Παράνομη εισβολή των μεταναστών σε "Ισπανικό" έδαφος

Του Κώστα Κουτσουρέλη

To 75% των νεοαφιχθέντων στη Θέουτα έχει ήδη "επιστρέψει", λένε οι Ισπανοί ιθύνοντες. Πολλές απορίες... "Επιστρέψει" για ποιον λόγο, έχει ταβάνι τελικά η "αλληλεγγύη" που ο Σάντσεθ και το κόμμα του τάζουν urbi et orbi; Έπαψε να ισχύει πια εκείνο το «κανείς άνθρωπος δεν είναι παράνομος»;

 Ή μήπως του αρκούν αυτοί οι 1.200.000 άνθρωποι που έγραψε άρον άρον στα δημοτολόγια για να συλλέξει, τι άλλο, ψηφαλάκια; Εν πάση περιπτώσει, πώς ακριβώς "επέστρεψαν", ξέρουμε; Αυτοί που ήρθαν κολυμπώντας, ξανάπεσαν στη θάλασσα; Έφυγαν οικειοθελώς; Μήπως "επαναπροωθήθηκαν" όχι και τόσο ευγενικά από τον ισπανικό στρατό και την Guardia Civil; 

Οι 50-τόσοι που έχασαν τη ζωή τους μέχρι τώρα, πώς την έχασαν; Ασκήθηκε άραγε και ευρωπαϊκή πίεση στο Μαρόκκο (λέγε με κυρώσεις και απειλές) για να τους ξαναδεχτεί; Και ήταν τάχατες όλοι τους Μαροκκάνοι, ελήφθη μέριμνα για να παλιννοστήσουν οι υπόλοιποι αξιοπρεπώς; 

Αν όντως οι εισερχόμενοι ήταν όντως υποκινούμενοι από ξένες κυβερνήσεις, μήπως αυτό έχει ξαναγίνει και αλλού;  

Μήπως γίνεται επί μονίμου βάσεως, αλλά σε δόσεις μικρότερες σε όλο το μεσογειακό μέτωπο; Θα θελήσει επιτέλους η Μαδρίτη να συμπαρασταθεί στις προσπάθειες άλλων χωρών να περιορίσουν το πρόβλημα ή η κυβέρνησή του Σάντσεθ θα συνεχίσει να τορπιλίζει στις Βρυξέλλες κάθε σχετική πρόταση; Ότι οι αγαπημένοι φίλοι του, οι Τούρκοι, στέλνουν εδώ και χρόνια στην Ελλάδα με κάθε μέσο μετανάστες, θα καταδεχτεί τώρα να το λάβει υπ' όψιν του; 

Ρητορικά τα ερωτήματα βεβαίως. Οι μόνοι γνήσιοι σαντσεθικοί τώρα πια μού φαίνεται ότι είναι οι του Αριστερού Κόμματος στο Βερολίνο. Ζήτησαν, συνεπέστατα, να φέρουν κάμποσες χιλιάδες "πρόσφυγες" από τη Θέουτα στη Γερμανία.

Του Ανδρέα Ζοκ*

Υπάρχουν πολλά σχόλια σχετικά με την παράνομη εισβολή των μεταναστών στην Ceuta, και όπως πάντα, υπάρχει μεγάλη σύγχυση και άγνοια.

Τρεις παρατηρήσεις.

1) Πρώτον, η Ceuta βρίσκεται στην αφρικανική ήπειρο, οπότε για να φτάσουν σε περιοχή της ευρωπαϊκής ηπείρου, πρέπει να διασχίσουν τη Μεσόγειο. Είτε το κάνουν είτε όχι, είναι μια πολιτική και νομική απόφαση, όχι αυτόματη απόφαση της εισβολής.

2) Δεύτερον, η Ceuta έχει ένα ειδικό καθεστώς, που σημαίνει ότι όποιος ξεκινά από εκεί για να πάρει πλοίο ή αεροπλάνο πρέπει να περάσει από έλεγχο και πρέπει να είναι εντάξει. Στη Ceuta, η συνθήκη Σένγκεν δεν ισχύει.

3) Τρίτον, πολλοί αναφέρουν μια πρόσφατη απόφαση της ιταλικής κυβέρνησης ή νομίζω το ίδιο έγινε και στην Ισπανία να "δωθεί υπηκοότητα" σε 500.000 ξένους που εισήλθαν παράνομα. Ό,τι κι αν σκέφτεστε για αυτήν την απόφαση, πρέπει να είναι σαφές ότι δεν ήταν μια απόφαση υπηκοότητας, όπως έγραψαν πολλοί, αλλά η απόφαση για απόδοση άδειας ενός έτους κατοικίας και εργασίας. Οι άδειες εκδόθηκαν σε άτομα που έχουν εργαστεί στην Ιταλία για χρόνια, χωρίς κανένα ποινικό μητρώο. Ο σκοπός, όπως πάντα, είναι να σταματήσουν την παράνομη εργασία ώστε να φορολογηθούν.

Ηθικό συμπέρασμα. 

Το ζήτημα της μετανάστευσης είναι αρκετά μπερδεμένο και δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με εύκολες πολιτικές.

ΙΣΡΑΗΛ ΚΑΙ ΜΑΡΟКО ΚΑΤΑ ΙΣΠΑΝΙΑΣ

Ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε (Israel) στο Ynet τον Απρίλιο 2026 ήδη έδειξε τα συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών, Μαρόκου και Ισραήλ στη Ισπανία. Ο τίτλος ήταν: "The Abraham Accords are coming to the Strait: how Israel can help Morocco reclaim its North".

 Σύμφωνα με μια ανάλυση από τον Μαρоκινό πολιτικό ειδικό Αμιν Αγιούμπ, το Ισραήλ θα πρέπει να επωφεληθεί από τη συνεχή στρατηγική συνεργασία του με τη Μαρόκο - που γεννήθηκε εντός του πλαίσου των Abraham Accords - για να υποστηρίξει την ιστορική δήλωση της Ραμπατ για τις ισπανικές αποικίες της Ceuta και της Melilla.

 Η ανάλυση δείξε πώς οι πρόσφατες εντάσεις μεταξύ Ισπανίας και του Τραμπ που σχετίζονται με τη δαπάνη του ΝΑΤΟ, τις στρατιωτικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ εναντίον του Ιράν και την ευρύτερη πολιτική άμυνα - έδωσαν στο Μαρόκο την ευκαιρία να αναβαθμίσει τη διπλωματική του πίεση σε αυτές τις δύο περιοχές που βρίσκονται στην Αφρική και τις διεκδικεί. 

Επίσης, οριζόταν ότι το Ισραήλ θα μπορούσε να επωφεληθεί από την επιρροή του στη Βοστώνη για να ενδυναμώσει την θέση του Μαρόκου, ενώ επισημαίνει τι ο συγγραφέας την  αντιφατική στάση των Ισπανών καθώς κάνουν κριτική στις ισραηλινές πολιτικές εναντίον της Παλαιστίνης, ενώ διατηρούν τον έλεγχο πάνω στη Ceuta και Melilla.

Via Letter from Moscow 

*Σε ελεύθερη μετάφραση 

ΠΗΓΗ: https://www.facebook.com/share/p/1F4pbRRyJd/

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com