Ἡ ἐπανάσταση τῆς ἠθικῆς τοῦ γούστου σήμερα καί ἡ χριστιανική ζωή

 π. Νικόλαος Λουδοβίκος

Μεταξύ άλλων σχολιάζει την φράση "έζησα όπως ήθελα", μιλά για ανθρώπινη αναβάθμιση μέσω της βιοτεχνολογίας, την θέληση για δύναμη και για για πολλά άλλα.

Η ΠΑΡΑΚΜΗ ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ-Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ

ΚΛΙΚ στην εικόνα για να διαβάσετε την ανάρτηση...

Προσωπικότητα, Σώμα και Βιοηθική

O Χριστιανικός Όμιλος Φοιτητών & Επιστημόνων (ΧΟΦΕ) και το Αντίφωνο οργάνωσαν τον Μάϊο του 2018 συζήτηση με τίτλο: "Προσωπικότητα, Σώμα και Βιοηθική"  και εισηγητές τους: 

Ανδρέα Καραμπίνη, Καθηγητή Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών, Ωνάσειο Καρδιοχειροργικό Κέντρο, Πρόεδρow Εθνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων, Αντιπρόεδροw Εθνικής Επιτροπής Βιοηθικής. 

Μιχαήλ Παρούση, Αν. Καθηγητή, Πρόεδρος Τμήματος Φιλοσοφίας - Φιλοσοφία, Θεωρία και Επιστημολογία του Δικαίου - Σχολή Ανθρωπιστικών και Κοινωνικών Επιστημών, Πανεπιστήμιο Πατρών. 

Συντόνισε και σχολίασε ο Χρήστος Γιανναράς, Ομότιμος Καθηγητής Φιλοσοφίας - Πάντειο Πανεπιστήμιο. 

Stephen Hawking: Η τεχνητή νοημοσύνη κίνδυνος για τον άνθρωπο

Ο διάσημος φυσικός Στίβεν Χόκινγκ προειδοποίησε, ότι οι προσπάθειες της ανθρωπότητας να δημιουργήσει υπολογιστές και ρομπότ με εξελιγμένη τεχνητή νοημοσύνη, αποτελούν σοβαρή υπαρξιακή απειλή για την ίδια, καθιστώντας πολύ υπαρκτό τον κίνδυνο το ανθρώπινο είδος να εξαφανιστεί κάποια στιγμή.

Δεν είναι ο πρώτος επιστήμονας που έχει εκφράσει παρόμοιες ανησυχίες, αλλά η δική του γνώμη ασφαλώς είναι ιδιαίτερα βαρύνουσα.

Όπως είπε με έμφαση στο BBC, "η πλήρης ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης μπορεί να σημάνει το τέλος του ανθρώπινου είδους".

Όπως ανέφερε, οι απλοϊκές μορφές τεχνητής νοημοσύνης που έχουν δημιουργηθεί μέχρι στιγμής, έχουν αποδειχτεί πολύ χρήσιμες, όμως εξέφρασε τον φόβο του για τις συνέπειες που μπορεί να υπάρξουν, αν η τεχνητή νοημοσύνη δημιουργήσει κάτι που θα ξεπεράσει τις ανθρώπινες ικανότητες.

"Θα έκανε κουμάντο μόνο του και θα επανασχεδίαζε τον εαυτό του με ολοένα αυξανόμενη ταχύτητα. Οι άνθρωποι, που είναι περιορισμένοι από την αργή βιολογική εξέλιξη, δεν θα μπορούσαν να το ανταγωνιστούν και θα έμεναν πίσω", είπε.

Ειδικοί και μη, εμφανίζονται διχασμένοι πάνω στο ζήτημα αυτό. 

Αρκετοί είναι πιο αισιόδοξοι και λιγότερο επιφυλακτικοί, όμως άλλοι συμμερίζονται τις ανησυχίες του Χόκινγκ, όπως ο Έλον Μασκ, δημιουργός της ιδιωτικής διαστημικής εταιρείας Space X, ο οποίος προ ημερών, στο ίδιο ακριβώς μήκος κύματος, προειδοποίησε, ότι "η τεχνητή νοημοσύνη συνιστά τη μεγαλύτερη υπαρξιακή απειλή για την ανθρωπότητα".

Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ

Η θρησκεία της «αέναης ανάπτυξης» και του «τεχνολογικού μεσσιανισμού»

Γιώργος Κολέμπας

Με αφορμή τις δηλώσεις του Stephen Hawking ότι «η πλήρης ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης μπορεί να σημάνει το τέλος του ανθρώπινου είδους». 

Στη νεωτερική εποχή υποτίθεται ότι οι παλιές θρησκείες και το συνδεόμενο με αυτές θρησκευτικό πνεύμα έχει υποχωρήσει. Αντί αυτών επικράτησε, μάλλον σε παγκόσμιο επίπεδο, μια καινούργια θρησκεία, αυτή της «Συνεχούς Ανάπτυξης» και του «Τεχνολογικού Μεσσιανισμού». Αυτή υποσχόταν και υπόσχεται ακόμη ότι η ανάπτυξη της οικονομίας, της επιστήμης και της τεχνολογίας θα λύσουν όλα τα προβλήματα του ανθρώπου και θα φέρουν την ευτυχία του.

Αρχιερείς αυτής της θρησκείας είναι βασικά οι οικονομολόγοι. Αυτοί υποστηρίζουν ότι το σημερινό παγκοσμιοποιημένο οικονομικό σύστημα μπορεί να αυξάνεται απεριόριστα και παρουσιάζουν μια καμπύλη της οικονομίας που αυξάνεται εκθετικά προς τα πάνω, προς το άπειρο. Το «ιερατείο» της είναι οι κάθε είδους επιστήμονες, που υποστηρίζουν ότι η επιστήμη θα έχει τις λύσεις σε όλα τα μελλοντικά προβλήματα της ανθρωπότητας. Στο ιερατείο ανήκουν επίσης και οι κάθε είδους κεφαλαιούχοι-επενδυτές και οι επαγγελματίες πολιτικοί.  Απλοί ιερείς είναι οι κάθε είδους τεχνικοί στο πεδίο των καθημερινών εφαρμογών, που υπόσχονται τη λύση κάθε προβλήματος του κοσμάκη.

Κατηχητές αυτής της θρησκείας είναι το εκπαιδευτικό σύστημα -με επικεφαλής κάποιους καθηγητές, από το πανεπιστήμιο μέχρι τους κατώτερους βαθμούς εκπαίδευσης-και τα Μαζικά Μέσα Επικοινωνίας(ΜΜΕ)-με επικεφαλής τους αργυρώνητους «έγκριτους» δημοσιογράφους. Αυτοί αναλαμβάνουν να εκλαϊκεύουν την έννοια της «ανάπτυξης» με τον μύθο της συνεχούς αυξανόμενης «πίτας»[1]  και της παντοδύναμης επιστήμης-τεχνολογίας, που θα κάνουν πραγματικότητα τις «κοινωνίες της αφθονίας» και φυσικά και τον «παράδεισο» επί της γης. Οι «εκλεκτοί» αυτού του παραδείσου δυνητικά είναι όλοι οι άνθρωποι. Στην πράξη όμως είναι αυτοί που είναι σε θέση να πληρώσουν μέσω της αγοράς αυτά τα επιτεύγματα[2], αφού το «ιερατείο» με τις πολυεθνικές επιχειρήσεις που το χρηματοδοτούν, έχουν εξασφαλίσει την ιδιωτικοποίηση των διάφορων ευρεσιτεχνιών και των εφαρμογών τους.

Η κόκκινη κλωστή που υφαίνει τον νέο μύθο – θρησκεία, είναι και η υπέρβαση του ανθρώπινου είδους απ΄ τον ίδιο τον άνθρωπο. Ο τωρινός ατελής άνθρωπος πρέπει να δημιουργήσει ο ίδιος τον νέο τέλειο άνθρωπο, τον λεγόμενο «Μετάνθρωπο», που θα οδηγήσει σε ένα κόσμο συνειδητής εξέλιξης. Η φυσική εξέλιξή του είναι πολύ αργή και χρονοβόρα. Αυτοί που έχουν τη δυνατότητα, πρέπει να παρέμβουν  και να επιταχύνουν τον ρυθμό εξέλιξής του. Να περάσουμε από τη Δαρβίνεια φυσική εξέλιξη, στην «Μεταδαρβίνεια» τεχνική εξέλιξή του, απαλλαγμένου από αρρώστιες, με σωματική  και νοητική βελτίωση, με παράταση της ζωής και αποτροπή των γηρατιών.

Ο μετάνθρωπος ξαναχτυπά!

αναδημοσίευση από: https://katavasis.wordpress.com/2017/10/07/trashuman-comes-again/

Ετοίμαζα ένα άλλο κείμενο για να δημοσιευθεί σήμερα στο μπλογκ, όταν είδα σε εφημερίδα την είδηση: “Θα ζούμε για πάντα μέσω ηλεκτρονικού υπολογιστή! Δήλωση κορυφαίου Βρετανού φυσικού” (“Δημοκρατία”, Σάββατο 7 Οκτωβρίου 2017). Και το κείμενο που ακολουθούσε ήταν μια κακοχωνεμένη περίληψη των τρανσουμανιστικών θεωριών για τον “μετάνθρωπο”. Αλλά, σύμφωνα με το ειδησάριο, δήλωσε και άλλα χαριτωμένα ο κορυφαίος αυτός κύριος στην αγγλική φυλλάδα “The Sun”:

Η αθανασία μπορεί σύντομα να αποτελέσει πραγματικότητα για τον άνθρωπο με ένα… απλό “ανέβασμα” των δεδομένων του ανθρώπινου εγκεφάλου σε ένα ηλεκτρονικό υπολογιστή[…] Ο Κοξ εξήγησε ότι δεν βρίσκει “απολύτως κανένα λόγο” για τον οποίο η ανθρώπινη νοημοσύνη να μην μπορεί να προσομοιωθεί από υπολογιστές[…] Μια τέτοια εξέλιξη θα μας επέτρεπε να ζούμε σ’ ένα κόσμο απεριόριστων εικονικών εμπειριών και τελικά να πετύχουμε την αθανασία. “Δεν νομίζω ότι τα μυαλά των ανθρώπων διαφέρουν από τους υπολογιστές”, πρόσθεσε ο καθηγητής.

Όταν ακούς από τέτοιες φιλοσοφικές αυθεντίες ότι “τα μυαλά των ανθρώπων (δεν) διαφέρουν από τους υπολογιστές”, τότε βεβαιώνεσαι πως κάτι δεν πάει καλά με τα μυαλά των καθηγητάδων. Η άγνοια, η αμορφωσιά, η αλαζονεία και το απροσμέτρητο θράσος των ακαδημαϊκών ηρώων του μοντερνισμού διαγράφει με μια περιφρονητική μονοκοντυλιά ολόκληρες φιλοσοφίες και μεταφυσικά συστήματα μόνο και μόνο επειδή αναπτύχθηκαν στο παρελθόν και όχι στο… θριαμβευτικό σήμερα. Μίλησε η αυθεντία! Τί να πεις; Το θέμα δεν είναι βεβαίως καινούργιο και το βλέπουμε να επανέρχεται κάθε τόσο, παράλληλα με την άλλη αφήγηση περί της συνεχώς επικείμενης οριστικής λύσης στο ενεργειακό πρόβλημα του βιομηχανισμού (βλ. το κείμενό μου Λες και δεν υπάρχει αύριο…).

«Σταματήστε τους στρατιώτες-ρομπότ, απειλούν την ανθρωπότητα»!

Του Σπύρου Μανουσέλη

Πολλοί άνθρωποι σε όλο τον κόσμο εντυπωσιάστηκαν από την αποφασιστικότητα με την οποία επιφανείς επιστήμονες αλλά και αρκετοί πρόεδροι μεγάλων εταιρειών της ρομποτικής βιομηχανίας, όπως ο Ελον Μασκ (Elon Musk) και ο Μουσταφά Σουλεϊμάν (Mustafa Suleyman), ζήτησαν επίσημα με κοινή επιστολή τους προς τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών να αναλάβει άμεσα πρωτοβουλίες και να επέμβει ώστε να εμποδιστεί, μέσω μιας διεθνούς συμφωνίας, η χρήση αυτόνομων ρομποτικών μηχανών σε στρατιωτικές επιχειρήσεις.

Αυτή η ανοιχτή επιστολή-έκκληση προς τον ΟΗΕ, την οποία κατέθεσαν στις 20 Αυγούστου, ήταν το προϊόν της Διεθνούς Διάσκεψης για την Τεχνητή Νοημοσύνη (Joint Conference on Artificial Intelligence ή IJCAI) που έλαβε χώρα στη Μελβούρνη της Αυστραλίας.

Μια διεθνής πρωτοβουλία στην οποία συμμετείχαν, φέτος, όχι μόνο επιφανείς επιστήμονες αλλά και πρωταγωνιστές από τις πιο μεγάλες εταιρείες ρομποτικής και η οποία, πρωτίστως, στοχεύει στην ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης και στην ενημέρωση της διεθνούς πολιτικής κοινότητας για τις μη προβλέψιμες και εξαιρετικά επισφαλείς εφαρμογές της ρομποτικής και της Τεχνητής Νοημοσύνης για πολεμικούς σκοπούς.

Το πρόβλημα των θεμελιωδών αρχών των εμβίων όντων

Κώστας Ζάχος

Οι Διερευνήσεις της ιστορίας της επιστήμης και οι επισημάνσεις της σύγχρονης επιστημολογίας έχουν καταστήσει σαφή τον τρόπο αλλά και το μέγεθος της μεταφυσικής θεμελίωσης των λεγόμενων θετικών επιστημών. Οι επιστημονικές επαναστάσεις και οι αλλαγές παραδειγμάτων προϋποθέτουν κυρίως την αμφισβήτηση κάποιων αυτονόητων μέχρι τότε μεταφυσικών θέσεων[1]. Στη σύγχρονη Βιολογία υποβόσκει κάποια κρίση, που ενώ δεν χαρακτηρίζεται από την ένταση που συνόδευσε, για παράδειγμα, την θεμελίωση της κβαντικής φυσικής, δεν παύει να προβάλλει με σαφήνεια την ανάγκη ενός διαφορετικού τρόπου προσέγγισης του έμβιου. Η κρίση αφορά το ερώτημα σχετικά με την ουσιαστική ή όχι αυτονομία της Βιολογίας έναντι της μαθηματικής Φυσικής ή με άλλους όρους τη δυνατότητα παραγωγής όλων των φαινομένων του έμβιου από τους παγκόσμιους νόμους της Φυσικής[2].

Πούτιν: Ο νέος παγκόσμιος ηγεμόνας, θα κριθεί στην τεχνητή νοημοσύνη…

Μια εξαιρετικής σημασίας παρατήρηση έκανε ο Ρώσος πρόεδρος, Βλαντιμίρ Πούτιν, μιλώντας προς τους μαθητές την Παρασκευή, ημέρα που ξεκίνησε η νέα σχολική χρονιά στη Ρωσία μια παρατήρηση που αφορά στο τι θα κρίνει την «κούρσα» της μελλοντικής επικράτησης, άρα τον τομέα στον οποίο θα πρέπει να στρέψει το ενδιαφέρον του ο εκπαιδευτικός προσανατολισμός των συστημάτων εκπαίδευσης των ενδιαφερομένων…

Ο πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας είπε, ότι «όποιος φτάσει σε ανακάλυψη στον τομέα της ανάπτυξης τεχνητής νοημοσύνης, θα κυριαρχήσει στον κόσμο». Πρόκειται για μια ανακάλυψη που θα προσφέρει κολοσσιαίες ευκαιρίες και θα δημιουργήσει μεγάλες απειλές…

Ο Πούτιν πρόσθεσε βέβαια, ελάχιστα πειστικά είναι η αλήθεια, ότι η Ρωσία θα μοιράζεται τις ανακαλύψεις σε τεχνητή νοημοσύνη με άλλα έθνη. Δηλαδή θα προσφέρει και σε άλλους αυτό το οποίο θα του εξασφαλίζει προνομιακή θέση στον διεθνή καταμερισμό ισχύος. Δύσκολο, ιδιαίτερα για τη Ρωσία με τη γνωστή ψυχοσύνθεση.

Ο ρωσικός ηγέτης επίσης πρόβλεψε ότι οι μελλοντικοί πόλεμοι θα κριθούν από τα μη επανδρωμένα αεροχήματα και «όταν τα drones της μιας πλευράς θα καταστρέφονται από τα drones της άλλης, ο ηττημένος δεν θα έχει άλλη επιλογή από το να παραδοθεί», σε μια αποθέωση της απόλυτα συγκρουσιακής φύσης των διεθνών σχέσεων…

Η δική μου «αθανασία»

Κώστας Κάππας

Το καλό το νέο, είναι ότι τα γονίδιά μας έχουν την ικανότητα να αυτο-αντιγράφονται. Όσο κάνουμε παιδιά, έχουμε την διεγερτική αίσθηση ότι μεταβιβάζουμε μέσω των γονιδίων μας πολλά από τα εκπληκτικά χαρίσματά μας στις επόμενες γενεές και είμαστε υπερήφανοι για την σπορά μας. Έχουμε κάποιο δίκιο καθώς, το παιδί μας, ακόμη και το εγγόνι μας, πράγματι μπορεί να έχουν κάποια ομοιότητα με εμάς, λόγου χάρη στα μάτια, στο μουσικό ταλέντο ή στο χρώμα των μαλλιών μας...

Το κακό το νέο, είναι ότι δεν είμαστε όλοι βιολόγοι. Δεν γνωρίζουμε λοιπόν ότι, η συνεισφορά των γονιδίων μας από την μία γενεά στην επόμενη μειώνεται κάθε φορά στο μισό και προφανώς δεν χρειάζονται πολλές γενεές (τέσσερις; πέντε;) για να καταστεί ασήμαντη. Τα γονίδιά μας μπορεί ένα προς ένα να είναι αθάνατα, αλλά οι υπο-ομάδες γονιδίων (οι οποίες είναι υπεύθυνες για διάφορα νευροσωματικά χαρακτηριστικά μας) και που όλες μαζί χαρακτηρίζουν τον καθένα από εμάς, θα σκορπίσουν αναπόφευκτα στους πέντε ανέμους (ή επιστημονικότερα, σε πολλά σώματα). Δεν μπορούμε να αναζητάμε την προσωπική μας αθανασία στην αναπαραγωγή ατόμων. Δεν γίνεται. Μπορεί να είμαι (ποιητική αδεία…) ως Έλληνας, απ’ευθείας απόγονος του Σωκράτη, εν τούτοις είναι πιθανό να μην διαθέτω ούτε ένα από τα γονίδια του φιλοσόφου… αντιθέτως να έχει ένα ή δύο, ο Τούρκος φίλος μου, ο Dervis Emre. 

H θρησκεία της "Aέναης Aνάπτυξης" και του "Tεχνολογικού Mεσσιανισμού"

Με αφορμή τις δηλώσεις του Stephen Hawking ότι «η πλήρης ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης μπορεί να σημάνει το τέλος του ανθρώπινου είδου Βλέπε και:

http://www.topikopoiisi.com/902rhothetarhoalpha/t-n-e-k

Στη νεωτερική εποχή υποτίθεται ότι οι παλιές θρησκείες και το συνδεόμενο με αυτές θρησκευτικό πνεύμα είχε υποχωρήσει. Αντί αυτών επικράτησε, μάλλον σε παγκόσμιο επίπεδο, μια καινούργια θρησκεία, αυτή της «Συνεχούς Ανάπτυξης» και του «Τεχνολογικού Μεσσιανισμού». Αυτή υποσχόταν και υπόσχεται ακόμη ότι η ανάπτυξη της οικονομίας, της επιστήμης και της τεχνολογίας θα λύσουν όλα τα προβλήματα του ανθρώπου και θα φέρουν την ευτυχία του. 

Αρχιερείς αυτής της θρησκείας είναι βασικά οι οικονομολόγοι. Αυτοί υποστηρίζουν ότι το σημερινό παγκοσμιοποιημένο οικονομικό σύστημα μπορεί να αυξάνεται απεριόριστα και παρουσιάζουν μια καμπύλη της οικονομίας που αυξάνεται εκθετικά προς τα πάνω, προς το άπειρο. Το «ιερατείο» της είναι οι κάθε είδους επιστήμονες, που υποστηρίζουν ότι η επιστήμη θα έχει τις λύσεις σε όλα τα μελλοντικά προβλήματα της ανθρωπότητας. Στο ιερατείο ανήκουν επίσης και οι κάθε είδους κεφαλαιούχοι-επενδυτές και οι επαγγελματίες πολιτικοί. Απλοί ιερείς είναι οι κάθε είδους τεχνικοί στο πεδίο των καθημερινών εφαρμογών, που υπόσχονται τη λύση κάθε προβλήματος του κοσμάκη. 

Κατηχητές αυτής της θρησκείας είναι το εκπαιδευτικό σύστημα -με επικεφαλής κάποιους καθηγητές, από το πανεπιστήμιο μέχρι τους κατώτερους βαθμούς εκπαίδευσης-και τα Μαζικά Μέσα Επικοινωνίας(ΜΜΕ)-με επικεφαλής τους αργυρώνητους «έγκριτους» δημοσιογράφους. Αυτοί αναλαμβάνουν να εκλαϊκεύουν την έννοια της «ανάπτυξης» με τον μύθο της συνεχούς αυξανόμενης «πίτας»[1] και της παντοδύναμης επιστήμης-τεχνολογίας, που θα κάνουν πραγματικότητα τις «κοινωνίες της αφθονίας» και φυσικά και τον «παράδεισο» επί της γης. Οι «εκλεκτοί» αυτού του παραδείσου δυνητικά είναι όλοι οι άνθρωποι. Στην πράξη όμως είναι αυτοί που είναι σε θέση να πληρώσουν μέσω της αγοράς αυτά τα επιτεύγματα[2], αφού το «ιερατείο» με τις πολυεθνικές επιχειρήσεις που το χρηματοδοτούν, έχουν εξασφαλίσει την ιδιωτικοποίηση των διάφορων ευρεσιτεχνιών και των εφαρμογών τους. 

Σουηδία: Εργοδότες ήδη ανιχνεύουν τους εργαζόμενους με εμφυτεύματα μικροτσίπ

Ο «Σωματικός Χάκερ» Jowan Osterlund κρατά ένα μικρό εμφύτευμα μικροτσίπ, παρόμοιο με αυτά που εμφυτεύθηκαν σε εργαζόμενους στο κέντρο ψηφιακής καινοτομίας Epicenter.

Σε μερικούς εργαζόμενους έχουν εμφυτευθεί μικροτσίπ που επιτρέπουν στις εταιρείες που τα χρησιμοποιούν να παρακολουθούν κάθε κίνησή τους.

Η Σουηδική εταιρεία Epicenter θα ενσωματώσει ένα τσιπ σε περίπου 150 εργαζόμενους, έτσι ώστε τα αφεντικά να μπορούν να παρακολουθούν τα διαλείμματα για τουαλέτα και πόση ώρα εργάζονται.

Οι εργαζόμενοι δέχτηκαν εθελοντικά να βάλουν το μικροτσίπ, το οποίο είναι περίπου όσο ένας κόκκος ρυζιού, και εμφυτεύεται δωρεάν.

Ο Patrick Mesterton, συν-ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της Epicenter, μιας εταιρείας καινοτομίας και τεχνολογίας, δήλωσε στην Αυστραλιανή Broadcasting Company ότι τα μικροτσίπ που εισήχθησαν στα χέρια των εργαζομένων θα απλοποιήσουν τη ζωή.

Με το τσιπ ταυτοποίησης ραδιοσυχνοτήτων, θα είναι σε θέση να ανοίγουν πόρτες και να χρησιμοποιούν τεχνολογία γραφείου όπως τα φωτοτυπικά, και μπορούν ακόμη και να πληρώσουν για γεύμα στο καφενείο του γραφείου. 

«Μπορείς να κάνεις τα ναύλα αεροπορικής εταιρείας με αυτό, μπορείς επίσης να πας στο τοπικό γυμναστήριο σου … βασικά αντικαθιστά ουσιαστικά πολλά πράγματα για τα οποία έχετε άλλες συσκευές επικοινωνίας, είτε πρόκειται για πιστωτικές κάρτες, ή κλειδιά, ή τέτοια πράγματα».

Τεχνητή Νοημοσύνη και Το Τέλος της Εργασίας

Της Φωτεινής Μαστρογιάννη

H Τεχνητή Νοημοσύνη, με απλά λόγια, στοχεύει να δημιουργήσει μηχανές οι οποίες θα εργάζονται και θα σκέφτονται σαν άνθρωποι και προκαλεί ευθέως την οικονομική επιστήμη. Η οικονομία θεωρεί ότι ο άνθρωπος είναι homo economicus, δηλαδή λαμβάνει αποφάσεις, με βάση τη λογική του. 

Χαρακτηριστικό είναι το ανέκδοτο για την εμμονή των οικονομολόγων με τη λογική. Δύο οικονομολόγοι συναντιούνται στο δρόμο. Ο ένας ρώτησε τον άλλο «Πώς είναι η γυναίκα σου;» και ο άλλος απάντησε «Σε σχέση με τι;» 

Η άποψη αυτή δηλαδή του homo economicus έχει καταρριφθεί γιατί ο άνθρωπος δεν  δρα πάντα με βάση τη λογική. Ένας λόγος είναι ότι δεν έχει όλες τις διαθέσιμες πληροφορίες, έχει δηλαδή ατελή πληροφόρηση οπότε και οι αποφάσεις που παίρνει δεν είναι ορθές.

Ένας άλλος λόγος είναι ότι το συναίσθημα επηρεάζει τις αποφάσεις μας γι’αυτό και οι σύγχρονοι οικονομολόγοι λαμβάνουν υπόψη την ψυχολογία, τις επιρροές του κοινωνικού περιβάλλοντος και το συναίσθημα στη λήψη αποφάσεων, συνδυασμό γνώσεων που βλέπουμε σε λίγους Έλληνες οικονομολόγους. 

Πέραν όμως των επιδράσεων των παραπάνω, η νευροοικονομία (συνδυασμός νευρολογίας, βιολογίας, ψυχολογίας και οικονομικών) απέδειξε ότι ακόμα και οι καιρικές συνθήκες επηρεάζουν τη λήψη αποφάσεων για παράδειγμα η ηλιοφάνεια συνδέεται με τις καθημερινές αποδόσεις των μετοχών ή ακόμα και οπτικά ερεθίσματα όπως είναι οι φωτογραφίες όμορφων γυναικών, μπορούν να επηρεάσουν τη θέληση του ανθρώπου για την απόκτηση άμεσης ανταμοιβής.

Δούλοι της τεχνολογίας

Οι νέοι δούλοι της μελλοντικής δημοκρατίας

Του Νίκου Παππά από την Ρήξη φ. 130 

Ένα βασικό ερώτημα για την τεχνολογία και την εποχή που ζούμε είναι το κατά πόσο θα μπορούσε να επηρεάσει θετικά ή αρνητικά την ατομική ζωή, καθώς και την κοινωνικοοικονομική και την πολιτική δομή των κρατών. Η απάντηση είναι διττή, καθώς τα θετικά και τα αρνητικά αλληλοσυγκρούονται, πολλές φορές συνυπάρχοντας. Για την ατομική και την οικονομική διάσταση βλέπουμε ήδη τα αποτελέσματά της. Για την κοινωνικοπολιτική της όψη, όμως, δεν θα λέγαμε ότι έχουμε δει ακόμη και πολλά.

Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή. Το πρώτο κομμάτι στο οποίο η τεχνολογία έχει οδηγήσει σε κολοσσιαίες αλλαγές είναι η οικονομία. Το χρηματοπιστωτικό σύστημα, η δυνατότητα να μεταφερθούν τεράστια κεφάλαια σε ένα δευτερόλεπτο από μία χώρα σε μια άλλη, η δυνατότητα γενικότερα των εταιρειών να εγκαθιστούν θυγατρικές σε όποια χώρα επιθυμούν, έχει οδηγήσει σε μια αλλαγή η οποία βρίσκεται πάνω από τις δυνάμεις των κρατών. Η οικονομία κινείται υπεράνω των κυβερνήσεων, με αποτέλεσμα τα κράτη να αδυνατούν να ελέγξουν τις διεθνείς αγορές.

Όμως, ακόμη και σε αυτόν τον τομέα, η τεχνολογία δεν έχει αλλάξει τόσο τη ζωή μας όσο θα την αλλάξει στο μέλλον. Το μέλλον αναπτύσεται ήδη σε ορισμένες περιοχές στην Ασία. Ήδη στην Ιαπωνία λειτουργούν εργοστάσια χωρίς ανθρώπινο δυναμικό στο εσωτερικό τους. Η τεχνολογία λοιπόν σε μερικές δεκαετίες θα έχει σχεδόν αντικαταστήσει το εργατικό δυναμικό. Μια τέτοια εξέλιξη θα συνέφερε πολύ τους ανθρώπους των αγορών, καθώς θα τους γλίτωνε από τα συνδικάτα και τα όρια που πιθανόν θα τους έβαζαν οι κυβερνήσεις. Ταυτόχρονα η παραγωγή θα αυξανόταν, οι μηχανές θα λειτουργούσαν επί 24ώρου βάσεως και τα κέρδη θα ήταν πολλαπλάσια. Όσο αυτή η εξέλιξη θα προχωράει, η κοινωνία θα βυθίζεται όλο και περισσότερο στην απόγνωση και στη φτώχεια.

Ντοκιμαντέρ - Τρώμε ψέματα! Full

Μήπως τρώμε ρύζι με ανθρώπινα γονίδια, σολομό με γονίδια σκορπιού, παγωτό με καρκίνο;

Ξέρετε ότι κάποιοι από εσάς ποτέ στη ζωή σας δεν έχετε φάει αληθινό κρέας, αλλά το κρέας που παίρνει γεύση και χρώμα από τα χημικά;

Γνωρίζετε ότι το DNA σας μεταλλάσσεται μέρα με την ημέρα ακόμη και από τα απλά ανθρακούχα ποτά;

Αν είμαστε ό,τι τρώμε, τότε τι στα αλήθεια είμαστε;

Μήπως είμαστε μερικά κιλά συντηρητικών, γενετικά τροποποιημένων τροφίμων, καρκίνων και ασθενειών;

Μήπως τελικά είμαστε πειραματόζωα στο μεγαλύτερο βιολογικό πείραμα του κόσμου, στο όνομα του κέρδους;

Η Γενετική Μηχανική πρόκειται να αλλάξει τα πάντα για πάντα- ΒΙΝΤΕΟ

Από την Ιωάννα Γαρεφαλάκη

Ζούμε την εποχή του CRISPR.

Βρισκόμαστε σε ένα από τα κομβικά στάδια της ιστορίας, όπου μια τεχνολογική μέθοδος προβλέπεται να αλλάξει τα πάντα. Όπως η τεχνολογία των υπολογιστών σερνόταν στα 80’s και ξαφνικά βρέθηκες να κρατάς στο χέρι σου ένα εργαλείο (βλ. κινητό τηλέφωνο) με το οποίο μπορείς να τσατάρεις, να ψωνίζεις και να κάνεις οποιαδήποτε συναλλαγή, αυτήν τη στιγμή την αντίστοιχη ψηφιακή επανάσταση περνάει η βιολογική τεχνολογία.

Από τότε που ανακαλύφθηκε το DNA και η δομή του, έως και σήμερα, η γενετική μηχανική με μοριακές μεθόδους περνούσε την εφηβεία της. Η οποιαδήποτε επέμβαση στο γενετικό υλικό κάποιου οργανισμού κόστιζε, ήθελε χρόνο και ήταν αρκετά πολύπλοκη.

Η τεχνολογία CRISPR (Clustered Regularly Interspaced Short Palindromic Repeat) φαίνεται να είναι τόσο επαναστατική, όσο η γραφομηχανή, τα τρανζίστορ και οι τρισδιάστατοι εκτυπωτές. Θα αλλάξει τα πάντα. Ήδη δοκιμάζεται σε θεραπείες για τον HIV, τον καρκίνο, γενετικές ανωμαλίες κτλ. Ό,τι δηλαδή προσπαθούσε να κάνει και η κλασσική γενετική μηχανική ως τώρα, απλώς πιο επιτυχημένα.

Πώς όμως ουσιαστικά δουλεύει η CRISPR; Παραδοσιακά όπως πάντα στην βιοτεχνολογία, μιμούμαστε ότι υπάρχει ήδη στη φύση. Η CRISPR λοιπόν, χρησιμοποιεί το αμυντικό σύστημα των βακτηρίων ενάντια σε ιούς που τα προσβάλλουν, τους βακτηριοφάγους. Αν ένα βακτήριο επιζήσει της μόλυνσης από ένα βακτηριοφάγο, τότε αποθηκεύει τμήματα του DNA του ιού στο δικό του γενετικό υλικό σε ένα, ας το πούμε, γενετικό αρχείο, το CRISPR. Αν ξαναμολυνθεί από τον ιό, το βακτήριο μεταγράφει σε RNA το τμήμα αυτό και θέτει σε λειτουργία μια πρωτεΐνη-όπλο, την Cas9. Η Cas9 ‘ξεψαχνίζει’ όλο το εσωτερικό του βακτηρίου για να βρει κόπιες από το DNA του ιού που έχει αρχειοθετημένο. Όταν βρει το αντίστοιχο ολόιδιο αντίγραφο, το κόβει, αδρανοποιώντας τον ιό στον οποίο ανήκει.

Μ. Δραγώνα: Η πρόκληση της «βιομηχανίας των δικαιωμάτων»

Μυρτώ Δραγώνα-Μονάχου

Στις μέρες μας η γλώσσα των δικαιωμάτων έχει υπέρμετρα «εμπλουτισθεί» και η αλματώδης ανάπτυξη της βιοηθικής δεν είναι αμέτοχη στην κατάχρηση της ρητορικής τους σε γλωσσικά παιχνίδια και μορφές ζωής για τα οποία δεν προσφέρεται η γραμματική τους. Επιθυμίες, αιτήματα, συμφέροντα, επιλογές, ελευθερίες και ανάγκες μεταφράζονται σε «δικαιώματα» και διεκδικούνται στ' όνομά τους. Ετσι, ενώ η βιοτεχνολογία φάνηκε αρχικά ότι έθετε σε κίνδυνο την ιδέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ώστε γρήγορα να προκύψει η ανάγκη της προστασίας τους, δημιούργησε καινοφανή δικαιώματα που δύσκολα αντέχουν στη λογική ανάλυση και στους όρους νοήματος των δικαιωμάτων, ελάχιστα επιδέχονται κατηγοριακή ένταξη στα γνωστά σχήματα και προπαντός αντιστέκονται σε επιστημολογική δικαίωση. Η πρακτική της ιατρικώς υποβοηθούμενης αναπαραγωγής δημιούργησε αρκετά αμφιλεγόμενα δικαιώματα που αντικειμενικοποιούν επιθυμίες και συμφέροντα και νομιμοποιούνται με βάση άλλα αναγνωρισμένα δικαιώματα. Αλλά και έξω από τον χώρο αυτόν στην περιοχή γενικά της γενετικής και της μοριακής βιολογίας η «βιομηχανία των δικαιωμάτων» αποτελεί πρόκληση για τη φιλοσοφία και το δίκαιο. Ωστόσο το πιο πολυσυζητημένο «δικαίωμα» των ημερών μας, είναι το λεγόμενο «δικαίωμα στον θάνατο».

Για ένα τέτοιο δικαίωμα έγινε πρώτη φορά λόγος το 1951 σε άρθρο με τίτλο «Το δικαίωμά μας να πεθάνουμε» και σταθμό στην προβολή του απετέλεσε η μετονομασία της Αμερικανικής Εταιρείας Ευθανασίας το 1975 σε «Εταιρεία για το δικαίωμά μας να πεθάνουμε». Τότε έγινε έκκληση σε ένα τέτοιο δικαίωμα στην υπόθεση της Karen Quinlan, και από το 1990 άρχισαν να εμφανίζονται οι λεγόμενες «διαθήκες ζωής» ή «οι εκ των προτέρων εκφρασμένες επιθυμίες». Γρήγορα αναπτύχθηκε μια σημαντική βιβλιογραφία και το θέμα κατέστη επίκεντρο έντονης διαμάχης στο πλαίσιο συζητήσεων για την ευθανασία. Επεκράτησε η διατύπωση «δικαίωμα να πεθάνουμε» (a right to die), δηλαδή «να επισπεύσουμε τον θάνατό μας» και όχι «δικαίωμα στον θάνατο» (a right to death), γιατί ο θάνατος είναι αναπόφευκτος και είναι οπωσδήποτε κατά το κοινό ηθικό αίσθημα κάτι κακό, ώστε ένα «δικαίωμα στον θάνατο» να φαίνεται πιο απερίφραστα λογικά αντιφατικό.

Η φυσική επιλογή εκ νέου επί σκηνής

Βασίλειος Νοϊτσάκης

Δυσάρεστη έκπληξη προκαλεί η προσπάθεια να επανέλθει στο προσκήνιο η θεωρία της φυσικής επιλογής, η οποία, σύμφωνα με τη νέο-δαρβινική θεωρία, με τη βοήθεια των μεταλλάξεων και της εκ των διασταυρώσεων προκύπτουσας ποικιλομορφίας, θα προωθούσε κατ’ αρχήν είδη μέσα απ’ τον πληθυσμό καλύτερα προσαρμοσμένα στις συνθήκες του περιβάλλοντος. Τα είδη αυτά, προσανατολισμένα στη δημιουργία πληθυσμού ανθεκτικού π.χ. στην ξηρασία, ή στο pH του εδάφους και υπό την διαρκή ή διαλείπουσα (εποχιακή) πίεση της φυσικής επιλογής (η οποία στην ουσία είναι καλολογική έκφραση της επεμβαινούσης ξηρασίας, για να μην θεωρείται η φυσική επιλογή κάτι το υπερφυσικό ή θεϊκό), οδηγούνται προς ολονέν και πιο προσαρμοσμένες μορφές, μέχρις ότου υπερβούμε τα όρια του είδους, οπότε φτάνουμε να έχουμε ένα νέο είδος ή περίπου ένα νέο είδος. Επιπλέον, αν δεχθούμε ότι η φυσική επιλογή προωθεί τα καλύτερα είδη, πετυχαίνεται με αυτόν τον τρόπο και μία ικανοποιητική μορφή βελτιστοποιήσεως του πληθυσμού. Αυτή είναι η grosso-modo περιγραφή της λειτουργίας της φυσικής επιλογής.