Το κουτί της Πανδώρας της Αραβικής Χερσονήσου

από τον Filippo Bovo - 20 Σεπτεμβρίου 2026

Πηγή: Φιλίππο Μπόβο

Ο συνεχιζόμενος εμφύλιος πόλεμος στη νότια Αραβική Χερσόνησο είναι πολύ περισσότερο από ένας απλός εμφύλιος πόλεμος μεταξύ δύο ασυμβίβαστων κυβερνήσεων, του Ανώτατου Πολιτικού Συμβουλίου στη Σαναά (της Ansar Allah και των εσωτερικών συμμάχων της) και του Προεδρικού Συμβουλίου Καθοδήγησης στο Άντεν (με την υποστήριξη του Ριάντ). Η άμεση εμπλοκή της Σαουδικής Αραβίας τον καθιστά πολύ περισσότερο από μια απλή εσωτερική σύγκρουση, όπως αποδεικνύεται περαιτέρω από την έκταση της ζημιάς που η Ansar Allah και η Σαουδική Αραβία έχουν προκαλέσει η μία στην άλλη μέχρι στιγμής, παρακάμπτοντας ακόμη και την ίδια την κυβέρνηση του Άντεν.

Κάθε πλευρά τείνει να αναδεικνύει τα δικά της επιτεύγματα και τις ζημιές που έχουν υποστεί, καθιστώντας τα αφορμή για περαιτέρω αντίποινα. Αλλά, εκτός της σφαίρας των μέσων ενημέρωσης, ο αριθμός των αεροπορικών επιδρομών υποδηλώνει ότι η Σαουδική Αραβία προσπαθεί σταδιακά να τις μειώσει, ενώ παράλληλα προσπαθεί να επαναφέρει τη διαπραγματευτική γραμμή για την αλήθεια που αναζητούσε από τις πρώτες μέρες.

Στις 3 Ιουλίου, μετά από βομβαρδισμό του αεροδρομίου της Σαναά από αεροσκάφη της Σαουδικής Αραβίας και το Προεδρικό Συμβούλιο Καθοδήγησης, η συμφωνία που, επισφαλώς, από τον Απρίλιο του 2022, είχε φέρει ένα μέτρο ειρήνης στη χώρα που είχε σπαραχθεί από χρόνια πολέμου, κατέρρευσε. Με τη μεσολάβηση των Ηνωμένων Εθνών, η συμφωνία αυτή είχε δημιουργήσει μια εύθραυστη ισορροπία μεταξύ των δύο κυβερνήσεων της Υεμένης (της Ansar Allah και των σουνιτικών και κοσμικών συμμάχων της στη Σαναά και του CPG, με κοσμικές, σουνιτικές και ισλαμιστικές ομάδες στο Άντεν, με την τελευταία να είναι η μόνη αναγνωρισμένη κυβέρνηση της Υεμένης βάσει του διεθνούς δικαίου). Η λογική της Σαουδικής Αραβίας και του CPG ήταν να επιβεβαιώσουν το υπάρχον αεροπορικό εμπάργκο στη Σαναά, ουσιαστικά επιβεβαιώνοντας τον νόμο: αλλά ήταν μια κοντόφθαλμη και βραχυπρόθεσμη κίνηση.

Χρονικά της Ζαλισμένης Αραβίας

Αμερικανικά δημοσιεύματα αναφέρουν ότι η Σαουδική Αραβία έχει διακόψει τη ροή πετρελαίου κατά μήκος του αγωγού Ανατολής-Δύσης, ο οποίος έχει χωρητικότητα 7 εκατομμυρίων βαρελιών την ημέρα και μπορεί εύκολα να παρακάμψει το Ορμούζ, όπως δείχνει ξεκάθαρα η παραπάνω εικόνα. Αυτό παρουσιάζεται σχεδόν ως μέτρο ασφαλείας μετά τις πρόσφατες επιθέσεις των Χούθι, που πραγματοποιήθηκαν σε απάντηση στην απερίσκεπτη και ανεπιτυχή σαουδαραβική επίθεση. Είναι πλέον σαφές ότι η επίθεση των Χούθι κατέστρεψε ολοσχερώς δύο αντλιοστάσια και προκάλεσε ζημιές σε δύο άλλα, καθιστώντας την εγκατάσταση άχρηστη. Για άλλη μια φορά, η αεράμυνα του Ριάντ, προφανώς αμερικανική, απέτυχε εντελώς να επιτύχει τον στόχο της.

Επιπλέον, οι Χούθι έχουν καταλάβει το στρατηγικό νησί Μαγιούν στο στενό Μπαμπ αλ-Μαντέμπ, εντείνοντας την πίεση στον κύριο κόμβο εξαγωγών του βασιλείου στην Ερυθρά Θάλασσα. Με το Ορμούζ ήδη παραλυμένο, οι συνεχιζόμενες απειλές και για τα δύο στρατηγικά θαλάσσια σημεία μειώνουν τις επιλογές του βασιλείου για τη μεταφορά αργού πετρελαίου στις παγκόσμιες αγορές. Πράγματι, η Σαουδική Αραβία έχει πέσει σε ένα από τα χαμηλότερα επίπεδα παραγωγής της ποτέ: 3 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα, γεγονός που δημιουργεί σημαντικό πρόβλημα για τα ταμεία του Ριάντ, αλλά και, έμμεσα, για τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες ενδεχομένως επωφελούνται από τους πόρους της Μέσης Ανατολής μέσω της αγοράς ομολόγων του Δημοσίου.

Οι ΗΠΑ έχασαν όχι μόνο τον πόλεμο, αλλά και τη Μέση Ανατολή

Η Σαουδική Αραβία αποχαιρετά την εύθυμη μπάντα και διαλύει τον ιστό της τάξης της Μέσης Ανατολής, που υφαίνεται εδώ και είκοσι πέντε χρόνια από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, αλλά έχει σχεδιαστεί πολύ νωρίτερα. Αν και οι Σαουδάραβες είναι ενοχλημένοι από το Ιράν, αναγνωρίζουν ότι δεν είναι ο πραγματικός ένοχος για το χάος που μαστίζει σήμερα ολόκληρη την περιοχή του Κόλπου. Αρχίζουν να βλέπουν ότι οι πραγματικοί αντίπαλοί τους είναι ακριβώς οι πρώην φίλοι τους, αυτοί που δεν μπορούν να τους υπερασπιστούν και που τους έχουν εκθέσει σε πιθανή καταστροφή.

Ο Τούρκι Αλ Φαϊζάλ , εγγονός του ιδρυτή της Σαουδικής Αραβίας, βασιλιά Αμπντουλαζίζ, γιος του βασιλιά Φαϊζάλ, και για πολλά χρόνια επικεφαλής των σαουδαραβικών μυστικών υπηρεσιών, γράφει: « Αν το ισραηλινό σχέδιο να εξαπολύσει έναν πόλεμο μεταξύ ημών και του Ιράν είχε πετύχει, η περιοχή θα είχε βυθιστεί στην καταστροφή και την καταστροφή. Χιλιάδες γιοι και κόρες μας θα είχαν πεθάνει σε μια μάχη για την οποία δεν είχαμε κανένα ενδιαφέρον. Το Ισραήλ θα είχε καταφέρει να επιβάλει τη θέλησή του στην περιοχή και θα είχε παραμείνει ο μόνος κυρίαρχος παράγοντας στην επικράτειά μας». Και υποστηρίζει ότι το Ριάντ, μαζί με το Πακιστάν, εργάζεται τώρα για να σβήσει τις φλόγες της σύγκρουσης, βοηθώντας στην αποτροπή μιας κλιμάκωσης και προσφέροντας στους ειρηνοποιούς την ελπίδα ότι μπορούν να είναι σίγουροι για τη ζωή των αγαπημένων τους προσώπων και την ασφάλεια των συμφερόντων τους.