Από τον Γιώργο Τασιόπουλο
Εκπαιδευτικό
Ήρθε η οδυνηρή ώρα να σε αποχαιρετήσουμε αδερφέ μου Σταύρο.
Όλοι εμείς με βαθειά θλίψη συναχθήκαμε σήμερα γιατί έφυγε ένας όμορφος άνθρωπος.
Ο Σταύρος Καλοφωλιάς υπήρξε ενα πρότυπο πολίτη και καλού οικογενειάρχη, σπάνιας γενναιοδωρίας άνθρωπος που άξια διακόνησε τον τόπο του.
Υπήρξε παράδειγμα έντιμου δημάρχου με όραμα για την πόλη μας.
Ένας άριστος γιατρός επιστήμονας που υπηρέτησε τον συνάνθρωπο.
Πάνω απ’ όλα τεράστια είναι η απώλειά ενός καλόκαρδου συμπολίτη μας.
Στη μνήμη μας θα μείνεις Σταύρο πάντα χαμογελαστός,
με μεγάλη, ανοιχτή, θερμή αγκαλιά!
Άνθρωπος γλυκύτατος, ανοικτός στο πνεύμα, νηφάλιος, αθεράπευτα ρομαντικός,
όρθιος στην ψυχή, αριστοκράτης στο παράστημα,
υπηρέτης της ολότητας,
αιώνιος έφηβος, γεμάτος συναισθήματα, ζείδωρος και συνεχώς δραστήριος, αστείρευτη πηγή ζωντάνιας, ανεξάντλητης ενέργειας και θετικής σκέψης!
Ήταν ο Σταύρος ένα σπάνιο είδος ανθρώπου για τη σημερινή εποχή.
Αγαπημένε φίλε, τις τελευταίες δεκαετίες υπήρξες όπως σε ήθελε ο κοινός μας Δάσκαλος και φίλος μας Μιχάλης Χαραλαμπίδης, συναθλητής στους κοινούς μας αγώνες για την κοινωνία, τον τόπο, την πατρίδα μας...
Συναντηθήκαμε σε κοινά αναγνώσματα, αλληλοτροφοδοτηθήκαμε στην δίψα μας για ένα νέο όραμα.
Η αγωνία μας κοινή για τον τόπο, για την αναγέννησή του, τη διέξοδο από την παρακμή, την αναζήτηση της ελπίδας!
Ήσουν πάντα αισιόδοξος!
Έφυγες πιστός στη φράση του Αριστοτέλη: «Όταν η πόλη στασιάζει ουδείς δικαιούται να μένει αμέτοχος».
Πορεύτηκες πάντα ελεύθερα, με αρετή και τόλμη!
Ανήσυχος ως το τέλος για τα επερχόμενα και τους ταπεινωτικούς συμβιβασμούς, ήθελες τον ελληνισμό με οικουμενική ματιά.
Την πατρίδα μας να ζει και να προοδεύει με τον κόπο του λαού της και όχι αποικία χρέους.
