Η Γιουροβίζιον, τα ΜΜΕ και η πολιτική του θεάματος

Ζηνοβία Σαπουνά

Για δεύτερη συνεχή χρονιά το κράτος του Ισραήλ κατέλαβε τη δεύτερη θέση στη Γιουροβίζιον, χωρίς να προκαλέσει ιδιαίτερη έκπληξη ούτε στο ακροατήριο του διαγωνισμού μουσικής, ούτε στο διεθνές κοινό.

Το μήνυμα που εκπέμπεται είναι σαφές: 

το Ισραήλ έχει τη δύναμη να εξαφανίζει έναν λαό στη Γάζα, να βρίσκεται στο επίκεντρο διαρκών γεωπολιτικών συγκρούσεων με τελευταία την επίθεση στο Ιράν και, ταυτόχρονα, να συμμετέχει κανονικά στο μεγαλύτερο τηλεοπτικό μουσικό θέαμα της Ευρώπης (και όχι μόνον…) σαν να μην συμβαίνει τίποτα.

Από την εποχή των ελληνικών και ρωμαϊκών παραστάσεων στα θέατρα και στις παλαίστρες έως τις σύγχρονες τηλεοπτικές υπερπαραγωγές, τα δημόσια θεάματα υπήρξαν πάντοτε πεδίο πολιτικής, οικονομικής και ιδεολογικής επιρροής.

Οι άνθρωποι που τα παρακολουθούσαν και τα παρακολουθούν, δηλαδή τα ακροατήρια δεν αντιμετωπίζονται απλώς ως θεατές, αλλά ως αγορές καταναλωτικές, πολιτισμικές και πολιτικές.

Ειδικότερα σήμερα, η διαχείριση του ακροατηρίου ως αγοράς προσδιορίζεται από τη βιομηχανία των ΜΜΕ, από όσους ελέγχουν τα μέσα ενημέρωσης και από όσους χρηματοδοτούν τα θεάματα (χορηγοί, εταιρίες, οικονομικοί κολοσσοί).

Αυτοί έχουν το καρπούζι, αυτοί και το μαχαίρι.

Έτσι, αντιμετωπίζουν το ακροατήριο των ΜΜΕ, μέσω των οποίων προβάλλουν το εμπόρευμά τους, ως μάζα.

Τι σημαίνει, όμως, ένα ακροατήριο να εκλαμβάνεται ως μάζα;

Σημαίνει ότι είναι παθητικό επειδή δυσκολεύεται να συγκροτήσει συλλογική δράση. Το μόνο που κάνει είναι να συμμετέχει μέσω τηλε-ψηφοφοριών και να αλληλλεπιδρά στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης χωρίς να μπορεί να συγκροτήσει συλλογική πολιτική στάση.

Μάνος Δανέζης: «Yπενθύμιση Eθνικών Eυθυνών»

Μάνος Δανέζης

Επειδή πολλοί με ρωτάτε σε μηνύματα σας, κάποιες φορές με «ειρωνικά» υπονοούμενα, γιατί δεν αναφέρομαι αυτές τις ημέρες κρίσης σε τρέχοντα επεισόδια της κρίσης στο Αιγαίου, θέλω να σημειώσω τα επόμενα: 

Με τα Εθνικά θέματα δεν πουλάμε κομματικές και κοινωνικές εξυπνάδες Όποιοι έχουν κάτι να επισημάνουν ή να προτείνουν καλό είναι να το κάνουν πριν το ξέσπασμα των Εθνικών κρίσεων.

Προσωπικά όσα είχα να πω τα είπα και τα έγραψα από το 1998 μέχρι το 2015. Μια επιλογή αυτών των άρθρων (προβλέψεων) μπορεί κάποιος να τη βρει στην ιστοσελίδα μου 

https://www.manosdanezis.gr/

και ειδικότερα στην διεύθυνση 

https://www.manosdanezis.gr/exoteriki-politiki/

Ειδικότερα για τα προβλήματα του Αιγαίου και της Θράκης παραπέμπω ειδικότερα (μεταξύ άλλων πολλών) στα επόμενα άρθρα μου στα οποία από το 1988 (πριν από 30 χρόνια) έχω περιγράψει τα όσα ήδη συνέβησαν και συμβαίνουν και πιθανότατα για όσα πρόκειται να συμβούν στη συνέχεια….

Απειλή στο Αιγαίο  (21 Αυγούστου 1988 εφ. Αυριανή)

https://www.manosdanezis.gr/wp-content/uploads/2019/02/%CE%91%CF%80%CE%B5%CE%B9%CE%BB%CE%AE-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%91%CE%B9%CE%B3%CE%B1%CE%AF%CE%BF-1.pdf

19 Μαΐου: Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελ-λήνων του Πόντου. Η Αλήθεια που Φοβούνται Αθήνα και Άγκυρα

Όμιλος Πολιτικού Προβληματισμού

"Μιχάλης Χαραλαμπίδης"

Δεν Ήταν Πόλεμος — Ήταν Γενοκτονία

Από το 1914 έως το 1923 εξελίχθηκε στον Πόντο, στη Μικρά Ασία και ευρύτερα στην Ανατολή μία από τις μεγαλύτερες τραγωδίες του 20ού αιώνα. Το καθεστώς των Νεότουρκων και στη συνέχεια ο Μουσταφά Κεμάλ οργάνωσαν την εξόντωση των χριστιανικών λαών της Ανατολής: Αρμενίων, Ασσυρίων και Ελλήνων του Πόντου. Η τραγωδία αυτή δεν αποτελούσε μια σειρά από ακρότητες πολέμου, ούτε επρόκειτο για σύγκρουση μεταξύ ισότιμων στρατιωτικών δυνάμεων. Ήταν ένα οργανωμένο σχέδιο εθνικής ομογενοποίησης.

Στον Πόντο η Γενοκτονία υπήρξε καθαρή και ολοκληρωτική. Δεν υπήρχε ελληνικός στρατός. Δεν υπήρχε πολεμικό μέτωπο. Υπήρχε μόνο το αντάρτικο σωτηρίας, ένα αντάρτικο που συστάθηκε τοπικά για να προστατέψει ότι μπορούσε ώστε να μην εξοντωθεί ολόκληρος ο αυτόχθονος ελληνικός πληθυσμός, ένας λαός με ιστορία χιλιάδων ετών στον Εύξεινο Πόντο, που οδηγήθηκε σε πορείες θανάτου, τάγματα εργασίας, σφαγές, εκτοπίσεις, βιασμούς και εξισλαμισμούς. Πάνω από 353.000 Έλληνες του Πόντου εξοντώθηκαν.

Αυτό είναι το κρίσιμο ιστορικό και νομικό στοιχείο που διαφοροποιεί τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου από άλλες ιστορικές περιπτώσεις πολέμου. Στον Πόντο δεν υπήρχε στρατιωτική αντιπαράθεση αλλά οργανωμένη εξόντωση ενός αυτόχθονα πληθυσμού. Αυτό είναι η ουσία της Γενοκτονίας.

Η ιστορική αλήθεια για την Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου τεκμηριώθηκε μέσα από ένα τεράστιο επιστημονικό έργο. Ο καθηγητής ιστορίας Κωνσταντίνος Φωτιάδης, με τη δεκατετράτομη εγκυκλοπαίδεια «Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου», συγκρότησε ένα από τα σημαντικότερα έργα ιστορικής τεκμηρίωσης του σύγχρονου Ελληνισμού. Η κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου ανέλαβε τη χρηματοδό-τηση της έρευνας και της έκδοσης του έργου. Στη συνέχεια όμως, η κυβέρνηση Κώ-στα Σημίτη σταμάτησε αυτή τη στήριξη, εντάσσοντας το ζήτημα στη λογική του κα-τευνασμού και της αποσιώπησης, στο δόγμα της "ελληνοτουρκικής φιλίας" και του φιλοκεμαλισμού κάτω από τις εντολές των Αμερικανών.

Επιτελικό... ΜΗ κράτος! Δηλαδή, "Μπάχαλο"...

Του Θανάση Κ.

-- Όταν αποκαλύφθηκε η υπόθεση των #υποκλοπών, η Κυβέρνηση ισχυρίσθηκε ότι για τις παράνομες "επισυνδέσεις" (#Predator κλπ.) δεν ευθύνεται η ίδια, αλλά κάποιοι "ιδιώτες" που κινήθηκαν "αυτοβούλως" στις παρυφές των κρατικών υπηρεσιών.  

 

-- Όταν μετά το τραγικό δυστύχημα στα #Τέμπη αποκαλύφθηκε ότι έβαλαν τα τρένα να κινούνται με ταχύτητες τριπλάσιες από ό,τι στο παρελθόν, χωρίς τηλεδιοίκηση, ενδοεπικοινωνία και αυτόματη πέδηση, αποκαλύφθηκε ότι το κράτος δεν ήξερε τι έκανε...

 

-- Όταν μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου #ΟΠΕΚΕΠΕ αποκαλύφθηκε ότι ΔΕΝ είχαν απλώς δοθεί παράνομα επιδοτήσεις σε κάποιους αγρότες, αλλά ότι είχε φτιαχτεί ολόκληρος μηχανισμός δημιουργίας χιλιάδων ψεύτικων ΑΦΜ, 

σε ψεύτικους "αγρότες", για ψεύτικα "κοπάδια", σε ψεύτικα "βοσκοτόπια" και μοιράστηκαν δεκάδες εκατομμύρια (ίσως και εκατοντάδες), σε ΜΗ αγρότες - και γι' αυτό μπλόκαραν τελικά τα χρήματα στους πραγματικούς δικαιούχους, όταν αποκαλύφθηκε όλο αυτό, καταλάβαμε ότι το κράτος είχε αλωθεί! 

 

Είτε δεν υπάρχει πια κράτος - είτε στο κενό που προέκυψε έχει δημιουργηθεί ένα περίεργο "παρακράτος" ημετέρων. 

Είτε η #κυβέρνηση διέλυσε την όποια δημόσια διοίκηση παρέλαβε, είτε ήταν η ίδια εντελώς ανίκανη να κάνει το παραμικρό. 

Είτε όλα αυτά μαζί...

Συγκλονιστική φωτογραφία με αιχμάλωτο του 1974: Στο φως για πρώτη φορά το εν λόγω ιστορικό ντοκουμέντο – Η αναζήτηση του άνδρα με τα κλειστά μάτια και ο ρόλος της μοιραίας Μερσεντές

Μια ακόμη συγκλονιστική στιγμή της τραγωδίας της Κύπρου έρχεται στο προσκήνιο μέσα από την αποκάλυψη φωτογραφίας ενός αιχμάλωτου του 1974. Ένας άνδρας στέκει περήφανος, με δεμένα μάτια και χέρια, ανάμεσα στους βασανιστές του. Το εν λόγω ιστορικό ντοκουμέντο φέρνει για πρώτη φορά στο φως ο ερευνητής Οδυσσέας Χρήστου μέσω ανάρτησής τους, απευθύνοντας έκκληση σε όσους γνωρίζουν να συνδράμουν με την μαρτυρία τους. Παράλληλα, αποτελεί ακόμη ένα τεκμήριο για τη «μαύρη Μερσεντές», ένα αυτοκίνητο που όπως αναφέρει και ο ερευνητής, συνοδεύει πολλές ακόμη ιστορίες αιχμαλώτων.

Ο κ. Χρήστου αναφέρει πως το φωτογραφικό τεκμήριο βλέπει για πρώτη φορά το φως της δημοσιότητας στην ελληνική πλευρά «και αποτελεί ένα από τα στοιχεία της έρευνάς μας για την ταυτότητα και την τύχη του “γίγαντα αιχμαλώτου του 1974”. Από τη μέχρι τώρα έρευνά μας δεν έχει προκύψει κάτι χειροπιαστό, παρά μόνο ενδείξεις ότι η φωτογραφία συνδέεται με τη “μαύρη Μερσεντές” στο εξωκλήσι του Αγίου Δημητρίου, στην περιοχή Μάνδρες Καϊμακλίου, λίγο νοτιότερα του χωριού Μια Μηλιά».

Η ανάλυση του φωτογραφικού τεκμηρίου

Η φωτογραφία, σύμφωνα με τον ερευνητή, καταγράφει τρεις άνδρες σε μια στιγμή που αποπνέει την ένταση και την τραγικότητα του πολέμου, μπροστά από ένα εμβληματικό αυτοκίνητο της εποχής.

Κεντρική μορφή (αιχμάλωτος): Πρόκειται για έναν Ελληνοκύπριο έφεδρο εθνοφρουρό. Η κατάστασή του είναι εμφανώς οδυνηρή: τα μάτια του είναι δεμένα με λευκό ύφασμα και τα χέρια του είναι δεμένα πίσω από την πλάτη. Φοράει φαιοπράσινη στολή, με το χιτώνιο έξω από το παντελόνι, χωρίς στρατιωτικό εξοπλισμό (όπως εξάρτυση, κράνος, όπλο κ.λπ.). Ο κ. Χρήστου του αποδίδει τον χαρακτηρισμό «γίγαντας», καθώς είναι σωματώδης και παράλληλα, παρά την αιχμαλωσία του, στέκει με περηφάνια και αξιοπρέπεια.

Δεξιά (Τούρκος αξιωματικός): Άνδρας με στρατιωτική στολή, πιθανώς αξιωματικός (παρόλο που δεν φαίνονται διακριτικά), ο οποίος φέρει πλήρη εξοπλισμό. Κρατά ένα υποπολυβόλο τύπου Thompson και στο άλλο του χέρι κρατά ένα στρατιωτικό κράνος με κάλυμμα παραλλαγής. Στη ζώνη του διακρίνεται θήκη πιστολιού, γεγονός που ενισχύει την υπόθεσή μας ότι πρόκειται για Τούρκο αξιωματικό. Η χαλαρή του στάση υποδεικνύει τη στρατιωτική κυριαρχία στην περιοχή λήψης της φωτογραφίας.

Αριστερά: Άνδρας με πολιτική περιβολή (μπλε μπλουζάκι πόλο και καφέ παντελόνι), ο οποίος φαίνεται να συνοδεύει τη στρατιωτική μονάδα ή το τηλεοπτικό συνεργείο της TRT ή να σχετίζεται με τη «Μαύρη Μερσεντές» των αγνοουμένων.

ΗΠΑ: Ο ΟΗΕ στέλνει μετανάστες από τη Λιβύη στην Ελλάδα

Το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών επιβεβαίωσε την πληροφορία μέσω Χ

Δεν το αποκάλυψαν ούτε… συνωμοσιολόγοι ούτε λαϊκιστές ούτε και «επαγγελματίες ανησυχούντες» για το Μεταναστευτικό. Ούτε όμως και το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών. Ηταν, αντιθέτως, το υπουργείο Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών που στις 11 Μαΐου επιβεβαίωσε επίσημα -σε δημόσιο thread στο X (φωτό κάτω)- τα παρακάτω: Αξιωματούχοι του ΟΗΕ στελέχωναν και τα δύο άκρα της μεσογειακής διαδρομής, από τις ακτές της Λιβύης μέχρι τα ελληνικά νησιά, προκειμένου να διευκολύνουν την παράνομη μετανάστευση. Με τον οργανισμό των Ηνωμένων Εθνών να λειτουργεί σαν Δούρειος Ιππος για την κατάλυση της κυριαρχίας της χώρας μας.

Το ερώτημα που προκύπτει αυτομάτως: Γιατί το μαθαίνουμε από τις ΗΠΑ και όχι από το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών; Τι κάνουν οι αρμόδιες υπηρεσίες, οι πρεσβευτές μας στον ΟΗΕ και κάθε άλλος υφιστάμενος του Γιώργου Γεραπετρίτη; Η διαδρομή Λιβύη – Κρήτη αποτελεί το τελευταίο διάστημα το μεγαλύτερο πρόβλημα για το Μεταναστευτικό. Το 99,40% των μεταναστών που έφτασαν στην Κρήτη και τη Γαύδο το 2025 αναχώρησε από τη Λιβύη. Το ίδιο έτος οι αφίξεις στο νησί ξεπέρασαν τις 20.000, καταγράφοντας αύξηση 415% σε σχέση με το προηγούμενο έτος. Η Κρήτη κατονομάζεται ρητά στο αμερικανικό κείμενο ως τελικός προορισμός αυτής της διαδρομής. Κι όμως, καμία ελληνική Αρχή δεν έχει προχωρήσει σε ανάλογη δημόσια καταγγελία – ούτε τότε ούτε τώρα.

Η δική μας Eurovizion

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

Επειδή προτιμάμε τα Ικαριώτικα,τα Αμόργιανα και τα Τηνιακα πανηγύρια.

Επειδή αγαπάμε τη Μαρίζα Κωχ που τα πολλά τελευταία χρόνια ζει στα μέρη μας(Καρδαμύλη Μεσσηνιακής Μάνης).

Γιατί η αισθητική είναι η ηθική του μέλλοντος.

Γιατί δεν θελουμε να συνηθίζουμε σε "ανώδυνους" συμβιβασμούς με  αντίτιμο καθημερινό αισθητική, ήθος και  έθος.

Την συνηθίσαμε την έλλειψη ομορφιάς, μας αφήνει αδιάφορο ότι κάνει την ψυχή μας και φτερουγιζει. 

Και ασχημονουμε...

Bραδιά Eurovizion λοιπόν η σημερινή ...

Όπωs και 50 χρόνια πρίν.

Που μόλιs δύο χρόνια μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, με τη χώρα να μετρά ακόμη τις πληγές και να προσπαθεί να ξανασταθεί στα πόδια της, η Ελλάδα αποφασίζει να συμμετάσχει στο μουσικό διαγωνισμό στη Χάγη, με την Μαρίζα Κώχ και το τραγούδι «Παναγιά μου, Παναγιά μου».

Η ιδέα για το κομμάτι, ήταν του Μάνου Χατζιδάκι( τότε διευθυντής του Τρίτου Προγράμματος της Ελληνικής Ραδιοφωνίας), που θεώρησε ότι η Ελλάδα έπρεπε να χρησιμοποιήσει τον διαγωνισμό για να διαμαρτυρηθεί σε διεθνές επίπεδο γι’ αυτή την εισβολή της Τουρκίας(το 1975, οπότε συμμετείχε για πρώτη φορά και η Τουρκία, μετά την εισβολή της στην Κύπρο, η Ελλάδα αρνήθηκε να λάβει μέρος) . 

Κι ένα ανοιξιάτικο βράδυ,  τηλεφώνησε στην Μαρίζα Κωχ, ξαφνικά ζητώντας να του φέρει το επόμενο πρωί στις 10 ένα τραγούδι – διαμαρτυρία για την Κύπρο, για να λάβουν μέρος στη Eurovision μ’ αυτό.

H Μαρίζα χάρηκε τόσο, που δεν έφερε καμιά αντίρρηση.

Καθώς το τραγούδι θα ήταν θρήνος για την Κύπρο, και είχε γνώσεις πάνω στα παραδοσιακά μας τραγούδια, αποφάσισε να χρησιμοποιήσει τους στίχους από ηπειρώτικο τραγούδι «Παναγιά μου, Παναγιά μου, παρηγόρα την καρδιά μου».

Μ’ αυτή την ιδέα, τηλεφώνησε στο στιχουργό Μιχάλη Φωτιάδη που βρισκόταν στη Θεσσαλονίκη, κι όλη νύχτα έγραφαν το τραγούδι διά τηλεφώνου.

Εκδήλωση στην Εύξεινο Λέσχη για την 19η Μαΐου

Συνδεθείτε να την παρακολουθήσετε και διαδικτυακά στην παρακάτω διεύθυνση:

https://youtube.com/live/mKw1OVPVi0M

Ομιλητής: Ιάσων Σταύρος Γαβριηλίδης

 Ιστορικός, υποψήφιος Διδάκτορας Πολιτικής Κοινωνιολογίας του Τμήματος Κοινωνικής Πολιτικής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης. 

Εκδήλωση: Σύγχρονες Ελληνικές Πόλεις.

Σύγχρονες Ελληνικές Πόλεις. 

Κυριακή 17 Μαΐου στις 11 το πρωί

Εισηγητές:

Σάββας Μαυρόπουλος

 Η σύγχρονη ελληνική πόλη

Δημήτρης Μάρτος:

Ιδεολογία και Σχεδιασμός της Πόλης της Κοζάνης.

_____****_____

Η εισήγηση του Σάββα Μαυρόπουλου:

 Οι σύγχρονες ελληνικές πόλεις

Σάββας Μαυρόπουλος

 1. Εισαγωγή.

 Η θεμελιώδης μας παραδοχή, όπως αυτή εκφράστηκε στους δύο προηγούμενους κύκλους συζητήσεων για την αρχαία ελληνική πόλη και για τις ελληνικές πόλεις στο Βυζάντιο και την Τουρκοκρατία, είναι ότι η πόλη δεν είναι πρωτίστως υλική κατασκευή, αλλά πνευματικό και θεσμικό οικοδόμημα. Δεν αποτελεί φυσική συγκέντρωση κτισμάτων, ούτε αποτέλεσμα τεχνικών επιλογών. Η μορφή της δεν αποτελεί ουδέτερο τεχνικό αποτέλεσμα, αλλά υλική έκφραση αξιών, ιεραρχιών, σχέσεων εξουσίας και αντιλήψεων περί κοινότητας. 

Κάθε πολεοδομικό σύστημα προϋποθέτει ένα κανονιστικό παράδειγμα. Κάθε αρχιτεκτονική μορφή ενσωματώνει μια αντίληψη περί ανθρώπου. Η αρχιτεκτονική λοιπόν και η πολεοδομία λειτουργούν ως υλικές εκφράσεις σε ένα άυλο πλαίσιο .  Η μορφή της πόλης δεν προηγείται των θεσμών. Απορρέει από αυτούς. Επομένως κάθε ανάλυση της αστικής μορφολογίας οφείλει να αναζητά το θεσμικό και πνευματικό της υπόβαθρο. 

Η κρίση της πόλης δεν είναι πρωτίστως αισθητική ή τεχνική. Είναι κρίση θεσμών και αξιών. Για να γίνει περισσότερο κατανοητή αυτή η παραδοχή, θεωρούμε σκόπιμο να παραθέσουμε αρχικά τις αρχές που δομήθηκε η αρχαία Ελληνική πόλη για να είμαστε σε θέση στη συνέχεια να τις αντιπαραβάλλουμε με τις σύγχρονες ελληνικές πόλεις και το θεσμικό πλαίσιο πάνω στο οποίο συγκροτήθηκαν.

 2. Η αρχαία Ελληνική πόλη.

 2.1 Το μέτρο και το όριο στην αρχαία Ελληνική πόλη. 

Η έννοια του «μέτρου» αποτελεί θεμελιώδη κατηγορία της αρχαίας ελληνικής σκέψης και διαπερνά τόσο την ηθική όσο και την πολιτική και χωρική οργάνωση. Η πόλη (πόλις) δεν συγκροτείται ως χωρική συγκέντρωση κατοικιών, αλλά ως κανονιστικά προσδιορισμένη κοινότητα πολιτών εντός συγκεκριμένων ορίων.

Του κυρ-Νικόλα του Πεντζίκη –πάνω στη γραφή

Του Δημήτρη Βασιλειάδη 

     Φαντάσου λέει πως τώρα εσύ, έτσι στα ξαφνικά, βρίσκεσαι στη Σαλονίκη τέλη της δεκαετίας του ΄70 χάραμα του ΄80 και να είσαι λέει Μάη μήνα, μέρα μεσημέρι στη Μοδιάνο και στη ‘’Μυροβόλο Σμύρνη’’ για κανα ουζάκι, νέο φοιτητάκι με το παρεάκι σου, έχοντας στις τσέπες  λίγο πονεμένο  χαρτζιλίκι και μπόλικο ρεφενέ, και να ψάχνεις πανικόβλητος για κανα τραπεζάκι, κι ακόμα πιο πανικόβλητος για ένα τραπεζάκι πλάι στον Κωστή το Μοσκώφ, όταν αντιλαμβάνεσαι πως είναι κι αυτός εκεί με την παρέα του,… για να ΄νορεύεις καλύτερα και στα κλεφτά προς τη μεριά του, με το αυτί σου στην τσίτα μπας και πιάσεις καμιά κουβέντα, μπας και κλέψεις καμιάν ατάκα, κανα τσιτάτο χρήσιμο, κάποιο τίτλο βιβλίου, κάποιο όνομα συγγραφέα (για να πας ύστερα στου Μπαρμπουνάκη ή στου Ραγιά για ψάξιμο),…  με την ‘’Κυρία Έρση’’ του κυρ-Νικόλα του ‘’Παιζωγράφου’’ παραμάσχαλα,… απ΄ τη μεριά της καρδιάς όμως,… κι αφού βολευτείς λέει μετά από δυο-τρεις γουλιές, να ξεκινά η συζήτηση  για τον έρωτα και την επανάσταση, για τη Σαλονίκη, την ποίηση, το στοχασμό,… για τα συμπεράσματα της συζήτησης που είχε ο Μαρξ με τους Ησυχαστές πάνω στην Επανάσταση, όταν γεμάτος φιλομάθεια τους ρωτούσε για την επαναστατική τους εμπειρία,… επηρεασμένοι τότε απ΄ τον Κωστή…

Αναδάσωση με Data Centers

Νέλλη Ψαρρού: 

Data Centers (Κέντρα Δεδομένων ) αντί για δέντρα στο “ψαχνό” του Δήμου 

Η Δημοτική Αρχή Μαντουδίου-Λίμνης-Αγίας Άννας, μαζί με την παράταξη του κ. Κατσιαμάκα, ενέκριναν την παραλαβή του Ειδικού Πολεοδομικού Σχεδίου (ΕΠΣ) που έφερε ως δώρο στον δήμο μας το Διάζωμα του κ. Σταύρου Μπένου. Ο Δήμαρχος υποδέχτηκε το ΕΠΣ επευφημώντας το και μιλώντας για την ανάπτυξη που θα φέρει στον τόπο μας.

Ούτε ο Δήμαρχος κ. Τσαπουρνιώτης ούτε ο μελετητής κ. Τσακίρης αναφέρθηκαν στο Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο, που εκπονούνταν επί 10 χρόνια και με διάφορες διαδικασίες (που ελέγχονται για τη νομιμότητά τους) το οδήγησαν σε αδράνεια. Ούτε αναφέρθηκαν στο τι προβλέπει το ΕΠΣ για την ενδοχώρα. 

Την ενδοχώρα που ο μελετητής αποκάλεσε “το ψαχνό” και αρκέστηκε να πει πως εκεί θα μπορεί να αναπτυχθεί η κτηνοτροφία και η γεωργία. Παρέλειψε όμως να πει τις άλλες δραστηριότητες που έγραφε το κείμενο που παρέλαβαν πανηγυρικά. 

Αυτές είναι: “Παραθεριστική (β’) κατοικία, Κέντρα έρευνας / Θερμοκοιτίδες επιχειρήσεων, Αποθήκες, Εγκαταστάσεις εφοδιαστικής, Κέντρα Δεδομένων(Data Centres), και τεχνολογικής υποστήριξης επιχειρήσεων και λοιπές συνοδευτικές δραστηριότητες, Επαγγελματικά Εργαστήρια, Βιοτεχνικές και Βιομηχανικές εγκαταστάσεις χαμηλής και μέσης όχλησης και Αγροτικές εκμεταλλεύσεις - εγκαταστάσεις και δραστηριότητες”.

Τι είναι τα Data Centers;

Δήλωση του Θανάση Αυγερινού

Θα είναι αναμφίβολα μια ιστορική στιγμή για τη μεταχουντική περίοδο, το οριστικό ίσως τέλος της Μεταπολίτευσης και του δι(στην ουσία μονο-)κομματισμού των «επαγγελματιών» πολιτικών, που οδήγησαν στη χρεοκοπία της χώρας και τα ταπεινωτικά μνημόνια. 

Για πρώτη φορά επιχειρείται η δημιουργία δύναμης θεσμικής υπέρβασης τής - κατά τον καθηγητή Γ. Κοντογιώργη - «κοινοβουλευτικής μοναρχίας» μέσω μιας «μετωπικής» συμπόρευσης διαφορετικής αφετηρίας πατριωτικών πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων, που γνωρίστηκαν και ενώθηκαν με αφορμή την εγκληματική τραγωδία των Τεμπών και τη σκανδαλώδη συγκάλυψη των ακόμη αγνώστων αιτίων και των πραγματικών ενόχων της.

 Κεντρικό πρόταγμα η πάταξη της διαφθοράς του πολιτικού προσωπικού και των «κολλητών» τους, η πραγματική και όχι στα χαρτιά ανεξαρτησία της δικαιοσύνης, η αντιμετώπιση ζωτικών προβλημάτων και η αναβάθμιση του υπό κατάρρευση βιοτικού επιπέδου της πλειονότητας των πολιτών, η δημιουργία συνθηκών για επιστροφή όσων έφυγαν αναγκαστικά από τη χώρα, η διεύρυνση της νομιμοποίησης και της αντιπροσωπευτικότητας της δημοκρατίας μας, η ενίσχυση του ρόλου των ενεργών πολιτών, οι οποίοι και προσπαθούν να ανακτήσουν τον έλεγχο της ζωής τους και να αρθρώσουν κάποιες συντεταγμένες λύσεις για το πολύπλευρο και πολυπλόκαμο υπαρξιακό ζήτημα της χώρας.

Δεν θα μπορούσα να λείπω από μια τέτοια ιστορική συγκυρία, δεν θα μπορούσα να μη συμμεριστώ την κοινή αγωνία και την Ελπίδα ότι ευρύτατες δυνάμεις αξίζει κι έχουν την πρωτοφανή ευκαιρία να προσπαθήσουν να αλλάξουν το μέχρι σήμερα πολιτικό παράδειγμα...

ΑΦΟΠΛΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟ! Το υπερόπλο ήπιας ισχύος που καταστρέφουμε . - Ειρήνη Σαρίογλου

Πόσες φορές έχετε ακούσει τις κυβερνώντες να μιλούν για την «ήπια ισχύ» της χώρας; Πολλές, πάρα πολλές…

Κάθε πότε ακούμε για το Καστελλόριζο; Πλέον μόνο , όταν η Τουρκία μας απειλεί ότι θα το καταλάβει «κολυμπώντας»…Ένα 24ωρο μετά από τις απειλές το ξεχνάμε…

Κι αυτά δεν είναι τα χειρότερα…

Στις ελληνικές κυβερνήσεις , έχει προσφερθεί τα τελευταία 11 χρόνια ένα απίστευτο «υπερόπλο» ήπιας ισχύος, το οποίο όχι μόνο δεν έχει εκμεταλλευθεί, αλλά φέτος κάνει ότι είναι δυνατόν για να το αφοπλίσει οριστικά!

Τεχνολογικός πόλεμος διά αντιπροσώπων: Πώς στο μέλλον οι άνθρωποι θα στέλνουν ρομπότ να πολεμήσουν στη θέση τους

Ο Θεοφάνης Τάσης μιλάει στο «Βήμα» και στο Διονύση Σκλήρη για τον εκδημοκρατισμό και την παιχνιδοποίηση του πολέμου.

 Πώς η δυτική «δυσανεξία στο αίμα» οδηγεί στον «τεχνολογικό πόλεμο διά αντιπροσώπων». Ο σύγχρονος «υπερπόλεμος χαμηλής έντασης» για κόμβους και δίκτυα και ο αυτοπεριορισμός.

Πώς αξιολογεί τις τεχνολογικές εξελίξεις στους πολέμους σε Ουκρανία και Μέση Ανατολή ένας φιλόσοφος;

 Ο Θεοφάνης Τάσης, καθηγητής Φιλοσοφίας της Πληροφορίας στο Τμήμα Τεχνών Ήχου και Εικόνας του Ιονίου Πανεπιστημίου και συγγραφέας του βιβλίου Ψηφιακός Ανθρωπισμός: Τεχνητή Νοημοσύνη και Τέχνη του Βίου (Αρμός, 2025), μιλά για τον εκδημοκρατισμό του πολέμου, αλλά και την «παιχνιδοποίησή του». Αναλύει τη σημασία που έχει η δυτική «δυσανεξία στο αίμα» για την εξέλιξη του πολέμου σε «τεχνολογικό πόλεμο διά αντιπροσώπων». 

Περιγράφει τους σύγχρονους «υπερπόλεμους χαμηλής έντασης» για κόμβους και δίκτυα και θεωρεί ένα μεταδυτικό μέλλον ως σύνθεση ανθρωπισμού και αυτοπεριορισμού.

Εκδημοκρατίζει η τεχνολογία τους πολέμους;

Διονύσιος Σκλήρης: Στις πολεμικές συγκρούσεις κατά το 2026 διαπιστώνουμε αξιοσημείωτες εξελίξεις. Στο θέατρο πολέμου της Ουκρανίας βλέπουμε μια εκτεταμένη χρήση μη επανδρωμένων εναέριων οχημάτων- drones, αλλά πλέον και μη επανδρωμένων επίγειων οχημάτων, που καθιστούν παρωχημένα τα παραδοσιακά μέσα, όπως τα τεθωρακισμένα, και σε ορισμένες αποστολές αντικαθιστούν τους ανθρώπους. Στη Μέση Ανατολή λαμβάνει χώρα ένας ασύμμετρος πόλεμος, που από τη μεριά των ΗΠΑ τελείται με αεροναυτικές επιθέσεις με εκτεταμένη χρήση τεχνητής νοημοσύνης και από τη μεριά του Ιράν με ασύμμετρο τρόπο με χρήση βαλλιστικών πυραύλων και drones. Πολλοί λένε ότι μειώνεται η αξία και των αεροπλανοφόρων, όπως πιο πριν των τεθωρακισμένων. Πώς κρίνετε αυτές τις εξελίξεις στον τρόπο διεξαγωγής του πολέμου;   

Η πατρίδα ευγνωμονουσα...

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

«Ήμουν ακόμα φοιτητής, καλοκαίρι του 1972 και ξεκινάμε μια ανασκαφή στη Νάξο στο Πρωτοκυκλαδικό νεκροταφείο των  Απλωμάτων, της 3ης χιλιετίας π.Χ..

Την εποχή εκείνην οι Κυκλάδες βασανίζονταν από την αρχαιοκαπηλία.

Πλησίαζε περίπου η ώρα το μεσημέρι που τελειώναμε την ανασκαφή…

Βλέπουμε, λοιπόν, να εμφανίζεται ένα κυκλαδικό ειδώλιο. 

Όμως ήταν αργά και δεν προλαβαίναμε να τελειώσουμε τη δουλειά μας και να αδειάσουμε τον τάφο, αλλά φοβόμασταν πως αν αφήσουμε τον μισοτελειωμένο τάφο, οι αρχαιοκάπηλοι θα έκλεβαν τα ευρήματα το βράδυ. 

Λέει, τότε, ο καθηγητής (Ν. Κοντολέοντας): ‘’Πρέπει να προστατεύσουμε τον τάφο. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος, πρέπει κάποιος να κοιμηθεί το βράδυ πάνω στον τάφο! 

Ποιος θέλει;’’. 

O αργός θάνατος της δημοκρατίας

Του Μανώλη Κοττάκη

Διάβασα προχθές ότι οι δημοσκόποι μας, που άρχισαν να απειλούν και με αγωγές τους πολιτικούς αρχηγούς, μελετούν την πιθανότητα να αφαιρέσουν την πρόθεση ψήφου από τις μετρήσεις τους και να την αντικαταστήσουν από την εκτίμηση εκλογικής επιρροής. Άκουσα χθες τον πρόεδρο του Χαμόγελου του Παιδιού να ισχυρίζεται ότι δεν έπρεπε να μεταδοθεί από τα μέσα ενημέρωσης η επιστολή της κοπέλας που αυτοκτόνησε και έλεγε το συγκλονιστικό ότι «αυτός ο κόσμος δεν είναι για μένα». Το επιχείρημά του υπέρ της απαγόρευσης; Ότι η αναπαραγωγή δημιουργεί «μιμητισμό» και θα αρχίσουν οι νέοι να πέφτουν από τα μπαλκόνια, όπως κάποτε «ο Μιμίκος και η Μαίρη στης Ακρόπολης τα μέρη». Άκουσα τον υπουργό Δικαιοσύνης Γιώργο Φλωρίδη να επιχειρηματολογεί προχθές σε τηλεοπτικό σταθμό υπέρ της άρσης της ανωνυμίας στο διαδίκτυο. Αίτημα το οποίο ανέπτυξαν στον επίτροπο κράτους δικαίου, που επισκέφθηκε προχθές την Αθήνα, ο υφυπουργός Παύλος Μαρινάκης και ο υπουργός Επικρατείας Άκης Σκέρτσος. Όπως ακριβώς επετεύχθη στην Ελλάδα, μοναδική σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, η άρση της ανωνυμίας για τους μάρτυρες δημόσιου συμφέροντος που καταγγέλλουν διεφθαρμένους στη Δικαιοσύνη.

Όλες οι ανωτέρω περιπτώσεις συνιστούν την ομολογία ενός χρεοκοπημένου συστήματος που έχει χάσει τον έλεγχο και αλλάζει πανικόβλητο τους κανόνες, με απαγορεύσεις, περιορισμούς, άρσεις μήπως και τον κερδίσει ξανά. Στην πραγματικότητα πρόκειται για τον αργό θάνατο μιας δημοκρατίας που διορίζει, κλέβει, ακούει, συγκαλύπτει, κουκουλώνει, επιδοτεί, περιφρονεί, δολοφονεί αλλά παραμένει αγέρωχη με ύφος Κιμ Ιλ Σουνγκ.

– Με συγχωρείτε! Μια ζωή οι δημοσκόποι μετρούν την πρόθεση ψήφου και τους αναποφάσιστους. Και μεθοδεύουν κάποιοι σήμερα, μετά το περίεργο της κατάργησης της «παράστασης νίκης», να την αντικαταστήσουν με την εκτίμηση εκλογικής επιρροής σκέτη; Με τη μαντεψιά; Καθώς ο φιλελεύθερος Κιμ Ιλ Σουνγκ φοβάται ότι η διαρκής μετάδοση των χαμηλών ποσοστών της πρόθεσης ψήφου δημιουργεί «ιδεασμό» στο εκλογικό σώμα; Ας γίνει σαφές: Αυτή τη φορά τα πράγματα δεν είναι χαλαρά όπως στην προηγουμένη του 2023, που μόνο ένας, ο Στράτος Φαναράς, «έπιασε» τη διαφορά όπως την είχε «πιάσει» και το μακρινό 2000, τότε που μερικές χιλιάδες ρωσόφωνοι, οι οποίοι δεν περιλαμβάνονταν στις μετρήσεις, προκάλεσαν τη νοθευμένη διαφορά των 70.000 ψήφων μεταξύ του ΠΑΣΟΚ του Σημίτη και της Ν.Δ. του Κώστα Καραμανλή. Αυτή τη φορά τα πράγματα θα είναι περίπλοκα και ούτε… ο αλγόριθμος της Singular μπορεί να τα καταφέρει απολύτως. Θυμίζουμε, για να μην υπάρχουν παρανοήσεις για όσα γράφουμε, ότι στις ευρωεκλογές του 2024 ούτε επί πραγματικών ψήφων έγινε σωστή πρόβλεψη. Εμφανίστηκε ο εκπρόσωπος της εταιρίας στο υπουργείο Εσωτερικών και προέβλεψε με βάση την «προβολή» του αλγόριθμου ότι η Φωνή Λογικής της Αφροδίτης Λατινοπούλου δεν θα καταλάβει έδρα στο Ευρωκοινοβούλιο. Και όμως κατέλαβε. Ο… αλγόριθμος έπεσε έξω. Με όλη τη συμπάθεια, λοιπόν, προς ανθρώπους που γνωρίζω δεκαετίες, η γνώμη μας είναι η εξής: Προσοχή, μην εξευτελιστείτε όπως οι Βρετανοί συνάδελφοί σας προχθές, που, για να κρύψουν την εκτίναξη των ποσοστών του Φάρατζ και τη συντριβή των Εργατικών του Στάρμερ, προέβλεπαν άνοδο των… Πρασίνων. 

Προπαγάνδα στη μεγάλη οθόνη. Από τον Γκαίμπελς στο Χόλυγουντ/ Νίκος Παπαναστασίου

Προπαγάνδα… Όχι δεν γίνεται μόνο από μέσα ενημέρωσης…Υπάρχουν κι άλλα μέσα που χρησιμοποιεί , που μάλλον είναι πολύ πιο αποτελεσματικά. Ίσως το μεγάλο της όπλο να είναι ο κινηματογράφος! Μέσα από την 7η τέχνη, η προπαγάνδα πολλές φορές «μεγαλουργεί». Καθεστώτα σκληρά και απάνθρωπα χρησιμοποίησαν τον κινηματογράφο για να περάσουν την προπαγάνδα τους. Οι Γερμανοί ναζί για παράδειγμα.

 
Πως φθάσαμε από τον Γκαίμπελς …στο Χόλιγουντ, το οποίο προφανώς έχει χρησιμοποιηθεί αμέτρητες φορές για να προωθήσει την αμερικανική προπαγάνδα;
Ο Ηλίας Παπαναστασίου, οικονομολόγος και πολιτικός επιστήμονας πιάνει το νήμα από την αρχή…Πότε ξεκινούν οι επιχειρήσεις προπαγάνδας και πως μέσω του κινηματογράφου και της «ψυχαγωγίας» μας οι εξουσίες μας επιβάλουν πεποιθήσεις για λαούς του κόσμου, στους οποίους …συμπτωματικά επιτίθενται;

Συζητήσεις μεταξύ Χρήστου Γιανναρά και μητροπολίτη Ιωάννη Περγάμου (Ζηζιούλα

Του Διονύση Σκλήρη 

Με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου για τον Χρήστο Γιανναρά στη Θεσσαλονίκη, θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας ένα μέρος από το κείμενό μου, που αφορά στις συζητήσεις μεταξύ Γιανναρά και μητροπολίτη Ιωάννη Περγάμου (Ζηζιούλα) στο σπίτι των Παπαγεωργίου, όπου συζητούσαν για τις ομοιότητες και διαφορές της θεολογίας τους: 

"Δεν μπορώ βεβαίως να ξεχάσω ορισμένες συναντήσεις με τον Μητροπολίτη Περγάμου Ιωάννη (Ζηζιούλα), που ήταν ο έτερος πνευματικός μας πατέρας. Μερικές από τις πιο ενδιαφέρουσες είχαν λάβει χώρα ύστερα από πρόσκληση του ιατρού Γεώργιου Παπαγεωργίου, που είναι ένα είδος πνευματικού μου «θείου», και της συζύγου του Σοφίας. Είχαμε τότε μια προσδοκία, -μήπως ψευδαίσθηση;- ότι αν οι δύο μεγάλοι θεολόγοι είχαν την ευκαιρία μετά από κάποιο τραπέζι να συζητήσουν, επί όσες ώρες χρειαστεί, τη σκέψη τους, λ.χ. τις ομοιότητες και τις διαφορές, θα μπορούσε να βγει κάτι, ίσως μια μεγαλύτερη αυτογνωσία ή ακόμη και μετατοπίσεις.

 

Το χαρακτηριστικό σε αυτές τις συναντήσεις, όπου είχα την ευλογία να παρίσταμαι, ήταν ότι ήταν κυρίως ο κύριος Χρήστος αυτός που προσπαθούσε να αναδείξει τις ομοιότητές τους, ίσως για να καταδειχθεί ότι ανήκουν σε ένα είδος πνευματικής «γενιάς», που κομίζει μια ιδιάζουσα προσφορά, ενώ ο μητροπολίτης Περγάμου επέμενε στις διαφορές τους. Ήταν συναντήσεις πνευματικών γιγάντων, καθώς ο μητροπολίτης Περγάμου διέθετε με τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο επίσης ένα συνολικό κάλλος, περίσκεπτη σπουδαιότητα στη φωνή και στον επιτονισμό, έμφαση στον προσωπικό χαρακτήρα των χειρογράφων, διαλεκτική ανάμεσα στην ομιλία και τη σιωπή, χωρίς να προσφέρει εύκολες έτοιμες λύσεις και, κυρίως, ακονισμένες ψυχικές αντένες για να αφουγκράζεται και να επιζητεί την αγάπη.

Ηδεία, άναρχος και ποικίλη…

Του Ηρακλή Λογοθέτη 

Ηδεία, άναρχος και ποικίλη…

… μόνο αυτές τις τρεις λέξεις χρειάστηκε ο Πλάτων για να καρφώσει το φέρετρο της παρηκμασμένης αθηναϊκής δημοκρατίας των αρχών του 4ου π.Χ. αιώνα. 

Σήμερα βέβαια το κακέκτυπό της, η δυτική δημοκρατίλα, δεν είναι γλυκειά ούτε αναρχούμενη μα πικρή και αυταρχική, παραμένει όμως παρδαλή σε βαθμό που ακόμα και για την πλατωνική καταλαλιά θα ήταν αδιανόητος.

 Οι γιορτές της είναι τόσο ετοιμοθάνατες που βαφτίζονται επειγόντως σε απεγνωσμένη πολυχρωμία και το βλέφαρό της τόσο βαρύ ώστε να εκλιπαρεί την εκτυφλωτική φωταψία. Στα φεστιβαλικά της πανηγυράκια και ιδιαίτερα στους δημοφιλείς μουσικούς διαγωνισμούς, προέχει η σκηνογραφία της φανταχτερής ασημαντότητας.

 Οι διασκεδαστές παίζουν τα ρέστα τους όχι στη φωνή αλλά στην εμφάνιση που οφείλει απαραιτήτως να είναι βλακωδώς εξωφρενική και ψιμυθιωμένα αλλόκοτη, πρόσχαρα τερατομορφική και ασυνάρτητα εξαμβλωματική. 

Τους «τελειώνει» ο Putin - Οι χειρότεροι βομβαρδισμοί της 4ετίας σε μια νύχτα: 1500 drones και Kinzhal ισοπέδωσαν την Ουκρανία.

ORION TOP NEWS 

Η προειδοποίηση Putin έγινε εφιάλτης: Το πιο ανελέητο σφυροκόπημα της 4ετίας με 1.500 drones και εκατοντάδες πύραυλοι ισοπέδωσαν τα πάντα στην Ουκρανία.

Η ρωσική αρκούδα εξαπέλυσε την πιο μαζική και άγρια επίθεση με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη που έχει καταγραφεί ποτέ, στοχεύοντας τα μετόπισθεν των Ουκρανών σε κάθε γωνιά της χώρας.

Η ουκρανική αεράμυνα έχει καταρρεύσει πλήρως, αδυνατώντας να αναχαιτίσει τον καταιγισμό, την ώρα που το Κίεβο και άλλες μεγάλες πόλεις βιώνουν βιβλικές καταστροφές.

Ο Vladimir Putin είχε προειδοποιήσει και τώρα η Ουκρανία πληρώνει το τίμημα της κωφότητας της ηγεσίας της.

Το χρονικό του τρόμου και ο παγκόσμιος συναγερμός.

Η επιχείρηση, που ξεκίνησε το απόγευμα της 13ης Μαΐου, εξελίχθηκε σε μια ασταμάτητη βροχή φωτιάς που αναμένεται να διαρκέσει πάνω από 24 ώρες.

Οι υπηρεσίες πληροφοριών SBU και GUR παραδέχονται ότι το μέγεθος της επίθεσης ξεπέρασε κάθε εφιαλτική πρόβλεψη.

Μέσα σε ένα μόνο εικοσιτετράωρο, εκτοξεύτηκαν έως και 1.500 drones και εκατοντάδες πύραυλοι Cruise και βαλλιστικούς, με τους κατοίκους να περιγράφουν μια τερατώδη βομβιστική επίθεση που δεν αφήνει τίποτα όρθιο.

Αυτή τη φορά, οι Ρωσικές Δυνάμεις δεν χτύπησαν μόνο το Kharkiv ή το Donbas, αλλά ισοπέδωσε στόχους στη δυτική Ουκρανία και το Zakarpattya, περιοχές που θεωρούνταν σχετικά ασφαλείς.

Οι επικοινωνίες έχουν διακοπεί σε πολλές πόλεις, ενώ οι αποθήκες εφοδιασμού στο Chernivtsi, γεμάτες με πολεμικό υλικό που μόλις είχε φτάσει από τη Ρουμανία, έγιναν στάχτη μέσα σε λίγα λεπτά.

Ισοπέδωση στρατηγικών υποδομών και μυστικών εργοστασίων.

Στο Kharkiv και το Dergachi, οι ρωσικές δυνάμεις εξόντωσαν εφεδρείες των AFU που ετοιμάζονταν για το μέτωπο, ενώ στο Zakarpattya διαλύθηκε ένα σύγχρονο εργοστάσιο παραγωγής drones.

Τραμπ στην Κίνα: Σιδερένιο γάντι πάνω από βελούδινη γροθιά

ΠΕΚΙΝΟ, ΚΙΝΑ - 13 ΜΑΪΟΥ: Τόν Πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ υποδέχονται Κινέζοι νέοι, τιμητική στρατιωτική φρουρά και στρατιωτική μπάντα καθώς κατεβαίνει από το Air Force One στο Διεθνές Αεροδρόμιο του Πεκίνου στις 13 Μαΐου 2026 στο Πεκίνο της Κίνας. Ο Πρόεδρος Τραμπ συναντάται με τον Πρόεδρο Σι Τζινπίνγκ στο Πεκίνο για να συζητήσουν τη σύγκρουση στο Ιράν, τις εμπορικές ανισορροπίες και την κατάσταση στην Ταϊβάν, ενώ παράλληλα ιδρύουν νέα διμερή συμβούλια για την οικονομική και την εποπτεία της Τεχνητής Νοημοσύνης. (Φωτογραφία από Alex Wong/Getty Images)

Υπάρχουν 11.176 χιλιόμετρα μεταξύ Ουάσινγκτον και Πεκίνου, σχεδόν το μισό της περιφέρειας της Γης σε αυτά τα γεωγραφικά πλάτη, και είναι εξαιρετικά απίθανο κάποιος να κάνει ένα τέτοιο ταξίδι μόνο και μόνο για να βγάλει μια επίσημη φωτογραφία. Ωστόσο, ο Τραμπ βρίσκεται εκεί ακριβώς γι' αυτό: όχι για να δώσει στον Σι Τζινπίνγκ την τιμή μιας επίσκεψης από τον παντοδύναμο Αμερικανό πρόεδρο ικανό να εκδίδει εμπορικές άδειες, όπως συνέβαινε ή φαινόταν να συμβαίνει προηγουμένως, αλλά για να δείξει ότι ο Πρόεδρος της Μπαρμπαρίας, όπως τον αποκαλεί ο Πέπε Εσκομπάρ, έχει μια ακρόαση με τη μεγαλύτερη βιομηχανική δύναμη του πλανήτη, τη μόνη, μαζί με τη Ρωσία, ικανή να διορθώσει τις καταστροφές που δημιούργησε ο Λευκός Οίκος. Το ίδιο άτομο που ο Τραμπ, περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο Αμερικανό πρόεδρο, είχε ανακηρύξει υπαρξιακό εχθρό της αυτοκρατορίας και προσπάθησε να περιορίσει με απαγορεύσεις, κυρώσεις και δασμούς, έχει τώρα γίνει ο πιθανός κριτής του χάους που προκάλεσε η Ουάσινγκτον: «Κοιτάξτε, με καλωσόρισαν στην Κίνα. Είμαι ο ήρωάς σας».

Λευκάδα: Βρέθηκαν χειρόγραφες σημειώσεις στα ρωσικά και στα ουκρανικά μέσα στο θαλάσσιο drone

Το ενδεχόμενο να υπάρχουν και άλλα USV στην περιοχή.

Νέα στοιχεία ήρθαν στο «φως» για το θαλάσσιο drone που βρέθηκε στη Λευκάδα, καθώς στο εσωτερικό του βρέθηκαν χειρόγραφες σημειώσεις στα ρωσικά και στα ουκρανικά.

Τα εξειδικευμένα στελέχη του ΓΕΕΘΑ εξέτασαν κάθε τμήμα του, από τα δορυφορικά συστήματα και τα ηλεκτρονικά του, έως το λογισμικό, την καλωδίωση, την πρόωση, τα υποσυστήματα καθοδήγησης αλλά και τα χειρόγραφα ευρήματα που εντοπίστηκαν στο εσωτερικό του.

Η εικόνα που προκύπτει από τα μέχρι τώρα στοιχεία είναι σαφής.

Το USV είναι ουκρανικής προέλευσης, έχει κατασκευαστεί στην Ουκρανία και ανήκει στην κατηγορία των μη επανδρωμένων σκαφών επιφανείας που έχουν χρησιμοποιηθεί εκτεταμένα στο περιβάλλον της Μαύρης Θάλασσας.

Πλέον εμφανίζονται να συνδέονται και με επιχειρησιακά σενάρια πολύ πέρα από την αρχική ζώνη δράσης του.

Τα ευρήματα, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, δεν περιορίζονται μόνο στην εξωτερική μορφή ή στη γενική τεχνολογική φιλοσοφία της πλατφόρμας.

José Mujica (1935–2025)

Τέτοια μέρα...ένα χρόνο πριν.

Ας μη λησμονουμε τον Άνθρωπο...

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

Να μιλάς για 2 χρόνια με τα μυρμήγκια μέσα σε ένα πηγάδι (από τα 14 συνολικά στη φυλακή).

Να κοιμασαι επί χρόνια στο πάτωμα της φυλακής και να θεωρείς ευτυχία τις νύχτες που ειχες στρώμα...(Επέζησα με το τίποτα. Γι’αυτό κι άρχισα να εκτιμώ τα μικρά πράγματα στη ζωή και τα όρια των πραγμάτων. 

Αν αφιερωθώ στην ευμάρεια, θα πρέπει να περάσω ένα μεγάλο μέρος της ζωής μου στη συντήρησή της).

Να σου προσφέρει ένας εμίρης για τον σκαραβαίο Beetle του 1987 ένα εκατομμύριο δολάρια και 'συ να αρνείσαι και να απαντάς αφοπλιστικα ότι η τρίποδη υπέργηρη  Εμανουέλα(ο σκύλος του)δεν θέλει να μετακινείται με άλλο αυτοκίνητο.

Και πως θα αποτελούσε προσβολή για τους φίλους που μάζεψαν χρήματα και του αγόρασαν τον Σκαραβαίο.

Να αρνείσαι το προεδρικό μέγαρο και να εξακολουθείς να ζεις με τη γυναίκα σου (αντάρτες και οι δύο από τα χρόνια στους  Tupamaros) τη Λουτσία-πολυ αξιοσέβαστη  προσωπικότητα-στο μικρό σου  αγρόκτημά .

Να προσφέρεις το 90% του μισθού του(του απέμεναν 780 δολάρια,όσο ο μέσος  μισθός στη χώρα του)σε φιλανθρωπίες και μικρές κοινότητες. 

Να μη διαθέτεις σωματοφύλακες, πολυτελή αυτοκίνητα και κουστούμια.

Να  νομιμοποιεις τους γάμους μεταξύ ομοφυλόφιλων, τις αμβλώσεις και τη χρήση κάνναβης.

ΠΗΓΗ - Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Ἀθήνα: Ἡ πόλις πού ξεχνᾶ τούς εὐεργέτες της

Ἀπό τό Ζάππειο ἕως τήν τελευταία ἀγροικία τοῦ Ἐλαιώνα, ἡ Ἀθήνα ἀπομακρύνεται ἀπό τήν παράδοση πού τήν διεμόρφωσε

H Aθήνα ὑπῆρξε, ἴσως, ἡ εὐρωπαϊκή πρωτεύουσα πού εὐνοήθηκε περισσότερο ἀπό τήν ἔννοια τῆς εὐεργεσίας. Ἀπό τό Ζάππειο Μέγαρο ἕως τήν Ἀκαδημία Ἀθηνῶν, τό Ἐθνικό καί Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν καί τό Ἐθνικό Ἀστεροσκοπεῖο Ἀθηνῶν, τό Παναθηναϊκό Στάδιο, νοσοκομεῖα, μέγαρα κ.ἄ., ἡ νεοκλασσική πόλις οἰκοδομήθηκε μέ τό ὅραμα καί τήν γενναιοδωρία ἰδιωτῶν. Οἱ εὐεργέτες ἄφησαν στήν ἑλληνική πρωτεύουσα ἀποτυπώματα πολιτισμοῦ, παιδείας καί συλλογικῆς αὐτοπεποιθήσεως.

Σήμερα, αὐτή ἡ παράδοσις μοιάζει νά ἔχει ἀτονήσει ἐπικίνδυνα. Δέν εἶναι ὅτι δέν ὑπάρχουν πλέον εὔποροι Ἕλληνες ἤ διεθνεῖς παράγοντες πρόθυμοι νά συνεισφέρουν. Εἶναι ὅτι τό περιβάλλον πού τούς ὑποδέχεται δέν ἐμπνέει ἐμπιστοσύνη οὔτε διασφαλίζει ὅτι ἡ προσφορά τους θά τύχει τοῦ σεβασμοῦ πού ἀπαιτεῖται. Ἡ εὐεργεσία εἶναι σχέσις ἐμπιστοσύνης μεταξύ δωρητοῦ καί κοινωνίας. Καί αὐτή ἡ σχέσις φαίνεται νά ἔχει διαρραγεῖ. Ἀποκαλύπτουμε σήμερα (σελ. 4) τήν ἀπίστευτη περιπέτεια μέ τήν περιουσία πού κατέλειπε ὁ Πέτρος Κοκκώσης, τήν τελευταία ἀγροικία τοῦ Ἐλαιώνα, στόν Δῆμο Ἀθηναίων καί ἐσώθη –τελευταῖα στιγμή– ἀπό τά… δόντια ἐπιδόξου καταπατητοῦ.

Χαρακτηριστικό ἐπίσης εἶναι τό παράδειγμα μεγάλης ἀκίνητης περιουσίας πού ἄφησε, ἐπίσης στόν Δῆμο Ἀθηναίων, Ναξιώτης εὐεργέτης. Ἀντί ἡ πόλις νά διαφυλάξει καί νά ἀξιοποιήσει τήν κληρονομιά, τήν ἔχασε μέσα ἀπό δικαστικές διεκδικήσεις, ἀδυνατῶντας νά τήν ὑπερασπιστεῖ ἀποτελεσματικά. Τό περιστατικό αὐτό δέν ἀποτελεῖ ἐξαίρεση, ἀλλά σύμπτωμα. Πίσω του κρύβεται μιά χρόνια διοικητική ἀνεπάρκεια, μιά ἔλλειψις στρατηγικῆς καί, ἐν τέλει, μιά ὑποτίμησις τῆς ἴδιας τῆς ἔννοιας τῆς δωρεᾶς.

Τα Κάναμε Όλα Ανάποδα!

 Του Θανάση Κ.

Υπήρχε κάποτε μια απλή οικονομική λογική: όταν πέφτει η διεθνής τιμή της #ενέργειας, πέφτει και το ενεργειακό κόστος της #οικονομίας.

Άρα:

• πέφτει το κόστος παραγωγής, 

• βελτιώνεται η #ανταγωνιστικότητα (στις ενεργειακά αναπτυγμένες οικονομίες), 

• ανακουφίζεται η #βιομηχανία, 

• αυξάνονται οι #επενδύσεις. 

Αυτό ίσχυε παλαιότερα σχεδόν παντού.

Όμως, στην Ελλάδα της τελευταίας δεκαπενταετίας συνέβη κάτι εντελώς διαφορετικό:

Η τιμή της ενέργειας αποσυνδέθηκε από τις διεθνείς τιμές.

Αποσυνδέθηκε μόνο προς τα κάτω - όταν η διεθνής τιμή πέφτει. 

Αλλά δεν αποσυνδέθηκε προς τα πάνω - όταν η διεθνής τιμή ανεβαίνει!

Και αυτή ίσως είναι "άγνωστη" αιτία της ελληνικής αναπτυξιακής καθίζησης. Γιατί η ακριβή ενέργεια επηρεάζει ασφαλώς τη βιομηχανία, αλλά επηρεάζει και τις "υπηρεσίες". Επηρεάζει αρνητικά τα πάντα!

Ο Πίνακας της Αλήθειας

Έτος Brent ($/βαρέλι) Ρεύμα Χονδρική Ελλάδας (€/MWh) Ρεύμα Λιανική Ελλάδας (€/kWh) Βενζίνη 95 (€/λτ) Diesel (€/λτ) 

Οι ΗΠΑ έχασαν όχι μόνο τον πόλεμο, αλλά και τη Μέση Ανατολή

Η Σαουδική Αραβία αποχαιρετά την εύθυμη μπάντα και διαλύει τον ιστό της τάξης της Μέσης Ανατολής, που υφαίνεται εδώ και είκοσι πέντε χρόνια από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, αλλά έχει σχεδιαστεί πολύ νωρίτερα. Αν και οι Σαουδάραβες είναι ενοχλημένοι από το Ιράν, αναγνωρίζουν ότι δεν είναι ο πραγματικός ένοχος για το χάος που μαστίζει σήμερα ολόκληρη την περιοχή του Κόλπου. Αρχίζουν να βλέπουν ότι οι πραγματικοί αντίπαλοί τους είναι ακριβώς οι πρώην φίλοι τους, αυτοί που δεν μπορούν να τους υπερασπιστούν και που τους έχουν εκθέσει σε πιθανή καταστροφή.

Ο Τούρκι Αλ Φαϊζάλ , εγγονός του ιδρυτή της Σαουδικής Αραβίας, βασιλιά Αμπντουλαζίζ, γιος του βασιλιά Φαϊζάλ, και για πολλά χρόνια επικεφαλής των σαουδαραβικών μυστικών υπηρεσιών, γράφει: « Αν το ισραηλινό σχέδιο να εξαπολύσει έναν πόλεμο μεταξύ ημών και του Ιράν είχε πετύχει, η περιοχή θα είχε βυθιστεί στην καταστροφή και την καταστροφή. Χιλιάδες γιοι και κόρες μας θα είχαν πεθάνει σε μια μάχη για την οποία δεν είχαμε κανένα ενδιαφέρον. Το Ισραήλ θα είχε καταφέρει να επιβάλει τη θέλησή του στην περιοχή και θα είχε παραμείνει ο μόνος κυρίαρχος παράγοντας στην επικράτειά μας». Και υποστηρίζει ότι το Ριάντ, μαζί με το Πακιστάν, εργάζεται τώρα για να σβήσει τις φλόγες της σύγκρουσης, βοηθώντας στην αποτροπή μιας κλιμάκωσης και προσφέροντας στους ειρηνοποιούς την ελπίδα ότι μπορούν να είναι σίγουροι για τη ζωή των αγαπημένων τους προσώπων και την ασφάλεια των συμφερόντων τους.

Aχ κύριε Χρήστο μας! (Παντελής Σαββίδης, Βασίλης Μπετσάκος)

Aχ κύριε Χρήστο μας! ο Παντελής Σαββίδης, ο Βασίλης Μπετσάκος και η επιμελήτρια του βιβλίου Αναστασία Μπύρου παρουσιάζουν επί προσωπικού για τον Χρήστο Γιανναρά, εκδ. Manifesto στην έκθεση Θεσσαλονίκης

ΠΗΓΗ:https://youtu.be/s46DQSZt7mA?si=b11hpABzuqSpVE-4

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Κομφούκιος εναντίον Ηγεμονίας: Δύο Αντιλήψεις για τον Πόλεμο Ενόψει της Κρίσης της Παγκόσμιας Τάξης

Giulio Chinappi

Πηγή: Ίδρυμα Στρατηγικού Πολιτισμού

Η στρατηγική παράδοση της Κίνας υποτάσσει τον πόλεμο στην πολιτική σταθερότητα, τη νομιμότητα και την επιδίωξη της αρμονίας, ενώ η σύγχρονη αντίληψη των ΗΠΑ έχει μετατρέψει τη στρατιωτική δύναμη σε τυπικό μέσο της παγκόσμιας ηγεμονίας της από το 1945.

Η αντιπαράθεση μεταξύ Κίνας και Ηνωμένων Πολιτειών δεν είναι απλώς μια σύγκρουση δύο δυνάμεων, δύο οικονομιών ή δύο θεσμικών μοντέλων. Περιλαμβάνει επίσης δύο βαθιά διαφορετικές αντιλήψεις για τον πόλεμο, την ασφάλεια και τη διεθνή τάξη. Από τη μία πλευρά, υπάρχει μια κινεζική παράδοση που, αν και δεν είναι αφελώς ειρηνιστική, θεωρεί τον πόλεμο ως έσχατη λύση, ένα αποτέλεσμα που πρέπει να αποφευχθεί μέσω της καλής πολιτικής, της αρετής της διακυβέρνησης, της διπλωματίας, της σύνεσης και της ικανότητας εξουδετέρωσης της σύγκρουσης πριν αυτή ξεσπάσει.

 Από την άλλη, υπάρχει η αντίληψη των ΗΠΑ, που αναπτύχθηκε ιδιαίτερα μετά το 1945, η οποία έχει καταστήσει τη στρατιωτική δύναμη, την ένοπλη αποτροπή, τις ιεραρχικές συμμαχίες και την ξένη επέμβαση τα κεντρικά εργαλεία για τη διατήρηση μιας θέσης παγκόσμιας πρωτοκαθεδρίας.
Οι κλασικές κινεζικές ρίζες βρίσκονται στον Κομφούκιο. Στα Ανάλεκτα, ο Δάσκαλος δεν επεξεργάζεται ένα στρατιωτικό δόγμα με την αυστηρή έννοια, αλλά μάλλον ορίζει τα θεμέλια της πολιτικής τάξης. Για τον Κομφούκιο, μια σταθερή κυβέρνηση δεν βασίζεται κυρίως στα όπλα, αλλά μάλλον στην εμπιστοσύνη του λαού, στην αρετή, στην ορθή άσκηση της εξουσίας και στην κοινωνική αρμονία. Σε ένα διάσημο απόσπασμα, όταν ρωτήθηκε ποια στοιχεία είναι απαραίτητα για την κυβέρνηση, αναφέρει τα τρόφιμα, τα όπλα και την εμπιστοσύνη. Αλλά αν κάτι πρέπει να εγκαταλειφθεί, τα όπλα θυσιάζονται πρώτα, γιατί χωρίς την εμπιστοσύνη του λαού, καμία πολιτική τάξη δεν μπορεί πραγματικά να διατηρηθεί. Αυτή η ιεραρχία είναι κρίσιμη: η βία μπορεί να είναι χρήσιμη, αλλά δεν εδραιώνει τη νομιμότητα. ο εξαναγκασμός μπορεί προσωρινά να περιορίσει την αταξία, αλλά δεν χτίζει διαρκή ειρήνη.

Ουκρανία, μια ιστορία κλεφτών και δολοφόνων

Αλλά μην μου πείτε: για άλλη μια φορά, αποδεικνύεται ότι το καθεστώς Ζελένσκι είναι τόσο διεφθαρμένο που μοιάζει με ανοιχτό υπόνομο. Αυτές οι ανακαλύψεις και οι επανανακαλύψεις αποτελούν μέρος ενός είδους γλώσσας ανάμεσα στις γραμμές της ιστορίας, αποκαλύπτοντας όχι τόσο την πραγματικότητα που είναι τόσο γνωστή, αλλά τις αμφιβολίες και τις αβεβαιότητες γύρω από την υποστήριξη του καθεστώτος. 

Η Ουκρανία, ή ό,τι έχει απομείνει από αυτήν, στηρίζεται σε τρεις θεμελιώδεις πυλώνες: τις δυτικές υπηρεσίες πληροφοριών που στηρίζουν το κουφάρι, τις νεοναζιστικές ομάδες που λειτουργούν ως πραιτοριανοί του καθεστώτος και τη διαφθορά που συνδέει τις παλιές ολιγαρχίες με τους νέους κερδοσκόπους του πολέμου. Κάθε φορά που κάποιο σκάνδαλο έρχεται στο φως - είναι σίγουρα το γραφείο καταπολέμησης της διαφθοράς του Κιέβου, ένα παράρτημα της CIA και του FBI - σημαίνει ότι υπάρχει μια προσπάθεια να κλείσει με κάποιο τρόπο η ουκρανική κατάσταση, η οποία έχει καταστεί οικονομικά μη βιώσιμη και στρατιωτικά επικίνδυνη επειδή μειώνει τα ήδη εξαντλημένα αποθέματα όπλων.