Η ΜΕΙΟΔΟΣΙΑ ΩΣ ΕΘΙΣΜΟΣ

Του Κώστα Χατζηαντωνίου 

Η Ανατολική Μακεδονία κατά τον εικοστό αιώνα γνώρισε τρεις φορές την βουλγαρική κατοχή. Το 1912-1913, το 1916-1918 και το 1941-1944.

 Η εθνοκάθαρση σε τρεις φάσεις στοίχισε στον ελληνισμό δεκάδες χιλιάδες ζωές και ανείπωτα μαρτύρια. Παράλληλα, στην προσπάθεια αφελληνισμού του παρελθόντος της περιοχής, οι Βούλγαροι επιδόθηκαν στη συστηματική καταλήστευση των μακεδονικών πολιτιστικών θησαυρών, ιδιαίτερα των ιστορικών μονών της, όπως της Εικοσιφοινίσσης.

 Στο σκευοφυλάκιο της Μονής αυτής ήταν αποθησαυρισμένα πολλά και σημαντικά κειμήλια, ενώ η βιβλιοθήκη της, η οποία το 1917 αριθμούσε 1.300 τόμους βιβλίων (εκ των οποίων τα 400 ήταν χειρόγραφες μεμβράνες), αρπάχτηκε και μεταφέρθηκε στην Βουλγαρία, όπου μέχρι σήμερα φιλοξενείται στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο της Σόφιας, αν και πολλά εξ αυτών εκποιήθηκαν προς ποικίλες κατευθύνσεις.

 Σύμφωνα με την συνθήκη του Νεϊγύ (1919), η Βουλγαρία ήταν υποχρεωμένη να επιστρέψει αντικείμενα κάθε φύσεως και τίτλους που αφαιρέθηκαν, κατασχέθηκαν ή δεσμεύθηκαν στα κατεχόμενα εδάφη της Ελλάδας.

Έναν αιώνα μετά, χωρίς ίχνος ντροπής, το ελληνόφωνο υπουργείο Πολιτισμού ανακοίνωσε προχθές ότι υπεγράφη Μνημόνιο Κατανόησης μεταξύ των Υπουργών Πολιτισμού Ελλάδας και Βουλγαρίας, Λίνας Μενδώνη και Evtim Miloshev, για την αμοιβαία «κατάθεση» κειμηλίων ιστορικής αξίας για τις δύο χώρες. Με αυτήν «επιστρέφουν 48 κειμήλια προερχόμενα από την Ιερά Μονή Παναγίας Εικοσιφοίνισσης, την Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Σερρών και την Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης, τα οποία είχαν μεταφερθεί (sic - τι ευγενής αναφορά στην καταλήστευση!) στη Σόφια, το 1917, κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου και τα οποία εκτίθεντο ή φυλάσσονταν στο Εθνικό Μουσείο Ιστορίας της Βουλγαρίας». 

Από την πλευρά της, η Ελλάδα θα παραδώσει στη Βουλγαρία τα λείψανα του Τσάρου Σαμουήλ της Βουλγαρίας που ανευρέθηκαν στη Βασιλική του Αγίου Αχίλλειου! Η υπογραφή των σχετικών πρωτοκόλλων θα λάβει χώρα στο Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού το Σάββατο, 3 Οκτωβρίου τ.έ., παρουσία των Πρωθυπουργών των δύο χωρών.

Τι να θαυμάσει κανείς; 

Την επιστροφή μόλις 48 από τα εκατοντάδες αντικείμενα της ληστείας, σε αντάλλαγμα μιας απόδοσης οστών που για την βουλγαρική εθνική μυθολογία έχουν υψίστη σημασία- δεδομένου μάλιστα του σχετικού ανταγωνισμού Σόφιας- Σκοπίων που δίνει διαπραγματευτική ισχύ στην ελληνική πλευρά; Ή την αναφορά, στη συνέχεια της ανακοίνωσης, για διαπραγματεύσεις σχετικά με την «ταυτοποίηση και ένταξη σε επακόλουθη συμφωνία, ιστορικών αντικειμένων αμοιβαίου ενδιαφέροντος που δεν υπάχθηκαν στην παρούσα», πράγμα που σημαίνει πολύ απλά ότι η Ελλάδα παραιτείται και θέτει υπό διαπραγμάτευσιν το κατοχυρωμένο δικαίωμα κυριότητος επί υπερχιλίων πολιτισμικών αγαθών, χειρογράφων, περγαμηνών, χρυσοβούλων, σιγιλίων, παλαιτύπων, κωδίκων, ευαγγελισταρίων, εικόνων, λειτουργικών σκευών, εκκλησιαστικών κειμηλίων που εκλάπησαν; Κυριότητος, επαναλαμβάνω, κατοχυρωμένης με τη Συνθήκη του Νεϊγύ με την οποία η Βουλγαρία ανέλαβε ρητή υποχρέωση για την επιστροφή των αρπαγέντων και λαφυραγωγηθέντων αυτών κειμηλίων.

Ας θαυμάσουμε λοιπόν άλλη μια επιτυχία του κατά κυριολεξίαν μειοδοτικού εθισμού του αγαπημένου υπουργείου του κ. Πρωθυπουργού.

Μάρκος Μπόλαρης 

Άκυρη 

ως προς το Διεθνές Δίκαιο 

Αξιόποινη 

ως κακούργημα εσχάτης προδοσίας !

Α Γιατί η το εχθές υπογραφέν Memorandum of understanting Ελλάδας - Βουλγαρίας για την επιστροφή 48 λαφυραγωγηθέντων κειμηλίων 

των Πατριαρχικών Μονών Εικοσιφοινίσσης και Τιμίου Προδρόμου και της Μητροπόλεώς Σερρών 

σε ανταλλαγή με τα λείψανα του τσάρου Σαμουήλ

είναι απολύτως αντίθετη στο Διεθνές Δίκαιο 

και ως εκ τούτου άκυρη !

Β. Γιατί η Υπουργός Πολιτισμού που διαπραγματεύθηκε και υπέγραψε το ως άνω Memorandum of understanding έχει κακουργηματικές ποινικές ευθύνες καθώς 

και όσοι συνήργησαν στην υπόθεση, ηθικά και εν τοις πράγμασι, αφού παραιτείται Εθνικών δικαίων,

ήγουν, παραιτείται του δικαιώματος της κυριότητος επί υπερχιλίων Πολιτισμικών αγαθών, 

χειρογράφων, περγαμηνών, χρυσοβούλων, σιγιλίων, παλαιτύπων, κωδίκων, ευαγγελισταρίων, εικόνων, λειτουργικών σκευών, εκκλησιαστικών κειμηλίων , 

των οποίων η κυριότητα είναι κατοχυρωμένη 

με την Διεθνή Συνθήκη του Νειγύ και 

η Βουλγαρία έχει ρητή υποχρέωση 

για την επιστροφή των αρπαγέντων 

και λαφυραγωγηθέντων εν καιρώ πολέμου 

αυτών των χειρογράφων 

και κειμηλίων  ! 

Δεν πέρασαν δύο μήνες 

από την ημέρα που αναγκάστηκα να καταγγείλω 

δημοσίως όσους 

πολιτειακούς, πολιτικούς, εκκλησιαστικούς 

και δημοσιογραφικούς κύκλους

έσπευδαν με διαλέξεις, δηλώσεις, συνεντεύξεις 

να χαρακτηρίζουν τα αρπαγέντα από την Βουλγαρία συντονισμένες ενέργειες ενόπλων στρατιωτικών τμημάτων , μεσούντος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου ,

ως δήθεν κλαπέντων κειμηλίων και εγγράφων ! 

Και ιδέστε, 

η μεθόδευση κακουργηματικής τάξης 

από τους ίδιους αυτούς κύκλους 

πως κορυφώνεται με μιά επαίσχυντη συμφωνία 

μεταξύ των Υπουργών Ελλάδος / Βουλγαρίας  

με την οποία η Ελληνική πλευρά 

παραιτείται 

από τα τεκμήρια της Ελληνικής παρουσίας και δράσης των δεκαπέντε προηγουμένων αιώνων, 

από τα κειμήλια του Ελληνικού Πολιτισμού, της Ελληνικής γλώσσας, της Ρωμέικης τέχνης και του Πολιτισμού ! 

Δυό μόνον λέξεις για την 

Συνθήκη του Νεϊγύ 

(Traité de Neuilly-sur-Seine) 

που υπογράφηκε στις 27 Νοεμβρίου 1919 

μεταξύ των Συμμάχων και της Βουλγαρίας. 

Οι διατάξεις για την επιστροφή αντικειμένων 

και πολιτιστικών αγαθών βρίσκονται 

στο Μέρος VII (Επανορθώσεις), 

κυρίως στα άρθρα 125 και 126. 

«Άρθρο 125

Η Βουλγαρία αναλαμβάνει, πέραν των πληρωμών 

του άρθρου 121, να επιστρέψει, σύμφωνα με τη διαδικασία που θα καθορίσει η Διασυμμαχική Επιτροπή, αντικείμενα κάθε φύσεως και τίτλους που αφαιρέθηκαν, κατασχέθηκαν ή δεσμεύθηκαν στα κατεχόμενα εδάφη της Ελλάδας, της Ρουμανίας ή της Σερβίας, εφόσον μπορούν να εντοπιστούν στο βουλγαρικό έδαφος (εξαιρουμένου του ζωικού κεφαλαίου, που ρυθμίζεται από το άρθρο 127).

Οι κυβερνήσεις της Ελλάδας, της Ρουμανίας και του Βασιλείου των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων όφειλαν να υποβάλουν στην Επιτροπή, εντός τεσσάρων μηνών από την έναρξη ισχύος της Συνθήκης, καταλόγους των αντικειμένων και τίτλων που αποδεικνύουν ότι μεταφέρθηκαν από τα κατεχόμενα εδάφη και μπορούν να αναγνωριστούν στη Βουλγαρία, μαζί με κάθε πληροφορία για την ανεύρεσή τους.

Η βουλγαρική κυβέρνηση υποχρεούται 

να διευκολύνει με κάθε μέσο την ανεύρεση και, 

εντός τριών μηνών, να ψηφίσει νόμο που υποχρεώνει όλους τους Βούλγαρους υπηκόους να δηλώσουν τέτοια αντικείμενα που κατέχουν, επί ποινή μεταχείρισης ως αποδεκτών κλοπιμαίων.

Άρθρο 126

Η Βουλγαρία αναλαμβάνει να αναζητήσει και να επιστρέψει αμέσως στην Ελλάδα, τη Ρουμανία και το Βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων αντίστοιχα:

•  αρχεία και έγγραφα (records or archives),

•  οποιαδήποτε αντικείμενα αρχαιολογικού, ιστορικού ή καλλιτεχνικού ενδιαφέροντος

που αφαιρέθηκαν από τα εδάφη των χωρών αυτών κατά τον πόλεμο.

Τυχόν διαφορά ως προς την ιδιοκτησία τέτοιων αντικειμένων παραπέμπεται σε διαιτητή που ορίζεται από τη Διασυμμαχική Επιτροπή· η απόφασή του είναι οριστική.»

Το άρθρο 125 καλύπτει γενικά αφαιρεθέντα αντικείμενα και αξιόγραφα από τα κατεχόμενα εδάφη. Το άρθρο 126 είναι το ειδικότερο για πολιτιστικά αγαθά: αρχεία, αρχαιότητες, ιστορικά και καλλιτεχνικά αντικείμενα.

Treaty of Neuilly, Part VII.

Μετά τα ανωτέρω 

και όσα κρίσιμα θα προσθέσουμε 

τις επόμενες μέρες καθώς και με την ρητή δήλωση 

ότι η υπόθεση αυτή 

αφ’ ενός μεν 

θα κριθεί ως προς την νομιμότητά της 

σε σχέση με την συμμόρφωση κι υλοποίηση της ως προς το Διεθνές Δίκαιο, από την Βουλή των Ελλήνων που θα κληθεί να κυρώσει το ανοσιούργημα ,

και βεβαίως θα το απορρίψει,

αφ’ ετέρου δε ότι 

οι έχοντες την ευθύνη για την κατάρτιση , τις διαπραγματεύσεις και την υπογραφή αυτής , και οι ηθικοί αυτουργοί αυτής θα κληθούν να λογοδοτήσουν στα ποινικά δικαστήρια της χώρας!

Ας κρατήσουν οι χοροί ! 

Το μήνυμα προς 

τους ομόδοξους ορθοδόξους Βουλγάρους, 

τους εταίρους στην Ευρωπαϊκή Ένωση 

και τους συμμάχους στο ΝΑΤΟ

είναι σαφές , διαρκές , σίγουρο , απαιτητικό :

Επιστρέψτε όσα συλήσατε, 

όσα λαφυραγωγήσατε,

όσα αρπάξατε 

εν καιρώ πολέμου 

με στρατιωτικές ενέργειες 

με απειλή και χρήση βίας 

τα χειρόγραφα ήγουν και τα κειμήλια

που αποτελούν αναπόσπαστα κομμάτια 

της Ρωμέικης διαχρονίας ,

της Ελληνικής Γλώσσας και Πολιτισμού !

Από τούτη την αξίωση 

Ουδέποτε 

θα παραιτηθούμε ,

ασχέτως πισώπλατων ενεργειών 

από κάθε είδους παλιάτσων !

Παντελής Σαββίδης 

Αυτή η εν κρυπτώ συμφωνία του Μητσοτάκη με τη βουλγαρική κυβέρνηση για τα οστά του Σαμουήλ είναι άλλη μία πράξη της κυβέρνησης που δείχνει το ήθος και το ύφος της, όπως αυτά εκδηλώνονται καθημερινά και μέσα από τις δημόσιες εμφανίσεις του Άδωνη Γεωργιάδη.

Προσέξτε τη λογική: οι Βούλγαροι επιθυμούν διακαώς να αποκτήσουν τα οστά του Σαμουήλ, τον οποίο θεωρούν τσάρο τους. Και στην ελληνική ιστορική αφήγηση ο Σαμουήλ αναφέρεται ως Βούλγαρος τσάρος, αν και η οικογενειακή καταγωγή του παραμένει αντικείμενο συζήτησης, με αναφορές και σε αρμενική προέλευση. 

Τον Σαμουήλ διεκδικούν και τα Σκόπια λέγοντας ότι δημιούργησε το πρώτο "μακεδονικό" κράτος. (Ο Αλέξανδρος τι έκανε;)

Ο Μουτσόπουλος, που ανακάλυψε στον Άγιο Αχίλλειο των Πρεσπών τα οστά που απέδωσε στον Σαμουήλ, εισηγούνταν στην πολιτεία να τα ανταλλάξει η Ελλάδα με τα εκατοντάδες χειρόγραφα και κειμήλια που οι Βούλγαροι έκλεψαν από τις μονές και τις εκκλησίες της Δράμας, των Σερρών και της Ξάνθης.

Οι διαπραγματεύσεις γίνονταν εδώ και καιρό, αλλά δεν είχαν αποτέλεσμα, καθώς η βουλγαρική πλευρά ζητούσε το μείζον, προσφέροντας ελάχιστα.

Ώσπου ήρθε η κυβέρνηση Μητσοτάκη και προχώρησε σε συμφωνία για την παράδοση των οστών έναντι της επιστροφής 48 κειμηλίων. Κι όμως, σύμφωνα με τον Μητροπολίτη Δράμας, μόνο από τη Μονή Εικοσιφοίνισσας είχαν κλαπεί 800 ιερά κειμήλια και 430 χειρόγραφα.

Η επιστροφή των 48 κειμηλίων παρουσιάζεται ως η πρώτη φάση μιας διαδικασίας που θα συνεχιστεί. Θα ακολουθήσουν, μας διαβεβαιώνουν, νέες διαπραγματεύσεις για να πάρουμε και τα υπόλοιπα.

Ελπίζω ο Μητσοτάκης να περνά εμάς για αφελείς. Διότι, αν πιστεύει ο ίδιος ότι έτσι θα εξασφαλίσει την επιστροφή των υπόλοιπων θησαυρών, τότε το πρόβλημα είναι τεράστιο: αφελής θα ήταν ο ίδιος ο πρωθυπουργός.

Αν οι Βούλγαροι πάρουν τα οστά, τα οποία επιθυμούν διακαώς, ποιο κίνητρο θα έχουν να συνεχίσουν τις διαπραγματεύσεις; Και πόσο περισσότερο θα δυσκολέψει η διεκδίκηση, αν αλλάξουν οι κυβερνήσεις στις δύο χώρες; Όταν παραδίδεις το μείζον που σου ζητούν, χωρίς να έχεις εξασφαλίσει συγκεκριμένες και δεσμευτικές ανταποδόσεις, αποδυναμώνεις ο ίδιος τη διαπραγματευτική σου θέση.

Άλλη μία συμφωνία στα πρότυπα εκείνης του Τσίπρα για το Μακεδονικό. Εκεί στην Αθήνα, χωρίς συνείδηση του ιστορικού βάρους της χώρας, παραχωρούν με την παραμικρή πίεση ιστορία, πολιτισμό και δικαιώματα.

Δεν ενημέρωσαν ούτε τον Μητροπολίτη Δράμας, από τη μητρόπολη του οποίου εκλάπησαν οι θησαυροί. Μήπως επειδή γνώριζαν ότι θα αντιδρούσε; Ο αποκλεισμός του από τις διαβουλεύσεις ενισχύει τα ερωτήματα για τον τρόπο με τον οποίο προετοιμάστηκε αυτή η συμφωνία.

Θέλω να πιστεύω πως δεν θα δούμε και τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του Μητσοτάκη.

ΠΗΓΗ: https://www.facebook.com/share/p/1CPVjcWarV/

https://www.facebook.com/share/1C5YYV7a23/

https://www.facebook.com/share/1YH4UMojwy/

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com