Ο τουρκικός Δούρειος Ίππος πολιορκεί την Ελλάδα

Παπασίμος Γεώργιος

Η απροκάλυπτη χρησιμοποίηση του μεταναστευτικού "όπλου" κατά της Ελλάδος από τον Ερντογάν καταδεικνύει τους σοβαρούς κινδύνους για την εθνική ασφάλειά μας. Οι προειδοποιήσεις πολλών, ότι οι μεταναστευτικές ροές από την Τουρκία αποτελούν Δούρειο Ίππο για την άλωση και αποδόμηση της εθνικής υπόστασης της Ελλάδα, λαμβάνουν σήμερα σάρκα και οστά.

Οι μαζικές επιθέσεις στον συνοριακό άξονα του Έβρου, με την βοήθεια των "πραιτωριανών" του Ερντογάν, που είναι η στρατοχωροφυλακή, έχουν σοκάρει τους πάντες. Ακόμα και αυτούς που μέχρι σήμερα, στο όνομα των διεθνιστικών φληναφημάτων, του άκρατου δικαιωματισμού και της επίκλησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων (ανεξάρτητα των εθνικών κινδύνων), πρωτοστάτησαν στη δημιουργία μιας ιδιότυπης αυτοχειριαστικής εθνικής στάσης απέναντι στο μεταναστευτικό.

Είναι όμως τόσο το βάθος της εθνομηδενιστικής αντίληψης στην Ελλάδα, που ακόμα και σήμερα, μπροστά στο απροκάλυπτο σχέδιο του τουρκικού ιμπεριαλισμού, υπάρχουν κόμματα, φορείς και πρόσωπα που ψελλίζουν περί «κατασκευασμένου θεάτρου» στον Έβρο. Επικαλούμενοι δε τα δικαιώματα των "εργαλειοποιημένων" μεταναστών, θυμάτων του Ερντογάν, επικρίνουν το κλείσιμο των συνόρων, καθώς και τη βοήθεια του τοπικού πληθυσμού για την επίτευξη αυτού του στόχου.

Οι εκβιασμοί του Ερντογάν

Οι δραματικές αυτές εξελίξεις, οφείλονται πρωτίστως στην προσπάθεια της Άγκυρας να πιέσει την ΕΕ για απόσπαση περισσότερων κονδυλίων ως προς τη διαχείριση του προσφυγικού-μεταναστευτικού. Επιπροσθέτως, να πιέσει συνολικά τη Δύση για στήριξη της στο βρώμικο ρόλο της στη Συρία και ειδικότερα στην Ιντλίμπ. Πρόκειται, για τον εισβολέα που ζητάει στήριξη από τους δυτικούς παράγοντες για να μονιμοποιήσει την κατοχή της βόρειας Συρίας και ουσιαστικά να αλλάξει τη συνθήκη της Λωζάνης, ως προς την συνοριακή χάραξη της με αυτήν. Αυτό άλλωστε αποτελεί και τον "μίτο της Αριάδνης" στην μακροπρόθεσμη νεο-οθωμανική στρατηγική.

Υπερασπίζόμενος τους Μαθητές μας που Υπηρετούν στην Γραμμή Αντιπαράταξης

Αναγιώθηκα σε μία οικογένεια λαϊκών αγωνιστών/στριών, ακομμάτιστων, αριστερών καταβολών που συμμετείχαν σε όλους τους λαϊκούς και εθνικούς αγώνες του τόπου τα τελευταία 100 χρόνια. Οι άνθρωποι μου με δίδαξαν με το παράδειγμα τους ότι:

«ό,τι τζι αν ένι ο λος του αδρώπου ένι»

Αυτή η παραίνεση με συνόδευσε σε όλη μου τη ζωή ως φάρος για να ομιλώ και να πράττω την Αλήθεια χωρίς φόβο και |χωρίς να μπορεί να με καρτζιηλατίσει κανένας.

Με οδήγησε επίσης στην άρνηση όρκων κενών περιεχομένων.

Στην ζωή μου ορκίστηκα μόνον μία φορά κατά την ορκωμοσία μου ως εθνοφρουρός. Ορκίστηκα:

«Πίστην εις την πατρίδα και σεβασμό προς όλους τους νόμους αυτής. Και ότι πιστός θα υπηρετήσω ταύτην υπό την ιδιότητα μου ως οπλίτης…»

Αρνήθηκα μαζί με τον καλό μου φίλο και συντοπίτη Κ.Α. να αθρώσουμε τον όρκο του δασκάλου κατά την τελετή αποφοίτησης μας το καλοκαίρι του 1991 διότι οι βουνίσιοι που μας μεγάλωσαν και τους δυο μας δίδαξαν να ορκιζόμαστε μόνον για τα ιερά και τα όσια.

Κυριαρχία της «ευέλικτης» και προσωρινής απασχόλησης Ωραιοποίηση της ανεργίας

Την κυριαρχία της προσωρινής και «ευέλικτης» εργασίας, στο έδαφος του τεράστιου σχετικού οπλοστασίου που έχουν διασφαλίσει στο κεφάλαιο όλες οι κυβερνήσεις ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ - ΠΑΣΟΚ, αποτυπώνουν τα στοιχεία του συστήματος «Εργάνη» για τον Φλεβάρη του 2020.

Κάνοντας το μαύρο άσπρο, κατά την πάγια τακτική και όλων των προκατόχων του, ο υπουργός Εργασίας Γ. Βρούτσης «πανηγυρίζει» προκλητικά, ισχυριζόμενος ότι «ενισχύεται η μισθωτή απασχόληση» λόγω θετικού ισοζυγίου προσλήψεων - απολύσεων, ενώ μιλά για «το χαμηλότερο ποσοστό ανεργίας από την έναρξη της κρίσης», επικαλούμενος την εκτίμηση της ΕΛΣΤΑΤ. Αποκρύπτει το γεγονός ότι στην κατηγορία «εργαζόμενοι» των εν λόγω εκτιμήσεων εντάσσεται ένας τεράστιος όγκος μισοάνεργων, υποαπασχολούμενων, με μισθούς ψίχουλα και συμβάσεις με ημερομηνία λήξης.

Το δε θετικό ισοζύγιο στο οποίο αναφέρεται ο υπουργός, δηλαδή οι περισσότερες προσλήψεις από απολύσεις για το μήνα Φλεβάρη του 2020, ήταν κάτι αναμενόμενο, καθώς ο μήνας αυτός παρουσιάζει θετικό ισοζύγιο όλα τα χρόνια από το Φλεβάρη του 2014 (ο πρώτος Φλεβάρης για τον οποίο δίνει στοιχεία η «Εργάνη»). Επιπλέον, κρύβει ότι το τωρινό θετικό ισοζύγιο είναι χαμηλότερο σε σχέση με άλλες χρονιές.

Πολύ περισσότερο, αποσιωπά την παγίωση της κυριαρχίας της «ευέλικτης» και προσωρινής απασχόλησης. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα στοιχεία για το Φλεβάρη το 2020:

• Οι «ευέλικτες» μορφές εργασίας (μερική και εκ περιτροπής απασχόληση) αποτελούν το 56,2% των προσλήψεων. Η μερική απασχόληση καταγράφει το υψηλότερο ποσοστό από το 2014, φτάνοντας το 42,54%.
• Συνεχής είναι η αύξηση της προσωρινής απασχόλησης, που αφορά και τις θέσεις πλήρους απασχόλησης. Οι απολύσεις λόγω λήξης συμβάσεων ορισμένου χρόνου αυξάνονται σταθερά κάθε χρόνο, με αποτέλεσμα το Φλεβάρη του 2020 να είναι αυξημένες κατά 230% σε σχέση με το Φλεβάρη του 2014.
• Συνεπώς είναι πολύ δύσκολο να μετρήσει συγκριτικά την εργασία και την ανεργία αφού σαν συνολικός χρόνος δεν μπορεί να προσδιοριστεί. Όταν κάποιο ποσοστό θέσεων πλήρους απασχόλησης μοιράζονται σε περισσότερους εργαζόμενους συγκριτικά με το παρελθόν το συνολικό ποσοστό της ανεργίας τείνει να μικραίνει...

Στα ύψη και η ανεργία, παρά κυβερνητική προπαγάνδα

ΟΙ ΕΡΕΘΙΣΜΕΝΟΙ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΕΣ....

Ίσως κάποιοι από εσάς να έχουν δει την ταινία με τον τίτλο : ‘Η Ατιμασμένη’ (Πρωτότυπος τίτλος: La Ciociara), είναι μία ιταλική δραματική ταινία παραγωγής 1960 σε σκηνοθεσία Βιττόριο ντε Σίκα. Στην ταινία πρωταγωνιστεί η Σοφία Λόρεν στο ρόλο της χήρας Τσεζίρα, ενώ στο ρόλο της κόρης της Ροζέτα εμφανίζεται η δωδεκάχρονη Ελεονώρα  Μπράουν. Η ερμηνεία της Λόρεν, της χάρισε το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου και το βραβείο της καλύτερης ηθοποιού στο Φεστιβάλ των Καννών.. Η ταινία αφηγείται γεγονότα που σχετίζονται με την απόβαση των γαλλικών στρατευμάτων στην Σικελία το 1943, γεγονότα που ονομάστηκαν ‘Μαροκινάτες’. Τι ήταν αυτές, θα το διαβάσετε στο άρθρο που ακολουθεί.

Άρθρο του  Andrea Cionci                                                                                        

Μετάφραση & σχόλια:  Ιωάννης Αυξεντίου

 

Η εφημερίδα μας το είχε αναγγείλει στις 6 του περασμένου Μαΐου και η Ένωση  Θυμάτων  των  ‘Marocchinate’  υπό την προεδρία του Emiliano Ciotti κατέθεσε, μέσω του δικηγορικού γραφείου του δικόγορου Luciano Randazzo, μήνυση εναντίον της Γαλλίας για τις θηριωδίες που διαπράχθηκαν από τις γαλλικές αποικιακές δυνάμεις εις βάρος των Ιταλών πολιτών κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Η μήνυση κατατέθηκε  στην εισαγγελία του Φροζινόνε και της  Λατίνα , στην στρατιωτική εισαγγελία της Ρώμης, στην Γενική Διοίκηση των Καραμπινιέροι και  στη γαλλική πρεσβεία. 

Υπήρξαν 300.000  βιασμοί Ιταλών γυναικών και παιδιών που έγιναν από το 1943 έως το 1944 από τα αποικιακά στρατεύματα του Cef (Corp Expeditionnaire Français) αποτελούμενα κατά  60% από αποικιακά στρατεύματα (Μαροκινούς, Αλγερινούς και Σενεγαλέζους) και το υπόλοιπο από Ευρωπαίους Γάλλους. Σε αυτούς τους βιασμούς προστέθηκαν συχνά αφάνταστα βασανιστήρια και στυγερές δολοφονίες, τόσο των θυμάτων όσο και όλων εκείνων που προσπάθησαν να αντισταθούν. Μετά εμφανίστηκαν πολλά αφροδίσια νοσήματα σε βαθμό που αποτέλεσαν υγειονομικό κίνδυνο, όπως προκύπτει από την κοινοβουλευτική ερώτηση της κομμουνίστριας βουλευτού Maria Maddalena Rossi τον Απρίλιο του 1952 [Σ.τ.Μ. Είχε ήδη ξεκινήσει ο Ψυχρός Πόλεμος οπότε προφανώς η αριστερή βουλευτής δεν είχε πρόβλημα να αναφερθεί στις βιαιότητες των πλέον ‘εχθρών’ δυτικών). 

Οι πρώτες βιαιότητες πραγματοποιήθηκαν μετά την απόβαση στη Σικελία, όπου οι Mαγκρεμπίνοι του 4° Τabor βίασαν γυναίκες και παιδιά στο Capizzi. Μετά το σπάσιμο της Γραμμής Gustav, στην  Ciociaria η βαρβαρότητα έφθασε στην αποκορύφωσή της, όμως οι βιασμοί συνεχίστηκαν μέχρι την Τοσκάνη. Δεν επρόκειτο λοιπόν για τις ‘μόνον’ 50 ώρες πλήρους ατιμωρησίας που χορηγήθηκαν στους Goumiers, όπως έλεγε το διάγγελμα του στρατηγού τους Juin, αλλά για έναν ολόκληρο χρόνο.

Αν και είναι γνωστές οι αφίσες που τύπωσε το φασιστικό κόμμα, ορισμένες σχεδιασμένες από τον εικονογράφο Gino Boccas που γενικά προειδοποιούσαν τον πληθυσμό για τον κίνδυνο από τα έγχρωμα συμμαχικά  στρατεύματα, ο αντιστασιακός (αριστερός) ιστορικός Bruno D’Epiro  διηγείται ότι, ήδη πριν από την μάχη της Esperia ένα γερμανικό αναγνωριστικό αεροπλάνο είχε ρίξει πάνω στα βουνά Aurunci φυλλάδια που παρακινούσαν τον πληθυσμό να φύγει για να σωθεί από τις προβλεπόμενες βιαιότητες των βόρειο-αφρικανικών στρατευμάτων. Πολλά παιδιά εκκενώθηκαν από την Εθνική  Ρεπουμπλικανική Φρουρά και στάλθηκαν στις κατασκηνώσεις στο Ρίμινι, αλλά το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της Ciociaria, κουρασμένο από τον πόλεμο, περιορίστηκε να περιμένει, παραιτημένο, το πέρασμα των ‘απελευθερωτών’.

Σύμφωνα με την καταγγελία, φαίνεται αδιαμφισβήτητο ότι από την πλευρά του ιταλικού κράτους δεν έχει ποτέ υιοθετηθεί πρωτοβουλία προκειμένου να ζητηθεί η τιμωρία των μαροκινής καταγωγής στρατιωτών για τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που διαπράχθηκαν στο ιταλικό έδαφος, ιδίως στην επαρχία του Φροζινόνε και της Λατίνα. 

Λόφος Φιλοπάππου και Εθνικός Κήπος σε ανώνυμη εταιρεία

Με τροπολογία – προσθήκη, που κατατέθηκε αιφνιδιαστικά στο νομοσχέδιο του υπουργείου Εσωτερικών «Στρατηγική αναπτυξιακή προοπτική των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ρυθμίσεις του Υπουργείου Εσωτερικών και άλλες διατάξεις», ιδρύεται ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία «Εθνικός Κήπος – Μητροπολιτικό Πράσινο Α.Ε.».

Με την τροπολογία αυτή, «που δεν συνυπογράφεται καν από την συναρμόδια υπουργό Πολιτισμού, παραδίδεται η διαχείριση του Εθνικού Κήπου και του Λόφου Φιλοπάππου σε ΑΕ, που θα συμβληθεί με το Δήμο Αθηναίων και θα αμείβεται από αυτόν, θα λειτουργεί με βάση ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια και θα μπορεί ακόμη και να εκμισθώνει τους χώρους σε τρίτους!» αναφέρει ο Ενιαίος Σύλλογος.

Δεδομένου ότι

1. ο Λόφος Φιλοπάππου είναι αρχαιολογικός χώρος και ο Εθνικός Κήπος είναι κηρυγμένος ιστορικός τόπος
2. η διαχείρισή τους υπάγεται στις διατάξεις του αρχαιολογικού νόμου
3. δεν έχει προηγηθεί κανενός είδους διαβούλευση για το θέμα αυτό

Το ΔΣ του Ενιαίου Συλλόγου Υπαλλήλων ΥΠΠΟ Αττικής, Στερεάς και Νήσων ζητά: 

• «από την κυβέρνηση: την άμεση απόσυρση της τροπολογίας
• από τους βουλευτές του ελληνικού κοινοβουλίου: την καταψήφιση της συγκεκριμένης ρύθμισης, στην περίπτωση που η κυβέρνηση εμείνει στην κατάθεσή της
• την έναρξη μια ουσιαστικής διαβούλευσης για την διαχείριση των χώρων, στην κατεύθυνση της διασφάλισης των ειδικών χαρακτηριστικών τους, με κριτήριο την προστασία τους, την ανεμπόδιστη απόδοση τους στο κοινωνικό σώμα και την απαγόρευση της εμπορευματικής τους χρήσης».

Ραδιόφωνα στην Αθήνα-Συντροφιά που χρειαζόμαστε αυτές τις ημέρες...

Κάντε κλικ στο όνομα του ραδιοφωνικού σταθμού για να ακούσετε ζωντανά ή κλικ στο χάρτη για να μεταφερθείτε σε σταθμούς άλλων πόλεων
FM,MHz	Ραδιόφωνο	Πομπός
87.50	Κρήτη FM	Πυροβολεία Αιγάλεω
87.70	En Lefko	Κ.Ε. Υμηττός
88.00	Μέντα 88	Κ.Ε. Υμηττός
88.60	Legend 88,6	Κ.Ε. Υμηττός
88.90	HiT 88.9	Κ.Ε. Υμηττός
89.20	Music 89.2	Κ.Ε. Υμηττός
89.50	ΡΣ Εκκλησίας της Ελλάδος	Κ.Ε. Υμηττός
89.80	Δρόμος 89.8	Κ.Ε. Υμηττός
90.10	Παραπολιτικά 90.1	Κ.Ε. Υμηττός
90.40	Κανάλι 1	Κ.Ε. Υμηττός
90.60	ΑΡΤ fm	Κ.Ε. Υμηττός
90.90	ΕΡΑ Τρίτο πρόγραμμα	Κ.Ε. Υμηττός

29 αλήθειες για τον μουσουλμανικό εποικισμό

Βαγγελης Θεοδωρουλακης

• Δεδομένο 1ο: Υπάρχει νόμος που απαγορεύει την παράνομη είσοδο στη χώρα, αλλά δεν εφαρμόζεται.

• Δεδομένο 2ο: Σχεδόν όλοι όσοι περνούν τα σύνορα χωρίς άδεια υποβάλλουν αίτημα χορήγησης ασύλου, το οποίο εξετάζεται.

• Δεδομένο 3ο: Στα τόσα εκατομμύρια ξένων που έχουν περάσει από εδώ μόνο σε έναν έπρεπε να του δοθεί αυτοστιγμεί άσυλο και κάθε προστασία που αρμόζει σε πρόσφυγα: στον Κούρδο ηγέτη Αμπντουλάχ Οτσαλάν. Η κυβέρνηση Σημίτη, αντί να του δώσει άσυλο, τον έδωσε πακέτο στους Τούρκους.

• Δεδομένο 4ο: Η συντριπτική πλειονότητα των εισερχομένων είναι ισλαμιστές.

• Δεδομένο 5ο: Το Ισλάμ δεν είναι μόνο θρησκεία αλλά αποτελεί, για τους πιστούς, και εθνότητα!

• Δεδομένο 6ο: Το 2021 θα γιορτάσουμε τα 200 χρόνια από την Επανάσταση του 1821 η οποία ήταν εθνικοθρησκευτική.

• Δεδομένο 7ο: Οι κυβερνήσεις που «χειρίζονται» το ζήτημα αδειάζουν τα νησιά, όποτε γεμίζουν από ισλαμιστές εποίκους, τους προωθούν στην ενδοχώρα και έτσι δημιουργείται νέος χώρος για να έρθουν κι άλλοι έποικοι και αυτοί έρχονται! Και στη συνέχεια οι κυβερνήσεις ξανααδειάζουν τα νησιά, όποτε αυτά ξαναγεμίζουν από ισλαμιστές εποίκους, τους ξαναπροωθούν στην ενδοχώρα και έτσι δημιουργείται πάλι νέος χώρος για να έρθουν κι άλλοι έποικοι. Και αυτοί έρχονται και φτου κι απ’ την αρχή.

• Δεδομένο 8ο: Οι κυβερνήσεις ισχυρίζονται ότι προσπαθούν να αποτρέψουν την είσοδο των ισλαμιστών εποίκων την ίδια στιγμή που μόλις αυτοί περνούν τα σύνορα λαμβάνουν μετρητά, δωρεάν στέγη, τροφή και περίθαλψη.

• Δεδομένο 9ο: Οι Έλληνες άστεγοι δεν προωθούνται σε δωρεάν οικίες.

• Δεδομένο 10ο: Τα συσσίτια μόνο για Έλληνες ήταν παράνομα, αλλά τα συσσίτια μόνο για τους ισλαμιστές εποίκους είναι νόμιμα.

• Δεδομένο 11ο: Όταν γίνει η σύγκρουση με την Τουρκία, σε πολύ λίγους υπάρχει η απορία τι θα πράξουν οι αναρίθμητοι ισλαμιστές που βρίσκονται εδώ…

• Δεδομένο 12ο: Το Πολεμικό Ναυτικό και το Λιμενικό Σώμα εκτελούν μεταφορές εποίκων από τα νησιά στην ενδοχώρα.

H αξιοπρέπεια του ελληνισμού και του Νίκου Σβορώνου

Ένα σημείωμα για τους καιρούς που ζούμε…

Συχνά αναφερόμαστε στον ιστορικό Νίκο Σβορώνο. Τέκνο της Αριστεράς, ο Σβορώνος και μάλιστα εκείνου του κομματιού της που προσδιοριζόταν ως ανανεωτική αριστερά. Χρησιμοποιώ χρόνο αόριστο, επειδή οι σημερινοί απόγονοι εκείνου του ρεύματος και «μαθητές» του, αποτελούν πια ένα…αόριστο άθυρμα υπηρετών της ταξικής απάτριδους παγκοσμιοποίησης και του μισάνθρωπου εκσυγχρονισμού, αναμασώντας παλαιοσταλινικές, νεοσταλινικές και νεοφιλελεύθερες μεθόδους ανάλυσης της σημερινής ζωής στη χώρα μας. Και είναι αυτοί που πρωτοστατούν στην ψυχαναγκαστική παραχάραξη της εθνικής μας ιστορίας, παραχάραξη ενάντια στην οποία μίλησε με το έργο του, ο «δάσκαλός» τους!

Ο λευκαδίτης Νίκος Σβορώνος, ήταν ένας τίμιος ιστορικός. Τίμιος, επειδή από τη μια, ακολουθούσε συνετά την ιστορική του μέθοδο, επηρεασμένη από μια σύνθεση της «καθαρής» παραδοσιακής ιστορίας των γεγονότων, της κοινωνιολογικής μαρξιστικής σχολής και την επιρροή της σχολής των Annales, η οποία έβλεπε την ιστορία των ανθρώπων μέσα από μια μακροσκοπική πλευρά. Με «φυσικούς» ιστορικούς κύκλους και διαχρονικότητα, με συνέχειες και τομές, με αφαιρέσεις ώστε να προσεγγιστεί η ουσία του κάθε ιστορικού γεγονότος από μια κοινωνιοκεντρική ματιά.  Τίμιος και αξιοπρεπής, από την άλλη, επειδή δεν άφησε την αριστερή ιδεολογία του να γίνει ιδεοληψία και φαρδιές-πλατιές παρωπίδες ταξικισμού. Έτσι, μόνο μπόρεσε να μιλήσει για δυο βασικά στοιχεία της ταυτότητας του ελληνισμού, στη διάρκεια της μακραίωνης και συνεχούς (με διάρκεια και τομές) ιστορίας του: το αντιστασιακό ήθος του, απαραίτητο συστατικό για την επιβίωσή του,  ανάμεσα σε ιστορικές και αλλότριες πολιτισμικές συμπληγάδες και απειλές και την αξιοπρέπειά του.

Γι΄αυτή την «βαθιά αρετή» του ελληνισμού, μίλησε μεταξύ άλλων που ανέφερε, στην συγκέντρωση της Ελληνικής Κοινότητας Παρισίων και περιχώρων, στο ξενοδοχείο Lutetia, στις 27 Οκτωβρίου, του 1979:

«Για τους ίδιους τους Έλληνες, που έχουν ακούσει πολλές φορές από δικούς τους και ξένους ότι η ιστορία τους είναι γεμάτη σύμβολα, η πράξη αυτή ( σ.σ μιλά για το αλβανικό έπος και την αντίσταση στο ιταλογερμανικό συμμαχικό άξονα) τους δείχνει πιο απλά και συγκεκριμένα τον πραγματικό χαρακτήρα του ελληνικού λαού, την πιο βαθιά του αρετή, όπως τουλάχιστον εμφανίζεται στις κρίσιμες στιγμές της ιστορίες του, που είναι η αξιοπρέπεια. 

Ο ελληνικός λαός και τα στρατευμένα παιδιά του, αναλαμβάνοντας ολόψυχα, ομόθυμα (εδώ οι εξαιρέσεις είναι ελάχιστες) και ανυστερόβουλα τον άνισο αγώνα διαισθάνονταν ότι η διάρκειά του και οι προεκτάσεις του ήταν απροσδιόριστες για την Ελλάδα και ότι το περιεχόμενό του υπερέβαινε κατά πολύ τη σημασία ενός απλού γεγονότος». 

Δημήτρης Γ

H μονίμως αμυντική αντιμετώπιση μιας διαρκούς επιθετικότητας το μόνο που κάνει είναι να αποθρασύνει τον αντίπαλο.

ASSOCIATED PRESS

Μετανάστης στην Ανδριανούπολη μπροστά από μια αφίσα προς τιμήν των Τούρκων στρατιωτών που τραυματίστηκαν ή έπεσαν στο πεδίο της μάχης  5 Μαρτίου 2020 (AP Photo/Darko Bandic)

Του Δημοσθένη Γκαβέα από την huffingtonpost.gr

Σαν να επιθυμεί διακαώς να υπάρξουν νεκροί στα σύνορα στον Εβρο εμφανίζεται η Άγκυρα. Από την περασμένη Κυριακή ξεκίνησε η διασπορά ψευδών ειδήσεων για νεκρούς από πυρά των ελληνικών αρχών, ενώ σήμερα ο υπουργός Εσωτερικών της Τουρκίας Σουλεϊμάν Σοϊλού υποστήριξε ότι 164 μετανάστες έχουν τραυματιστεί επιρρίπτοντας την ευθύνη στην ελληνική πλευρά.

Ωστόσο το πιο ανησυχητικό είναι η ανακοίνωση από τον ίδιο ότι η Τουρκία αναπτύσσει 1.000 πλήρως εξοπλισμένα μέλη των ειδικών αστυνομικών της δυνάμεων κατά μήκος των συνόρων της με την Ελλάδα για να σταματήσει την απώθηση των μεταναστών προς την επικράτειά της.

Αφού δηλαδή η κυβέρνηση Ερντογάν ναύλωσε λεωφορεία και ενθάρρυνε την προώθηση μεταναστών στα ελληνικά σύνορα τώρα στέλνει και ενόπλους για να διασφαλίσει, εάν όχι να βοηθήσει αυτούς τους χιλιάδες ανθρώπους να περάσουν στην Ελλάδα. 

Φοβάμαι τα χειρότερα όταν θα πέσει η νύχτα, μια οποιαδήποτε νύχτα από αυτές τις άγριες που διαδραματίζονται στα βόρεια σύνορά μας και όταν όλα θα είναι συγκεχυμένα.

Είμαστε στο παρά πέντε για ένα προμελετημένο αστυνομικό θερμό επεισόδιο προκειμένου να αποφύγουν οι Τούρκοι ένα στρατιωτικό;

Η προδοσία του Γρηγόρη Αυξεντίου...

Η προδοσία του Γρηγόρη Αυξεντίου...

Ο προδότης, που συνεργάστηκε με τους Άγγλους αποικιοκράτες, μιλά στο ΡΙΚ. Πρόδωσε τον ηρωικό υπαρχηγό που θυσιάστηκε, κάηκε ζωντανός, για την Ένωση με τη μητέρα Ελλάδα αρνούμενος να παραδοθεί.

Ιστορικές μνήμες ΕΟΚΑ

Στις αρχές του 1990 ο Σπύρος Κέττηρος, δημοσιογράφος, μετέβη στο Λονδίνο όπου συνάντησε ένα εκ των σημαντικότερων προδοτών του Αυξεντίου, Γιώργο Λοϊζίδη, αλλιώς Απόστρατο ή Φώκο.

Η εθνική μας μοναξιά...

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Τα ψίχουλα των Ευρωπαίων στη μεταναστευτική κρίση δείχνουν το μέλλον

Ήλθαν, είδαν, άφησαν κάτι «ψιλά» για ελεημοσύνη –σε ένδειξη εκτίμησης για το πόσο καλά φυλάμε τα ευρωπαϊκά σύνορα–, μας υποσχέθηκαν ότι θα συνεχίσουν να μας βοηθούν να κρατάμε μετανάστες και πρόσφυγες έξω από την πόρτα τους (με όλα τα ρίσκα δικά μας) και... την έκαναν με ελαφρά πηδηματάκια.

Ποιοι ήταν αυτοί οι κουβαρντάδες; Η ηγεσία της Ε.Ε. (η πρόεδρος της Κομισιόν Ούρσουλα Φον Ντερ Λάιεν, ο πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου Νταβίντ Μαρία Σασόλι και ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Σαρλ Μισέλ), η οποία επισκέφθηκε τον νομό Έβρου την Τρίτη και άφησε ως μόνο απτό όφελος για τον Κυριάκο Μητσοτάκη 700 εκατ. ευρώ, τα οποία είναι ψίχουλα μπροστά στην πίεση που ήδη δέχονται η Ελλάδα, οι θεσμοί και οι υπηρεσίες της.

Τα υπόλοιπα αποτελούν κατά βάση επικοινωνιακές ρεβεράντζες, οι οποίες, συμπληρωμένες με τις χθεσινές εξαγγελίες του αντιπροέδρου της Κομισιόν για την Προώθηση του Ευρωπαϊκού Τρόπου Ζωής Μαργαρίτη Σχοινά και της επιτρόπου Εσωτερικών Υποθέσεων Ίλβα Γιόχανσον, συνίστανται στα εξής:

● Τη διαβεβαίωση ότι «τα ελληνικά σύνορα είναι ευρωπαϊκά σύνορα».

● Τη διαπίστωση ότι η Ελλάδα λειτουργεί «σύμφωνα με το ευρωπαϊκό δίκαιο».

● Την υπόσχεση ότι «θα συνεχίσουμε να εγγυόμαστε τη συμφωνία με την Τουρκία και περιμένουμε από την τουρκική πλευρά να τηρεί αυτή τη συμφωνία».

● Τη διάθεση 100 συνοριοφυλάκων από τον Frontex (επιπλέον των 530 που έχουν διατεθεί ήδη), ενός αεροπλάνου, ενός ταχύπλοου σκάφους και τριών οχημάτων με θερμικές κάμερες.

● Την εξαγγελία ότι θα γίνει προσπάθεια να επανεκκινήσουν την επανεγκατάσταση και την χρηματοδότηση του προγράμματος των επιστροφών.

● Το αίτημα να επιταχυνθεί η ανάπτυξη 160 επιπλέον υπαλλήλων για αιτήσεις ασύλου.

● Την υπόσχεση ότι θα επιδιωχθεί η περιφερειακή συνεργασία με τις χώρες των δυτικών Βαλκανίων, ώστε να μην επαναληφθούν οι σκηνές του 2016.

Ψευτοδικαιωματιστές και προσφυγοπατέρες

Του Κώστα Κουτσουρέλη

Όσοι κάνουν "πολιτική" με τη λογική του άσπρου-μαύρου, οι ξεμωραμένοι ουτοπιστές, οι ψευτοδικαιωματιστές, οι προσφυγοπατέρες και οι λοιποί τραπεζορρήτορες, είναι λογικό τα τραγικά διλήμματα να μη τα βλέπουν. Μόνο η Αντιγόνη έχει δίκιο, ποτέ ο Κρέων. "Ηθική της ευθύνης" δεν υπάρχει, μόνο "ηθική του φρονήματος". Αν η πραγματικότητα δεν στέργει τις ιδεοληψίες μας, τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα.

Στο τέλος όλοι αυτοί καταντούν αναπόφευκτα "χρήσιμοι ηλίθιοι" με την έννοια του Λένιν, παραπαίδια των δουλεμπόρων και γιουσουφάκια του Ερντογάν, γίνονται από μόνοι τους το δεξί χέρι της Ακροδεξιάς που υποτίθεται ότι αντιμάχονται. Στο όνομα μάλιστα του "διεθνισμού" τους φτάνουν οι ίδιοι να διαλύουν στα εξ ων συνετέθη την μόνη άξια λόγου πολυεθνική συμπολιτεία που κατόρθωσε να οικοδομήσει ο μεταπολεμικός κόσμος.

Αυτό, όμως, ουδόλως τους απασχολεί. Το κομμάτι τους να κάνουν! Να κρατήσουν την ιδεολογική τους καθαρότητα, αυτή είναι η προτεραιότητά τους, τσεπώνοντας ενίοτε και τα αργύρια της μπίζνας που έχει στηθεί γύρω της. Και, κυρίως, να μας μοστράρουν την ηθική τους υπεροχή, σ' εμάς τους "ανάλγητους", τους "απάνθρωπους", τους αισχρούς πραγματιστές.

Αν ξεφύλλιζαν καμιά ιστορία, όλοι αυτοί οι κοκορόμυαλοι θα ήξεραν τώρα ότι τις μεγαλύτερες σφαγές που έχει γνωρίσει ο κόσμος, στους ομοϊδεάτες τους τις "χρωστάμε", στους πούρους ιδεολόγους, στους καθαρούς πιστούς του απόλυτου πρωτείου της απολύτου ηθικής. Από τους θρησκευτικούς πολέμους της ύστατης Αρχαιότητας ώς τις μαζικές εκκαθαρίσεις των ολοκληρωτισμών του 20ού αιώνα, όσοι πήγαν να σώσουν οριστικά τον κόσμο, να καταργήσουν τάχα μου τη βία, τη δυστυχία και την εκμετάλλευση, πάντοτε με τη βλακεία τους έδιναν σε κάποιους άλλους τη μάχαιρα ώστε να σφάζουν κατά το δοκούν.

Στοιχείο ανεκρίζωτο

Όμως η βία είναι στοιχείο ανεκρίζωτο από την ανθρώπινη φύση. Και έρχονται στιγμές, οι τραγικές στιγμές της ιστορίας, οπότε πρέπει κανείς να διαλέξει. Ποιον θα προστατεύσει, σε ποιον θα σταθεί – στον εαυτό του ή τον άλλον, στους οικείους του ή τους ξένους, τους απέναντι, που ενδέχεται, ναι, να είναι εξίσου αθώοι.

Ατομικά έχει κανείς το ελεύθερο να κάνει ό,τι γουστάρει. Μπορεί να στρέψει και το άλλο μάγουλο στον κόλαφο, να προτείνει τον λαιμό του στην καρμανιόλα και να αγαλλιά από πάνω που θα προβιβαστεί έτσι στις τάξεις των νεκρών ‒ και των αγγέλων. Συλλογικά, όμως, κανείς κερατάς ιδεολόγος, κανείς μασκαράς πολιτικάντης δεν έχει το ελεύθερο να παρακινεί έναν ιστορικό λαό να αυτοχειριαστεί!

Το ιερότερο δικαίωμα, όχι της έννομης τάξης, που είναι κατασκεύασμα πρόσκαιρο, αλλά της ίδιας της κοσμικής τάξης, που είναι το άλλο όνομα της ζωής, είναι το δικαίωμα της άμυνας. Όταν ένας παρανοϊκός, τρομοκράτης ή δικτάτορας, στέλνει καταπάνω σου ένα αεροσκάφος γεμάτο εκρηκτικά, το καταρρίπτεις, ακόμη κι αν είναι γεμάτο αμέτοχους επιβάτες.

Και όχι, μια τέτοια άμυνα δεν σε κάνει απάνθρωπο. Σε κάνει άνθρωπο. Πρόσωπο τραγικό, δηλαδή, που κατανοεί ότι η απόλυτη δικαιοσύνη υφίσταται μόνο στα όνειρα των αλαφροΐσκιωτων και στους φετφάδες των υποκριτών. Και ότι την επιβίωσή σου πρέπει να είσαι αυτοκαταστροφικός για να την εμπιστευθείς στα μανιφέστα των ιδεοληπτικών και στις καλές προθέσεις των ηλιθίων.

ΠΗΓΗ:https://slpress.gr/, https://blogvirona.blogspot.com/

Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Σπανουδάκης: Καλύτερα να ανέθεταν τις γιορτές για το 1821 στο Τουρκικό υπουργείο πολιτισμού

by karavaki

Δεν θα έγραφα αυτά τα λίγα λόγια, αν δεν έβλεπα και άκουγα τι, αλλά κυρίως ποιοί μας ετοιμάζουν τις γιορτές, για το 1821. Πόσο απροκάλυπτα πιά, δυστυχώς όλες ανεξαιρέτως οι κυβερνήσεις μας και τα υπάκουα παρακλάδια και παπαγαλάκια τους, με το πρόσχημα της εορτής των 200 χρόνων, προσπαθούν και εκ’ δεξιών πια τώρα, να πληγώσουν και να γκρεμίσουν, όλα όσα είμαστε, πιστεύουμε και αγαπάμε. Καλύτερα να ανέθεταν τις γιορτές τους, στο Τουρκικό υπουργείο πολιτισμού, αν βέβαια υπάρχει κάτι τέτοιο.

Οι Τούρκοι τουλάχιστον, θα σεβόντουσαν νομίζω αυτήν την ηρωική χούφτα ανθρώπων, που γονάτισε «για του Χριστού την πίστη την αγία», την «παντοδύναμη» αυτοκρατορία τους.

Κρίμα Νέα δημοκρατία, κρίμα κύριε πρωθυπουργέ, κρίμα πρόεδρε της παρ’ ολίγον δημοκρατίας, κρίμα και λοιπές πολιτικές, αδύναμες δυνάμεις.
Μα που πήγαν οι Έλληνες; Πάντως όχι στην βουλή.

Αυτά τα λίγα περί των εορτών και των ανθρώπων που θα μας «διδάξουν» την «πραγματική» ιστορία μας. Πως βρε παιδιά μου, θα καταφέρετε να βγάλετε απο το αίμα μας, την Ελλάδα πού κυλάει; τούς ήρωες, τους αγωνιστές, τους Αγίους, και τελικά τον ίδιο τον Χριστό; Το Α και το Ω; Ποιοί είστε; ποιόν αντιπροσωπεύετε;

Αυτά γι’ αυτούς λοιπόν, που ένα γλυκό γαλανόλευκο αεράκι θα στείλει κάποια στιγμή, στο έρημο και μοναχικό σπίτι τους, να αναλογίζονται τα «περασμένα μεγαλεία» τους και ελπίζω, το τί «προσέφεραν» στην πατρίδα τους.

Σημειολογική, αλλά σπουδαία επίδειξη ισχύος!

Του Βασίλη Στοϊλόπουλου 

Οι πρόσφατες διαπραγματεύσεις Πούτιν-Ερντογάν για το συριακό Ίντλιμπ εκτιμήθηκαν απ’ όλα τα διεθνή ΜΜΕ σαν «ολοκληρωτική νίκη» του Ρώσου προέδρου στη 9ετή συριακή τραγωδία και «παράδοση» της Τουρκίας. Το δίδαγμα σαφές: Όταν ο δεσπότης της Άγκυρας και «νονός της τρομοκρατίας» «έχει τον άνεμο εναντίον του» υποχωρεί κατά κράτος – κι ας προσπαθεί μετά να παρουσιάσει επικοινωνιακά την ήττα σαν νίκη στο εσωτερικό της Τουρκίας. Μαθήματα πήραν όμως και οι σύμμαχοι των Τούρκων στη Συρία, οι Ευρωπαίοι, τουλάχιστον σε θέματα σημειολογίας, που σε πολλές περιπτώσεις είναι πιο ξεκάθαρα και από τ΄ αποτελέσματα μιας διαπραγμάτευσης.

Στην αίθουσα που επιλέχτηκε και πάλι για την ενημέρωση των δημοσιογράφων πριν την έναρξη της 6ωρης διαπραγμάτευσης δέσποζε αφενός το άγαλμα της Μεγάλης Αικατερίνης που απέσπασε με νικηφόρους πολέμους (1768-1774) από τους Οθωμανούς την Κριμαία, την νότια Ουκρανία και τον Καύκασο και αφετέρου ένα γλυπτό του Jewgeni Lanceray με τίτλο «Το πέρασμα των βαλκανικών ορέων», αφιερωμένο στον ρωσοτουρκικό πόλεμο 1877-78 που οδήγησε στην ανεξαρτησία από τους καταρρέοντες Οθωμανούς της Σερβίας, του Μαυροβουνίου, της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας.

Η τεράστια αμηχανία του Ερντογάν – και των συνεργατών του – που υποχρεώθηκε σε μια τόσο σημαντική διαπραγμάτευση να καθίσει ξανά κάτω από το γλυπτό για τους ήρωες Ρώσους στρατιώτες που έδιωξαν τους Οθωμανούς από την Βαλκανική χερσόνησο δεν κρύβονταν. Το αποκορύφωμα ήταν όμως που σε αντίθεση με το ισχύον «πρωτόκολλο» η τουρκική αντιπροσωπεία έμεινε σε όλη τη διάρκεια της συνέντευξης όρθια. Μια καθαρά υποτιμητική ενέργεια όταν ακόμα και αντιπροσωπείες αδύναμων αφρικανικών κρατών κάθονται δίπλα από τους ηγέτες τους.

Το τελευταίο μάλιστα μας θυμίζει μια περιγραφή του Νικήτα Χωνιάτη από τον καιρό της Β΄ Σταυροφορίας, όταν Γερμανοί πρεσβευτές του ισχυρού Βαρβαρόσα έπρεπε να διαπραγματευτούν όρθιοι μπροστά στον καθισμένο αυτοκράτορα Ισαάκιο αποδεχόμενοι σιωπηλά την «αγένεια». Και αυτό παρότι ο Βυζαντινός αυτοκράτορας βρισκόταν τότε σε πολύ αδύναμη θέση. Βέβαια οι Γερμανοί αυτή την «αγένεια» δεν την ξέχασαν ποτέ. Ιστορικά πάντως το σημειολογικό, διπλωματικό «τρολάρισμα» δεν αποτελεί εφεύρημα σημερινό και έχει πάντοτε την ιδιαίτερη αξία του.

ΜΠΑΣΑΡ ΑΛ ΑΣΑΝΤ - ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Γιάννης Χατζηαντωνίου

Ο Πρόεδρος της Συρίας Μπασάρ αλ-Ασαντ, σε συνέντευξή του σε ρωσικό δίκτυο, περιέγραψε μερικές από τις τελευταίες εξελίξεις στη Συρία και την επιχείρηση στο Ιντλίμπ .

Μπασάρ αλ-Ασαντ:

• - Δεν δράσαμε εχθρικά εναντίον της Τουρκίας, αλλά η προσκόλληση του Ερντογάν στη Μουσουλμανική Αδελφότητα ήταν πάνω απ 'όλα. Ο Ερντογάν πρέπει να σταματήσει να υποστηρίζει την τρομοκρατία ώστε να αποκατασταθούν οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών.
• - Ρωτώ από τον τουρκικό λαό γιατί σκοτώνονται τα παιδιά του στη Συρία. Γιατί αυτή είναι η προσέγγιση του Ερντογάν ενώ
• η Μουσουλμανική Αδελφότητα δεν έχει πολιτική, κοινωνική ή ακόμα και θρησκευτική ηθική.
• -- Οι φίλοι μας το Ιράν και η Ρωσία και οι ηγεσίες τους, παίζουν βασικό ρόλο στη ενίσχυση της αντίστασης μας.
• - Στις περιοχές που βρίσκονται υπό τον έλεγχο της κυβέρνησης, υπάρχει μια ποικιλία θρησκειών και εθνοτήτων, ενώ ο εξτρεμισμός βρίσκεται μόνο στις περιοχές που κυριαρχούνται από την τρομοκρατία.
• - Ευρωπαίοι και Άραβες αξιωματούχοι μας έχουν πει ότι εξαιτίας της εξάρτησής τους από τις Ηνωμένες Πολιτείες δεν μπορούν να ξαναφτιάξουν τις σχέσεις τους με εμάς.
• - Δεν αισθανόμασταν ποτέ κατά τη διάρκεια του πολέμου ότι οι Ρώσοι προσπαθούν να μας επιβάλουν τις απόψεις τους και βλέπουμε ότι αν διαφωνούν μαζί μας θα σεβαστούν την απόφασή μας.
• - Η στρατιωτική προτεραιότητα στη Συρία είναι πλέον το ζήτημα του Ιντλίμπ και ο Ερντογάν έχει αναπτύξει στρατεύματα εκεί με εντολή των ΗΠΑ. Οι Αμερικανοί γνωρίζουν ότι η απελευθέρωση του Ιντλίμπ ανοίγει το δρόμο για την απελευθέρωση του Ευφράτη.
• -Οι επιχειρήσεις αντίστασης κατά των Αμερικανών κατακτητών στα ανατολικά του Ευφράτη αναμφίβολα θα ξεκινήσουν και είναι καθήκον της κυβέρνησης να υποστηρίξει οποιεσδήποτε αντι-κατοχικές εκδηλώσεις.
• - Είμαστε σε επαφή με τις κουρδικές πολιτικές ομάδες που εδρεύουν στη βόρεια Συρία, αλλά μερικές από αυτές είναι αμερικανικές μαριονέτες. Δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε με τους Σύριους Κούρδους και το πρόβλημά μας είναι με εκείνους που επιδιώκουν απόσχιση. Το βασικό μας πρόβλημα στη βόρεια Συρία είναι οι Αμερικανοί και οι κλέφτες που έκλεψαν και κλέβουν το πετρέλαιο της χώρας μας.

Η μετάλλαξη της Αριστεράς και η απειλή στα σύνορα

Μέχρι τη δικτατορία κυριαρχούσε στην ελληνική Αριστερά, η ΕΑΜική εθνικο-λαϊκή αφήγηση του 1821 (Ζέβγος, Λαμπρινός, Βαλέτας, Γληνός, Βελουχιώτης) και η οικείωση του Μακρυγιάννη. Μετά την Μεταπολίτευση έρχεται η σταδιακή μεταμόρφωση, που συντελέστηκε αρχικά μέσω μιας επιστημονικού χαρακτήρα κριτικής στην εθνικο-λαϊκή αφήγηση του 1821 που συναντούσε την κριτική στο "λαϊκό-λαϊκισμό". Η κριτική ασκήθηκε από σημαντικούς διανοουμένους στην πρώτη φάση της μεταπολίτευσης (Ελεφάντης και Φ. Ηλιού). Από τις αρχές της δεκαετίας του ’90 και μετά η Αριστερά μετατοπίζεται προς μια επιθετική και φανατική απόρριψη του εθνικο-λαϊκού στοιχείου.

Έτσι εξηγείται η εχθρότητα απέναντι στα σχήματα του Ζαμπέλιου, του Παπαρρηγόπουλου, στη μαρξιστική θεώρηση της ιστορικότητας του ελληνισμού των Σβορώνου, Μοσκώφ, Ψυρούκη, αλλά και η αποσιώπηση πολύ σημαντικών Ελλήνων ιστορικών από τον Καναδά και τις ΗΠΑ, όπως ο Σταυριανός και ο Βρυώνης. Έτσι, επίσης, εξηγείται η αγνόηση των έργων και παρεμβάσεων μορφών του αριστερού βενιζελισμού όπως οι Παπαναστασίου, Σοφιανόπουλος, Καραβίδας και Δανιηλίδης. Φυσικά, σε αυτό έχει ευθύνη και το ανδρεοπαπανδρεϊκό ΠΑΣΟΚ. Τότε συναντήθηκαν το εκσυγχρονιστικό ρεύμα με τις κατευθύνσεις της ριζοσπαστικής-ανανεωτικής Αριστεράς στο πεδίο της θεωρίας.

Του Βασίλη Ασημακόπουλου 

Η μεγάλη, πλανητικής κλίμακας, μετακίνηση πληθυσμών αποτελεί μια σταθερά στο πέρασμα των αιώνων, λαμβάνοντας και συγκρουσιακές μορφές. Η διαμόρφωση των σημερινών εθνών της Ευρώπης είναι το ιστορικό προϊόν και αυτής της διαδικασίας, με τις μεγάλες μεταξύ τους διαφοροποιήσεις στις συνθήκες εθνογένεσης. Η νεωτερικότητα, (συμβατικά ορίζεται από το 1789 μέχρι και το 1989) παγίωσε την ιστορικά εξελισσόμενη μορφή της σύζευξης έθνους-κράτους και το αντίστοιχο διεθνοπολιτικό σύστημα.

Ο Ψυχρός Πόλεμος διαμόρφωσε συνθήκες παγώματος στις μετακινήσεις πληθυσμών, εθνοκρατικά μοντέλα ανάπτυξης-συναίνεσης, δυναμικές εμφανίσεις πολυεθνικών κεφαλαιοκρατικών μορφών ως κυρίαρχη έκφραση της καπιταλιστικής διεθνοποίησης και ανάδυση περιφερειακών-υπερεθνικών ολοκλήρωσεων μέσα στις αντιφατικές κινήσεις τους.

Στον μεταδιπολικό κόσμο, η δυναμική επέκταση των διαδικασιών συσσώρευσης κεφαλαίου παγκοσμίως πυροδότησε εκ νέου μετακινήσεις πληθυσμών και τάσεις ρευστοποίησης συνόρων. Έτσι διαμορφώθηκαν μεταξύ άλλων οι συνθήκες του σύγχρονου μεταναστευτικού ζητήματος. Η εξέλιξη του ελληνικού έθνους-κράτους κινήθηκε στη διελκυστίνδα των σχέσεων του ευρωατλαντικού-οθωμανικού-τουρκικού χώρου. Η Ρωσία, ανεξαρτήτως του κοινωνικού της συστήματος, διατηρεί διαχρονικά σημαντική επιρροή στις λαϊκές τάξεις, αλλά μειωμένη στις κρατικές ελίτ από την εποχή του Κριμαϊκού Πολέμου

Στην ελληνική κοινωνία το αίτημα της εθνικής ανεξαρτησίας είναι ανολοκλήρωτο και γι’ αυτό διαχρονικό, λαμβάνοντας διάφορες μορφές, ενοποιητικές, απελευθερωτικές, αντιστασιακές, αμυντικές. Το αίτημα αυτό συνδέεται άρρηκτα με τη δημοκρατία, το κοινωνικό ζήτημα και τη γεωπολιτική κίνηση. Οι πιο σημαντικοί Έλληνες πολιτικοί του 20ου αιώνα (Ελευθέριος Βενιζέλος, Κωνσταντίνος Καραμανλής και Ανδρέας Παπανδρέου) παρά τις αδυναμίες τους, διεκδίκησαν κάποιο βαθμό αυτονομίας για το ελληνικό κράτος στις συνθήκες που έδρασαν.

Η ελληνική πολιτική τάξη από τις αρχές της δεκαετίας του ’90 χαρακτηρίζεται από ετερόνομες και δορυφορικές σχέσεις προς τον ευρωατλαντικό παράγοντα. Η διαδικασία διεθνούς ενσωμάτωσης της Ελλάδας σε συνθήκες νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης έλαβε χαρακτηριστικά αποεθνικοποίησης και αποδόμησης της παραγωγικής βάσης. Τις συνθήκες αυτές τις εσωτερίκευσε μέσα από τη διαδρομή που οδήγησε στα μνημόνια, που με τη σειρά τους χάλκευσαν περαιτέρω τα δεσμά της εξάρτησης.

Η στάση της ΝΔ

Μαρίνος Αντύπας-Εξέγερση του Κιλελέρ (6 Μαρτίου 1910)

του Ανδρέα Αργυρόπουλου

Εξέγερση του Κιλελέρ (6 Μαρτίου 1910).  Εμπνευστής του αγώνα των αγροτών ο Μαρίνος Αντύπας, χριστιανοσοσιαλιστής επαναστάτης.  Δολοφονήθηκε από τους πολιτικούς του αντιπάλους.  Λίγοι αναφέρονται στις πολιτικές του ιδέες.  Οι βολεμένοι χριστιανοί επιθυμούν ένα βολικό για το σύστημα χριστιανισμό και οι "κολλημένοι" αριστεροί και αναρχικοί δε θέλουν να χαλάσει η ιδεολογική μαγιονέζα της καθαρότητας. 

Ο Αντύπας ήταν σαφής:

"Επιζητούντες την αντικατάστασιν του Θεού ον κηρύσσουσι οι Τύραννοι και οι Δεσπόται δια του αληθούς Θεού, ον εκήρυξε ο Χριστός και όστις καλείται ΘΕΟΣ ΑΓΑΠΗΣ,ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΟΒΟΗΘΕΙΑΣ και όχι Θεός σκληρότητος, δακρύων και δουλείας"

Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας...

Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας...

Εμείς σήμερα επιλέγουμε να θυμηθούμε τη Δέσπω με τις νύφες και τ' αγγόνια της, την Αρκαδιανή κλεφτοπούλα, τις γυναίκες των Λαζαίων και την Λιάκαινα. Αυτή την ημέρα θυμόμαστε, τα κορίτσα από τα Γιάννενα, τη γριά Τζαβέλαινα και τη Λένω του Μπότσαρη. Θυμόμαστε την αντρειωμένη τη λυγερή τη μάνα του Διγενή και την έρμη τη γυναίκα του Μενούση. Θυμόμαστε τη μάνα του Κίτσου, την κυρά Φροσύνη αλλά και τις Σουλιώτισσες με την παλληκαριά που έσερνε η καθεμιά τους. Θυμόμαστε του Ανδρούτσου τη μάνα και δεν ξεχνάμε την Παπαλάμπραινα την καημένη. Θυμόμαστε τα ξαφνιάσματα της φύσης, τις γυναίκες τις Ηπειρώτισσες. Θυμόμαστε τη μάνα γιατί εν κρύο νερόν και σο ποτήρ' κε μπαίν' και θυμόμαστε το ερωτοχτυπημένο Μαργούδι που βγαίνει στην αυλή κρυφά κρυφά. Θυμόμαστε την Μπέλα Ολυμπία για την οποία λαλούν τα όργανα. Θυμόμαστε την έμμορφη γλυκειά Πολίτισσα που κάποτε έκαψε καρδιές και το Μαρικάκι που τηγανίζει ψαράκια μεσ'το μαγεριό με τη φίλη της τη Μαρίτσα τη Σμυρνιά...

Αυτές και άλλες Ελληνίδες Γυναίκες θυμόμαστε σήμερα, πρόσωπα υπαρκτά που η ανδρεία, η ρώμη, η αξιοπρέπεια, η τσαχπινιά, η φύση τους η ελληνική τις έκαναν να περάσουν στην αιωνιότητα!

Η αλήθεια για το Μεταναστευτικό

Η ανάσχεση των λαθρομεταναστών και τα αμείλικτα ερωτήματα

του Νίκου Ιγγλέση

Όταν η, καθοδηγούμενη από την Τουρκία, «άοπλη εισβολή» των λαθρομεταναστών έτεινε να λάβει ανεξέλεγκτες διαστάσεις η κυβέρνηση (ΚΥΣΕΑ) αναγκάστηκε να εξαγγείλει ορισμένα μέτρα για την προστασία της εθνικής ασφάλειας της Ελλάδας.

Η εξαγγελία των μέτρων δημιούργησε ικανοποίηση (κάλιο αργά παρά ποτέ)  αλλά και πολλά ερωτήματα στους ιθαγενείς κατοίκους αυτής της χώρας. Αυτά τα ερωτήματα απειλούν την αξιοπιστία του κυρίαρχου πολιτικού συστήματος, γιατί αμφισβητούν την επάρκεια και την ικανότητά του να προστατεύσει εγκαίρως και αποτελεσματικά τα εθνικά συμφέροντα.

Καταγράφουμε τα μέτρα κατά των λαθρομεταναστών και τα ερωτήματα που δημιουργούνται σε μεγάλο τμήμα της κοινής γνώμης :

1ον. Αναβάθμιση σε μέγιστο επίπεδο των μέτρων φύλαξης των ανατολικών, χερσαίων και θαλασσίων, συνόρων από τα σώματα ασφαλείας και τις ένοπλες δυνάμεις για την αποτροπή παράνομων εισόδων στη χώρα.

 Γιατί τα τελευταία τριάντα χρόνια, από τις αρχές της δεκαετίας του ’90, μέχρι σήμερα δε φυλάσσονταν τα σύνορα; Γιατί αφέθηκαν εκατοντάδες χιλιάδες λαθρομεταναστών, πάνω από 1.200.000, να εγκατασταθούν στη χώρα και στη συνέχεια, σ’ ένα τμήμα από αυτούς, χορηγήθηκε η ελληνική ιθαγένεια; Γιατί τα μικρά και αδύναμα Σκόπια, η Βουλγαρία καθώς και άλλες ευρωπαϊκές χώρες έχουν σφραγίσει ουσιαστικά τα σύνορά τους και η Ελλάδα δεν μπορούσε μέχρι τώρα να σφραγίσει τουλάχιστον τον Έβρο;

2ον.  Την προσωρινή αναστολή , για ένα (1) μήνα, από την ημέρα λήψης της παρούσης απόφασης, της υποβολής αιτήσεων ασύλου όσων εισέρχονται στη χώρα παράνομα.