Τουρκολυβική πανωλεθρία:Για ποιο λόγο δεν έχουμε οριοθετήσει ΑΟΖ με την Κύπρο

Σταύρος Καλεντερίδης: Στον απόηχο της επικύρωσης του τουρκολιβυκού μνημονίου από την Βεγγάζη, επανερχόμαστε στο σημαντικότερο ζήτημα που γκρίζαρε την ΑΟΖ του Αιγαίου με ένα παλαιότερο αλλά άκρως επίκαιρο βίντεο

Ποιος είναι ο λόγος που η Ελλάδα δεν οριοθετεί αποκλειστική οικονομική ζώνη με την Κυπριακή δημοκρατία, παρόλο που η Λευκωσία παρακαλεί σχετικά την Αθήνα;

Η Κάσος, ο Συρίγος και η στρουθοκάμηλος

4/10/2026

Φωτό: ΑΠΕ:ΜΠΕ

ΠΕΤΑΛΑΣ ΣΑΒΒΑΣ

Ελληνική υποχώρηση στην Κάσο – και μάλιστα δύο φορές – παραδέχθηκε πλέον δημόσια ο βουλευτής της ΝΔ Άγγελος Συρίγος. Τα τελευταία δύο χρόνια, από την υπόθεση της Κάσου, πολλοί από εμάς είχαμε προβληματιστεί, ανησυχήσει και αναρωτηθεί δημόσια για την ακολουθούμενη εθνική πολιτική στα Ελληνοτουρκικά. Για την ορθότητα της πολιτικής των υποτιθέμενων “ήρεμων νερών” με την Τουρκία, που ακολούθησαν οι κ.κ. Μητσοτάκης και Γεραπετρίτης μετά τη Διακήρυξη των Αθηνών.

Από την πρώτη στιγμή της περιβόητης Διακήρυξης των Αθηνών είχαν εκφράσει σοβαρές επιφυλάξεις ειδικοί, καθηγητές και δημοσιογράφοι, αλλά και πολιτικοί: Οι πρώην πρωθυπουργοί και πρόεδροι της ΝΔ Αντώνης Σαμαράς και Κώστας Καραμανλής, ο πρώην υφυπουργός Εξωτερικών Γιάννης Βαληνάκης και άλλοι. Από διαφορετικό πολιτικό χώρο, ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ και πρώην υπουργός αρμόδιος για την Ενέργεια Γιάννης Μανιάτης. Πολύ αργότερα – με καθυστέρηση σχεδόν δύο ετών – το ζήτημα ανέδειξε, κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στην Κάσο, και ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Νίκος Ανδρουλάκης.

Την ίδια περίοδο, ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης υποστήριζε ότι οι εργασίες στην Κάσο είχαν ολοκληρωθεί και ότι αποτράπηκε μια ελληνοτουρκική κρίση, χωρίς ελληνική υποχώρηση. Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, από την άλλη, αντιμετώπιζε επανειλημμένα ανάλογες ανησυχίες ως υπερβολικές. «Κατ’ επάγγελμα ανησυχούντες», «υπερπατριώτες του καναπέ» και άλλοι ανάλογοι χαρακτηρισμοί μπήκαν στην πολιτική αντιπαράθεση.

Τώρα όμως ένας βουλευτής της ίδιας της ΝΔ, καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και πρώην υφυπουργός, έρχεται ουσιαστικά να πει ότι στην Κάσο υποχωρήσαμε δύο φορές. Και δεν το είπε μόνο μία φορά. Μετά τη δημόσια αντίδραση του κυβερνητικού εκπροσώπου, ο οποίος επέμεινε ότι καμία υποχώρηση δεν υπήρξε ο Συρίγος επανήλθε. Δήλωσε ότι εμμένει στην άποψή του και ότι δεν παίρνει πίσω τον χαρακτηρισμό περί υποχώρησης.

ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΜΕΤΑΤΡΟΠΗΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ & ΣΙΑ ΣΤΟ ΚΟΜΜΑ "ΧΑΡΙΖΩ ΟΙΚΟΠΕΔΑ, ΞΑΝΑΓΡΑΦΩ ΧΡΕΗ"

Post2post 

(Και ποιο θερμό επισόδειο στήνεται ΠΡΙΝ τις 27/10)

Το καταγεγραμμένο ιστορικό εκτέλεσης (κυριολεκτικά) αυτής της πορείας έχει ως εξης:

✔️Κατ' αρχάς έβαλαν θεούς και δαίμονες, μαζί με κάτι χορηγούς, για να πάρει αυτοδυναμία η ΝΔ το 19. Προηγήθηκε η τροχειοδεικτική βολή του ΣΗΜΙΤΗ- ΕΛΙΑΜΕΠ με γραμμή "συνεκμετάλλευση" με την Τουρκία, αφού έχωσαν  και κάτι Βαλντέν φουνταριστούς στην τότε αξιωματική για να κάνουν αισθητικό-control μαζί με τον Μπίστη. Μην γίνει και καμιά στραβή από εκεί και ξυπνήσουν, θεός φυλάξει.

Αμέσως μετά την ανάληψη των καθηκόντων εκτέλεσης όσων είχαν συμφωνηθεί με τον πρόεδρο της Turkish Petrolium Koc το 2018, ο Μητσοτάκης ακολούθησαν τα εξής:

🔺️29 Ιουλίου 2019:  επισκέπτεται τη Λευκωσία και πληροφορείται, για πρώτη φορά, από τον υπουργό Εξωτερικών (νυν Πρόεδρο), Νίκο Χριστοδουλίδη, ότι η Τουρκία προσεταιρίζεται την ηγεσία της Τρίπολης, με σκοπό την υπογραφή μνημονίου υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ. Ο επίσης παρών, Δένδιας σημειώνει ότι ήδη προβαίνει σε παραστάσεις προς το Παρίσι και τη Ρώμη. Ο Μητσοτάκης, που δεν είχε ενημερωθεί σχετικά από την τότε διπλωματική του σύμβουλο και νυν υφυπουργό Εξωτερικών, Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου, τονίζει στους παριστάμενους ότι θα αναλάβει προσωπικές πρωτοβουλίες στο εξωτερικό. Ο Χριστοδουλίδης, χωρίς να αποκαλύψει την προειδοποίησή του προς τον Πρωθυπουργό, περιγράφει τα επερχόμενα με τη Λιβύη και σε δηλώσεις του, στο ΡΙΚ, τις επόμενες ημέρες.

🔺️22 Αυγούστου 2019: ο Μητσοτάκης συνομιλεί με τον πρόεδρο Εμ. Μακρόν, στο Παρίσι, αλλά η “πρωτοβουλία” (για την οποία έκανε λόγο στη Λευκωσία) εξαντλείται σε μια λακωνική αναφορά. Αν και ο Μακρόν, που διέθετε εξαιρετική πληροφόρηση (λόγω της πολλαπλούς σημασίας της Λιβύης για τα γαλλικά συμφέροντα στις χώρες του Σαχελ), εμφανίστηκε πρόθυμος για συντονισμό Αθήνας-Παρισιού, ο Μητσοτάκης δεν αξιοποιεί το γόνιμο κλίμα.

Ιδού η Κάσος, ιδού και το πήδημα!

04/09/2026

ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΓΕΝ/STR

ΡΑΚΙΝΤΖΗΣ ΛΕΑΝΔΡΟΣ

Κατά παράφραση της φράσης “Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα”, που χρησιμοποιείται από την Αρχαιότητα (μύθος του Αισώπου) για να προκαλέσομε κάποιον, ώστε να αποδείξει αυτό για το οποίο καυχιέται. H παραπάνω πρόκληση μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αποδείξει η κυβέρνηση την ορθότητα της πολιτικής της για την υπεράσπιση της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ, που αναγνωρίζεται στη χώρα μας από το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) και που αμφισβητείται από τη γείτονα με τα δικά της θαλάσσια πάρκα, το Τουρκολιβυκό Σύμφωνο και έμπρακτα με τη παρεμπόδιση στην ηλεκτρική σύνδεση Ελλάδας- Κύπρου- Ισραήλ στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Κάσου και Καρπάθου.

Η εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ στη προεδρία των ΗΠΑ σηματοδοτεί μια νέα προσέγγιση στη παγκόσμια διακυβέρνηση και στις διεθνείς σχέσεις, όπου κυρίαρχη αναδεικνύεται η βούληση της εκάστοτε υπερκυβέρνησης και η ικανότητα των κρατών και των συμμάχων τους να επιβάλουν τις απόψεις τους με βάση τη στρατιωτική ισχύ τους. Οι διεθνείς συνθήκες, οι διεθνείς οργανισμοί ακόμα και οι παραδοσιακές συμμαχίες φαίνεται πως αργά αλλά σταθερά χάνουν τη σημασία και την επιρροή τους και διολισθαίνουν στο περιθώριο της ιστορίας.

Η Τουρκία με δύο προεδρικά διατάγματα ανακήρυξε δύο “Εθνικά Θαλάσσια Πάρκα” στο Βορειοανατολικό Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, τα όρια των οποίων εκτείνονται πέραν των τουρκικών χωρικών υδάτων σε διεθνή ύδατα (ανοικτή θάλασσα) και στη με βάση το Δίκαιο της Θάλασσας ελληνική υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ. Έτσι και με το Τουρκολιβυκό Σύμφωνο προσπαθεί να υλοποιήσει το σχέδιο για τη “Γαλάζια Πατρίδα”, να διχοτομήσει το Αιγαίο Πέλαγος και να απομονώσει το ΚαστελΛόριζο. Σαφώς η ίδρυση των πάρκων αποτελεί συνέχεια των προκλήσεων της γείτονας σε βάρος της χώρας μας.

Ο παρών Χάρτης διδάσκει Πολιτική. Όμως η Πολιτική Αθήνα είναι ανεπίδεκτη μαθήσεως

Ο παρών Χάρτης διδάσκει Πολιτική. Όμως η πολιτική Αθήνα είναι ανεπίδεκτη μαθήσεως.

ΥΠΟΤΙΤΛΟΣ

Απλά μαθήματα Πολιτικής Γεωοικονομίας και Γεωοικονομικής Δημοκρατίας. Όμως ο Μητσοτάκης και οι υπόλοιποι 296 δεν μπορούν. Απεναντίας, ο Ελληνισμός μπορεί.

Γράφει ο Χρήστος Κηπουρός

Αφιέρωση: Το άρθρο, μαζί με τον Χάρτη της Γεωγραφίας της Αλήθειας, αφιερώνεται στο
Στρατηγό Δημήτρη Αλευρομάγειρο, τόσο για την υπέρ του Ελληνισμού ιστορική του διαδρομή, όσο και για το ηθικό βάρος που έχει το όνομά του, στην τιμή που έκανε στο γραπτό μου το Δεκέμβριο του 2025:

 Δεν υπάρχει Αγροτικό ζήτημα στην Ελλάδα, ούτε Περιφερειακό. Υπάρχει μόνο Αθηναϊκό πρόβλημα. Να Δανειστείτε για τους Αγρότες σας είπαμε! Όχι για το Ζελένσκι.

Ο χάρτης της ΑΟΖ μας από τον περιβαλλοντικό τομέα του ΟΗΕ, (UNEP/MAP-SPA/RAC), της 20ης Δεκεμβρίου 2019, είναι ο άσσος στο μανίκι αλλά και ο εθνικός τίτλος κυριότητας, για την προδιαγεγραμμένη ακύρωση των λεγόμενων “Τουρκολιβυκού μνημονίου και Γαλάζιας Πατρίδας”.

Η ανάθεση της υπόθεσης σε εξειδικευμένο Διεθνές Νομικό Γραφείο είναι η αμέσως απαιτούμενη ενέργεια. Είναι επιπλέον έκφραση έμπρακτης συγνώμης του Μητσοτάκη, όπως και των υπολοίπων μελών της Βουλής, για την επταετή αποσιώπηση του συγκεκριμένου χάρτη και των αρχείων του περιβαλλοντικού τομέα του ΟΗΕ που βρίσκονται στο Πανεπιστήμιο της Σεβίλλης, όλα αυτά τα έτη.

Η μοιρασιά του Αιγαίου από το 1973 - Η ΑΟΖ που φοβούνται

Στο βίντεο αυτό αναλύεται ένα κρίσιμο ζήτημα που επιστρέφει συνεχώς στην ελληνοτουρκική αντιπαράθεση: η λογική της συνδιαχείρισης και συνεκμετάλλευσης σε Αιγαίο και Κύπρο.

Σύμφωνα με την ανάλυση, οι ΗΠΑ επιμένουν στρατηγικά από το 1973 σε λύσεις «μοιρασιάς» των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, με στόχο να αποφευχθεί μια ελληνοτουρκική σύρραξη. Το αποτέλεσμα, όμως, είναι η διαρκής πίεση προς την Ελλάδα να μην προχωρήσει αποφασιστικά στην ανακήρυξη, οριοθέτηση και υπεράσπιση της Ελληνικής ΑΟΖ.

Το βίντεο εξηγεί γιατί η ΑΟΖ είναι κομβική για την Ελλάδα, γιατί η Κύπρος, η Αίγυπτος και η Λιβύη αποτελούν κρίσιμα κομμάτια του ίδιου γεωπολιτικού παζλ, και γιατί η Τουρκία επιχειρεί να μπλοκάρει τον άξονα Ελλάδας - Κύπρου μέσω της Τρίπολης.

Στο επίκεντρο βρίσκονται:
🔹 Η λογική της συνδιαχείρισης σε Αιγαίο και Κύπρο
🔹 Ο ρόλος των ΗΠΑ από το 1973
🔹 Γιατί η Ελλάδα δεν έχει αξιοποιήσει πλήρως την ΑΟΖ
🔹 Το κλειδί της Λιβύης στην Ανατολική Μεσόγειο
🔹 Το Καστελλόριζο και η ελληνική θαλάσσια συνέχεια
🔹 Η προσπάθεια της Τουρκίας να μπλοκάρει Ελλάδα και Κύπρο
🔹 Γιατί η ΑΟΖ είναι ζήτημα εθνικής στρατηγικής
Μια ανάλυση του 2019 που σήμερα ακούγεται πιο επίκαιρη από ποτέ.

Είμαι ο χάρτης της Σεβίλλης! Είμαι ζωντανός

Επιτέλους κάντε κάτι. Γράφει ο Χρήστος Κηπουρός.

Δημοσιεύτηκε στις 11 Ιουνίου 2026

Αφιερώνεται στην ίδρυση μιας νέας Πόλης στην Νότια Κρήτη, που

προτείνουμε με το Σμήναρχο Λουτσέτη, με όνομα: “ΒΗΤΑ 12μίλια”.

Η μικρή Καβάλα του Νότου & “Αλήθεια ες αεί” των δώδεκα μιλίων.

Πηγή εικόνας: George Sachinis

Σκεπτόμενος τους εν Αθήναις άνωθεν, λέω να τους ερωτήσω να πουν καθαρά: «Τον θέλετε τον Χάρτη της Σεβίλλης; Ή είστε δεν-θέλει-στες;». Σταματήστε να κρύβεστε πίσω από ευρωπαϊκές επιτροπές, τεχνοκρατικά προσχήματα και ένοχες σιωπές για τα 12 μίλια. Απαντήστε καθαρά αν θέλετε τη γεωπολιτική θωράκιση της πατρίδας μας. Ναι ή ου;

Και όταν λέτε στη Βουλή ότι η Ελλάδα διαθέτει τεράστιο γεωπολιτικό πλούτο και προφανώς υπονοείτε τον χάρτη της Σεβίλλης, γιατί δεν τον ονοματίζετε; Ούτε το όνομα του λέτε, θυμίζοντας το βιβλίο της Πόντιας Thea Halo «Ούτε το όνομά μου» και πρόσφατα το “Νοτίως της Κρήτης” του Μητσοτάκη, αντί για το όνομα “Νότιο Κρητικό Πέλαγος”.

1. Η Σημαδεμένη Τράπουλα του Συλλογικού Όργουελ

Σε μια χώρα όπου αντί της Δημοκρατίας κυριαρχεί η συστημικότητα —τράπεζες, ΜΜΕ και Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, στα οποία αποθεώνεται η λογοκρισία, με σβηστήρες {!} σε αναρτημένα με χιλιάδες Likes και καρδούλες γραπτά μου — ποιος Όργουελ; Όλη η Ελλάδα είναι συλλογικός Όργουελ, με κατά πόδας να τον ακολουθούν τα διάφορα κομματικά μορφώματα. Παλαιάς και Νέας κοπής, πρεσπογενή και προσχωσιγενή και άλλα, μη ιδεογενή. Όμως, οι ευφυείς ιδέες κερδίζουν όχι μόνο εκτός έδρας, αλλά ακόμη και με σημαδεμένη τράπουλα! Η αλήθεια δεν φιμώνεται από οποιαδήποτε γρανάζια. Να είναι καλά οι Έλληνες, που την πιάνουν στο φτερό.

2. «Είμαι ο Χάρτης της Σεβίλλης. Είμαι ζωντανός!»

Νότης Μαριάς: Αποκαλύψεις Σοκ! Μπανανία και από τις "θυγατρικές" των θυγατρικών της Chevron,!

Ποια Chevron; Οι πολυήμεροι πανηγυρισμοί της κυβέρνησης για τη «συμφωνία με τη Chevron», αποδομούνται με τρόπο εκκωφαντικό με τις αποκαλύψεις του Νότη Μαριά στην εκπομπή «Η Ελλάδα στον Κόσμο»!

 
Η συμφωνίες έχουν υπογραφεί «με θυγατρικές των θυγατρικών της Chevron» κι αυτό σημαίνει πως ότι στραβό κι αν συμβεί , η εταιρεία κολοσσός δεν θα έχει την παραμικρή ευθύνη!
Όμως όσο κι αν ακούγεται παράδοξο ,αυτό είναι το λιγότερο!!!

Οι τέσσερις συμβάσεις που έχουμε υπογράψει με τις «θυγατρικές των θυγατρικών» είναι ο ορισμός της αποικιοκρατίας! 

Ο πρώην ευρωβουλευτής και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, διαβάζει λέξη προς λέξη όσα απαράδεκτα υπογράψαμε. Στο κεφάλαιο για τις φοροαπαλλαγές που προσφέρουμε απλόχερα «στις θυγατρικές των θυγατρικών», ομολογούμε ότι θα χρειαστείτε όλα τα αποθέματα ψυχραιμίας που διαθέτετε!

Τα «ήρεμα νερά» ως αντίτιμο της υποταγής

Του Νίκου Ιγγλέση

16/02/2026 admin

Η πρόσφατη συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν και η σύγκληση του 6ου Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας-Τουρκίας στην Άγκυρα επιβεβαίωσαν την επιλογή της Αθήνας για διατήρηση της πολιτικής των «ήρεμων νερών» και της «κανονικότητας» στις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών.

Η πολιτική αυτή δεν είναι καινούργια. Είχε επισήμως εξαγγελθεί με την Κοινή Διακήρυξη των Αθηνών, το Δεκέμβριο του 2023 και βασίζεται στη διαχρονική πολιτική κατευνασμού της Ελλάδας έναντι των τουρκικών διεκδικήσεων, απειλών και επιβολής τετελεσμένων.

Ικανοποίηση εξέφρασε η Κυβέρνηση Μητσοτάκη και όλος ο προπαγανδιστικός μηχανισμός της για τα αποτελέσματα της συνάντησης. Καταγράψαμε με ειλικρίνεια, είπαν, τις διαφορετικές απόψεις, συμφωνήσαμε ότι τα όποια θέματα θα τα λύνουμε μόνοι μας, διατηρούμε τους διαύλους επικοινωνίας ανοικτούς και «δεν χάσαμε κανένα νησί», όπως είπε η Ντ. Μπακογιάννη.

Κάτι σαν θρίαμβος δηλαδή, αν δεν υπολογίσουμε ότι με την πολιτική αυτή η Ελλάδα παραμένει εγκλωβισμένη στο υπάρχον status quo, δεν μπορεί να επεκτείνει την κυριαρχία της, να ασκήσει τα κυριαρχικά δικαιώματά της και απενοχοποιεί, σε διεθνές επίπεδο, την επιθετική δράση της Τουρκίας.

Ο Ερντογάν δήλωσε: «Τα υφιστάμενα ζητήματα, στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, αν και είναι περίπλοκα, δεν είναι άλυτα στη βάση του Διεθνούς Δικαίου. Αρκεί να υπάρχει καλή πίστη, εποικοδομητικός διάλογος και βούληση επίλυσης».

  Οι Τούρκοι, όμως, έχουν τη δική τους ερμηνεία του Διεθνούς Δικαίου, όπως π.χ. ότι τα νησιά δεν έχουν δικαίωμα σε ΑΟΖ ή υφαλοκρηπίδα, παρά μόνο σε χωρικά ύδατα και αυτά περιορισμένα.

NAVTEX διαρκείας: ο σιωπηλός καρκίνος του 25ου μεσημβρινού: Ο κίνδυνος ψηφιακής και διοικητικής προσάρτησης του Αιγαίου μέσω της διοικητικής γκριζοποίησης.

του Μιχάλη Χαιρετάκη

Ενότητα 1: Εισαγωγή και περιγραφή των τουρκικών NAVTEX αορίστου διάρκειας

Στις 30 Ιανουαρίου 2026, η Τουρκία εξέδωσε για πρώτη φορά δύο NAVTEX χωρίς ημερομηνία λήξης, σηματοδοτώντας μια κλιμάκωση στην υβριδική στρατηγική της στο Αιγαίο. Η πρώτη NAVTEX αφορά ερευνητικές δραστηριότητες ανατολικά του 25ου μεσημβρινού, απαιτώντας συντονισμό με τουρκικές αρχές για σεισμικές έρευνες, γεωτρήσεις και υποθαλάσσια καλώδια.

 Η δεύτερη εστιάζει στην αποστρατικοποίηση 23 ελληνικών νησιών (Λήμνος, Λέσβος, Χίος, Σάμος, Δωδεκάνησα), χαρακτηρίζοντάς τις στρατιωτικές δραστηριότητες ως επικίνδυνες για τη ναυσιπλοΐα και παραβιάσεις διεθνών συνθηκών.

 Αυτή η κίνηση είναι πρωτοφανής, καθώς παραδοσιακά οι NAVTEX εκδίδονταν για συγκεκριμένα γεγονότα με περιορισμένη διάρκεια, ενώ τώρα αποκτούν μόνιμο χαρακτήρα, λειτουργώντας ως εργαλείο δημιουργίας τετελεσμένων.

Από γεωπολιτικής σκοπιάς, αυτή η τακτική εντάσσεται στο πλαίσιο του "gray zone warfare" – μιας στρατηγικής που αποφεύγει την ανοιχτή σύγκρουση, αλλά υπονομεύει σταδιακά την κυριαρχία του αντιπάλου μέσω νομικών, οικονομικών και ψυχολογικών μέσων. Παρόμοια με τις κινεζικές ενέργειες στη Νότια Σινική Θάλασσα, όπου η Κίνα χρησιμοποιεί "nine-dash line" και τεχνητά νησιά για να διεκδικεί θαλάσσιες ζώνες, η Τουρκία εφαρμόζει "lawfare" για να νομιμοποιήσει μονομερώς δικαιώματα στο Αιγαίο.  Αυτή η προσέγγιση εκμεταλλεύεται την ασυμμετρία ισχύος σε ημι-κλειστές θάλασσες, όπου η γεωγραφική εγγύτητα ενισχύει την αποτρεπτική ικανότητα, ενώ ταυτόχρονα δοκιμάζει την αποφασιστικότητα των συμμάχων στο NATO, όπως η Ελλάδα, η οποία βασίζεται στο διεθνές δίκαιο (UNCLOS) για να υπερασπιστεί τα δικαιώματά της. Η αναλογία με μια πινακίδα "Απαγορεύεται η στάθμευση" σε ξένο δρόμο υπογραμμίζει την ψυχολογική διάσταση: η μονιμότητα δημιουργεί de facto αποδοχή, εάν δεν υπάρξει αντίδραση.

Δ. Τσαϊλάς: η ελληνοτουρκική ναυτική σύγκρουση που θα διαμορφώσει την Ανατολική Μεσόγειο

του Δημήτρη Τσαϊλά, Υποναυάρχου ε.α.

Με βάση τα περισσότερα κριτήρια, η Ελλάδα και η Τουρκία θα έπρεπε να είναι εταίροι. Μοιράζονται την ιδιότητα του μέλους της συμμαχίας στο ΝΑΤΟ, αντιμετωπίζουν αλληλεπικαλυπτόμενες προκλήσεις ασφαλείας και βρίσκονται σε έναν από τους πιο στρατηγικά ζωτικής σημασίας θαλάσσιους διαδρόμους στον κόσμο. Ωστόσο, το Αιγαίο και η Ανατολική Μεσόγειος παραμένουν από τους πιο στρατιωτικοποιημένους και ασταθείς θαλάσσιους χώρους στην Ευρώπη. Αυτό δεν είναι απλώς προϊόν ανεπίλυτων διαφορών ή ιστορικών παραπόνων. Αντανακλά μια βαθύτερη και πιο επακόλουθη σύγκρουση μεταξύ δύο ανταγωνιστικών στρατηγικών κοσμοθεωριών. Η μία βασισμένη στο διεθνές δίκαιο και την αποτροπή, και η άλλη στην προβολή ισχύος και τον αναθεωρητισμό.

Αυτή η σύγκρουση γίνεται καλύτερα κατανοητή μέσα από τον ελληνοτουρκικό στρατηγικό ανταγωνισμό, το ναυτικό δόγμα και την περιφερειακή συμπεριφορά, ώστε να φωτίσουν γιατί επιμένουν οι ελληνοτουρκικές εντάσεις, γιατί επαναλαμβάνονται οι κρίσεις και γιατί η Ανατολική Μεσόγειος κινδυνεύει να γίνει εργαστήριο για την επίλυσης διαφορών της θαλάσσιας τάξης.

Δύο Αντίθετες Στρατηγικές Λογικές

Η Ελλάδα, αντιπροσωπεύει μια σχολή στρατηγικής σκέψης που βασίζεται στον κλασικό ρεαλισμό, ο οποίος περιορίζεται από το νόμο. Για εμάς, η ναυτική ισχύς είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη νομική νομιμότητα. Η αποτροπή υπάρχει για τη διατήρηση της κυριαρχίας και όχι για την επέκτασή της. Η σταθερότητα επιτυγχάνεται μέσω της προβλεψιμότητας, των συμμαχιών και της τήρησης καθιερωμένων κανόνων, όπως η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS).

Μόνο με επέκταση των χωρικών υδάτων λύνεται το πρόβλημα στο Αιγαίο

27/01/2026

Φωτό: SLpress.gr

ΓΡΙΒΑΣ ΚΩΣΤΑΣ

Η γεωπολιτική ταυτότητα του διεθνούς συστήματος μεταλλάσσεται και έχουμε αναφερθεί παλαιότερα στο πώς οι αλλαγές αυτές ενδέχεται να επηρεάσουν στο μέλλον το Δίκαιο της Θάλασσας και τη δομή του ελληνοτουρκικού συστήματος. Ταυτοχρόνως, υποστηρίχθηκε ότι η γειτονική Τουρκία, που είναι πολύ πιο εναρμονισμένη από την Ελλάδα με τις τελευταίες εξελίξεις στη γεωπολιτική ταυτότητα του πλανήτη, κατανοεί ότι “οφείλει” να κυριαρχήσει στις κοντινές της θάλασσες (και στο Αιγαίο) αν θέλει να εκπληρώσει τις γεωπολιτικές της στοχοθετήσεις.

Το γεγονός αυτό την “αναγκάζει” να επιχειρήσει να ακρωτηριάσει την Ελλάδα, “ιμιοποιώντας” ουσιαστικά ολόκληρο το Αιγαίο και μετατρέποντάς το σε μια “υπεργκρίζα” ζώνη, με τελευταίο παράδειγμα την έκδοση NAVTEX, με διάρκεια ισχύος που φτάνει έως και τα δύο χρόνια, μέχρι το τέλος του 2027!

Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι η Τουρκία θα επιτύχει σίγουρα τους στόχους της. Για την ακρίβεια δεν είναι σίγουρο ούτε καν ότι θα επιχειρήσει να τους υλοποιήσει. Το “υποχρεούται” και το “οφείλει” δεν είναι αναπόφευκτες εξελίξεις. Δεν υπάρχουν νομοτελειακές καταστάσεις στη διεθνή πολιτική. Στην πραγματικότητα, η πορεία και οι επιλογές της Τουρκίας θα εξαρτηθούν σε σημαντικό βαθμό από τις επιλογές της Ελλάδας.

Οι εξελίξεις στην στρατιωτική τεχνολογία επιτρέπουν στην Ελλάδα να μετατρέψει την αρχιπελαγική δομή του Αιγαίου σε ένα αδιαπέραστο δίχτυ θανάτου για κάθε αντίπαλο. Με άλλα λόγια, η χώρα μας μπορεί να ενισχύσει αποφασιστικά τις αποτρεπτικές της ικανότητες, καθιστώντας εξαιρετικά επικίνδυνη για την Τουρκία την πολιτική του εξαναγκασμού που ακολουθεί (και όντως γίνονται βήματα προς αυτήν την κατεύθυνση).

Γιατί τα 12 μίλια είναι αδιαπραγμάτευτα

23/10/2025

ΓΡΙΒΑΣ ΚΩΣΤΑΣ

Ο απόλυτος ελληνικός έλεγχος του Αιγαίου είναι αναγκαίος για την ίδια την επιβίωση της χώρας. Αυτή η θέση στην πραγματικότητα δεν είναι ούτε μαξιμαλιστική, ούτε ουτοπική και φυσικά ούτε εθνικιστική! Δεν είναι τίποτα παραπάνω από την παραδοχή της πραγματικότητας.

Η Ελλάδα δεν θέλει να κυριαρχήσει στο Αιγαίο για κανέναν άλλον λόγο παρά μόνο γιατί το Αιγαίο αποτελεί κομμάτι της επικράτειάς της. Αυτήν την απλή αλήθεια, την επιβεβαίωση της οποίας μας δίνει αβίαστα μια ματιά στον χάρτη, μας την κρύβει από τα μάτια μας μια συντονισμένη επίθεση πληροφοριακού πολέμου που διεξάγει εδώ και χρόνια η Άγκυρα εναντίον της πατρίδας μας. Κορυφαίο παράδειγμα, οι τελευταίες δηλώσεις του Χακάν Φιντάν για τα 12 μίλια.

Σε συνέντευξη του ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών δήλωσε ότι ελπίζει «να λυθούν τα προβλήματα του Αιγαίου, όσο είναι ο Μητσοτάκης στην εξουσία», συμβουλεύοντας τα εξής: «Εγώ δεν αποδέχομαι τα 12 μίλια, εσύ δεν αποδέχεσαι τα έξι, αυτά μπορούν να συζητηθούν», αποκαλύπτοντας μάλιστα ότι «σε ορισμένα σημεία αυτά συζητήθηκαν με τις διερευνητικές επαφές και προχώρησαν σε κάποια σημεία».

Ο Φιντάν ζητά παζάρεμα επί ενός κυριαρχικού δικαιώματος της χώρας, το οποίο προβλέπει και το διεθνές δίκαιο, παζάρεμα που μόνο κέρδη θα αποφέρει στην Τουρκία. Στην απάντησή του το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών, ανέφερε ότι «η Η Ελλάδα ασκεί ενεργητική και συνεπή εξωτερική πολιτική που στηρίζεται στις οικουμενικές αξίες του διεθνούς δικαίου και δεν ετεροκαθορίζεται. Από τις αρχές αυτές δεν πρόκειται να αποστεί και όποιος ενοχλείται οφείλει να το αποδεχθεί, διότι υποδείξεις και μομφές δεν είναι αποδεκτές».

Όμως, οι δηλώσεις Φιντάν ουδόλως είναι “στον αέρα”, με δεδομένο ότι στην χώρα μας υπάρχει ένα πολυπλόκαμο και πολυεπίπεδο δίκτυο Ελλήνων διαμορφωτών γνώμης, το οποίο είναι άκρως δεκτικό στην τουρκική επιχειρηματολογία. Το δίκτυο αυτό δεν περιορίζεται σε διαδικτυακούς στρατούς trolls στα social, αλλά εδώ και δεκαετίες αποτελεί μέρος του συστήματος εξουσίας. Το γεγονός ότι αντικειμενικά λειτουργούν σαν φερέφωνα των τουρκικών απόψεων δεν σημαίνει υποχρεωτικά ότι είναι όργανα της Άγκυρας. Σε κάποιες περιπτώσεις αρκεί και η ιδεολογική τύφλωση.
Τουρκικοί ισχυρισμοί και πραγματικότητα

Τι πρέπει να κάνει η Ελλάδα με τα χωρικά της ύδατα

21/10/2025

ΛΥΓΕΡΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ

Στην πρόσφατη συζήτηση στη Βουλή για την εξωτερική πολιτική, απευθυνόμενος σε οξείς τόνους προς την αντιπολίτευση, ο πρωθυπουργός είπε μεταξύ άλλων: «Εμείς ήμασταν αυτοί που επεκτείναμε τα χωρικά ύδατα στο Ιόνιο» (αρχές του 2021). Ο τότε υπουργός Εξωτερικών Δένδιας, μάλιστα, είχε προαναγγείλει ότι τα χωρικά ύδατα θα επεκταθούν και στην Κρήτη, αλλά έμεινε μόνο στα λόγια.

Υπενθυμίζουμε ότι φεύγοντας από το υπουργείο Εξωτερικών (Οκτώβριος 2018), ο Κοτζιάς είχε αναφερθεί στην απόφασή του να επεκτείνει τα χωρικά ύδατα από τους Οθωνιούς (βορείως της Κέρκυρας), μέχρι τα Αντικύθηρα. Είχε δώσει στίγμα των προθέσεών του, μάλιστα, κατά τη διάρκεια συνέντευξής του τον Δεκέμβριο 2017. Μέχρι να φύγει, όμως, από το υπουργείο Εξωτερικών δεν είχε κάνει ούτε ο ίδιος το σχετικό βήμα, ούτε ο διάδοχός του Κατρούγκαλος.

Το ζήτημα της επέκτασης των χωρικών υδάτων δεν ήρθε στην επικαιρότητα μόνο από την αναφορά του πρωθυπουργού, ο οποίος προανήγγειλε και την σύγκληση Συνόδου παράκτιων κρατών, με ελληνική πρωτοβουλία, πρόταση που είναι άκρως προβληματική. Το ζήτημα ήρθε στην επικαιρότητα και από την συνέντευξη του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών: «Δεν δέχομαι 12 μίλια, εσείς δεν δέχεστε έξι μίλια. Στεκόμαστε, λοιπόν, σε ορισμένα σημεία, έχουν γίνει διερευνητικές συνομιλίες στο παρελθόν, έχουν καλυφθεί ορισμένες αποστάσεις. Το ζήτημα του Αιγαίου δεν είναι ένα άλυτο πρόβλημα», είπε ο Φιντάν. Η Αθήνα απάντησε: «Η Ελλάδα ασκεί ενεργητική και συνεπή εξωτερική πολιτική που στηρίζεται στις οικουμενικές αξίες του διεθνούς δικαίου και δεν ετεροκαθορίζεται. Από τις αρχές αυτές δεν πρόκειται να αποστεί και όποιος ενοχλείται οφείλει να το αποδεχθεί, διότι υποδείξεις και μομφές δεν είναι αποδεκτές».

Περί των 6 μιλίων, της ΑΟΖ και κάτι διαβατήρια για Ρόδο

(Ή γιατί επιμένει ο Ερντογάν στην αποστρατιωτικοποιηση των νησιών) και ένα προπέτασμα καπνού 

Ερώτηση:

❓️Γιατί τα χωρικά ύδατα ήταν στα 6 μίλια και όχι στα 7, και τα 12 δεν είναι 11?

Απάντηση:

✔️Η εθνική κυριαρχία επί της θαλασσης πάντα καθορίζονται από το βεληνεκές των παράκτιων πυροβόλων του. Νησιών και ηπειρωτικών. 

Full stop, παράγραφος.

Για την ιστορία:

🔺️Μέχρι το 1931, τα χωρικά μας ύδατα, μαζί με τον αέρα από πάνω τους ήταν, όπως παντού, στα 3 μίλια, δηλαδή στα 5 χιλιόμετρα περίπου. Τόσο μακριά έριχναν τα αρχαία κανόνια εκείνης της εποχής. Μετά έγιναν 6 μίλια, πήγε ο Μεταξάς μετά να κάνει τον εναέριο χώρο στα 10, που πας καημένε Καραμήτρο του είπαν τα τότε αφεντικά μας, οι Εγγλέζοι. Γιαβολ είπε αυτός και το γύρισε πίσω στα 6. Και ζήσαμε έτσι ειρηνικά με τον γείτονα, που ακόμα δεν ήξερε μπάνιο και δεν γνώριζε κατά που πέφτει η θάλασσα, μέχρι την δεκαετία του 70.

🔺️Μεχρι που το 82, μια διεθνής διάσκεψη για την Θάλασσα ξεπέρασε τα όρια της Αιγιαλίτιδας ζώνης, της κυριαρχίας στο υπέδαφος, στα ψάρια και τα πετούμενα, που παρέμεναν κυριαρχικό δικαίωμα πέραν της αμφισβήτησης του παρακτιου πυροβολικού, και δημιούργησαν την έννοια της ΑΟΖ. Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη δηλαδή. Σε δικαιώματα δηλαδή οικονομικής εκμετάλλευσης της αλιείας και ότι υπάρχει στον βυθό στο υπέδαφος του 200 μίλια μακριά από εκεί που τελειώνει η εθνική κυριαρχία κάθε κράτους. Και η πλεύση σε αυτήν θεωρείται σε διεθνή ύδατα. Αν συναντηθεί με ΑΟΖ αλλού κράτους, τότε  μοίρασμα στην μέση, λέει, αυτό θα είναι το όριο. Η ανάγκη των θαλάσσιων εξορύξεων και της αλιείας του μπακαλιάρου ένεκα. 

Φυσικά δεν θα αργήσει και πολύ η ημέρα που και η ΑΟΖ θα συμπίπτει με τα όρια της πληρους εθνικής κυριαρχίας. Ήδη ο θείος Σαμ έτσι συμπεριφερεται στα δικά του 200 μίλια με το πρόσχημα του ελέγχου της ναυσιπλοίας για τρομοκράτες. Μέχρι εκεί, τουλάχιστον φτάνει σήμερα η εμβέλεια των πυραύλων που αντικαθιστουν σιγά σιγά τα Boffors του 40 στα  παράκτια πυροβολεία

❓️Τι σημαίνει τώρα η αποστρατικοποίηση των νησιών που μας ζητούν θεοί και δαίμονες για να τα βρούμε τώρα με τον Ερντογάν στην μοιρασιά της ΑΟΖ μας, όπως στον χάρτη? Γιατί τρέχει για να προλάβει ο άνθρωπος να τα βάλει υποθήκη πριν καταρρεύσει τελείως η οικονομία του και τα πάρει μαζί του προίκα στην πορεία της γείτονος προς την οικονομική ζώνη του αντι-δολαριου Ρωσίας, Κινας, Ιράν κλπ δυνάμεων? 

ΕΝΑ ΚΑΛΑ ΚΡΥΜΜΈΝΟ ΨΕΜΜΑ ΣΤΗΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΜΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Η διαμάχη των κυβερνήσεων  Ελλάδας-Κύπρου για ένα καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης καθυστερεί την υλοποίηση του επί των  ΑΟΖ Ελλαδας και Κύπρου με προφάσεις του εδώ γκουβέρνου 

Στην πραγματικότητα λόγω των δεσμεύσεων του Μητσοτάκη στον Ερντογάν να αφήσει το πεδίο ελεύθερο για την ανάπτυξη των "σχεδίων συνεκμετάλλευσης", που αμφισβητούν εθνικά δικαιώματα στην περιοχή που δεν ορίστηκε ως χωροθετημένη μας ΑΟΖ από την συμφωνία Ελλάδας-Αιγύπτου, κάνοντας έτσι εξαλη (με το δίκιο της) την κυβέρνηση της Λευκωσίας. 

Κανένας όμως κουμπάρος δεν σκέφτηκε να τρίψει στην μούρη των εδώ οσφυοκαμπτών στον Σουλτάνο το γεγονός ότι το υποθαλάσσιο σύστημα οπτικών ινών Kimonas-ιδιοκτησιας της Κυπριακής Cyta, που συνδέει την Κύπρο και την Ελλάδα, είναι σε λειτουργία από τα τέλη του 2015 δημιουργώντας δεδικασμένο και μαλιστα χωρις αντιδράσεις της Αγκυρας!. Συνδέει τον σταθμό της Cyta στο Πεντάσκινο της Κύπρου με τον σταθμό MedNautilus στα Χανιά της Κρήτης και έχει την ίδια όδευση με τον Eastmed και το καλώδιο ηλεκτρικής διασυνδεσης Κύπρου-Ελλάδας!

 Έως πότε θα μας πουλάνε εδώ παραμύθια με δράκους για να έχουν την εύνοια του Mr Κοτς οι εδώ υποτακτικοί του;

Η γεωπολιτική επί των θαλάσσιων καλωδίων και κάτι ψέματα περί την ΑΟΖ Ελλαδας-Κυπρου

Τα δεδομένα:

🔺️Η προηγούμενη παγκοσμιοποιηση στηρίχθηκε σε δύο πλέγματα υποθαλασσιων  καλωδίων οπτικών ινών και μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας, με διελεύσεις των κυριότερων οπτικών ινών όπως στον χάρτη του σχολίου #1.

🔺️Από αυτές τις λεωφόρους, που αναπτύχθηκαν κυρίως από ιδιωτικές εταιρείες, διέρχεται σήμερα πάνω από το 95% της τηλεπικοινωνιακής κίνησης  του πλανήτη. Το υπόλοιπο διέρχεται απο δορυφορους(1%) ή χερσαιες διαδρομές καλωδιων, που τα σημαντικότερα περνανε κυρίως από το Ιραν και τον Καυκασο (4%).

Ο έλεγχος της κίνησης τους γίνεται από κέντρα παρακολούθησης- κατασκοπίας που υποκλέπτουν τα πάντα!

Οι σημαντικότερο κόμβοι, για τις οπτικές ινες, βρίσκονται 

✔️Στην Ν.Υορκη

✔️Στο Λονδίνο, την Μασσαλία και το Γιβραλτάρ 

✔️Στο Σουεζ,  το Ομάν και την Κύπρο, ως σημεία υποκλοπών

✔️Στα Στενά του Ορμουζ και την Σιγκαπούρη

✔️Στην Βόρεια Θάλασσα, ανοιχτά της Σουηδίας.

🔺️Η διακοπή της ροής των δεδομένων λόγω δολιοφθορών, αντίστοιχων με την ανατίναξη του αγωγού αερίου North Stream2, είναι πλέον συχνό φαινόμενο και γίνεται είτε από τον γκρι-στόλο των λαθρεμπορικών της Ρωσίας είτε από ειδικά υποβρύχια των ΗΠΑ. Στο σχόλιο #2 και το #3 αναφέρονται πολλές άγνωστες (στους πολλούς) πληροφορίες από τον αθέατο αυτόν πόλεμο, που διαμορφώνει και τις συνθήκες όλων των υπολοίπων για τον ορισμό των ορίων της νέας νομισματικής μετα-παγκοσμιοποιησης, που διαμορφώνεται επί του ψηφιακού υποβάθρου.

🔺️Ειδικά για την Ανατολική Μεσόγειο, αυτές οι κρίσιμες  διαδρομές των ψηφιακών υποδομών (στον χάρτη), αναδεικνύουν την επικίνδυνη ασχετοσύνη και υποχωρητικότητα του ελληνικού ΥπΕξ σχετικά με την ΑΟΖ ανάμεσα στην Ροδο-Κρητη και την Κύπρο, αλλά και την επικίνδυνη τακτική της Μητσοτάκης ΑΕ, που έχει εμπλέξει και ένα αντίστοιχης διαδρομής καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ασιας-Ευρωπης μέσω της Κύπρου με μίζες και ντιλάκια πολλών εκατομμυρίων ευρώ (διερευνώνται και αυτά από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελεία).

Η καθυστέρηση ολοκλήρωσης και αυτού του έργου εξυπηρετεί μόνο τις γεωπολιτικές επιδιώξεις του Ερντογάν για την ευρύτερη περιοχή, και των χορηγών του βαθέως Τουρκικού κράτους (Κοτς και σια) που εμπλέκεται και διαπλεκεται και στους σχεδιασμούς και στα ντιλάκια της Μητσοτάκης ΑΕ. Αυτά επηρεάζουν τα όρια ευθύνης-εποπτείας των αντίστοιχων λιμενικων-coast guard αρχών, για την αντιμετώπιση των  απειλών αυτών των υποδομών.

Έτσι,  δεν πρέπει να θεωρείται ως «κεραυνός εν αιθρία" ή δρομολογημένη διαδικασία της εν κινήσει αντικατάστασης του ΚυΜ από ένα νέο κυβερνητικό σχήμα (κατά πάσα πιθανότητα "προσωπικοτήτων" με ευρύτερη πολυκομματική στήριξη), με ορατό πρόσχημα την κάθαρση από τους μηχανισμούς της μαφίας που έχει εγκατασταθεί στο Ελληνικό κράτος, κυρίως στον χώρο της Δικαιοσύνης, με αποστολή να συγκαλύπτει και τα αποτελέσματα των προσωπικών πολιτικών Μητσοτάκη σε θέματα που επηρεάζουν την ευρύτερη περιοχή (δεσμεύσεις προς τον Ερντογάν για καθυστέρηση των εξορύξεων φυσικού αερίου, καλωδίων ηλεκτρικής διασυνδεσης, κλπ). 

Οι πολιτικοί σχηματισμοί που θα κληθούν να στηριξουν αυτό το πολύ πιθανό διάδοχο κυβερνητικό σχήμα, όλα θα δειχνουν ότι θα κριθούν σε εκλογές το 27, μετά το πολύ μεγάλο ανακάτεμα και της "πολιτικής τράπουλας" που βρίσκεται σε εξέλιξη εδώ μετά τον Φεβρουάριο του 2023.

ΠΗΓΗ: https://www.facebook.com/share/p/14KRugN7DPi/

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Κι αν αρθεί το casus belli τι θα γίνει;

Του Νικηφόρου Βαρονέτου

30/09/2025

Το τελευταίο διάστημα σε ομιλίες και δηλώσεις του ο Κ. Μητσοτάκης θέτει, προτείνει, ζητάει την άρση της απειλής πολέμου (casus belli) από την πλευρά της Τουρκίας. Για να γίνει τι;

Στην ομιλία του από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ είπε μεταξύ άλλων: «Η Τουρκία πρέπει να άρει την απειλή πολέμου εναντίον της Ελλάδας που εξακολουθεί να πλανάται ως <γκρίζο σύννεφο> πάνω από τις σχέσεις μας. Έχουν περάσει 30 χρόνια, το casus belli πρέπει να αποσυρθεί. Δεν έχει θέση στις σχέσεις μεταξύ γειτόνων που διατηρούν φιλικές σχέσεις».

Τώρα, αυτές τις «φιλικές σχέσεις» πού τις βλέπει ο κ. Μητσοτάκης; Μήπως στα τουρκικά θαλάσσια πάρκα και τις naftex στο Αιγαίο; Μήπως στο καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης στην Κάσο; Μήπως νότια της Κρήτης με το τουρκολιβυκό Μνημόνιο; Μήπως στην Κύπρο με τα δύο κυρίαρχα κράτη;

Το 1995 η ελληνική Βουλή επικύρωσε τη Διεθνή Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) των Ηνωμένων Εθνών. Η Σύμβαση αυτή επιτρέπει σε κάθε κράτος να επεκτείνει μονομερώς τα χωρικά ύδατά του μέχρι τα 12 ν. μ. σ’ όλες τις ακτές του, ηπειρωτικές ή νησιωτικές.

Αμέσως μετά, την ίδια χρονιά, η τουρκική Εθνοσυνέλευση με ψήφισμά της ανήγγειλε ότι οποιαδήποτε επέκταση, ακόμη και ένα μίλι, των ελληνικών χωρικών υδάτων στο Αιγαίο θα είναι αιτία πολέμου (casus belli) για την Τουρκία και εξουσιοδότησε προς τούτο την Κυβέρνηση της Άγκυρας.

Ο τουρκικός εκβιασμός σε συνδυασμό με το φοβικό σύνδρομο των Αθηνών πέτυχε το στόχο του. Επί 30 χρόνια η Ελλάδα δεν αξιοποίησε το δικαίωμα που της έδινε το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας και δεν επέκτεινε τα χωρικά ύδατά της πέραν των 6 ν. μ. που είχαν καθοριστεί από το 1936. Πρόσφατα επεκτάθηκαν τα χωρικά ύδατα στα 12 ν. μ. μόνο στο Ιόνιο, μέχρι το ακρωτήριο Ταίναρο. Βλέπετε η Ιταλία δεν μας απειλούσε με casus belli !

Ο κ. Μητσοτάκης συνέδεσε το casus belli με τον Κανονισμό SAFE της ΕΕ για τη χρηματοδότηση (150 δις ευρώ) αμυντικών εξοπλισμών, στον οποίον θέλει να συμμετάσχει και η Άγκυρα. Δεν μπορεί μια χώρα να ενταχθεί σ’ ένα ευρωπαϊκό εξοπλιστικό πρόγραμμα και ταυτόχρονα να απειλεί με πόλεμο ένα μέλος της Ένωσης, δήλωσε ο Πρωθυπουργός. Μήπως μπορεί να κατέχει εδάφη ενός άλλου κράτους – μέλους της ΕΕ; Αλλά ξεχάσαμε, η Κύπρος είναι άλλο κράτος και «κείται μακράν».

ΠΕΡΙ ΑΠΟΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΝΗΣΩΝ ΑΙΓΑΙΟΥ Η ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΚΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ.

Το ιδιοκτησιακό καθεστώς των Νήσων του Αιγαίου 

ΣΕΝΤΟΝΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΑΧΛΑΜΑΡΕΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΠΕΡΙ ΑΠΟΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΝΗΣΩΝ ΑΙΓΑΙΟΥ Η ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΚΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ.

Στη Συνδιάσκεψη του Λονδίνου, 13 Φεβρουαρίου 1914, οι Κυβερνήσεις των Μεγάλων Δυνάμεων αποφάσισαν να αναγνωρίσουν την κυριαρχία της Ελλάδας επί, «όλων των νησιών του Αιγαίου που έχουν καταληφθεί από αυτήν, με την εξαίρεση της Ίμβρου, της Τενέδου και του Καστελόριζου». 

Ως εκ τούτου, το εν λόγω άρθρο αποτέλεσε την de jure αναγνώριση της ελληνικής κυριαρχίας επί του συνόλου των νησιών του Αιγαίου, καθώς επίσης και επιστροφή στην Τουρκία των νήσων Ίμβρου, Τενέδου και Καστελόριζου.

Περαιτέρω η ελληνική κυριαρχία επί των νησιών επιβεβαιώθηκε και επικυρώθηκε και από τη νομολογία του Διαρκούς Δικαστηρίου Διεθνούς Δικαιοσύνης της Χάγης στην «υπόθεση των Φάρων στη Σάμο και στην Κρήτη» το 1937. 

Το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι τα νησιά, «είχαν ήδη αποκοπεί από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, με την πλήρη έννοια του όρου της αποκοπής, δηλαδή την εξαφάνιση κάθε πολιτικού δεσμού με αυτή… Η Σάμος πέρασε υπό την κυριαρχία της Ελλάδας με την Απόφαση των Δυνάμεων της 13 Φεβρουαρίου 1914». 

Το καθεστώς των νήσων Λήμνου και Σαμοθράκης διέπεται από τη Σύμβαση της Λοζάνης για τα Στενά του 1923, η οποία αντικαταστάθηκε σε κάποια σημεία με τη Σύμβαση του Montreux του 1936.

 

Το καθεστώς των νήσων Μυτιλήνης, Χίου, Σάμου και Ικαρίας διέπεται από τη Συνθήκη Ειρήνης της Λοζάνης του 1923 και το καθεστώς των Δωδεκανήσων διέπεται από τη Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων του 1947. 

Η αποστρατιωτικοποίηση των ελληνικών νησιών Λήμνου και Σαμοθράκης- η οποία μαζί με την αποστρατιωτικοποίηση των Δαρδανελίων, της Θάλασσας του Μαρμαρά και του Βοσπόρου, καθώς επίσης και των τουρκικών νησιών Ίμβρου (Gokceada), Τενέδου (Bozcaada) και Λαγουσών (Tavcan), αρχικώς προεβλέπετο από τη Σύμβαση της Λοζάνης για τα Στενά του 1923, καταργήθηκε από τη Σύμβαση του Montreux του 1936 η οποία, όπως ρητώς μνημονεύεται στο προοίμιό της, αντικατέστησε στο σύνολό της την προαναφερόμενη Σύμβαση της Λοζάνης. 

Το δικαίωμα της Ελλάδας να εξοπλίσει τη Λήμνο και τη Σαμοθράκη αναγνωρίσθηκε και από την ίδια την Τουρκία, όταν ο τότε Υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Rustu Aras, απευθυνόμενος προς την Τουρκική Εθνοσυνέλευση με την ευκαιρία της κύρωσης της Συμβάσεως του Montreux, αναγνώρισε ανεπιφύλακτα το νόμιμο δικαίωμα της Ελλάδας να εγκαταστήσει στρατεύματα στη Λήμνο και τη Σαμοθράκη, με τις εξής δηλώσεις του: 

"Οι διατάξεις που αφορούν τις νήσους Λήμνο και Σαμοθράκη, οι οποίες ανήκουν στη γειτονική μας και φιλική χώρα Ελλάδα και είχαν αποστρατιωτικοποιηθεί κατ' εφαρμογήν της Σύμβασης της Λοζάνης του 1923, επίσης καταργήθηκαν με τη νέα Σύμβαση του Montreux και αυτό μας ευχαριστεί ιδιαίτερα". 

ΠΟΣΑ ΚΙΛΑ ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ ΠΑΡΑΔΊΔΕΙ ΤΩΡΑ Ο ΓΟΝΟΣ KAI ΤΟ ΣΟΪ ΤΟΥ

(ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΛΕΙΒΑΔΙΑ ΠΟΣΕΙΔΩΝΙΑΣ ΕΚΤΟΣ ΟΠΕΚΕΠΕ)

Στην Ελλάδα, με έκταση 131.937km2, αντιστοιχούν, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο,  505.572km2 AΟΖ  επί 81.451km2 υφαλοκριπίδας.

Η μεθοδευμένη  "συνεκμεταλλευση" της ΑΟΖ με την Τουρκία και από κάποια εδώ κέντρα ( Μητσοτακης family ΕΠΕ, Σημίτης & Co μέσα σε ΟΛΑ τα κόμματα και τα τσιράκια-συνεχιστές των χουνταίων) υπό την "ευγενική χορηγία" 5-6 επιχειρματιών, σημαίνει:

🔺️ Παραχώρηση κυριαρχίας 94.000km2 θαλάσσίου χώρου στην Άγκυρα (και περίπου 10.000km2 Κυπριακής ΑΟΖ) στην εκτός Αιγαίου ΑΟΖ στο Ανατολικό Αιγαίο.  Μαζί με αυτήν,  και την δωρεάν παραχώρηση στο βαθύ κράτος κάποιου Κοτς, του καθεστώτος Ερντογάν (και στο βάθος  Πούτιν), ενεργειακών κοιτασμάτων όγκου περίπου όσα και του Κατάρ.

🔺️ Εκχώρηση μετά δικαιωμάτων στην Τουρκία επιπλέον περίπου 92.000km2 ΑΟΖ στο Αιγαίο για τους ίδιους "νομικούς" λόγους! Τα νησιά δεν έχουν,  λέει, πληρη ΑΟΖ (έως  και καθόλου), όπως υπογράφτηκε σχετικά με τις ΑΟΖ Ιταλίας και Αιγύπτου. Ούτε δικαιούνται, λέει ο ακόμα καταπατητης  εδαφών τρίτων κρατών,  να έχουν πάνω τους σοβαρά όπλα για την άμυνα τους, αφού αυτό διέταξε τον εδώ γόνο το σαράι του πολύχρονεμένου μας Σουλτάνου. 

🔺️ Επί της ουσίας δηλαδή μεθοδεύεται η κατάργηση και της Συνθήκης της Λωζάνης και του Δίκαιου της Θάλασσας μέσω της παράδοσης θαλάσσιας έκτασης όσο περίπου 1,5 χερσαία Ελλάδα!!! 

Μονή Σινά: Οι διπλωματικές κινήσεις και η τεράστια γεωπολιτική σημασία

Ο πρέσβης ε.τ., Γιώργος Αϋφαντής μιλάει στο κανάλι της «Ν»​ΠΗΓΗ: 

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com