ΛΟΥΗΣ ΤΙΚΑΣ: Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΗΡΩΑΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΣΤΙΣ ΗΠΑ ΠΟΥ ΠΟΛΕΜΗΣΕ ΤΟ ΑΔΙΚΟ ΤΩΝ ΡΟΚΦΕΛΕΡ!!!

Του Λεωνίδα Αποσκίτη

Τον Ιούνιο του 2018, δύο χρόνια πριν, έγιναν τα αποκαλυπτήρια του αδριάντα του Ελληνοαμερικανού ανθρακωρύχου Λούη Τίκα στο "Πάρκο Μνήμης" της πόλης Τρινιντάντ του Κολοράντο. Του συνδικαλιστή που ηγήθηκε το 1914 της εργατικής εξέγερσης στο Λάντλοου και "άλλαξε την πορεία της αμερικανικής ιστορίας & της εργατικής νομοθεσίας" σύμφωνα με τα λεγόμενα του Μουσείου Μνήμης των Ανθρακωρύχων.

Ο Λούης Τίκας (Ηλίας Σπαντιδάκης) είχε γεννηθεί το 1886 στο Ρέθυμνο και πήγε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1906. Έγινε μέλος στο μεγάλο Συνδικάτο των Wobblies (Βιομηχανικών Εργατών) και ηγήθηκε της αιματηρής απεργίας στα ορυχεία Ροκφέλερ στο Κολοράντο!

Σκοτώθηκε κατά την διάρκεια αυτών των συγκρούσεων στις 20 Απριλίου του 2014 στη μικρή πόλη Λάντλοου. Εκείνη την εποχή οι συνθήκες εργασίας των ανθρακωρύχων και οι μισθοί τους ήταν πολύ σκληρές και άδικες. Τα εργατικά ατυχήματα πολύ συχνά και δεν υπήρχε καμμία μέριμνα για τις οικογένειες των ανθρακωρύχων. Από το 1910 έως το `13 είχαν χάσει τη ζωή τους 618 εργάτες...

Αυτοί οι λόγοι ήταν που ξεσήκωσαν τον Λούη να τα βάλει με τον άδικο νόμο των Ροκφέλερ και να γίνει ο ήρωας της αμερικανικής & παγκόσμιας εργατικής τάξης!

Το χρονικό της απεργίας ήταν σχεδόν άγνωστο και ο Λούης Τίκας ξεχασμένος στην Ελλάδα των... εργατοπατέρων έως το 1991 όταν ο Ελληνοαμερικανός συγγραφέας Ζήσης Παπανικολάου έγραψε την βιογραφία του σκοτωμένου συνδικαλιστή. Το 2014, έναν αιώνα μετά τα γεγονότα η ταινία "Παλληκάρι: Ο Λούης Τίκας & η Σφαγή του Λάντλοου" του Νίκου Βεντούρα και της Λαμπρινής Θωμά προβλήθηκε στο 16ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκυμανταίρ της Θεσσαλονικης.

Τα γεγονότα της αιματηρής εξέγερσης του 1914 στο Κολοράντο ενέπνευσαν την φόλκ αμερικανική μουσική. Το 1944 ο θρυλικός μουσικός Γούντι Γκάθρι έγραψε το τραγούδι " Ludlow Massacre" που ακουγόταν στις μεγάλες πορείες και διαδηλώσεις στις ΗΠΑ μέχρι την δεκαετία του 1970. Ο ποιητής Ντέϊβιντ Μέϊσον έγραψε ένα ποιητικό δράμα 4.800 στίχων με τίτλο "Ποιός ήταν ο Λούης Τίκας" βασισμένο στην ζωή του πρωταγωνιστή του αμερικανικού εργατικού κινήματος ο οποίος τόλμησε να πολεμήσει το καπιταλιστικο θηρίο μέσα στην ίδια τη φωλιά του... Επίσης το τραγούδι "Λούης Τίκας" που έγραψε το 2001 ο Φράνκ Μάνινγκ είναι πάνω σε αυτά τα δραματικά γεγονότα του 1914, της εξέγερσης των ανθρακωρύχων!

Η σφαγή των εργατών του Λάντλοου υπήρξε μία από τις αιματηρότερες επιθέσεις του κεφαλαίου και του κρατικού μηχανισμού καταστολής κατά των εργαζομένων στην μητρόπολη του δυτικού καπιταλισμού, τις ΗΠΑ...

Στην βάση του μπρούτζινου αγάλματος ύψους 1,89 μ. του ήρωα μπροστά στην λεωφόρο ΛΟΥΗ ΤΙΚΑ είναι γραμμένο στα ελληνικά και αγγλικά:

"ΤΟΥ_ΑΝΤΡΕΙΩΜΕΝΟΥ_Ο_ΘΑΝΑΤΟΣ, ΘΑΝΑΤΟΣ_ΔΕΝ ΛΟΓΙΕΤΑΙ"!!!...

Μαρίνος Αντύπας: Οι κινούσες δυνάμεις της ψυχής του

-113 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ (1872-1907)-

του Ηρακλή Κανακάκη*

Η μελέτη των κειμένων που γράφτηκαν δια χειρός του και αυτών που γράφτηκαν από τρίτους για την πολύμορφη δράση και το πολυσχιδές έργο του, σε συνδυασμό με την απροκατάληπτη και προσεκτική διερεύνηση και άλλων πηγών, φωτίζουν άπλετα τις ιδέες του Μαρίνου Αντύπα. Τις πηγές έμπνευσής του στη διαμόρφωση των κοινωνικο-πολιτικών του αντιλήψεων.

Οι κινούσες δυνάμεις της ψυχής που επηρέασαν, προδιέγραψαν και επικαθόρισαν την πολιτική του φιλοσοφία και την ιδεολογική του οντότητα αρδεύονταν και τρέφονταν από τα γεγονότα και τις καταστάσεις μέσα στις οποίες έζησε και ανδρώθηκε.

Ως μαθητής του Γυμνασίου του Αργοστολίου βίωσε την αδικία και την εκμετάλλευση που υπήρχε στο νησί. Μάθαινε για τον επτανησιακό ριζοσπαστισμό στα χρόνια της Αγγλοκρατίας και τους σθεναρούς αγώνες του λαού της Κεφαλονιάς. Ως φοιτητής της Νομικής ήρθε σ’ επαφή και ενεργητική συνεργασία με το σοσιαλιστικό κύκλο του Σ. Καλλέργη. Με ξένες ιδεολογικές θεωρήσεις,

όπως φαίνεται και από τις μεταφράσεις άρθρων του Jaures που δημοσιεύονται στην “Ανάσταση” και από αναφορές του στον Κροπότκιν, τον Μπακούνιν, τον Τολστόι και Ρουσσώ σε άρθρα του στην ίδια εφημερίδα.

Πρωτίστως, όμως, τον συνάρπασε η πρωτοχριστιανική διδασκαλία και η ηθική και η εντρύφησή του στις βασικές αρχές του κοινωνικού χριστιανισμού. Ένοιωσε μέσα του τη θεία πνοή και την υποχρέωση να στρατευθεί στον αγώνα για να ανατείλει μία νέα ζωή σε μία νέα κοινωνία πρωτοχριστιανικής αγάπης και αδελφοσύνης, δηλαδή απαλλαγμένης από την εκμετάλλευση ανθρώπου

από άνθρωπο και από κάθε αδικία, αθλιότητα και αμάθεια. Διότι ο Χριστιανός είναι επαναστάτης της αγάπης και της πράξης. Ο Χριστιανός που λιποτακτεί ή φυγομαχεί από τον αγώνα για ελευθερία, δημοκρατία, δικαιοσύνη είναι καρικατούρα της εικόνας του Θεού Δημιουργού.

Γράφει ο Μαρίνος Αντύπας: “…Ο Ιησούς παραγγέλλει “αγάπα τον πλησίον σου ως σεαυτόν”. Είναι δύσκολον ν’ αρνηθεί τις ότι εάν ο νόμος ούτος εφαρμοσθεί ποτέ, οι άνθρωποι θα ώσιν αδελφοί και η χαρά και το μειδίαμα θα βασιλεύσωσι μεταξύ των αντί των δακρύων και του αίματος”. “…Είμαι επαναστάτης, υποσκάπτων το άγριο καθεστώς μεθ’όλων μου των δυνάμεων, θεωρώ τους συντηρητικούς αξίους σεβασμού ως άτομα, αξίους θεραπείας ως μέλη του κοινωνικού σώματος… και όχι της βόμβας των  αναρχικών…”. “…Η ελευθερία συνίσταται εις το να δύναταί τις να πράττει παν ό,τι δεν βλάπτει τον άλλον (ο συ μισείς ετέρω μη ποιήσεις)…”. “Ζητούμεν Επανάστασιν ιδεών, επανάστασιν αισθημάτων, Παγκόσμιον Επανάστασιν Διοικητικού και Πολιτικού και Θρησκευτικού Συστήματος… Επιζητούντες δηλαδή την αντικατάσταση του Θεού ον κηρύσσουσι οι τύραννοι και δεσπόται δια του Αληθούς Θεού ον εκήρυξεν ο Χριστός και όστις καλείται ΘΕΟΣ ΑΓΑΠΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ και ΑΛΛΗΛΟΒΟΗΘΕΙΑΣ και όχι Θεός σκληρότατος, δακρύων και δουλείας”.

Πριν 83 χρόνια έφυγε ο Antonio Gramsci, που διαστρεβλώνει μέχρι σήμερα η υποταγμένη ιμπεριαλιστική "αριστερά"...

Του Νίκου Κλειτσίκα   

Η Αριστερά δεν αρκεί να επικαλείται την αρετή,

οφείλει να είναι ενάρετη η ίδια•

δεν αρκεί να στηλιτεύει το κακό,

πρέπει η ίδια να το τιμωρεί παραδειγματικά...

Ήταν 04:10 το πρωί 27 Απρίλη 1937, όταν ο Antonio Gramsci σταμάτησε να αναπνέει. Το τέταρτο από τα επτά παιδιά του Francesco Gramsci και της Giuseppina Marcias, ο Αντόνιο -Νίνο, όπως τον έλεγαν στην οικογένεια- γεννήθηκε στην Ales, στην επαρχία του Κάλιαρι της Σαρδηνίας, στις 22 Ιανουαρίου 1891.
«Πάντα τον φρόντιζα [...] προσπαθώντας να μπορέσει ν' αποκαταστήσει τεχνητά την αναπνοή του όταν φαινόταν πως ήθελε να σταματήσει. Αλλά μετά ήρθε μια τελευταία θορυβώδης ανάσα κι η σιωπή ήρθε χωρίς θεραπεία»... σημειώνει η Tatiana Schucht -κουνιάδα του Gramsci- στις 12 Μάη 1937, στην επιστολή της προς τον Piero Sraffa {παγκοσμίου φήμης Ιταλός οικονομολόγος, προσωπικός φίλος του Gramsci και του Keynes, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, όπου προσκλήθηκε για να μην συλληφθεί από τους φασίστες το Μάη του 1927 κι έμεινε εκεί για πάντα, λίγο πριν την έκδοση του φασιστικού "νόμου για την υπεράσπιση του κράτους"}.

Πως οι κοινωνίες κατέληξαν όμηροι των Αγορών - Η ιδιοποίηση του κράτους

ΚΛΙΚ στην εικόνα...

Οι Βησιγότθοι στην Ελλάδα και οι καταστροφές που προκάλεσαν στην Πελοπόννησο (396-397)

Ποιοι ήταν οι Βησιγότθοι - Η εγκατάστασή τους στη Θράκη - Η εκλογή του Αλάριχου ως αρχηγού τους- Η κάθοδός τους προς τη νότια Ελλάδα- Γιατί έφυγαν από την Αθήνα χωρίς να προκαλέσουν καταστροφές;- Οι Βησιγότθοι στην Πελοπόννησο και οι βανδαλισμοί σε Κόρινθο, Άργος και Σπάρτη- Η εγκατάστασή τους στην Αρκαδία και η εκδίωξή τους από τους Βυζαντινούς προς την Ήπειρο.

Ο ελλαδικός χώρος από την αρχαιότητα έχει γίνει στόχος επιδρομών πολλών βαρβάρων. Σε αρκετά άρθρα μας έχουμε αναφερθεί σε ορισμένους από αυτούς (Γαλάτες, Έρουλους, Σλάβους κ.α.). Μια σύντομη αναφορά έχουμε κάνει και για την επιδρομή των Βησιγότθων του Αλάριχου, αναφερόμενοι κυρίως στην περιήγηση του βάρβαρου ηγεμόνα στην Αθήνα. Αν η Αθήνα όμως δεν αντιμετώπισε προβλήματα από τους Βησιγότθους θα δούμε στη συνέχεια το γιατί, δεν έγινε το ίδιο και με άλλες ελληνικές πόλεις κυρίως στην Πελοπόννησο που καταστράφηκαν σχεδόν ολοσχερώς: Κόρινθος, Άργος και Σπάρτη λεηλατήθηκαν από τους βάρβαρους με αποτέλεσμα πολλά αρχαία μνημεία να καταστραφούν. Ποιοι ήταν όμως οι Βησιγότθοι και πώς έφτασαν στο νοτιότερο άκρο της ηπειρωτικής Ελλάδας;

Οι Βησιγότθοι και οι συγκρούσεις τους με Ρωμαίους και Βυζαντινούς

Οι Βησιγότθοι ήταν αρχαίος γερμανικός λαός, ένας από τους δύο μεγάλους κλάδους των Γότθων. Αρχική τους κοιτίδα ήταν η περιοχή στα δυτικά του ποταμού Δνείστερου γι’ αυτό και ονομάστηκαν και Βησιγότθοι (Γότθοι της Δύσης) σε αντιδιαστολή με τους Οστρογότθους (Γότθοι της Ανατολής). Η πρώτη σύγκρουση ανάμεσα σε Ρωμαίους και Βησιγότθους έγινε το 213 όταν τους αντιμετώπισε ο αυτοκράτορας Καρακάλλας. Όμως το 239 πέρασαν τον Δούναβη, έφτασαν στη Μαρκιανούπολη και αφού ρήμαξαν την περιοχή ως τον Εύξεινο Πόντο αποσύρθηκαν στον Δούναβη έναντι χρηματικής αποζημίωσης. Μετά από 10 χρόνια με ηγεμόνα τους τον Κνίβα έφτασαν ως τη βόρεια Θράκη και αφού νίκησαν τους Ρωμαίους σε μια μάχη όπου σκοτώθηκαν ο αυτοκράτορας Δέκιος και ο γιος του κατέλαβαν τη Φιλιππούπολη. Ο αυτοκράτορας Γάλλος αναγκάστηκε να τους καταβάλει ετήσιο φόρο, ο Κλαύδιος τους νίκησε επανειλημμένα ενώ ο Αυρηλιανός τους παραχώρησε το μεγαλύτερο μέρος της Δακίας. Το 322 τους αναχαίτισε ο Μέγας Κωνσταντίνος. Στα μέσα του 4ου αιώνα εγκαταστάθηκαν στη Μοισία ως φόρου υποτελείς στο Βυζάντιο. Σύντομα όμως επαναστάτησαν λόγω της βαριάς φορολογίας και υπό την ηγεσία του Φριτίγερνου κατατρόπωσαν τους Βυζαντινούς στη μάχη της Αδριανούπολης (378) όπου σκοτώθηκε και ο αυτοκράτορας Ουάλης (δείτε και το σχετικό μας άρθρο στις 17/3/2018). Ο Θεοδόσιος ο Μέγας ακολούθησε συμβιβαστική πολιτική. Μετά τη σύναψη ειρήνης, τους δέχθηκε στο κράτος ως συμμάχους ενώ εκείνοι ασπάστηκαν τον Χριστιανισμό αν και ακολούθησαν την αίρεση του Αρειανισμού.

Η Κεϋνσιανή Παγκοσμιοποίηση- Η Συνθήκη Bretton Woods

του Σπύρου Στάλια

Αφού το νεοφιλελεύθερο υπόδειγμα ούτε μπόρεσε να ερμηνεύσει την μεγάλη κρίση του 1929, πολλώ δε μάλλον να την θεραπεύσει, από το 1933 και μετά το κεϋνσιανό υπόδειγμα θεσμοθετήθηκε ως το επικρατούν οικονομικό υπόδειγμα για όλες τις δυτικές κοινωνίες. Το επόμενο βήμα, όπως ήταν φυσικό, το υπόδειγμα, ως θεωρία, λύση και πολιτική πρακτική, θα έπρεπε να θεσμοθετηθεί για να διακανονίσει τις εμπορικές σχέσεις και τις συναλλαγές μεταξύ των κρατών. Δεδομένου ότι ο ναζισμός ηττήθηκε κατά κράτος και μαζί με αυτόν και το κορπορατικό του υπόδειγμα, όπως ήταν φυσικό η υιοθέτηση του δημοκρατικού κεϋνσιανού κορπορατικού υποδείγματος, κατέστη φυσική ανάγκη για τον δυτικό κόσμο, εφ’ όσον η Ανατολική Ευρώπη και η Ρωσία επέλεξαν ως μοντέλο ανάπτυξης το σταλινικό, επίσης κορπορατικό, υπόδειγμα, που υποτίθεται ότι κατάγονταν από την ακαδημία σκέψης του Μαρξ.

Η Κεϋνσιανή Παγκοσμιοποίηση έγινε μέσω της Συμφωνίας ή του Σύστηματος του Μπρέτον Γούντς, και ονομάστηκε έτσι, γιατί στο ξενοδοχείο The Mount Washington, της μικρής πόλης Bretton Woods της Πολιτείας των ΗΠΑ New Hampshire, από την 1 έως τις 22 Ιουλίου 1944, με τη συμμετοχή 730 αντιπροσώπων από 44 χώρες του κόσμου, συμπεριλαμβανομένης και της Σοβιετικής Ένωσης, πραγματοποιήθηκε μια μεγάλη σύσκεψη για να εξεταστούν πως θα λειτουργήσουν οι μελλοντικές εμπορικές σχέσεις των κρατών σε παγκόσμιο επίπεδο.

Την χώρα μας την εκπροσώπησε ο Κυριακός Βαρβαρέσος, Διοικητής της Τραπέζης Ελλάδος, ακαδημαϊκός,  πολιτικός  και  οικονομολόγος, ενώ μέλος της αποστολής ήταν και ο νεαρός Α. Γ. Παπανδρέου που μόλις είχε αποφοιτήσει από το Χάρβαντ. Η συμφωνία τέθηκε σε ισχύ το 1946 και καταργήθηκε αρχικά τον Αύγουστο του 1971, από τον Πρόεδρο Νίξον, αλλά ουσιαστικά καταργήθηκε στα τέλη του 1973 με την κατάρρευση της ενδιάμεσης Σμιθσόνιας Συμφωνίας. (Η Ελλάδα έπαψε να ακολουθεί το δολάριο το 1975).

Η αιτία που έγινε αυτή η σύσκεψη, με πρωτοβουλία του Προέδρου Ρούζβελτ, ήταν πως τα κράτη, την επόμενη μέρα του πολέμου, θα απέφευγαν τις καταστάσεις που δημιουργούσε ο κανόνας του χρυσού (χρήση χρυσού ως νόμισμα) στην διάρκεια του μεσοπολέμου. Όπως έγινε δεκτό, στο τέλος αυτής της Συνόδου απ’ όλα τα κράτη, η υπό τον κανόνα του χρυσού και την σταθερή ως προς τον χρυσό ισοτιμία των νομισμάτων, η προσαρμογή του εξωτερικού ισοζυγίου πληρωμών, μέσω των αυτόματων μεταβολών της ροής του χρυσού, της προσφοράς χρήματος, των τιμών και των μισθών, δεν λειτούργησε ποτέ. Όχι μόνον δεν λειτούργησε, αλλά αντιθέτως η ροή των βραχυχρόνιων κεφαλαίων προκαλούσε θανάσιμες ανισορροπίες στην οικονομία που τάχιστα αντανακλώνταν στο κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο, προκαλώντας φαινόμενα όπως ο ναζισμός, φασισμός, δικτατορίες, φτώχεια, πολέμους, κοινωνικές αναταραχές αλλά και υποδουλώσεις λαών από τραπεζίτες και κεφαλαιούχους χωρίς πόλεμο από τις πτωχεύσεις των κρατών.

Γιατί πρέπει να κατέβουν οι τουρκοσειρές από την Ελληνική τηλεόραση

Γράφει ο Λεωνίδας Κουμάκης, Μέλος του IHA

Εδώ και δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια, 55 (πενήντα πέντε) διαφορετικά τουρκικά σήριαλ έχουν βάλει την Τουρκική γλώσσα σε κάθε σχεδόν ελληνικό σπίτι, με αμέτρητες ώρες προβολών σε ώρες μεγάλης ακροαματικότητας, μαζί με ιδανικές εικόνες μιας φανταστικής, ευρωπαϊκής Τουρκίας που μοιάζει με αληθινό παράδεισο.

Η θεματολογία των τηλεοπτικών αυτών παραγωγών που έχουν εξαιρετική τεχνική αρτιότητα, ποικίλει από έντονα προπαγανδιστικά, όπως η «ωραιοποίηση» του αιματοβαμμένου κατακτητή-Σουλτάνου Σουλειμάν και πολλές άλλες που δεν μπορούσαν να προβληθούν στην Ελλάδα αλλά διανέμονται παντού με έντονα ανθελληνικό περιεχόμενο, μέχρι απλές ιστορίες καθημερινότητας, όπως μια γλυκύτατη μικρούλα που ψάχνει την μητέρα ή τον πατέρα της, ο πλούσιος / πλούσια που ερωτεύεται φτωχή / φτωχό και αντίστροφα, ο πάμπλουτος επιχειρηματίας που εκπροσωπεί την κοσμοπολίτικη Τουρκία με υπερπολυτελή σπίτια που απαραίτητα έχουν τεράστιες πισίνες και χώρους στάθμευσης αυτοκινήτων πολυτελείας, ο ευσυνείδητος γιατρός που φροντίζει τους ασθενείς του σε ένα υπερπολυτελές νοσοκομείο το οποίο υποτίθεται ότι είναι ένα από τα συνηθισμένα κ.ο.κ.ε.

Όλα αυτά βασίζονται σε ένα μακροπρόθεσμο πρόγραμμα πολιτισμικού εκτουρκισμού διαφόρων χωρών και περιοχών-στόχων με την άρτια και καλαίσθητη παρουσίαση όχι βέβαια κάποιων αντιπροσωπευτικών αλλά κάποιων «εικονικών προτύπων» που ήθελαν να εξάγουν οι τούρκοι ισλαμιστές σαν «πολιτιστική επιρροή», με την ταυτόχρονη εικονική προβολή ολόκληρης της Τουρκίας σαν ένα μαγικό τουριστικό προορισμό, ιδανικό τόπο επενδύσεων, μιας Τουρκίας που θα εμφανίζεται σαν μια καθιερωμένη οικονομική και πολιτική «υπερδύναμη».

Το όχημα για την λειτουργία του προγράμματος πολιτισμικού εκτουρκισμού ή «πολιτιστικής επιρροής», θα ήταν οι γενναία επιδοτούμενες  τουρκικές τηλεοπτικές σειρές που θα εξάγονταν σε όσο το δυνατόν περισσότερες χώρες με «πολύ ανταγωνιστικές τιμές» – σχεδόν τζάμπα!

Μπορεί να μας διδάξει κάτι η πανδημία του κορονοϊού;

Βασική συνέπεια των μέτρων περιορισμού των μετακινήσεων που έχουν επιβληθεί λόγω του κορονοϊού είναι το γεγονός πως ο κόσμος έχει πλέον πολύ περισσότερο χρόνο για ξόδεμα. Κι έτσι βλέπουμε να πολλαπλασιάζονται τα άρθρα, τα σχόλια και οι τοποθετήσεις κάθε είδους σχετικά με τις εξελίξεις, με το υλικό να διογκώνεται καθημερινά. Θ’ αποπειραθούμε κι εμείς να τονίσουμε ορισμένα σημεία που μας φαίνονται σημαντικά, ασκώντας ταυτόχρονα κριτική σε ορισμένες απόψεις που κρίνουμε απαράδεκτες ή ανεδαφικές.

Η «γκλόμπαλ» ολιγαρχία ως φορέας του ιού

Η παγκόσμια εξάπλωση του ιού είναι η πρώτη επιδημία των σύγχρονων καιρών που συνιστά απόρροια των συνηθειών της σύγχρονης, «γκλόμπαλ» ολιγαρχίας. Ή, έστω, η πρώτη επιδημία τέτοιου εύρους που διαδόθηκε κυρίως από τα εύπορα στρώματα των σύγχρονων κοινωνιών. Αρχικά, αν –όπως φαίνεται– ο συγκεκριμένος κορονοϊός μεταδόθηκε στον άνθρωπο από ζώα στην περίφημη αγορά της Γουχάν, πρόκειται για άμεση συνέπεια των διατροφικών συνηθειών της κινεζικής ολιγαρχίας. Διότι είναι τα μέλη τούτης της νεόπλουτης τάξης που αγοράζουν τα σπάνια ζώα που πωλούνται στις αγορές αυτές, καθώς «η κατανάλωση εξωτικών ειδών συνδέθηκε με ένα συμβολισμό πλούτου και κοινωνικού γοήτρου κατά την πρόσφατη περίοδο ραγδαίας οικονομικής ανάπτυξης». Μάλιστα η νομιμοποίηση και η προστασία, από πλευράς κράτους, του συγκεκριμένου κλάδου, πάει αρκετά πίσω και συνιστά προϊόν συνειδητών επιλογών από την πλευρά της κινέζικης γραφειοκρατίας. Στη συνέχεια, είναι ο νομαδισμός της σύγχρονης ολιγαρχίας που διέσπειρε τον ιό στα πέρατα του κόσμου, μετατρέποντας την επιδημία σε παγκόσμια πανδημία: από τους Κινέζους και λοιπούς Ασιάτες τουρίστες στη Βενετία και την Εβδομάδα Μόδας του Μιλάνου ως τους Δυτικούς τουρίστες, τα στελέχη εταιρειών στη Νοτιοανατολική Ασία ως τους θαμώνες του αυστριακού χωριού, Ισγκλ, γνωστού θέρετρου της ολιγαρχίας.

Δεν είναι άλλωστε τυχαίο που προσβλήθηκαν απ’ τον ιό ο Μαρινάκης, ο Μπόρις Τζόνσον, ο Παπαχελάς, ο Αλβέρτος του Μονακό, ο Πρίγκιπας Κάρολος, οι Βραζιλιάνοι επιχειρηματίες και κρατικοί αξιωματούχοι (που συνόδευσαν τον Μπολσονάρου στη συνάντησή του με τον Τραμπ), ο Πρετεντέρης, ο Τομ Χανκς με τη γυναίκα του κι άλλοι πολλοί μεγαλόσχημοι, μικρότερου ή μεγαλύτερου βεληνεκούς.

Αντίστοιχα, σ’ ένα ευρύτερο επίπεδο, πρόκειται για μια ασθένεια που θερίζει κυρίως τον Πρώτο Κόσμο, ακριβώς επειδή οι μεσαίες κι ανώτερες τάξεις του κόσμου αυτού έχουν την οικονομική δυνατότητα αλλά και την κακή συνήθεια να μετακινούνται διαρκώς: είτε επειδή δουλεύουν σε κάποιον από τους τομείς της σύγχρονης παγκοσμιοποιημένης οικονομίας, αλλά και του θεσμικού-ακαδημαϊκού σύμπαντος (με διαρκείς διαλέξεις, συνέδρια κ.ο.κ. στο εξωτερικό), είτε επειδή έχουν ως βασική τους ασχολία τον τουρισμό[1]. Η περίπτωση της Ιταλίας είναι εν προκειμένω παραδειγματική: εστία της πανδημίας υπήρξε η πιο πλούσια και κοσμοπολίτικη περιοχή της χώρας, η Λομβαρδία, καρδιά του λεγόμενου «βιομηχανικού Βορρά», ενώ γρήγορα η πανδημία μεταδόθηκε στην Ελβετία, την ανατολική Γαλλία[2] και το Λουξεμβούργο[3].

Σωστές Ερωτήσεις, Λάθος Απαντήσεις

Άρθρο του προέδρου του ΙΝΣΠΟΛ Άγγελου Χρυσόγελου που δημοσιεύτηκε στα Νέα της 22ης Απριλίου 2020.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ να αναστείλει την χρηματοδότηση από τις ΗΠΑ του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) είναι εξόχως προβληματική και περιπλέκει την παγκόσμια διαχείριση της πανδημίας. Για τον Τραμπ ο ΠΟΥ είναι ένας ιδανικός «μπαμπούλας» πάνω στον οποίο μπορεί να προβάλλει τις εμμονές που τον έφεραν στην εξουσία: δυσπιστία έναντι διεθνών οργανισμών, απόδοση όλων των προβλημάτων σε ξένες συνωμοσίες, συνεχής αναζήτηση εξωτερικών εχθρών κοκ.

Τι έχει κάνει όμως ο ΠΟΥ για να αξίζει τέτοια άκριτη υποστήριξη; Την ώρα που οι γειτονικές στην Κίνα χώρες και επικράτειες – Νότια Κορέα, Χονγκ Κονγκ, Σιγκαπούρη, Ταϊβάν – λάμβαναν άμεσα μέτρα με το που έγινε γνωστό ότι μία νέα αναπνευστική ασθένεια εμφανίστηκε στην Γουχάν, ο ΠΟΥ αναπαρήγαγε την προπαγάνδα του Πεκίνου ότι δεν υπάρχουν ενδείξεις μετάδοσης του ιού από άνθρωπο σε άνθρωπο. Σήμερα ο ΠΟΥ συγχαίρει την Κίνα για την «αποτελεσματική αντιμετώπιση» της επιδημίας παρότι οι περισσότεροι παρατηρητές συμφωνούν ότι τα στοιχεία που δίνει το Πεκίνο δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Από την άλλη ο ΠΟΥ δεν κάνει ουδεμία αναφορά στην Ταϊβάν, αν και είναι μακράν η πιο επιτυχημένη χώρα στην αντιμετώπιση του ιού, προκειμένου να μη δυσαρεστήσει την Κίνα.

Αν μη τι άλλο, η πανδημία θα έπρεπε να αποτελέσει αφορμή για την ουσιαστική μεταρρύθμιση του διεθνούς καθεστώτος συνεργασίας στον τομέα της υγείας, μέσω της δημιουργίας ενός πραγματικά τεχνοκρατικού και ανεξάρτητου παγκόσμιου κέντρου επιτήρησης και ελέγχου επιδημιών. Αντίθετα, οι άκομψες κινήσεις του Τραμπ παρέχουν άλλοθι για τους απολογητές της «παγκόσμιας θεσμικής τάξης», προκειμένου να συντηρούν ένα ιδιαίτερο καθεστώς ασυλίας των διεθνών οργανισμών, ακόμα και όταν αυτοί έχουν πάψει να λειτουργούν σωστά ή έχουν γίνει φερέφωνα αυταρχικών καθεστώτων.

«Ο Μεγάλος Αδελφός σε βλέπει»

Η Κίνα ετοιμάζεται να κάνει πράξη τον εφιάλτη του ΟργουελΑπό τον

Παναγιώτη Μανωλάκο*

"Ο Γουίνστον Σμιθ, με το πιγούνι χωμένο στο στήθος προσπαθώντας να αποφύγει τον απαίσιο άνεμο, γλίστρησε μέσ’ από τις γυάλινες πόρτες του Μεγάρου της Νίκης… Επρεπε να ανέβει εφτά πατώματα… σε κάθε πάτωμα απέναντι από το ασανσέρ, η ίδια αφίσα με το γιγάντιο πρόσωπο σε παρατηρούσε από τον τοίχο. Ηταν μια από αυτές τις φωτογραφίες που είναι έτσι φτιαγμένες, ώστε τα μάτια να δίνουν την εντύπωση πως σε παρακολουθούν όπου και αν βρίσκεσαι. Ο Μεγάλος Αδελφός σε βλέπει, έγραφε η λεζάντα".

Σωστά αναγνωρίσατε πως πρόκειται για κομμάτι της πρώτης σελίδας του «1984» του Τζ. Οργουελ, είναι όμως και ένα δυστοπικό μέλλον παρακολούθησης και αξιολόγησης των πολιτών που ετοιμάζεται να δημιουργήσει η Κίνα, γνωστό και ως SCS (Social Credit System). Στόχος είναι να τεθεί σε λειτουργία περίπου το 2020 και να αποτελέσει ένα σύστημα αξιολόγησης των πολιτών, με αποτελέσματα διαθέσιμα σε όλους. Η ιδέα πίσω από αυτό είναι σχετικά απλή: 

θα βαθμολογείται καθένας από τους περίπου 1,3 δισ. Κινέζους πολίτες σε διάφορες παραμέτρους της ζωής του. Από το πόσο συχνά πληρώνει τους λογαριασμούς του, τι αγοράζει, ακόμα και από τις συναναστροφές του (φυσικές και μέσω κοινωνικών δικτύων). Η βαθμολογία που ο κάθε πολίτης θα συγκεντρώνει θα είναι διαθέσιμη και ταυτόχρονα θα του εξασφαλίζει ή θα του απαγορεύει την πρόσβαση σε υπηρεσίες (π.χ., δάνεια, ενοικίαση κατοικίας, τη δυνατότητα να μετακινηθεί με αεροπορικές πτήσεις) ή ακόμα και στην εργασία – ή, τουλάχιστον, στο είδος της εργασίας που θα μπορεί κάποιος να κάνει.

Αν αυτά φαντάζουν μακρινά, ενδεχομένως και μη υλοποιήσιμα, τότε απλά κάνετε λάθος. Ηδη τμήματα αυτής της πλατφόρμας λειτουργούν σε μια εθελοντική βάση και μεγάλες κινεζικές εταιρίες ή οι θυγατρικές τους «συνεισφέρουν» τα στοιχεία που συλλέγουν. Το κινεζικό κράτος έχει ήδη εγκρίνει και παρακολουθεί πώς οκτώ κινεζικές εταιρίες εκδίδουν τα δικά τους SCS.

1η Μαΐου

"Πρώτη Μαϊου", Στίχοι και Μουσική: Μάνος Λοΐζος. 

Πρώτη εκτέλεση: Βασίλης Παπακωνσταντίνου (δίσκος "Φοβάμαι", 1982). 

ΣΤΙΧΟΙ:

Πρώτη Μαΐου κι απ' τη Βαστίλη
ξεκινάνε οι καρδιές των φοιτητών
χίλιες σημαίες κόκκινες μαύρες
Ο Φρεδερίκο η Κατρίν και η Σιμόν

Μέσα στους δρόμους μέσα στο πλήθος
τρέχω στους δρόμους ψάχνω στο πλήθος
πού ειν' το κορίτσι το κορίτσι που αγαπώ

Πες μου Μαρία μήπως θυμάσαι
κείνο το βράδυ που σε πήρα αγκαλιά
Πρώτη Μαΐου, όπως και τώρα
κι εγώ φιλούσα τα μακριά σου τα μαλλιά

Μέσα στους δρόμους μέσα στο πλήθος
τρέχω στους δρόμους ψάχνω στο πλήθος
πού ειν' το κορίτσι το κορίτσι που αγαπώ

Πρώτη Μαΐου μαύρα τα ξένα
κλείσε το τζάμι μην κρυώσει το παιδί

Ο άνθρωπος στη «σκιά» του Γλέζου! Πως κάποιοι δεν ήξεραν για τον Λάκη Σάντα

Ο Λάκης Σάντας κατέβασε μαζί με τον Μανώλη Γλέζο τη χιτλερική σημαία από τον Ιερό βράχο της Ακρόπολης όμως δεν ακολούθησε την πορεία του φίλου του Μανώλη καθώς δεν ασχολήθηκε ενεργά με την πολιτική. Υπήρξε σεμνός κι απέφευγε τα φώτα της δημοσιότητας.

Εμβληματική μορφή της Εθνικής Αντίστασης. Μαζί με τον φίλο του Μανώλη Γλέζο κατέβασαν τη χιτλερική σημαία από την Ακρόπολη τη νύχτα της 30ής Μαΐου 1941, στην πρώτη αντιστασιακή ενέργεια των υπόδουλων Ελλήνων.

Ο Απόστολος (Λάκης) Σάντας, με καταγωγή από τη Λευκάδα, γεννήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 1922 στη Πάτρα, όπου υπηρετούσε ο πατέρας του ως δημόσιος υπάλληλος. Το 1934 η οικογένεια Σάντα εγκαθίσταται στην Αθήνα, όπου ο Λάκης Σάντας θα ολοκληρώσει τις γυμνασιακές του σπουδές το 1940. Τον Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου εγγράφεται στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από την οποία θα αποφοιτήσει μετά την Κατοχή.

Τη νύχτα της 30ής Μαΐου 1941 κατεβάζει, μαζί με το φίλο του Μανώλη Γλέζο, τη χιτλερική σημαία από το βράχο της Ακρόπολης. Το 1942, κυνηγημένος από τους Γερμανούς, εντάσσεται στο ΕΑΜ και στη συνέχεια στην ΕΠΟΝ. Με τον ΕΛΑΣ θα πάρει μέρος σε αρκετές μάχες εναντίον των κατακτητών στην Αιτωλοακαρνανία, στη Φθιώτιδα και την Αττικοβοιωτία και θα τραυματισθεί το 1944.

Μετά την απελευθέρωση θα κυνηγηθεί για τα αριστερά του φρονήματα από το επίσημο κράτος. Το 1946 εξορίζεται στην Ικαρία και τον επόμενο χρόνο, ενώ υπηρετεί τη θητεία του στο Ναυτικό, φυλακίζεται στην Ψυττάλεια, απ’ όπου το 1948 στέλνεται στη Μακρόνησο. Αποφυλακίζεται το 1950 και διαφεύγει στην Ιταλία. Τελικά, θα εγκατασταθεί στον Καναδά, όπου θα ζητήσει πολιτικό άσυλο.

Το 1963 επέστρεψε στην Ελλάδα, με προτροπή του πατέρα του, αλλά συνελήφθη και πάλι κατά τη διάρκεια της δικτατορίας. Μέχρι τη συνταξιοδότησή του έκανε διάφορες δουλειές για να συμπληρώσει τα απαραίτητα ένσημα.

Τον Σεπτέμβριο του 2010 εκδόθηκε το βιβλίο του «Μια νύχτα στην Ακρόπολη: Μνήμες από μία σπουδαία εποχή» («Βιβλιόραμα»), στο οποίο εκφράζει τις σκέψεις του για εκείνη τη νύχτα που καθόρισε την υπόλοιπη ζωή του.

“Τα δικαιώματα των λαθρομεταναστών στην Λέσβο υπερισχύουν της εθνικής κυριαρχίας” !!!

F

Γιάννης Παγώνης

Μια είδηση που πέρασε δυστυχώς στα ψιλά, αλλά και μια άλλη οπτική της είδησης…

Το φιλανδικό πανεπιστήμιο του Turku δημοσίευσε στις 20 Μαρτίου μια “μελέτη” με τίτλο “Asylum Seekers and Migrants in Lesvos, Greece”… Η θέση των συγγραφέων της εν λόγω μελέτης ήταν ότι “τα ατομικά δικαιώματα των λαθρομεταναστών υπερισχύουν της “υψηλώ ονόματι” (titular nation) εθνικής κυριαρχίας… Με απλά λόγια η Ελλάς έχει τύποις εθνική κυριαρχία στο νησί, διότι η κοινωνική πλειοψηφία έχει αλλάξει…

Ο Έλληνας πρέσβυς στην Φιλανδία κ. Γιώργος Αϋφαντής έδρασε άμεσα και δημοσίευσε την ΕΠΙΣΗΜΗ απάντηση της Ελλάδος, την οποία και παραθέτω σε φωτογραφίες…

Το θέμα ανέδειξε η ιστοσελίδα του Σταύρου Λυγερού slpress.gr…

Η ομολογουμένως εμπεριστατωμένη και αποστομωτική απάντηση/επιχειρηματολογία του Έλληνα πρέσβυ που αποδομεί την “μελέτη”, στην οποία επιχειρηματολογία επικεντρώθηκε και ανλώθηκε και το slpress, καταδεικνύουν ταυτόχρονα κατά την γνώμη μου, την απόλυτα λανθασμένη μεταναστευτική πολιτική που ασκεί η Ελλάς και αποδομεί ΚΑΙ αυτήν… Αποτελεί ένα μανιφέστο κατά της υφιστάμενης μεταναστευτικής πολιτικής… Θα πρέπει να μνημονεύεται σε κάθε ευκαιρία κατά των όποιων κυβερνητικών οπαδών, αλλά και ενώπιον της Δικαιοσύνης… Κατά τα λοιπά, αυτά τα επικαλούμαστε μόνον κάποιοι, κατά την κυβέρνηση, ψεκασμένοι και ακροδεξιοί… Τι εννοώ;;;

Παραδέχεται ότι “η Ύπατη Αρμοστεία εμποδίζει τις Ελληνικές Αρχές να περιπολούν και να αστυνομεύουν την Μόρια αποτελεσματικά”… 

Παραδέχεται ότι “ένα πλήθος ΜΚΟ ασκούν τεράστια επιρροή πάνω στους μετανάστες διαμορφώνοντας την συμπεριφορά, την στάση, τις αποφάσεις, την διαθεσιμότητα και τις δημόσιες δηλώσεις τους”… 

Διατροφική επάρκεια αντί για «πράσινες λωρίδες»

Του Ανδρέα Κλαυδιανού

     Οικουμενικά γεγονότα όπως πόλεμοι, οικονομικές κρίσεις, πανδημίες, διεγείρουν τα αντανακλαστικά επιβίωσης των λαών ως συλλογικών οντοτήτων με κρατική και εθνική υπόσταση. Επειδή όλοι οι λαοί αντιδρούν κατά τον ίδιο, ως άνω, ανθρώπινο τρόπο η ικανοποίηση των αναγκών επιβίωσης εξαρτάται από τις παραγωγικές δυνατότητες της κάθε κοινωνικής οντότητας. Αυτό επ’ ουδενί δε σημαίνει ότι υποσκελίζονται τα ειδοποιά πολιτισμικά χαρακτηριστικά των λαών υπέρ της παραγωγής υλικών αγαθών. Απεναντίας αυτά αποτελούν προϋποθέσεις της αφύπνισης του συνεργατισμού και ενδυνάμωσης των προσπαθειών εξασφάλισης των αναγκαίων προς το ζειν.

Η πανδημία του κορωναϊού ενεργοποίησε ένα από τα αρχέγονα ανθρώπινα ένστικτα, αυτό της αυτοσυντήρησης. Παραμερίστηκαν αυτόματα παγκοσμιοποιητικές κοσμοθεωρίες ακόμα και από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές αυτών, όπως η Γερμανία, ενεργοποιήθηκαν σε ελάχιστο χρόνο οι εθνικές δομές και τα κρατικά σύνορα, προχώρησαν μέχρι και σε κατασχέσεις υγειονομικού υλικού που προοριζόταν για άλλες χώρες.

Όσο θα ξεπερνιέται το σοκ των θανάτων θα ενεργοποιείται ένα άλλο αρχέγονο ένστικτο, αυτό της τροφής. Επειδή ούτε οι μηχανές, ούτε οι υπολογιστές, ούτε τα τουριστικά καταλύματα τρώγονται, ο πρωτογενής τομέας της παραγωγής είναι αυτός που θα έχει το πρώτο λόγο.

Ήδη ένα κύμα «διατροφικού εθνικισμού» όπως το χαρακτηρίζει το Bloomberg έχει ξεκινήσει. Η Ρωσία που αποτελεί το μεγαλύτερο σιτοβολώνα του κόσμου αποφάσισε την επιβολή ποσοστώσεων στις εξαγωγές σιτηρών. Η Ρουμανία, αρχικά απαγόρευσε τις εξαγωγές αγροδιατροφικών προϊόντων και υπαναχώρησε κατόπιν αντιδράσεων κρατών της Ε.Ε. Το Βιετνάμ ανέστειλε τις εξαγωγές ρυζιού, η Σερβία ηλιελαίου, το Καζαχστάν, από τους μεγαλύτερους παγκοσμίως παραγωγούς σιταλεύρων, ανέστειλε την εξαγωγή τους καθώς και άλλων βασικών προϊόντων διατροφής (πατάτες, καρότα, κρεμμύδια, ζάχαρη). Η Ουκρανία επίσης, παίρνει μέτρα περιορισμού των εξαγωγών. Τα μέτρα αυτά στην καλλίτερη περίπτωση θα οδηγήσουν σε αυξήσεις τιμών τις οποίες θα μεγεθύνουν οι βέβαιες μειώσεις εισοδημάτων και στη χειρότερη θα δημιουργήσουν ελλείψεις, ενώ σε κάθε περίπτωση σε αναταράξεις στην εφοδιαστική αλυσίδα.

Η Ελλάδα παρότι πληροί τις αντικειμενικές προϋποθέσεις (εδαφοκλιματικές συνθήκες, παραγωγικά μέσα, τεχνογνωσία) ώστε να έχει υψηλό ποσοστό επάρκειας βασικών, και όχι μόνο, ειδών διατροφής, οι πολιτικές επιλογές των εκάστοτε κομμάτων εξουσίας την έκαναν βαθειά εξαρτώμενη. Πιάνοντας το νήμα της πρόσφατης ιστορίας μας, από την απελευθέρωση το 1944 και τις τεράστιες γερμανικές καταστροφές που είχαν συντελεστεί κατά την κατοχή, το κράτος δεν έθεσε ως προτεραιότητα να ξαναχτίσει τα χωριά στη βάση ενός νέου, σύγχρονου, τολμηρού πολεοδομικού σχεδιασμού, για να στηρίξει τους αγρότες και την ανάπτυξη του πρωτογενούς τομέα.

Φταίει ο Λένιν για την ελληνική ήττα στη Μικρά Ασία; - slpress.gr

Του Βλάση Αγτζίδη

Φταίει ο Λένιν για την ελληνική ήττα στη Μικρά Ασία; - slpress.gr: Στην Ελλάδα η κύρια ευθύνη για την ήττα των Ελλήνων το 1922 αποδίδεται στην συμμαχία Λένιν-Κεμάλ, αν και οι ευθύνες βαρύνουν κυρίως τους κωνσταντινικούς. ΠΗΓΗ: Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Εμβόλια & η «Ηθική» του Ναζισμού

Εμβόλια & η «Ηθική» του Ναζισμού

Του Λεωνίδα Αποσκίτη

«Η ιστορία είναι κακός δάσκαλος: πρώτα επιβάλλει την τιμωρία και έπειτα αφήνει τον μαθητή να ανακαλύψει το γιατί» (Άρθουρ Καίσλερ)

ΤΕΡΜΑ ΤΑ ΨΕΜΜΑΤΑ!!!

Ο κορονοϊός (Wuhan virus) ΔΕΝ είναι καινούργιος και ούτε άγνωστος.
Αντιθέτως:

α) διαθέτει αγγλική πατέντα με αριθμό EP3172319B1
β) αναπτύχθηκε από την Erica Bickerton στο Pirbright Institute στο Surrey (Αγγλία). Το Pirbright Institute ανήκει στον αστερισμό του Ιδρύματος Bill & Melinda Gates και ειδικεύεται στη μελέτη λοιμωδών νόσων που εμφανίζονται σε ζώα εκτροφής.

[Πηγή: https://www.zougla.gr/kosmos/article/o-koronaios-ksefige-apo-vretanika-ergastiria]

Ο φασισμός που έρχεται ΔΕΝ θα ονομάζεται πια φασισμός. Θα ονομάζεται «ολοκληρωτικό θεραπευτικό κράτος». Και το σύμβολό του ΔΕΝ θα είναι ούτε η σβάστικα ούτε το σφυροδρέπανο. Θα είναι μια σύριγγα με δηλητήρια που τρυπάει το κορμάκι ενός αθώου νεογέννητου παιδιού και το εισάγει βιαίως στο αποσυνθετικό σύμπαν της αρρώστιας. (Κλεάνθης Γρίβας)

Στις 25 Ιανουαρίου 2020, ο Ελληνοαμερικανός Spiro Skouras έδωσε στη δημοσιότητα ένα εσωτερικό video διαρκείας 5 ωρών από το Event 201, που έγινε στις 18 Οκτωβρίου 2019.

Σε καραντίνα οι δανειστές – Απέλαση του οικονομικού δαρβινισμού από την Ελλάδα - slpress.gr

ΗΦΑΙΣΤΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

Σε καραντίνα οι δανειστές – Απέλαση του οικονομικού δαρβινισμού από την Ελλάδα - slpress.gr: Οι δανειστές, εν μέσω πανδημίας, εμμένουν στα παράλογα αιτήματα τους, ενώ οι ίδιοι έχουν παραδεχτεί τα οικονομικά εγκλήματα που έγιναν με τα μνημόνια. ΠΗΓΗ: Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

O "νέος πατριωτισμός" συγγενεύει με τον εθνομηδενισμό... - slpress.gr

O "νέος πατριωτισμός" συγγενεύει με τον εθνομηδενισμό... - slpress.gr: Τι έχει να αντιπαραθέσει ο 'νέος πατριωτισμός' στον οποίο αναφέρεται η Πρόεδρος της Δημοκρατίας, απέναντι στον απλό πατριωτισμό χωρίς προσδιορισμούς; ΠΗΓΗ: Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Μήπως πρόκειται για σύγχρονο «παιδομάζωμα»;

του Βασίλη Στοϊλόπουλου

Πριν μερικές εβδομάδες στο πλαίσιο της «Ευρώπης των αξιών» – και πάντα με τις ευλογίες της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ – έντεκα ευρωπαϊκές χώρες της «συμμαχίας των προθύμων» δήλωσαν ότι αναλαμβάνουν να παραλάβουν από την «κόλαση της Μόρια» (εφημερίδα Bild) 1600 «ασυνόδευτα, κυρίως κορίτσια και άρρωστα παιδιά ηλικίας μέχρι 14 ετών που χρήζουν άμεσης βοήθειας».

Την περασμένη εβδομάδα 12 μεταναστόπουλα μεταφέρθηκαν στο Λουξεμβούργο και ακολούθως άλλα 47 στη Γερμανία, μια χώρα που είναι γνωστή πως αρέσκεται να κρατά λεπτομερή «κατάστιχα» και ντοκουμέντα. Έτσι πολύ γρήγορα γνωστοποιήθηκε ποια ήταν τα 47 «ανήλικα κι ευάλωτα μεταναστόπουλα» που αποχαιρέτησε πριν λίγες μέρες αυτοπροσώπως ο κ. Μητσοτάκης.

Έτσι, σύμφωνα με το γερμανικό υπουργείο εσωτερικών:

• Σχεδόν τα μισά από τα 47 «ασυνόδευτα» παιδιά έχουν την ίδια ημερομηνία γέννησης: 1-1-2006. Δηλαδή 14 ετών που είναι η «συμφωνηθείσα», καθοριστική ηλικία του προσδιορισμού του «ανήλικου».

• Από τα 47 παιδιά μόνο τα 4 ήταν κορίτσια, από τα οποία το ένα ήταν ηλικίας άνω των 14 ετών.

• Πέντε νεαροί ήταν ηλικίας 15 με 17, από τους οποίους οι 4 συνόδευαν τα μικρότερης ηλικίας αδέλφια τους.

• Δεν αναφέρθηκε αν κάποιο από αυτά ήταν άρρωστο ή χρειάζονταν άμεση ιατρική περίθαλψη (από τις φωτογραφίες πάντως φαίνεται πως πρόκειται για εύρωστα και υγιέστατα παιδιά).

Επίσης έγινε γνωστό ότι στις δομές των νησιών μας δεν υπάρχουν «ασυνόδευτα» ανήλικα κορίτσια κάτω των δεκατεσσάρων ετών και ότι το 80% των «ασυνόδευτων» ανηλίκων είναι αγόρια πάνω από 16 ετών.

Γι’ αυτό και πολλοί ακόμη και στη Γερμανία αναρωτιούνται: Τι σημαίνει αυτή η έντονη καμπάνια για τα «ανήλικα ασυνόδευτα που χρήζουν βοήθειας» όταν «το ψέμα γίνεται μέθοδος»; Με τι κριτήρια έγινε αυτή η επιλογή των «ασυνόδευτων»; Δεν υπάρχουν άρρωστα και πολύ μικρά παιδιά στη Μόρια (και αλλού) που χρειάζονται όντως άμεση βοήθεια και θα έπρεπε να είχαν προ πολλού μεταφερθεί από εκεί; Πως γίνεται τα μισά παιδιά να γεννήθηκαν την «αξιοπερίεργη» ημερομηνία 1-1-2006; Μήπως οι Γερμανοί επανέρχονται ξανά σε βιολογικά κριτήρια επιλογής για τις ανάγκες τους σε εργασιακό δυναμικό και καλύπτονται πίσω από «ανθρωπιστικά κριτήρια» έχοντας μάθει από την πρόσφατη ιστορία τους; Αυτό θα φανεί σύντομα, αν βεβαίως οι «φιλεύσπλαχνοι» φίλοι μας παραλάβουν τελικά και τα 1600 παιδιά.