Του Παντελή Σαββίδη
Το τι συνέβη με τους Patriot είναι γνωστό. Οι Αμερικανοί ήταν εκείνοι που ζήτησαν την τοποθέτησή τους στην Κάρπαθο και το Διδυμότειχο, για λόγους που έχουν να κάνουν με τον πόλεμο στο Ιράν.
Οι Αμερικανοί, επίσης, ζήτησαν την αποστολή του «Κίμων» και μιας ακόμη φρεγάτας στην Ανατολική Μεσόγειο, καθώς και των F-16 στην Κύπρο.
Δεν θα έπρεπε να τα στείλει η ελληνική κυβέρνηση; Αυτό είναι το ερώτημα.
Δεν μπορούσε να κάνει διαφορετικά.
Μπορούσε, όμως, να μην κοροϊδεύει την ελληνική κοινή γνώμη, ισχυριζόμενη ότι με δική της απόφαση —και παρά την αντίδραση της Τουρκίας, η οποία πράγματι αντέδρασε— έστειλε τα οπλικά συστήματα στα νησιά και στην Κύπρο.
Αυτήν την άθλια κυβερνητική προπαγάνδα δεν ανέχεται η ελληνική κοινωνία.
Η Τουρκία, πράγματι, αντέδρασε έντονα τότε. Αλλά το ΝΑΤΟ δεν την άκουσε. Μάλιστα, σύμφωνα με πηγή που είναι σε θέση να γνωρίζει, ο Τούρκος απεσταλμένος που πήγε να διαμαρτυρηθεί στο ΝΑΤΟ εξεδιώχθη.
Οι μέρες περνούσαν, τα συστήματα λειτουργούσαν, και δεν γνωρίζουμε αν και τι προσέφεραν στους Αμερικανούς και στο Ισραήλ. Σίγουρα, όμως, όλο αυτό το διάστημα η Τουρκία πίεζε. Πίεζε και, τώρα που η ένταση χαλάρωσε και πρόκειται να φιλοξενήσει και τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ, κατάφερε —φαίνεται— να πείσει τους Αμερικανούς να ζητήσουν από την Ελλάδα την απόσυρσή τους και από την Κάρπαθο και από την Κύπρο.
Τι θα μπορούσε να κάνει η κυβέρνηση, θα αναρωτηθείτε. Αυτή η κυβέρνηση; Τίποτε. Ούτε και όσες προηγήθηκαν. Αν θα μπορούσε να κάνει κάτι σε μια τέτοια περίπτωση, και με διεθνείς ισορροπίες που θα την ευνοούσαν, θα ήταν ίσως μια κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου.
Σύμφωνα με όσα μεταδίδει ο ιρανολόγος Αλέξης Λεκάκης, οι Φρουροί της Επανάστασης απείλησαν πως αν συνεχισθούν οι αμερικανοισραηλινές επιχειρήσεις τότε το Ιράν θα ανοίξει έναν πιο έντονο περιφερειακό πόλεμο. Και δεδομένου ότι στον πόλεμο που διεξήχθη μέχρι τώτα, το Ιράν χτύπησε τις βάσεις των αμερικανών και εγκαταστάσεις σε γειτονικές του χώρες, ο αναλυτής εκτιμά πως σε μια διεύρυνση του πολεμικού μετώπου η Κύπρος, λόγω βάσεων, θα αποτελέσει στόχο. Που είναι η Ελλάδα σε αυτήν την περίπτωση;
Η Ελλάδα, από πλευράς διπλωματικών ερεισμάτων και αυτόνομων στρατιωτικών δυνατοτήτων, είναι εξαρτημένη. Δεν μπορεί να αμφισβητηθεί ο προσανατολισμός της χώρας. Η πολιτική όλων των κομμάτων για την αντιμετώπιση της Τουρκίας είναι η αμυντική στήριξη στο ΝΑΤΟ και στους Αμερικανούς, και η οικονομική και πολιτική στήριξη στην Ε.Ε. Όποιος θέλει να δει την πραγματικότητα, αυτή είναι.
Δυστυχώς, μέσα σε αυτό το στενό πλαίσιο αναγκαστικά κινείται η χώρα, η οποία αντιμετωπίζει υπαρξιακά προβλήματα.
Σε μια σχετικά πρόσφατη συνάντησή μου με πρώην πρωθυπουργό, τον άκουσα να λέει πως τα βασικά ζητήματα που αφορούν τη χώρα αποφασίζονται στην Ουάσιγκτον και στις Βρυξέλλες.
«Τι κάνει, τότε, ένας πρωθυπουργός;» του λέω.
Μπορεί να βάλει μια ενσυναίσθηση στην πολιτική του. Μπορεί να ακολουθήσει ή να μην ακολουθήσει μια περισσότερο ή λιγότερο κοινωνική πολιτική.
Γι’ αυτό μην πιστεύετε τους μύθους περί αναντικατάστατων. Θα μπορούσε κάποιος να μην είναι αναντικατάστατος, αλλά να διαθέτει ορισμένες ικανότητες, αν κατάφερνε να αξιοποιήσει τις διεθνείς συγκυρίες προς όφελος της χώρας. Αν, για παράδειγμα, ο κ. Μητσοτάκης κατάφερνε —παρά την αντίδραση της Τουρκίας— να διατηρήσει τα αεροπλάνα και τη φρεγάτα στην Κύπρο ως ευρωπαϊκή αποστολή, διότι υπάρχει και το οικονομικό πρόβλημα, θα του το αναγνωρίζαμε.
Αλλά ο κ. Μητσοτάκης και η κυβέρνησή του προσπάθησαν τότε, με τις αποστολές, να μας πουν πως κινήθηκαν αυτόνομα για το εθνικό συμφέρον. Τώρα μας λένε πως «η αποστολή εξετελέσθη». Ποια αποστολή εξετελέσθη; Και στις δύο περιπτώσεις έχουμε αμερικανικές υπαγορεύσεις.
Μάλιστα, έχουν κινητοποιήσει και «ειδικούς» για να μας πείσουν πως οι Patriot στην Κάρπαθο κινδύνευαν από τα τουρκικά drones. Όπου και να τοποθετηθούν οι Patriot —οι οποίοι κατασκευάστηκαν πριν από την εποχή των drones— θα κινδυνεύουν. Αλλού λιγότερο, αλλού περισσότερο.
Στην Κάρπαθο, όμως, θα μπορούσαν να έχουν μια αποστολή που δεν θα μπορούσαν να εκτελέσουν από την Αθήνα. Θα κάλυπταν έναν χώρο που αμφισβητεί η Τουρκία και στον οποίο γίνονται οι περισσότερες και πιο έντονες αερομαχίες. Όχι, βέβαια, σε περίοδο ειρήνης, αλλά σε περίοδο έντασης. Διότι, σε περίοδο ειρήνης, ο εγκλωβισμός ενός αεροπλάνου από τους Patriot θεωρείται πολύ σοβαρό γεγονός.
Το ερώτημα, επομένως, είναι τι θέλουμε να προστατεύσουμε με τους Patriot.
Νομίζω πως οι λόγοι για τη μεταφορά τους και την επιστροφή τους έγιναν σαφείς.
Σε ένα τέτοιο πλαίσιο πολιτικών δυνατοτήτων της χώρας, και με γνωστές τις δυνατότητες τόσο του πρωθυπουργού όσο και των ηγετών της αντιπολίτευσης, έχει νόημα να τίθεται το ερώτημα: τι θα μπορούσε να κάνει μια γιατρός ως πολιτικός;
Γιατί, οι άλλοι τι μπορούν να κάνουν;
Η γιατρός, τουλάχιστον, έχει μια εκδηλωμένη κοινωνική ευαισθησία και μια επιμονή στην ορθή λειτουργία των θεσμών. Μπορεί κάτι να αλλάξει, σύμφωνα πάντα με τα περιθώρια πολιτικής που έχει ο Έλληνας πρωθυπουργός.
Από τη σημερινή κυβέρνηση τι είδαμε; Είδαμε έναν εκμαυλισμό της κοινωνίας και μια αύξηση της διαφθοράς με γεωμετρική πρόοδο.
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.