Συγκλονιστική είναι η μαρτυρία της Βασιλικής Κόκκαλη, η οποία επέβαινε στο τρίτο βαγόνι της επιβατικής αμαξοστοιχίας που ενεπλάκη στο δυστύχημα στα Τέμπη, όπως την καταθέτει σε συνέντευξη που παραχωρεί στην στην ελληνική έκδοση της Deutsche Welle.
«Είμαι η Βασιλική Κόκκαλη, συνταξιούχος.
Είμαι μία εκ των επιζώντων. Βρισκόμουν στο τρίτο βαγόνι. Ταξίδευα.
Δεν καθόμουνα στη θέση στην οποία έγραφε το εισιτήριό μου.
Είχα πάει λίγο πιο πίσω, γιατί βρήκα πρίζα για να φορτίσω το κινητό μου.
Δεν πρόλαβα στην ουσία να καθίσω στο κάθισμά μου, έβγαλα το παλτό μου και ετοιμαζόμουν να πάρω την κόρη μου τηλέφωνο για να της πω ότι θα καθυστερήσουμε.
Με το που ξεκινάει το τρένο, σε πολύ λίγο χρόνο, φεύγω με δύναμη στο απέναντι κάθισμα.
«Τι είναι αυτό;», σκέφτηκα. Επανέρχομαι στη θέση μου.
Δεν προλαβαίνω να ακουμπήσω την πλάτη μου.
Έρχεται δεύτερο φρενάρισμα.
Ξανά φεύγω πάλι μπροστά.
Επανέρχομαι.
Και τρίτο φρενάρισμα.
Στο τρίτο φρενάρισμα έφυγα με το κεφάλι και βρέθηκα έξω στο χώμα, εγκλωβισμένη.
Ήμουνα ανάσκελα, έβλεπα το βαγόνι που καιγόταν με τα παιδιά.
Εγώ παρέμεινα εγκλωβισμένη εκεί, αλλά και άλλοι.
Ήταν η Ιφιγένεια Μήτσκα, το κοριτσάκι από τα Γιαννιτσά. Κάποια στιγμή με ρώτησε «Θα βγούμε;».
Λέω «κοριτσάκι μου, θα βγούμε, θα έρθει βοήθεια.
Δεν μπορεί σε ένα τέτοιο δυστύχημα να μην εμφανιστεί βοήθεια».
Εμένα ήρθαν δύο φοιτητές και με βοηθήσανε, τράβηξαν πράγματα, αυτοί με σήκωσαν.
Άρχισα να ψάχνω το κινητό μου, γιατί ήταν σκοτάδι.
Το βαγόνι είχε διαλυθεί εντελώς.
Δεν υπήρχε.
Στην ουσία δεν μπορούσες να περπατήσεις.
Έφευγες με την κλίση που είχε πάρει, έφευγες κάτω…
Έβαλα έναν φοιτητή και έσπασε το παράθυρο, το μικρό που είναι τελευταίο στο βαγόνι πίσω-πίσω και λέω θα τους βγάζουμε από δω, θα μείνω κι εγώ, δεν θα κατέβω, θα βοηθάω με τον φακό μου, κάτι άλλο δεν μπορώ να κάνω.
– Πότε ήρθαν τα σωστικά συνεργεία;
Λυπάμαι που το λέω, αλλά δεν ήρθαν.
Πρέπει να έμεινα 35 με 40 λεπτά μέσα στο βαγόνι.
Μέσα στο βαγόνι δεν μπορούσες να πάρεις αναπνοή.
Ήταν απίστευτη η οσμή.
Δεν ήτανε μυρωδιά φωτιάς, δεν είχε να κάνει αυτό με τη συνηθισμένη φωτιά, με βαλίτσες που καίγονται, με πλαστικά, με καλώδια. Ήταν κάτι άλλο.
Ήταν χημικό, δηλαδή ένιωθες να καίγεται το εσωτερικό σου. Ήταν απίστευτο.
