Πόσο ά-σχημοι γίναμε ... και ακόμη είμαστε στην αρχή της "Νύχτας μας"

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

Θα σου πω όλη την ιστορία, από την αρχή. Για να μην αναρωτηθείς ξανά πώς ένα καλό παιδί καταλήγει να κλωτσάει στο κεφάλι έναν άνθρωπο πεσμένο στο έδαφος, να σκοτώνει έναν σκύλο, να βιάζει μια γυναίκα, να σκοτώνει έναν άνθρωπο .

Όλα ξεκίνησαν όταν τα αγόρια σου ήταν δύο- τρία χρονών. 

Είχατε πάει βόλτα σε μια καφετέρια.

Και τα είδες να μαδάνε την γλάστρα του μαγαζιού και να γεμίζουν τον τόπο χώματα και σκέφτηκες πως αυτό το παιχνίδι θα τα απασχολήσει για λίγο και ήπιες μια ακόμα γουλιά εσπρέσο.

Και όταν ο σερβιτόρος προσπάθησε να τους μιλήσει, έγινες έξαλλη που ανακατεύεται με ξένα παιδιά.

Και τότε που πετούσανε πετρούλες στην παραλία επάνω σε μια κοπέλα και εκείνη σε στραβοκοίταξε και σκέφτηκες πως δεν έχει ιδέα από παιδιά, η κακομαθημένη!

Ίσως να φταίει και εκείνη η πρώτη φορά που ο μικρός άρπαξε το φτυαράκι από το χέρι ενός παιδιού, στο πάρκο κι εσύ έκανες ότι δεν είδες.

Και μεταξύ μας, καμάρωσες που το παιδί σου είναι διεκδικητικό.

Και όταν το παιδάκι αντέδρασε, το χτύπησε με το φτυάρι στο κεφάλι. 

Και κατά βάθος το ευχαριστήθηκες.

Φταίει που μετά, στο νηπιαγωγείο, εσύ ο περήφανος μπαμπάς, συμβούλεψες τα μικρά να ρίχνουν και από καμία ψιλή, αν χρειαστεί (αλλά μόνο αν χρειαστεί, δεν είσαι παράλογος), γιατί δεν είναι τίποτα φλώροι.

Σήμερα το πρωί στο Εφετείο ακούστηκε η ετυμηγορία μιας δικής που είχε καθυστερήσει 82 χρόνια να γίνει.

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

Βιάννοs, Καλάβρυτα, Δίστομο,Χορτιάτηs, Λιγκιάδεs,Κάνδανοs, Κακοπετρο, Γιαννιτσά ...και άλλα 80 μαρτυρικά χωριά και πόλειs ολοκαυτώματα,  τα ονόματα των δικαστών.     

Λέλα Καραγιάννη, Ηρώ Κωνσταντοπούλου,Ηλέκτρα Αποστόλου, Ιουλία Μπιμπα, Κώσταs Περρίκοs, Ναπολέων Σουκατζίδηs, Νίκοs  Γόδαs,  Γεώργιοs Ιβάνωφ,  Διαμάντω Κουμπάκη ...

και άλλοι 807.000 (όσα και τα θύματα τηs Κατοχήs ),  οι    ''ενάγοντεs'' στην δίκη.              

Λάμπρου,Τζουλάκηδεs, Πούλοs, Σούμπερτ, Μπουραντάδεs, Σίτσα Καραισκάκη, Τσιρονίκοs, Βελόπουλοs, Μάξ Μέρτεν, Θέμεληs, Χρυσοχόου, Βουλπιώτηs, Γιοσμάs, Δαγκούλαs, Aγήνωραs, Παντέλογλου, Μπουρτζάλαs,

Παπαδόγκωναs,Βρεττάκος , Γρίβαs, 

Κουρκουλάκοs, Kυλινδρέαs-όλοι τουs με αιματοβαμμένα χέρια από αίμα Ελλήνων ...στα πρώτα έδώλια.                                      

                                                                                                        

Και πίσω τουs... οι " ευειδεις" αυτού του τόπου, "χρυσοποικιλτοι" από τα "εξαργυρωθεντα,

Λάτσηs, Mαρινόπουλοs, Πικραμμένοs, Χριστοφοράκοs, Λούβαρηs, Μερκούρηs, Λαμπράκηs, Αγγελοπουλοs, Γιαδικιάρογλου,

Ροζάκηs, Σαρίδηs... -όλοι τουs με αιματοβαμμένεs τσέπεs και περιουσίεs συμπατριωτών τουs - και οι συν αυτώ ( ''δωσιλόγων'') .        

                                                                                      

Βαρβιτσιώτης, Ράλλης, Μπαμπάκος, Τσουκαλάς, Καραμανλήs, Φρειδερίκη, Αμβρόσιοs,  Παττακόs, Βορίδηs, Πλεύρηs, Άδωνηs,

...οι ελάχιστοι από το εσμό των ορισθέντων υπερασπιστών τουs αλλά και των αυτοβούλωs τιμητών τουs .  

              

82 χρόνια μετά- τέτοια ημέρα -,  η ''Νέμεσιs'' των Ανθρώπων δεν ''λιγοψύχησε'' και η πρόεδρος του δικαστηρίου Σοφία Πανατσακοπουλου ανακοίνωσε την απόφαση της έδρας που  ανακούφιζε--έστω - στο ελάχιστο την χαίνουσα θύμηση...

42 φορές  ακούστηκε η λέξη "Ένοχος".     

Α Π Ο Χ Α Ι Ρ Ε Τ Ι Σ Μ Ο Σ

  Του Βασίλη Λαμπόγλου 

                                                                                             Ποτέ δεν θα μπορούσα να πιστέψω πως η στενότητα μιας σπηλιάς                                                                                

μπορούσε νά'χει τόση ευρυχωρία, μπορούσε να χωρέσει

την πατρίδα με τις ελιές της, τ’ ακρογιάλια της, τα βάσανα της,

με τα καΐκια της μ’ ολάνοιχτα πανιά στον αντρίκιο αγέρα της,

τον κόσμο με τα φλάμπουρα του, τα όνειρα του, τις καμπάνες του, και τα μικρά αγριόχορτα.

                                                                                                  Ανασαίνω, μέσα σ’ αυτή τη πέτρινη σήραγγα που η έξοδος της είναι το ίδιο το στόμιο του ήλιου. 

Το ξέρω :

από δω, κατευθείαν, θα περάσω νεκρός μες στον κόσμο. 

Μην κλαίτε.

Και ξέρω τώρα, όσο ποτέ, πως είναι δυνατή η ελευθερία. 

Γειά σας.

Τούτη την ώρα δεν τρομάζω τα μικρά ή μεγάλα λόγια-

μπορώ να σκουπίσω τα μάτια μου στη σημαία μας,

μια και το ξέρω : στην απόλυτη στιγμή μου,

μες απ’ το στόμιο του θανάτου οι συναγωνιστές μου θα παραλάβουν απ’ τα χέρια μου φλεγόμενη

τη σημαία του ανένδοτου αγώνα, φλεγόμενη

σαν πύρινο άλογο ικανό να διασχίσει το άπειρο και το θάνατο,

σαν άσβηστη δάδα μέσα σε όλες τις νύχτες των σκλάβων, φλεγόμενη η σημαία μας

σα μέγα αστραφτερό δισκοπότηρο για την Άγια Μετάληψη του Κόσμου.

Μπορώ λοιπόν να επαναλάβω :

«Λάβετε, φάγετε, τούτο εστί το σώμα και το αίμα μου- το σώμα και το αίμα του Γρηγόρη Αυξεντίου,ενός φτωχόπαιδου, 29 χρονώ, απ’ το χωριό Λύση, οδηγού ταξί το επάγγελμα,

πού' μαθε στη Μεγάλη Σχολή του Αγώνα τόσα μόνο γράμματα

όσα να φτιάχνουν τη λέξη ” Ε Λ Ε Υ Θ Ε Ρ Ι Α “

και που σήμερα, 2 του Μάρτη 1957, κάηκε ζωντανός στη σπηλιά της Μονής Μαχαιρά

και σήμερα ακριβώς, 2 του Μάρτη, μέρα Σάββατο – μην το ξεχάσετε, σύντροφοι –

στις 2 η ώρα μετά τα μεσάνυχτα, και 3 πρώτα λεπτά,

γεννήθηκε ο μικρός Γρηγόρης ανάμεσα στα ματωμένα γόνατα της πλάσης.                                                                                                                       

                                                                                                              Α Θ Η Ν Α . 5  ΕΩ Σ  2 5 Μ Α Ρ  Τ Ι Ο Υ 

1 9 5 7

Γ Ι Α Ν Ν Η Σ    ΡΙΤΣΟΣ                                                             

                                                                                                    

Γρηγόρης Αυξεντίου- 3 Μαρτίου 1957.

Ήταν 28 χρόνων...                               

                                                                                                       

-''Σήμερα'' που οι λέξειs "αλυχτάνε" ... 

Ήρωαs, Επανάσταση ,Πατρίδα, Δικαιοσύνη, Eλευθερία, Θάνατοs...

-Όσοι φίλοι μου δηλώνουν αριστεροί και τους κάθονται στο λαιμό λέξεις όπως "εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας",ας ψάξουν την ομιλία του Κουβανού υπουργού βιομηχανίας -του Τσε Γκεβάρα δηλαδή -την 11 Δεκεμβρίου στον ΟΗΕ που κατάγγειλε τον οργανισμό,τις ΗΠΑ και την Μ.Βρετανια για τη στάση τους στο νησί.

Και πως αποθέωσε τον αγώνα των Κυπρίων  αδελφών για την ανεξαρτησία από την αποκιοκρατικη κατοχή.

Στις 24 Φεβρουαρίου, ο Υψηλάντης έμπαινε στο Ιάσι / Iași, την πρωτεύουσα της ημιανεξάρτητης Ηγεμονίας της Μολδαβίας

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

22 Φεβρουαρίου 1821                                                                   

«Η οθόνη βουλιάζει σαλεύει το πλήθος  εικόνες ξεχύνονται με μιας

 πού πας παλληκάρι ωραίο σαν μύθος

κι ολόισια στο θάνατο κολυμπάς».                                                                         

Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης αφήνει πίσω τους τίτλους, τα πλούτη και τα απέραντα οικογενειακά κτήματα στη ρωσοκρατούμενη Ανατολική Μολδαβία (σήμερα Μολντόβα), θυσιάζει τα φαναριώτικα και τα τσαρικά αξιώματα, και, διαβαίνοντας τον ποταμό Προύθο / Προυτούλ, εισέρχεται στα εδάφη της ημιαυτόνομης Ηγεμονίας της Μολδαβίας και κηρύσσει την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης.

Τη παραμονή, στη συμβολή του Προύθου με τον Δούναβη και τον Σερέτη,

150 Έλληνες ναύτες, Κεφαλλονίτες οι περισσότεροι, ειδοποιημένοι για την άφιξη του αρχηγού, έδωσαν την πρώτη μάχη του Αγώνα πολεμώντας λυσσωδώς εναντίον της τουρκικής φρουράς που στάθμευε στο μολδαβικό Γαλάτσι.

Βρισκόμαστε κάπου 12-15 ημέρες απόσταση από την Κωνσταντινούπολη με ένα καλό άλογο και με ευνοϊκές καιρικές συνθήκες. 

Στις 24 Φεβρουαρίου, ο Υψηλάντης έμπαινε στο Ιάσι / Iași, την πρωτεύουσα της ημιανεξάρτητης Ηγεμονίας της Μολδαβίας, που βρισκόταν υπό φαναριώτικη διακυβέρνηση.

Και στις 26 του μηνός έγινε η μεγάλη δοξολογία στον ναό των Τριών Ιεραρχών, κατά την οποία ο Μητροπολίτης Βενιαμίν ευλόγησε τα όπλα και την πρώτη σημαία της Επανάστασης με τον Σταυρό. 

Σήμερα που ''εορτάζει'' η πόλη των Αθηνών...

Σήμερα που ''εορτάζει'' η πόλη των Αθηνών...

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

Η ''σουφραζέτα'' Καλλιρρόη Παρρέν(ιδρυτήs του Λυκείου Ελληνίδων),  σε πόνημά της για τις χειραφετημένες σύγχρονες Ελληνίδες -112χρόνια πριν-επέλεξε (ωs πρώτη)να αναφερθεί σε μία σπουδαία γυναίκα του 16ου αιώνα.                                                                                                                     Στη Ρη(ε)γούλα (Παρασκευούλα) Μπενιζέλου (από πατέρα αριστοκράτη των Αθηνών) και Παλαιολόγου (από μητέρα ). 

Γεννημένη το 1522 στην Αθήνα, στην γειτονιά της Μητρόπολης (το αρχοντικό της οικογένειας που σώζεται  σήμερα -και πλέον αναστυλωμένο-  βρίσκεται  στην Πλάκα, Ανδριανού 96 και αποτελεί την αρχαιότερη σωζόμενη οικία της πόλης των Αθηνών, 1750 ).

                                 

Η  μονάκριβη κόρη έτυχε καλήs μόρφωσηs και ''ατυχούs'' γάμου.

Την εποχή του Σουλειμάν Ά ,οι παντρεμένεs είχαν μεγάλεs  πιθανότητεs να μην καταλήξουν ωs ''οδαλίσκεs'' για Τούρκουs και ωs λύση προκρίθηκε στα δεκατέσσερα τηs να γίνει σύζυγοs του  δεσποτικού προύχοντα τηs πόληs Ανδρεα Χειλά.

Μετά απο 3 χρόνια μένει χήρα και στην συνέχεια χάνει και τουs γονείs της και το μόνο που τηs απομένει είναι μία τεράστια περιουσία.                         

Στα 1550 όλη η περιοχή από το ανακαινισμένο σήμερα αρχοντικό των Μπενιζέλων ως την Αρχιεπισκοπή μεταβάλλεται σε  πνευματικό κέντρο.

Μοναστήρι με Καθολικό ανακαινισμένο τον παλαιό ναό του Αγίου Ανδρέα, με πολλά λευκά κτίσματα και κελλιά, μεγάλη τράπεζα αλλά και νοσοκομείο, ορφανοτροφείο, γηροκομείο,ξενώνα και  υφαντήριο.                                           

Και όλα  μέσα στη καρδιά της Οθωμανοκρατούμενης Αθήνας.        

Η Αθηναία Αρχόντισσα με τον ευγενή  χαρακτήρα ,υπήρξε πρωτοπόρος, τολμηρή και με εξαιρετικές ''επιχειρηματικέs'' ικανότητες. 

Και σε συνδυασμό τιs  κοινωνικές ευαισθησίες, τα φιλάνθρωπα αισθήματα και και την αφοσίωση τηs πρόs  κάθε κατατρεγμένο διέθεσε τα   απέραντα κτήματα τηs περιουσίαs τηs στο Χαλάνδρι, στη Κηφισιά, στα Πατήσια, στο  Ψυχικό, Φιλοθέη και  Καλογρέζα  προs επίτευξη του σκοπού τηs.

Αποφασίζει να μονάσει και επιλέγει  το όνομα Φιλοθέη, και  χτίζει  ενα μοναστήρι μακριά απ' την Αθήνα. 

Η περιοχή ονομάστηκε της καλής καλογριάς (Καλογρέζα, καλόγρια και η αρβανίτικη κατάληξη εζα) και  με τις υπηρέτριες της ''κλείνεται'' στο μοναστήρι.

"Πάρε», μοῦ ‘χε πεῖ ὁ πά­πα-Θε­ό­φι­λος, «καὶ τὸ ρα­δι­ο­φω­νά­κι μα­ζί σου» – τί νὰ τὸ κά­νω, σκέ­φτη­κα, τὸ τραν­ζί­στορ μὲς στὴ βάρ­κα;

Γι­ῶρ­γος Σκαμ­πα­δώ­νης

 Ἔ­χου­με βγεῖ οἱ δυ­ό μας νὰ μα­ζέ­ψου­με ἕ­να μι­κρὸ πα­ρα­γα­δά­κι ποὺ ‘χε ρί­ξει τὴν προ­η­γου­μέ­νη λί­γο πιὸ ἔ­ξω ἀ­π’ τὴν Οὐ­ρα­νού­πο­λη, ὅ­που αὐ­τὸς λει­τουρ­γεῖ σὲ μιὰ ἐκ­κλη­σιὰ κι ἐ­γὼ κά­νω θε­ρι­νὲς δι­α­κο­πές. Ἦ­ταν συμ­φοι­τη­τής μου στὴν Ἀρ­χι­τε­κτο­νι­κή, ποὺ με­τὰ πῆ­γε στὴ Θε­ο­λο­γι­κὴ καὶ κα­τέ­λη­ξε στὸ ἱ­ε­ρα­τι­κὸ σχῆ­μα.

 Ὁ και­ρὸς εἶ­ναι κα­λός, λαμ­πρός.

 Ἀρ­χὲς Αὐ­γού­στου.

Εἴ­μα­στε κι οἱ δυὸ στὴ βάρ­κα μὲ τὰ μα­γιό.

 Ἔ­χει νη­νε­μί­α κι ὁ Ἄ­θω­νας, δί­πλα μας, ὀρ­θώ­νε­ται καμ­που­ρια­στός, γα­λα­ζω­πὸς δει­νό­σαυ­ρος.

Ἀ­νε­βά­ζον­τας τὸ μι­κρὸ πα­ρα­γά­δι (οὔ­τε τριά­ντα ἀγ­κί­στρια), εἴ­πα­με νὰ τὸ ξε­ψα­ρί­σου­με σι­γὰ σι­γὰ μὲς στὸ σκά­φος. Βλέ­που­με νὰ ἔ­χου­νε πια­στεῖ κά­τι μι­κρὰ ψά­ρια καὶ ἕ­να μουγ­γρί, ποὺ τὸ ἔ­χει κου­κου­λώ­σει ἕ­να χτα­πό­δι καὶ τὸ ρου­φά­ει, τὸ ἀ­πο­μυζά­ει ὁ­λό­κλη­ρο.

 Ἔ­χει, ἀ­φή­σει, μό­νο ἕ­να κομ­μά­τι – τὸ ὑ­πό­λοι­πο ἀ­πό­μει­νε σκε­λε­τός, γυ­μνὴ ἡ ρα­χο­κο­κα­λιὰ καὶ τ’ ἀγ­κά­θια.

Τὸ ξαγ­κι­στρώ­νω καὶ τὸ ἀ­φή­νω στὴν κου­πα­στή.

        

«Προ­χτές», μοῦ λέ­ει ὁ πα­πάς, «ψά­ρευ­α ἀ­πέ­ξω, ἀ­π’ τὰ βρά­χια. 

Καὶ τσιμ­πά­ει ἕ­να με­γά­λο χτα­πό­δι – δὲν μπο­ροῦ­σα νὰ τὸ βγά­λω. 

Λα­στι­χά­ρι­ζα τὴν πετο­νιὰ καὶ δὲν τρα­βι­ό­τα­νε. 

Βου­τά­ω κρα­τών­τας ἕ­να μυ­τε­ρὸ ξύ­λο ἀ­π’ τὶς ντο­μα­τι­ές.

Εἶ­χε βρα­χώ­σει, εἶ­χε βεν­του­ζά­ρει στὴν πέ­τρα τὸ χτα­πό­δι καὶ δὲν ἔ­βγαι­νε μὲ τί­πο­τα.

Τὸ λυ­πή­θη­κα τε­λι­κὰ – ἔ­κο­ψα τὴν πετο­νιὰ καὶ τ’ ἄ­φη­σα.

Τέ­τοι­ο πά­θος γιὰ ζω­ή…»

Τζέφρι Επστάιν, Ε Ε. και ελληνική χρεοκοπία

Φωτό 1...

Βασίλης Λαμπόγλου 

Τι δουλειά είχε ο Τζέφρι Επστάιν, ένας άνθρωπος που σήμερα γνωρίζουμε ότι βρισκόταν στο κέντρο ενός παγκόσμιου κυκλώματος φρίκης, να ανακατεύεται στην ελληνική κρίση το 2015; 

Γιατί η επικεφαλής των Ρότσιλντ ένιωθε την ανάγκη να τον ενημερώνει για τις κινήσεις του Τσίπρα και του Τσακαλώτου;

Ο Επστάιν λειτουργούσε ως ο ''αόρατος συνδετικός κρίκος'' της παγκόσμιας εξουσίας.

 Ήταν ο άνθρωπος που ένωνε τραπεζίτες, πολιτικούς και ακαδημαϊκούς σε ένα κοινό δίκτυο συμφερόντων. 

Η αλληλογραφία του για την Ελλάδα αποδεικνύει ότι το δημοψήφισμα και η παραίτηση Βαρουφάκη ήταν απλώς κινήσεις σε μια σκακιέρα που είχε στηθεί πολύ μακριά από την Αθήνα.

Σήμερα, η αποκάλυψη αυτών των emails λειτουργεί ως η απόλυτη δικαίωση για όσους φώναζαν ότι η Ελλάδα λεηλατήθηκε και προδόθηκε. 

Η τύχη μας δεν κρίθηκε στα καταφύγια των Βρυξελλών, αλλά στα πληκτρολόγια ανθρώπων που μας έβλεπαν με απέχθεια. 

Η ''πτώση'' και η δολοφονία χαρακτήρα του Βαρουφάκη και η μετατροπή του ΟΧΙ σε ΝΑΙ ήταν ένα προαναγγελθέν έγκλημα, καταγεγραμμένο στις μαύρες σελίδες των αρχείων Επστάιν.

Μόλις λοιπόν ξημέρωσε η 6η Ιουλίου του 2015, με τις τράπεζες κλειστές και τον κόσμο στις ουρές των 60 ευρώ, η Αριάν ντε Ρότσιλντ —η πρώτη γυναίκα που έσπασε το άβατο της ηγεσίας του οίκου Edmond de Rothschild— έστελνε ενημερώσεις στον Επστάιν που σοκάρουν για τον κυνισμό τους. 

Με μια ψυχρότητα που τρομάζει, αποκάλυπτε ότι ο Αλέξης Τσίπρας είχε ήδη ''θυσιάσει'' τον Γιάνη Βαρουφάκη στο βωμό της διαπραγμάτευσης. 

''Ακούγεται έντονα ότι ο Τσίπρας ήθελε το κεφάλι του Βαρουφάκη και το πήρε'', έγραφε, περιγράφοντας την αποπομπή του ως μια κίνηση τακτικισμού για να αλλάξει το κλίμα στις Βρυξέλλες, χωρίς όμως να μετακινηθεί ούτε εκατοστό από το πλαίσιο της υποταγής.

Η απάντηση του Επστάιν, λίγα λεπτά αργότερα, ήταν η απόλυτη επιβεβαίωση της παγίδας. 

Για τον σκοτεινό χρηματιστή, η έξοδος του Βαρουφάκη δεν ήταν λύση, αλλά η αρχή του τέλους. 

Λίγα λεπτά αργότερα ο Έπσταιν απαντά:

Μετανάστευση από τον "παράδεισο" που τους φτιάξαμε...

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

Όταν είσαι λευκός, χριστιανός, Ουκρανός δεν υπάρχει προβλήμα...4.000.000 Ουκρανούς πρόσφυγες (και σωστά έπραξε) απορρόφησε η Ευρώπη.

Όταν οι Εβραίοι αγοράζουν εξοχικά και ξενοδοχεία τον τελευταίο 1.5 χρόνο (κατά δήλωση της προέδρου των μεσιτών Κρήτης Αρτεμης Μαυράκη)και επιδιώκουν γειτνιαζουσες ιδιοκτησίες...δεν υπάρχει προβλήμα.

Όταν οι Γερμανοί έχουν αγοράσει τον μισό Βάμο και τις Καλύβες... δεν υπάρχει προβλήμα.

Όταν με 400.000 παίρνεις τη Gold visa και ας προέρχεσαι από μια χώρα που τεμαχίζει με "βασιλικό"τρόπο δημοσιογράφους (Κασογκι, Σαουδική Αραβία)...δεν υπάρχει προβλημα.

Όταν τα Αμερικανακια της βάσης στη Σούδα (αυτής που τροφοδοτούσε τα Ισραηλινά πολεμικά για να βομβαρδίζουν το Ιράν)σκορπίζουν τα δολάρια στα Χανιά ... δεν υπάρχει προβλήμα.

Όταν σε δασκάλους και γιατρους παίρνεις το σπίτι από Μάρτη μέχρι Νοέμβρη για να το κάνεις AIRBNB...δεν υπάρχει προβλήμα.

Όταν βρώμοι όπως Φραπέδες, Χασάπηδες, Αυγενακηδες προσβάλλουν το νησί...δεν υπάρχει προβλημα.

Όταν η φαμίλια του Ντον Κορλεόνε λυμαίνεται τη Μεγαλόνησο ...δεν υπάρχει προβλημα.

Όταν χωράνε 9.000.000 τουρίστες και 8.000.000 αιγοπρόβατα ...δεν υπάρχει προβλήμα.

Όταν παίζεις στον Φιλαθλητικο και είσαι "σκούρος" δεν δικαιούσαι ιθαγένεια,αν πας στο NBA τη κερδίζεις δικαιωματικά.

❗Η κυβέρνηση Νετανιάχου είναι ο (δεύτερος) καλύτερος φίλος των Ελλήνων βουλευτών, παρά τα εγκλήματα πολέμου του Ισραήλ σε βάρος των Παλαιστινίων στη Γάζα.

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

Τα mail του Επσταιν αποκαλύπτουν και επιβεβαιώνουν τη μετατροπή της χώρας σε προτεκτοράτο και τη μέγγενη που μπήκε η χώρα προκειμένου να διασωθούν τα γερμανικά και τα γαλλικά τραπεζικά συμφέροντα.

Μια χώρα υποθηκευμένη και προδομένη 16 χρόνια τώρα,με μια κυβέρνηση παρωδία και μια αντιπολίτευση θιασώτη της εθνικής μας ανέχειας.

Σε αυτό το μίγμα επιτηδείων, ιδιωτών ,λακεδων και χαυνων που ηγούνται της ατέρμονης υποτέλειας μας,

εμφιλοχωρει το Ισραήλ και μέσω της οργάνωσης ELNET δημιουργεί ομάδες στήριξης των συμφερόντων του ακόμα και μέσα στην "ελληνική" Βουλή.

Με τη περιβόητη ομάδα φιλίας Ελλάδας Ισραήλ...

Οι Report United τους αποκαλύπτουν...

❗Η κυβέρνηση Νετανιάχου είναι ο (δεύτερος) καλύτερος φίλος των Ελλήνων βουλευτών, παρά τα εγκλήματα πολέμου του Ισραήλ σε βάρος των Παλαιστινίων στη Γάζα.

▪️ Παρά τη διεθνή καταδίκη του Ισραήλ για γενοκτονία και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας στη Γάζα, η Ομάδα Φιλίας Ελλάδας - Ισραήλ στην ελληνική Βουλή αριθμεί σήμερα έναν μεγάλο αριθμό βουλευτ(ρι)ών (38!), ο οποίος ξεπερνά σε πλήθος ακόμα και Ομάδες Φιλίας με χώρες που αποτελούν μακροχρόνιους συμμάχους της Ελλάδας σε ΕΕ και διεθνείς οργανισμούς.

▪️ Ενώ η Ομάδα Φιλίας Ελλάδας - Ισραήλ αριθμεί (εν μέσω γενοκτονίας) 38 Έλληνες βουλευτές, η Ομάδα Φιλίας με την Αυστραλία αριθμεί 35, με τη Σερβία 32, με τη Γαλλία 22, με την Ιταλία 17 και με τη Γερμανία 16. Μόνο η Ομάδα Φιλίας Ελλάδας - ΗΠΑ αριθμεί περισσότερα (60) μέλη.

▪️ Στην Ομάδα Φιλίας Ελλάδας - Ισραήλ συμμετέχουν βουλευτές και βουλεύτριες από τη ΝΔ, τον ΣΥΡΙΖΑ, την Ελληνική Λύση, το ΠΑΣΟΚ, καθώς και ανεξάρτητα μέλη της Βουλής. 

🔸ΝΔ: 2️⃣0️⃣

🔸ΣΥΡΙΖΑ: 6️⃣

🔸Ελληνική Λύση: 4️⃣

🔸ΠΑΣΟΚ: 4️⃣

🔸Ανεξάρτητοι: 4️⃣

Η ομοιότητα με πρόσωπα και πράγματα δεν είναι συμπτωματική...

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

Γίνεται όλο και καλύτερο.

Ένιωσε την ανάγκη να υπερασπιστεί τον εαυτό της η Όλγα Κεφαλογιάννη.

Και μας καταθέτει τα παρακάτω...

"Αναφορικά με τον θόρυβο που έχει δημιουργηθεί, θέλω να είμαι απολύτως σαφής:

Ο νόμος δίνει τη δυνατότητα σε κάθε γονέα να ζητήσει δικαστικά τη μεταρρύθμιση ζητημάτων που αφορούν τη γονική μέριμνα, όταν αλλάζουν οι συνθήκες ζωής ενός παιδιού. 

Πρόκειται για μια ρύθμιση που προτάθηκε από το Υπουργείο Δικαιοσύνης και ψήφισα μαζί με 179 συναδέλφους μου, γιατί τη θεωρώ σωστή και δίκαιη, με γνώμονα το συμφέρον των παιδιών.

Δεν κρύβω ότι έκανα χρήση της, καθώς αντιμετωπίζω μια ιδιαίτερα δύσκολη πραγματικότητα.

Τα ανήλικα, τεσσάρων ετών, παιδιά μου υποχρεώνονται να αλλάζουν σπίτι κάθε δύο ημέρες, βιώνοντας έντονη πίεση και σοβαρή επιβάρυνση στην καθημερινότητά τους και στην ψυχική τους ισορροπία, σε μια ηλικία όπου η σταθερότητα και η ασφάλεια είναι απολύτως καθοριστικές.

Δύο ιστοριες "περηφάνιας" για τους "καλούς μας "Δανους... γιατί καλή η MAERSK και το Lurpak,αλλά το εθνικό όνειδος δεν κρύβεται...για πάντα.

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

Τη δεκαετία του 1950, περίπου 20 παιδιά Ινουίτ, ηλικίας μεταξύ πέντε και εννέα ετών, από διάφορα χωριά της Γροιλανδίας, απομακρύνθηκαν από τις οικογένειές τους και στάλθηκαν στην Κοπεγχάγη για να μάθουν δανικά.

Ο στόχος δεν ήταν μόνο να τους διδάξουν τη γλώσσα της «μητρικής» χώρας αλλά και να τους εκπαιδεύσουν ώστε να γίνουν μια μικρή ελίτ ικανή να κυβερνήσει το αχανές νησί και να το οδηγήσει προς τη νεωτερικότητα. 

Για τον σκοπό αυτό επιλέχθηκαν τα πιο έξυπνα και φερέλπιδα παιδιά· πέρασαν δύο χρόνια στη Δανία και, όταν επέστρεψαν, μερικά από αυτά δεν μπορούσαν πλέον να μιλήσουν με τους γονείς τους, έχοντας ξεχάσει τη μητρική τους γλώσσα. Επέστρεψαν στη χώρα τους, αλλά όχι στα χωριά τους. 

Τοποθετήθηκαν σε ένα είδος ορφανοτροφείου για περαιτέρω επανεκπαίδευση, η οποία διήρκεσε αρκετά ακόμη χρόνια.

Η κοινή ιστορία της Γροιλανδίας και της Δανίας είναι περίπλοκη και έχει αφήσει πίσω της πληγές που είναι δύσκολο να επουλωθούν. 

Μέχρι το 1953, η Γροιλανδία ήταν, στην πραγματικότητα, δανική αποικία. 

Από εκείνο το έτος και μετά, έγινε κομητεία της Δανίας.

Μέχρι την επόμενη φορά...

Έκλεισαν σχολεία, έκλεισαν δημόσιες υπηρεσίες, έκλεισαν δομές, έκλεισαν μαγαζιά, έκλεισαν φροντιστήρια, έκλεισαν δρόμοι, μας έβαλαν σε τηλεργασία, μπήκαμε σε καραντίνα ξανά, μόνο που δεν έφεραν την Delta Force κι επίλεκτους από την Τσετσενία γιατί άκουσον άκουσον:

ΘΑ ΕΒΡΕΧΕ! 

Και τελικά είχαν δίκιο. 

Μέχρι στιγμής από μια βροχή που αν έπεφτε στο Λονδίνο θα ήταν μια απλή Τετάρτη –χωρίς ίχνος υπερβολής-, εδώ έχουμε:

2 νεκρούς

Διασώσεις από πολίτες σε περαστικούς που παρασέρνονταν από τους χείμαρρους

Απεγκλωβισμούς ανθρώπων μέσα από τα αυτοκίνητά τους

Οικογένεια να εγκλωβίζεται στον Κάλαμο και να γίνεται οργανωμένη επιχείρηση διάσωσης

Εγκλωβισμό δεκάδων οδηγών σε κεντρικές αρτηρίες

Ισοπέδωση της Άνω Γλυφάδας

Πλημμύρες και διακοπές στο μετρό, στον ηλεκτρικό, στο τραμ και σε αμαξοστοιχίες

Αποκλεισμό τουλάχιστον 5 περιοχών

Κατολισθήσεις στον Ωροπό

Λίμνες κάτω από γέφυρες 

Αυτοκίνητα να παρασέρνονται και να εξαφανίζονται παρέα με κάδους, πέτρες και φερτά υλικά, ένα από αυτά εγκλώβισε και σκότωσε μια 56χρονη γυναίκα

Ίσως τελικά, η Αριστερά είναι μια πολύ μοναχική υπόθεση .

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

Στη κατοχή,οι Χίτες έκαψαν το σπίτι του παππού μου του Γιώργου στη Μάνη.

Βλέπεις, ως μυλωνάς έδινε αλεύρι στους αντάρτες...

Μέχρι τη δεκαετία του 80 κάθε καλοκαίρι που κατέβαινα για το καλοκαίρι, έβλεπα τα όρθια ντουβαρια που έχασκαν χωρίς σκεπή και που και που, ρωτούσα ξανά την ιστορία.

Ο συγχωριανός του παππού μου, ο Νώντας ήταν αυτός που είχε βάλει τη φωτιά... "γιατί έτσι τον είχαν διατάξει οι Χίτες..." έλεγε.

Κάθε καλοκαίρι, έρχονταν στην αυλή του καμμένου σπιτιού τα παιδιά του Νώντα που ήταν συνομήλικά μου και παίζαμε.

Η γιαγιά τους έδινε φαγητό και ρούχα που τα κατεβάζαμε από την Αθήνα, καθώς ήταν μια πολύ φτωχή οικογένεια.

Πάντα αναρωτιόμουνα πως φρόντιζαν με τόση μέριμνα ο παππούς και η γιαγιά μου, για τα παιδιά αυτού που τους έκαψε το σπίτι.

Μια φορά που θαρρετά ρώτησα, το βλοσυρό μα συνάμα και διδακτικό ύφος της γιαγιάς μου με την απάντηση "έτσι πρέπει να κάνουμε, έτσι θα κάνουμε... με έβαλε στη θέση μου.

Ο Κύριος Νώντας ερχόταν πότε πότε στο σπίτι μαζί με τη γυναίκα του τη Πολυτίμη,αλλά πάντα διέκρινα μια συστολή και στους δύο...

Σαν χθές έφυγε ο "αρχιερέας της διαπλοκής".

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

Πως το έλεγε ο Αναγνωστάκης στο "Επιτυμβιον"του...

"Α ρε Λαυρέντη...εγώ που μόνο το 'ξερα τι κάθαρμα ήσουν..."

Τέτοια μέρα πέρυσι ,τελούσαμε υπό τετραήμερο πένθος.

Μια μέρα σαν χθες λοιπόν, είχαμε το ξοδι του ανθρώπου που είχε πει:

"αν αντέχει η χώρα την επιλογή της ευρωζώνης είναι τόσο άσχετο όσο και το ερώτημα αν αντέχει ο άνθρωπος στη ζωή. 

Ο άνθρωπος πρέπει να αντέξει στη ζωή αλλιώς αυτοκτονεί.... Χρειάζεται μια σοβαρή Ελλάδα»...(φόρουμ των Δελφών το 2017),

Στην εξόδιο ακολουθία δεν είχε παραβρεθει ο Καραμανλής (ο πρώην πρωθυπουργός) που είχε αποκαλέσει τον Σημίτη ως "αρχιερέα της διαπλοκής".

Δεν γνωρίζω αν είχαν παραστεί ο Παπαντωνίου (με τη γιαγιά στη Νιγηρία), ο Τσουκατος (αυτός που έπαιρνε χρήμα από τον Χριστοφοράκο για το κόμμα), ο Μαντέλης, ο Σμπώκος, Νεονάκης και τα άλλα καλοπαιδα - για τον Τσοχατζόπουλο ξέρω - της κυβερνητικής "καμαριλας"

που ως στενό κομματικό του περιβάλλον συναγωνιζόταν σε διαφθορά την καμόρα και  δημιούργησε "στέρεες βάσεις" για το πλιάτσικο της εργολαβικής ολιγαρχίας στα δημόσια έργα, τους στρατιωτικούς εξοπλισμούς, την ιατρικη "βιομηχανία" και την παραμυθία των ολυμπιακών αγώνων του 2004.

Δεν είναι μια ταινία... Αντίδωρο είναι.

Του Βασίλη Λαμπόγλου

Ναι, ο Σμαραγδής είναι του συστήματος...

Ναι, οι ταινίες του είναι άνευρες...

Ναι,"αγιογραφει" τους ήρωες του...

Ναι, η αισθητική του διχάζει...

Αλλά πείτε μου, πότε ξανά κάποιος στα μέρη  μας έκανε ταινία τον Καποδίστρια,τον Καζαντζάκη,τον Δομίνικο,τον Καβάφη,τον Βαρβάκη...

Πείτε μου ,πότε ξανά το ελληνικό κέντρο κινηματογράφου αρνήθηκε (δασκαλεμενο)ρητά την όποια χρηματοδότηση για τη ταινία.

Πείτε μου γιατί η ΔΕΗ και η Εθνική τράπεζα πήραν πίσω τις συμφωνηθεισες χορηγήσεις τους(100.000+300.000).

Πείτε μου  γιατί ο Άδωνης στο υπουργείο ανάπτυξης και στη συνέχεια ο Παπαθανάσης στη θέση του αρνήθηκαν τα συμφωνηθέντα 1.300.000 επιδότησης.

Πείτε μου , γιατί πλέον προστρέξε η υπουργός πολιτισμού με το alter ego της στη πρώτη παρουσίαση στην Αμερική για τους ομογενείς...

Πείτε μου γιατί ο Άδωνης μίλησε για λάθος του στην άρνηση της επιδότηση και δήλωσε πως θα παραστεί στη πρεμιέρα.

Λυσσαξανε να μην γυριστεί η ταινία και τώρα τρέχουν να φωτογραφηθούν "πρώτοι".

Θα ήταν λέει "φιλορωσική"...μα εγώ πιστεύω πως τους τρομάζει η σύγκριση.

Δεν θέλουν να ακουστεί και να συζητηθεί το όνομα του Καποδίστρια,μια εποχή που πάσχει από πρότυπα και ζεχνει διαφθορά και προδοσία.

Κανείς δεν βρίσκεται υπεράνω του νόμου..."

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

"Κανείς δεν βρίσκεται υπεράνω του νόμου..."

Τάδε εφη,ο Γεώργιος Πιτσιλής (George Pitsilis) ,ο Αμερικανοκαλαματιανος με τη  διπλή υπηκοότητα. Ελληνική και Αμερικανική,ο άρχων της ΑΑΔΕ.

Ο πρώην σύμβουλος της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών,

ο άνθρωπος που "επελέγη " το 2017 από  Τσίπρα, Τσακαλώτο, Αλεξιάδη,  Χουλιαράκη, Σταθάκη  ∆ραγασάκη για τη θέση του ακαταδιωκτου διοικητή της ΑΑΔΕ.

Αυτός που δεν λογοδοτεί πουθενα και δεν  ελέγχεται από κανένα κυβερνητικό ή δικαστικό μέλος.

Ο νομικός συνεργάτης του βουλευτή Φορτσακη της Ν.Δ. που ηγείται μιας ανεξάρτητης αρχής που σήμερα προισταται απάντων αλλά δεν πρόσκειται στον έλεγχο κανενός.

Στο ξεκίνημα  του "τραίναρε" τους ελέγχους για την Siemens, την λίστα Λαγκάρντ, την λίστα Μπόργιανς θεωρώντας τους ελέγχους ''χαµηλής αποδοτικότητας''!

Και με το επιχείρημα πως έχει παρέλθει το δικαίωμα ελέγχου ένεκα παρέλευσης πενταετίας,οι έλεγχοι μπήκαν στο αρχείο.

Πρόσφατα ο ΟΠΕΚΕΠΕ αφομοιώθηκε από την αρχή του Πιτσιλη...έτσι ότι μαθεύεται έχει προτού  πάρει την έγκριση του Άρχοντα των οικονομικών.

Τίποτα προς το καλύτερο δεν αλλάζει. Μόνο ο αριθμός των "αρχόντων" που περνάνε ζωή και κότα εις βάρος των κορόιδων.

"Η Ελλάδα έχει υπάρξει πρωταγωνίστρια στην διαμόρφωση μιας πιο ενεργούς αμυντικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 

Θα έχουμε την ευκαιρία τα θέματα αυτά να τα συζητήσουμε και σε μία έκτακτη Σύνοδο Κορυφής, τον Φεβρουάριο, είναι όμως απολύτως ξεκάθαρο για εμένα ότι η Ευρώπη πρέπει να διαθέσει περισσότερους ευρωπαϊκούς πόρους για την κοινή ευρωπαϊκή της άμυνα“...

Αυτά ήταν τα λόγια του Έλληνα πρωθυπουργού στη σύνοδο της Ευρωπαϊκής ένωσης πριν δύο μέρες.

Τις προηγούμενες μέρες καγχαζε για το σθένος που επέδειξε απέναντι στη τραπεζική αδηφαγία,καταργώντας με νόμο τις προμήθειες των τραπεζών... χωρίς να εξηγήσει γιατί δεν το έκανε προγενέστερα και μη αναφέροντας πως η απόφαση αυτή έγινε με βάρος καρδιάς ,καθώς υπήρξε ευρωπαϊκή οδηγία προς άμεση συμμόρφωση και εναρμόνιση με το ευρωπαϊκό πλαίσιο λειτουργίας.

Στη χώρα μας  που το τραπεζιτικό τραστ (με τα funds) σε αγαστη συνεργασία με το κοτζαμπασικο επιχειρηματικό δαιμόνιο επιβάλλει στις κυβερνήσεις ορέξεις και ήθη, έρχεται και το πόρισμα της Ευρωπαϊκής ένωσης  που ανακοινώνει πως 

εκτός από το υψηλότερο ποσοστό στο κόστος στέγασης, η χώρα μας διεκδικεί ένα ακόμη αρνητικό ρεκόρ,καθώς διαθέτει το υψηλότερο ποσοστό επιβάρυνσης του πληθυσμού σε κίνδυνο φτώχειας λόγω του στεγαστικού (η ΕΕ αναφέρει πως το κόστος στέγασης στη χώρα μας είναι ιδιαίτερα επιβαρυμένο δεδομένου και του επιπέδου των ελληνικών μισθών, ενώ τονίζεται πως σε μια πλειάδα χωρών το 40% του διαθέσιμου εισοδήματος των νοικοκυριών πηγαίνει στη στέγαση).

Και πως παρότι κατά το 2023 το κόστος στέγασης στην ΕΕ παρέμεινε στο 8,8%, Ελλάδα, Λουξεμβούργο και Δανία «χτύπησαν» διψήφιο ποσοστό (η Ελλάδα κατέγραψε το υψηλότερο ποσοστό μεταξύ των κρατών-μελών της ΕΕ (28,5%), αυξημένο κατά 1,8 μονάδες σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος,ακολουθεί το Λουξεμβούργο που είχε τη δεύτερη υψηλότερη επίδοση (με 22,7%) και άνοδο κατά 7,5 μονάδες μέσα σε ένα έτος και η Δανία με 15,4%

Και όλα αυτά με τα  επικαιροποιημένα στοιχεία της Eurostat, ο μέσος μισθός στην Ελλάδα είναι τρίτος από το τέλος στην κατάταξη (17.013 ευρώ ετησίως), ενώ αντίστοιχα στο Λουξεμβούργο είναι 81.064 ευρώ ετησίως και στη Δανία 67.604 ευρώ.

Η ντροπή των φραπέδων και η κάθαρση

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

Χτες, στο ναό της Δημοκρατίας παρακολουθήσαμε σε λάιβ μετάδοση ένα αίσχος, μία ντροπή, την παρωδία ενός παρακράτους που πίνει φραπέ ενώ καίγεται.

Μιλάω για την εξεταστική επιτροπή της Βουλής για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, όπου ο μάρτυρας Φραπές έγινε φάρσα και εμείς, μαζί και εγώ, γελώντας κάναμε βάιραλ τις απαντήσεις του...

Όμως έγινε φάρσα και οι άρχοντες γελάνε πίσω από κλειστές πόρτες, ενώ εμείς πληρώνουμε τον λογαριασμό

Μερικά χρόνια πριν, ένα γειτονικό κράτος δεν είπε απλά ευχαριστώ στο παρακράτος και από έναν αντίστοιχο Φραπέ κατάφερε να περάσει στην κάθαρση.

Στο Μιλάνο, εκεί στα 1992, υπήρχε ένας οίκος ευγηρίας και ορφανοτροφείο με μεγάλο κοινωνικό έργο. 

Δεν ήταν απλά ένα ίδρυμα, ήταν θεσμός με ιστορία από το 1700 όταν ήταν το παλάτι ενός ευγενή.

Πρόεδρος του οίκου ήταν ο Μάριο Κιέζα, ένα υψηλόβαθμο στέλεχος του σοσιαλιστικού κόμματος της Ιταλίας (PSI).

Ένας επιχειρηματίας που είχε εταιρεία καθαρισμού επεδίωκε να υπογράψει σύμβαση έργου με τον οίκο ύψους 140 εκατομμυρίων λιρών, όμως έπρεπε να δώσει μίζα στον Πρόεδρο ίση με το 10% της σύμβασης.

Ο επιχειρηματίας ήταν τίμιος και δεν το δεχόταν αυτό, έτσι απευθύνθηκε στην αστυνομία. 

Την υπόθεση την ανέλαβε ένας εισαγγελέας ο Αντόνιο Ντιπιέτρο που μαζί με τις αρχές κατέστρωσε σχέδιο παγίδευσης του Προέδρου.

Τα απαγορευμένα Πουλιά.

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

                                                                                                          Το 1976, σε μια φυλακή με το όνομα "Ελευθερία"...

Οι πολιτικοί κρατούμενοι της Ουρουγουάης δεν μπορούν να μιλούν χωρίς άδεια, να σφυρίζουν, να χαμογελούν, να τραγουδούν, να βαδίζουν γρήγορα ή να χαιρετούν άλλον κρατούμενο.

Ούτε μπορούν να ζωγραφίζουν ή να λαμβάνουν ζωγραφιές με εγκύους γυναίκες, ζευγάρια, πεταλούδες, αστέρια ή πουλιά.

Ο Ντιντοσκό Πέρες, δάσκαλος, που βασανίστηκε και φυλακίστηκε επειδή είχε "ιδεολογικές ιδέες", δέχεται μια Κυριακή επίσκεψη της κόρης του Μιλάι, πέντε ετών.

Το κορίτσι του φέρνει μια ζωγραφιά με πουλιά. 

Οι λογοκριτές τη σχίζουν στην είσοδο της φυλακής.

Την επόμενη Κυριακή, η Μιλάι του φέρνει μια ζωγραφιά με δέντρα.

Τα δέντρα δεν απαγορεύονται και η ζωγραφιά περνάει.

Ο Ντιντοσκό την παινεύει για το έργο της και την ρωτά για τους μικρούς χρωματιστούς κύκλους που φαίνονται πάνω στα δέντρα, πολλοί μικροί χρωματιστοί κύκλοι ανάμεσα στα κλαδιά:

- Είναι πορτοκάλια; Τι φρούτα είναι;

Η μικρή τον κάνει να σωπάσει.

- Σσσστ.

Και συνωμοτικά του εξηγεί:

- Χαζούλη, δε βλέπεις ότι είναι μάτια; 

Τα μάτια των πουλιών που σου έφερα κρυφά.

                                                                                                           Εντουάρντο Γκαλεάνο

Μέρες και Νύχτες αγάπης και πολέμου-1976.                                             

                                                                                                                -Καθώs σήμερα ''εορτάζεται'' η πλέον  όμορφη και πολύτιμη ''αρχή'' των πάντων.                                                                                   Ελευθερία.  

Και τόσο βασανισμένη στους καιρούς μας.

“Παρά τό ἐλεύθειν ὅπου ἐρᾶ τίς”,  

“να πηγαίνει κάποιος εκεί όπου αγαπάει, επιθυμεί”. 

“Ελευθερία” λοιπόν  να πράττεις εν γένει σύμφωνα με ό,τι σου γεννά Έρωτα στην ψυχή σου…

Ότι σε ενθουσιάζει,  ότι ταράζει την ψυχή σου,  ότι σε οδηγεί στην δημιουργία και την υπέρβαση,  ότι σε συγκλονίζει…                  

                                                                                                  

Χρόνια καλά λοιπόν σε (Ε)Λεύτερουs, (Ε)Λεύτερεs  και... Έρωτευμένουs.

του Αγίου Ελευθερίου

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

Τα παλιά τα χρόνια πολλές εγκυμονούσες γυναίκες ακουμπούσαν την εικόνα του Αγίου Ελευθερίου (που εορτάζει σήμερα) στη κοιλιά τους,καθώς προσδοκούσαν τη "καλή λευτεριά"που προσφέρει ο Άγιος Ελευθέριος και  θεωρείται βοηθός των εγκύων γυναικών. Βέβαια πριν τον τιμώμενο Άγιο,

30 παππούδες πίσω ,οι γυναίκες της εποχής και στα ίδια  μέρη,προσφεύγαν στην  Ειλήθυια(Λυτηρία ή και Ελευθούσα) τη "θεά"της γέννας, προκειμένου να έχουν τη προσδοκώμενη έλευση τοκετού.

Της οποίας υπήρχε και ο ομώνυμος ναος στη σημερινή πλ.Μητροπολεως.

Εκεί που σήμερα βρίσκεται ο ναός που αρχικά  ήταν αφιερωμένος στην «Παναγία Γοργοεπήκοο» ή και  Άγιος Ελευθέριος.

Υπήρξε ο μικρότερος καθεδρικός ναός στον κόσμο, καθώς αποτέλεσε έδρα μητροπολίτη(λίγο μετά την Καταλανική κυριαρχία στην Αθήνα) ,

καθολικό μονής, 

από τις αρχές του 18ου αι. ανήκε στη Μητρόπολη Αθηνών,

στα χρόνια της Τουρκοκρατίας λειτουργούσε ως ενοριακός ναός και ανήκε στην επισκοπική κατοικία ως τόπος προσευχής του μητροπολίτη,

μετά την επανάσταση, το 1834, χρησίμευσε για την αποθήκευση αρχαιοτήτων

το 1841 στέγασε τη δημόσια βιβλιοθήκη και λίγα χρόνια αργότερα επισκευάστηκε και 

μετά την έξωση του Όθωνα, το 1862 και  ονομάστηκε Άγιος Ελευθέριος.

Η πιο Αθηναϊκή εκκλησία των Αθηνών είναι μοναδική στην βυζαντινή αρχιτεκτονική, καθώς είναι εξ ολοκλήρου κατασκευασμένη από μάρμαρα και λίθους που προέρχονται από άλλα κτήρια (σπόλια). 

Στο κάτω μέρος  τοποθετημένοι απλοί λίθοι ορθογωνισμένοι, ενώ στο επάνω μέρος έχουν τοποθετηθεί ανάγλυφα που αποτελούν ένα σύνολο ανεξαρτήτως εποχής, από αρχαία ελληνικά, ρωμαϊκά, παλαιοχριστιανικά και βυζαντινά, μέχρι το τέλος του 12ου αιώνα. 

Ένα μοναδικό "κολλάζ", με μεγάλη σημασία στην ιστορία της τέχνης που αξίζει να το "ψάξετε".

Ενα κτήριο που συνδέει τα μεσοβυζαντινή εκκλησία με τους αρχαίους ναούς και βέβαια τη βυζαντινή Αθήνα(μια άγνωστη εν πολλοίς περιοδος)με το κλασικό παρελθόν της.