Ελληνικοί Ιούληδες

Ελληνικοί Ιούληδες

• Ιουλιανά 1965, Κύπρος-Μεταπολίτευση 1974, «Βρώμικο ‘89», Δημοψήφισμα 2015

• Φέτος έχουμε το Πόρτο Γκρέκο και την Ελλάδα-κόμβο 

• Και προεκλογικό σεργιάνι των κομμάτων προς άγραν ψήφων με ψεύτικες υποσχέσεις

 • Ο Τόπος έχει ανάγκη από ένα πρωτότυπο, γνήσιο κίνημα για έναν άλλο ορίζοντα της χώρας και της κοινωνίας

Ελληνικοί Ιούληδες

Ο Ιούλιος είναι ο έβδομος μήνας του έτους, η «καρδιά» του καλοκαιριού. Το όνομά του το οφείλει στον Ιούλιο Καίσαρα, και οι Έλληνες ποιητές τον τίμησαν με πολλούς προσδιορισμούς. 

Ελύτης: 

«Ιούλιος. Α, νάρθει η ώρα που θα δαγκώνεις το περγαμόντο και που ύστερα θα πίνεις δροσερό νερό». 

Ρίτσος: 

«Α, υπέροχες νύχτες του Ιουλίου με τα μαντολίνα των τζιτζικιών και των γρύλων».

Βάρναλης:

 «Ήτανε μήνας Αλωνάρης, ντάλα μεσημέρι, που ξεφαντώνανε στα κλώνια ασίγαστα τζιτζίκια, στη θάλασσα των αμπελιών μελώναν τα σταφύλια».

 Καρούζος: 

«Αλλόφρονας Ιούλιος. Ο γενέθλιός μου μήνας στα θολερά λιοπύρια του Καρκίνου». 

Για να μην αναφέρουμε τόσα τραγούδια… το καλοκαιράκι, με σλίπινγκ μπαγκ και με καρπούζι, βουτάω βαθιά κ.ο.κ.
Ο Ιούλιος όμως μας συνήθισε να είναι και μήνας μεγάλων εντάσεων, μοιραίων γεγονότων, ή και λαϊκής ανάτασης και προσδοκιών – ακόμα κι αν αυτές ματαιώνονταν, ή ξανάδιναν ζωή στον ριζοσπαστισμό:

– Ιουλιανά 1965: ένας μήνας κινητοποιήσεων ενάντια στο βασιλικό πραξικόπημα και την «Αποστασία».
– Ιούλιος 1974: χουντικό πραξικόπημα στην Κύπρο (σχέδιο της CIA) και τουρκική εισβολή, προδοσία, καμία ελληνική αντίδραση. Πτώση της δικτατορίας, κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας υπό Κ. Καραμανλή, Μεταπολίτευση.
– Ιούλιος 1989: κυβέρνηση Ν.Δ.-Συνασπισμού (ΚΚΕ-ΕΑΡ), παγκόσμια πρωτοτυπία για να γίνει η «κάθαρση» και παραπομπή Ανδρέα Παπανδρέου και 4 υπουργών στο ειδικό δικαστήριο.
– Ιούλιος 2015: δημοψήφισμα και συντριπτικό ΟΧΙ του λαού στα τελεσίγραφα της Ευρωκρατίας· 24 ώρες μετά, σε συμβούλιο αρχηγών όλων των κομμάτων, ανατρέπεται η ετυμηγορία του λαού και ανοίγει ο δρόμος για το 3ο μνημόνιο.

Ο φετινός Ιούλιος είναι καυτός. Φέρει όλα τα σημάδια των ελληνικών καλοκαιριών, με ιδιαίτερη ένταση: φωτιές σε δάση, πυρκαγιές σε εργοστάσια, πνιγμοί παιδιών σε πισίνες, ακρίβεια και περιορισμός των όποιων διακοπών, αποκλεισμός των λαϊκών στρωμάτων από τις παραλίες (ακριβή είσοδος, πανάκριβες ξαπλώστρες, ακτοπλοϊκά εισιτήρια στα ύψη). Πολλοί κάτοικοι της χώρας αναπνέουν τοξικά από τα υλικά που καίγονται, μποτιλιαρίσματα σε εθνικές οδούς και λιμάνια – το τρένο δεν υπάρχει πλέον σαν μέσον στην Ελλάδα.

Ιδιαίτερη ένταση, επειδή έχουμε τις ανατινάξεις μηχανημάτων στα λιγνιτωρυχεία της Δυτικής Μακεδονίας και μια επιτάχυνση της «μετάβασης» στην Ελλάδα-Κόμβο· επειδή ξαναρίχνεται στο πολιτικό σκηνικό ένας ακόμα γύρος «πολέμου ενάντια στην τρομοκρατία» με αφορμή την εγκληματική ενέργεια με γκαζάκια στη Θεσσαλονίκη και την ανάσυρση της υπόθεσης Μαρφίν· επειδή γίνονται ασκήσεις σε ζωντανό στόχο με επιτυχία στο Άργος (σφαίρες στο κεφάλι του 20χρονου) · επειδή συνεχίζεται εντατικά το κτίσιμο του εξαμβλώματος (ουρανοξύστης) στη «Ριβιέρα», και τα άλλα έργα καζινοποίησης της περιοχής· επειδή παίρνονται αποφάσεις σε επίπεδο ΝΑΤΟ που ποδοπατούν κάθε έννοια κυριαρχίας της χώρας, αγνοούν την κατοχή της Κύπρου και ανακηρύσσουν πανηγυρικά την Τουρκία ως θεματοφύλακα και ακρογωνιαίο λίθο της νέας «μεγάλης βιομηχανικής στρατιωτικής επανάστασης», όπως είπε ο κ. Ρούτε.

Όμως ετούτος ο Ιούλης είναι και προεκλογικός. Όλοι προετοιμάζονται πυρετωδώς. Οι πολιτικοί συνδυάζουν ολιγοήμερες αποδράσεις με προεκλογικές δραστηριότητες. Το ρεζίλεμα-διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ αγγίζει τα όρια του φαιδρού. 

Η παρούσα ελληνική Βουλή κατέχει 2 ρεκόρ: 

Πρώτη σε αριθμό υποδίκων βουλευτών και υπουργών από την κυβερνητική παράταξη (δεν έχει ξαναγίνει), πρώτη και σε «ανεξαρτητοποιημένους» βουλευτές, δηλαδή βουλευτές που ψάχνουν μεταγραφή. Το καλοκαίρι (και ο Ιούλιος) προετοιμάζει το τοπίο των πολιτικών εξελίξεων με ένα διπλό μασάζ:

 Πρώτον, «να τελειώνουμε τη δουλειά», όπως είπε ο Ερντογάν (για το Αιγαίο), και μεθοδεύει η ομάδα Κίμπερλυ-Μπάρακ (πρέσβεις σε Αθήνα και Άγκυρα αντίστοιχα). Αυτό είναι το ένα μασάζ. Το Αιγαίο ήδη έχει αλλάξει πολύ… 

Το δεύτερο μασάζ αφορά να συνηθίσει η κοινωνία πως πάμε σε κυβερνήσεις συνεργασίας. Τα διλήμματα θα είναι κυρίως δύο: σταθερότητα και ασφάλεια ή χάος και αναρχία (Ν.Δ.) – ακυβερνησία ή συνεργασία βασικών συστημικών δυνάμεων πάνω σε καίρια ζητήματα. Για το δεύτερο, ο Τσίπρας, ο ΓΑΠ, ο Γαβρόγλου και άλλοι παράγοντες κάνουν δωράκια, όπως η αποδοχή της κατάργησης του άρθρου 16 του Συντάγματος. Έπονται κι άλλα «τεύχη» συναίνεσης. Επί της ουσίας, από το μεταπρατικό μπλοκ τίθεται θέμα αναδιευθετήσεων και ανακατανομής των μοιρασιών, σπάζοντας το «μονοπώλιο» που έχει επιβάλλει ο Μητσοτάκης.

Ο Τόπος, η Χώρα, η Κοινωνία βουλιάζουν και σαπίζουν όσο δεν εμφανίζονται σχέδια και αντισώματα της ανάγκης ενός εκ βάθρων εκδημοκρατισμού σε όλους τους τομείς, και μια στήριξη του Δημόσιου συμφέροντος και δημόσιου πλούτου σε όλες τις εκδοχές του – σε αντίθεση με την κονιορτοποίηση και διάλυση που επιβάλλει το μεταπρατικό εξαρτημένο μοντέλο.

Ο Τόπος έχει ανάγκη από ένα πρωτότυπο, γνήσιο (όχι αρχηγικό και προσωποκεντρικό/ιδιωτικό) εγχείρημα-κίνημα-δέσμευση-αγώνα, για έναν άλλο ορίζοντα της χώρας και της κοινωνίας. Κι αυτό δεν είναι υπόθεση εκλογικών ποσοστών και προεκλογικών τσαλιμιών.

Ο ποιητής Καρούζος τελειώνει το ποίημά του «Αλλόφρονας Ιούλιος» λέγοντας: «Την καλησπέρα μου στα Ιδανικά σας». Το ζήτημα σήμερα είναι αν έχουμε –και ποια– ιδανικά. Πεποιθήσεις και νόημα για ζωή και αγώνα. Ας σκεφτούμε σοβαρά επ’ αυτού!

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com