Χριστός, όμως, δεν είναι ο υψηλός λόγος περί πάσχοντος σώματος. Είναι η κάθοδος προς το πάσχον σώμα.

Μάνος Λαμπράκης 

Όταν ο Οικουμενικός Πατριάρχης μιλά για τον άνθρωπο, το πρόσωπο, την ειρήνη, τη δημιουργία και τους αδυνάμους, ο λόγος του δεν κρίνεται μόνο από τη θεολογική του ανύψωση, αλλά από τη διαδρομή του. 

Αν περνά με άνεση από τη Βουλή, τα γραφεία, τις αίθουσες πρωτοκόλλου, τις χειραψίες, τις κλειστές λέσχες «κύρους», εκεί όπου η διπλωματία, η μασονία, η πολιτική και η κοινωνική αυτοεπιβεβαίωση συνομιλούν με άψογη ευγένεια, αλλά δεν περνά από έναν φυλακισμένο, έναν άρρωστο, έναν γονιό των Τεμπών, από τον διωκόμενο πατέρα Αντώνιο της Κιβωτού, από μια οικογένεια θύματος γυναικοκτονίας, από το σπίτι του Παύλου Φύσσα, από ένα σπίτι φτώχειας, από μια εγκατάσταση κτηνοτρόφου που θρηνεί για τα 500 νεκρά του πρόβατα, τότε το πρόβλημα δεν είναι η έλλειψη υψηλού λόγου. Το πρόβλημα είναι η απουσία καθόδου.

Γιατί ο άνθρωπος, όταν παραμένει έννοια, είναι θαυμάσια διαχειρίσιμος. Χωράει σε ομιλίες, δελτία Τύπου, επίσημες φωτογραφίες, φράσεις περί αξιοπρέπειας και ειρήνης, ακόμη και σε τελετές ανταλλαγής ακριβών και απολύτως άχρηστων εθιμοτυπικών δώρων, όπου οι θεσμοί επιβεβαιώνουν ο ένας την ευγένεια του άλλου, ενώ ο φτωχός επιβεβαιώνει μόνο την απουσία του. Τα δώρα αυτά είναι το υλικό ισοδύναμο των μεγάλων λέξεων όταν δεν γίνονται πράξη: λαμπρά, περιττά, τελετουργικά, φτιαγμένα για να κυκλοφορούν ανάμεσα σε εκείνους που ήδη έχουν αρκετά.

Η Εκκλησία θυμάται ακόμη να μιλά για τον κόσμο, αλλά δυσκολεύεται να τον τραυματίσει με την αλήθεια της.

Του Μάνου Λαμπράκη 

Ο σημερινός λόγος του Οικουμενικού Πατριάρχη στην Βουλή των Ελλήνων δεν ήρθε να μετακινήσει, αλλά να στερεώσει και να επαναφέρει, μέσα στον χώρο της πολιτικής, την εικόνα ενός θεσμού που αξιώνει ακόμη να ομιλεί για τον άνθρωπο, την ειρήνη, τη δικαιοσύνη, τη δημιουργία. 

Και όμως, ακριβώς αυτή η πληρότητα των θεμάτων, αυτή η καθολικότητα του βλέμματος, αποκαλύπτει το πρώτο του κενό: έναν λόγο που θέλει να περιλάβει τα πάντα, χωρίς να διακινδυνεύσει τίποτε. Η καθολικότητα λειτουργεί ως κάλυμμα, όμως η ένταση του περιεχομένου εξουδετερώνεται από την ασφάλεια της διατύπωσης. Και μέσα στη Βουλή, εκεί όπου η λέξη «άνθρωπος» έχει ακούσει τόσες φορές τον εαυτό της να χρησιμοποιείται ως τεχνική ευγένειας, ο λόγος αυτός κινδύνευσε να γίνει όχι σάλπισμα, αλλά επίσημη επιβεβαίωση ότι ακόμη μπορούμε να μιλάμε υψηλά, όταν δεν είμαστε υποχρεωμένοι να πράξουμε ανάλογα.

Γιατί ο άνθρωπος, που προβάλλεται ως κέντρο και μέτρο, παραμένει εν τέλει αφηρημένος. Δεν έχει σώμα, δεν έχει τόπο, δεν έχει ιστορία που να αιμορραγεί εντός του λόγου. Δεν κατονομάζεται ο πρόσφυγας, δεν βαραίνει ο νεκρός του πολέμου, δεν διαπερνά την αίθουσα η σιωπηλή παρουσία εκείνου που αποκλείεται από την οικονομία, από την πόλη, από την ίδια την ορατότητα. Ο λόγος υπερασπίζεται το «πρόσωπο», αλλά αποφεύγει να σταθεί ενώπιον των προσώπων. Και έτσι η έννοια, όσο υψηλή και αν είναι, κινδυνεύει να μεταβληθεί σε ευγενή αποφυγή: σε μια μορφή σεβασμού που δεν συγκρούεται με τίποτε συγκεκριμένο. 

Όλοι μπορούν να χειροκροτήσουν το πρόσωπο, όταν το πρόσωπο δεν έχει όνομα, δεν έχει πληγή, δεν έχει φάκελο, δεν έχει δίκη, δεν έχει τάφο, δεν έχει σύνορο, δεν έχει φτώχεια, δεν έχει την αδιανόητη υλικότητα εκείνου που, αν εμφανιστεί πραγματικά, θα διαλύσει την τελετή.

Ένα παράξενο φαινόμενο: νεοφώτιστοι στην Τουρκία

πηγή: Εφημερίδα “Θεσσσαλονίκη”

Του Παντελή Σαββίδη

Το φαινόμενο των μουσουλμάνων της Τουρκίας που ζητούν να βαπτισθούν χριστιανοί εκπλήσσει όσους δεν γνωρίζουν την τουρκική πολυπλοκότητα αλλά είναι μια πραγματικότητα.

Πρόκειται για μια υπαρκτή και, κατά τις πιο πρόσφατες μαρτυρίες από την Κωνσταντινούπολη, αυξανόμενη τάση, χωρίς όμως να υπάρχουν ακόμη στέρεα παντουρκικά στατιστικά που να επιτρέπουν να μιλήσει κανείς για «μαζικό ρεύμα».

Στους ναούς της Πόλης εμφανίζονται «δεκάδες» νεοφώτιστοι, ενώ η διαδικασία δεν είναι απλή: αρχίζει με αίτηση, εξετάζεται από ειδική εκκλησιαστική επιτροπή και ακολουθεί κατήχηση έξι έως δώδεκα μηνών πριν από το βάπτισμα.

Η στάση του Οικουμενικού Πατριαρχείου είναι προσεκτική. Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος δήλωσε επίσημα ότι «δεν εξαναγκάζουμε κανένα», αλλά όποιος έρχεται «αυτοπροαιρέτως, οικειοθελώς, εκουσίως» δεν μπορεί να απορριφθεί. Τόνισε επίσης ότι υπάρχουν «πολλές προσελεύσεις νέων ανθρώπων – και μορφωμένων ανθρώπων» που αισθάνονται εσωτερικό κενό και το αναζητούν στην Ορθοδοξία, προσθέτοντας όμως ότι οι Ορθόδοξοι «δεν βιαζόμαστε να τους βαφτίσουμε». Αυτή είναι, ουσιαστικά, μια γραμμή ανοικτής υποδοχής χωρίς προσηλυτιστική πίεση και χωρίς βιασύνη.

Και άλλοι χριστιανικοί φορείς στην Τουρκία έρχονται αντιμέτωποι με το ίδιο ρεύμα. Ο ίδιος ο Βαρθολομαίος σημείωσε ότι και οι Καθολικοί στην Κωνσταντινούπολη κατηχούν και βαπτίζουν πολλούς μη χριστιανούς. Στους προτεσταντικούς κύκλους, το φαινόμενο φαίνεται ακόμη παλαιότερο και πιο ορατό: σε ακρόαση της USCIRF (Επιτροπή των ΗΠΑ για τη Διεθνή Θρησκευτική Ελευθερία) το 2025, ο πρόεδρος της Ένωσης Προτεσταντικών Εκκλησιών στην Τουρκία, Ramazan Arkan, μίλησε για περίπου 10.000 Τούρκους προτεστάντες χριστιανούς, «στη μεγάλη τους πλειονότητα προέρχονται από μεταστροφή από το Ισλάμ», την ώρα που οι προτεσταντικές κοινότητες συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν απελάσεις ποιμένων, περιορισμούς και πιέσεις από το κράτος.

Οικ. Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος: «Ἡ μετατροπή τῶν σχολείων εἰς «παραδείσους τῶν νέων τεχνολογιῶν» δέν λύει τό πρόβλημα τῆς παιδείας»

29.01.2026

Αναλυτικά ο πανηγυρικός λόγος του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου στην Τελετή εορτασμού των Τριών Ιεραρχών στο ΑΠΘ:

Ἱερώτατε Μητροπολῖτα Θεσσαλονίκης κύριε Φιλόθεε, Ποιμενάρχα τῆς θεοσώστου ταύτης Ἐπαρχίας,

Τιμιώτατοι ἐν Χριστῷ ἀδελφοί Ἱεράρχαι,

Ἐξοχώτατοι,

Ἐλλογιμώτατοι, κύριε Πρύτανι, κύριοι Ἀντιπρυτάνεις, κύριοι Κοσμήτορες καί Πρόεδροι Τμημάτων, κύριοι Καθηγηταί, κυρίαι Καθηγήτριαι,

Ἐντιμολογιώτατοι Ἄρχοντες Ὀφφικιάλιοι,

Ἐντιμότατοι ἐκπρόσωποι τῶν Ἀρχῶν,

Προσφιλέστατα τέκνα ἐν Κυρίῳ φοιτηταί καί φοιτήτριαι,

Κυρίαι καί Κύριοι,

Ἐκφράζομεν θερμάς εὐχαριστίας πρός τάς Πρυτανικάς Ἀρχάς τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης διά τήν εὐγενῆ καί λίαν τιμητικήν πρόσκλησιν νά ἐκφωνήσωμεν τόν Πανηγυρικόν Λόγον ἐπί τῇ ἑορτῇ τῶν Τριῶν Ἱεραχῶν, τῶν «Προστατῶν τῶν Ἑλληνικῶν καί Χριστιανικῶν Γραμ-μάτων». Ἐπαναλαμβάνομεν καί ἐνώπιόν σας, ὅτι κάθε τιμή πρός ἡμᾶς διαβαίνει ἐπί τήν Ἁγίαν τοῦ Χριστοῦ Μεγάλην Ἐκκλησίαν, τήν πάμπολλα καί ἀνεκτίμητα προσενεγκοῦσαν εἰς τήν παιδείαν τοῦ Γένους. Αὐτήν τήν Ἐκκλησίαν διακονοῦμεν ὡς κληρικός ἐπί σχεδόν ἑξήκοντα πέντε ἔτη, ἐξ ὧν τά τριάκοντα πέντε ὡς Προκαθήμενος αὐτῆς. Δοξάζομεν τόν φιλάνθρωπον Δοτῆρα παντός ἀγαθοῦ δι᾿ ὅσα ἐπεδαψίλευσεν εἰς τό ταπεινόν ἡμῶν πρόσωπον. Αὐτά τά ὁποῖα θά εἴπωμεν, ἐν συνεχείᾳ, ἐκφράζουν τό πνεῦμα τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως καί τήν ἀνύστακτον μέριμνάν της διά τόν πνευματικόν πολιτισμόν, ὅπου καρποφορεῖ ἡ πολύτιμος παρακαταθήκη τῶν Μεγάλων Ἱεραρχῶν, τῶν «τριῶν μεγίστων φωστήρων τῆς τρισηλίου θεότητος».

Ἔχει ζωτικήν σημασίαν νά γνωρίζουν οἱ νέοι καί αἱ νέαι μας τήν ἀσύγκριτον προσφοράν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου πρός τό Γένος, τόν κεντρικόν ρόλον του εἰς τήν διάσωσιν τῆς ταυτότητός μας, καθώς καί τήν παγχριστιανικήν καί πανανθρωπίνην ἀποστολήν του. 

« In unitate fidei » ή ενότητα εις βάρος της αλήθειας

di Chris Jackson

Πάπας Λέων ΙΔ΄

Χίλια επτακόσια χρόνια αφότου η Σύνοδος της Νίκαιας υιοθέτησε μια σκληρή γραμμή (αναθέματα και εξορία) κατά των αιρέσεων, ο Λέων ΙΔ΄ αποφάσισε να σηματοδοτήσει την επέτειο με μια αποστολική επιστολή, « In unitate fidei ». Η ημερομηνία είναι σκόπιμη: 23 Νοεμβρίου, η εορτή του Χριστού του Βασιλιά.
Συμβαίνει την παραμονή ενός θριαμβευτικού οικουμενικού προσκυνήματος που θα οδηγήσει τον Πάπα στην Τουρκία, τον τόπο όπου οι 318 Πατέρες συναντήθηκαν υπό τον Κωνσταντίνο και υιοθέτησαν τον όρο ομοούσιος (ὁμοούσιος), «ομοούσιος», μια βασική έννοια στη χριστιανική θεολογία για να περιγράψει τη σχέση μεταξύ του Θεού Πατέρα και του Υιού, σε αντίθεση με την αίρεση των Αρειανών, η οποία υποστήριζε ότι ο Υιός είναι κατώτερης ουσίας και μόνο όμοιος με τον Πατέρα.

Επιφανειακά, η επιστολή μοιάζει με το είδος του εγγράφου που ένας παραδοσιακός Καθολικός θα μπορούσε να επικροτήσει. Ο Λέων επαινεί το Σύμβολο της Πίστεως, παραθέτει τις φράσεις του, υπενθυμίζει την κρίση των Αρειανών και αποκαθιστά τον όρο «ομοούσιος» αντί να κρύβεται πίσω από μια αόριστη και μοντερνιστική Χριστολογία. Ο Λέων παραθέτει επίσης τον Αθανάσιο, μιλάει για τη θέωση και μας υπενθυμίζει ότι μόνο ένας πραγματικά θεϊκός Χριστός μπορεί να νικήσει τον θάνατο και να μας σώσει.

Το “Slava Ukraini” κοστίζει στον Πατριάρχη Βαρθολομαίο…

27/11/2025

EPA/ALESSANDRO DELLA VALLE / POOL EDITORIAL USE ONLY EDITORIAL USE ONLY

ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟΣ

Ο Πάπας της Ρώμης Λέοντας ο 14-ος επισκέπτεται επισήμως την Τουρκία, προσδίδοντας μάλιστα ιδιαίτερο γεωστρατηγικό βάρος σ’ αυτή την επίσκεψη – βάρος το οποίο στερείται ο Ελληνισμός και γενικότερα η Ορθοδοξία από μία εμβληματική περιοχή, την Μεσόγειο και τον Εύξεινο Πόντο. Χώροι ιστορικής σημασίας, όπου ο Ελληνορθόδοξος Χριστιανισμός διαιωνίζεται και θα μπορούσε να παίξει άλλο ρόλο…

Στα πλαίσια μάλιστα της επίσκεψης στην Τουρκία, ο Ποντίφικας θα μεταβεί στο Φανάρι – εν μέσω μάλιστα της Θρονικής Εορτής του Αγίου Αποστόλου Ανδρέου. Θα είναι το τιμώμενο πρόσωπο στις σχετικές εκδηλώσεις του Οικουμενικού Πατριαρχείου για την 1700η Επέτειο της Συνόδου της Νίκαιας.

Το δε Πατριαρχείο εκμεταλλεύεται επικοινωνιακά την επίσκεψη, ως προκάλυμμα έναντι της δυσάρεστης πραγματικότητας. Δεν θα κρίνουμε το αν είναι ορθή ή όχι η στάση έτερων Ορθοδόξων Προκαθημένων, οι οποίοι προσκλήθηκαν στην υποδοχή του Ρωμαιοκαθολικού Πάπα και στις εκδηλώσεις για την Σύνοδο της Νίκαιας και δεν παρευρέθηκαν. Εκείνο που αδήριτα προκύπτει είναι το γεγονός ότι ο Οικουμενικός Πατριάρχης κατάφερε τελικά να είναι απομονωμένος!

Δυστυχώς, καταλήγει (έστω άθελα του) να εξυπηρετεί το παιχνίδι της Τουρκίας και του Ερντογάν. Είμαστε ενώπιον μίας ενέργειας που στερεί από τον Ελληνισμό χρήσιμο χώρο, απαραίτητο για την αναβάθμιση του εκτοπίσματος που του αναλογεί. Δεν αναφερόμαστε σε ένα ζήτημα που αφορά μεμονωμένους εγωισμούς εκκλησιαστικών ταγών, ούτε για ένα ζήτημα που περιορίζεται σε όσους ασχολούνται με τα εκκλησιαστικά και την σχετική διπλωματία. Η πραγματικότητα και τα γεγονότα, δυστυχώς, αποδεικνύουν το αντίθετο…

Ηχηρές απουσίες

Η σιωπή του Βαρθολομαίου είναι ενοχική.

🔶 Έλεγε ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης 

" Μου έκανε εντύπωση αυτό που μου είπε ένας επίσκοπος από το Πατριαρχείο. 

Του είχα πεί: « Μα τι κατάσταση είναι αυτή; Από την μια ο Οικουμενισμός, από την άλλη ο Σιωνισμός, ο σατανισμός!...

Σε λίγο θα προσκυνούμε τον διάβολο με τα δυό κέρατα 😈

αντί για τον δικέφαλο αετό ⚜️🦅». 

«Σήμερα, μου λέει, δύσκολα βρίσκεις επισκόπους σαν τον επίσκοπο Καισαρείας Παΐσιο τον Β'». 

Ο Παΐσιος ο Β' τι έκανε ;

 Πήγαινε στον Σουλτάνο για τα αιτήματά του με ένα σχοινί δεμένο στην μέση, αποφασισμένος δηλαδή να τον κρεμάσουν οι Τούρκοι. 

Σαν να έλεγε στον Σουλτάνο: «Μην ψάχνης σχοινί και χασομεράς ˙ άμα θέλης να με κρεμάσης, έτοιμο το έχω το σχοινί»...

Βλέπετε πως τους έφερνε σβούρα ; 

Κι αυτό, γιατί είχε αποφασίσει τον θάνατο. Αν δεν αποφασίση κανείς τον θάνατο, τίποτε δεν γίνεται. Όλα από ‘κεί ξεκινούν. "

[σ.σ. πρόκειται περί του  αοιδίμου Γέροντος Παϊσίου του Β' Μητροπολίτου Καισαρείας της Καππαδοκίας ( 1832 - 1871 ) ,

 μίας εξεχούσης πνευματικής μορφής του Μικρασιατικού Ελληνισμού του προπερασμένου αιώνος ]

Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου, Λόγοι, τ. Β'- Πνευματική αφύπνιση, Ι. Ησυχαστήριον «Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος», Σουρωτή Θες/νίκης 1999, σσ.230-2 

- Πεφιλημένοι Συνέλληνες 💙  , 

ό,τι εδόθη 

ως λύτρον μαρτυρίου 🌹 από εθνοϊερομάρτυρας Αγίους  Πατριάρχας Κωνσταντινουπόλεως  : τον Κύριλλον τον Λούκαριν, τον Γρηγόριον τον Ε', τον Κύριλλον τον ΣΤ' ,

 παρεδόθη τοις κυσίν από οικουμενιστάς τύπους  ως οι Μελέτιος Μεταξάκης, Αθηναγόρας και ο νυν Βαρθολομαίος ...

Πνευματική πτωχεία, , πομφόλυγες γεωπολιτικής διαπλοκής , ιδού τα σκύβαλα που αφήνουν ως παρακαταθήκη οι ανάξιοι και αθεολόγητοι δημοσιοσχεσίτες οικουμενιστές ❗❗❗

- Τα είχαν επισημάνει , τα είχαν δημοσιοποιήσει, είχαν ορθώσει συγγραφική και κηρυγματική  αντίσταση ✊ πνευματοφόροι Πατέρες,

όπως ο Άγιος Δανιήλ Κατουνακιώτης, 

οι Γέροντες Φιλόθεος Ζερβάκος και Θεόκλητος Διονυσιάτης,

 ο Άγιος Γέρων Παίσιος ο Αγιορείτης, 

Ας κανονίσει καθένας την πορεία του.

Του Μανώλη Κοττάκη

Σχεδόν όλα στη Μακεδονία είναι γεωπολιτική.

 Το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ (εσχάτως) είναι γεωπολιτική. Το λιμάνι είναι γεωπολιτική. Οι γλώσσες που πασχίζουν να αναγνωριστούν ως επίσημες είναι γεωπολιτική (διεξάγεται αυτές τις ημέρες στην Αχρίδα διεθνές συνέδριο για τη «μακεδονική γλώσσα»). 

Η Εγνατία Οδός ως κόμβος διαμετακομιστικού εμπορίου Ανατολής και Δύσης είναι γεωπολιτική (η μεταβίβασή της στον ιδιώτη ανάδοχο ολοκληρώνεται αυτές τις μέρες, τέσσερα ολόκληρα χρόνια μετά την κατακύρωση του διαγωνισμού).

 Η ΔΕΘ είναι στο μέτρο που την αξιοποιούμε γεωπολιτική (φέτος δεν θα υπάρχει έπειτα από χρόνια τιμώμενη χώρα – θα μπορούσε να είναι η Κύπρος μας, αλλά πού μυαλό!). 

Οι αθρόες αγορές ακινήτων από Τούρκους, Βουλγάρους, Σκοπιανούς και Ισραηλινούς στη βόρεια Ελλάδα είναι γεωπολιτική. Μεταξύ αυτών και το Άγιον Όρος είναι γεωπολιτική. Εκτός, βεβαίως, από πνευματικό καταφύγιο χιλιάδων ορθοδόξων.

Αναζητώντας αυτές τις μέρες της αυγουστιάτικης ραστώνης τις βαθύτερες αιτίες του εμφυλίου που προέκυψε μέσα στη Μονή Σινά από 15 μοναχούς που αμφισβητούν τον Αρχιεπίσκοπο Δαμιανό, καταλήγω πάλι σε αυτό το συμπέρασμα: ότι στη διαμάχη που ξέσπασε τη χειρότερη δυνατή ώρα, που κρίνονται το ζήτημα της ιδιοκτησίας της μονής και η διατήρηση ελληνικής επιρροής αιώνων, κρίσιμο ρόλο έχει διαδραματίσει η διαμάχη μονών του Αγίου Όρους που στέκονται κριτικά απέναντι στον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο και στις δυνάμεις που τον υποστηρίζουν και μονών οι οποίες διάκεινται θετικά στον Οικουμενικό Πατριάρχη και στις δυνάμεις που τον υποστηρίζουν.

Θυμίζω ημερολογιακά τα γεγονότα.

Μητροπολίτης Κισσάμου και Σελίνου Αμφιλόχιος - «Κανένας Μητροπολίτης δε θα γίνει παιχνίδι κανενός»

Μας θέλουν σκυφτούς. .

Του Γιώργου Τασιόπουλου 

Ύψωσε φωνή στον Γερμανό Πρόεδρο για τις γερμανικές επανορθώσεις και η πολιτική ηγεσία καθώς και το Οικουμενικό Πατριαρχείο προσπαθούν να αποτρέψουν την εκλογή του Μητροπολίτη Κισσάμου & Σελίνου κ.κ.Αμφιλόχιου στη Μητρόπολη  Κυδωνίας και Αποκορώνου στα Χανιά.

Πριν έξι μήνες στην επίσκεψη του Γερμανού Προέδρου ο Χανιώτης ιερωμένος (βίντεο) αναγκάστηκε να υπερασπιστεί τους επιζώντες, τους συγγενείς τους και την τιμή της χώρας, όταν η πολιτική ηγεσία της χώρας σιώπησε φοβικά.

Θυμίζω ότι η Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κατερίνα Σακελλαροπούλου, έμεινε άφωνη εμπρός στον κυνισμό του Σταϊνμάιερ, όταν ο Γερμανός πρόεδρος απεφάνθη, με θράσος… δικαστή, πως δεν πρόκειται να γίνει η επιστροφή των κλεμμένων από το κράτος που εκπροσωπεί.

 Στο ίδιο μήκος κύματος ο τότε εκπρόσωπος τύπου της ελληνικής κυβέρνησης κ. Σκέρτσος προσπαθούσε να μσς πείσει ότι οι γερμανικές θηριωδίες στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι πια πολύ πίσω μας χρονικά και «πρέπει να κοιτάξουμε μπροστά».

Τότε, ο άξιος μητροπολίτης Κισσάμου και Σελίνου ύψωσε την φωνή του, ως γνήσιος εκπρόσωπος των απογόνων των θυμάτων της Κανδάνου και σε επτά λεπτά (video) ταπείνωσε τον Γερμανό Πρόεδρο απαιτώντας τις γερμανικές επανορθώσεις και την επιστροφή του κατοχικού δανείου. 

Στάθηκε αγέρωχος απέναντι ακριβώς από τον Γερμανό πρόεδρο, τον κοιτούσε ευθεία στα μάτια, όσο ο Σταϊνμάιερ αναψοκοκκίνιζε χαμηλώνοντας το βλέμμα από την ντροπή για τα εγκλήματα των ομοεθνών του.

Τώρα, η πολιτική και εκκλησιαστική ηγεσία του τόπου προσπαθεί να αποτρέψει την εκλογή του παρά το γεγονός ότι στο παρελθόν έχει ισχύσει το μεταθετό.

Δεν είναι αρεστός καθώς ο Μητροπολίτης Αμφιλόχιος διαχρονικά δεν σιωπά, υπερασπίζεται το λαό του και προχωρά σε δημόσιες παρεμβάσεις -είτε από άμβωνος, είτε με αρθρογραφία- για κοινωνικά ζητήματα (δημογραφικό, μεταναστευτικό, γάμος ομόφυλων ζευγαριών, θέματα παιδείας, επίσκεψη Γερμανού Προέδρου στην Κάντανο κ.ά.), οι οποίες χαρακτηρίζονται από οξύ λόγο, συχνά ιδιαίτερα επικριτικό προς τους εκάστοτε κυβερνώντες.

ΠΗΓΗ:https://youtu.be/3pJZJlybWpA?si=_I70y2WYRWh0D38o

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Ο ἅγιος Γεώργιος το παλληκάρι τῆς χριστιανοσύνης

Γιώργος Τασιόπουλος 

Αξιώθηκα του Αϊ - Γιωργιού να βρεθώ για πρώτη φορά στην Πόλη και στο Φανάρι, στον Άγιο Γεώργιο!

Και δεν θα μπορούσε να επιλεγεί άλλος άγιος με πιο ηρωικό και καρτερικό χαρακτήρα που να ταιριάζει στο αιχμάλωτο και αγωνιζόμενο αιώνες τώρα Πατριαρχείο μας όπως θα διαβάσετε παρακάτω στο κείμενο του Φώτη Κόντογλου.

Χρόνια πολλά! 

Χριστός Ανέστη!!!

Είθε όσοι φέρουμε το όνομα του Αγίου Γεωργίου να του φανούμε άξιοι!

             ____****_____

ΦΩΤΗΣ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ*:

"Ὁ ἅγιος Γεώργιος μαζὶ μὲ τὸν ἅγιο Δημήτριο, εἶναι τὰ δυὸ παλληκάρια τῆς χριστιανοσύνης. 

Αὐτοὶ εἶναι κάτω στὴ γῆ, κ᾿ οἱ δυὸ ἀρχάγγελοι Μιχαὴλ καὶ Γαβριὴλ εἶναι ἀπάνω στὸν οὐρανό. 

Στὰ ἀρχαῖα χρόνια τοὺς ζωγραφίζανε δίχως ἄρματα, πλὴν στὰ κατοπινὰ τὰ χρόνια τοὺς παριστάνουνε ἀρματωμένους μὲ σπαθιὰ καὶ μὲ κοντάρια καὶ ντυμένους μὲ σιδεροπουκάμισα. Στὸν ἕναν ὦμο ἔχουνε κρεμασμένη τὴν περικεφαλαία καὶ στὸν ἄλλον τὸ σκουτάρι, στὴ μέση εἶναι ζωσμένοι τὰ λουριὰ ποὺ βαστᾶνε τὸ θηκάρι τοῦ σπαθιοῦ καὶ τὸ ταρκάσι πὄχει μέσα τὶς σαγίτες καὶ τὸ δοξάρι. 

Τὰ τελευταῖα χρόνια, ὕστερα ἀπὸ τὸ πάρσιμο τῆς Πόλης, οἱ δυὸ αὐτοὶ ἅγιοι καὶ πολλὲς φορὲς κι᾿ ἄλλοι στρατιωτικοὶ ἅγιοι ζωγραφίζουνται καβαλλικεμένοι ἀπάνω σὲ ἄλογα, σὲ ἄσπρο ὁ ἅγιος Γεώργης, σὲ κόκκινο ὁ ἅγιος Δημήτρης.

 Κι᾿ ὁ μὲν ἕνας κονταρίζει ἕνα θεριὸ κι᾿ ὁ ἄλλος ἕναν πολεμιστή, τὸν Λυαῖο.

 Αὐτὰ τὰ ἄρματα ποὺ φορᾶνε ἐτοῦτοι οἱ ἅγιοι, παριστάνουνε ὅπλα πνευματικά, σὰν καὶ κεῖνα ποὺ λέγει ὁ ἀπόστολος Παῦλος: 

«Ντυθῆτε τὴν ἀρματωσιὰ τοῦ Θεοῦ γιὰ νὰ μπορέσετε νὰ ἀντισταθῆτε στὰ στρατηγήματα τοῦ διαβόλου. 

Γιατὶ τὸ πάλεμα τὸ δικό μας δὲν εἶναι καταπάνω σὲ αἷμα καὶ σὲ κρέας, ἀλλὰ καταπάνω στὶς ἀρχές, στὶς ἐξουσίες, καταπάνω στοὺς κοσμοκράτορες τοῦ σκοταδιοῦ σὲ τοῦτον τὸν κόσμο καὶ καταπάνω στὰ πονηρὰ πνεύματα στὸν ἄλλον κόσμο. 

Γιὰ τοῦτο ντυθῆτε τὴν πανοπλία τοῦ Θεοῦ, γιὰ νὰ μπορέσετε νὰ
βαστάξετε κατὰ τὴν πονηρὴ τὴν ἡμέρα, κι᾿ ἀφοῦ κάνετε ὅσα εἶναι πρεπούμενα, νὰ σταθῆτε.

 Τὸ λοιπόν, σταθῆτε γερά, ἔχοντας περιζωσμένη τὴ μέση σας μὲ ἀλήθεια, 

καὶ ντυμένοι μὲ τὸ θώρακα τῆς δικαιοσύνης καὶ μὲ τὰ πόδια σας σανταλωμένα γιὰ νὰ κηρύξετε τὸ Εὐαγγέλιο τῆς εἰρήνης

 κι᾿ ἀποπάνω ἀπὸ ὅλα σκεπασθῆτε μὲ τὸ σκουτάρι τῆς πίστης,

 ποὺ μὲ δαῦτο θὰ μπορέσετε νὰ σβήσετε ὅλες τὶς πυρωμένες σαγίτες τοῦ πονηροῦ. 

Ο Έλληνας τ. πρέσβυς στό Κίεβο αποκαλύπτει όλη την πρόκληση της διακυβέρνησης Ζελένσκυ

Ο Έλληνας τ. πρέσβυς στό Κίεβο αποκαλύπτει όλη την πρόκληση της διακυβέρνησης Ζελένσκυ κατά των Ρώσσων της Ουκρανίας και της Δυσης κατά της Ρωσσίας, που οδήγησαν στον Φεβρουάριο του 2022, όπως και την εχθρική στάση της Ουκρανίας πρός την Κύπρο, την αδυναμια της ελληνικης κυβερνησης και τη διάσπαση της εκκλησίας με αμερικανικά κεφάλαια των Δημοκρατικών (USAID).

Γ. Παπαδόπουλος Τετράδης 

_______________

Πρέσβης ε.τ. Βασίλειος Μπορνόβας, Πρέσβης της Ελλάδας στο Κίεβο, μέχρι τις αρχές του 2022, μιλάει αποκλειστικά κι εφ’ όλης της ύλης στην εφημερίδα Hellas Journal, στην Ουάσινγκτον, στην τρίτη επέτειο του πολέμου στην Ουκρανία 25/02/2025.

Σε τρία μέρη όλη η συνέντευξη στους συνδέσμους:

ΜΕΡΟΣ  Α' 

ΜΕΡΟΣ  Β' 

ΜΕΡΟΣ  Γ' 

Συνέντευξη στον Ανταποκριτή της Hellas Journal στο Όσλο, ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΠΑΥΛΟ

Η συνέντευξη δόθηκε ανήμερα της συμπλήρωσης τριών χρόνων από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και τον πόλεμο που ξεκίνησε στις 24 Φεβρουαρίου 2022.

ΜΕΡΟΣ Α´

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΠΑΥΛΟΣ: Κύριε Πρέσβη, κε Μπορνόβα, θα ήθελα να ξεκινήσουμε με την είδηση ότι ο Ουκρανός Πρόεδρος Βολοντιμίρ Ζελένσκι δήλωσε ότι εάν πρόκειται για την ειρήνευση στην Ουκρανία αυτός προτίθεται ακόμη και να παραιτηθεί.

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΜΠΟΡΝΟΒΑΣ: Υπήρχε πάντοτε ένα modus vivendi μεταξύ Ζελένσκι, Ουκρανικής κυβέρνησης και ΗΠΑ. Από τα λεγόμενα του κυρίου Τραμπ φαίνεται ότι αυτό αλλάζει, καταργείται μονομερώς από τις ΗΠΑ και ο Ζελένσκι εκτίθεται απέναντι στον λαό του καθώς η εικόνα του κλονίζεται εν μέσω πολέμου.

Δεν ήταν η καλύτερη στιγμή για τις δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου καθώς η ουκρανική κοινωνία αποψιλώνεται από το καλύτερο έμψυχο υλικό της. Τώρα ο Ουκρανός πρόεδρος είναι αναγκασμένος να αναθεωρήσει τις βάσεις της πολιτικής του έναντι όχι μόνον των ΗΠΑ αλλά και της Ρωσίας. Να αναθεωρήσει την στρατηγική του, επιχειρώντας ίσως μία ηρωική έξοδο. Εξαιρετικά δύσκολη στιγμή για τον άνθρωπο που συγκέντρωσε τη συντριπτική πλειοψηφία της λαϊκής φωνής της χώρας του.

ΠΑΥΛΟΣ: Για να μείνουμε λίγο στο σημείο αυτό, πώς βλέπετε τη στάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και κυρίως των χωρών οι οποίες πρωτοστατούν όλα αυτά τα χρόνια στο ζήτημα του Ουκρανικού, σε σχέση με το γεγονός ότι οι ΗΠΑ του Τραμπ όχι απλώς εξέφρασαν αλλά και έχουν ήδη ξεκινήσει μια συζήτηση με τη Ρωσία του Πούτιν – είχαμε τον Αμερικανό Υπουργό Εξωτερικών σε συνέντευξή του προχθές να λέει ότι, εμείς δεν μπορούμε να ασχολούμαστε με τον Ζελένσκι ο οποίος βγαίνει και μας προσβάλλει δημόσια.

Ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος και το Ουκρανικό: Μια προσωπική μαρτυρία

Kosmodromio

«Η ενέργεια του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αναστασίου δείχνει, νομίζω, την αυθεντική του μέριμνα για μια Οικουμενική και όχι εθνοκεντρική Ορθοδοξία».

Του Βασίλειου Σαρόγλου*, 

Μετά την κοίμηση του φωτισμένου αυτού ιεράρχη της Ορθοδοξίας ας μου επιτραπεί να κάνω μια κατάθεση προσωπικής μαρτυρίας σχετικά με τη στάση του στο λεγόμενο Ουκρανικό ζήτημα.

Το Δεκέμβριο του 2018, το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως αναγνώρισε κάτω από τις γνωστές συνθήκες την αυτοκεφαλία και την εκκλησιαστική κανονικότητα σε ένα τμήμα Ουκρανών Ορθοδόξων (υπό το Μητροπολίτη Επιφάνιο) απομονώνοντας έτσι, εν τοις πράγμασι, το άλλο, ιστορικό, τμήμα των Ουκρανών Ορθοδόξων (υπό το Μητροπολίτη Ονούφριο) που μέχρι τότε εθεωρείτο από όλους, του Οικ. Πατριαρχείου συμπεριλαμβανομένου, η μόνη κανονική Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας. Στους επόμενους μήνες, καμία άλλη Ορθόδοξη Εκκλησία δεν είχε ακολουθήσει το Πατρ. Κωνσταντινουπόλεως στην απόφασή του αυτή. (Να υπενθυμίσουμε ότι το ζήτημα του ποιος και με ποιες προϋποθέσεις δίνει αυτοκεφαλία ήταν και είναι ακόμη θέμα επισήμως ανοιχτό προς συζήτηση στην ατζέντα της λεγόμενης Αγίας και Μεγάλης Συνόδου όλων των Ορθοδόξων, άρα το Πατρ. Κων/πόλεως ενήργησε αψυχολόγητα και μονομερώς).

Ωστόσο εννέα μήνες μετά υπήρχαν ενδείξεις ότι επίκειται η αλλαγή της στάσης ουδετερότητας της Εκκλησίας της Ελλάδος ώστε να ακολουθήσει αυτή η Εκκλησία το Πατρ. Κων/πόλεως στην αναγνώριση της υπό τον Επιφάνιο Ουκρανικής Εκκλησίας και στη de facto πλέον περιθωριοποίηση αν όχι και στιγματισμό της φερόμενης ως «ρωσόφιλης» υπό τον Ονούφριο Εκκλησίας.

Ορθόδοξοι διώκουν Ορθοδόξους στην Ουκρανία: Αντίθετος ο Πάπας, καταγγέλλει ο Κουστουρίτσα

Βασίλης Ξυδιάς

Συνεχείς οι διώξεις ενάντια στην Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία. Αντίθετος ο Πάπας. Ντοκιμαντέρ-καταγγελία του Κουστουρίτσα.

Συνεχίζονται οι βίαιες καταλήψεις, αρπαγές και λεηλασίες των ναών της παραδοσιακής Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, με μεθόδους παρακρατικές -όχι από αντίχριστους βαρβάρους, αλλά από τους ορθοδόξους αδελφούς της υπό τον Επιφάνιο «αυτοκέφαλης» Ορθόδοξης Εκκλησίας εν Ουκρανία,σε αγαστή συνεργασία με τις κρατικές αρχές της Ουκρανίας.

Εκπρόσωποι, μέλη και οπαδοί της νεοσύστατης Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας κατέλαβαν πρόσφατα πέντε ναούς στο Τσερκάσι της κεντρικής Ουκρανίας (τον Καθεδρικό Ναό του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, και τους ναούς του Γενεθλίου της Θεοτόκου, της Υπαπαντής, της Κοιμήσεως της Θεοτόκου και του Αγίου Σωφρονίου). Οργανωμένες ομάδες κρούσης εισέβαλαν μέσα στις εκκλησίες και προπηλάκισαν ιερείς και πιστούς, χωρίς να παραλείψουν να αρπάξουν λάφυρα πολύτιμα εκκλησιαστικά κειμήλια, χρυσά και αργυρά.

Βλ. εδώ την πρώτη αποτυχημένη απόπειρα κατάληψης του καθεδρικού ναού, και εδώ την τελική κατάληψή του μετά από δεύτερη απόπειρα.Οανεξάρτητος δημοσιογράφος Λεονίντ Ρογκόζιν (γράφει για τα Bloomberg, Time, Washington Post, Guardian, Al Jazeera, Politico, Lonely Planet) δημοσίευσε ένα βίντεο από την εισβολή, σημειώνοντας ότι «οι επιτιθέμενοι με το τακτικό πρόσημο του ουκρανικού στρατού (κίτρινη κορδέλα) ανήκουν στη νεοναζιστική ομάδα C14», που σχετίζεται με την κρατική Υπηρεσία Ασφαλείας SBU. Εκτεταμένη αρθρογραφία για το θέμα υπάρχει στην ιστοσελίδα της Ένωσης Ορθοδόξων Δημοσιογράφων.

Η «αυτοκέφαλη» Εκκλησία το ονόμασε αυτό «οικειοθελή μετάβαση» των ναών από τη μία Εκκλησία στην άλλη. Αποκαλυπτικό της πραγματικότητας όμως είναι ένα άρθρο που προσπαθεί να υποστηρίξει την άποψη της «αυτοκέφαλης» Εκκλησίας, ρίχνοντας το φταίξιμο στην παραδοσιακή Εκκλησία και στον επικεφαλής της, τον Μητροπολίτη Κιέβου Ονούφριο. Δεν μπορεί παρ’ όλα αυτά να κρύψει εντελώς την αλήθεια, και γι’ αυτό αναγκάζεται να ομολογήσει τα εξής:

Η παραδοσιακή Ορθοδοξία εκτός νόμου, η Ουκρανία αυτοακρωτηριάζεται

Βασίλης Ξυδιάς

O διωγμός κατά της ΟΟΕ είναι η έκφραση ενός ιδιότυπου εμφυλίου πολέμου μεταξύ δύο διαφορετικών «εθνικών ταυτοτήτων» εντός του σύγχρονου Ουκρανικού έθνους.

Με το σύνθημα «Η Μοσχοβίτικη Εκκλησία Σκοτώνει» (Московська Церква Вбиває) το ουκρανικό κοινοβούλιο υπερψήφισε στις 20 Αυγούστου τον νόμο 8371, βάσει του οποίου η Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία (ΟΟΕ) μέσα στο επόμενο εννεάμηνο θα κηρυχθεί παράνομη, σαν εξάρτημα, υποτίθεται, της Ρωσικής Εκκλησίας. Η ουκρανική ορθοδοξία «κάνει σήμερα ένα βήμα προς την απελευθέρωση από τους διαβόλους της Μόσχας», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Ζελένσκι. Κι αυτό, παρόλο που η συγκεκριμένη Εκκλησία έχει από την πρώτη στιγμή καταγγείλει τη ρωσική εισβολή ως «αδελφοκτόνο πόλεμο» (τον παρομοίασε με το έγκλημα του Κάιν), και από τον Μάιο του 2022 έχει αποκοπεί πλήρως από το Πατριαρχείο Μόσχας (βλ. εδώ και εδώ) με το οποίο ήταν συνδεδεμένη επί αιώνες.

Πρόκειται για καταφανή παραβίαση κάθε έννοιας θρησκευτικής ελευθερίας. Το επισημαίνουν με διάφορους τρόπους διεθνείς οργανισμοί και προσωπικότητες, μεταξύ των οποίων ο Ύπατος Αρμοστής του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών και ο Πάπας. Το καταγγέλλουνεπίσης οι ανά τον κόσμο ορθόδοξες Εκκλησίες, που στην πλειονότητά τους αναγνωρίζουν την ΟΟΕ ως την «κανονική» Εκκλησία της Ουκρανίας. Σχετικές ανακοινώσεις έχουν γίνει από το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, το Πατριαρχείο Αντιοχείας, το Πατριαρχείο Σερβίας, το Πατριαρχείο Βουλγαρίας, την Εκκλησία Αλβανίας, την Εκκλησία Αρμενίας, και βέβαια από το Πατριαρχείο Μόσχας, ενώ στις 26 Αυγούστου διοργανώθηκε στη Βουλγαρία διεθνής συνάντηση εκπροσώπων Ορθοδόξων Εκκλησιών με σκοπό την αποτροπή της εφαρμογής του συγκεκριμένου νόμου. Εκεί ήταν παρών και ο γνωστός από τη θαρραλέα στάση του στο παλαιστινιακό Αρχιεπίσκοπος Σεβαστείας Θεοδόσιος (Atallah Hanna).

Δεν θα επιμείνω στα γεγονότα, που τα συνοψίζει πολύ ωραία στο πρόσφατο άρθρο του ο Διονύσης Σκλήρης και μπορεί κανείς να βρει αναλυτικά στην τρέχουσα ειδησεογραφία (π.χ. στο Κοσμοδρόμιο και στον ιστοχώρο της Ένωσης Ορθοδόξων Δημοσιογράφων που πρόσκειται φιλικά προς τη διωκόμενη ουκρανική εκκλησία). Θα ήθελα να σταθούμε στις βαθύτερες αιτίες και στις βαθύτερες συνέπειες αυτού του διωγμού, που όπως θα προσπαθήσω να δείξω αποτελεί ένα ισχυρό αυτοκτονικό πλήγμα στην ίδια την υπόσταση της σύγχρονης Ουκρανίας, και απέναντι στον οποίο υπάρχουν ισχυρές αντιστάσεις ακόμα και μέσα στους κόλπους του ίδιου του καθεστώτος του Κιέβου.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΕΛΕΤΗ ΕΝΑΡΞΗΣ ΤΩΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ

Οι Ολυμπιακοί αγώνες αποτελούν κορυφαίο αθλητικό γεγονός, το οποίο προσελκύει το ενδιαφέρον εκατομμυρίων συνανθρώπων μας από κάθε γωνία της υφηλίου και η τελετή έναρξής τους έχει βαρύνουσα σημασία, καθώς προσφέρεται για την ανάδειξη της ιστορίας και του πολιτισμού της διοργανώτριας χώρας και τη διάχυση θετικών μηνυμάτων σε παγκόσμιο επίπεδο. 

Με πολλή θλίψη παρακολουθήσαμε να προβάλλονται, κατά τη διάρκεια της τελετής στο Παρίσι, προσβλητικές παραστάσεις για τον Χριστιανισμό και το ιερό Ευαγγέλιο, αλλά και για κάθε πολιτισμένο άνθρωπο, ο οποίος αναγνωρίζει το δικαίωμα της πίστης και του σεβασμού στα θρησκευτικά σύμβολα. 

Οι εικόνες αυτές όχι μόνο δεν ελάμπρυναν την τελετή αλλά την αμαύρωσαν. Δεν είναι πρόοδος η βλασφημία προς τον Θεό, ούτε δικαίωμα η προσβολή των θρησκευτικών πεποιθήσεων των συνανθρώπων μας. Η αυθόρμητη έκφραση αποστροφής και αποδοκιμασίας από πλευράς του κόσμου, ευελπιστούμε ότι έστειλε ένα αρκούντως ηχηρό μήνυμα στους ιθύνοντες και αποτελεί πηγή ελπίδας για αποφυγή παρόμοιων ενεργειών στο μέλλον. 

Το Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης κατά την Επανάσταση του 1821

Με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου του Γ. Σταματόπουλου, καθηγητή του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, με τον τίτλο της δημοσίευσης συζητούμε με αφορμή το προαναφερθέν θέμα το υπαρξιακό πρόβλημα σήμερα της χώρας.

ΠΗΓΗ:https://www.youtube.com/live/EWDhrudSUzg?si=_FWpMEfB7hb2yZrR

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Το Φανάρι χειροτονεί επίσκοπο Αλβανό εθνικιστή με διασπαστική δράση!

Μπέτσης Ορφέας

08/07/2023

Η λιτότητα της ανακοινώσεως του Οικουμενικού Πατριαρχείου (28 Ιουνίου) ότι εξέλεξε και χειροτονεί στο Φανάρι, στις 25 Ιουλίου, Επίσκοπο Φιλομηλίου για την πνευματική φροντίδα των εν Αμερική αλβανόφωνων κοινοτήτων, δεν συνεπάγεται ότι η πρωτοβουλία που πήρε το Πατριαρχείο είναι χωρίς παρενέργειες. H Αλβανία αιφνιδιάζει και θα πρέπει τούτο να λαμβάνετε ειδικά υπόψη.

Για άλλη μια φορά εξάλλου η Ορθόδοξος Αυτοκέφαλος Εκκλησία της Αλβανίας επιδεικνύει την ανάλογη υποχρέωση να τοποθετείται έναντι της αλήθειας. Με σχετικό ανακοινωθέν, λοιπόν, αποτυπώνει τα ιστορικά γεγονότα που αφορούν στο πρόσωπο του προς χειροτονία, αλλά και το πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται η πρωτοβουλία. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο με την ανακοίνωση του γνωστοποιεί ότι εξέλεξε τον Θεοφάνη (Αριάν) Κόγια ως Βοηθό Επίσκοπο.

Πρόκειται για εισήγηση του Αρχιεπισκόπου Αμερικής κ. Ελπιδοφόρου. Ωστόσο, η διαδικασία προβλέπει ότι θα είναι Βοηθός του Πατριάρχη και θα χειροτονηθεί στο Φανάρι και όχι από τον Ελπιδοφόρο. Πλην όμως ο κ. Θεοφάνης (δεν είναι μόνο η συνωνυμία με τον διαβόητο “Κόκκινο Επίσκοπο” Φαν Νόλι που προκάλεσε τον περασμένο αιώνα μύρια όσα προβλήματα στην ορθόδοξη κοινότητα στην Αλβανίας εις βάρος του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού) έχει παρελθόν στην Αλβανία. Ιστορικό δράσεων εις βάρος της τοπικής κανονικής Εκκλησίας, εις βάρος του γηγενούς Ελληνισμού της Αλβανίας και κυρίως –εδώ εγείρονται επιπλέον ερωτηματικά– πρωτοστάτησε σε ενέργειες κατά του ίδιου του Οικουμενικού Πατριαρχείου!

Όλα αυτά προφανώς και αποτελούν ατοπήματα και κατά την εκκλησιαστική τάξη. Μέγιστη προκλητική ενέργειά του ήταν όταν στις 8 Οκτωβρίου 1995, επικεφαλής ομάδας Αλβανών υπερεθνικιστών, εισέβαλε στο Ναό του Γενεθλίου της Παναγίας στο Ελμπασάν, εν ώρα Θείας Λειτουργίας μάλιστα, και εκδίωξε τους πιστούς και τον κανονικό ιερέα. Εγκατέστησε τον “ιερέα” Νικόλα Μάρκο, σχετιζόμενο με μη  κανονικό επίσκοπο των Ορθοδόξων στα Σκόπια, ο οποίος έκτοτε έχει κάνει κατάληψη στο ναό και παραπλανεί ότι διοικεί “Αλβανική Εθνική” Ορθόδοξη Εκκλησία!

Θα πρέπει να επισημανθεί ότι η ανωτέρω ενέργεια, όπως και άλλες παρεμφερείς, έχουν προβληθεί κατά κόρον από τα αλβανικά καθεστωτικά ΜΜΕ. Η περί των Κόγια και Μάρκου  ομάδα δικαιολογεί τις προκλητικές πράξεις της ως αντίδραση στις πολιτικές “εξελληνισμού” του Αρχιεπισκόπου Αναστασίου. Η συνδρομή κρατικών και παρακρατικών μηχανισμών στο εγχείρημα ήταν εμφανής και αποδεικνύεται.

Ο Κόγια διέφυγε στη Ρουμανία

Όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι ο Κόγια λειτουργεί στο πλαίσιο οργανωμένου σχεδίου, το οποίο αφορά και την ρουμανική προπαγάνδα για την χειραγώγηση βλαχόφωνων στην Αλβανία. Ας σημειωθεί ότι η Εκκλησία της Ρουμανίας αντιστάθηκε στον πειρασμό της άμεσης σύμπραξης σε τέτοιες ενέργειες. Πέραν των άλλων, διότι η ηγεσία της γνωρίζει το κύρος, το φρόνημα και κυρίως τα ιεραποστολικά αποκλειστικώς κίνητρα του Αρχιεπισκόπου Αναστασίου για την ανασύσταση της αλβανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας μακριά από εθνικές διακρίσεις ή επιδιώξεις.

Αλλά τούτο δεν εμπόδισε προκλητικές κινήσεις από Ρουμάνους διπλωμάτες, οι οποίοι εμπνέονται από ιστορικά προηγούμενα, από όσα συνέβαιναν πριν ένα αιώνα. Ο πρέσβης της Ρουμανίας στα Τίρανα, Γκεόργκε Μίκου είναι ο άνθρωπος που παρακινεί και κυρίως στηρίζει παρασκηνιακά ομάδες, όπως του Κόγια και άλλες στην Κορυτσά όπου μάλιστα εγκαθίδρυσαν και ενοριακή κοινότητα! Και ενώ αναμένεται Απογραφή Πληθυσμού στην Αλβανία οι διπλωματικές υπηρεσίες της Ρουμανίας βρίσκονται σε ανάλογη κινητικότητα.

Δεδομένου ότι τα σχέδια στην Αλβανία δεν αποδίδουν, ο Κόγια, αφού είχε χειροτονηθεί ήδη στην Ρουμανία, μετακόμισε στις ΗΠΑ και υπηρετεί στο πλαίσιο της Orthodox Church in America. Καθώς το όνειρο του να γίνει Επίσκοπος στην υπηρεσία των Αλβανών (κατέχουν από τις αρχές του 20ου αιώνα τον Ναό του Αγίου Γεωργίου στη Βοστόνη) δεν έβρισκε έρεισμα, άλλαξε γραμμή πλεύσης: προσέγγισε τον Αρχιεπίσκοπο Ελπιδοφόρο, στενό συνεργάτη του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Έτσι, το όνειρο του “θεοφιλεστάτου Επισκόπου Φιλομηλίου(!) Θεοφάνη Κόγια υλοποιείται και μάλιστα με διαδικασίες κατεπείγοντος. Βάλαμε θαυμαστικό, γιατί έχει ακόμη και ο τίτλος το δικό του συμβολισμό. Προ του κ. Κόγια τον τίτλο έφερε ο μακαριστός από Κορυτσά ορμώμενος Ηλίας (Κάτρε) πιστός στην διακονία του στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, ο οποίος μάλιστα την ταραγμένη δεκαετία του 1990 αγωνίζονταν για την στερέωση της κανονικής τάξης της Ορθοδόξου Εκκλησίας στην Αλβανία, έχοντας απέναντι ακριβώς τον Κόγια και την ομάδα του!

Μιλούν οι «ελεύθεροι πολιορκημένοι» από τη Λαύρα Σπηλαίων Κιέβου: Δεν αποχωρούμε κι ας μας διώκουν!

Θανάσης Αυγερινός

Έλληνες δημοσιογράφοι για πρώτη φορά μετά το ξέσπασμα της εκκλησιαστικής κρίσης υποβάλλουν ερωτήσεις στον πρύτανη της Θεολογικής Ακαδημίας και της Ιερατικής Σχολής Κιέβου αρχιεπίσκοπο Σίλβεστρο.

Η εκκλησιαστική σύγκρουση στην Ουκρανία έχει οδηγηθεί στα άκρα, καθώς η κυβέρνηση του Κιέβου αποφάσισε την πάση θυσία έξωση των μοναχών της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας από την πιο ιστορική μονή του σλαβικού κόσμου, τη Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου. Ίσως ακολουθεί και η οριστική απαγόρευσή της υπό τον μητροπολίτη Κιέβου Ονούφριο Εκκλησίας, η οποία ιστορικά υπαγόταν στο Πατριαρχείο Μόσχας, προς όφελος της μικρότερης και νεοϊδρυθείσας (2018) αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Ουκρανίας υπό τον επίσης μητροπολίτη Κιέβου Επιφάνιο, που υπάγεται στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και τον αναγνωρίζουν όμως μόνο 4 από τις 15 συνολικά Ορθόδοξες Εκκλησίες.

Παρά το γεγονός ότι η κανονική Ουκρανική Εκκλησία με ευρεία διεθνή αναγνώριση καταδίκασε εξαρχής την πολεμική επιχείρηση της Ρωσίας, συμπαρίσταται με κάθε μέσο στον ουκρανικό στρατό και προχώρησε σε πλήρη αυτονόμηση από το Πατριαρχείο Μόσχας παρασκευάζοντας μόνη μύρο για πρώτη φορά μετά από 100 χρόνια, οι πιο ακραίοι εθνικιστικοί κύκλοι τη χαρακτηρίζουν «όργανο της Μόσχας» και δηλώνουν ότι τώρα είναι ευκαιρία «να της κλείσουν το στόμα» (πώς άραγε;).

Στιγμιότυπο από την πανηγυρική λειτουργία της Ανάστασης στη Λαύρα Κιέβου-Πετσέρσκ

Μηνύματα του Οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου και του Αρχιεπισκόπου Αθηνών κ. Ιερωνύμου για την επιστημονική διημερίδα του Πανελλήνιου Θεολογικού Συνδέσμου ΚΑΙΡΟΣ

Μηνύματα για την ευόδωση των εργασιών της Επιστημονικής Διημερίδας του Πανελλήνιου Θεολογικού Συνδέσμου «ΚΑΙΡΟΣ», η οποία πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα, από 27 έως 28 Ιανουαρίου 2023, με θέμα «Ταυτότητα και ετερότητα στο δημόσιο σχολείο. Το μάθημα των Θρησκευτικών σήμερα», έστειλαν ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος και ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμος.

 Το Γράμμα του Οικουμενικού Πατριάρχου ανέγνωσε ο Γ. Γραμματέας του «ΚΑΙΡΟΥ» κ. Γεώργιος Στριλιγκάς και το γράμμα του Αρχιεπισκόπου Αθηνών ο ορισθείς εκπρόσωπός του, Επίσκοπος Ωρεών κ. Φιλόθεος.

Δείτε το γράμμα του Οικουμενικού Πατριάρχου

Δείτε το γράμμα του Αρχιεπισκόπου Αθηνών

ΠΗΓΗ:https://eduthriskeftika.blogspot.com/2023/02/blog-post.html?m=1
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.co