Φροντίδα για τον άνθρωπο και με κάθε λεπτομέρεια τα πτηνά του ουρανού.

Παπα - Κώστας Λαγός 

Στη σημερινή περικοπή, ο Κύριος μας λέει πως ο Θεός φροντίζει με κάθε λεπτομέρεια τα πτηνά του ουρανού και τα τρέφει ενώ ντύνει τα αγριολούλουδα με ενδύματα πιο εντυπωσιακά και από εκείνα που φόρεσε ο Σολομών. 

Όμως είναι πράγματι έτσι; Πολλά πουλιά κοιμούνται νηστικά ή πεθαίνουν στην αναζήτηση τροφής και τελικά τα αγριολούλουδα όσο όμορφα κι αν είναι, δεν συγκρίνονται με τα βασιλικά άμφια του Σολομώντα. Άρα τι μας λέει ο Χριστός; Μας κοροϊδεύει; Υπερβάλλει; Ίσως είχε μια ποιητική έξαρση; 

Τίποτα απ' όλα αυτά. Ο Χριστός μας καλεί να δούμε τη φύση με τρόπο μυστικό. Να καταλάβουμε πως κάθε τι στη φύση, ζώο, έντομο, πτηνό, ψάρι, φυτό, έχει μια ιδιαίτερη αξία και μια ιδιαίτερη θέση στη δημιουργία. Μας καλεί ακόμα να δούμε όλη τη φύση, τα πιο ταπεινά της στοιχεία εν Θεώ. Όπως ακριβώς την έβλεπε ο Αδάμ στον Παράδεισο. 

Και εδώ ερχόμαστε στο "οὐ δύνασθε Θεῷ δουλεύειν καὶ μαμωνᾷ." Διότι ή θα δούμε τη φύση εν Θεώ και θα θαυμάσουμε τη δημιουργία, θα διδαχθούμε από αυτή αλλά και θα βρούμε την παρουσία του Θεού σε αυτή ή θα τη δούμε μέσα από τον μαμωνά. Δηλαδή ως κάτι που μπορούμε να σκοτώνουμε για τη ψυχαγωγία μας, να καταστρέφουμε για το κέρδος μας, να ρυπαίνουμε καταναλώνοντας. 

Και το ίδιο γίνεται και με τους ανθρώπους. Είναι για εμάς εικόνες του Θεού ή είναι θυσίες προς τον μαμωνά. Αγαπούμε ή μισούμε κάποιον επειδή είναι πλούσιος και τον ζηλεύουμε ή προσδοκούμε κάποιο κέρδος από αυτόν; Απορρίπτουμε κάποιον φτωχό επειδή δεν έχουμε να κερδίσουμε κάτι; Ή τους βλέπουμε σαν δημιουργίες του Θεού, σαν εικόνες Του, με όλα τα ελαττώματα και τα προτερήματα που έχουν; 

Βλέπουμε πως ο μαμωνάς δεν μας παγιδεύει μόνο με το τυφλό κυνήγι του χρήματος και με τον πλούτο. Και οι παγίδες του είναι πολλές και πονηρές. Και δεν υπάρχει άλλος τρόπος να αποφύγουμε αυτές τις παγίδες παρά μόνο στρεφόμενοι σε Αυτόν που τις νίκησε. Στον Κύριό μας, τον Χριστό.

Μας υπενθυμίζει ο Δημήτρης Μπαλτάς 

"Είναι αλήθεια ότι στην Εκκλησία πάντοτε κηρύττουν  το έλεος, τη φροντίδα για τους φτωχούς και την ελεημοσύνη. [...] από τις τύψεις της συνείδησης [ο χριστιανός] απαλλάσσεται συνήθως με την εύκολη, άκαρδη σκέψη ότι «δεν είναι δυνατόν να βοηθήσεις τους πάντες».

 Μπορεί δικαίως να θεωρηθεί πραγματικό σκάνδαλο για τον χριστιανικό κόσμο το ότι, σε αντίθεση με αυτή την διαδεδομένη αδιαφορία για το πεπρωμένο των μειονεκτούντων, η αυθεντική φροντίδα γι' αυτούς γίνεται συχνά προνόμιο ανθρώπων μη πιστών και αντιπάλων του χριστιανισμού. Όπως σωστά παρατήρησε ο Ν. Α. Μπερντιάγιεφ, η επιτυχία και η ελκυστική δύναμη των ιδεών του αθεϊστικού σοσιαλισμού και της πιο ακραίας μορφής του ‒ του υλιστικού κομμουνισμού ‒ καθορίστηκε πρωτίστως από τις ιστορικές αμαρτίες του χριστιανικού κόσμου, από την αδιαφορία του για τις κοινωνικές ανάγκες. Και ο σοσιαλιστής και ο κομμουνιστής εκμεταλλεύονται αυτή την κατάσταση για να αποδείξουν ότι το χριστιανικό κήρυγμα της ταπεινοφροσύνης, της υπομονής και της αδιαφορίας για τα επίγεια αγαθά χρησιμεύει μόνο ως σκοπός για να κρατήσει τους φτωχούς μακριά από την επιδίωξή τους για μια αξιοπρεπή ανθρώπινη ύπαρξη και να προστατεύσει τον αναίσχυντο εγωισμό των τάξεων που κατέχουν [πλούτο και προνόμια]. Και προς ντροπή του χριστιανικού κόσμου, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι αυτός ο ισχυρισμός περιέχει μια δόση αναμφισβήτητης αλήθειας: 

Άνθρωποι που θεωρούν τους εαυτούς τους χριστιανούς ‒ ιερείς της Εκκλησίας και λαϊκοί ‒ πράγματι συχνά βλάσφημα χρησιμοποιούσαν τις ιερές διδασκαλίες της χριστιανικής πίστης για να προστατεύσουν τα προνόμια των εχόντων και να εμποδίσουν τη βελτίωση της ζωής των αναγκεμένων".

(Σεμυόν Φρανκ, "Το πρόβλημα του χριστιανικού σοσιαλισμού", περ. Путь 60, 1939)

[η μετάφραση δική μου]

ΠΗΓΗ:https://tragoudiglarou.blogspot.com/2026/06/o_01728869120.html

https://www.facebook.com/share/1ALBm2JzbZ/

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com