάδειξη οποιασδήποτε άλλης δύναμης σε θέση παγκόσμιας ηγεμονίας.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η λέξη-κλειδί «Ρωσία». Η Ουάσινγκτον δηλώνει ότι επιδιώκει μια πιο ισορροπημένη σχέση με τη Μόσχα, αντιλαμβανόμενη πως μια σφιχτή στρατηγική σύμπραξη Ρωσίας–Κίνας θα λειτουργούσε εις βάρος των αμερικανικών συμφερόντων.

Η σύγκρουση για την παγκόσμια ισχύ έχει ήδη ξεκινήσει. Το διεθνές σύστημα μετασχηματίζεται και κάθε χώρα, κάθε περιφερειακός παίκτης, κάθε «πιόνι» αποκτά κρίσιμη σημασία στη μεγάλη παγκόσμια σκακιέρα.

ΠΗΓΗ:https://youtu.be/XEUIPcFt_y8?si=GZUzyYRLN9T-0PzW
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Γρίβας Κων/νος: Το μυστικό των 12 ν.μ. - Γιατί τα αποφεύγουν όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις

Γρίβας Κων/νος: Το μυστικό των 12 ν.μ.

 - Γιατί τα αποφεύγουν όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις (09-11-2025). Τι πραγματικά συμβαίνει με τα 12 ναυτικά μίλια; 

Γιατί εδώ και δεκαετίες καμία ελληνική κυβέρνηση δεν τολμά να τα κηρύξει; 

Ο καθηγητής Γεωπολιτικής και Σύγχρονων Στρατιωτικών Τεχνολογιών Κων/νος Γρίβας αποκαλύπτει το γεωπολιτικό παρασκήνιο, τη βαθιά τουρκική επιρροή και τον φόβο που κρατά την Ελλάδα «εγκλωβισμένη» ανάμεσα σε Δύση και Ανατολή. Μια συγκλονιστική ανάλυση για την Ελλάδα, την Τουρκία, το casus belli, τη «Γαλάζια Πατρίδα» και το μέλλον του Αιγαίου. 

------------------------------ 

Εδώ και σχεδόν μισό αιώνα, η Ελλάδα αποφεύγει να ασκήσει ένα από τα πιο θεμελιώδη δικαιώματά της στο διεθνές δίκαιο: την επέκταση των χωρικών της υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια. Μια απλή, νομοτελειακή πράξη κυριαρχίας έχει μετατραπεί σε εθνικό ταμπού. Όπως τονίζει ο κ. Γρίβας, αυτή η παράλειψη δεν είναι τυχαία· είναι το αποτέλεσμα ενός συστήματος που προτιμά τον φόβο από τη βούληση. Από τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη μέχρι τον Αλέξη Τσίπρα και τον Κυριάκο Μητσοτάκη, όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις έδειξαν την ίδια διστακτικότητα. 

Η δικαιολογία; 

Ο νέος Ψυχρός Πόλεμος – Μια γεωπολιτισμική πρόταση

08/11/2025

ΑΠΕ-ΜΠΕ /ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΜΠΟΥΓΙΩΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ

ΓΡΙΒΑΣ ΚΩΣΤΑΣ

Μια γεωπολιτισμική πρόταση της Ελλάδας και της Ορθοδοξίας για έναν πιο ειρηνικό κόσμο. Το διεθνές σύστημα σήμερα βρίσκεται σε μια φάση έντονα μεταβατική και ρευστή. Κινούμαστε προς μια νέα ιστορική περίοδο με πολλά ανταγωνιστικά στοιχεία.

Οι ανταγωνισμοί αυτοί έχουν εν πολλοίς υλική βάση (αλλαγές στα ισοζύγια στρατιωτικής ισχύος, στην τεχνολογία, σε ανταγωνισμούς για φυσικούς πόρους, ενέργεια κλπ). Ωστόσο, προκύπτουν και εντάσεις, οι οποίες προέρχονται από πολιτισμικά μεγέθη, τα οποία συνήθως λειτουργούν χωρίς να γίνονται αντιληπτά. Αναφερόμαστε σε κρυφά, αλλά εξαιρετικά επιδραστικά, στοιχεία στη συμπεριφορά των γεωπολιτικών δρώντων, τα οποία προέρχονται από τον πολιτισμικό τους πυρήνα.

Το φαινόμενο αυτό είναι πολύ έντονο στη Δύση, δεδομένου ότι αυτή παραμένει ο πιο σημαντικός παράγοντας διαμόρφωσης του διεθνούς συστήματος, ενώ η γεωπολιτική της ταυτότητα έχει οικοδομηθεί πάνω σε χριστιανογενή θεμέλια. Θεμελιώδεις κοσμοαντιλήψεις περί χρόνου, Ιστορίας, ταυτότητας και ανάγνωσης των “Άλλων” έχουν προκύψει από τον Δυτικό Χριστιανισμό (ο οποίος είναι ένα ξεχωριστό μέγεθος από τον γνήσιο Χριστιανισμό των Ελλήνων Πατέρων) και τη μετέπειτα εκκοσμίκευσή τους διαμέσου του Διαφωτισμού, του Ουμανισμού και γενικότερα αυτού που λέμε Νεωτερικότητα. Ο γραμμικός εσχατολογικός, τελεολογικός χρόνος είναι ένα τέτοιο στοιχείο, όπως και ο μανιχαϊσμός, η δυιστική ανάγνωση του κόσμου και του εαυτού, η λατρεία της ισχύος, όπως έχει τεκμηριώσει ο π. Νικόλαος Λουδοβίκος και μια σειρά από άλλα.

Όλα αυτά έχουν εισαγάγει ένα έντονα ανταγωνιστικό στοιχείο στη γεωπολιτική συμπεριφορά της Δύσης, το οποίο συνδυάζεται με μια σειρά ανταγωνιστικών αναγνώσεων του κόσμου, που χαρακτηρίζουν μη δυτικούς γεωπολιτικούς δρώντες, οι οποίες προκύπτουν από τη δική τους ιστορική πορεία και πολιτισμική ταυτότητα.

Γιατί τα 12 μίλια είναι αδιαπραγμάτευτα

23/10/2025

ΓΡΙΒΑΣ ΚΩΣΤΑΣ

Ο απόλυτος ελληνικός έλεγχος του Αιγαίου είναι αναγκαίος για την ίδια την επιβίωση της χώρας. Αυτή η θέση στην πραγματικότητα δεν είναι ούτε μαξιμαλιστική, ούτε ουτοπική και φυσικά ούτε εθνικιστική! Δεν είναι τίποτα παραπάνω από την παραδοχή της πραγματικότητας.

Η Ελλάδα δεν θέλει να κυριαρχήσει στο Αιγαίο για κανέναν άλλον λόγο παρά μόνο γιατί το Αιγαίο αποτελεί κομμάτι της επικράτειάς της. Αυτήν την απλή αλήθεια, την επιβεβαίωση της οποίας μας δίνει αβίαστα μια ματιά στον χάρτη, μας την κρύβει από τα μάτια μας μια συντονισμένη επίθεση πληροφοριακού πολέμου που διεξάγει εδώ και χρόνια η Άγκυρα εναντίον της πατρίδας μας. Κορυφαίο παράδειγμα, οι τελευταίες δηλώσεις του Χακάν Φιντάν για τα 12 μίλια.

Σε συνέντευξη του ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών δήλωσε ότι ελπίζει «να λυθούν τα προβλήματα του Αιγαίου, όσο είναι ο Μητσοτάκης στην εξουσία», συμβουλεύοντας τα εξής: «Εγώ δεν αποδέχομαι τα 12 μίλια, εσύ δεν αποδέχεσαι τα έξι, αυτά μπορούν να συζητηθούν», αποκαλύπτοντας μάλιστα ότι «σε ορισμένα σημεία αυτά συζητήθηκαν με τις διερευνητικές επαφές και προχώρησαν σε κάποια σημεία».

Ο Φιντάν ζητά παζάρεμα επί ενός κυριαρχικού δικαιώματος της χώρας, το οποίο προβλέπει και το διεθνές δίκαιο, παζάρεμα που μόνο κέρδη θα αποφέρει στην Τουρκία. Στην απάντησή του το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών, ανέφερε ότι «η Η Ελλάδα ασκεί ενεργητική και συνεπή εξωτερική πολιτική που στηρίζεται στις οικουμενικές αξίες του διεθνούς δικαίου και δεν ετεροκαθορίζεται. Από τις αρχές αυτές δεν πρόκειται να αποστεί και όποιος ενοχλείται οφείλει να το αποδεχθεί, διότι υποδείξεις και μομφές δεν είναι αποδεκτές».

Όμως, οι δηλώσεις Φιντάν ουδόλως είναι “στον αέρα”, με δεδομένο ότι στην χώρα μας υπάρχει ένα πολυπλόκαμο και πολυεπίπεδο δίκτυο Ελλήνων διαμορφωτών γνώμης, το οποίο είναι άκρως δεκτικό στην τουρκική επιχειρηματολογία. Το δίκτυο αυτό δεν περιορίζεται σε διαδικτυακούς στρατούς trolls στα social, αλλά εδώ και δεκαετίες αποτελεί μέρος του συστήματος εξουσίας. Το γεγονός ότι αντικειμενικά λειτουργούν σαν φερέφωνα των τουρκικών απόψεων δεν σημαίνει υποχρεωτικά ότι είναι όργανα της Άγκυρας. Σε κάποιες περιπτώσεις αρκεί και η ιδεολογική τύφλωση.
Τουρκικοί ισχυρισμοί και πραγματικότητα

Από τον Αυγουστίνο στην Τζούντιθ Μπάτλερ – Το εσωτερικό ρήγμα του δυτικού πνεύματος

26/09/2025

ΓΡΙΒΑΣ ΚΩΣΤΑΣ

Η Δύση συνηθίζει να βλέπει τον εαυτό της ως φορέα της ελευθερίας, της προόδου και της ορθολογικότητας. Ωστόσο, πίσω από αυτό το αφήγημα κρύβεται μια βαθιά κρίση ταυτότητας, η οποία δεν είναι προϊόν της σημερινής εποχής αλλά έχει ρίζες που φτάνουν πολύ πίσω. Στον χριστιανισμό της Ύστερης Αρχαιότητας, οι κοσμοαντιλήψεις του οποίου διαμόρφωσαν εν πολλοίς τον δυτικό πολιτισμό.

Αν θέλουμε να κατανοήσουμε τη σημερινή σύγχυση – από την πολιτική πόλωση μέχρι τη διαμάχη γύρω από την ταυτότητα φύλου – οφείλουμε να επιστρέψουμε στις απαρχές και να δούμε πώς συγκροτήθηκε οντολογικά ο δυτικός άνθρωπος. Αναλυτικότερα, η αρχαία ελληνική παράδοση αντιμετώπισε τον άνθρωπο ως ψυχοσωματική ενότητα. Από τον Όμηρο μέχρι τους Πατέρες της Εκκλησίας, η ψυχή χωρίς το σώμα δεν ήταν πλήρης. Στην Οδύσσεια, οι ψυχές των νεκρών είναι σκιές, ένα “υπόλειμμα” ζωής. Ο άνθρωπος όφειλε να αναζητήσει την αλήθεια και την ελευθερία, όχι αποκομμένος από το σώμα του αλλά μέσα στην ενότητά του. Στη Δύση, όμως, με τον Αυγουστίνο, άρχισε να προκύπτει ένας άλλος δρόμος.

Υπό την επίδραση φιλοσόφων σαν τον Πλωτίνο και πνευματικών ρευμάτων όπως ο γνωστικισμός, ο άνθρωπος ορίζεται ως ένα ιεραρχικό και ανταγωνιστικό δίπολο. Ψυχή / πνεύμα εναντίον σώματος. Η δε ανώτερη ψυχή οφείλει να κυριαρχήσει πάνω στο κατώτερο σώμα και στα πάθη του, απαλλάσσοντας τον άνθρωπο από το βάρος του και οδηγώντας τον στην τελειότητα. Έτσι, το σώμα αντιμετωπίζεται ως πεδίο αδυναμίας και υποταγής, ενώ η σωτηρία συνδέεται με την υπέρβαση ή ακόμη και με την περιφρόνησή του.

Αυτό το σχήμα δεν έμεινε μια θεολογική λεπτομέρεια αλλά διαμόρφωσε τον τρόπο που η Δύση αντιλαμβάνεται τον εαυτό της μέχρι σήμερα. Το σώμα προβάλει αντιστάσεις, οι οποίες πρέπει να κατανικηθούν. Το ανώτερο πνεύμα πρέπει να νικήσει το κατώτερο σώμα δια της ισχύος. Η ισχύς και η βούληση λοιπόν τοποθετούνται στον πυρήνα της οντολογίας του ανθρώπου, έχοντας ήδη πριν τοποθετηθεί στην οντολογία του Θεού.

Συγκεκριμένα, ο Καθηγητής π. Νικόλαος Λουδοβίκος, είναι αυτός που έχει πρώτος μιλήσει για τη “θεολογία της δύναμης”, η οποία χαρακτήρισε μεγάλο μέρος της δυτικής χριστιανικής παράδοσης. Σύμφωνα με αυτήν, ο Θεός νοείται πρωτίστως ως απόλυτη βούληση και ισχύς και ο άνθρωπος καλείται να μιμηθεί αυτήν την κυριαρχία. Αυτή η πρόσληψη ενίσχυσε την πολιτισμική έμφαση στη βούληση, στην υπέρβαση των ορίων, στην κατάκτηση της φύσης. Αντιθέτως, η ορθόδοξη παράδοση προβάλλει τον Θεό ως σχέση αγάπης, ως κοινωνία προσώπων, και τον άνθρωπο ως μέτοχο αυτής της κοινωνίας.

Ο Αυγουστίνος συναντά τη Τζούντιθ Μπάτλερ

Έρχεται νέα παγκόσμια τάξη – Η Ελλάδα πιόνι ή παίκτης; | Κώστας Γρίβας

🌍 Ο καθηγητής Γεωπολιτικής Κώστας Γρίβας αναλύει τις ραγδαίες αλλαγές στην παγκόσμια γεωπολιτική σκακιέρα και θέτει το κρίσιμο ερώτημα: 

👉 Θα είναι η Ελλάδα απλό πιόνι στις αποφάσεις άλλων ή θα γίνει παίκτης που καθορίζει τις εξελίξεις;

 Στη συνέντευξη: Η νέα παγκόσμια τάξη και η μετατόπιση ισχύος ΗΠΑ – Ρωσίας – Κίνας. Οι γεωπολιτικοί κίνδυνοι και ευκαιρίες για την Ελλάδα και την Κύπρο. Ο ρόλος της Ανατολικής Μεσογείου στη σύγκρουση των μεγάλων δυνάμεων. Οι επιλογές που κρίνουν αν η Ελλάδα θα παραμείνει θεατής ή θα γίνει πρωταγωνιστής. 

📌 Μια συνέντευξη-ορόσημο με τον Κώστα Γρίβα που φωτίζει τα μεγάλα διλήμματα της εποχής μας.


ΠΗΓΗ:https://youtu.be/mzgkurwZPB0?si=5Eh1m8QLfISNa_Tp
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Το Γεωπολιτικό ντόμινο, οι παγκόσμιες ανακατανομές ισχύος και η Ελλάδα

Σωτήρης Μητραλέξης - Κωνσταντίνος  Γρίβας - Δημήτρης Σταθακόπουλος

Μια μεγάλη συζήτηση για τις οριακές γεωπολιτικές, γεωστρατηγικές, οικονομικές και εθνικές πτυχές των μεγάλων και περιφερειακών ανασχεδιασμών ισχύος και συμφερόντων με παγκόσμια διάσταση. Μεταδόθηκε στις 28 Ιουν 2025 απο την εκπομπή «Αντιθέσεις» και θεωρώ οτι αξιζει να αφιερώσει ο καθένας μας περίπου 3 ώρες (2:50), για να ακούσει μια εξαιρετική ανάλυση πολιτικού ρεαλισμού!

 

Ο γενικευμένος πόλεμος στην Μέση Ανατολή , η αλλαγή του "χάρτη" της στο πεδίο των δυνάμεων προβολής ισχύος και η επίδραση στις παγκόσμιες γεωστρατηγικές τοποθετήσεις

Η εύθραυστη εκεχειρία Ισραήλ- Ιράν, τι σηματοδοτεί στο βάθος, ο ρόλος που διαμορφώνει για την υπερδύναμη στο διεθνές πεδίο ο Τράμπ, οι θέσεις Κίνας - Ρωσίας - Ινδίας και οι άλλοι περιφερειακοί παίκτες

Οι προεκτάσεις στους  μεγάλους ενεργειακούς δρόμους, τις εφοδιαστικές αλυσίδες και οι διεθνοπολιτικές συνέπειες

Τι σκηνικό διαμορφώνεται στην Ανατολική Μεσόγειο, ο ρόλος της Τουρκίας και η θέση της Ελλάδας σε ένα κόσμο γενικευμένης αβεβαιότητας

Πόσο καλός σκακιστής μπορεί να είναι ένας “καρπαζοεισπράκτορας”;

27/07/2025

ΓΡΙΒΑΣ ΚΩΣΤΑΣ

Με το αλβανικό υπουργείο Άμυνας να παρουσιάζει χάρτη με ελληνικές περιοχές (Κέρκυρα, Ηγουμενίτσα, Άρτα, Ιωάννινα, Πρέβεζα, Γρεβενά) και έπειτα από τα απανωτά χαστούκια που δέχτηκε η χώρα μας μέχρι και από την κυβέρνηση της Τρίπολης στην Λιβύη, εκτιμούμε πως κομίζουμε γλαύκας εις Αθήνας, αν επισημάνουμε ότι μία από τις μεγάλες παθογένειες της Ελλάδας είναι η έλλειψη υψηλής στρατηγικής.

Η έλλειψη αυτή εδράζεται σε μια διάχυτη στην κοινωνία φαταλιστική άποψη περί ανύπαρκτης, “τελειωμένης”, Ελλάδας – καταδικασμένης να παίζει ρόλο καρπαζοεισπράχτορα, όσο και αν πρωθυπουργός αυτοχαρακτηρίζεται «σκακιστής», την στιγμή που, για παράδειγμα, δηλώνει πως η ηλεκτρική διασύνδεση με την Κύπρο θα πραγματοποιηθεί όταν το επιτρέψουν οι… «γεωπολιτικές συνθήκες», δηλαδή η Τουρκία!

Αυτή η προναφερόμενη αντίληψη περί “τελειωμένης” με τη σειρά της στηρίζεται πάνω σε μια άτυπη αντίληψη περί “τέλους της Ιστορίας”, που κυριαρχεί στις ελληνικές ελίτ. Δηλαδή στην πίστη ότι τα έθνη έχουν παρακμάσει ως διεθνοπολιτικά υποκείμενα και ότι πλέον ο έλεγχος στο παγκόσμιο σύστημα ασκείται και θα ασκείται από τις απρόσωπες δυνάμεις της παγκοσμιοποίησης, ή από μεταεθνικά γεωπολιτικά σχήματα, όπως είναι για παράδειγμα η ΕΕ (όσο και αν οι κατά καιρούς ηγεσίες κομπάζουν περί του αντιθέτου0. Άρα, η Ελλάδα καλώς έχει επιλέξει την γεωπολιτική αυτοεξάλειψή της, αφού “αυτό είναι το σωστό”, ή έστω το “αναπόφευκτο”.

Το Γεωπολιτικό Ντόμινο οι παγκόσμιες ανακατανομές ισχύος και η Ελλάδα

Στις "Αντιθέσεις" μια μεγάλη συζήτηση για τις οριακές γεωπολιτικές, γεωστρατηγικές, οικονομικές και εθνικές πτυχές των μεγάλων και περιφερειακών ανασχεδιασμών ισχύος και συμφερόντων με παγκόσμια διάσταση

Ο γενικευμένος πόλεμος στην Μέση Ανατολή , η αλλαγή του "χάρτη" της στο πεδίο των δυνάμεων προβολής ισχύος και η επίδραση στις παγκόσμιες γεωστρατηγικές τοποθετήσεις

Η εύθραυστη εκεχειρία Ισραήλ- Ιράν το σηματοδοτεί στο βάθος, ο ρόλος που διαμορφώνει για την υπερδύναμη στο διεθνές πεδίο ο Τράμπ, οι θέσεις Κίνας - Ρωσίας - Ινδίας και οι άλλοι περιφερειακοί παίκτες

Οι προεκτάσεις στους μεγάλους ενεργειακούς δρόμους, τις εφοδιαστικές αλυσίδες και οι διεθνοπολιτικές συνέπειες

Τι σκηνικό διαμορφώνεται στην Ανατολική Μεσόγειο , ο ρόλος της Τουρκίας και η θέση της Ελλάδας σε ένα κόσμο γενικευμένης αβεβαιότητας

Που και πως οδηγείται ο σύγχρονος κόσμος μας και οι κοινωνίες ;

Στο στούντιο της εκπομπής ο Δρ. Σωτήρης Μητραλέξης

Κ. Γρίβας: Επιχειρήσεις προπαγάνδας και ο αφανής έλεγχος των εθνών

Οι πρόσφατες αποκαλύψεις στις ΗΠΑ για τα κονδύλια και τη λειτουργία μιας φαινομενικά ανθρωπιστικής οργάνωσης φέρνουν στο προσκήνιο την πραγματική δράση των μυστικών υπηρεσιών, οι οποίες λειτουργούν ως μηχανισμός ελέγχου των λαών και των εθνών μέσω επιχειρήσεων βαθιάς προπαγάνδας.

Οι Γεωπολιτικές εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, ο ρόλος των ΗΠΑ και η θέση της Ελλάδας

Στην εκδήλωση συμμετείχαν ως ομιλητές ο Άγγελος Συρίγος, Καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και Εξωτερικής Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και Βουλευτής, ο Γιώργος Αϋφαντής, πρέσβης ε.τ., και ο Κωνσταντίνος Γρίβας, Καθηγητής Γεωπολιτικής και Σύγχρονων Στρατιωτικών Τεχνολογιών. 

Οι τρεις ομιλητές ανέλυσαν τις γεωπολιτικές εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, τον ρόλο των Ηνωμένων Πολιτειών και τη θέση της Ελλάδας σε ένα ασταθές και διαρκώς μεταβαλλόμενο γεωπολιτικό περιβάλλον. Οι εξαιρετικές τοποθετήσεις των ομιλητών και η δημιουργική συμμετοχή του κοινού, με σειρά ερωτήσεων, κράτησαν αμείωτο το ενδιαφέρον ως το τέλος.

Συρία: Ποιο είναι το σχέδιο Ερντογάν, οι Κούρδοι, το Ισραήλ και το Ιράν

Ο καθηγητής γεωπολιτικής στη σχολή Ευελπίδων, Κώστας Γρίβας μιλάει στο κανάλι της «Ν»

ΓΡΙΒΑΣ: Η Ελλάδα συζητά τη μετατροπή της σε γεωπολιτικό φάντασμα

Η συζήτηση με την Τουρκία επί θεμάτων σκληρής κυριαρχίας όπως είναι το μονομερές δικαίωμα της Ελλάδας να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια, συνιστά πράξη συνθηκολόγησης και γεωπολιτικού ακρωτηριασμού.

Κύπρος 50 Χρόνια τουρκικής κατοχής - Συνάντηση - Συζήτηση

Κύπρος 50 Χρόνια τουρκικής κατοχής Συνάντηση - Συζήτηση | 2η ημέρα

Η Εταιρεία Κρητικών Σπουδών – ‘Ιδρυμα Γεωργίου και Αρτεμισίας Καψωμένου και η Ένωση Πολιτιστικών Φορέων Επαρχίας Κισάμου (ΕΠΟΦΕΚ), συνεπείς προς την πατροπαράδοτη σχέση αλληλεγγύης μεταξύ της Κρήτης και της Κύπρου, που στα δημοτικά τραγούδια αποκαλούνται «αδερφές», οργανώνουν στην πόλη των Χανίων, στο Αμφιθέατρο της Συνεταιριστικής Τράπεζας Χανίων (Ελευθ. Βενιζέλου 28), Παρασκευή, 27 Σεπτεμβρίου, ώρα 17.30, και Σάββατο, 28 Σεπτεμβρίου 2024, ώρα 18.00, εκδήλωση Μνήμης για τη θλιβερή επέτειο των 50 χρόνων από την τουρκική εισβολή και κατοχή εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας, με θέμα: «Το Κυπριακό σε κρίσιμους καιρούς. Συνάντηση – συζήτηση».

  Στην εκδήλωση μετέχουν εξέχουσες προσωπικότητες, Ελλαδίτες και Κύπριοι, πανεπιστημιακοί, διπλωμάτες, στρατιωτικοί, δημοσιογράφοι και ειδικοί ερευνητές:

  Γεώργιος Αϊφαντής, Διπλωμάτης, Πληρεξούσιος Υπουργός Α' επί τιμή, Μέλος της Επιτροπής για την Εθνική Κυριαρχία και την Κύπρο (ΕΠ.Ε.Κ.Κ).

  Κωνσταντίνος Γρίβας, Καθηγητής στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, Διδάσκων στο Τμήμα Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του Ε.Κ.Π.Α.

  Διονύσης Δρόσος, Ομότ. καθηγητής Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης  

Τι αποκαλύφθηκε στο σεμινάριο του ΚΕΔΙΣΑ για την Κύπρο

Tο Κέντρο Διεθνών Στρατηγικών Αναλύσεων – ΚΕΔΙΣΑ διοργάνωσε με μεγάλη επιτυχία την Δευτέρα 23 Σεπτεμβρίου 2024 διαδικτυακή εκδήλωση (webinar) με θέμα: «Οι προκλήσεις για την επίλυση του Κυπριακού 50 χρόνια μετά τον Αττίλα». Συντονιστής του webinar ήταν ο Αντιπρόεδρος Δ.Σ. & Δ/ντης Ερευνών του ΚΕΔΙΣΑ Δρ. Παναγιώτης Σφαέλος. Ομιλητές ήταν: ο Δρ. Γεώργιος Λεβέντης (Διεθνολόγος και Εκτελεστικός Δ/ντης International Security Forum), ο Δρ. Κωνσταντίνος Γρίβας (Καθηγητής Γεωπολιτικής και Σύγχρονων Στρατιωτικών Τεχνολογιών στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων) και ο Δρ. Χρήστος Ζιώγας (Επίκουρος Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων Πανεπιστημίου Αιγαίου-Μέλος Επιστημονικής Επιτροπής ΚΕΔΙΣΑ).

Στην εισαγωγική του ομιλία ο Ιδρυτής & Πρόεδρος Δ.Σ. ΚΕΔΙΣΑ Δρ. Ανδρέας Γ. Μπανούτσος ανέφερε ότι το ΚΕΔΙΣΑ έχει πλέον καθιερώσει να διοργανώνει μία εκδήλωση για το Κυπριακό κατά την περίοδο που συμπίπτει με την διεξαγωγή της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη συμβάλλοντας με αυτό τον τρόπο στην ανάδειξη ενός μείζονος εθνικού θέματος. Η εκδήλωση αυτή φέτος έχει πρόσθετο ενδιαφέρον λόγω της συμπλήρωσης 50 χρόνων από την εισβολή του Αττίλα στην Κύπρο και της προκλητικής πρωτοβουλίας του Τούρκου Προέδρου Ταγίπ Ερντογάν να ζητήσει αναγνώριση του ψευδοκράτους της κατεχόμενης Βόρειας Κύπρου από τα Ηνωμένα Έθνη.

Οι προοπτικές επίλυσης του Κυπριακού στο σύγχρονο ασταθές γεωπολιτικό περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από τον έντονο ανταγωνισμό μεταξύ Δύσης και Ανατολής αποτελεί μία δύσκολη εξίσωση. Η Ελλάδα ωστόσο θα πρέπει να επιμείνει στη συνέχιση των προσπαθειών για μία δίκαιη και βιώσιμη λύση του Κυπριακού. 

Η Ελλάδα θα πρέπει να επιδιώξει μία λύση του Κυπριακού που θα εδράζεται στους ακόλουθους πυλώνες: 

α) τον τερματισμό της Τουρκικής στρατιωτικής κατοχής και την απόσυρση των Βρετανικών στρατιωτικών βάσεων που αποτελούν κατάλοιπο της εποχής της αποικιοκρατίας 

β) την παραμονή των ειρηνευτικών δυνάμεων του ΟΗΕ και της ΕΛΔΥΚ, 

γ) την κατάργηση του αναχρονιστικού καθεστώτος των εγγυήσεων που δεν είναι συμβατές με το ευρωπαϊκό κεκτημένο, 

δ) την απόρριψη της λύσης των δύο κρατών που προωθεί  η Άγκυρα και την εφαρμογή των αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Έχει σχέση ο Δυτικός Χριστιανισμός με τον “ανθρωπόθεο” και τη woke ατζέντα;

ΓΡΙΒΑΣ ΚΩΣΤΑΣ

Στη δημόσια αντιπαράθεση για τον γάμο ομόφυλων έχει επιβληθεί ένα παραπλανητικό στερεότυπο. Και το στερεότυπο αυτό είναι πως, όσοι αντιδρούν σε αυτόν και στο ευρύτερο αφήγημα μέσα στο οποίο αυτός εντάσσεται, είναι θρησκόληπτοι φονταμενταλιστές, ενώ αυτοί που είναι υπέρ παλεύουν για την απαλλαγή της κοινωνίας από θρησκευτικούς σκοταδισμούς.

Στην πραγματικότητα όμως, το ευρύτερο αφήγημα το οποίο υπηρετεί η woke ατζέντα, μέρος της οποίας είναι ο γάμος ομόφυλων, αποτελεί έκφανση του σκληρού πυρήνα του Δυτικού Χριστιανισμού. Όπως ο γράφων υποστήριξε σε προηγούμενο άρθρο του στο SLpress, το ευρύτερο αφήγημα είναι η άρνηση των διαφορετικών ρόλων των δύο φύλων σε μια οικογένεια, αυτόν του πατέρα και της μητέρας. Και αυτή προκύπτει από την άρνηση της ύπαρξης βιολογικών διαφορών μεταξύ των φύλων και εν τέλει από την άρνηση της ίδιας της έννοιας του βιολογικού φύλου. Το φύλο θεωρείται ως μια αυθαίρετη “φαντασιακή” κατασκευή και τίποτε άλλο.

Όμως, αυτή η άρνηση της ίδιας της βιολογίας, που θα ήταν αδύνατη για οποιονδήποτε άλλο πολιτισμό στην ιστορία της Ανθρωπότητας, καθίσταται δυνατή εξαιτίας της τεράστιας αυτοπεποίθησης που έχει προσδώσει στον άνθρωπο της μετανεωτερικής Δύσης το κοσμοείδωλο του “ανθρωποθεού” (man-god), το οποίο εντάσσεται στον σκληρό πυρήνα του Δυτικού Πολιτισμού και προέρχεται από τον Δυτικό Χριστιανισμό.

Ποιος γέννησε τον “ανθρωπόθεο”

Αναλυτικότερα, η παρακμή του Χριστιανισμού στη Δύση και η άνοδος του Ανθρωπισμού ουσιαστικά οδήγησε στην αντικατάσταση του Θεού στη συλλογική συνείδηση των ανθρώπων από την πίστη στις δυνατότητες του ίδιου του Ανθρώπου. Δηλαδή, δημιουργήθηκε το κοσμοείδωλο του “ανθρωποθεού”, όπως το περιγράφει ο Ντοστογιέφσκι στο βιβλίο του οι “Δαιμονισμένοι”. Με απλά λόγια, ο άνθρωπος επιχείρησε να υποκλέψει τις αρμοδιότητες και τις δυνατότητες του θεού και να θεοποιηθεί ο ίδιος.

Το αφήγημα περί ανυπαρξίας φύλων και ο μανδύας περί ισότητας δικαιωμάτων

ΓΡΙΒΑΣ ΚΩΣΤΑΣ

Η συζήτηση που γίνεται σήμερα για το θέμα του γάμου ατόμων του ιδίου φύλου τείνει να αγνοεί το ευρύτερο πλαίσιο, μέσα στο οποίο διεξάγεται αυτή η συζήτηση. Και το ευρύτερο πλαίσιο είναι η υπαρξιακή κρίση που αντιμετωπίζει σήμερα ο Δυτικός Πολιτισμός, ο οποίος φαίνεται πως έχει κηρύξει έναν ανελέητο πόλεμο σε πάσης μορφής συλλογικές ταυτότητες, προωθώντας ως απόλυτα κυρίαρχο και ανεξέλεγκτο πολιτικό υποκείμενο το “απέραντο” άτομο. Δηλαδή, το άτομο που δεν αντιμετωπίζει κανενός είδους περιορισμούς, ούτε καν από την ίδια τη φύση και που δια των επιλογών του μπορεί να ορίζει τα πάντα, ακόμη και το φύλο του!

Ας ξεκινήσουμε εξετάζοντας αν ο γάμος είναι απαραίτητος σε ζευγάρια ανθρώπων του ιδίου φύλου ώστε να έχουν τα ίδια δικαιώματα με τα ζευγάρια ανθρώπων διαφορετικού φύλου. Όπως έχουν υποστηρίξει πολλοί επιστήμονες, αρμοδιότεροι του γράφοντος, η απάντηση είναι όχι. Πολλά ετερόφυλα ζευγάρια σήμερα (ο γράφων έχει τρία στον οικογενειακό και φιλικό του περίγυρο) έχουν επιλέξει να κάνουν σύμφωνο συμβίωσης και όχι γάμο. Τα ζευγάρια αυτά κανένα πρόβλημα δεν φαίνεται να έχουν με τα παιδιά τους και τα δικαιώματα των συζύγων, σε περίπτωση απώλειας του ενός ή του άλλου, όπως επιμένει ο επικοινωνιακός μηχανισμός προώθησης του γάμου ατόμων διαφορετικού φύλου. Και εν πάση περιπτώσει, αν υπάρχουν προβλήματα, αυτά θα μπορούσαν να επιλυθούν με επιπρόσθετες νομικές ρυθμίσεις.

Η στοχοθέτηση, λοιπόν, δεν είναι η ισότητα στην κοινωνία και έναντι του νόμου ζευγαριών του ιδίου και του άλλου φύλου, αλλά η εξυπηρέτηση ενός ευρύτερου αφηγήματος. Αυτό είναι η άρνηση των βιολογικών διαφορών μεταξύ των φύλων και των ρόλων τους στην οικογένεια, ως πατέρας και μητέρα. Αυτό φαίνεται και από δηλώσεις (επωνύμων και μη) του τύπου ότι οι γυναίκες δεν είναι γυναίκες αλλά γενικά άνθρωποι με μήτρα.

Επίσης έχουμε την εκδήλωση της επιθυμίας ανδρών να θηλάσουν τα παιδιά τους ή ακόμη και να τα κυοφορήσουν και μια σειρά από άλλα. Η τάση αποτυπώνεται σε σχετικές φωτογραφίες που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο, απεικονίζοντας δύο άντρες όπως ένα παραδοσιακό ζευγάρι στο μαιευτήριο, με τον έναν να είναι ξαπλωμένος, ωσάν μόλις να έχει γεννήσει και να σφίγγει στο γυμνό του στήθος το μωρό, ενώ ο περήφανος πατέρας να χαμογελάει καθισμένος στο πλάι του κρεβατιού.