Του Δημήτρη Τσίρκα
Ο Μητσοτάκης σήμερα στη Βουλή δεν απάντησε τίποτα για τα σκάνδαλα. Είπε όμως κάτι αληθές - ότι ο κόσμος δεν συζητά για το Predator και τον ΟΠΕΚΕΠΕ.
Πράγματι, ο κόσμος δεν συζητά για αυτά ή αν τα συζητά, δεν κρίνουν αυτά τη στάση του απέναντι στην κυβέρνηση και την αντιπολίτευση.
Δεν ψηφίζει με κριτήριο το Predator ή τον ΟΠΕΚΕΠΕ, ούτε το πτυχίο του Λαζαρίδη.
Η «φούσκα» στα social media όσων τα αναδεικνύουμε δεν είναι αντιπροσωπευτική της κοινωνίας.
Ψηφίζει με κριτήριο την τσέπη του. Το είδαμε στις εκλογές του 2023, το βλέπουμε ακόμα και σήμερα στις δημοσκοπήσεις.
Στο γράφημα αποτυπώνεται πώς ψηφίζουν αυτοί που δηλώνουν ότι οικονομικά τα βγάζουν πέρα και πώς αυτοί που δεν τα βγάζουν.
Από όσους ψηφίζουν ΝΔ, το 58% απαντούν ότι τα βγάζουν πέρα άνετα και το 34% μέτρια. Μόλις το 8% των δυνάμει ψηφοφόρων της δηλώνουν οικονομική δυσκολία.
Σε όλα τα υπόλοιπα κόμματα κυριαρχούν αυτοί που δεν τα βγάζουν πέρα.
Στο σύνολο των ερωτώμενων, αυτοί που τα βγάζουν πέρα πολύ/αρκετά/απόλυτα είναι 19% και μέτρια, το 31%. Στη συγκεκριμένη δημοσκόπηση η πρόθεση ψήφου στη ΝΔ είναι 25,5% και η εκτίμηση στο 31%.
Αυτό σημαίνει ότι ο Μητσοτάκης έχει μια δεξαμενή ψηφοφόρων που αγγίζει το 50% - μια πιο συμπαγής, 19% και μια πιο χαλαρή, 31%.
Πιο ταξική ψήφος δεν μπορεί να γίνει.
Παράλληλα, σε όλες τις έρευνες ο κόσμος δηλώνει ότι μακράν το μεγαλύτερο πρόβλημά του είναι η ακρίβεια.
Αν η αντιπολίτευση θέλει να νικήσει τον Μητσοτάκη ξέρει που πρέπει να επικεντρώσει και σε ποιους.
Πρωτίστως σε αυτούς που δεν τα βγάζουν πέρα και δευτερευόντως σε εκείνους που δηλώνουν μεν ότι τα βγάζουν πέρα, αλλά με δυσκολία.
Πώς; Πείθοντάς τους ότι με μια διαφορετική κυβέρνηση/πολιτική η ακρίβεια θα περιοριστεί και η οικονομική τους κατάσταση θα βελτιωθεί.
Έτσι κέρδισε τις εκλογές ο Τραμπ το 2024 – με σύνθημα ότι θα μειώσει τις τιμές των αυγών και της βενζίνης (ασχέτως αν τώρα τις έχει αυξήσει ακόμα περισσότερο).
Έτσι έγινε δήμαρχος ο Μαμντάνι στη Νέα Υόρκη – προτάσσοντας το κόστος ζωής.
Έτσι κέρδισε προχθές στην Ουγγαρία ο Μαγκιάρ, διώχνοντας, μετά από 16 χρόνια τον Όρμπαν από την εξουσία.
Δεν είναι πυρηνική φυσική – οι εκλογές κερδίζονται πρωτίστως στην οικονομία, πόσο μάλλον σε μια συγκυρία που η οικονομία γίνεται πολύ πιο έντονα αισθητή, λόγω πληθωρισμού και χαμηλής ανάπτυξης.
Όλα τα υπόλοιπα – το κράτος δικαίου, τα σκάνδαλα, η διαφθορά και η διαπλοκή – είναι σημαντικά, αλλά είναι δευτερεύοντα σε σχέση με την οικονομία - ως κριτήρια ψήφου.
Μπορούν να υποστηρίξουν ή να αποδυναμώσουν μια στιβαρή οικονομική πρόταση, αλλά δεν μπορούν να την υποκαταστήσουν.
Έχει μια τέτοια πρόταση η αντιπολίτευση στην Ελλάδα; Όχι; Την υπηρετεί με συνέπεια; Δύο φορές όχι.
Τι κάνει; Ηθικολογεί ασύστολα, κατηγορεί διαρκώς τον Μητσοτάκη για αλαζονεία και… χάνεις στις εκλογές. Από τον Μητσοτάκη.
O Μητσοτάκης μπορεί να είναι όλα όσα του καταλογίζουν και ακόμα περισσότερα. Η αντιπολίτευση, ωστόσο, είναι κάτι χειρότερο. Είναι αδύναμη.
Μετά από δέκα χρόνια κρίσης και επτά χρόνια Μητσοτάκη, οι κυρίαρχες αξίες στην ελληνική κοινωνία είναι αυτές που περιέγραφε ο συγγραφέας Péter Hunčík για την Ουγγαρία του Όρμπαν:
να είσαι αδίστακτος, να είσαι εγωιστής, να γλείφεις τους ανώτερους, να χτυπάς τους κατώτερους, να περιφρονείς τους αδύναμους.
Σε μια τέτοια κοινωνία η μεγαλύτερη «αμαρτία» δεν είναι η διαφθορά, ούτε η αλαζονεία και η διαπλοκή – είναι η αδυναμία.
Ο Μητσοτάκης δεν κερδίζει παρά το ότι είναι διεφθαρμένος, αλαζόνας και διαπλεκόμενος. Κερδίζει (και) γιατί είναι διεφθαρμένος, αλαζόνας και διαπλεκόμενος.
Και θα συνεχίσει να κερδίζει όσο δεν υπάρχει ισχυρή εναλλακτική απέναντί του.
Οι πολλοί μπορεί κατά καιρούς να ταυτίζονται συναισθηματικά με τον αδύναμο, αλλά στις κρίσιμες στιγμές στοιχίζονται, σχεδόν πάντα, πίσω από τον ισχυρό. Ακόμα κι όταν αυτός είναι κάθαρμα.
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.