Τα λάθη της κυβέρνησης στο μεταναστευτικό

ΤΑΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

Υπερτίμησε τις αντοχές των πληθυσμών των νησιών. Η ανοχή που επέδειξαν οι ντόπιοι από το 2015 αντιμετωπίσθηκε ως δεδομένη. Δεν έλαβε υπόψη της τον κορεσμό, την κόπωση και τις συνέπειες της ανασφάλειας. Βασικός παράγων ανασφάλειας, η αδυναμία να προβλεφθεί ένα όριο στην εξέλιξη των ροών. Οταν ο κ. Χρυσοχοΐδης επισκέφθηκε τη Μόρια και διαπίστωσε ότι όλα πάνε καλά, μίλησε αδιαφορώντας για την εμπειρία των περιοίκων. Θα έπρεπε να επισκεφθεί το Βοστάνειο, το μοναδικό νοσοκομείο της Λέσβου, νύχτα, για να καταλάβει ότι τίποτε δεν πάει καλά. Υποσχέθηκε ότι θα ελέγξει τα θαλάσσια σύνορα. Παρ’ όλα αυτά, οι ροές συνέχισαν ανενόχλητες, ορισμένες δε ΜΚΟ συνεχίζουν να συνεργάζονται με τους διακινητές της απέναντι ακτής. Στους οκτώ μήνες που μεσολάβησαν από τις εκλογές είχε όλο τον χρόνο να ξεχωρίσει όσες κάνουν ανθρωπιστικό τουρισμό εις βάρος των ντόπιων από όσες προσφέρουν έργο.

Ανακοίνωσε τη δημιουργία κλειστών κέντρων στην ηπειρωτική Ελλάδα, όμως έδωσε προτεραιότητα στα κλειστά κέντρα στη Λέσβο και στη Χίο. Τις συνέπειες τις παρακολουθούμε εδώ και μέρες. Ομάδες που μεταμορφώνονται σε αγέλες, όπως αυτή που επιτέθηκε στον ξαπλωμένο στο κρεβάτι του αστυνομικό στον Καρφά της Χίου, ενώ ο συνάδελφός του φώναζε «Οχι, παιδιά, μην τον χτυπάτε». Στη Λέσβο, αστυνομικός τραυματίστηκε από σκάγια. Εικόνες ντροπής για όλους μας. Στις αγέλες συνεργάζονται αρμονικά ακροδεξιοί με τη συνήθη αλητεία της Αριστεράς, μέλη ΜΚΟ που φροντίζουν τα επαγγελματικά τους συμφέροντα. Οι μεν δεν θέλουν κλειστά τα κέντρα και δεν θέλουν περιορισμούς στους μετανάστες, οι δε ζητούν να πετάξουν όλους τους μετανάστες στη θάλασσα. Οι κάτοικοι ζητούν ειρηνική διαμαρτυρία, όμως κυριαρχούν, ως συνήθως, οι φασαριόζοι. Και όλοι μαζί χτυπούν την αστυνομία.

Πίστεψε πραγματικά η κυβέρνηση ότι οι μετανάστες θα εμπλουτίσουν την ελληνική κοινωνία και θα λύσουν το δημογραφικό; Και αν το πίστεψε, γιατί το πίστεψε; Την τύφλωσαν οι γνωστές και πλέον βαρετές ενοχές απέναντι στην Αριστερά; Ή μήπως ο φιλελευθερισμός των δικαιωμάτων; Θα πρέπει να δει αυτό που βλέπουν τα μάτια όλων μας. Αφημένοι στην τύχη τους για χρόνια, οι ντόπιοι πληθυσμοί είναι αντιμέτωποι με μια καταναγκαστική συμβίωση που δεν ξέρουν πότε και αν θα τελειώσει. 

Τα γεγονότα στη Λέσβο και στη Χίο είναι σαφές ότι δυσκολεύουν οποιαδήποτε συνεννόηση με περιοχές της ηπειρωτικής χώρας για την αποσυμφόρηση των νησιών. Η κυβέρνηση, χθες, όταν απέσυρε τις δυνάμεις της αστυνομίας από τη Λέσβο και τη Χίο, έχασε την πρώτη σημαντική μάχη. Ο πόλεμος, όμως, με το μεταναστευτικό θα είναι μακρύς. Τα λάθη μπορούν να διορθωθούν, αρκεί να τα αναγνωρίσεις ως λάθη

ΠΗΓΗ: https://www.kathimerini.gr/1066715/opinion/epikairothta/politikh/ta-la8h-ths-kyvernhshs-sto-metanasteytiko?fbclid=IwAR2UKW-4Yiko7I1f4UW1DAkr4BTnbtpIr_nasymH810d2ncjcVxjj4FPzeg

Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Άνδρες των ΜΑΤ σπάνε αυτοκίνητα κατοίκων στη Λέσβο! Βίντεο

Η κατάσταση στη Λέσβο ξέφυγε από κάθε έλεγχο και γι΄ αυτό έχουν ευθύνες κάποιοι από τους άνδρες των ΜΑΤ, οι οποίοι προέβησαν σε πράξεις που εξόργισαν ακόμη περισσότερο τους έτσι κι αλλιώς είναι πολύ θυμωμένοι.
Στο βίντεο άνδρας των ΜΑΤ, σπάει αυτοκίνητο ενός κατοίκου ,την ώρα που αποχωρούν από μία από τις περιοχές αντιπαράθεσης στη Μυτιλήνη.

Εθνική απειλή το προσφυγικό – Ξεφεύγει η κατάσταση στα νησιά

Ιγνατίου Μιχάλης

Είναι, χωρίς αμφιβολία, θλιβερά τα επεισόδια που σημειώθηκαν στα ακριτικά νησιά μας, όταν οι κάτοικοί τους, που πρωτοστάτησαν στη φιλοξενία των προσφύγων και των μεταναστών, προπηλακίστηκαν από τα ΜΑΤ. Από τη μία είναι οι κάτοικοι, που δοξάστηκαν πριν μερικά χρόνια, και τώρα κατηγορούνται για έλλειψη ευαισθησίας απέναντι στις μάζες των άμοιρων ανθρώπων που μας στέλνει πεσκέσι ο ισλαμιστής πρόεδρος της Τουρκίας.

Από την άλλη είναι η κυβέρνηση που προσπαθεί να επιβάλει την τάξη για να δαμάσει τη μάστιγα που ενέσκηψε στην Ελλάδα, όταν ο Ταγίπ Ερντογάν αποφάσισε να "τιμωρήσει" τους αναίσθητους πραγματικά Ευρωπαίους εταίρους μας, οι οποίοι οχυρώθηκαν πίσω από έωλες αποφάσεις, που επιβλήθηκαν στην προηγούμενη κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα.

Πότε θα καταλάβουμε ότι το λεγόμενο μεταναστευτικό-προσφυγικό πρόβλημα αποτελεί εθνική απειλή για τη χώρα; Πότε θα καταλάβουμε ότι είναι εθνικό θέμα, καθώς η Τουρκία στοχεύει την εθνική ασφάλεια και την κυριαρχία της Ελλάδας; Και έτσι πρέπει να αντιμετωπιστεί.

Ουδείς ασχολείται πραγματικά

Προσπαθώντας να καταλάβω τα επιχειρήματα όλων των πλευρών, διαπίστωσα ότι ουδείς ασχολείται πραγματικά με το πρόβλημα. Όλοι έχουν τα δίκια τους. Αλλά την ίδια στιγμή, δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται το πρόβλημα ως θέμα αποκλειστικά του νόμου και της τάξης.

Αλλά και ούτε ως ένα ζήτημα που αποδεικνύει την έλλειψη ευαισθησίας, όπως κατηγόρησαν τους κατοίκους που διαμαρτύρονται μερικά μέσα μαζικής ενημέρωσης του εξωτερικού και οι "ψεκασμένοι" του ΣΥΡΙΖΑ. Διότι δεν διαθέτει παράλογους μόνο η εθνικιστική Δεξιά, αλλά και η νεοφιλελεύθερη Αριστερά, που βρήκε καταφύγιο σε ένα κομμάτι της, που αποτελεί την ισχνή μειοψηφία.

Σίγουρα η κατάσταση έχει ξεφύγει και ο έλεγχος είναι ανύπαρκτος. Επαναλαμβάνω ότι οι άνθρωποι που κατηγορούνται σήμερα ως «εθνικιστές» και «ρατσιστές», είναι αυτοί που έσωσαν εκατοντάδες συνανθρώπους μας από βέβαιο θάνατο.

Διαβάστε την συνέχεια στο hellasjournal.com

...θα εκτιμήσουμε τις χαρές της πολυπολιτισμικότητας και των ανοιχτών συνόρων

Έχουμε τους Νεοδημοκράτες που στηρίζουν το ξύλο στους νησιώτες μόνο όταν το δίνει ο Κούλης,

έχουμε τους Συριζαίους που χειροκροτούν το ξύλο στους νησιώτες μόνο όταν το χαρίζει απλόχερα η κυβέρνηση Τσίπρα 

και έχουμε και τους φιλελεφτ ορθοπολιτικάκηδες που στηρίζουν το ξύλο από όπου και αν προέρχεται

γιατί εμεις οι Έλληνες είμαστε ρατσιστόμουτρα και μόνο με ένα γερό κλωτσομπουνίδι θα ανοίξει το μυαλό μας και θα εκτιμήσουμε τις χαρές της πολυπολιτισμικότητας και των ανοιχτών συνόρων.

Tilemachos Chormovitis

Τα αλλοδαπά μέλη της "κρατικής" Επιτροπής για τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση

Δημήτρης Μπελαντής

Πέρα από τα άλλα μεγάλα προβλήματα που έχει η "κρατική" Επιτροπή για τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση, πέρα από το ότι έχει στεγάσει υπό την σκέπη της κ. Αγγελοπούλου όλους σχεδόν τους κλασσικούς κεντροαριστερούς- εκσυγχρονιστές διανοουμένους της εποχής και του κλίματος Σημίτη ( Μουζέλης, Τσουκαλάς, Αλιβιζάτος κ.α.) συν ορισμένους φιλελεύθερους αντικομμουνιστές όπως ο κ. Καλύβας συν διάφορους "δημιουργικούς" και διεθνοποιημένους επιχειρηματίες, είναι τουλάχιστον εντυπωσιακό ότι όσον αφορά τα αλλοδαπά μέλη της , έχουν επιλεγεί καθηγητές αποκλειστικά από τον αγγλοσαξωνικό επιστημονικό κόσμο: βασικά ο ελληνιστής καθηγητής Roderick Beaton και οι καθηγητές Ιστορίας Richard Clogg και Mark Mazower. Με την εξαίρεση της Γλυκάντζη-Αρβελέρ,που,όμως, είναι εν μέρει μόνο αλλοδαπή και καλύπτει άλλη ιστορική περίοδο. 

Δεν αμφισβητώ διόλου την μεγάλη επιστημονική αξία των συγκεκριμένων καθηγητών, διαπιστώνω όμως με έκπληξη ότι απουσιάζουν εκκωφαντικά Γάλλοι ή Ρώσοι ιστορικοί ή πολιτικοί επιστήμονες, παρά το ότι οι δύο αυτές μεγάλες χώρες έπαιξαν, επίσης, πρωταγωνιστικό ρόλο στην Ελληνική Επανάσταση και στο Ανατολικό Ζήτημα γενικότερα. Επίσης, είναι βέβαιο και προφανές ότι υπάρχει σημαντικό ιστορικό έργο και έρευνα στις χώρες αυτές και για την Ελληνική επανάσταση και για τον φιλελληνισμό του 19ου αιώνα, όπως, βέβαια, και στην επίσης παραδόξως απούσα Γερμανία. Για να μην μιλήσουμε καν για την Λατινική Αμερική,όπου η πρώτη μπολιβαριανή επανάσταση είχε αρκετές κοινότητες και χρονικές συγχρονίες με το 1821 και με τον καρμποναρισμό στην Ιταλία,που αποκλείεται να μην έχουν μελετηθεί και επισημανθεί στις χώρες της ΛΑ . 

Για άλλη μια φορά η ταξική και κοινωνική ελίτ της χώρας δείχνει ότι όχι μόνο ανήκει στην Δύση αλλά ταυτίζει το ιστορικό στίγμα της εντός της Δύσης με τον αγγλοσαξωνικό κόσμο βασικά και με τα δύο αγγλοσαξωνικά εξαδέλφια, την παλαιότερη "προστάτιδα" της χώρας μας Βρετανία και την νεότερη "προστάτιδα" , τις Ηνωμένες Πολιτείες. Επίσης, όλως τυχαίως, είναι και οι δύο χώρες, εντός της Δύσης, που έχουν σημαντική εμπλοκή με τον ελληνικό εφοπλισμό και το ελληνικό ναυτιλιακό κεφάλαιο. Σε μια συζήτηση όπου το στοιχείο του δημοκρατικού ρεπουμπλικανισμού με την μια ή την άλλη ανάγνωση είναι ή πρέπει να είναι κεντρικό, η χώρα του δημοκρατικού ρεπουμπλικανισμού και του αγωνιζόμενου έθνους , η Γαλλία είναι επιστημονικά απούσα. Όσον δε αφορά την επιστημονική απουσία και μη πρόσκληση της Ρωσίας, δεν χρειάζεται και πολύ μυαλό για να καταλάβει κανείς το γιατί. Γεωπολιτικές σκοπιμότητες της άρχουσας τάξης μας.

Επίσης, οι αγγλοσάξωνες ιστορικοί που προσκαλούνται έχουν, επίσης όχι τυχαία, μια σχετικά συνεκτική αντίληψη και για το τι είναι και πώς δημιουργείται το "έθνος" αλλά και για το νεοελληνικό και ελληνικό έθνος γενικότερα. Άποψη συνεκτική μεν αλλά καθόλου αδιαμφισβήτητη στην διεθνή επιστημονική κοινότητα. Όμως, σε αυτό θα επανέλθω στην συνέχεια, με άλλη ανάρτησή μου.

Παρέμβαση του Γ. Καραμπελιά στο δημοτικό συμβούλιο (βίντεο)

Η παρέμβαση του Γ. Καραμπελιά στο δημοτικό συμβούλιο του Δήμου Αθηναίων που πραγματοποιήθηκε την Δευτέρα 24 Φεβρουαρίου 2020.

Η φτωχοποίηση των Ελλήνων σε τρεις πράξεις 1999-2020 - Παπαδόπουλος Κωνσταντίνος

Η ΛΗΣΤΕΊΑ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΟΎΣΕ ΝΑ ΓΊΝΕΙ ΧΩΡΙΣ ΤΟΥΣ ΣΥΝΕΡΓΆΤΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΠΟΥ ΔΥΣΤΥΧΏΣ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ ΑΤΙΜΏΡΗΤΟΙ ΓΙΑ ΤΗ ΦΤΩΧΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΎ ΛΑΟΥ...

"... σας καλώ να αναλογιστείτε πόσο ασύλληπτη ήταν η ληστεία των λαϊκών εισοδημάτων που ξεκίνησε με τις πρωτοφανείς απώλειες των 300 δισ. στο Χρηματιστήριο για να συνεχιστεί με την πρωτοφανή μείωση της αγοραστικής δύναμης λόγω του ευρώ και ολοκληρώθηκε με τα 498 δισ. που χάθηκαν επί μνημονίων. Δεν έγινε μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σε αρκετές άλλες χώρες, ακόμη και σε όσες δεν γνώρισαν μνημόνια.

Δεν πρόκειται για λεφτά που χάθηκαν, που έπεσαν σε ένα πηγάδι. Πρόκειται για χρήματα που μας λήστεψαν μεθοδικά και βάσει σχεδιασμού οι διεθνείς δανειστές και τα κερδοσκοπικά funds τους στη μεγαλύτερη ανακατανομή εισοδημάτων που συνέβηκε ποτέ στον πλανήτη. Αντί για την ευημερία που υποσχέθηκε η παγκοσμιοποίηση έφερε φτωχοποίηση των λαϊκών στρωμάτων και τσάκισμα της μεσαίας τάξης..."

Σήμερα, που η φτωχοποίηση είναι η καθημερινή πραγματικότητα για το ένα τρίτο των Ελλήνων, νομίζουμε πως αυτή συντελέστηκε αποκλειστικά στα μνημονιακά χρόνια. Αυτά όντως κορύφωσαν και δραματοποίησαν το πρόβλημα, προηγήθηκαν όμως δυο σημαντικές φάσεις που τις έχουμε ξεχάσει. Ας τις θυμηθούμε μαζί.

Πριν τις μεγάλες μειώσεις επιτοκίων που έγιναν τα τελευταία χρόνια της δεκαετίας του 1990 αρκετοί μικρομεσαίοι Έλληνες είχαν τοποθετήσει τις οικονομίες τους στις τράπεζες. Εισέπρατταν μάλιστα σεβαστούς τόκους που σε κάποιες περιπτώσεις έφταναν και το 20%. Υπήρξε κόσμος που με αυτά τα χρήματα πάντρεψε κόρες και σπούδασε παιδιά. Όταν όμως πρακτικά μηδένισαν τα επιτόκια ο κόσμος απέσυρε τα χρήματα του από τις τράπεζες και θέλησε να τα επενδύσει κάπου.

Με την προσδοκία της ένταξης της χώρας στην ΟΝΕ και της διοργάνωσης των Ολυμπιακών Αγώνων υπήρχε μια διάχυτη αίσθηση πως η εποχή που "όλοι θα τρώμε με χρυσά κουτάλια" πλησιάζει. Το Χρηματιστήριο έγινε τότε ο ναός που όλοι έτρεξαν να εξαργυρώσουν αυτές τις ελπίδες. Το 1999 οι ενεργοί κωδικοί επενδυτών στο Χρηματιστήριο έφτασαν το 1,5 εκατομμύριο και οι ΕΛΔΕ (γραφεία αγοράς και πώλησης μετοχών) είχαν φτάσει και στα μικρά χωριά.

Πολλοί πάνω στον ενθουσιασμό τους πούλησαν σπίτια και χωράφια για να παίξουν. Και τότε, όταν όλοι είχαν αρχίσει να πιστεύουν στον λα:iκό καπιταλισμό, στις 23 Σεπτεμβρίου η φούσκα έσκασε. Ο Γενικός Δείκτης του Χρηματιστηρίου μέσα σε τρεις μόνο μέρες απώλεσε το 12,7% της αξίας του και η καθοδική πτώση συνεχίστηκε για τέσσερα χρόνια, καταστρέφοντας περιουσίες και όνειρα. Σε 300 δισ. υπολογίζονται τα χρήματα που άλλαξαν χέρια με το 90% από αυτά να τα έχουν χάσει μικροεπενδυτές.

Η εποχή του ευρώ

Ας δούμε όμως και τη συνέχεια. Το 2002 η χώρα υιοθετεί το ευρώ. Οι παλιές καλές δραχμούλες αποσύρονται και οι Έλληνες πιάνουν γεμάτοι ελπίδα στα χέρια τους το ευρωπαϊκό νόμισμα. Και πράγματι γίναμε Ευρώπη! Χάρις σε ένα όργιο κερδοσκοπίας το γάλα, το γιαούρτι, το ψωμί, τα γλυκά και ο καφές φτάνουν να πουλιούνται σε τιμές Ιταλίας, Γερμανίας και Βελγίου.

Κορονοϊός

ΜΜΕ: ΓΕΓΟΝΌΣ ΕΊΝΑΙ ΤΟ ΠΡΏΤΟ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΜΈΝΟ ΚΡΟΎΣΜΑ ΚΟΡΟΝΟΪΟΎ ΣΤΗΝ ΕΛΛΆΔΑ.

Τι είναι ο «Μυστικισμός»; - από Θεόδωρος Ζιάκας

Μυστικισμός είναι ο λόγος για το Μυστήριο. Όπου «Μυστήριο» είναι το εξ ορισμού ανεξιχνίαστο και παρά ταύτα επιδεχόμενο εμβίωση. Εμβίωση ιδιωτική-προσωπική και εμβίωση συλλογική-κοινοτική.

Καθώς ζούμε σε ιδιωτικοποιημένη κοινωνία δεν είναι παράξενο, που το ενδιαφέρον συγκεντρώνεται στις ιδιωτικές εμβιώσεις του Μυστηρίου, τις λεγόμενες «μυστικές εμπειρίες». Δεν θα ασχοληθώ μ’ αυτές, όχι γιατί δεν έχουν σημασία, αλλά γιατί έτσι κι αλλιώς δεν μπορούν να εκφραστούν με λόγια. Τουλάχιστον οι εξ αυτών χριστιανικές. Λέει ο Απόστολος Παύλος:

«Οἶδα ἄνθρωπον ἐν Χριστῷ πρὸ ἐτῶν δεκατεσσάρων· εἴτε ἐν σώματι οὐκ οἶδα, εἴτε ἐκτὸς τοῦ σώματος οὐκ οἶδα, ὁ Θεὸς οἶδεν· ἁρπαγέντα τὸν τοιοῦτον ἕως τρίτου οὐρανοῦ. καὶ οἶδα τὸν τοιοῦτον ἄνθρωπον· εἴτε ἐν σώματι εἴτε ἐκτὸς τοῦ σώματος οὐκ οἶδα, ὁ Θεὸς οἶδεν· ὅτι ἡρπάγη εἰς τὸν παράδεισον καὶ ἤκουσεν ἄῤῥητα ῥήματα, ἃ οὐκ ἐξὸν ἀνθρώπῳ λαλῆσαι.»[1]

Θα σταθώ, λοιπόν, αποκλειστικά, στην συλλογική εμβίωση του Μυστηρίου και ειδικά στην συλλογική «μυστική εμπειρία», την αναφερόμενη σε τρεις καθοριστικές πτυχές του πολιτισμικού Μυστηρίου: την γένεση του πολιτισμού, την αναπαραγωγή του από γενιά σε γενιά και το τέλος του.

1. Αλλά γιατί είναι μυστήριο ο πολιτισμός;

Είναι Μυστήριο, επειδή σε αντίθεση με τα άλλα ζώα, το ανθρώπινο ζώο δεν είναι προικισμένο από την φύση του με μια καθορισμένη μορφή κοινωνικότητας και πρέπει να την εφεύρει ή να την επιλέξει μέσα από ένα δυνητικά απεριόριστο φάσμα επιλογών.

Το Μυστήριο του πολιτισμού έγκειται ακριβώς σ’ αυτό: στην κοινωνιο-οντολογική ελευθερία του ανθρωπίνου είδους. Διαβλέπουμε άλλωστε, αυτού του είδους την ελευθερία, πίσω από την απερίσταλτη ετερότητα των ιστορικών πολιτισμών.

ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΑΠΕΛΕΥΘΈΡΩΣΗ ΠΡΙΝ ΕΊΝΑΙ ΑΡΓΑ...

ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΑΣΙΟΠΟΥΛΟΣ

Τελείωσαν πρώτα, με τους Αθηναίους αστούς, τους χρεοκόπησαν και τώρα, κάποιοι κοιμούνται άστεγοι στους δρόμους του κέντρου της Αθήνας.

Τους πιο δυναμικούς από το λαό, εκατοντάδες χιλιάδες Αθηναίους τους τιμώρησαν με άγρια καταστολή στις πλατείες με βία και δακρυγόνα, τους έκλεισαν προδομένους και ηττημένους στα σπίτια τους.

Κι όταν οι πολίτες υπερασπίστηκαν την ιστορία τους στη Μακεδονία, τους μεταχειρίστηκαν σαν φασίστες.

Τώρα ήρθε η σειρά των "χωριατών"- νησιωτών, όπως τους περιέγραψε σε ένα βιβλιοπωλείο, κάποιος "αριστερός" με παράσημα που η κόρη του είναι υπάλληλος σε ΜΚΟ στη Μόρια!!!

Η πατρίς εάλω...

Όμως δεν θα αποσιωπήσουμε την ελαφρότητα και την βαριά ευθύνη του Έλληνα ψηφοφόρου.

Τον Σημίτη των Ιμίων και της παράδοσης του Οτσαλάν τον ξανακάνετε πρωθυπουργό! Αυτός στη συνέχεια συμμετείχε στη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, δημιούργησε τα σκάνδαλα του χρηματιστηρίου, των Ολυμπιακών αγώνων και της ψεύτικης εισόδου στην Ε.Ε... Πρωθυπουργός της πιο διεφθαρμένης κυβέρνησης με αποφάσεις δικαστηρίων που ακόμη και σήμερα τα μισά στελέχη του σιτίζονται στο ΣΥΡΙΖΑ και τα άλλα μισά στη ΝΔ ξεπουλώντας πατρίδα.

Αυτός έβαλε μπροστά το σχέδιο για την παράδοση της χώρας.... Αρθρογραφεί υπέρ του δικαστηρίου της Χάγης και μας κουνά το δάχτυλο από το Κολωνάκι!

Ο Γιωργάκης που εφάρμοσε το σχέδιο παράδοσης της χώρας, ο ενδιάμεσος συνομιλητής ΗΠΑ και κυβέρνησης, όπως είχε αποκαλύψει το ΝΈΜΕΣΙΣ της κ. Κανέλλη, βραβεύεται αυτές τις μέρες από τους Γερμανούς για τις υπηρεσίες του στη διεθνή των αγορών και αυτόν τον ξαναστείλατε στη Βουλή!

Και το επαναλάβατε με το 'ΝΑΙ'νέκοΤσίπρα.
'Όταν αυτός εξαπάτησε αρχικά και αδιαφόρησε στη συνέχεια μετά το δημοψήφισμα στη θέληση του ηρωικού λαού, καθώς αγνόησε τα ΜΜΕ και την κινδυνολογία, δεν φοβήθηκε και ψήφισε ΟΧΙ ζητώντας την απελευθέρωση από τα δεσμά της υποτέλειας, τον ξαναστείλατε στην πρωθυπουργία για να συνυπογράψει τα μνημόνια με το λαό προδομένο από τη νέα Βάρκιζα να περιμένει μετά την παράδοση της δημόσιας περιουσίας να του πάρουν το σπίτι.

Και ψηφίσατε να κυβερνήσει τη χώρα, την δυναστεία των Μητσοτάκηδων, που οι μισοί είναι στις ΜΚΟ και οι άλλοι μισοί στο κράτος, εντολοδόχοι των πιο σκληρών νεοφιλελεύθερων ιμπεριαλιστών, να φέρει την κανονικότητα!

Χωρίς δικαιοσύνη και τιμωρία των ενόχων δεν υπάρχει απελευθέρωση!

Πριν ΕΛΙΑΜΕΠ -ΑΛΕΞΟΜΗΤΣΟΤΑΚΗΔΕΣ - ΚΑΙ ΜΚΟ διαλύσουν ό,τι απέμεινε από Παιδεία, Υγεία και κράτος και μέσω Χάγης και θερμού επεισοδίου, παραδώσουν το Αιγαίο και τα τιμαλφή της χώρας, ας κάνουμε κάτι όπως το Σύνταγμά μας επιβάλλει!

Να υπερασπιστούμε την πατρίδα από τους εφιάλτες...

Αλλιώς, η Ελλάς εάλω...

Λέσβος και Χίος, όπως Πισοδέρι – Έξω τώρα οι ΜΚΟ

"...Στην περίπτωση της μεταναστευτικής κρίσης, ούτε το αδιέξοδο είναι αναπόφευκτο, ούτε το δίλημμα ανάμεσα στην εθνική ασφάλεια, την κοινωνική συνοχή από την μια, και τον ανθρωπισμό από την άλλη. Αυτά τα δημιουργούν οι κυβερνήσεις, με τα πεπραγμένα τους, καθώς και οι νεοθωμανοί που πλειοδοτούν στην συνέχιση του χάους. Είναι θέμα πολιτικής βούλησης, και η ελληνική κοινωνία πρέπει να συνεχίσει τον αγώνα της ώστε να εξαναγκάσει την πολιτική ηγεσία να κάνει αυτό που της χρωστάει…"

• ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΩΝ ΝΗΣΙΩΝ ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΦΑΣΙΣΤΙΚ¨Η ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΤΟΥΣ

• ΕΞΩ ΟΙ ΜΚΟ ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΟΥ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟΥ: Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΧΩΡΑ

• ΔΙΟΧΕΤΕΥΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΟΝΔΥΛΙΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ-ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ

• ΘΩΡΑΚΙΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΟΡΩΝ – ΠΙΕΣΗ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΓΙΑ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΔΟΥΒΛΙΝΟΥ

• Η FRONTEX ΣΤΑ ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΠΑΡΑΛΙΑ, ΑΛΛΙΩΣ ΒΕΤΟ ΣΤΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ

• ΟΛΕΣ ΟΙ ΔΟΜΕΣ ΥΠΟΔΟΧΗΣ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΑ ΝΗΣΙΑ ΤΟΥ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

ΚΙΝΗΜΑ ΑΡΔΗΝ, 26 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2020

Ανακοίνωση του Άρδην 

Η κυβέρνηση προσπαθεί με την βία των ΜΑΤ και των δακρυγόνων να κάμψει την θέληση των κατοίκων, που απαιτούν να πάψουν τα νησιά, του βορειοανατολικού Αιγαίου, να λειτουργούν ως χώροι υποδοχής για πληθυσμιακές εισροές που είναι πλέον οι μεγαλύτερες στην Ευρώπη και αποτελούν ύψιστο κίνδυνο για την αλλοίωση της πληθυσμιακής σύνθεσης των νησιών και την εκδίωξη του εγχώριου πληθυσμού, όπως διακαώς επιθυμεί η Τουρκία.

Οι κάτοικοι της ακριτικής, νησιώτικης Ελλάδας ζητούν πολύ απλά και αυτονόητα πράγματα: Να αισθανθούν και πάλι δικό τους τον τόπο τους, να πάψουν να βιώνουν τον αποκλεισμό τους από τις υπηρεσίες –τράπεζες νοσοκομεία κ.λπ.– τις  κατευθυνόμενες από ποικίλα κέντρα εξεγέρσεις των παράτυπων μεταναστών, το νταβατζιλίκι των ΜΚΟ που όμοια με την Ιερά Εξέταση του Μεσαίωνα χρησιμοποιούν ως δικαιολογία των ανθρωπισμό, για να κάνουν μπίζνες.

Ο πρωθυπουργός όμως βρήκε αυτούς τους κατοίκους, που εδώ και 5 χρόνια έχουν υποστεί το μεγαλύτερο βάρος των μεταναστευτικών ροών για να δείξει την υποτιθέμενη πυγμή του. Και τους στέλνει τα ΜΑΤ, όχι απλώς γιατί θέλει να εμφανίζεται σκληρός και άτεγκτος, αλλά επειδή η ίδια του η πολιτική σε σχέση με το μεταναστευτικό έχει έρθει σε πλήρες αδιέξοδο:

• Γιατί δεν επιθυμεί να συγκρουστεί με το κράτος-δουλέμπορο της Τουρκίας, που δημιουργεί το πρόβλημα, και έχει μεταβάλει τα νησιά αυτά σε ζώνη περιορισμένης ελληνικής κυριαρχίας.
• Γιατί δεν θέλει να θέσει υπό τον έλεγχο του τις ΜΚΟ που λειτουργούν ως κράτος εν κράτει, αντιστρατεύονται την ίδια την κρατική πολιτική για τον έλεγχο της μετανάστευσης και γράφουν στα παπούτσια τους την ίδια την κοινωνία και την δημοκρατική της βούληση, προτιμώντας από όλα αυτά να κάνουν «χρυσές δουλειές» με την πολιτική ανοιχτών συνόρων φτιάνοντας στρατιές παχυλά αμειβόμενων ψευδοαλληλέγγυων. Εξάλλου όλη η οικογένεια Μητσοτάκη-Μπακογιάννη και η κυβέρνηση τους είναι στενά δεμένη με τις ΜΚΟ. Στο Solidarity Now το επίσημο παράρτημα του Σόρος στην Ελλάδα είναι πρόεδρος ο κουμπάρος του Σόρος, Στέλιος Ζαββός, αδελφός ομώνυμου υπουργού ενώ την διεύθυνση κατέχει η γνωστή και μη εξαιρετέα κυρία Αντιγόνη Λυμπεράκη πρώτη εξαδέλφη του Πρωθυπουργού και της Ντόρας Μπακογιάννη, ενώ στο ΔΣ μεταξύ άλλων συμμετέχουν ο Χρήστος Ροζάκης ο Γιάννης Μπουτάρης, ο Νίκος Αλιβιζάτος, ο Νικηφόρος Διαμαντούρος κ.ά. δηλαδή όλη αφρόκρεμα του ελληνικού εθνομηδενισμού. H αδελφή του πρωθυπουργού Αλεξάνδρα Μητσοτάκη είναι υψηλόβαθμο στέλεχος ΜΚΟ ενώ η ανιψιά του  Αλεξία Μπακογιάννη  μετά την συμμετοχή της στο  Solidarity έγινε πρόεδρος της μεγάλης ΜΚΟ Actionaid  ενώ ο δήμαρχος της Αθήνας Κώστας Μπακογιάννης συνεχίζει  την πολιτική του Καμίνη, της παράδοσης των κοινωνικών υπηρεσιών του Δήμου της Αθήνας στις ΜΚΟ.
• Γιατί δεν επιλέγει να συγκρουστεί με την Γερμανία, που θεωρεί την Ελλάδα ως προτεκτοράτο της και ζώνη φιλτραρίσματος των μεταναστευτικών ροών που στην ουσία κατευθύνονται σε αυτή. Ιδιαίτερα τώρα που ξεσπάει η ενδοκυβερνητική κρίση στη Γερμανία, μεθοδεύει με τον σύμμαχό της Ερντογάν το μπλοκάρισμά τους στην Ελλάδα. Έτσι η Ελλάδα θα μεταβληθεί από «χώρα των γκαρσονιών» σε «χώρο», οικόπεδο και αποικία των ΜΚΟ.

Με εντολή Ν.Δ λογοκρισία ΕΡΤ σε όλες τις ειδήσεις από την περιφέρεια λόγω Λέσβου

Εδώ και λίγες ώρες οι δημοσιογράφοι όλων των περιφερειακών Μέσων της κρατικής ραδιοτηλεόρασης της ΕΡΤ δεν μπορούν να ανεβάσουν καμία απολύτως είδηση! Ο πέλεκυς της νεοδημοκρατικής λογοκρισίας έπεσε βαρύς εξαιτίας των επιχειρήσεων “νόμου και τάξης” στα νησιά της Χίου και τη Λέσβου.

Καμία είδηση δεν περνάει εάν προηγουμένως δεν ελεγχεί κεντρικά! Κεντρικά από το ραδιομέγαρο κόπηκε η πρόσβαση στην εντολή “publish” που έβλεπαν οι συντάκτες στην οθόνη του υπολογιστή τους και στη θέση της μπήκε το κουμπί “υποβολή για έλεγχο”! Αυτό για όλες ανεξαιρέτως τις ειδήσεις που θέλουν να αναρτήσουν οι δημοσιογράφοι στα περιφερειακά Μέσα της ΕΡΤ σε όλη την Ελλάδα…

Αφορμή για την επίταξη δημοσιότητας δόθηκε χθες όταν δημοσιογράφος της ΕΡΤ στη Μυτιλήνη ανέβασε στην ιστοσελίδα ρεπορτάζ για όσα συμβαίνουν στο νησί. Κεντρικά της ζητήθηκε να κατεβάσει την είδηση αλλά η συνάδελφος, ως όφειλε, αρνήθηκε να το πράξει. Μετά από αυτό επιβλήθηκε άνωθεν λύση. Η είδηση από τη Λέσβο κατέβηκε κεντρικά από το ραδιομέγαρο! Στη θέση της μπήκε ένα τηλεγράφημα του Αθηναϊκού Πρακτορείου για να υπάρχει απλά ως θέμα. Γιατί σε ότι αφορά στο ίδιο το περιεχόμενο, το ρεπορτάζ του ΑΠΕ ήταν εξίσου αποκαλυπτικό για τα όσα απαράδεκτα γίνονται από τις δυνάμεις καταστολής στο νησί.

Λίγες ώρες μετά οι δημοσιογράφοι των περιφερειακών Μέσων έχασαν την πρόσβαση στη δημοσιότητα για τις ειδήσεις και τα ρεπορτάζ τους. Γιατί στην Αθήνα το επικοινωνιακό σύστημα ελέγχεται κεντρικά με τους δεκάδες βαστάζους της πολιτικής εξουσίας να μεταφέρουν τη γραμμή χωρίς καμία παρέκκλιση. Τα όσα όμως συμβαίνουν στην περιφέρεια, δύσκολα ελέγχονται αφού οι δημοσιογράφοι κάνουν απλά τη δουλειά τους. Για αυτό και βρέθηκε άμεσα η λύση. Φίμωση και λογοκρισία!

Ποια άραγε να είναι η επιτροπή λογοκρισίας στο ραδιομέγαρο της Αγίας Παρασκευής; Θα δοθεί άμεσα απάντηση για την επίταξη της δημοσιότητας από την υποτιθέμενη δημόσια ραδιοτηλεόραση;

Η ΕΣΗΕΑ και η ΠΟΕΣΥ οφείλουν άμεσα να αντιδράσουν…

«Η Δε Πόλις Ελάλησεν»: Αθήνα – Κική Δημουλά

Η ποίηση της Κικής Δημουλά παρουσιάζεται, δειγματοληπτικά, στο επεισόδιο αυτό από την σειρά “Η ΔΕ ΠΟΛΙΣ ΕΛΑΛΗΣΕΝ”, που σκηνοθέτησε ο Γιάννης Σμαραγδής το 1990 για την ΕΡΤ.

Η ηθοποιός Μάγια Λυμπεροπούλου και η ίδια η Κική Δημουλά απαγγέλλουν ποιήματα από τις συλλογές «Χαίρε ποτέ», «Το λίγο του κόσμου» και «Επί τα ίχνη» ενώ, στο οπτικό σκέλος, παρακολουθούμε λήψεις από διάφορες περιοχές της πόλης των Αθηνών.

Άγριο ξύλο σε άνδρες των ΜΑΤ

Οι νησιώτες αντιστέκονται και φωνάζουν στα ΜΑΤ:

-Να φύγετε τώρα, εχθροί του λαού, από τη γη μας...

Η συμβολή της Ορθόδοξης θεολογίας στο διάλογο με τη σύγχρονη Φυσική

από

 Νικόλαος Ασπρούλης

1. Εισαγωγικές παρατηρήσεις

Με την «κοπερνίκεια» στροφή των Νέων Χρόνων, ο άνθρωπος, χειραφετημένος πια από κάθε άνωθεν αυθεντία και με τη δύναμη της λογικής και των αισθήσεων, αποπειράται να αναλύσει τον κόσμο στα επιμέρους στοιχεία του, στοχεύοντας στην καθολική περιγραφή και σύλληψη της αιτίας και του νοήματος του.

Η νεωτερική εκκοσμίκευση και ο εξοβελισμός της θρησκείας από τον δημόσιο χώρο αποτελούν το λογικό επακόλουθο της ιλιγγιώδους προόδου των επιστημών, η οποία κατέστησε τον κόσμο αντικείμενο αυτοτελούς διερεύνησης, χωρίς υποχρεωτική αναφορά στο υπερβατικό. Η πάλαι ποτέ αρμονία μεταξύ θεολογίας και επιστήμης σε Ανατολή και Δύση, από την αρχαιότητα μέχρι περίπου τον 17ο αιώνα,1 φάνηκε, με τη ριζική ανθρωποκεντρική στροφή της νεωτερικότητας, να φτάνει στο τέλος της.2 Οι νέες ανακαλύψεις, ωστόσο, στο χώρο της φυσικής του 20ού αιώνα επρόκειτο να ανατρέψουν τον «κλασικό» τρόπο με τον οποίο οι επιστήμες συλλάμβαναν την περιβάλλουσα πραγματικότητα, γεγονός που θα ανοίξει νέους ορίζοντες στη σχέση τους με τη θρησκεία3.

Στην παρούσα μελέτη, αφού αναφερθούμε συνοπτικά σε ορισμένες θεολογικές προϋποθέσεις και στο πλαίσιο μέσα στο οποίο θα πρέπει να λαμβάνει χώρα ο διάλογος μεταξύ θεολογίας και επιστήμης, θα περί γράψουμε στη συνέχεια τον τρόπο που κατανοείται η σχεσιακή οντολογία στο πεδίο της φυσικής επιστήμης και της θεολογίας, αναδεικνύοντας και αξιολογώντας κριτικά τη συμβολή της τελευταίας στη σχετική συζήτηση.

2. Θεολογικές προϋποθέσεις

1) Ο Χριστοκεντρικός χαρακτήρας της Θεολογίας.

Προκειμένου μια θεολογία να χαρακτηρίζεται ως Χριστιανική (και μάλιστα Ορθόδοξη), δεν αρκεί να αξιοποιεί ερμηνευτικά το υλικό μιας πλούσιας παράδοσης (λ.χ. της πατερικής), αλλά θα πρέπει το πρόσωπο του Χριστού, το κατεξοχήν υποκείμενο της Εκκλησιακής Θεολογίας4, να αποτελεί το πρωταρχικό θεμέλιο και τον απαράβατο άξονα για την ερμηνευτική προσπέλαση της αλήθειας του είναι και της Ιστορίας. Ο Χριστός, ως ο Υιός και Λόγος του Πατρός, εισήλθε εν Πνεύματι Αγίω στην ιστορία, αναλαμβάνοντας τη σάρκα του κόσμου ως δική του ιστορική σάρκα, την οποία και έκτοτε φέρει δοξασμένη εκ δεξιών του Πατρός.

Το μυστήριο του Χριστού επομένως, σε όλες τις επιμέρους ιστορικές του φάσεις (από την Ενσάρκωση μέχρι και την Ανάληψη), συνιστά τον κατεξοχήν άξονα επί του οποίου θα πρέπει να θεμελιώνεται η συνάντηση της θεολογίας και της Εκκλησίας με τις επιμέρους πτυχές της πραγματικότητας (φύση, ιστορία). Και τούτο, καθώς η τελευταία δεν μπορεί στο εξής να κατανοείται ως μια πραγματικότητα κλειστή, αυτάρκης και αυτονόητη, αλλά μονάχα ως πραγματικότητα ενυπόστατη (και ανοικτή) στο πρόσωπο του Χριστού.

2) Η διαλεκτική σχέση κτιστού και Ακτίστου.

Ο Δεκάλογος του καλού Λούμπεν (Lumpen) ΣΥΡΙΖΑΙΟΥ

Του Ηλία Παπαναστασίου

1.Ένας σοβαρός Λούμπεν που σέβεται τον εαυτό του – όπως καλή ώρα ο μέσος ΣΥΡΙΖΑΙΟΣ- δηλώνει προοδευτικός και αριστερός. Εκθειάζει δηλαδή αυτό που δεν πιστεύει καθόλου και δεν γνωρίζει ούτε στον ελάχιστο βαθμό.Όποιος συναναστράφηκε ή έζησε από κοντά ένα κλασσικό HOMO SYRIZAIKUS ένιωσε αμέσως αποστροφή για την ασχετοσύνη του και τον αναλφαβητισμό τους. Είναι άνθρωποι αγράμματοι – μιλάμε για το μεγαλύτερο ποσοστό- και ουσιαστικά αναλφάβητοι που δηλώνουν ιδεολόγοι. Πλασάρουν αντι-ιδεολογία σαν ιδεολογία καταργώντας την.

Η κατάργηση της ιδεολογίας ή κοσμοθεωρίας από τον ΣΥΡΙΖΑΙΟ θα πρέπει να θεωρείται μέγα επιστημονικό επίτευγμα και κακώς δεν βραβεύεται.

2. Ένας επίσης σοβαρός Λούμπεν ΣΥΡΙΖΑΙΟΣ- ή κάπως σοβαρός, για να μην λέμε και μεγαλοστομίες - είναι λάτρης των social media αλλά όχι του βιβλίου.

Η καλλιέργεια της μόρφωσης αφήνεται στα χέρια κάποιων γελοίων που παριστάνουν τους Διανοουμένους. «To όλον ΣΥΡΙΖΑ» – όπως λέμε «το όλον ΠΑΣΟΚ» – αφοσιώνεται ψυχή τε σώματι στο Facebook, Twitter etc. Γι’ αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει αντιπολίτευση του Facebook στην οποία δίνει ιδιαίτερη σημασία προάγοντας έτσι την Τέταρτη Βιομηχανική Επανάσταση στη χώρα μας.

3. Η Επιστήμη και η επιστημονικά συγκροτημένη πρόταση είναι κοσμοθεωρία και όχι ιδεολογία. Η ιδεολογία είναι ουτοπική, ατεκμηρίωτη και ψευδής. Όχι τυχαία η Επιστήμη προάγεται από την Νεωτερικότητα δηλαδή την Νεώτερη ιστορική περίοδο ενώ αντίθετα η ιδεολογία προάγεται από τους οπαδούς της Μετανεωτερικότητας δηλαδή τους Μεταμοντέρνους. Έτσι και ο Λούμπεν ΣΥΡΙΖΑΙΟΣ όταν χρειάζεται επιχειρήματα για να καλύψει την ασχετοσύνη του καταφεύγει στην «Μετανεωτερική Επιστήμη» δηλαδή στην Μη-Επιστήμη. Παριστάνει τον «Μετα-μοντέρνο» γιατί δεν υπήρξε ποτέ Μοντέρνος και εκθειάζει την «Μεταμοντέρνα Επιστήμη» γιατί δεν υπήρξε ποτέ Επιστήμονας δηλαδή Επιστημονικός.

Τέσσερα – κυρίως - Μετα-Μοντέρνα ιδεολογήματα εκθειάζει ο Λούμπεν ΣΥΡΙΖΑΙΟΣ: Τον Νεοφιλελεύθερο Φεμινισμό με ολίγη άχνη ζάχαρη «αριστεροσύνης», την Μετα-μοντέρνα θεώρηση του Έθνους (Εθνομηδενισμός) και την Πολιτική Ταυτοτήτων με εμπροσθοφυλακή το βαρύ κανόνι του Ρόμελ που είναι οι Ομοφυλόφιλοι και οι Τρανσέξουαλ.

Ακολουθούν στο τέλος οι πρόσφυγες – εντός ή εκτός εισαγωγικών – και για τους οποίους ο Λούμπεν ΣΥΡΙΖΑΙΟΣ χύνει μαύρο δάκρυ συμπαριστάμενος με ύφος Μάρθας Βούρτση του 2020.

4. Σύμφωνα με τον μέσο δείκτη εγκεφάλου- ή ευφυΐας- του Λούμπεν ΣΥΡΙΖΑΙΟΥ ο κόσμος θα ήταν πολύ καλύτερος εάν κυριαρχούσαν οι Γυναίκες, ανεξαρτήτως πολιτικού χρώμα τους, ταξικής καταγωγής και κοσμοθεωρίας.

Σε ένα θηλυκοποιημένο (Feminized) μόρφωμα-έκτρωμα όπως ο ΣΥΡΙΖΑ που μετέτρεψε την συμπληρωματικότητα/ισότητα των δυο φύλων σε απόλυτη Γυναικοκρατία, η Γυναίκεια αντίληψη κατάληψης της εξουσίας έγινε αυτοσκοπός και μετατράπηκε σε καρικατούρα/γελοιογραφία της αληθινής ισότητας/συμπληρωματικότητας. Από εκεί πηγάζει το φαινόμενο της ΣΥΡΙΖΑΙΑΣ Μαρίας Αντουανετας – περιπτώσεις Δούρου, Αχτσιόγλου, Νοτοπούλου- που ποζάρουν με ύφος δεκαπέντε καρδιναλίων και θεωρούν την παραμικρή κριτική σαν «σεξισμό» και «πατριαρχική ιδεολογία»

Η δημοκρατία απαιτεί ανταρσίες

Του Χρήστου Γιανναρά

Μοιάζει νόμος φυσικός, ιδίωμα της φύσης του ανθρώπου: όσο λιγότερα ξέρει ο άνθρωπος τόσο περισσότερες βεβαιότητες να έχει. Ισως είναι από τα συμπτώματα που ο Φρόιντ χαρακτήρισε «μεταστροφή της ενόρμησης στο αντίθετό της» (Verkehrung ins Gegenteil) – κάποιος ειδήμων θα μπορούσε να μας το φωτίσει.

Πάντως, η ενορμητική δοκησισοφία στην ελλαδική κοινωνία μοιάζει να έχει διαστάσεις λοιμικής. Η αμάθεια που ακκίζεται σαν γνώση, η ασχετοσύνη που αυτοβεβαιώνεται σαν προσωπική εμπειρία, η υπόνοια που εκφέρεται σαν πεποίθηση, η φήμη που λογαριάζεται σαν πληροφόρηση, είναι συμπτώματα πληθωρικά, τα συναντάει κανείς σε κάθε του βήμα.

Ολοι, στη σημερινή Ελλάδα, τα ξέρουμε όλα – αυτή την εντύπωση δίνουμε.

Συντηρούμε και κάποια έγνοια τεκμηρίωσης των λεγομένων μας, αλλά συνήθως προσχηματική, έως και γελοιώδη. Ξέρουμε τα «μυστικά» της οικονομίας και, κυρίως, το τι πρέπει να γίνει. Αναλύουμε τους χαρακτήρες των επαγγελματιών της πολιτικής και τους αξιολογούμε, ωσάν να τους έχουμε συναναστραφεί, σαν φιλαράκια. Αποφαινόμαστε για την οργάνωση και λειτουργία των θεσμών, αιτιολογούμε την παγιωμένη (βασανιστική για όλους) διάλυση και αναποτελεσματικότητα της Δικαιοσύνης, του Σωφρονιστικού Συστήματος, της Δημόσιας Διοίκησης, την ξέφρενη σπατάλη του κοινωνικού προϊόντος για χάρη του κομματικού κράτους. Υποφέρουμε, μας δηλητηριάζει την ύπαρξη η χαμοζωή. Ομως η βεβαιότητα ότι «ξέρουμε» τις αιτίες, και με αναπόφευκτες τις διαφοροποιήσεις των βεβαιοτήτων του καθενός, εξαφανίζεται κάθε περιθώριο συν-εννόησης, συν-εργασίας. Το αδιέξοδο γίνεται νομοτέλεια, αναπότρεπτη «μοίρα».Το πρόβλημα «παντογνωσίας» του κάθε αυτοβεβαιωμένου ελληνώνυμου αντανακλά το πολιτικό μας πρόβλημα: Εδώ, στο «προοδευτικά» εκσυγχρονιζόμενο Ελλαδιστάν, η πολιτική είναι, αποκλειστικά και μόνο, διαχειριστική, εύκολη για όλους επιδεξιότητα. Στον πολιτικό λόγο, κοινοβουλευτικό και δημοσιογραφικό, δεν υπάρχει απαίτηση (ούτε καν υποψία) για συστηματική ανάλυση και στρατηγικό σχεδιασμό – η πολιτική εξαντλείται στην αναζήτηση ευφυέστερης (δηλαδή εντυπωσιακότερης) διαχείρισης υφιστάμενων θεσμών και λειτουργιών. Τουλάχιστον τα τελευταία σαράντα έξι χρόνια, μεταρρυθμιστικές τομές, ρηξικέλευθες καινοτομίες, τόλμη αλλαγής στοχεύσεων δεν υπάρχουν, είναι αδιανόητο να υπάρξουν.

Λιάκος: Ζητά και την «ανασηματοδότηση» του ελληνικού λαού…

Ο μαρξιστής ιστορικός, Βασίλης Κρεμμυδάς, ήταν αυτός που χαρακτήρισε, πολύ εύστοχα, τον Αντώνη Λιάκο «μεταμοντέρνο θατσεριστή», σε μια πολεμική του κατά του Λιάκου στα «Νέα» (24-25 Σεπτεμβρίου 2005).

Στην πολεμική του αποκαλύπτει ο Κρεμμυδάς την υιοθέτηση από το μεταμοντέρνο Λιάκο της «συντηρητικής επανάστασης» της Θάτσερ…Στο επίπεδο των ιδεών, ο θατσερισμός, αποτελεί τον τροφοδότη και τον ανασηματοδότη των θλιβερών οργανικών διανοούμενων της παγκοσμιοποίησης, σαν τον Λιάκο.

Και όσοι ασπάστηκαν αυτά τα θατσερικά «νέα δόγματα» επιδοτήθηκαν αγρίως από τους διάφορους Σόρους για να επαναδιατυπώσουν και ανασηματοδοτήσουν, δηλαδή να «εξατμίσουν, την Ιστορία…

Ο Βασίλης Κρεμμυδάς διατυπώνει με σαφήνεια τον βασικό στόχο αυτών των επιδοτούμενων «επιστημονικών» υπαλλήλων: 

Να μείνουν τα έθνη ορφανά από ιστορία. «Στο δοκίμιο του Α.Λιάκου όλα κινούνται στη σφαίρα της θεωρίας και ιδεών (επινοήσεων θα πρόσθετα). Δεν έχουν καμιά σχέση ούτε με την ιστορία, ούτε με την ιστοριογραφία και η κοινωνία απουσιάζει εντελώς».

Όλα αυτά τα χρόνια ο μεταμοντέρνος θατσεριστής, Λιάκος και η ομάδα του πρωτοστάτησαν στην προώθηση και εφαρμογή των «νέων θεωριών» της Παγκοσμιοποίησης, και μάλιστα με προκλητική αυθάδεια.

Παραπέμπουμε, ενδεικτικά, σε ένα σχετικό κείμενο:

Νέος πρόεδρος του ΣτΕ ο Ράντος: Προσβολή της μνήμης των θυμάτων του ναζισμού

«Δυστυχώς, όμως, η επιλογή του Αθανάσιου Ράντου στην ύψιστη αυτή θέση αποτελεί προσβολή στη μνήμη των θυμάτων της ναζιστικής θηριωδίας και, φοβάμαι, κακό προηγούμενο για την Ελληνική Δικαιοσύνη»

311035-maria-pantiska.jpg

: Αριστομένης Συγγελάκης,

Πηγή: tvxs.gr

Kανονικά αυτές οι μέρες θα ήταν μέρες συγχαρητηρίων και ευχών προς τον νέο Πρόεδρο του Συμβουλίου της Επικρατείας, καθώς η εύρυθμη και αποτελεσματική λειτουργία της ανεξάρτητης Δικαιοσύνης αποτελεί πυλώνα του δημοκρατικού μας πολιτεύματος και ασπίδα του λαού και, κυρίως, των αδύνατων.

Δυστυχώς, όμως, η επιλογή του Αθανάσιου Ράντου στην ύψιστη αυτή θέση αποτελεί προσβολή στη μνήμη των θυμάτων της ναζιστικής θηριωδίας και, φοβάμαι, κακό προηγούμενο για την Ελληνική Δικαιοσύνη.

Πρόκειται για τον τότε (2002) Σύμβουλο Επικρατείας και Εισηγητή προς το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο, που εισηγήθηκε εις βάρος των θυμάτων της ναζιστικής θηριωδίας, εμμένοντας ουσιαστικά στην υπεράσπιση της απόλυτης εφαρμογής της ετεροδικίας (κρατικής ασυλίας) ακόμη και για ειδεχθέστατα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας όπως η σφαγή του Διστόμου, σε πλήρη αντίθεση με την ιστορική απόφαση 11/2000 της Ολομελείας του Αρείου Πάγου, την υπ' αριθμ 137/1997 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Λειβαδειάς και πλήθος άλλων σχετικών αποφάσεων διεθνώς.

Θυμίζουμε ότι το ΑΕΔ έλαβε το 2002 αρνητική για τα θύματα απόφαση με οριακή πλειοψηφία μίας ψήφου και μετά από οργιώδες παρασκήνιο με ωμή παρέμβαση της τότε κυβέρνησης, όπως ευρέως ακούστηκε, η οποία σε αντάλλαγμα των «υπηρεσιών» του Προέδρου του ΑΕΔ Ματθία παρέτεινε κατά ένα χρόνο τη συνταξιοδότησή του...

Είχα την τύχη να βρίσκομαι στην αίθουσα του ΑΕΔ κατά την εκδίκαση της υπόθεσης μαζί με τους αείμνηστους Ιωάννη Σταμούλη, Ευάγγελο Μαχαίρα, Γεώργιο Αλέξανδρο Μαγκάκη, τον Καθηγητή Νομικής Κώστα Μπέη (που έχει δημοσιεύσει ένα εξαιρετικά τεκμηριωμένο σημείωμα - σχολιασμό της εισήγησης Ράντου), τον Πρόεδρο του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα Μανώλη Γλέζο, τον Βασίλη Κυριαζή (Πρόεδρο της Πανελλήνιας Ένωσης Δικηγόρων για τις Γερμανικές Αποζημιώσεις), τον επίσης αείμνηστο θείο μου Χρύσανθο Συγγελάκη (πρόεδρο της Ένωσης Θυμάτων Ολοκαυτώματος Δήμου Βιάννου), το Δήμαρχο Διστόμου, τον πατέρα μου Γιάννη Συγγελάκη(Αντιπρόεδρο τότε της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Θυμάτων Ναζιστικής Κατοχής) και πολλά μέλη του Εθνικού Συμβουλίου και εκπροσώπους Ενώσεων Θυμάτων απ' όλη την Ελλάδα (Βασίλης Καρκούλιας, Μιλτιάδης Σφουντούρης κ.α.). Θυμάμαι την έντονη απογοήτευση, πικρία και οργή που μας διακατείχε από την εισήγηση του Αθανασίου Ράντου και την τελική απόφαση του Δικαστηρίου.

Κερκ Ντάγκλας: αυτός ήταν ο «Σπάρτακος»

Ο Κερκ Ντάγκλας έφυγε από τη ζωή καθώς συμπληρώνονται εξήντα χρόνια από την κυκλοφορία της ταινία «Σπάρτακος» – μια χολιγουντιανή υπερπαραγωγή που κατεδάφισε την αντικομμουνιστική υστερία του Μακαρθισμού.

Του Άρη Χατζηστεφάνου

«Σκλάβοι ήσασταν και σκλάβοι θα παραμείνετε. Η φρικτή ποινή της σταύρωσης όμως θα αρθεί αν υποδείξετε τον σκλάβο που ονομάζεται Σπάρτακος, ζωντανό ή νεκρό» «Σπάρτακος» 1960

Θα μπορούσε ποτέ το Χόλιγουντ να δώσει περίπου 100 εκατομμύρια δολάρια (σε σημερινές τιμές) για να παρουσιάσει το έργο ενός φυλακισμένου κομμουνιστή συγγραφέα, διασκευασμένο για τη μεγάλη οθόνη από έναν κομμουνιστή σεναριογράφο, ο οποίος είχε περάσει 11 μήνες στη φυλακή για την πολιτική του δράση; Και αν το έκανε θα ανέθετε τη σκηνοθεσία στον Στάνλεϊ Κιούμπρικ προσφέροντάς του μια πλειάδα ηθοποιών όπως ο Λόρενς Ολίβιε, ο Πίτερ Ουστίνοφ και ο Τόνι Κέρτις μαζί με περίπου 10.000 κομπάρσους;

Ο άνθρωπος που έδωσε σάρκα και οστά σε αυτό το σουρεαλιστικό σενάριο ήταν ο παραγωγός και ηθοποιός Κερκ Ντάγκλας με την ταινία του «Σπάρτακος». Αδιαφορώντας για το κυρίαρχο κλίμα Μακαρθισμού, το οποίο είχε οδηγήσει αρκετούς συναδέλφους του στη φυλακή, την οικονομική εξαθλίωση ή ακόμη και την αυτοκτονία, ο Ντάγκλας αποφάσισε να φέρει στη μεγάλη οθόνη το ομότιτλο βιβλίο του Χάουαρντ Φαστ.

Ο Φαστ είχε γράψει τον «Σπάρτακο» το 1950, ενώ βρισκόταν στη φυλακή γιατί αρνήθηκε να καταδώσει στις αρχές τα ονόματα όσων χρηματοδοτούσαν ένα ταμείο για τα ορφανά των Αμερικανών αναρχικών και κομμουνιστών που πολέμησαν στον Ισπανικό Εμφύλιο.

Ο άνθρωπος που θα μετέτρεπε το βιβλίο του Φαστ σε σενάριο για την ταινία είχε επίσης περάσει 11 μήνες στη φυλακή όταν αρνήθηκε να καταδώσει συναδέλφους του που είχαν σχέσεις με το κομμουνιστικό κόμμα των ΗΠΑ.

Ο Ντάλτον Τράμπο, γνωστός για το αντιπολεμικό αριστούργημα «Ο Τζόνι πήρε το όπλο του», είχε αποφασίσει να μην ακολουθήσει τον δρόμο των μεγάλων ρουφιάνων όπως ο Ρόναλντ Ρίγκαν και ο Ηλίας Καζάν. Η απόφασή του τον έφερε στην κορυφή της διαβόητης «μαύρης λίστας» του Χόλιγουντ και συγκεκριμένα των δέκα κομμουνιστών σεναριογράφων που διώκονταν από τις αρχές και έβλεπαν τις πόρτες των μεγάλων στούντιο ερμητικά κλειστές.

Ακολουθώντας το παράδειγμα άλλων παραγωγών ο Κερκ Ντάγκλας αποφάσισε να προσλάβει τον Ντάλτον Τράμπο με ψευδώνυμο, γρήγορα όμως βρέθηκε αντιμέτωπος με μια από τις σημαντικότερες αποφάσεις της ζωής του. Εν μέσω της αντικομμουνιστικής υστερίας αποφάσισε να αποκαλύψει ότι είχε αναθέσει σε δυο κομμουνιστές δημιουργούς μια από τις μεγαλύτερες παραγωγές στη μέχρι τότε ιστορία της βιομηχανίας του θεάματος.

Δύο σε συσκευασία ενός

“Δύο σε συσκευασία ενός”

Γιώργος Παπαγαννόπουλος - Πρώτη δημοσίευση στο “Παρόν” της 23.02.20

Οι δύο μεγάλες βόμβες, βραδυφλεγείς μεν υπαρκτές δια γυμνού οφθαλμού δε, κυριαρχούν στην πολιτική σκηνή της Χώρας, αποτελούν στοιχείο της καθημερινότητας μας.

• Ο τουρκικός επεκτατισμός-Αναθεωριτισμός κι οι επιβουλές κατά της Ελληνικής κυριαρχίας (και της Κυπριακής Δημοκρατίας) είναι καθημερινός και εντεινόμενος.

• οι μεταναστευτικές ροές συνεχίζονται, άσχετα από τις καιρικές συνθήκες (με την «διακριτική» βοήθεια του κουμπάρου Ερντογάν).

Για όσους κατανοούν, τα δύο θέματα είναι αλληλοσυνδεδεμένα.

Δύο παραδείγματα:

• Α. Σε νέα προκλητική δήλωση προχώρησε ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στις 19.02.20.

Μιλώντας σε συνεδρίαση του κόμματος του. Υποστήριξε ότι η Αθήνα έχει αρχίσει να δέχεται το καθεστώς που κήρυξε η Άγκυρα στη Μεσόγειο. «Με την αποφασιστική μας στάση, οι υπόλοιπες χώρες της περιοχής αλλά κυρίως η Ελλάδα σιγά-σιγά ξεκίνησαν να αποδέχονται το καθεστώς που κηρύξαμε στην Μεσόγειο. Μετά τη συμφωνία που καταλήξαμε με τη Λιβύη, ενδυναμώνουμε τις μεταβαλλόμενες ισορροπίες υπέρ της χώρας μας», ενώ υποστήριξε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει αρμοδιότητα για αποφάσεις σχετικά με τη Λιβύη.

Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ανέφερε προς τους βουλευτές του AKP,ότι το τρίτο πλωτό γεωτρύπανο που αγόρασε η Άγκυρα θα φθάσει τον επόμενο μήνα, ενώ θα ξεκινήσει να επιχειρεί το 2020.

• Β. Μεταναστευτικές ροές: 300 άτομα έφτασαν στα ελληνικά νησιά μέσα σε ένα μόνο εικοσιτετράωρο, από το πρωί της Τετάρτης έως το πρωί της Πέμπτης.

Τουλάχιστον 184 μετανάστες και πρόσφυγες διασώθηκαν στο αναφερόμενο 24ωρο από το Λιμενικό Σώμα σε πέντε διαφορετικά περιστατικά που σημειώθηκαν στη χώρα.

Σύμφωνα με στοιχεία του Λιμενικού Σώματος – Ελληνική Ακτοφυλακή σε πέντε διαφορετικά περιστατικά έρευνας – διάσωσης εντοπίστηκαν 34 πρόσφυγες – μετανάστες στην Αλεξανδρούπολη, 7 στη Χίο, 108 στη Σάμο (σε δυο περιστατικά) και 35 στη Κω

Επίσης 122 μετανάστες και πρόσφυγες αποβιβάστηκαν με λέμβους σε ακτές νησιών του Βορείου Αιγαίου και περισυνελέγησαν από το Λιμενικό Σώμα.

Πως απαντά το «πολιτικό προσωπικό» της Χώρας σε αυτές τις προκλήσεις; Ποιώντας την νήσσαν ή,την στρουθοκάμηλο…

Για ΠΟΛΛΟΣΤΗ ΦΟΡΑ (για όποιον ακούει από το υπάρχον “πολιτικό σύστημα”):