Γερομοριάς

13 Αυγούστου 2026

Ο νέος φανατισμός και η ενιαία σκέψη

Francesco Petrone - 12 Αυγούστου 2026

Πηγή: Φραντσέσκο Πετρόνε

Η Αριστερά έχει μετακινηθεί από τον μύθο της ισότητας στον ελιτίστικο ηθικισμό. Έχει την ίδια δομή με τον Προτεσταντισμό, μόνο που αντί για τον Θεό, υπάρχει η «Ιστορία».

Με τον Λούθηρο, ο ιερέας εξαλείφεται και γεννιέται η πρώτη μαζική ηθική ανωτερότητα: Εργάζομαι, εξοικονομώ, είμαι εγκρατής, οπότε ο Θεός με ευλογεί. Και εσείς, που τα πάτε άσχημα, είναι δικό σας λάθος. Είναι επίσης το πνεύμα που δημιούργησε το έδαφος για τον καπιταλισμό.

Έπειτα έρχεται ο Διαφωτισμός και αλλάζει τον Θεό. Δεν είναι πλέον Θεός, είναι η Λογική. «Υπακούστε επειδή είμαι λογικός, αποτελεσματικός, προοδευτικός. Εσείς είστε οπισθοδρομικοί». Γεννιέται ο ηθικισμός της παραγωγικότητας.

Με τον Αποικιοκρατισμό, γίνεται: «Εμείς έχουμε την Επιστήμη, εσείς έχετε τις δεισιδαιμονίες». Γεννιέται ο ηθικισμός του λευκού ανθρώπου.
Πουριτανική-Βικτωριανή ρίζα: «Είμαι πολιτισμένος». Κανόνες, ηθική, τάξη.
Ρίζα του Διαφωτισμού: «Είμαι λογικός». Βολταίρος, Καντ, η Εγκυκλοπαίδεια. Η λογική υπερισχύει της παράδοσης. Και ποιος έχει λογική; Ο διανοούμενος, ο τεχνικός. Ποιος δεν έχει; Ο λαός. Σήμερα, οι «λαϊκιστές», οι «προκαταλήψεις». Η ηθική ανωτερότητα του ειδικού γεννιέται: «Δεν καταλαβαίνεις, εμπιστεύσου την επιστήμη».

Και η Νέα Αριστερά τα έχει πάρει όλα και τα έχει εκκοσμικεύσει:
Πουριτανός: «Είμαι ασφαλής επειδή εργάζομαι και είμαι νηφάλιος».
Φωτισμένος: «Είμαι ασφαλής επειδή είμαι λογικός».
Νέα Αριστερά: «Είμαι ασφαλής επειδή είμαι αντιρατσιστής, περιβαλλοντολόγος, προοδευτικός, συμπεριληπτικός».
Είναι πάντα προκαθορισμός. Δεν χρειάζεται να πείσεις, πρέπει να προσηλυτιστείς. Αν δεν σκέφτεσαι όπως εγώ, δεν κάνεις λάθος: είσαι κακός.

Ο Ευρωπαϊκός Νότος στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στον τουρισμό - Διαχρονικά και παγκοσμίως όμως καμία χώρα δεν έγινε πλούσια με αυτό το μοντέλο

Σε πολλές χώρες, ιδίως της Νότιας Ευρώπης, ο τουρισμός έχει αναλάβει τον ρόλο της «βαριάς βιομηχανίας», που στηρίζει την ανάπτυξη.

Όμως, όπως εξηγεί ο Marko Jukic, senior analyst της Bismarck Analysis στο Palladium, η πραγματικότητα είναι αμείλικτη: καμία χώρα στην ιστορία δεν έγινε πλούσια από τον τουρισμό — και δεν πρόκειται να γίνει.

Το 2019, λίγο πριν την πανδημία, τα έσοδα από διεθνή τουρισμό αντιστοιχούσαν στο 53% των εξαγωγών του Μαυροβουνίου, 51% της Αλβανίας, 38% της Κροατίας, 28% της Ελλάδας, 23% της Πορτογαλίας και 19% της Ισπανίας. Όπως εξηγεί ο Jukic, ορισμένες χώρες εξαρτώνται από τον τουρισμό περισσότερο απ’ όσο το Ντουμπάι από το πετρέλαιο.

Κι όμως, χώρες που εξαρτώνται σχεδόν αποκλειστικά από τον τουρισμό – όπως η Τζαμάικα, οι Μαλδίβες ή το Μπαλί – παραμένουν φτωχές. Το ίδιο ισχύει και για ορισμένα κρατίδια που φαίνονται ως «εξαιρέσεις», όπως το Μονακό ή η Ανδόρα: η οικονομική τους επιτυχία δεν οφείλεται στον τουρισμό αλλά σε ειδικές φορολογικές ή χρηματοπιστωτικές συνθήκες και στον εξαιρετικά μικρό τους πληθυσμό.

Αλέκος Χρυσανθακόπουλος

Οι Ανδρεοπαπανδρεϊκοί θλιβόμαστε για την κατάντια του ΚΙΝΑΛ. Περιγράφουμε την αλήθεια και σε όποιον αρέσει για την υπόθεση Μανώλη Χριστοδουλάκη

Όλοι οι σημιτικοί έχουν άριστες σχέσεις με τη ΝΔ και αυτοί που προσχώρησαν σε αυτήν και αυτοί που έμειναν στην οπισθοφυλακή και συνεργάζονται πολιτικά ως αφανείς εταίροι.

Ισχύει αυτό και για την Οικογένεια Χριστοδουλάκη; Όλα εκ των πραγμάτων αποδεικνύονται και φυσικά ισχύει!

Είναι νόμιμη η εταιρεία πληροφορικής DATAMED Α.Ε του πολυεκατομυριούχου Χριστοδουλάκη; Είναι και αποτελείται από μέλη της Οικογένειας και έχει στο διοικητικό συμβούλιο και τον φίλο του Γρηγόρη Κατσίλα που εξελέγη με την ομάδα του στην κεντρική επιτροπή του ΠΑΣΟΚ και τώρα είναι μέλος της επιτροπής δεοντολογίας του κόμματος.

Πήρε δημόσιες αναθέσεις και επί ΣΥΡΙΖΑ; Ναι!

Ήταν τότε γραμματέας του ΠΑΣΟΚ ο Μανώλης Χριστοδουλάκης; Ήταν!

Ήταν νόμιμο; Ναι!

Ηθικό ήταν; Ότι συμφέρει τον καθένα βαπτίζεται ηθικό, δυστυχώς!

Είναι αριστερός με δεξιά τσέπη; Ολοφάνερα ναι, μάλλον είναι ενσωματώσιμος στο σύστημα διαχείρισης που υπηρετεί.

Πότε και γιατί παραιτήθηκε ο Μανώλης Χριστοδουλάκης από το διοικητικό συμβούλιο; Όταν ήταν να γίνει βουλευτής αναγκάστηκε να παραιτηθεί, επειδή το απαγορεύει ο νόμος να παραμείνει μέτοχος στην εταιρεία, ως θεσμικό ασυμβίβαστο.

Κατέβασε από την ιστοσελίδα το βιογραφικό και τα συγκεκριμένα στοιχεία; Ναι, είναι πράξη πανικού και αισθήματος ενοχής

Η εταιρεία με τους συνεργάτες της πήρε 9 εκατομμύρια ευρώ από την κυβέρνηση Μητσοτάκη; Ναι!

Αυτό είναι αθέμιτο; Προφανώς είναι συνέπεια καλών σχέσεων της εταιρείας με την Κυβέρνηση Μητσοτάκη

Είναι υπό διωγμό ή σε εύνοια η εταιρεία; Φανερά ευνοημένη

Η ΝΔ λειτουργεί δηλαδή άψογα τον δημόσιο τομέα; Κάθε μέρα βγαίνουν σκάνδαλα, αλλά εδώ όλα καλά, αφού συμφέρει...

Αργύρης Παγαρτάνης

Διαβάζω ένα σωρό κείμενα για τον Μίλτο Τεντόγλου. Κι απ’ αυτά που διαβάζω, καταλαβαίνω ότι μάλλον τον έχουμε παρεξηγήσει. Ή, μάλλον, έχουμε παρεξηγήσει το στυλ με το οποίο μιλάει και φέρεται, αυτή την coolness, και το υπέρ-προβάλλουμε. Και υποβαθμίζουμε (κατά λάθος ή επίτηδες;) όλο το μεγαλειώδες «πακέτο», το οποίο αντιπροσωπεύει αυτό εδώ το αξιαγάπητο παλικάρι.

Τι εννοώ; Σε πολλά κείμενα, πολύ περισσότερα απ’ όσα «πρέπει», ο Τεντόγλου παρουσιάζεται ως ένας cool τύπος, που σηκώνεται πολύ αργότερα από το ξυπνητήρι για την προπόνηση, τρώει τόνους junk food, λιώνει στα βιντεοπαιχνίδια και στα γιαπωνέζικα κινούμενα σχέδια και στο μεσοδιάστημα πετάγεται λίγο από το γήπεδο, πηδάει 8,50 μ., τσακώνεται λιγάκι με τον Πομάσκι και μετά πάει σπίτι του να αράξει. Με λίγα λόγια, ένα παιδί που έχει ένα τεράστιο χάρισμα και απλά το εκμεταλλεύεται για να κάνει μια ζωή όπως τη θέλει.

Ε, να με συγχωρείτε, αλλά δε νομίζω να υπάρχει πιο στρεβλή εικόνα απ’ αυτή.

Πράγματι, ο Μίλτος έχει μιλήσει και για το ότι βαριέται, ότι δεν είναι πρωινός τύπος, ότι του αρέσουν τα ιαπωνικά anime και τα video games, και τα μπέργκερ με «πλαστικές» τηγανιτές πατάτες, ό,τι πιο απαγορευτικό για έναν αθλητή υψηλότατου επιπέδου.

Δεν έχει μιλήσει (τόσο) για τη συνέπειά του. Για το ότι δεν έχει λείψει ΠΟΤΕ από ΚΑΜΙΑ προπόνηση, όσο πρωί κι αν είναι.

Δεν έχει μιλήσει (τόσο) για τα κρύα πρωινά, αυτά που ο ουρανός έχει μολυβί χρώμα, ή για τα άλλα, τα ηλιόλουστα, τα «χαρά Θεού». Αυτά που δεν έχει επικαλεστεί για να μείνει σπίτι ή που δεν έχει χαρεί πηγαίνοντας για έναν καφέ. Αυτά που μπαίνει σ’ έναν κλειστό χώρο που (αν κρίνουμε από τις ελάχιστες φωτογραφίες προπόνησης που ανεβάζει) δεν είναι και ο πιο όμορφος, δεν σε εξιτάρει κιόλας να πας για να προπονηθείς. Αλλά έχει πολλά μέτρα φόρα και ένα σκάμμα.

Ανδρέας Ρουμελιώτης

«Ας ζήσω και θα μου κλαστονμπούτζονμ»- .Στη μνήμη του Νίκου Καλογερόπουλου. Όλα για τον Γιωργάκη τον Καραϊσκάκη: “Όταν γυρίσω θα τους γαμήσ@!” -“Ρώτησα τονμπούτζονμ: “λέγεις να προσκυνήσω”(;) κι αυτός μου αποκρίθηκε να μην σε, ..”

Τον Ιούλιο του 1823, ο Μαχμούτ Πασάς έστειλε στον Καραϊσκάκη την παρακάτω επιστολή:

«Με λέγουν Μαχμούτ Πασιά Σκόδρα. Είμαι πιστός, είμαι τίμιος. Το στράτευμά μου το περισσότερον σύγκειται από χριστιανούς. Εδιορίσθην από τον Σουλτάνον να ησυχάσω τους λαούς. Δεν θέλω να χύσω αίμα. Μη γένοιτο. Όποιος θέλει να είναι με εμένα, πρέπει να είναι πλησίον μου. Όποιος δεν θέλει, ας καρτερεί τον πόλεμό μου. Δέκα πέντε ημέραις σας δίδω καιρόν να σκεφτείτε».

Ο Γεώργιος Καραϊσκάκης απάντησε στον Μαχμούτ Πασά:

«Μου γράφεις ένα μπουγιουρντί, λέγεις να προσκυνήσω. Κι εγώ, πασά μου, ρώτησα τον μπούτζον μου τον ίδιον κι αυτός μου αποκρίθηκε να μην σε προσκυνήσω κι αν έρθεις κατ’ επάνω μου, ευθύς να πολεμήσω»

Ακόμη, στον Καραϊσκάκη αποδίδεται η παρακάτω απάντηση προς έναν απεσταλμένο των Τούρκων:

«Έλα, σκατότουρκε… έλα απεσταλμένε από τους γύφτους, έλα ν’ ακούσεις τα κερατά σας, γαμώ την πίστιν σας και τον Μωχαμέτη σας. Τι θαρεύσετε κερατάδες… Δεν εντρέπεσθε να ζητείτε “από ημάς” συνθήκην με “έναν” κοντζιά σκατο-Σουλτάν Μαχμούτην, να τον χέσω και αυτόν και τον Βεζίρην σας και τον Εβραίον Σιλιχτάρ Μπόδα την πουτάνα! Άμα ζήσω, θα τους γαμήσω. Άμα πεθάνω, θα μου κλάσντονμπούτζονμ!»

Το 1824, ο οπλαρχηγός της Ρούμελης, Νικόλας Στορνάρης, έστειλε στον Καραϊσκάκη επιστολή συμφιλίωσης.

Ο Καραϊσκάκης του απάντησε:

«Γενναιότατε αδελφέ καπετάν Νικόλα, είδα όσα με γράφεις. Έχει και τουμπλέκια πούτσος μου, έχει και τρουμπέτες. Όποια θέλω από τα δυο θα μεταχειρισθώ…».

Ο Καραϊσκάκης όταν αναφερόταν στη μητέρα του:

«Τι θυμώνετε, ωρέ! Κι εγώ είμαι… είμαι ο γιος της καλογριάς. Εμένα η μάνα μου έφαγε σαράντα χιλιάδες ψωλές, ώσπου να με γεννήσει».

Η δίκη του Καραϊσκάκη

Το 1824, ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος κατηγόρησε τον Καραϊσκάκη για προδοτική συμπεριφορά, υποστηρίζοντας ότι «ο γιος της καλογριάς είχε στείλει επιστολή στον Ομέρ Βρυώνη με την υπόσχεση να του παραδώσει το Μεσολόγγι και το Αιτωλικό».

Το αποτέλεσμα ήταν ο οπλαρχηγός να καταλήξει σε δίκη, που έγινε στο ναό της Παναγίας του Αιτωλικού, την 1η Απριλίου του 1824.

Ο Νικόλαος Κασομούλης, ένας από τους σημαντικότερους αγωνιστές και ιστορικούς της Επανάστασης του ’21, περιγράφει τον διάλογο κατά τη διάρκεια της δίκης, μεταξύ του Καραϊσκάκη και του κριτή Γαλάνη Μεγαπάνου, που εκτελούσε χρέη δικαστή.

Γιώργος Τασιόπουλος

📍Μπέρμιγχαμ 2026 🇬🇷

Ο Γιώργος Πομάσκι μας μιλά για το πώς έφτασαν με τον Μίλτο Τεντόγλου στην κατάκτηση του τέταρτου χρυσού μεταλλίου σε Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα και του 13ου συνολικά στην μέχρι τώρα αθλητική του καριέρα

ΕΔΩ: Όλη η συνέντευξη

Και ΕΔΩ:

https://www.facebook.com/share/v/14kTjtELpcq/

🇬🇷 Μ. ΤΕΝΤΌΓΛΟΥ - Γ. ΠΟΜΑΣΚΙ

✌️ Ο Γιώργος Πομάσκι μιλά για τον αθλητή του τον Μίλτο Τεντόγλου!

🌷 Πίσω από αυτές τις μεγάλες επιτυχίες δεν κρύβεται μόνο το αθλητικό ταλέντο, η αφοσίωση στο στόχο, αλλά και η καθοδήγηση, η επιμονή του μεγάλου προπονητή του!

🥀 Δεν είναι μόνο η άρτια, υψηλή προπονητική προς τον αθλητή, αλλά η σχέση των δύο προσώπων, η στοργική ματιά ενός αυθεντικού Δασκάλου, η Αγάπη ενός στοργικού Πατέρα!

✔️ Δεν είναι ο μοναδικός αθλητής* που έχει αναδείξει ο Γιώργος Πομάσκι,

ήρθε στη χώρα μας και έγινε "πραγματικός" Έλληνας με τα θαυμάσια ελληνικά του, την κοινωνική του ευαισθησία, ακόμη και την πολιτική του δράση.

✔️ Η χώρα μας του χρωστά...

🇬🇷 Τον ευχαριστούμε!!!

________

*Υπό την προπονητική εποπτεία του, επέλεξε, καθοδήγησε και ανέδειξε πολλούς Έλληνες αθλητές σε πρωταθλητές επιπέδου, όπως:

Σπύρος Βασδέκης, Νίκη Ξάνθου, Βούλα Τσιαμήτα, Βούλα Πατουλίδου, Λάμπρος Παπακώστας, Κώστας Ζαλαγκίτης, Λούης Τσάτουμας, Αντώνης Μάστορας, Μίλτος Τεντόγλου), αθλητές οι οποίοι έφτασαν σε διεθνείς διακρίσεις τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο.

ΠΗΓΗ:https://www.topontiki.gr/2026/08/13/pomaski-gia-chriso-tentoglou-ipe-tora-tha-to-kano-ke-to-ekane-den-ine-ena-efkolo-pedi-pos-scholiase-to-xechasmeno-metallio-video/?utm_term=Autofeed&utm_medium=Social&utm_source=Facebook&fbclid=IwdGRjcATqOsdjbGNrBOo6rXBkb2YFZXh0bgNhZW0CMTEAc3J0YwZhcHBfaWQMMzUwNjg1NTMxNzI4AAEe1qt8MW7iUTHbEkavk8re1OHK-nHsBqhYnClBXOUxgQrFTnK0FI2A83nDqNM_aem_M7_2KEOv3G4S74K5FNbeRw#Echobox=1786598850

https://www.facebook.com/share/p/1Cy8JYFbDU/

Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

12 Αυγούστου 2026

Πέρασε συντριπτικά ο νόμος για το PKK στην Τουρκία

10/08/2026

ΣΤΕΛΛΟΥ ΒΑΝΑ

Η τουρκική Βουλή ενέκρινε την ιστορική πρόταση νόμου με 468 ψήφους υπέρ, 88 κατά και 6 αποχές. Συνολικά 562 βουλευτές συμμετείχαν στην ψηφοφορία. Η 12 άρθρων πρόταση νόμου, με την επίσημη ονομασία «Πρόταση Νόμου για την Ενίσχυση της Εθνικής Αλληλεγγύης και της Κοινωνικής Ενσωμάτωσης», εγκρίθηκε από την Ολομέλεια της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης της Τουρκίας έπειτα από σχεδόν 12 ώρες συζήτησης.

Το νομοθετικό πλαίσιο καταρτίστηκε μετά την έκθεση της επιτροπής που είχε συσταθεί στο πλαίσιο της διαδικασίας, η οποία ξεκίνησε στις 5 Αυγούστου 2025, μετά την απόφαση του PKK να διαλυθεί και να καταθέσει τα όπλα. Ακριβώς έναν χρόνο μετά τη συγκρότηση της επιτροπής, η πρόταση, την οποία υπέγραψαν 360 από τους 592 βουλευτές, κατατέθηκε στην Προεδρία της Βουλής στις 5 Αυγούστου.

Στις 8 Αυγούστου ακολούθησε 18ωρη συζήτηση στην Επιτροπή Δικαιοσύνης, όπου οι κοινοβουλευτικές ομάδες του AKP, του MHP, του DEM Parti και του YENİ Parti ψήφισαν υπέρ. Στη σημερινή ψηφοφορία στην Ολομέλεια, υπέρ της πρότασης τάχθηκαν οι κοινοβουλευτικές ομάδες του AKP, του MHP, του DEM Parti, του YENİ Parti και του Yeni Yol, καθώς και οι HÜDA PAR, TİP και EMEP. Το İYİ Parti ψήφισε «όχι», ενώ το Yeniden Refah Partisi απείχε. Παράλληλα, τουλάχιστον 30 από τους 91 βουλευτές του YENİ Parti είχαν δηλώσει ότι θα καταψηφίσουν την πρόταση.

Πότε θα εφαρμοστεί

Η ρύθμιση θα τεθεί σε ισχύ, όμως οι βασικές διατάξεις της δεν θα εφαρμοστούν αμέσως. Προηγουμένως, το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας (MGK) θα πρέπει να διαπιστώσει και να επιβεβαιώσει ότι κάθε οργάνωση που συνδέεται με το PKK / KCK έχει αυτοδιαλυθεί και έχει παραδώσει πλήρως τα όπλα της. Η προβλεπόμενη εξάμηνη περίοδος εφαρμογής θα αρχίσει μετά την ολοκλήρωση αυτής της διαδικασίας, όταν η απόφαση του MGK για τη διαπίστωση και επιβεβαίωση της διάλυσης και του πλήρους αφοπλισμού δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Η «Οδύσσεια» του Νόλαν σε έναν πολιτισμό σε τελική παρακμή - Ρομπέρτο Πεκκιόλι

Ένα στιγμιότυπο του μεταμοντέρνου κλίματος: η βεβήλωση ενός αριστουργήματος που του έχει αφαιρεθεί η επική, ποιητική, αρχέγονη δύναμη και η αρχετυπική του αξία

Ποιος ξέρει τι θα σκεφτόταν ο Όμηρος – ή όποιος έγραψε την "Οδύσσεια" – για την επιτυχία, τρεις χιλιετίες μετά το ποίημα, της κινηματογραφικής εκδοχής του Κρίστοφερ Νόλαν ενός από τα θεμελιώδη κείμενα του κλασικού και, στη συνέχεια, του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Έχει ήδη εισπράξει ένα δισεκατομμύριο δολάρια, μια πολύ επικερδής επιχείρηση. Ο ιταλικός Τύπος σπεύδει να υπενθυμίσει ότι η χολιγουντιανή υπερπαραγωγή ξεπέρασε στο box office το "Buen Camino" του Τσέκο Ζαλόνε. Αυτά είναι τα μόνα μέτρα σύγκρισης – ποσοτικά, εμπορικά, αριθμητικά – ενός πολιτισμού στα έσχατα, που αντιμετωπίζει την "Οδύσσεια" λίγο-πολύ σαν μια σειρά του Netflix, περιέργως τοποθετημένη σε ένα μακρινό παρελθόν, ανάμεσα στις ζεστές θάλασσες της Μεσογείου.

Ο Οδυσσέας δεν είναι παρά ένας πανούργος που επιστρέφει από την απάτη του Δούρειου Ίππου, με τον οποίο είχε νικήσει τους πολιορκημένους Τρώες, και δυσκολεύεται στο περιπετειώδες ταξίδι της επιστροφής του – δέκα χρόνια, όσα και ο νικηφόρος πόλεμος – στην Ιθάκη, το μικρό νησί του οποίου είναι βασιλιάς. Του συμβαίνουν τα πάντα, αλλά η "Οδύσσεια" δεν είναι μυθιστόρημα περιπετειών. Στην ταινία κάθε θεμελιώδες θέμα ξεθωριάζει, γίνεται άυλο το νόημα των αρχετύπων που ο Όμηρος σμιλεύει εδώ και εκατό και πλέον γενιές.

Ο θεατής – διαφορετικός εκ φύσεως από τον αναγνώστη – δεν οδηγείται να αναλογιστεί τα θεμέλια της ύπαρξης που εξερεύνησε ο Όμηρος στην εμβρυακή φάση του πολιτισμού. Η νοσταλγία για την πατρίδα, η συζυγική αγάπη, η σχέση με τον πατέρα και τον γιο Τηλέμαχο – ο οποίος με τη σειρά του ταξιδεύει αναζητώντας τον πατέρα του, δηλαδή τις ρίζες και τη νομιμότητα –, η οδύνη, η βία, η θνητότητα και η αθανασία, ο ρόλος του πεπρωμένου και των θεών, ο πόλεμος και η ειρήνευση της ψυχής, η σχέση με τις αδυναμίες και τις επιθυμίες που δοκιμάζονται στη μεγάλη περιπέτεια της επιστροφής· η αίσθηση του παραβιασμένου ορίου – ένα από τα θεμέλια της ελληνικής αντίληψης για τη ζωή –, η επιθυμία να βγει κανείς «στο ανοιχτό πέλαγος», όπως την αποτύπωσε ο Δάντης στην "Κωμωδία", ένα θαυμαστό ψηφιδωτό της μεσαιωνικής χριστιανικής κοσμοθεωρίας.

Και έπειτα ο πόλεμος, το μίσος, η βία, η σκληρή πάλη με τους μνηστήρες, τους διεκδικητές του θρόνου και του χεριού της συζύγου Πηνελόπης, το γαμήλιο κρεβάτι που είχε σκαλίσει ο νεαρός Οδυσσέας, η παραβίαση του οποίου θα ήταν εξίσου ιερόσυλη με την πράξη της σφετεριστικής κατάληψης του θρόνου.

Ας αφήσουμε κατά μέρος τις «woke» ολισθήσεις, ας παραδεχθούμε χωρίς αμφιβολία ότι πρόκειται για ένα καλοφτιαγμένο προϊόν για το σύγχρονο κοινό, αλλά ας νοσταλγήσουμε την αξιοπρεπή "Οδύσσεια" της RAI στα τέλη της δεκαετίας του ’60, των τριών σκηνοθετών – Bava, Rossi, Schivazappa, αφού το εγχείρημα φαινόταν υπερβολικά μεγάλο για έναν μόνο – ερμηνευμένη από τη σκληρή, βασανισμένη όψη του Bekim Fehmiu (Οδυσσέας) και από το έντονο, βαθιά ελληνικό πρόσωπο της Irene Papas (Πηνελόπη).

από τον Pino Nicotri - 11/08/2026

Πηγή: Il Fatto Quotidiano

«Στις μέρες μας, όλοι απολαμβάνουν να επινοούν την ημερομηνία κατά την οποία η Ρωσία θα εισβάλει στην Ευρώπη, τροφοδοτώντας έτσι εντελώς αβάσιμους φόβους, οι οποίοι ωστόσο χρησιμεύουν για τη χρηματοδότηση των βιομηχανιών όπλων.

Οι ίδιες βιομηχανίες που, όπως έγραψαν οι New York Times στις 16 Μαΐου 2023, και όπως επαναλαμβάνω εδώ και χρόνια, αγόρασαν κυριολεκτικά την πολιτική γραμμή στις ΗΠΑ που οδήγησε άμεσα στον τρέχοντα πόλεμο στην Ουκρανία. Με άλλα λόγια, αγόρασαν αυτόν τον πόλεμο. Έναν πόλεμο που κινδυνεύει να εξελιχθεί σε Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο, παρασύροντας σε αυτόν πρώτα και κύρια την Ευρώπη. Είμαι 95 ετών και ελπίζω να μην τον δω ποτέ». Αυτά είναι τα λόγια του αριστερού καθολικού διανοούμενου Ρανιέρο Λα Βάλε, πρώην συντάκτη των εφημερίδων Il Popolo και L'Avvenire d'Italia, γερουσιαστή και δημοτικού συμβούλου της πόλης της Ρώμης και ιδρυτή της ιστοσελίδας Chiesa di Tutti Chiesa dei Poveri.

Ο Λα Βάλε επανέλαβε πρόσφατα την κατηγορία του ότι η πολιτική γραμμή και ο πόλεμος εξαγοράστηκαν και τα δύο. Περί τίνος ακριβώς πρόκειται; Στις 16 Μαΐου 2023, το Δίκτυο Μέσων Ενημέρωσης Eisenhower ανέλαβε ένα ολοσέλιδο άρθρο των New York Times για να δημοσιεύσει ένα έγγραφο υπογεγραμμένο από διάφορες εξέχουσες προσωπικότητες και ειδικούς, ιδίως από εκείνους της εθνικής ασφάλειας, κατηγορώντας την αμερικανική βιομηχανία όπλων ότι διέθεσε περίπου πενήντα εκατομμύρια δολάρια -που ισοδυναμούν με πάνω από ενενήντα εκατομμύρια δολάρια σε σημερινά χρήματα- για να πείσει μέλη του Κογκρέσου να προδώσουν τη δέσμευση που ανέλαβε η αμερικανική προεδρία να μην επεκτείνει το ΝΑΤΟ «ούτε μια ίντσα» προς τα ανατολικά, δηλαδή προς τη Ρωσία, με αντάλλαγμα την επανένωση της Γερμανίας. Για να επιτευχθεί αυτή η προδοσία, ιδρύθηκε μια ειδική ένωση, το όνομα της οποίας υποδηλώνει ρητά και ανοιχτά τον στόχο που επιδίωκε να επιτύχει, και τον οποίο πέτυχε: η Επιτροπή των Ηνωμένων Πολιτειών για την Επέκταση του ΝΑΤΟ. Κατάφεραν να την επεκτείνουν με την είσοδο όχι λιγότερων από 14 πρώην σοβιετικών χωρών, των οποίων οι κυβερνήσεις και οι υπουργοί σίγουρα δεν είναι άφθαρτοι.

Έφυγε χθες από τη ζωή ο σημαντικός ηθοποιός Νίκος Καλογερόπουλος. Γεννημένος στα Φιλιατρά Μεσσηνίας το 1952, ο Νίκος Καλογερόπουλος σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Κώστα Μιχαηλίδη και έμελλε να διαγράψει μια σπουδαία πορεία στον κινηματογράφο, την τηλεόραση και το θέατρο. Στη μικρή οθόνη εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη σειρά του ΕΙΡΤ «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται» το 1975 και έκτοτε πήρε μέρος σε μερικές από τις εμβληματικότερες σειρές της δημόσιας τηλεόρασης, όπως «Ο φωτογράφος του χωριού» (ΕΡΤ, 1977), «Μεθυσμένη Πολιτεία» (ΕΡΤ, 1980), «Χαίρε Τάσο Καρατάσο» (ΕΡΤ-2, 1985), κ.ά. Παράλληλα, άφησε ιστορία με τον διπλό ρόλο του ”Μήτσου” και του ”Μάιμου” στο θρυλικό «Στο κάμπινγκ» (ΕΤ-1, 1989).

Το Αρχείο της ΕΡΤ αποχαιρετά με θλίψη τον αγαπημένο ηθοποιό και παρουσιάζει ένα επεισόδιο της εκπομπής «Δρόμοι» παραγωγής 2005. Στο παρακάτω απόσπασμα, ο Νίκος Καλογερόπουλος θυμάται την πρώτη του θεατρική παράσταση, την ”Απεργία” του Γιώργου Σκούρτη καθώς και τους δασκάλους του, τον Δημήτρη Κεχαϊδη, τον Κάρολο Κουν, τον Παύλο Μάτεσι, μεταξύ άλλων. Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στο πρώτο θεατρικό έργο που έγραψε και ανέβασε το 1976 με τίτλο ”Ο Μπαμπούλας” και στον αφορισμό που του έκανε η εκκλησία λόγω του αντιθρησκευτικού περιεχομένου του έργου. Ακόμη, μιλά για τη σειρά «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται» (ΕΙΡΤ, 1975), τις δυσκολίες που συνάντησαν αρχικά οι συντελεστές της για να πραγματοποιηθεί, τη σχέση του με τον σκηνοθέτη της Βασίλη Γεωργιάδη και παρεμβάλλονται πλάνα από τη σειρά.

Δείτε ολόκληρο το αφιέρωμα εδώ:

https://www.ert.gr/ert-arxeio/nikos-kalogeropoulos-9-aygoustou-2026/

Δείτε ξανά όλα τα επεισόδια της σειράς «Στο κάμπινγκ» στο ERTFLIX:

https://www.ertflix.gr/#/details/ERT_PS054876_E0

από τoν Andrea Zhok

Πηγή: Άντρεα Ζοκ

Το Ισραήλ και οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν μια διαβόητη και ευρέως διαδεδομένη ικανότητα να διαμορφώνουν την αντιληπτή πραγματικότητα.
Ο Λάρι Σάνγκερ, συνιδρυτής της Wikipedia, αποκάλυψε πώς η CIA αναθεωρούσε συστηματικά τις σελίδες της Wikipedia επί χρόνια, προς το συμφέρον της κυβέρνησης των ΗΠΑ, «φιλικών κυβερνήσεων» και ορισμένων εταιρειών.

Γνωρίζουμε ότι το Ισραήλ διαθέτει τεράστιες επενδύσεις σε προπαγανδιστικές εκστρατείες (hasbara). Υπάρχουν 726 εκατομμύρια ευρώ που έχουν προβλεφθεί για το 2026, αλλά πολύ περισσότερα (όπως ο διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision ή η δηλητηρίαση πηγών τεχνητής νοημοσύνης, μέσω εταιρειών όπως το Clock Tower X) περνούν μέσω έμμεσων καναλιών.

Αυτό το γεγονός εξηγεί την φαινομενική συνεχή αύξηση των αντιισλαμικών εκστρατειών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Μόνο χθες, μέτρησα τρεις viral αναρτήσεις, με μια πλημμύρα likes, τις οποίες μια σύντομη έρευνα αποκάλυψε ότι ήταν εντελώς ψευδείς (ένα αίτημα για υιοθεσία από το Sharjah στο Μίσιγκαν, μια φερόμενη δίωξη σκύλων ως ακάθαρτων ζώων και βίντεο μη ανιχνεύσιμης προέλευσης που περιγράφονται ως τιμωρητικές αποστολές από ισλαμικές ομάδες).

Αυτός ο ανεμοστρόβιλος από ψέματα, διαστρεβλωμένες μισές αλήθειες ή απροκάλυπτες συκοφαντίες είναι το λίπασμα πάνω στο οποίο ανθίζουν οι εκρήξεις των Vannacci μας, αποστραγγίζοντας παρασιτικά τους φόβους πολλών, όχι σε μια προσπάθεια να τους επιλύσουν, αλλά για να τους επιδεινώσουν για εκλογικούς σκοπούς.

Από το 2010 μέχρι σήμερα, οι Τράπεζες συσσώρευσαν κόκκινα δάνεια ύψους περίπου 120δισ. Από αυτά, τα 106δισ αφορούν (ενυπόθηκα ή μη) επιχειρηματικά, στεγαστικά και καταναλωτικά δάνεια που κοκκίνησαν μέχρι το 15 λόγω της βίαιης συρρίκνωσης κατά 25% του ΑΕΠ (για να σωθούν 5-6 γαλλογερμανικές τράπεζες).

Η ΕκΤ, δια του Στουρνάρα, πίεσε αυτός ο όγκος να μειωθεί για να μπορούν οι 4 συστημικές τράπεζες να περνούν τα stress tests που κάνει κάθε χρόνο η ΕκΤ.

Και πάνω σε αυτή την απαίτηση, έχει στηθεί ένα απίθανο φαγοπότι, που συνεπικουρείται και με τον πτωχευτικό νόμο που ψήφισε το 20 η κυβέρνηση της ΝΔ. Μπροστά του η αφαίμαξη της Εθνικής Οικονομίας κατά 60δισ από την κλίκα Παπαντωνίου-Σημίτη με το σκάνδαλο του Χρηματιστήριου, μοιάζει με πταίσμα!

🔸Στην κορυφή της τροφικής αλυσίδας βρίσκεται, όπως αναμένεται, η ΤτΕ δια του Στουρναρα. Αυτή έκανε δύο πράγματα

✔️ Δέσμευσε σε δύο δόσεις 24δισ από το "μαξιλάρι Τσίπρα" με την μορφή εγγυήσεων, που δοθηκαν με τα Προγραμματα Ηρακλής Ι και ΙΙ στις Τράπεζες. Για τις "χασούρες" που θα είχαν πουλώντας σε funds τα κόκκινα δάνεια που είχαν δώσει, είπε. Τώρα ετοιμάζει και τον Ηρακλή ΙΙΙ.

Οι Τράπεζες, αυτές τις κρατικές εγγυήσεις, (που θα εγγραφούν στα κρατικά χρέη) τις μετέτρεψαν σε ρευστό μέσω δανείων από την ΕκΤ. Που με την σειρά της, "πούλησε" αυτά τα δάνεια στην δευτερογενή αγορά κοκκινων δανείων σε άλλες Τράπεζες και funds, που έλαβαν δάνεια από Τράπεζες για να τα αγοράσουν.

(σημείωση: κάθε τέτοιος κύκλος αγοροπωλησιας, που επαναλαμβάνεται πολλές φορές, οδηγεί στην παραγωγή νέων ευρώ από την ΕκΤ. Λέγεται κομψά "μόχλευση")

«Αν δεν έχουν ψωμί, ας φάνε κέικ ». Η διάσημη φράση που αποδίδεται στη Μαρία Αντουανέτα από τους επαναστάτες έχει με την πάροδο του χρόνου γίνει ένα είδος χαρακτηριστικού στοιχείου της αντιδραστικής σκέψης. Στην πραγματικότητα, ήταν ο Ρουσσώ, στις Εξομολογήσεις του , που επινόησε τη φράση, αποδίδοντάς την σε μια «μεγάλη πριγκίπισσα» που μπορεί να ήταν η ίδια η Μαρία Αντουανέτα ως παιδί, στην αυλή της Βιέννης.

Σε κάθε περίπτωση, αυτή η άμεση και συγκεκριμένη διατύπωση της απόστασης της ελίτ από τον λαό ήταν μια τεράστια επιτυχία, με την έννοια ότι έκανε τη Βασίλισσα της Γαλλίας ακόμη πιο αντιδημοφιλή στον λαό από ό,τι ήταν στις Βερσαλλίες, όπου κατηγορήθηκε ότι δεν έτρεφε αρκετό σεβασμό για την εθιμοτυπία που αναπτύχθηκε υπό τον Βασιλιά Ήλιο και ότι αναμειγνύεται στις κρατικές υποθέσεις - κάτι που κατέστη δυνατό, αν όχι απαραίτητο, δεδομένης της αθωότητας του Λουδοβίκου ΙΣΤ΄, του οποίου η κύρια ασχολία ήταν κλειδαράς.

Μπορούμε επίσης να υποθέσουμε ότι η απόδοση αυτής της φράσης σε αυτήν - όχι χωρίς κάποια βάση, δεδομένου ότι η ίδια η Βασίλισσα είχε, ας πούμε, διαφημίσει το κρουασάν με τη μορφή του αυστριακού kipferl - συνέβαλε κατά κάποιο τρόπο στην εκτέλεσή της. Ωστόσο, για τους ισχυρούς, ακόμη και σήμερα, και ιδιαίτερα σήμερα, φαίνεται σχεδόν αδύνατο να αντισταθούν στον πειρασμό να τονίσουν το χάσμα μεταξύ αυτών που μπορούν και αυτών που δεν μπορούν, κάτι που απαγορεύεται επίσημα από τη δημοκρατική ρητορική.

ΣΕ ΦΙΛΩ...ΚΑΙ ΠΙΝΩ ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΣΟΥ

Του Αντώνη Ανδρουλιδάκη

Για τον Νίκο Καλογερόπουλο

Αντί επικήδειου.

Με τον θάνατο του Νίκου Καλογερόπουλου ένιωσα μια βαθιά θλίψη που με ξάφνιασε. Όχι γιατί πίστευα πως οι άνθρωποι σαν εκείνον δεν φεύγουν ποτέ. Αλλά γιατί, καθώς διάβαζα ξανά τα λόγια του και θυμόμουν τους ρόλους του, κατάλαβα πως, χωρίς να το έχω συνειδητοποιήσει, τον κουβαλούσα κι' αυτόν χρόνια μέσα μου, παρέα με τον άλλο "ηττημένο νικητή" τον Χρόνη Μίσσιο.

Ξέρεις τώρα, κάποιους ανθρώπους δεν τους συναντάς στην καθημερινότητά σου. Κι όμως, κάποια στιγμή ανακαλύπτεις πως σου κράτησαν συντροφιά στις πιο αθόρυβες διαδρομές της ζωής σου. Ο Νίκος ήταν ένας από αυτούς. Δεν ξέρω αν ήταν οι ρόλοι του. Δεν ξέρω αν ήταν ο τρόπος που μιλούσε. Ίσως να ήταν ο τρόπος που σιωπούσε. Εκείνη η γενναιόδωρη ήσυχη μελαγχολία που δεν ζητούσε αλλά χάριζε. Εκείνη η τρυφερότητα που δεν φοβόταν να συνυπάρχει με την ήττα.

Γιατί ο Νίκος δεν μου έδινε ποτέ την αίσθηση ενός ανθρώπου που νίκησε τη ζωή. Μου έδινε την αίσθηση ενός ανθρώπου που συμφιλιώθηκε με γενναιότητα μαζί της. Και αυτό είναι πολύ πιο ζόρικο.

Κάποτε σε μια συνέντευξη του είχε πει: «Πες μου αν υπάρχει κάτι καλύτερο... Το κακό είναι ότι άμα μιλάς για την πατρίδα σου, σε λένε γραφικό.» Πόσο παράξενη εποχή...Έχουμε φτάσει... να απολογούμαστε για όσα αγαπάμε. Για την πατρίδα. Για την ποίηση. Για την πίστη. Για τον έρωτα. Για την τρυφερότητα. Σαν η εποχή μας να θεωρεί πιο ασφαλή την ειρωνεία από τη συγκίνηση. Κι όμως, εκείνος δεν ντράπηκε ποτέ γι' αυτά που αγαπούσε. Ίσως γι' αυτό μου ήταν τόσο οικείος.

Τα τελευταία χρόνια γράφω πολύ. Για τον έρωτα. Για το τραύμα.

Για τη συμφιλίωση. Για την ανάγκη να μη σκληρύνουμε κι' άλλο.

Δεν τα αναφέρω αυτά επειδή πιστεύω πως οι διαδρομές μας ήταν ίδιες. Θα ήταν υπερβολικό και άδικο απέναντί του. Τα αναφέρω γιατί, βλέποντας σήμερα τη δική του πορεία, καταλαβαίνω καλύτερα και τις ερωτήσεις που με απασχολούν τόσα χρόνια. Σαν να αναγνωρίζω, εκ των υστέρων, μια συγγένεια όχι στις απαντήσεις, αλλά στην αγωνία.

Έγραψα κάποτε πως η ζωή δεν μας ζητά να γίνουμε κάποιος άλλος. Μας ζητά να εγκαταλείψουμε εκείνον που δεν είμαστε πια.

Έγραψα πως δεν πρέπει να ζητάμε νερό από άδεια πηγάδια. Πως η μεγαλύτερη ελευθερία αρχίζει όταν καίμε τα καράβια που μας κρατούν δεμένους στις "συνήθεις επιστροφές". Και, γράφοντάς τα, νόμιζα πως μιλούσα για τον έρωτα. Σήμερα αναρωτιέμαι αν, χωρίς να το ξέρω, μιλούσα και για ανθρώπους σαν τον Νίκο. Για εκείνους που προτίμησαν να χάσουν κάτι από τον κόσμο, παρά να χάσουν την αλήθεια τους. Αυτήν ακριβώς «Την αλήθεια ρε... την αλήθεια!» που αναζητούσε με όλο του το είναι στην ταινία του Θόδωρου Μαραγκού «Μάθε παιδί μου γράμματα».

Ο Στέλιος Ράμφος υπήρξε ο αγαπημένος διανοούμενος των λεγόμενων εκσυγχρονιστικών ελίτ. Τις τίμησε και τον τίμησαν δεόντως.

Ο Ράμφος έβλεπε την ελληνική κοινωνία ως μια καθυστερημένη κοινωνία – οικονομικά, πολιτικά, πολιτισμικά - και τον Έλληνα ως μια ανώριμη προσωπικότητα, καθηλωμένο σε μια μόνιμη νηπιακότητα.

Αντί όμως να αναλύσει αυτή την υστέρηση με βάση οικονομικές και κοινωνικές δυναμικές, τους πολιτικούς θεσμούς, τη θέση της χώρας στον παγκόσμιο καταμερισμό εργασίας, ο Ράμφος την απέδιδε στην ημιτελή Αναγέννηση του Βυζαντίου και την Τουρκοκρατία που πάγωσε περαιτέρω την είσοδο της Ελλάδας στη νεωτερικότητα.

Αυτό με τη σειρά του παρήγαγε ανώριμους ανθρώπους, χωρίς στέρεη και επεξεργασμένη εσωτερικότητα.

Οι Έλληνες ουδέποτε έγιναν άτομα – με τη δυτική, φιλοσοφική έννοια – δηλαδή αυτόνομα, συνειδητά υποκείμενα. Η δε συλλογική συμπεριφορά τους παραμένει έρμαιο των συγκυριών, διακατεχόμενη από έντονη αστάθεια και συναισθηματική μεταβλητότητα.

«Η Μεταφορά Γνώσης (Ι)» Από Σύνταξη Inchiostronero

«Η Μεταφορά Γνώσης (Ι)»

Πώς η Ιταλία της Αναγέννησης έχασε την πρωτοκαθεδρία της, ανοίγοντας άθελά της το δρόμο για τη γέννηση της ευρωπαϊκής νεωτερικότητας.

Σύνταξη Inchiostronero

Συντακτικό σημείωμα

Για πάνω από έναν αιώνα, η Ιταλία ήταν το πνευματικό εργαστήριο της Ευρώπης. Ιδέες, μέθοδοι και ανακαλύψεις που άλλαξαν τον κόσμο γεννήθηκαν εδώ. Στη συνέχεια, σχεδόν ανεπαίσθητα, το κέντρο της γνώσης άρχισε να μετατοπίζεται προς τη Βόρεια Ευρώπη. Αυτό δεν ήταν αποτέλεσμα ενός μεμονωμένου γεγονότος, ούτε η απλή συνέπεια της καταδίκης του Γαλιλαίου. Ήταν η αρχή ενός μετασχηματισμού που προοριζόταν να αναδιαμορφώσει τη γεωγραφία της δυτικής γνώσης.

Σε αυτό το πρώτο μέρος ανασυνθέτουμε την πρωτοκαθεδρία της Αναγεννησιακής Ιταλίας, το ρήγμα που προκάλεσε ο δέκατος έβδομος αιώνας και την αργή μεταφορά της έρευνας πέρα από τις Άλπεις.

Περιεχόμενο

Η ιταλική πρωτοκαθεδρία.
Η ρήξη του δέκατου έβδομου αιώνα.
Το πέρασμα πέρα από τις Άλπεις. Ιταλία, το πρώτο εργαστήριο του σύγχρονου κόσμου

Η ρήξη του δέκατου έβδομου αιώνα.

Το πέρασμα πέρα από τις Άλπεις. Ιταλία, το πρώτο εργαστήριο του σύγχρονου κόσμου

Από την Ιταλία στον Βορρά: Ένα ταξίδι ευρωπαϊκής καινοτομίας
Για όσους κοιτάζουν έναν χάρτη της Ευρώπης σήμερα, μπορεί να φαίνεται φυσικό να συνδέσουν τη γέννηση της νεωτερικότητας με το Λονδίνο, το Άμστερνταμ ή το Παρίσι. Ωστόσο, για πάνω από έναν αιώνα, η καρδιά της ευρωπαϊκής καινοτομίας χτυπούσε αλλού. Ανάμεσα στη Φλωρεντία, τη Βενετία, την Πάντοβα, την Μπολόνια, την Πίζα και τη Ρώμη, διαμορφώθηκε ένας νέος τρόπος θεώρησης του κόσμου, βασισμένος όχι μόνο στην αυθεντία των αρχαίων κειμένων, αλλά και στην άμεση παρατήρηση, την εμπειρία και την εμπιστοσύνη στη λογική. Πριν η γνώση μετακινηθεί, η πατρίδα της ήταν η Ιταλία.
Η Αναγέννηση δεν ήταν απλώς μια αναγέννηση της κλασικής αρχαιότητας. Ήταν μια πολιτιστική επανάσταση που επηρέασε κάθε τομέα της γνώσης. Η ανθρωπότητα επέστρεψε στο επίκεντρο του φιλοσοφικού στοχασμού, η φύση έγινε αντικείμενο συστηματικής έρευνας και τα ιταλικά πανεπιστήμια έγιναν τα κύρια κέντρα εκπαίδευσης για την ευρωπαϊκή ελίτ. Η Μπολόνια παρέμεινε το σημείο αναφοράς για τις νομικές σπουδές. Η Πάντοβα έγινε το σημαντικότερο ευρωπαϊκό κέντρο για την ιατρική, την ανατομία και τις φυσικές επιστήμες. Η Πίζα συνέβαλε στην εκπαίδευση μιας νέας γενιάς μαθηματικών και φυσικών.

Του Σταύρου Γιαγκάζογλου

Θυμάμαι τον Στέλιο Ράμφο, όταν γράφοντας τη διατριβή μου διάβαζα το μόλις εκδοθέν έργο του «Ιλαρόν φως του κόσμου» (1991). Επρόκειτο για τριάντα μαθήματα που παρουσίασε στο Ίδρυμα Γουλανδρή-Χορν ένα χρόνο νωρίτερα με τίτλο «Αλήθεια: Από την θεωρία του Πλάτωνα στην Θεοπτία του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά». Ήταν η γόνιμη περίοδος συνάντησης του με την Ορθόδοξη Παράδοση και το ρεύμα των διανοουμένων της στη δεκαετία του 1980. Είχα ήδη ακούσει για τον Στέλιο Ράμφο από συζητήσεις για το βιβλίο του «Η Πολιτεία του Νέου Θεολόγου» στο περιοδικό «Σύναξη» το 1983. Τότε αναζήτησα τις πρώτες πλατωνικές μελέτες και σπουδές του όπως, «Τόπος υπερουράνιος», «Το δαχτυλίδη του Γύγη», «Μελέτη θανάτου», αλλά και το βιβλίο του «Η παλινωδία του Παπαδιαμάντη». Μαζί με τον Ιωάννη Ζηζιούλα και τον Χρήστο Γιανναρά το έργο του Στέλιου Ράμφου έγινε μέρος του μικρού κανόνα των συγγραφέων που μελετούσα.

από Στέλιος Ράμφος

-10 Αυγούστου 2026

Ο Στέλιος Ράμφος ερμηνεύει το Μύθο του Σπηλαίου από την Πολιτεία του Πλάτωνος. Η διάλεξη έλαβε χώρα το 1998 στο Ίδρυμα Γουλανδρή Χόρν και οργανώθηκε από το Άλσος γραμμάτων και τεχνών. Το πιο φημισμένο φιλοσοφικό κείμενο. … αυτός που απελευθερώνεται δυστροπεί, σύρεται με το ζόρι στην έξοδο για να δει τον πραγματικό κόσμο. Αποφασίζει να γυρίσει πίσω δεν αντέχει η ψυχή του να χει δει την πραγματικότητα και να μην φωτίσει και τους άλλους. Αν τους πει αυτά τα οποία είδε θα τον θεωρήσουν τρελό και θα τον καταξεσχίσουν.

Πρόκειται για το Μύθο της Γνώσεως και της Παιδείας. Στο χώρο του σπηλαίου αντιστοιχεί ο αισθητός κόσμος. Στον δαυλό αντιστοιχεί ο ήλιος τον οποίο ξέρουμε ότι είναι η έσχατη μορφή της γνώσεως. Στην ανάβαση και τη θέα του δεσμώτου αντιστοιχεί η άνοδος της ψυχής από τον ορατό τόπο στον νοητό. Εκεί που ο Δ αντιλαμβάνεται τη διαφορά νύχτας και μέρας, εκεί ο ήλιος μόλις που φαίνεται, είναι Η ΙΔΕΑ ΤΟΥ ΑΓΑΘΟΥ. Ο ήλιος είναι η καθολική αιτία κάθε καλού και κάθε ωραίου. Για να πολιτεύεται κανείς με σωφροσύνη πρέπει να γνωρίζει την ιδέα του αγαθού. Όσοι την έχουν γνωρίσει εδώ κάτω αρνούνται τα ανθρώπινα και θέλουν να μείνουν επάνω στο αγαθό και όταν πάλι γυρνάνε πίσω σ' αυτό τον κόσμο δείχνουν αδέξιοι και γελοίοι διότι τους παρακολουθούμε να κυνηγάνε τις σκιές του δικαίου και όχι αυτό το οποίο ξέρουν ποιο είναι πραγματικά.

Γιατί μπλέκεται ο θεωρός; Διότι στην άνοδο και την κάθοδο έχουμε συνεχείς επιταράξεις των οφθαλμών.

Αν όλα όσα είπαμε ισχύουν, τότε είναι σαφές ότι η γνώση δεν έρχεται σωρευτικά απέξω στον άνθρωπο, όπως διεκήρυσσαν οι σοφιστές , αλλά είναι εγκατεστημένοι στην ψυχή. Οπότε όλος ο σκοπός της παιδείας δεν είναι να μάθουμε καινούρια πράγματα αλλά να στρέψουμε την ψυχή από το σκοτάδι προς το φως. Η παιδεία είναι η περιαγωγή της ψυχής. Γι' αυτό το λόγο ο δεσμώτης υποχρεούται να στραφεί προς άλλη κατεύθυνση και να ανεβεί.

Της Ιωάννας Τσιβάκου

Σήμερα έφυγε από τη ζωή ένας εξέχων στοχαστής κι ένας καρδιακός φίλος, ο Στέλιος Ράμφος. Γνωριστήκαμε ενθουσιώδεις φοιτητές τη δεκαετία του ’60, στα γραφεία της «Πανσπουδαστικής», όταν ο Στέλιος ανέλαβε την αρχισυνταξία και αμέσως ξάφνιασε με το πρωτοποριακό του πνεύμα. Τα ηγετικά χαρακτηριστικά που εκείνη την εποχή ανέδειξε, τον συνόδευαν πάντα, όμως ποτέ δεν θέλησε να τα εξαργυρώσει στις πολιτική αρένα.

Από εκείνα τα χρόνια, παρόλο που δεν μπορούσα τότε να το προσδιορίσω, με έθελξε το πνευματικό στοιχείο που απέπνεε και που δεν είχε σχέση ούτε με τις τέχνες ούτε με τα γράμματα, παρά με την ενδόμυχη ψυχική του τάση να συνδυάσει το υπερβατικό με το γήινο. Από τότε ήταν δοσμένος στην αναζήτηση ενός δρόμου ικανού να οδηγήσει τον άνθρωπο προς το Απόλυτο, προς κάτι διαρκές και αιώνιο, που να υπερβαίνει τον κόσμο της ουσίας και της φθοράς. Το δήλωσε άλλωστε αυτό σε μια συνέντευξη που έδωσε στο ΒΗΜΑ το 2016, όταν δήλωσε τη συμφωνία του με τη φράση του Πλάτωνος από την Πολιτεία, ότι «“το αγαθό βρίσκεται επέκεινα της ουσίας”. Είναι πέρα από τα όντα. Αν με ρωτούσαν από πού πήρα την έκφραση “ο Θεός είναι το μυστήριο του αλλιώς”, θα έλεγα από το έκτο βιβλίο της Πολιτείας».

Όμως πίστευε ότι το αιώνιο αχνοφέγγει στον κοσμικό χρόνο και μέσα στον χρόνο γνωρίζει ο άνθρωπος τον εαυτό του ως ύπαρξη.

Γράμμα στον Χρόνη (Μίσσιο)…Νίκος Καλογερόπουλος…! (βίντεο)

Το “Τρενοτεχνείο” στην Κυπαρισσία, ο χώρος πολιτισμού που δημιούργησε με μεράκι ο Νίκος Καλογερόπουλος βανδαλίστηκε από αγνώστους.

Το απόγευμα της παραμονής των Χριστουγέννων, ο Νίκος Καλογερόπουλος ήρθε αντιμέτωπος με την καταστροφή, γεμάτος θλίψη και απορία για το κίνητρο πίσω από την πράξη αυτή, σύμφωνα με τον ιστότοπο eleftheriaonline.gr

Τον βανδαλισμό διαπίστωσε το απόγευμα της παραμονής των Χριστουγέννων ο Νίκος Καλογερόπουλος . Το σοκ μεγάλο αλλά και η απορία του γιατί έγινε στόχος ένας χώρος πολιτισμού .

ΠΗΓΗ:https://www.youtube.com/watch?v=XAkMaHt_Fbc&t=37s

Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Μαύρη επέτειος της εισβολής

20 Ιουλίου 1974: Ο τουρκικός Αττίλας πλήττει την Κύπρο

Κυριακη 09 Αυγ 2026

Χαράλαμπος Χαραλαμπίδης

Μέρος Ε΄

Η περιπέτεια του οχηματαγωγού «Ρέθυμνον»

Στις 21 Ιουλίου αποφασίστηκε, χωρίς να ενημερωθεί ο Αρχηγός Ναυτικού Πέτρος Αραπάκης, η ενίσχυση της Κύπρου με χερσαίες δυνάμεις μεταφερόμενες από τη θάλασσα. Για τον σκοπό αυτόν είχε επιταχθεί το οχηματαγωγό «Ρέθυμνον», με μεγάλη μεταφορική δυνατότητα και ταχύτητα. Τις εσπερινές ώρες της 21ης Ιουλίου άρχισε η επιβίβαση στο πλοίο 573 οπλιτών και 550 Κυπρίων εθελοντών (κυρίως φοιτητών), υπό τον Συνταγματάρχη Παπαποστόλου, που είχε διατελέσει πριν από λίγα χρόνια Διοικητής Καταδρομών της Εθνικής Φρουράς.

Αρχηγός της αποστολής διορίστηκε ο έφεδρος Πλοίαρχος του Πολεμικού Ναυτικού, Σπύρος Ζούλιας. Η όλη επιχείρηση οργανώθηκε από το Αρχηγείο Ενόπλων Δυνάμεων, ενώ ο Αρχηγός Ναυτικού, όπως προαναφέρθηκε, δεν ενημερώθηκε καθόλου. Τα μεσάνυχτα της 21ης Ιουλίου, το πλοίο, λόγω της μεγάλης ταχύτητάς του, έπλεε ήδη στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Ρόδου και Κρήτης. Τα μεσάνυκτα της 22ας προς 23η Ιουλίου, και ενώ το πλοίο βρισκόταν κοντά στην Κύπρο, ο Πλοίαρχος Ζούλιας έλαβε σήμα του Αρχηγείου Ενόπλων Δυνάμεων, που του έλεγε: «Σπεύσατε και αποβιβάσατε τα τμήματα εις Ρόδον απειλουμένην υπό Τούρκων». Ύστερα από σύντομη σύσκεψη, αποφασίστηκε η άμεση εκτέλεση της εντολής του ΑΕΔ.

Όταν το πλοίο έφθασε στη Ρόδο και αποβίβασε τις δυνάμεις του, διαπιστώθηκε ότι στο νησί επικρατούσε απόλυτη ηρεμία, τάξη και ασφάλεια. Κανένας δεν απειλείτο. Οι στρατιώτες που βρίσκονταν εκεί έκαναν περίπατο, όταν η παραλία και η γενική εικόνα ήταν εκείνη της ειρηνικής περιόδου. Το σήμα ήταν διατυπωμένο με παραπειστικό τρόπο από τους εγκεφάλους του Αρχηγείου Ενόπλων Δυνάμεων. Διότι, προφανώς, είχαν εκτιμήσει ότι οι 550 Κύπριοι, φοιτητές οι περισσότεροι, δεν θα συμφωνούσαν να γυρίσουν πίσω, εκτός αν συνέβαινε τέτοιο γεγονός, που να επέβαλλε τη ματαίωση της αποστολής.

Συνιστά απειλή για την Ελλάδα η τριμερής συμμαχία Τουρκίας-Σαουδικής Αραβίας-Πακιστάν;

09/08/2026

EPA/A. HUSSAIN

ΛΑΥΡΕΝΤΖΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ

Στις 7 Αυγούστου 2026, η Τουρκία, η Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν υπέγραψαν στη Μέκκα τη λεγόμενη “Mecca Joint Defence Agreement”, μια συμφωνία η οποία προβλέπει ότι «ένοπλη επίθεση εναντίον ενός από τα τρία κράτη θα αντιμετωπίζεται ως επίθεση εναντίον όλων».

Τη συμφωνία υπέγραψαν ο Ταγίπ Ερντογάν, ο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν και ο Σεχμπάζ Σαρίφ, σε μια συγκυρία κατά την οποία η Μέση Ανατολή βρίσκεται σε βαθιά αποσταθεροποίηση και η Σαουδική Αραβία αντιμετωπίζει αυξημένες απειλές κατά κρίσιμων υποδομών της. Οι τρεις πλευρές επιμένουν ότι το νέο σχήμα έχει αμυντικό χαρακτήρα και δεν στρέφεται εναντίον συγκεκριμένου κράτους.

Οι λεπτομέρειες της συμφωνίας δεν έχουν ακόμη δημοσιοποιηθεί στο σύνολό τους. Αυτό όμως που ήδη γνωρίζουμε αρκεί για να τη διαφοροποιήσει από τις συνήθεις συμφωνίες στρατιωτικής συνεργασίας. Η ρήτρα σύμφωνα με την οποία μια επίθεση εναντίον ενός μέλους αφορά και τα υπόλοιπα δύο εισάγει σαφώς τη λογική της συλλογικής άμυνας. Δεν πρόκειται βεβαίως για ένα νέο ΝΑΤΟ, αφού δεν υπάρχει, τουλάχιστον προς το παρόν, κοινή στρατιωτική διοίκηση ή μόνιμος μηχανισμός επιχειρησιακού σχεδιασμού. Υπάρχει όμως κάτι πολύ περισσότερο από μια απλή πολιτική διακήρυξη.

Η εξέλιξη αυτή δεν εμφανίστηκε από το πουθενά. Σαουδική Αραβία και Πακιστάν είχαν ήδη προχωρήσει σε διμερή συμφωνία αμοιβαίας άμυνας, ενώ η στρατιωτική συνεργασία μεταξύ των δύο κρατών είναι παλαιά και ιδιαίτερα στενή. Κατά τη διάρκεια της τρέχουσας σύγκρουσης με το Ιράν, το Πακιστάν έχει ήδη αναπτύξει στη Σαουδική Αραβία στρατιώτες, μαχητικά αεροσκάφη και συστήματα αεράμυνας. Η ένταξη της Τουρκίας μεταβάλλει επομένως την κλίμακα του εγχειρήματος.

Η συμφωνία αλλάζει τις γεωπολιτικές εξισώσεις

Οι αιτίες του ελλείμματος τρεχουσών συναλλαγών και άλλα κείμενα

8 Αυγούστου 2026

από Βασίλης Βιλιάρδος

Λόγω του ξεπουλήματος των δημοσίων επιχειρήσεων και του αφελληνισμού των ιδιωτικών, όπως των τραπεζών, αυξήθηκε το έλλειμμα στο ισοζύγιο πρωτογενών εισοδημάτων – σημειώνοντας πως όταν οι ξένες πολυεθνικές ή οι ξένοι στρατηγικοί επενδυτές στην Ελλάδα, όπως σε τράπεζες, τηλεπικοινωνίες ή ενέργεια, καταγράφουν κέρδη, ένα μεγάλο μέρος αυτών των κερδών μεταφέρεται στο εξωτερικό ως μέρισμα. Σε συνδυασμό δε με τις πληρωμές τόκων προς το εξωτερικό για τα δάνεια μας, διευρύνεται άμεσα το έλλειμμα του ισοζυγίου πρωτογενών εισοδημάτων – επειδή αποτελούν καθαρές εκροές κεφαλαίων από την ελληνική οικονομία. Επομένως, όλες οι προσπάθειες αύξησης των εξαγωγών και μείωσης των εισαγωγών, στην ουσία ακυρώνονται – ενώ αυτοί που θεωρούν πως το ξεπούλημα είναι ορθολογική ξένη επένδυση, απλά δεν καταλαβαίνουν τίποτα από Οικονομία. Με απλά λόγια, για να καλύψουμε τα 3 δις € περίπου μόνο των μερισμάτων που έδωσαν οι τράπεζες, θα πρέπει να αυξήσουμε ανάλογα τις εξαγωγές μας ή να μειώσουμε τις εισαγωγές – καταλήγοντας έτσι στη θέση του Σίσυφου!

Η εξέλιξη του ελλείμματος

«Εκτόξευση του ελλείμματος του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών στα 8,9 δις € στο πεντάμηνο του 2026»

Τι απαντάει η κυβέρνηση για τα εξωτερικά ελλείμματα που αυξάνουν τα εξωτερικά χρέη (ήδη πάνω από 597 δις €), μειώνουν την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας μας και καθιστούν αδύνατες τις αυξήσεις μισθών; Ότι είναι πρόβλημα του παραγωγικού μας μοντέλου – χωρίς όμως να το εξειδικεύει, ή να κάνει κάτι τα τελευταία 7 χρόνια για να το αλλάξει.

Αντίθετα, από έλλειμμα 2,6 δις € ολόκληρο το 2019, στο πεντάμηνο του 2026 εκτινάχθηκε στα 8,9 δις € – ενώ το 2025 έφτασε στα 14,1 δις, το 2024 στα 15,9 δις κοκ. Τι δεν καταλαβαίνει;

Πως όταν μια χώρα έχει εξωτερικό έλλειμμα και δημοσιονομικό πλεόνασμα, το σύνολο τους επιβαρύνει τον ιδιωτικό τομέα (ανάλυση) – εν προκειμένω, με την υπερφορολόγηση της συντριπτικής πλειοψηφίας των Ελλήνων, αφού τα καρτέλ όπως των τραπεζών πληρώνουν ελάχιστους ή καθόλου φόρους.

Από τον Roberto Pecchioli - 09/08/2026

Πηγή: EreticaMente

Κάποιος αποφασίζει ότι οι άντρες πρέπει να ξυρίζουν τα μαλλιά τους στα πλάγια, και όλοι τρέχουν στον κουρέα, ή μάλλον, στον κομμωτή. Οι ίδιοι άνθρωποι επιλέγουν μια καλλονή που απαιτεί τατουάζ στο σώμα τους, και οι μάζες κάνουν τατουάζ με χαρά, αδειάζοντας και τα πορτοφόλια τους. Άλλοι αποφασίζουν ότι οι γυναίκες και τα κορίτσια πρέπει να επιδεικνύουν τα οπίσθιά τους στην παραλία, και σαν δια μαγείας, εμφανίζεται η μαζική επίδειξη οπισθίων, πολύ χρήσιμη στους κατασκευαστές για την κατασκευή ακριβών μαγιό από λίγα μόνο εκατοστά υφάσματος. Μήπως η μοναξιά των ατομικιστικών ατόμων χωρίς κληρονόμους σε αρρωσταίνει; Αγοράστε ένα, ή δύο, ή περισσότερα σκυλιά, και γίνετε πελάτες σούπερ μάρκετ που ειδικεύονται στην ευημερία των παρένθετων παιδιών σας.

Επιδεικνύουμε ποιοι είμαστε, εκθέτουμε κάθε στιγμή της ζωής μας στο βραστό καζάνι των νέων μέσων κοινωνικής δικτύωσης, ξεχνώντας κάθε ιδιωτικότητα, σβήνοντας τη σεμνότητα των πράξεων και των συναισθημάτων, εκθέτοντας ανέμελα πτυχές της ζωής που πάντα παρέμεναν κρυμμένες. Το αποκαλούν διαφάνεια, και ποιος ξέρει γιατί είναι υποχρέωση, ακόμη και αξία. Η λίστα θα μπορούσε να συνεχιστεί, δικαιολογημένη με νέες και κενές λέξεις: ένταξη, ανθεκτικότητα, βιωσιμότητα. Η αλήθεια είναι ότι οι περισσότεροι άνθρωποι -δεν είμαστε πλέον λαός- τα πιστεύουν όλα, συμπεριφερόμενοι ακριβώς όπως θέλουν αυτοί που βρίσκονται στην εξουσία. Πώς ήταν δυνατόν να εξαρτηθούν οι μάζες σε σημείο να χάσουν κάθε συνείδηση, ανεξάρτητη σκέψη και κριτική σκέψη;

Η απάντηση είναι περίπλοκη, αλλά η κοινωνία της απεριόριστης φύσης, ο πιο βάναυσος υλισμός, ο ατομικισμός και η αδιαφορία για τους άλλους, για τη λογική, για την προσωπική κρίση, είναι οι καρποί μιας νέας ανθρωπολογίας.

Ένας άνθρωπος χωρίς ιδιότητες βασιλεύει αδιαμφισβήτητα από μια βιαστική κυριαρχία που στοχεύει στην κατανάλωση, στο παρόν χωρίς αύριο, αδιάφορος για τα πάντα. Αν δεν είσαι στο τραπέζι, λέει μια διπλωματική παροιμία, είσαι στο μενού. Αλλά η πλειοψηφία δεν το γνωρίζει αυτό και σε κάθε περίπτωση δεν νοιάζεται, ενδιαφέρεται μόνο για το άμεσο, τις αμφίβολες απολαύσεις της κατανάλωσης, ένα ενιαίο, ετεροκατευθυνόμενο έργο ζωής.

Συνέχεια από Σάββατο 1η. Αυγούστου 2026

Η ήττα των ιδεών 2

Του Marcello Venziani

Η ήττα του Πλάτωνα

Η σιωπή των ιδεών στην παγκόσμια εποχή(συνέχεια)

Δεν είναι δύσκολο να παρατηρήσει κανείς ότι η τελευταία ψευδο-ιδέα που γέννησε η Δύση δεν προέρχεται από τα εδάφη της πολιτικής, αλλά από τον περιορισμό τους προς όφελος της οικονομίας και της τρομερής κινητήριας δυνάμεώς της, της Τεχνικής. Η πολιτική ως υποτελής περιφέρεια της αγοράς οδηγεί στη σιωπή των ιδεών και στην αποδοχή του οικονομικού φιλελευθερισμού ως ορίζοντα. Έπειτα υπάρχει ένας οικονομικός φιλελευθερισμός συνδυασμένος με τη διατήρηση ορισμένων αξιών, ηθών και συνηθειών, με περισσότερο αποφασιστισμό και λιγότερες ανασφάλειες, από τον οποίο προκύπτει η κεντροδεξιά· και ένας οικονομικός φιλελευθερισμός που διευρύνεται στο πεδίο των ηθών και περιορίζεται στο οικονομικό επίπεδο, από τον οποίο προκύπτει η κεντροαριστερά. Οι πρώτοι προσφέρουν περισσότερη προστασία στα ζητήματα της ασφάλειας, της δημόσιας τάξεως και των παραδεδομένων αξιών· οι δεύτεροι προσφέρουν περισσότερη προστασία στα οικονομικά και κοινωνικά ζητήματα.

Κατά τα λοιπά, έχουν απομείνει οι φλούδες του παρελθόντος, τα άδεια κελύφη των ιδεών. Μερικές φορές είναι δοχεία εξουσίας ή κατοικίες φατριών, υπολειμματικές εστίες ομάδων· αλλά πλέον είναι απονεκρωμένες στο επίπεδο των ιδεών, τόσο ως προς το πάθος όσο και ως προς την επεξεργασία τους. Έτσι, από το παρελθόν απομένουν οι φλούδες, μερικές φορές μάλιστα αρκετά μεγάλες.

Οι φλούδες του κομμουνισμού, του νεοφασισμού, της χριστιανοδημοκρατίας, του σοσιαλισμού, της αναρχίας, της μοναρχίας, του εργατισμού και της σοσιαλδημοκρατίας, του συνδικαλισμού και του κοσμικού ή θρησκευτικού εθνικισμού, καθώς και του περιβαλλοντισμού —ο οποίος υπήρξε η προτελευταία ιδέα του εικοστού αιώνα και αποκρυσταλλώθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1970.

Είναι καθησυχαστικό και πολεμικά αποτελεσματικό να κρατά κανείς τον αντίπαλο διαρκώς υπό κατηγορία, προσάπτοντάς του την καταγωγή του και τη βασανιστική προσπάθειά του να την απωθήσει: αν ξύσεις κάτω από το δέρμα των νεοφώτιστων —λέγει η επαναλαμβανόμενη κατηγορία— θα βρεις τον παλιό κομμουνιστή, τον παλιό θρησκόληπτο, τον παλιό φασίστα και ούτω καθεξής· όλοι αυτοί σήμερα συνοψίζονται στη μορφή του αντιαμερικανού.

Οι 10 Χειρότεροι Δείκτες της Ελλάδας στην Ε.Ε. Παρόλα αυτά έχουν το θράσος να βγαίνουν οι εκπρόσωποι της κυβέρνησης της δεξιάς και να προσπαθούν να μετατρέψουν το κυριολεκτικά το μαύρο σε άσπρο.

1 Ελευθερία του Τύπου (27η θέση / Τελευταία): Σταθερά στον πάτο της ΕΕ των 27 σύμφωνα με τους Reporters Without Borders (RSF).

2. Υλική Αποστέρηση Παιδιών (27η θέση / Τελευταία): Το 33,6% των παιδιών κάτω των 16 ετών στερείται βασικών αγαθών, η χαμηλότερη επίδοση στην ΕΕ βάσει της Eurostat.

3.Ρυθμός Αποταμίευσης Νοικοκυριών (27η θέση / Τελευταία): Η μοναδική ευρωπαϊκή χώρα με σταθερά αρνητικό ποσοστό αποταμίευσης (-5,12%), σύμφωνα με την Eurostat.

4. Δημόσιες Δαπάνες για την Παιδεία (26η θέση / Προτελευταία): Η Ελλάδα επενδύει μόλις περίπου το 3,5% - 3,9% του ΑΕΠ της στη δημόσια εκπαίδευση, καταγράφοντας μία από τις χαμηλότερες επιδόσεις στην ΕΕ και απέχοντας σημαντικά από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο (4,7%).

5.Αγοραστική Δύναμη (26η θέση / Προτελευταία): Στο 68% του ευρωπαϊκού μέσου όρου, ισοβαθμώντας με τη Βουλγαρία, η οποία μάς περνάει ήδη βάσει της Eurostat.

6.Ετήσιοι Μισθοί (26η θέση / Προτελευταία): Στα €18.000 για εργασία πλήρους απασχόλησης, αφήνοντας πίσω μόνο τη Βουλγαρία, σύμφωνα με την Eurostat.

🌷ΝΙΚΟΣ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ: «Έτσι μου είπαν να σας τα γράψω».

🥀Ένα τελευταίο μήνυμα του Νίκου Καλογερόπουλου στο fb στο φίλο του Γιώργος Χ. Παπασωτηρίου..

🌷“Φίλε Γιώργο σου στέλνω την αγάπη μου και τίς ευχές μου από τά τελευταία μέτρα της ζωής μου.

Σαλταρισμενος σαλπάρω και θυμωμένος με την πλειοψηφία που δεν κατάλαβε ποτέ και πού τά ξέρει ΌΛΑ. όσο για τούς εκπροσώπους... ΓΑΜΗΣΕ ΤΟΥΣ.

Οι θεοί μαζί σου

Εσύ με τίς ιδέες σου κι εγώ με τόν καρκίνο μου.την αγάπη μου!!!!”

Νίκος Καλογερόπουλος - Ηθοποιός

📎Αν μου επιτρέπει ο κ. Παπαδημητρίου νομίζω ότι το μήνυμα απευθύνεται και σε μας όλους,

πλειοψηφία μας ονομάζει, καθώς Λαός δεν γίναμε...

Όσο για τους ανθρώπους της εξουσίας δεν χαλάει τα λόγια του...

Καλό του ταξίδι συμπατριώτη,

πάλεψες όρθιος και ο λόγος του ήταν εγερτήριος,

εμείς δεν είμαστε έτοιμοι να σε ακολουθήσουμε..

📎Άλλωστε την διαθήκη του, το κάλεσμά του μας το έκανε νωρίς ο Νίκος Καλογερόπουλος στο ξεκίνημα των δύσκολων χρόνων στους «Οι Ιππείς της Πύλου» (2011).

Πώς η Γλώσσα οργανώνει (και περιορίζει) την πραγματικότητα

Ο Ερμόδωρος Λακεδαιμόνιος

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ αν μπορούμε να σκεφτούμε κάτι που δεν υπάρχω λέξη για αυτό; Κάτι που, επειδή ακριβώς δεν υπάρχει η λέξη, δεν το βλέπεις καν. Περνάει μπροστά σου και δεν το αναγνωρίζεις, γιατί το μυαλό δεν έχει πού να το βάλει.

Αυτό ακριβώς ζούμε εδώ και πολύ καιρό. Ζούμε ανάποδα. Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν τις λέξεις. Εμείς τις χάσαμε.

Συνηθίζουμε να βλέπουμε την γλώσσα σαν ετικέτα για κάτι. Υπάρχει το πράγμα, και μετά απλά του κολλάμε ένα όνομα και αυτό είναι όλο. Αλλά όποιος έχει σταθεί μπροστά σε ένα αρχαίο ελληνικό κείμενο και είτε έχει προσπαθήσει να συγκρίνει το αρχαίο κείμενο με μια πρόχειρη απόδοση, είτε έχει προσπαθήσει να το αποδώσει σε νέα ελληνικά ξέρει ότι δεν είναι έτσι. Κάθε φορά που μια λέξη δεν αποδίδεται με ακρίβεια χάνεται μια διάκριση που κάποτε κάποιος έκανε με προσοχή, επειδή την χρειαζόταν για να σκεφτεί καθαρά.

Οι αρχαίοι δεν είχαν πολλές λέξεις από κάποιο φιλολογικό φετίχ ή επειδή ήταν ιδιότροποι. Είχαν πολλές λέξεις επειδή έβλεπαν πολλά διαφορετικά πράγματα εκεί όπου εμείς σήμερα βλέπουμε ένα.

Πέντε ζεύγη που δείχνουν το πρόβλημα

Έρως, φιλία, στοργή, φιλότης, αγάπη.

Γνώμες Βίβιαν Ευθυμιοπούλου

ISTOCK

Τι είναι ευκολότερο σήμερα για τους μαθητές; Η πρόσβαση στον ψηφιακό κόσμο ή στον κόσμο του βιβλίου τα οφέλη του οποίου κανείς και ποτέ δεν έχει αμφισβητήσει;ΒΙΒΙΑΝ ΕΥΘΥΜΙΟΠΟΥΛΟΥ

19 Ιουνίου 2026

Η κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός προσωπικά δηλώνουν θερμοί υποστηρικτές του περιορισμού της χρήσης των κινητών από τους ανήλικους καθώς και της πρόσβασής τους στις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης. Μάλιστα, για να στηρίξει την άποψή του, επικαλείται την επιστημονικά στιβαρή έρευνα του κοινωνικού ψυχολόγου Jonathan Haidt που έχει εμπνεύσει στις ΗΠΑ ένα κανονικό κίνημα για την υπόθεση αυτή.

Πολλοί είμαστε αναφανδόν υπέρ αυτής της πρωτοβουλίας που αν προχωρήσει (το «αν» υπογραμμισμένο γιατί ο κ. Μητσοτάκης έχει εξαγγείλει πολλά και έχει πραγματοποιήσει πολύ λίγα) πιστεύω ότι πρέπει όλοι να τη στηρίξουμε.

Αυτός είναι ο λόγος που αισθάνθηκα πολύ μεγάλη έκπληξη μόλις διάβασα ότι η Υπουργός Παιδείας Σοφία Ζαχαράκη ανακοίνωσε ότι θα δαπανήσει 18,6 εκατομμύρια Ευρώ για τη δημιουργία media labs σε 500 σχολεία της χώρας. Στόχος του προγράμματος είναι «η ενίσχυση του ψηφιακού γραμματισμού, της δημιουργικής έκφρασης, της κριτικής σκέψης και της ενεργού συμμετοχής των μαθητών στη δημόσια σφαίρα.Σύμφωνα με την πρόσκληση, κάθε Media Lab θα αποτελεί έναν ειδικά διαμορφωμένο χώρο, εξοπλισμένο με σύγχρονα ψηφιακά μέσα για την παραγωγή και επεξεργασία οπτικοακουστικού υλικού», διαβάζω.

Δηλαδή, την ώρα που ο πρωθυπουργός της χώρας εμφανίζεται μπροστάρης στον περιορισμό της χρήσης του κινητού τηλεφώνου και των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης από ανήλικους, στα σχολεία θα διδάσκονται πως θα φτιάχνουν τα τέλεια βιντεάκια για το Τικ Τοκ ακόμα κι αν το θέμα τους είναι εκπαιδευτικό;

Προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι η κυρία Ζαχαράκη θα δαπανήσει 18,6 εκ «για την ενίσχυση της κριτικής σκέψης» μέσω ψηφιακών εργαλείων αντί να δαπανήσει αυτά τα χρήματα στο να αποκτήσει και το τελευταίο σχολείο μια βιβλιοθήκη με πραγματικά βιβλία.