Του Γιώργου Μαργαρίτη
Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές βρισκόμαστε στην πέμπτη ημέρα του νέου πολέμου στη Μέση Ανατολή. Πολέμου που ξεκίνησε με την αιφνιδιαστική επίθεση του Ισραήλ και των ΗΠΑ εναντίον του Ιράν. Οι πληροφορίες που φθάνουν ως εμάς είναι εξαιρετικά περιορισμένες και επιπλέον ελεγχόμενες ως προς την ακρίβειά τους. Βλέπουμε εικόνες από εντυπωσιακές εκρήξεις και τις συνέπειές τους, πλην όμως ελάχιστα γνωρίζουμε για την λογική, την σημασία και το αποτέλεσμα αυτών των πληγμάτων. Το μόνο βέβαιο είναι ότι η πολεμική σύγκρουση συνεχίζεται.
Είναι λοιπόν παρακινδυνευμένο να προσθέσουμε εκτιμήσεις για την παρούσα κατάσταση και να προφητεύσουμε για την διάρκεια, την ένταση, την έκβαση ή τα αποτελέσματα αυτού του πολέμου. Θα ήταν εξάλλου περιττή μια τέτοια προσπάθεια. Οι τηλεοπτικές και διαδικτυακές οθόνες και κάθε άλλο μέσο ενημέρωσης υποδέχονται καθημερινά δεκάδες «προφήτες» που παράγουν πλήθος εκτιμήσεων και προβλέψεων «ευρείας κατανάλωσης», από εκείνες που η ανησυχία του κοινού επιθυμεί πρόθυμα να καταναλώσει. Τίποτε το νέο και σημαντικό δεν μαθαίνουμε από αυτό το είδος της «ενημέρωσης».
Οι πέντε ημέρες του πολέμου δεν είναι πολλές, δεν είναι όμως και λίγες. Μας επιτρέπουν, με τα όσα γνωρίζουμε να καταλήξουμε σε κάποιου είδους απολογισμό συνοδευόμενο από λογικά -στο μέτρο του δυνατού- συμπεράσματα. Να ξεκινήσουμε από μια πρώτη παρατήρηση:
