Πηγή: Φραντσέσκο Πετρόνε
Η Αριστερά έχει μετακινηθεί από τον μύθο της ισότητας στον ελιτίστικο ηθικισμό. Έχει την ίδια δομή με τον Προτεσταντισμό, μόνο που αντί για τον Θεό, υπάρχει η «Ιστορία».
Με τον Λούθηρο, ο ιερέας εξαλείφεται και γεννιέται η πρώτη μαζική ηθική ανωτερότητα: Εργάζομαι, εξοικονομώ, είμαι εγκρατής, οπότε ο Θεός με ευλογεί. Και εσείς, που τα πάτε άσχημα, είναι δικό σας λάθος. Είναι επίσης το πνεύμα που δημιούργησε το έδαφος για τον καπιταλισμό.
Έπειτα έρχεται ο Διαφωτισμός και αλλάζει τον Θεό. Δεν είναι πλέον Θεός, είναι η Λογική. «Υπακούστε επειδή είμαι λογικός, αποτελεσματικός, προοδευτικός. Εσείς είστε οπισθοδρομικοί». Γεννιέται ο ηθικισμός της παραγωγικότητας.
Με τον Αποικιοκρατισμό, γίνεται: «Εμείς έχουμε την Επιστήμη, εσείς έχετε τις δεισιδαιμονίες». Γεννιέται ο ηθικισμός του λευκού ανθρώπου.
Πουριτανική-Βικτωριανή ρίζα: «Είμαι πολιτισμένος». Κανόνες, ηθική, τάξη.
Ρίζα του Διαφωτισμού: «Είμαι λογικός». Βολταίρος, Καντ, η Εγκυκλοπαίδεια. Η λογική υπερισχύει της παράδοσης. Και ποιος έχει λογική; Ο διανοούμενος, ο τεχνικός. Ποιος δεν έχει; Ο λαός. Σήμερα, οι «λαϊκιστές», οι «προκαταλήψεις». Η ηθική ανωτερότητα του ειδικού γεννιέται: «Δεν καταλαβαίνεις, εμπιστεύσου την επιστήμη».
Και η Νέα Αριστερά τα έχει πάρει όλα και τα έχει εκκοσμικεύσει:
Πουριτανός: «Είμαι ασφαλής επειδή εργάζομαι και είμαι νηφάλιος».
Φωτισμένος: «Είμαι ασφαλής επειδή είμαι λογικός».
Νέα Αριστερά: «Είμαι ασφαλής επειδή είμαι αντιρατσιστής, περιβαλλοντολόγος, προοδευτικός, συμπεριληπτικός».
Είναι πάντα προκαθορισμός. Δεν χρειάζεται να πείσεις, πρέπει να προσηλυτιστείς. Αν δεν σκέφτεσαι όπως εγώ, δεν κάνεις λάθος: είσαι κακός.
Η μέθοδος είναι η ίδια: «Άκου την επιστήμη. Άκου τις μειονότητες. Σώπα». Δεν διαφωνείς, εκπαιδεύεις. Δεν κερδίζεις με επιχειρήματα, κερδίζεις με ντροπή: «Πόσο αδαής», «Πόσο φασίστας», «Πόσο προνομιούχος».
Δεν είναι πλέον πολιτική. Είναι ηθική. Και όποιος αντιτίθεται στην ηθική δεν είναι αντίπαλος. Είναι αιρετικός.
Σκεφτείτε απλώς ορισμένες δηλώσεις του Γκουτσίνι ή της εγγονής του Ντε Αντρέ. Τα τραγούδια δεν είναι πλέον τραγούδια. Έχουν γίνει ο Λόγος. Και αν δεν είσαι φωτισμένος ή προσηλυτισμένος, δεν είσαι άξιος να τα ακούσεις. Έχουμε φτάσει στο σημείο να «Έξω από αυτόν τον ναό».
Ο νέος θρησκευτικός φανατισμός, μεταμφιεσμένος σε κοσμικότητα, είναι ήδη εδώ. Και η μονοδιάστατη σκέψη τον ενθαρρύνει, επειδή μια ολιγαρχία χωρίς ήρωες χρειάζεται ηθικολόγους για να κυβερνούν χωρίς να λερώνουν τα χέρια τους.
Il nuovo fanatismo e il pensiero unico
ΠΗΓΗ:https://amethystosbooks.blogspot.com/2026/08/blog-post_497.html?m=1
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.