Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΛΑΙΟΚΟΜΙΑ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΖΟΝΤΑΙ….

Του Ηλία Α. Κανάκη

Παραγωγοί και ελαιοτριβείς σε οικονομικό στραγγαλισμό. Κυβέρνηση, βουλευτές και συνδικαλιστική εκπροσώπηση σε παρατεταμένες διακοπές.

Η φετινή ελαιοκομική χρονιά δεν είναι απλώς δύσκολη. Είναι ακόμη μία χρονιά κατά την οποία ο Έλληνας παραγωγός και ο ελαιοτριβέας καλούνται να αποδείξουν πόσο αντέχουν πριν καταρρεύσουν οικονομικά.

Χαμηλές τιμές ελαιολάδου, πανάκριβα μεροκάματα συγκομιδής, ενέργεια στα ύψη, μεταφορικά, λειτουργικά έξοδα και μια κυβέρνηση που αντιμετωπίζει την ελληνική παραγωγή σαν ανεπιθύμητο συγγενή.

Το κράτος θέλει το ελαιόλαδο για τις εξαγωγές, την ελιά για τις φωτογραφίες και τον παραγωγό μόνο για να εισπράττει φόρους.

Στα ελαιοτριβεία η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο. Το ηλεκτρικό ρεύμα αποτελεί πλέον δυσβάσταχτο κόστος, που σε ορισμένες περιπτώσεις απειλεί να ξεπεράσει ακόμη και το συνολικό δικαίωμα λειτουργίας τους.

Δηλαδή να δουλεύουμε, να πληρώνουμε προσωπικό, συντηρήσεις, ασφαλιστικές εισφορές, μεταφορικά και στο τέλος να βάζουμε χρήματα από την τσέπη μας για να πληρώνεται ο ενεργειακός παραλογισμός;

Να κλείσουν τα ελαιοτριβεία για να γίνουμε ανταγωνιστικοί, λέει ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας.

Του Ηλία Κανάκη

Να κλείσουν τα ελαιοτριβεία για να γίνουμε ανταγωνιστικοί, λέει ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας.

Αντί να ντραπεί για την εγκατάλειψη της ελληνικής παραγωγής, μας προτείνει ουσιαστικά να εξαφανίσουμε τον μικρό παραγωγό, τον οικογενειακό ελαιοτριβέα και ολόκληρα χωριά που ζουν από την ελιά.

Αυτή είναι, λοιπόν, η περίφημη ανταγωνιστικότητα τους;

Να κλείσουν τα ελαιοτριβεία. Να μείνουν λίγες τεράστιες μονάδες. Να συγκεντρωθεί η παραγωγή στα χέρια των λίγων. Και ο αγρότης να γίνει υπάλληλος ή να εγκαταλείψει τη γη του.

Γιατί το όραμα δεν είναι Καμια Ελλάδα με χιλιάδες παραγωγούς που ζουν αξιοπρεπώς από τον μόχθο τους.

Το όραμα φαίνεται να είναι μια Ελλάδα όπου η ελιά, το λάδι και ο πλούτος της υπαίθρου θα περνούν από τα χέρια των πολλών στα ταμεία των λίγων.

Τρία mega ελαιοτριβεία, λένε κάποιοι. Γιατί όχι;

Τι χρειάζονται χιλιάδες οικογένειες, συνεταιρισμοί και μικρές επιχειρήσεις;

Να κλείσουν όλοι για να μείνουν οι μεγάλοι.

Να ξεριζωθεί η ύπαιθρος για να βαφτιστεί αυτό εκσυγχρονισμός.

Να εξαφανιστεί η οικογενειακή παραγωγή για να πανηγυρίσουν οι λίγοι.

Και μετά θα μας πουν ότι φταίει ο αγρότης που δεν είναι ανταγωνιστικός.

Αυτό δεν είναι επέτειος. Είναι μνημόσυνο με πυροτεχνήματα...

Του Ηλία Κανάκη

Κάθομαι στη Γιάλοβα και κοιτάζω την Πύλο.

Σε λίγο θα ανάψουν τα βεγγαλικά για την αναπαράσταση του Ναυαρίνου.

Θα φωτίσει ο ουρανός με ψεύτικες λάμψεις, ενώ κάτω, η πατρίδα σβήνει στο σκοτάδι.

Οι τουρίστες θα χειροκροτούν, οι κάμερες θα γράφουν, κι οι Έλληνες;

Απόντες. Κλεισμένοι στα σπίτια τους, φυλακισμένοι μέσα στη φτώχεια που τους φόρεσαν για αλυσίδα.

Δεν υπάρχει γιορτή — υπάρχει κοροϊδία.

Μας δείχνουν τα βεγγαλικά για να μη βλέπουμε τα δελτία της ΔΕΗ.

Μας μιλάνε για δόξα, ενώ μας έχουν κάνει ζητιάνους μέσα στην ίδια μας τη γη.

Κάποτε στο Ναυαρίνο οι Έλληνες πολεμούσαν για λευτεριά.

Τώρα πληρώνουν ΕΝΦΙΑ για να σταθούν στο ίδιο χώμα.

Δεν ήρθαν με κανόνια — ήρθαν με υπογραφές, με μνημόνια, με χαρτιά που βρωμάνε προδοσία.

Και τα βεγγαλικά λάμπουν πάνω απ’ τα κεφάλια μας,

για να φωτίζουν τη ντροπή ενός λαού που δεν μπορεί πια ούτε να σταθεί όρθιος να δει τον ουρανό του.

Αυτό δεν είναι επέτειος. Είναι μνημόσυνο με πυροτεχνήματα, Δεν μας κατέκτησαν με στρατό. Μας νίκησαν με φόρους και λογαριασμούς.

Η κατοχή άλλαξε σημαία, όχι πρόσωπο.

Κι αν δεν ξυπνήσουμε τώρα, σε λίγο δε θα ’χουμε ούτε πατρίδα να θυμόμαστε.

ΠΗΓΗ: https://www.facebook.com/share/p/1CEP8ub9TX/

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com