Του Γεωργίου Σκλαβούνου
Το Μεσολόγγι δεν ηττήθηκε, προδόθηκε!.
Η ηρωική έξοδος του Μεσολογγίου./
Το γεγονός που συγκλόνισε την Ευρώπη. Το γεγονός που απεδειξε ότι οι αγωνιζομενοι Έλληνες εννοούσαν το <ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ή ΘΑΝΑΤΟΣ.>/
Πέρα από την οφειλόμενη αιώνια Τιμή και Μνήμη..στους ήρωες νεκρούς οφείλουμε να τους τιμήσουμε αποκαλύπτοντας και αποδεχόμενοι την ιστορική αλήθεια..
Το Μεσολόγγι δεν έπεσε στις υπέρτερες αριθμητικά δυνάμεις των Οθωμανών.
Το Μεσολόγγι προδόθηκε.
Ας δούμε πως τεκμηριώνεται η ως άνω θέση και μερικές από τις μαρτυρίες που οδηγούν στο ως άνω συμπέρασμα.
Η πολιορκία του 1826 είναι η τρίτη πολιορκία του Μεσολογγίου.
Στις 2 πλοηγούμενες πολιορκίες το, το Μεσολόγγι αντιστάθηκε ηρωικά αλλά και νικηφόρα.
Στην υπό τον Ομέρ Βρυώνη δίμηνη πολιορκία 25/10/1822--31/12/1822 οι πολιορκούντες αναγκάστηκαν να λύσουν την πολιορκία μετά την καταστροφική για αυτούς τελευταία έφοδο, την 31/12,του 1822.
Άδοξη για τους Οθωμανούς κατέστη και δεύτερη, υπό τον Μουσταφά Πασά στα 1823,πολιορκία μεταγραφόμενη από τους ιστορικούς και ως Πολιορκία του Αιτωλικού και ως δεύτερη πολιορκία του Μεσολογγίου.
Στην τρίτη και νικηφόρα για Οθωμανούς πολιορκία (Μάρτιος 1825-Απριλιος 1826) υπο τις συνασπισμένες δυνάμεις του Κιουταχή (30.000 άνδρες) και του Ιμπραήμ 15.000.,οι πολιορκημένοι εχουν να αντιπαραθέσουν 3.000 περίπου Ρουμελιώτες και Σουλιώτες.
Η πείνα ο λιμός και ..ο λοιμός.. εδάμασετο Μεσολλόγκι και οχι ο εχθρός.
Οι αμυνόμενοι από τα τέλη του 1825 αντιμετωπίζουν προβλήματα επάρκειας τροφίμων.
Το γεγονός ότι η έλλειψη τροφίμων οδήγησε στην πτώση το Μεσολόγγι την αναγνωρίζει ο ίδιος Ιμπραήμ..
Κατά τον Σπ. Τρικούπη, ιστορικό και πολιτικό της Αγγλόφιλης παράταξης.(Ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης Τόμ Τρίτος σελ,299):
"'Όταν ο Ντεριγνί επισκέφτηκε τον Ιμπραήμ στο Νεόκαστρο,, όπου είχε επιστρέψει μετά την πτώση του Μεσολογγίου και τον ρώτησε σχετικά με την εκστρατεία του,ο τολμηρός αλλά ειλικρινής σατράπης του είπε δείχνοντας μια χιονισμένη κορυφή.
<<Βλέπεις πως λειωνει εκείνο το χιόνι. Ετσι θα λειώναμε κι' μείς όλοι, άν η φρουρά του Μεσολογγιού είχε τροφές για τρείς ακόμα εβδομάδες>>..
Μπορούσε να είχε αποφευχθεί η έλλειψη τροφίμων;;ο λιμός και ο λοιμός που την ακολούθησαν;
Ο Σπ. Τρικούπης απαντάει στο ερώτημα ασκώντας συγχρόνως μια σκληρότατη κριτική για τους κυβερνώντες υπεύθυνους αυτής της έλλειψης ,
«Πώς όμως να μην ελεεινολογήσει ο ιστορικός την αξιοκατάκριτη απρονοησία των κυβερνώντων την Ελλάδα εκείνη την εποχή. Η φρουρά του Μεσολογγίου δεν έφτασε σ’ αυτήν την έσχατη απελπισία από την έλλειψη πόρων αλλά από έλλειψη κυβερνητικής πρόνοιας. Στην διάρκεια της πολιορκίας του έγιναν τρεις εκστρατείες για βοήθεια, ενώ αρκούσε μόνο μία για την μεταφορά των αναγκαίων ειδών. Επομένως όσα ξοδεύτηκαν άσκοπα για την δεύτερη και για την τρίτη ναυτική εκστρατεία θα ήταν αρκετά για μακρόχρονη προμήθεια σε είδη, αν στέλνονταν την πρώτη φορά. Τότες όλες οι εχθρικές δυνάμεις θα συντρίβονταν μπροστά στις πύλες της πόλης επειδή η φρουρά μόνον την πείνα φοβόταν».
Ο Γερμανός ιστορικός Karl Mendelson Bartholdy επιβεβαιώνει οτι δεν υπήρξε έλλειψη πόρων αλλά έλλειψη έντιμης πατριωτικής και ανιδιοτελούς διαχειρησης πόρων.
«Δέν δύναταί τις δυστυχώς νά άρνηθή ότι ό Κουντουριώτης καί οι όπαδοί αύτοϋ κατώρθωσαν νά σπαταλήσωσι τά άπό των άγγλικών δανείων είσπραχθέντα ολίγα χρήματα εις δεύτερον έμφύλιον πόλεμον ενώ ή Κρήτη, ή Κάσσος καί τά Ψαρρά, έρμαιον εις τόν έθνικόν εχθρόν άφιέμεναι κατεβάλλοντο, οϊ δέ Αιγύπτιοι παρε- σκευάΖοντο νά κατενέγκωσι όλεθρίαν πληγήν κατά τής Πελοπόννησου». «(Ίοτορ. Έλλην. Έπαναστ., τ. Α', 512)
Eπισης αναφερόμενος στο θέμα της δήθεν έλλειψης πόρων ουσιαστικά καταγγέλλει.
"<<Η προσπάθεια αξιοποίησης της εσχάτης ανάγκης του Μεσολογγίού, για να εκποιηθεί η εθνική γη σε τιμές ευκαιρίας σε ημετέρους, αποτελεί μια από τις αληθινές ερμηνείες της <<<ελειψης πόρων>>>.
Τότε (16 Φεβρουαρίου) εκδόθηκε νόμος για την εκποίηση εθνικών γαιών, αμπελώνων, κήπων, ελαιώνων κλπ. για τη συγκέντρωση της βοήθειας προς το Μεσολογγι.(εφημ. Κυβερνήσεως 13/2/1826).
Παρά το γεγονός ότι ο νόμος κρίθηκε αντισυνταγματικός τέθηκε σε ισχύ. Όμως οι τρόποι πληρωμής που χρησιμοποιήθηκαν δεν επέτρεψαν τη συγκέντρωση σοβαρών ποσών. Ο αναγκαστικός έρανος, που επίσης χρησιμοποιήθηκε, επίσης δεν απέδωσε ουσιαστικά.
Απελπισμένοι οι απεσταλμένοι των Μεσολογγιτών από την άκαρπη για ένα τετράμηνο αναμονή τους στο Ναύπλιο (από τις 17/1/1826) και μετά από άκαρπες επισκέψεις στην Ύδρα των Κουντουριώτηδων, στο Αργος, οδηγούνται στα άκρα. Έβλεπαν, όπως έγραψε το μέλος της αντιπροσωπείας Σπυρομήλιος ότι, οι κυβερνώντες ως σπουδαιότερον εθεώρουν την Εθνικήν Συνέλευσιν και όχι τον εχθρόν, όστις επαπείλει το Μεσολόγγιον..
Κάποιες μαρτυρίες για την τραγικότητα της καταστασης στο πολιορκιμενο Μεσολογγι.
<<....Πολλές οικογένειες είχαν αρχίσει να στερούνται εντελώς τα τρόφιμα και αναγκάζονταν να σφάζουν άλογα, μουλάρια, γαϊδούρια και στη συνέχεια σκύλους, γάτες και ποντικούς. Ωστόσο και αυτά εξαντλήθηκαν… Από τις 16 Μαρτίου άρχισαν να τρώνε αρμυρίκια, πικρά χόρτα που φυτρώνουν κοντά στη θάλασσα. Ο υποσιτισμός και οι ασθένειες όμως εξασθένισαν τους οργανισμούς των ανδρών της φρουράς της πόλης και προκαλούσαν πολλούς θανάτους. Έτσι στις αρχές Απριλίου 1826, οι οπλαρχηγοί στη μυστική τους συνέλευση αποφάσισαν να επιχειρήσουν έξοδο αν τα ελληνικά πλοία που είχαν φτάσει στο Ιόνιο με επικεφαλής τον Ναύαρχο τον Ανδρέα Μιαούλη δεν κατόρθωσαν να τους εφοδιάσουν.
Στην πόλη έπεσε λιμός: ‘’Πάντα τα ακάθαρτα ζώα κατηναλώθηκαν προς τροφήν. Αι ασθένιαι ως εκ τούτου επολλαπλασιάσθηκαν και η θνησιμότης κατέστη επίφοβος’’ (Οδυσσέας Μαρούλης ‘’Τελευταία πολιορκία του Μεσολογγίου’’ 1926 σελ. 29). Οι δε κάτοικοι: ‘’Πεινώντες, γυμνητεύοντες, νοσούντες, χλομοί και λιπόσαρκοι εσύροντο ανά τας οδούς της χειμαζομένης πόλεως φασμάτων σκιαί’’ (Ι. Ιωαννίδης ‘’Πολιορκίαι, Έξοδος και Ηρώον Μεσολογγίου’’).
Στα ‘’Στρατιωτικά Ενθυμήματα’’ ο Κασομούλης παραθετει μια τραγικότερη μαρτυρία.: ‘’Έφθασεν η νύχτα όλη η φρουρά σιώπησεν και φόβος τον έπαιρνεν τον άνθρωπον από την άκραν σιωπήν’’.
Ο Γιαννιώτης αγωνιστής Αρτέμιος Μίχος που νεότατος ήταν παρών στην πολιορκία του Μεσολογγίου περιγράφει ένα συγκλονιστικό γεγονός. Ειδική επιτροπή που έκανε έρευνα για τρόφιμα βρέθηκε μπροστά σ’ ένα φριχτό θέαμα. Μια οικογένεια από τον Ζυγό ή το Απόκορο «είχε εις απόκρυφον τι μέρος τον μηρόν και άλλα μέλη παιδίου. Φρίξας δε διά το εύρημα ηρώτησε την οικοδέσποινα παρ’ ης (από την οποία) επληροφορήθη ότι το παιδίον αυτό αποθανόν εκ πείνης αχρησίμευτε εις τροφήν των επιζώντων. Ήτο δε τούτο αληθές καθότι εις την ειρημένην οικίαν δεν ευρέθη κανέν άλλο τρόφιμο. Αυτό το περιστατικό όμως ίσως και άλλα ήταν μεμονωμένα και κρυφά και γίνονταν εν αγνοία της φρουράς της πόλης..
Κατά συνέπεια το Μεσολόγγι δεν νικήθηκε από τις υπέρτερες δυνάμεις των Οθωμανών . Οι ήρωες αμυνόμενοι νικήθηκαν απο τον λιμό τον λοιμό και την έλλειψη πυρομαχικών.
Βέβαια υπήρξαν και παραδείγματα στηριξης του Μεσολογγιου στις τρεις ηρωικές πολιορκίες του .΄Παραδειγματα στα οποία αξιζει να αναφερθούμε . Στήριξης όπως αυτή του Ζακυνθινού Διονυσίου Ρώμα και του Ελβετού φίλου και συνεργάτη του Καποδίστρια..Όπως αξίζει να αναφερθούμε στην επί Καποδίστρια απελευθέρωση του Μεσολογγίου, παρά την Βρετανική ισχυρότατη αντίδραση, αλλά και την από τον Καποδίστρια φροντίδα για την περισυλλογή των ιερών οστών του Μεσολογγίου και την δημιουργία του αρμόζοντος ΜΝΗΜΕΙΟΥ.
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.