Εφυγε ο Ernesto Cardenal

Εφυγε ο Ernesto Cardenal στα 95 του. Ιερέας της Θεολογίας της Απελευθέρωσης, επαναστάτης, στο πλευρό του φτωχού λαού της πατρίδας του και ποιητής!

Γεννήθηκε στη Νικαράγουα το 1925 και σπούδασε λογοτεχνία και θεολογία στη Μανάγουα, το Μεξικό και τη Νέα Υόρκη. Αποτελεί μία από τις σημαντικότερες φυσιογνωμίες της πατρίδας του, καθώς υπήρξε ενεργό μέλος του κινήματος των Sandinistas και χρημάτισε για πολλά χρόνια Υπουργός Πολιτισμού της χώρας. Σήμερα θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους ποιητές της γενιάς του, όχι μόνο στη Λατινική Αμερική αλλά παγκοσμίως. Το 2005 ήταν υποψήφιος για το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας (ποίηση).

 

Επιγράμματα – του Ερνέστο Καρντενάλ

Σου δίνω, Κλαούντια, αυτούς τους στίχους γιατί είσαι η αφέντρα τους.
Τους έγραψα απέριττους για να τους καταλαβαίνεις.
Είναι για σένα μόνο, αλλά εάν δεν σ’ ενδιαφέρουν,
μια μέρα ίσως διαδοθούν σ’ όλη τη Λατινική Αμερική.
Κι αν την αγάπη που τους υπαγόρευσε εσύ ακόμα την υποτιμάς,
άλλες θα ονειρεύονται μ’ αυτή την αγάπη που δεν ήταν για κείνες.
Κι ίσως θα δεις τότε, Κλαούντια, ότι αυτά τα ποιήματα
(τα γραμμένα για να σε κατακτήσουν) ξυπνούν
σε άλλα ερωτευμένα ζευγάρια που θα τα διαβάζουν
τα φιλιά που σ’ εσένα δεν ξύπνησε ο ποιητής.

*

Να προσέχεις Κλαούντια, όταν είσαι μαζί μου
γιατί την πιο επιπόλαιη κίνηση, οποιαδήποτε λέξη, έναν στεναγμό
της Κλαούντια, την παραμικρή απροσεξία
ίσως μια μέρα την εξετάζουν οι ειδικοί
κι εκείνον τον χορό της Κλαούντια να τον θυμούνται στους αιώνες.

Κλαούντια, σε προειδοποίησα ήδη.

*

Μόλις σ’ έχασα, εσύ κι εγώ χαθήκαμε:
εγώ γιατί ήσουν ό,τι περισσότερο αγαπούσα
κι εσύ γιατί ήμουν εκείνος που σ’ αγαπούσε πιο πολύ.
Αλλά απ’ τους δυο μας εσύ είσαι η πιο χαμένη:
γιατί εγώ θα μπορέσω ν’ αγαπήσω κι άλλες όπως σ’ αγάπησα
αλλά εσένα δεν θα σ’ αγαπήσουν όπως σ’ αγάπησα εγώ.

*

Απ’ αυτούς τους κινηματογράφους Κλαούντια, απ’ αυτές τις γιορτές,
απ’ αυτές τις ιπποδρομίες
δεν θα μείνει τίποτα για την αιωνιότητα
παρά μόνο οι στίχοι του Ερνέστο Καρντενάλ για την Κλαούντια
(ίσως)
και το όνομα της Κλαούντια που έβαλα σ’ αυτούς τους στίχους
κι εκείνα των αντίζηλών μου αν αποφασίσω να τους διασώσω
από τη λήθη και να τους συμπεριλάβω στους στίχους μου
για να τους γελοιοποιήσω.

*

Αυτή θα είναι η εκδίκησή μου:
ότι μια μέρα θα φτάσει στα χέρια σου ένα βιβλίο κάποιου φημισμένου ποιητή
και θα διαβάσεις αυτές τις γραμμές που ο συγγραφέας έγραψε για σένα
κι εσύ δεν θα το ξέρεις.

*

Με πληροφόρησαν ότι ήσουν ερωτευμένη με άλλον
και τότε πήγα στο δωμάτιό μου
κι έγραψα εκείνο το άρθρο ενάντια στην Κυβέρνηση
και γι’ αυτό είμαι τώρα κρατούμενος.

*

Εγώ σκόρπισα παράνομα φυλλάδια,
κραύγασα ΖΗΤΩ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ! στις δημοσιές
αψηφώντας τους οπλισμένους φρουρούς.
Εγώ συμμετείχα στην επανάσταση του Απρίλη:
όμως χλωμιάζω όταν περνώ απ’ το σπίτι σου
και μια σου μονάχα ματιά με κάνει να τρέμω.

[Πρώτη δημοσίευση: περιοδικό Το Δέντρο. Σήμερα ο Ερνέστο Καρντενάλ, σημαντική φυσιογνωμία της λατινοαμερικανικής ποίησης και της θεολογίας της Απελευθέρωσης, γίνεται 90 χρόνων. Στο πρώτο τεύχος του περιοδικού (Φρέαρ 1, Μάιος-Ιούνιος 2013) είχαμε παρουσιάσει μια αποκλειστική συνέντευξή του στον Δημήτρη Αγγελή.]

Κακοποιούν τα παιδιά για να συγκινήσουν...

Παίρνουν από μάνα τα παιδιά, τα βάζουν πάνω από το καπνό της φωτιάς για να δακρύζουν τα μάτια τους και πάνε να δείξουν τι κακοί είναι οι Έλληνες.

ΠΗΓΗ: https://www.youtube.com/watch?v=dtpR2XMf-wQ

https://twitter.com/i/status/1234422050778951680

ΠΗΓΗ:
 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Στα σύνορα παίζεται η ύπαρξή μας

του Γιώργου Ρακκά 

Τα σύνορα καθορίζουν την επικράτεια και την κυριαρχία, δίνουν νόημα στο τι σημαίνει “εμείς” και τι σημαίνει “άλλος”, δίνουν περιεχόμενο στην οικειότητα, ορίζουν το έδαφος  πάνω στο οποίο υπάρχει η κοινωνία. Δίχως την διάκριση των συνόρων δεν υπάρχει η έννοια του λαού και του έθνους, ούτε εκείνην του πολίτη και της δημοκρατίας. Τα σύνορα δίνουν το πλαίσιο της ελευθερίας μας: Την επικράτεια ισχύος των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεών μας. Κοινωνικό κράτος δίχως σύνορα, για να δώσουμε ένα παράδειγμα, δεν μπορεί να λογίζεται. Ποιός θα δικαιούται την πρόσβαση σε αυτό; Τα δισεκατομμύρια του πλανήτη; Τα εκατομμύρια των μετακινούμενων; Η εφήμερη κοινωνία των περαστικών;

Τις τελευταίες δεκαετίες, προβάλλεται πολύ εύκολα η ουτοπία για έναν κόσμο χωρίς σύνορα, που θεωρούνται από κάποιους «χαρακιές στο σώμα του πλανήτη», παραλογισμός του έθνους-κράτους και τα τοιαύτα. Λησμονούν οι οπαδοί αυτής της άποψης για το ότι η χωροκτησία, η επικράτεια, συνοδεύει τις ανθρώπινες κοινότητες από την πρώτη στιγμή που εγκαταστάθηκαν κάπου συγκεκριμένα, πραγματοποιώντας ένα εξελικτικό άλμα στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Είναι πάρα πολύ πιθανόν, σε μερικούς αιώνες η τελευταία να καταφέρει να σχετικοποιήσει τους συνοριακούς διαχωρισμούς, και να ζήσει πιο ενοποιημένη απ’ ό,τι είναι τώρα. Έτσι συνέβη και με τις πόλεις, όπου κάποτε τα τείχη τους, ήταν τα σύνορά τους: Σήμερα, δεν είναι, και αν έχουν μείνει κάποια, στέκουν ως μνημείο μιας περασμένης ιστορικά εποχής. Όταν θα συμβεί αυτό, όμως, θα συμβεί εξ ίσου, και για όλους.

Αυτό που συμβαίνει στον Έβρο από χθες, ωστόσο, δεν έχει να κάνει με αυτήν προσδοκία, που ‘ναι κρυμμένη μακριά μέσα στο μακρινό μέλλον: Είναι απόπειρα καταπάτησης της ελληνικής επικράτειας, και άλωσης της κυριαρχίας μας από την Τουρκία, η οποία σπεύδει να χρησιμοποιεί τους μετακινούμενους μεταναστευτικούς πληθυσμούς ως πολιορκητικό κριό.

2.3.2020 / ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΛAΚΑΣ Προσφυγικό: Ελληνικές κυβερνήσεις του «κλώτσου και του μπάτσου»…

Η Ελλάδα είναι μια χώρα που «επιτρέπεται» η είσοδος αλλά απαγορεύεται η έξοδος. Ετσι, με βάση τις συμβατικές υποχρεώσεις που έχουν αναλάβει οι κυβερνήσεις της, η χώρας  τα τελευταία χρόνια έχει αποδεχτεί να μετατραπεί σε αποθήκη ανθρώπων.

Από τη στιγμή που τα εκτεταμένα θαλάσσια σύνορά της χώρας είναι αδύνατον να σφραγιστούν, είναι προφανές ότι οι είσοδοι μεταναστών και προσφύγων δεν είναι δυνατόν να αποτραπούν. Την ίδια στιγμή  με βάση τις συμφωνίες που στο πλαίσιο της Ευρωπαικής Ενωσης έχουν υπογράψει και εξακολουθούν να μην αμφισβητούν οι ελληνικές κυβερνήσεις (η σημερινή και οι προηγούμενες) οι συνοριακές έξοδοι από τη χώρα είναι σφραγισμένες. Δεδομένων τούτων προκύπτει το προφανές αποτέλεσμα που παρακολουθούμε τα τελευταία χρόνια : η χώρα, από διάδρομος μεταναστευτικών και προσφυγικών ροών έχει μετατραπεί σε παγίδα προσφύγων και μεταναστών.

Αυτήν την θέση αδυναμίας στην οποία έχει περιέλθει η χώρα εξ αιτίας των όσων έχουν αποδεχτεί τα τελευταία χρόνια οι κυβερνήσεις της εκμεταλλεύεται η Τουρκία στην οποία βρίσκονται ήδη τουλάχιστον  4 εκατομμύρια πρόσφυγες –μετανάστες και εξακολουθούν να συρρέουν και άλλοι καθώς η γειτονικής χώρα από την γεωγραφία είναι το πιο κοντινό σημείο επιβίβασης όσων προσπαθούν να φτάσουν στην Ευρώπη.

Η τουρκική κυβέρνηση είχε αναλάβει την υποχρέωση να συγκρατήσει τις ροές έναντι ανταλλαγμάτων (οικονομικών κατά κύριο λόγο) για λογαριασμό της ΕΕ. Ωστόσο η Τουρκία αυτήν τη στιγμή βρίσκεται παγιδευμένη στην κινούμενη άμμο της Συρίας. Ο «μεγάλος παίκτης» στη Συρία είναι η Ρωσία η οποία δεν πρόκειται να αποδεχτεί την εδραίωση της τουρκικής παρουσίας εκεί. Σ αυτό το αιματηρό παιχνίδι ο Ταγίπ Ερντογάν γνωρίζει ότι δεν μπορεί να ανταπεξέλθει χωρίς την υποστήριξη (διπλωματική) των Ευρωπαίων και στρατιωτική των ΗΠΑ (στρατιωτική). Το άνοιγμα, λοιπόν, των τουρκικών συνόρων που αποφάσισε η τουρκική κυβέρνηση είναι η διατύπωση ενός εκβιασμού προς Ευρωπαίου και Αμερικανούς προκειμένου να εξασφαλίσει την υποστήριξή τους στη Συρία.

Ωστόσο, αυτός ο τουρκικός εκβιασμός διατυπώνεται στην πλάτη της Ελλάδας, καθώς όπως είπαμε με βάση τις συνθήκες που έχουν αποδεχτεί οι προηγούμενοι και  οι σημερινοί κυβερνώντες μας τα  ελληνικά σύνορα είναι σφραγισμένα στις εξόδους. Ετσι και όσο η ελληνική κυβέρνηση δεν απαιτεί την αλλαγή των Συνθηκών  οι Ευρωπαίοι Εταίροι μπορούν να είναι ήσυχοι ότι το πρόβλημα δεν θα φτάσει στην πόρτα τους. Εξ άλλου, τα περιθώρια των Ευρωπαίων να πιέσουν τον Πούτιν για χάρη του Ερντογάν είναι  περιορισμένα. Το ίδιο ισχύει και για τους Αμερικανούς…

Κοιτώντας τα όσα συμβαίνουν τις τελευταίες μέρες στον Εβρο και τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου καλό θα είναι να μην ξεχνάμε ότι:

·        Η σημερινή κυβέρνηση υποσχέθηκε προεκλογικά ότι θα σφραγίσει τις εισόδους στα ελληνικά σύνορα για μετανάστες και πρόσφυγες και ότι θα αντιμετωπίσει δραστικά και θα επιλύσει άμεσα το πρόβλημα

·        Οι προηγούμενες ελληνικές κυβερνήσεις (ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚΟΝΕΑΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ) δέχτηκαν (Σέγκεν, Δουβλίνο 1,2 κλπ) όλους εκείνους τους όρους που καθιστούν τη χώρα αεροστεγή υγειονομική ζώνη στην όποια όποιος πρόσφυγας- μετανάστης εισέλθει, είναι αδύνατον να εξέλθει προς την Ευρώπη.

Κοιμήθηκε στα 94 του ο Ερνέστο Καρντενάλ

του Θανάση Ν. Παπαθανασίου

1η Μαρτίου, καθώς θα ξεκινούσε η Σαρακοστή, δηλαδή η αγωνιστική πορεία προς την Ανάσταση,

κοιμήθηκε στα 94 του ο Ερνέστο Καρντενάλ από τη Νικαράγουα: Ένας από του πατέρες της Θεολογίας της Απελευθέρωσης, επαναστάτης, καθολικός ιερέας και ποιητής.

Στον Καρντενάλ το 1984 ο τότε πάπας Ιωάννης Παύλος απαγόρευσε την άσκηση της ιεροσύνης. Τον απεκατέστησε όμως τριανταπέντε χρόνια αργότερα (το 2019 - ευτυχώς εν ζωή) ο νυν πάπας Φραγκίσκος.

Δυο λόγια του:

«Ο Ιησούς μιλάει πολύ για 'αιώνια ζωή'. Αλλά εμείς ξέρουμε σήμερα ότι δεν πρόκειται για μια εξωγήινη ζωή, αλλά για μια ζωή χωρίς θάνατο... Για την ανάστασή μας δεν ξέρουμε σχεδόν τίποτε. Και δεν χρειάζεται να σπζοκεφαλιάζουμε πάρα πολύ πάνω σ' αυτό... Εγώ πιστεύω πάρα πολύ απλά... ότι η τάφοι όλων που αγαπούν τους πλησίον τους είναι αδειανοί [...].

Και ο ουρανός; Θα έλεγα ότι η βασιλεία βρίσκεται στον ουρανό. Γιατί είμαστε ένας πλανήτης στον ουρανό. Ένας πλανήτες ανάμεσα σε χιλιάδες πλανήτες που σίγουρα κατοικούνται και που ο καθένας τους έχει τη δικιά του εξέλιξη. Και μεις είμαστε ο ουρανός, για κάθε άλλο πλανήτη που γυρνά γύρω από το δικό μας πλανητικό σύστημα, μέσα στην έναστρη νύχτα. Μια κοινωνία αγάπης θα είναι το συμπλήρωμα της βασιλείας των ουρανών στη Γη».

Εrnesto Cardenal, "Το ευαγγέλιο της επανάστασης των Σαντινίστας" (μτφρ. Βαγγ. Νιάνιος), εκδ, Μαλλιάρης Παιδεία 1985, σ. 222-3, 238.

(Για την εκκλησιαστική περιπέτειά του βλ: http://www.kantam.gr/index.php/el/10-news/7948-o-ernesto-karntenal-einai-ksana-iereas

Το εικαστικό: https://periodistas-es.com/ernesto-cardenal-proxima-edicion-de-su-poesia-completa-104649).

Θ.Ν.Π. / 2-3-2020

ΠΗΓΗ:Papathanasiou Athanasios

...ΓΙΑΤΊ βάλθηκαν τώρα να κάνουν την ΕΛΛΑΔΑ πολυπολιτισμική;

ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΑΣΙΟΠΟΥΛΟΣ

Διαπιστώνω μια έλλειψη ψυχραιμίας για τα μεταναστευτικά ρεύματα σε Έβρο και Αιγαίο.

Ο φόβος των φίλων είναι αδικαιολόγητος καθώς:

• - Ο Ερντογάν διαμήνυσε ότι θα στείλει 30.000 και η πατρίδα μας χρειάζεται σύμφωνα με τον κ. Λιάκο 1.000.000.
• - Το διεθνές δίκαιο όπως δηλώνουν το ΕΛΙΑΜΕΠ, πρώην και νυν πρωθυπουργοί και ο κ. Σημίτης είναι με το μέρος μας.
• - Οι μετανάστες θα ενισχύσουν την ελληνική οικονομία αφού θα βρουν ενοικιαστές στα πληστειριασμένα σπίτια μας οι Τράπεζες, θα βρουν δουλειά τα παιδιά μας στις ΜΚΟ, θα ανοίξουν οι εργασίες στις ΜΚΟ της οικογένειας Μητσοτάκη.
• - Θα γίνουμε επιτέλους μια πολυπολιτισμική κοινωνία να χαρεί και ο πρωθυπουργός! 
• - Θα δώσουμε χαρά στο φιλάνθρωπο ΣΟΡΟΣ.
• - Θα δώσουμε την ευκαιρία στον κ. Π. Κωνσταντίνου της ΣΕΚ, την ΚΕΡΦΑ, τους "διεθνιστές" που αφού απέτυχαν να απελευθερώσουν τη Συρία πρέπει να συνεχίσουν τον ακτιβιστική διεθνιστική δράση τους.
• - Επιτέλους, με τόσα τσιφτετέλια, κουμπαριές στο παρελθόν οι Τούρκοι είναι φίλοι μας!

Ρωτήστε το Σημίτη, το Γιωργάκη, τη Ντόρα, το ΕΛΙΑΜΕΠ, τον Κατρούγκαλο, το Ροζάκη... 

Αυτό που δεν έχω καταλάβει όμως είναι ότι ενώ όλοι αυτοί που προαναφέρω, στη διάλυση της πολυπολιτισμικής Γιουγκοσλαβίας, ήταν με τους Νατοϊκούς και τη Μέρκελ γιατί βάλθηκαν τώρα να κάνουν την ΕΛΛΑΔΑ πολυπολιτισμική;;;

Η χριστιανική στάση απέναντι στα Κοινά

 Βασίλης Καραποστόλης

 -

Είναι ένα σημείο του καιρού μας,  και κάθε άλλο παρά ευοίωνο σημείο, ότι ο σύγχρονος άνθρωπος φαίνεται σαν να θέλει να αποσυρθεί από τον κόσμο μέσα στον οποίο ζει. Να αποσυρθεί, όχι με την έννοια της  εγκατάλειψης ενός  άβολου τόπου, αλλά με μιαν άλλη, παράδοξη, που δείχνει πως η ψυχή του καταλαμβάνεται όλο και περισσότερο από ένα μείγμα οκνηρίας, δειλίας και καιροσκοπισμού. Θέλει να κρατά μια αυξομειούμενη απόσταση από τα πράγματα, ώστε να μπορεί να αποσπά απ’ αυτά οτιδήποτε πρόσφορο για το συμφέρον του, αν δει πως δεν θα του κοστίσει σε περιπέτειες οι οποίες δεν ξέρει πού θα τον βγάλουν. Παρατηρεί,  και καιροφυλακτεί αδρανώντας. Αλλά ένας τέτοιος κόσμος κατοικημένος από ανθρώπους που προσπαθούν να τον χρησιμοποιήσουν με τον πιο πρόχειρο και άμεσο τρόπο αντί να τον ζήσουν, έτσι όπως θα ζούσε ένας  ένοικος μέσα στην ασφάλεια και την τάξη του σπιτιού του, τι είδους κόσμος είναι; Η πρώτη απάντηση που μπορούμε να δώσουμε είναι ότι αυτό το οίκημα, ο κόσμος,  ορθώνεται πλέον σαν μια πελώρια κατασκευή που ενώ εξακολουθεί να περιβάλλει τα άτομα και τις  ομάδες, έχει πάψει να τα περιέχει. Ή  μάλλον, οι ίδιοι οι άνθρωποι έχουν πάψει να θεωρούν ότι τους  περιέχει. Με άλλα λόγια, αυτό που ονομαζόταν, κάποτε, Κοινά, η αίσθηση πως οι ανθρώπινες μονάδες βρίσκονται κάτω από την ίδια στέγη, διέρχεται σήμερα μια κρίση χωρίς προηγούμενο. Ποτέ στην ιστορία της  ανθρωπότητας δεν είχε εκδηλωθεί τόσο έντονη διάθεση φυγής από τον κόσμο. Ας  αναλογισθούμε για λίγο τι προηγήθηκε.

Η αρχαία ελληνική πόλις με τις λειτουργίες της  και τα ήθη της  που υποβαστάζουν τους νόμους, συγκρατεί μέσα στους  κόλπους της  τους  πολίτες και τους  κάνει συχνά να νιώθουν ταυτισμένοι με τις  τύχες της.  Ανάλογη, αν και μέσα από διαφορετικές διαδικασίες, είναι η θέση που παραχωρεί η Ρώμη στους πολίτες. Η πόλις γίνεται κράτος και το κράτος αποτελεί έμβλημα στο οποίο  αποτυπώνεται η ατομική ταυτότητα. Ο τρόπος που ο Ρωμαίος αντιλαμβάνεται τον εαυτό του προκύπτει από τη σχέση του με τον κραταιό θεσμό, με τη στρατιωτική ισχύ, με το εκθαμβωτικό μεγαλείο μιας αυτοκρατορίας από την οποία λαμβάνει το ατομικό του μερίδιο. Αργότερα, στους Μεσαιωνικούς χρόνους, η κατάσταση αλλάζει, δεδομένου ότι το θάμβος της  εξουσίας δεν διαχέεται πλέον προς  τα κάτω. Οι ευγενείς κυβερνούν, οι ταπεινοί δουλεύουν. Παρ’ όλα αυτά, ανάμεσα  στους ταπεινούς διατηρείται η αίσθηση ότι βρίσκονται όλοι στην ίδια βάρκα, και από την άλλη, ότι το σκάφος των  ηγεμόνων ακολουθεί  περίπου τον ίδιο πλου. Οι διαφορές, οι αντιθέσεις των συμφερόντων υπάρχουν φυσικά και είναι οδυνηρά αισθητές, αλλά δεν φθάνουν να αποσυνθέσουν στην αντίληψη των ανθρώπων  μια ορισμένη ενότητα του κόσμου. Σ’ αυτό, βέβαια, συμβάλλει και η χριστιανική διδασκαλία. Με την αυξανόμενη επιρροή της  καλλιεργεί τη βεβαιότητα πως  ό,τι κι αν είναι ο επίγειος κόσμος είναι για  τους θνητούς κατ’ ουσίαν κοινός. Τα καθήκοντα για τους ανθρώπους, οι φροντίδες για την σωτηρία της  ψυχής τους, δεν διαφέρουν κατά άτομο ή κατά κοινωνική ομάδα ή τάξη. Όλοι προορισμένοι για τον ίδιο σκοπό, με την ίδια προσδοκία λυτρώσεως. Αυτήν ακριβώς την προοπτική, ή μάλλον τη μέθοδο για να την ακολουθήσει κάποιος αποδοτικά, την αμφισβήτησε ανοικτά, όπως γνωρίζουμε, η Μεταρρύθμιση.

Η μαζική παράνομη μετανάστευση ως μορφή υβριδικού πολέμου

 Λαυρέντζος Αναστάσιος

Η παρούσα ιστορική φάση χαρακτηρίζεται από την πύκνωση των φαινομένων που αποκαλούμε παγκοσμιοποίηση. Η διαδικασία αυτή που στην πραγματικότητα έχει ξεκινήσει αιώνες πριν, στην εποχή μας αποκτά πρωτόγνωρη ένταση και ταχύτητα. Ο λόγος είναι ότι διάφορες τεχνολογικές εξελίξεις –διαδίκτυο, νέα κινητά τηλέφωνα, ψηφιακές τηλεπικοινωνίες, νέες δυνατότητες στις μεταφορές– δημιουργούν πρωτόγνωρες συνθήκες στη μαζική διάδοση των πληροφοριών και στην απρόσκοπτη διακίνηση κεφαλαίων και αγαθών σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Σε αυτό το πλαίσιο, κάποιοι βιάζονται να θεωρήσουν ότι το επόμενο εξελικτικό βήμα είναι η ελεύθερη διακίνηση των ανθρώπων. Μια τέτοια παραδοχή όμως συνεπάγεται τη διάλυση των εθνών κρατών, όπως αυτά καθιερώθηκαν μετά τη γαλλική επανάσταση. Διότι στην πραγματικότητα η ελεύθερη, κατά βούληση μετακίνηση των ανθρώπων, υπό τη μορφή ενός νέου τύπου ανθρώπινου δικαιώματος συνεπάγεται άμεσα και κατηγορηματικά την κατάργηση της εθνικής κυριαρχίας. Είναι λοιπόν τα σύνορα ένας αναχρονισμός, καταδικασμένος να καταρρεύσει υπό το βάρος των καταιγιστικών εξελίξεων;

Οι δυνάμεις που θεωρούν ότι έχουν να ωφεληθούν από την εγκαθίδρυση μιας παγκόσμιας, πληθυσμιακά ισοπεδωμένης αγοράς πιστεύουν πως ναι. Ή τουλάχιστον έτσι θέλουν να μας κάνουν να πιστεύουμε. Ανάμεσα τους είναι πολυεθνικοί οικονομικοί σχηματισμοί, οι οποίοι ως νέες συλλογικές οντότητες παγκόσμιας εμβέλειας παίρνουν θέση δίπλα στον βασικό κυρίαρχο της Ιστορίας που μέχρι τώρα ήταν το εθνικό κράτος. Είναι όμως και συγκεκριμένες χώρες, οι οποίες ιππεύουν της παγκοσμιοποίησης, όπως π.χ. η Γερμανία, η οποία μέσω της ευρωπαϊκής ενοποίησης επιχειρεί να διευρύνει την πολιτική της επιρροή, ηγούμενη μιας υπερεθνικής κρατικής οντότητας νέου τύπου.

Σε αυτούς που προωθούν ή επιθυμούν την κατάλυση των εθνικών κρατών δια της μαζικής μετανάστευσης, ανήκουν γενικά όσοι θεωρούν ότι έχουν την εσωτερική υποδομή και την αυτοπειθαρχία να ελέγξουν έναν πολτοποιημένο διεθνή χώρο, που θα τους δίνει άπειρες δυνατότητες παρέμβασης, εκμετάλλευσης πλουτοπαραγωγικών πηγών και επιβολής τοπικών διευθετήσεων που θα μεγιστοποιούν το δικό τους όφελος.

Έλλειμμα δημοκρατίας και μετανάστευση

Η αλήθεια για την τουρκική στρατιωτική ισχύ

Μαργαρίτης Γιώργος

Ο λόγος για την στρατιωτική ισχύ της γειτονικής μας χώρας –συμμάχου στον αγώνα ενάντια στο εξελισσόμενο "κακό"– διανθίζεται με πλήθος ανακρίβειες και υπερβολές. Τόσες όσες χρειάζονται για να τρομοκρατηθεί ο ημέτερος λαός και για να απελευθερωθούν οι πολιτικές ελίτ της χώρας μας στην αναζήτηση κάποιας συμβιβαστικής λύσης –συνεκμετάλλευση ή ό,τι άλλο– στα μέτρα και τα σταθμά που η Δύση επιθυμεί και καθορίζει.

Φυσικά, όπως είναι τα έθιμα στην ημετέρα χώρα, οι σχετικές διαπιστώσεις κινούνται στο αόριστο και ελάχιστα ασχολούνται με αυτό που στην πραγματικότητα συμβαίνει. Πραγματικά η Τουρκία χρησιμοποιεί, ολοένα και πιο συχνά, την προβολή στρατιωτικής ισχύος ως πολιτικό και διπλωματικό επιχείρημα. Πραγματικά έχει σε εξέλιξη εξοπλιστικά προγράμματα με εξαιρετικά φιλόδοξους στόχους.

Επιχειρεί ταυτόχρονα να αποκτήσει ισχυρό ναυτικό, ισχυρή αεροπορία και να διατηρήσει ένα βαρύτατο στρατό ξηράς. Να σημειώσουμε ότι ελάχιστα κράτη στην ιστορία μπόρεσαν να έχουν ισχυρές δυνάμεις ταυτόχρονα σε ξηρά και σε θάλασσα –πόσο μάλλον και στον αέρα. Επρόκειτο δε για πολύ πλούσια κράτη.

Η σημερινή Τουρκία έχει Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν σχεδόν 3,5 φορές μεγαλύτερο από το –τραυματισμένο- αντίστοιχο της Ελλάδας (στοιχεία ΔΝΤ). Σε σύγκριση όμως με τον υπόλοιπο κόσμο η οικονομική της επιφάνεια είναι σχετικά μικρή. Το ΑΕΠ της είναι λιγότερο από το μισό του αντίστοιχου της Ρωσίας και κάτι περισσότερο από το μισό εκείνου της Ισπανίας. Βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με χώρες όπως η Σαουδική Αραβία, η Ελβετία, ενώ υπολείπεται του αντίστοιχου μεγέθους της Ολλανδίας.

Τουρκία, όπως λέμε Ισπανία

Για τα δύσκολα... Επιδημίες, πανδημίες και εκκλησιαστική ζωή.

Για τα δύσκολα...

Επιδημίες, πανδημίες και εκκλησιαστική ζωή. 

του Θανάση Ν. Παπαθανασίου

Το 2011 είχα δημοσιεύσει ένα μελέτημα για τη σχέση της κοινωνίας και της πολιτείας με τις διάφορες κοινότητες (θρησκευτικές και πολιτισμικές πρωτίστως, αλλά και πολιτικές). Ένα βασικό ερώτημά του είναι αν και με ποιους όρους τα αξιώματα της κάθε κοινότητας (δηλαδή τα χαρακτηριστικά που την ορίζουν ως συγκεκριμένη κοινότητα) έχουν προτεραιότητα έναντι του ευρύτερου κοινωνικού - πολιτειακού. Μια εύκολη εκδοχή αυτού του ερωτήματος έχουμε όποτε το βασικό αξίωμα κάποιας κοινότητας είναι κάτι απάνθρωπο, κάτι το οποίο κάποιους τους καθιστά θύματα (π.χ. η εξουσία των θρησκευτικών λειτουργών της να επιβάλει θανατική ποινή κατά διαφωνούντων). Σ' αυτή την περίπτωση εύκολα μπορεί να υποστηριχτεί η προτεραιότητα του κοινωνικού κανόνα έναντι του κοινοτικού. Αλλά οι δύσκολες περιπτώσεις είναι άλλες. Έγραφα λοιπόν: 

«Σε περίπτωση πανδημίας νόσου θανατηφόρου και μεταδοτικής, πώς θα αντιμετωπιστεί η απαίτηση μιας κυβέρνησης να ανασταλεί η τέλεση της θείας Ευχαριστίας για λόγους προστασίας της δημόσιας υγείας; Προφανώς, ο πιστός μπορεί να βιώνει ως υπερεπαρκή την όποια μεταφυσική πίστη του, δεν μπορεί όμως να περιμένει ότι η επίκληση της αποτελεί ικανοποιητική απάντηση για το κράτος.

Το ζήτημα, λοιπόν, είναι ποιά στάση θα μπορέσει να τηρήσει η Εκκλησία σε περίπτωση τέτοιας κρίσης. Θα εμμείνει στην τέλεση της Ευχαριστίας αποδεχόμενη το κόστος του πιο οξέως κοινωνικού οστρακισμού της (δηλαδή την απόσυρση των μελών της από κάθε κοινωνική σχέση και δραστηριότητα); Ή μήπως, αντιλαμβανόμενη τον εαυτό της πρωτίστως ως πραγμάτωση της διακονικής αγάπης, θα προχωρήσει ενσυνείδητα στην πιο επώδυνη κένωσή της, δηλαδή την αναστολή τέλεσης του μυστηρίου, χάριν της αγάπης των τρομοκρατημένων ανθρώπων; Αλλά, θα κατόρθωνε, άραγε, να το αποτολμήσει αυτό με τρόπο ώστε να μαρτυρηθεί το πρωτείο της θυσιαστικής αγάπης και να μην εκληφθεί αυτή η κίνηση ως βολική συναίνεση στο πνεύμα του κόσμου, το οποίο ειδωλοποιεί την υγεία και την επιβίωση;»*.

Για τον Χριστιανό η προσέλευση στη θεία Κοινωνία εν μέσω πανδημίας είναι μια έμπρακτη κατάφαση αυτού που πάντα θα ακούγεται σαν τρέλα: ότι η αγάπη / το κοινωνείν είναι ανώτερη της επιβίωσης. Και νομίζω ότι αυτή η προσέλευση στην θεία Κοινωνία δεν πρέπει να θεμελιώνεται στην πεποίθηση ότι με την Ευχαριστία δεν μεταδίδονται ασθένειες (να σκεφτούμε εδώ ότι ουδείς κοινωνός της θείας Ευχαριστίας έπαψε να είναι θνητός), αλλά στην έμπρακτη πρόταξη του κοινωνείν έναντι του επιβιώνειν. Και στην αυτοπαράδοση στον ζωντανό Θεό, ιδίως όποτε αυτός ο ζωντανός Θεός αφήνει να γκρεμιστεί ό,τι ενδέχεται να στρεβλώνεται σε ιερό είδωλο που Τον υποκαθιστά... 

Από την άλλη, αυτό που στο κείμενό μου ονόμασα την "επώδυνη κένωση" της Εκκλησίας, το συνάντησα μετά από χρόνια, διατυπωμένο με κορυφαία ένταση, στο βιβλίο και στο κινηματογραφική ταινία "Σιωπή" (Σουσάκου Έντο / Μάρτιν Σκορτσέζε). Την κορύφωση της πίστης στον ζωντανό Θεό, η οποία φτάνει στην πιο αδιανόητη αυτοθυσία: στο να ρισκάρεις χάριν άλλου όχι απλώς τη ζωή σου, αλλά την ψυχή σου

. 

Τα θέτω ως σκέψεις στα δύσκολα. Ήδη έχει εκδοθεί ανακοίνωση από την Ορθόδοξη Μητρόπολη της Κορέας (η χώρα βρίσκεται δίπλα στο μάτι του κυκλώνα) προς τους πιστούς. Ο πρώτος προβληματισμός μάς έρχεται από το πεδίο της ιεραποστολής:

  https://www.orthodoxkorea.org/%ce%bf%ce%b4%ce%b7%ce%b3%ce%af%ce%b5%cf%82-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%83%cf%84%ce%b1%cf%83%ce%af%ce%b1-%ce%b5%ce%ba-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%ba%ce%bf%cf%81%ce%bf%ce%bd/

* Το μελέτημά μου είναι το: «Η κοινότητα ως βρόχος. Η αποστολή της Εκκλησίας στη σκοτεινή πλευρά της σελήνης», τόμος Πολιτισμός & Διαφορετικότητα. Εμείς και οι άλλοι (επιμ. Δ. Μαγριπλής), εκδ. Σταμούλης, Θεσσαλονίκη 2011, σσ. 333-352.

Θ.Ν.Π./27-2-2020

«Αφήνιασαν» τα ΜΑΤ στη Χίο-επεισόδια κατά την αποχώρησή τους (video)

Τους εμπιστεύονται και για την πιο εύκολη αποστολή;

Αυτό το αληταριό είναι επικίνδυνο για την πολιτεία!

Πόσοι σαν τον Κορκονέα κρύβονται ανάμεσά τους;

Συμπεριφέρονται σαν ψυχικά διαταραγμένοι και όχι επαγγελματικά εκπαιδευμένοι για να επιβάλουν την κοινωνική ειρήνη.

Εκτός και αν τους έχουν "ποτίσει" κάτι...

Είναι τυχερή η κυβέρνηση που δεν είχαμε νεκρό!

Αυτοί είναι οι προστάτες των πολιτών με ή χωρίς εθνόσημο κ. Πρωθυπουργέ;

Θα παραιτηθεί κάποιος;

ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΑΣΙΟΠΟΥΛΟΣ

Το επιτίμιο της στέρησης της Θείας Κοινωνίας.

π.Βασίλειος Θερμός

Το επιτίμιο που χρησιμοποιεί κατά συρροή η συντριπτική πλειονότητα των πνευματικών είναι η στέρηση της Θείας Κοινωνίας.  Για οποιαδήποτε ηλικία, σχεδόν για οποιοδήποτε αμάρτημα.

Έπειτα από τόσο μαζική και τόσο μακροχρόνια εφαρμογή αυτού του επιτιμίου,είναι καιρός να αναρωτηθούμε για την αποτελεσματικότητά του.  Τι πετύχαμε;  Πόσο φέρνει τους ανθρώπους πλησιέστερα στον Θεό; Πόσο τους θεραπεύει;

Σήμερα οι άνθρωποι στην πλειονότητά τους ψυχράνθηκαν προς την εκκλησιαστική ζωή και γι' αυτό μεταλαμβάνουν σπανιότατα. Επομένως,η στέρηση της Θείας Κοινωνίας χάνει το νόημά της αφού δε δημιουργεί κάποιο αίσθημα έλλειψης. Εξ' άλλου στην εξομολόγηση προσέρχονται και <<χριστιανοί>> που δεν έχουν κοινωνήσει ποτέ στη ζωή τους,για να εξαγορεύσουν αμαρτήματα που διέπραξαν πριν από πολλά χρόνια. Οι άνθρωποι αυτοί ουσιαστικά χρειάζεται ν' αρχίσουν μυστηριακή ζωή εκ του μηδενός. Η επιβολή του επιτιμίου της αποχής αδιακρίτως δεν έχει άλλο αποτέλεσμα από το να εξαφανίζονται. Η πρώτη τους εξομολόγηση ήταν και η τελευταία.

Μεγάλη μερίδα πνευματικών αισθάνονται την ανάγκη απλώς να ησυχάσουν την συνείδηση τους με την επιβολή κάποιου επιτιμίου. Άλλοι,λιγότεροι, προσπαθούν με αυτό να <<αποδώσουν δικαιοσύνη>>. Δυστυχώς ελάχιστοι θέτουν στον εαυτό τους το ερώτημα: Αυτό τον συγκεκριμένο άνθρωπο πως θα τον κάνω να στραφεί προς τον Θεό;  Πως θ' αγαπήσει τον Θεό περισσότερο,αφού η αγάπη αυτή είναι το ισχυρότερο αντίδοτο κατά της αμαρτίας;

**Oδύνη σώματος Χριστού-Εκδόσεις Ακρίτας 2009

Απαιτείται αυξημένη προσοχή στον εντεινόμενο υβριδικό πόλεμο του Ερντογάν

του Παναγιώτη (Τάκη) Κ. Μυλωνά.

Προσοχή-προσοχή: στον εντεινόμενο Υβριδικό Πόλεμο του Ερντογάν!!!

Ο Ερντογάν κι οι Άνθρωποι του, επειδή ηττώνται και στρατιωτικά, στη Βόρεια Συρία, στην οποία έκαναν Εισβολή και Κατοχή, επιχειρούν, τώρα, να επεκτείνουν τις δράσεις τους και την ανοιχτή πολεμική συμπεριφορά τους, ακόμα περισσότερο, ολόγυρά τους. Έτσι, δηλώνουν τώρα κι επίσημα, πως αποδεσμεύουν περί τους 1.000.000 πρόσφυγες, προκειμένου, αυτοί, να κινηθούν, προς την Ευρώπη!!!

Δηλαδή, να κινηθούν προς τα πολύπαθα ελληνικά νησιά μας, υποβιβάζοντας τα, εκτός οποιουδήποτε ακραίου ορίου αντοχής και δυνατότητας επιβίωσής τους…

Ομολογούν κι επίσημα, δηλαδή, τον Υβριδικό Πόλεμο που εξασκούν, με τις αυξομειούμενες δόσεις και με διαβαθμίσεις της έντασης, που καλλιεργούν με όλα τα μέσα και κυρίως σε βάρος μας. Κυρίως, με την παραπληροφόρηση, απ’ τους μισθωμένους πράκτορες της ΜΙΤ, αλλά και μέσω των “Ανθρώπινων Ασπίδων“, των μεταναστευτικών και προσφυγικών ροών και της “5ης φάλαγγας“, που χρησιμοποιούν κι εφαρμόζουν ασταμάτητα εναντίον μας. Κι αυτά, παρά την “χρυσή συμφωνία“, που έχουν συνάψει, με την Ε.Ε.. Με την οποία απορροφούν, ξεδιάντροπα, πολλά δισεκατομμύρια ευρώ, για να συγκρατήσουν τα μεταναστευτικά αυτά ρεύματα. Κι αντ’ αυτών, χρηματοδοτούν με αυτά, τα όπλα τους και τους ατελεύτητους πολεμικούς τους εξοπλισμούς, με τους οποίους μας σημαδεύουν. Χωρίς όμως και να σέβονται, τη Συμφωνία αυτή καθόλου, οι Τούρκοι, από την έναρξή της και μέχρι σήμερα…

Οι κάνες των όπλων τους, δεν είναι στραμμένες μόνο στα μέτωπα των ένοπλων συγκρούσεών τους, στη Συρία και στο ΙΡΑΚ. Αλλά επεκτείνονται στη Λιβύη, με στόχο την περικύκλωση μας κι επικεντρώνονται στην εργαλειοποίηση των μεταναστευτικών και προσφυγικών αυτών ροών.

Ροών, τις οποίες, σε μεγάλο βαθμό, οι ίδιοι δημιουργούν και κατευθύνουν, στη συνέχεια, μέσα κι από τα μέσα ενημέρωσης που επηρεάζουν. Με παραποιημένες και κατευθυνόμενες ειδήσεις, διασπείρουν ή δημοσιεύουν, αφειδώς, ότι διευκολύνει τα επίβουλα σχέδιά τους, σε βάρος μας. Με σαφείς απειλές και προκλήσεις, που εξασκούν καθημερινά. Με χειραγωγημένες και υπονομευτικές πληροφορίες, που διαχέουν και διασπείρουν έντεχνα, μέσα κι απ’ τα “μέσα κοινωνικής δικτύωσης” κι άλλων χωρών, όταν, τα ίδια τα δικά τους, μπορούν, συχνότατα, να κλείνουν, κατά τη βούληση του “Σουλτάνου” Ερντογάν…

Εκδιπλώνουν όμως έτσι, το ολοκληρωμένο σχέδιο της αναθεωρητικής Τουρκίας που μας στοχοποιεί, μέχρι τον ολοσχερή αφανισμό μας… Και μάλιστα, με συνεχείς “ριπές” προς κάθε κατεύθυνση και για κάθε πιθανή κι απίθανη -παραποιημένη όμως- πληροφορία. Χρησιμοποιούν εκείνα τα μέσα ενημέρωσης, τα οποία, διαφαίνεται πως, δεν διακινούν και δεν αντιπροσωπεύουν, συχνά, παρά μόνο την “μισή αλήθεια“. Κι αυτήν, την διαχειρίζονται, μισή, μισή, και σε ελεγχόμενες δόσεις…

Οι Τούρκοι συνέλαβαν την Ελληνίδα ανταποκρίτρια Μαρία Ζαχαράκη (βίντεο)

«Με συνέλαβαν για εξακρίβωση στοιχείων όπου εκεί βέβαια όταν άκουσαν ότι είμαι Ελληνίδα δημοσιογράφος άρχισαν να με κατηγορούν και να με ρωτούν “γιατί δεν ανοίγετε τα σύνορα” λες και ήμουν εκπρόσωπος της ελληνικής κυβέρνησης», δήλωσε η Μαρία Ζαχαράκη, σύμφωνα με το «Έθνος».

«Μου είπαν ότι είσαι σε στρατιωτική και απαγορευμένη περιοχή και με συνέλαβαν το απόγευμα του Σαββάτου, στα ελληνοτουρκικά σύνορα» ανέφερε στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Open TV, η απεσταλμένη του Ανοιχτού Καναλιού Μαρία Ζαχαράκη.

Μάλιστα η Μαρία Ζαχαράκη μιλώντας στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Open TV είπε ότι «η στρατοχωροφυλακή μας έδιωξε από το σημείο γιατί πολύ απλά δεν ήθελαν να είμαστε εκεί».

«Όταν ρώτησα γιατί οι πρόσφυγες και μετανάστες βρίσκονται εκεί μου απάντησαν ότι μπορούν να έρχονται ελεύθερα εδώ. Κατά λέξη μου είπαν ότι “έχουν εντολή από την κυβέρνηση αυτοί να βρίσκονται εδώ”».

«Στη συνέχεια με συνέλαβαν για εξακρίβωση στοιχείων όπου εκεί βέβαια όταν άκουσαν ότι είμαι Ελληνίδα δημοσιογράφος άρχισαν να με κατηγορούν και να με ρωτούν “γιατί δεν ανοίγετε τα σύνορα” λες και ήμουν εκπρόσωπος της ελληνικής κυβέρνησης» πρόσθεσε.

«Όταν τους απάντησα ότι είμαι μόνο δημοσιογράφος συνέχισαν να μου λένε “αν εμείς ερχόμασταν στην Ελλάδα δεν θα μας συλλαμβάνατε και εσείς; Μας συμπεριφέρεστε πολύ πιο άγρια απ’ ότι εμείς» τόνισε στη συνέχεια.

«Έχω μιλήσει με πολλούς μετανάστες, το τονίζω αυτό, και όχι πρόσφυγες. Οι περισσότεροι που βρίσκονται εδώ είναι από το Αφγανιστάν, το Ιράν, το Ιράκ και από την Αφρική. Κατά τη διάρκεια της συνομιλίας μας, μας έδειξαν τα μηνύματα που τους εστάλησαν στη γλώσσα τους προκειμένου να έρθουν σε αυτό το σημείο» συμπλήρωσε.

Όπως τόνισε η ανταποκρίτρια του Open TV και του ethnos.gr στον Έβρο «υπάρχουν και άλλα ντοκουμέντα.

»Ακόμα και η κρατική τηλεόραση έδειχνε tweets στα αραβικά για το πως θα μπορούσαν οι μετανάστες να μεταβούν στην Ευρώπη.

»Μάλιστα τα τουρκικά κανάλια πρόβαλαν και συνεντεύξεις “εθελοντών διακινητών” οι οποίοι έλεγαν ότι έχουμε πάρει εντολή από την κυβέρνηση προκειμένου να τους μεταφέρουμε στην Ευρώπη».

Αναίτια και απαράδεκτη επίθεση διαδηλωτή σε στρατιώτη: Επεισόδια στο οδόφραγμα της οδού Λήδρας

Σώμα με σώμα ήρθαν σήμερα στο οδόφραγμα της οδού Λήδρας ομάδα διαμαρτυρομένων για το προσωρινό κλείσιμο, αστυνομικοί, αλλά και εθνοφρουροί, αναφέρει η εφημερίδα ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ.

Μάταια προσπάθησαν να συγκρατήσουν τα διαχωριστικά κιγκλιδώματα, που τοποθετήθηκαν από τις 06:00 το πρωί, οι λιγοστοί αστυνομικοί και οι ελάχιστοι στρατιώτες που μετέβησαν κατ’ εντολή από παρακείμενο φυλάκιο της Εθνικής Φρουράς. Σωρεία αντιδράσεων, πάντως, προκαλεί στιγμιότυπο που δείχνει μανιασμένο διαδηλωτή να έρχεται στα χέρια με 18χρονο εθνοφρουρό, τον οποίο μάλιστα φαίνεται να πιάνει από τον λαιμό.

Σύμφωνα με πληροφορίες, για το περιστατικό διέταξε αυτεπάγγελτα έρευνα ο ίδιος ο Αρχηγός της Αστυνομίας Κύπρος Μιχαηλίδης, ενώ ενημερώθηκε και ο Υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Σαββίδης. Για το συμβάν, δόθηκαν οδηγίες όπως εντοπιστεί ο διαδηλωτής που φαίνεται να κτυπά στρατιώτη.

Περισσότερα εδώ...

Όμως προκαλούν θλίψη οι κραυγές της νεαρής διαδηλώτριας στο βίντεο που είναι και το βασικό κίνητρο των διαμαρτυριών τους.  Κατάγγειλαν το επισόδιο όλα τα κόμματα πλην ΑΚΕΛ!

Η νεοΚύπρια μες στο παραλήρημά της κραυγάζει: " ... μιλούν για κορωνοϊούς, η μητέρα τους η Ελλάδα έχει κορωνοϊούς..."

Η αιτία είναι ότι δεν τους άφησαν λόγω κορωνοϊού να επισκεφτούν τα κατεχόμενα!

Η Λέσχη Μπίλντενμπεργκ, ο έλεγχος του διαδικτύου και ο τεχνολογικός εφιάλτης για την χειραγώγηση των μαζών

Παύλος Γκάσταρης

Η Λέσχη Μπίλντενμπεργκ, ο έλεγχος του διαδικτύου και ο τεχνολογικός εφιάλτης για την χειραγώγηση των μαζών.

Από τις 30 Μαΐου έως τις 2 Ιουνίου διεξήχθη για φέτος, σε πλήρη μυστικότητα, η 67η ετήσια συνάντηση της περιβόητης Λέσχης Bilderberg στο Moντρέ της Ελβετίας.

Στη συνάντηση συμμετείχαν 130 πολιτικοί, ολιγάρχες του πλούτου, γαλαζοαίματοι, βιομήχανοι, τραπεζίτες, εκπρόσωποι των μεγάλων ΜΜΕ, ακαδημαϊκοί κ.λπ., από 23 χώρες της Ευρώπης και τη Β. Αμερικής για να αποφασίσουν για το μέλλον μας μέσα στην Oργουελική κοινωνία που μας ετοιμάζουν.

Τα θέματα που συζητήθηκαν στη φετινή συνάντηση ήταν τα παρακάτω:

• Μια σταθερή στρατηγική τάξη
• Το μέλλον της Ευρώπης
• Κλιματική αλλαγή και Αειφορία
• Κίνα
• Ρωσία
• Το μέλλον του καπιταλισμού
• Brexit
• Η Ηθική της Τεχνητής Νοημοσύνης
• Η Οπλοποίηση των Κοινωνικών Μέσων
• Η σημασία του διαστήματος
• Απειλές στον κυβερνοχώρο

Ανάμεσα στους συμμετέχοντες ήταν ο αμερικανοεβραίος Τζάρεντ Κούσνερ, γαμπρός και σύμβουλος του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ (για κάποιους ο πραγματικός πρόεδρος των Η.Π.Α.), ο πρωθυπουργός της Ολλανδίας Μαρκ Ρούτε, ο βασιλιάς της Ολλανδίας Γουλιέλμος-Αλέξανδρος, η υπουργός Άμυνας της Γερμανίας Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, ο υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας Μπρουνό Λε Μερ, η γενική διευθύντρια της Unesco Οντρέ Αζουλέ, ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργκ, ο πρώην κεντροαριστερός πρωθυπουργός της Ιταλίας Ματέο Ρέντζι, ο διευθύνων σύμβουλος της Google, Έρικ Σμιντ, ο διευθύνων σύμβουλος της Microsoft, Σάτια Ναντέλα, ο φαιδρός Πορτογάλος οπορτουνιστής και υψηλόβαθμο στέλεχος της Goldman Sachs Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο, ο επικεφαλής της Credit Suisse, Τιτζάν Τιάμ, ο σιωνιστής και πρώην υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Χένρι Κίσινγκερ, ο οποίος, αν και υπέργηρος, συμμετέχει ανελλιπώς σε κάθε συνάντηση των παγκοσμιοποιητών.

Από ελληνικής πλευράς, παρέστησαν η βουλευτής και τομεάρχης Παιδείας του πατριδοκάπηλου κόμματος της ΝΔ, Νίκη Κεραμέως, ο Γιώργος Παγουλάτος, αντιπρόεδρος του ΕΛΙΑΜΕΠ και ο Δημήτρης Παπαλεξόπουλος, διευθύνων σύμβουλος της ΤΙΤΑΝ. Να σημειωθεί ότι οι δύο τελευταίοι συμμετέχουν ανελλιπώς στις ετήσιες συναντήσεις της λέσχης εδώ και αρκετά χρόνια.  Στο παρελθόν, στην περιβόητη λέσχη της Νέας Τάξης είχαν συμμετάσχει πολιτικάντηδες τόσο από την ψοφοδεξιά όσο και από το κλεφτοΠΑΣΟΚ. Προφανώς φέτος επελέγη η κυρία Κεραμέως για να εφαρμόσει τις επιταγές των νεοταξιτών στην πολύπαθη ελληνική Παιδεία ως μελλοντικός υπουργός στην κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Πρέπει να σημειωθεί ότι ένας από τους βασικούς στόχους της Λέσχης Bilderberg είναι ο κεντρικός έλεγχος της εκπαίδευσης (π.χ. αποπροσανατολισμός των νέων μέσω της παραποίησης της εθνικής τους ιστορίας, θρησκείας κτλ, προσπάθεια αποδοχής από τους νέους του «διαφορετικού» (πχ. ομοφυλοφιλία, πολυπολιτισμός, λαθρομετανάστευση) κ.λπ.

Να υπενθυμίσουμε ότι στο παρελθόν η πρώην Υπουργός Άννα Διαμαντοπούλου (γνωστή και ως “Lady Bilderberg”) είχε παρευρεθεί σε πέντε συναντήσεις της περιβόητης Λέσχης (2004, 2005, 2007, 2008, 2009) προτού αναλάβει το Υπουργείο (α)Παιδείας επί κυβερνήσεως του Γιώργου Παπανδρέου.

Να υπενθυμίσουμε επίσης ότι τέσσερα μέλη του μητσοτατακέϊκου είχαν λάβει μέρος σε συνεδριάσεις της Λέσχης: ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης το 1993, η Ντόρα Μπακογιάννη δύο φορές (2003 και 2009), η Αλεξάνδρα Μητσοτάκη – Γκουρντέν, πρόεδρος της ΜΚΟ Action Aid Hellas το 2014 και ο Κυριάκος Μητσοτάκης το 2016.