Πηγή: Μαρτσέλο Βενετσιάνι
Αυτό το καλοκαίρι, γεννήθηκε μια νέα ιδεολογία και ένα νέο παγκόσμιο κίνημα: ο κλιματικός κομμουνισμός. Δεν είναι τυπογραφικό λάθος ή μια δυσνόητη φιλοσοφική έννοια, αλλά, στην ουσία, η νέα κλιματική ιδεολογία που σαρώνει την παγκόσμια αριστερά και μοιάζει με τον «παππού» της, τον κομμουνισμό, από τον οποίο πήρε το όνομά της, και όχι μόνο. Εξερράγη μετά από ένα καυτό καλοκαίρι που, σύμφωνα με τους αποκαλυπτικούς αριστερούς, θα μας λείψει το επόμενο καλοκαίρι, επειδή η ζέστη θα γίνει μόνο πιο ζεστή. Περισσότερο από χθες, αλλά λιγότερο από αύριο: ο προοδευτισμός ισχύει πλέον μόνο για τις θερμοκρασίες και την υπερθέρμανση του πλανήτη.
Η ιδεολογικά φορτισμένη μάχη για το κλίμα γίνεται συνέχεια του Μανιχαϊσμού και της ταξικής πάλης σε άλλα πλαίσια και με άλλα μέσα. Ακολουθεί το πρότυπο των πολιτικών, κοινωνικών και πολιτισμικών πολέμων του παρελθόντος. Ο Εχθρός, όπως και χθες, είναι ο αντιδραστικός, ο φασίστας-φιλελεύθερος και ο τεχνο-αγοραίος, καθισμένοι σαν άρπυιες στα μέσα παραγωγής και κατανάλωσης, και συνοψισμένοι από τον αρνητή. Χθες, ήταν αυτός που αρνήθηκε τα στρατόπεδα εξόντωσης. Σήμερα, είναι αυτός που αρνείται την κλιμάκωση της κλιματικής αλλαγής και τη σοβαρή ανθρώπινη ενοχή. Ο σημερινός εχθρός, όπως ακριβώς ειπώθηκε για τον χθεσινό εχθρό, επιδιώκει να παρουσιάσει ως φυσικό, αναπόφευκτο, αυτό που στην πραγματικότητα είναι καρπός κυνικής χρήσης, κακοποίησης και εκμετάλλευσης από μια τάξη ισχυρών και αδίστακτων ατόμων. Δεν είναι η φύση που είναι μητριά, αλλά το ανθρώπινο θηρίο που κρύβεται πίσω από τη φύση ή το καθησυχαστικό «πάντα έτσι ήταν» η χειραγώγηση του κλίματος και, επομένως, της κοινωνίας.
