Ο Ιούδας προδίδει με φιλί, γιατί ποτέ δεν κατάλαβε τι σημαίνει αγάπη.

π. Λίβυος

Ο Ιούδας προδίδει με φιλί, γιατί ποτέ δεν κατάλαβε τι σημαίνει αγάπη. Φιλάει προδοτικά γιατί ποτέ η καρδιά του δεν σαρκώθηκε στα χείλη του.

 
Είχε μπερδέψει μέσα του, όπως άλλωστε και οι περισσότεροι από εμάς, την αγάπη με την ανάγκη, τον πόθο με το πάθος και τον έρωτα με την συνδιαλλαγή.

 
Όταν φιλάς κοινωνάς την ζωή σου με την ζωή κάποιου άλλου που επέλεξες να ακολουθήσεις και να παραδοθείς δίχως κρατούμενα και βερεσέδια.

 
Ο Ιούδας δεν μπορεί να το πράξει γιατί για εκείνον η αγάπη είναι ανάγκη. Η σχέση στόχος και η μαθητεία ρόλος. Όλα μετρήσιμα και υπολογίσιμα, δηλαδή άοσμα και νεκρά.

 
Τις περισσότερες φορές δεν αγαπάμε τον άλλο γι αυτό που είναι, μα για εκείνο που εμείς θα θέλαμε να είναι.

 
Γι αυτό ο Ιούδας όταν νιώθει ότι δεν ικανοποιούνται οι εγωτικές επιδιώξεις και ναρκισσιστικές επιθυμίες του, προδίδει τον Χριστό με ένα φιλί.

 
Έτσι για να θυμόμαστε ότι ο προδότης φιλάει «υπέροχα». Αχ και να ξέραμε πόσοι μας πρόδωσαν με ένα φιλί. Πόσοι την ώρα που μας φιλούσαν μας χρησιμοποιούσαν και την ώρα που μας αγκάλιαζαν μας φυλάκιζαν.

ΠΗΓΗ:π. Λίβυος
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Ο Τραμπ και η κοσμοϊστορική νίκη του Ιράν

Tommaso Merlo - 07/04/2026

Πηγή: Tommaso Merlo

Με αυτόν τον ρυθμό, ο Τραμπ θα μπορούσε να πετύχει στο διπλό έργο της απελευθέρωσης της Παλαιστίνης από τον Σιωνισμό και του κόσμου από την αμερικανική ηγεμονία. Αυτό ελπίζει κάθε ζωντανό και αισθανόμενο ον στον πλανήτη.

Αλλά στο μεταξύ, κάποιος θα έπρεπε να του πάρει το κινητό του τηλέφωνο, όπως αυτοί οι ενοχλητικοί νταήδες που ξοδεύουν τον χρόνο τους εκφράζοντας την υπαρξιακή τους απογοήτευση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, κλειδωμένοι στα εγωιστικά τους δωμάτια. Ο Τραμπ επέλεξε την Κυριακή του Πάσχα για να προσβάλει βάναυσα τους Ιρανούς και όλους τους Μουσουλμάνους, αλλά για να νικήσει αυτούς τους «τρελούς καθάρματα» και να ανοίξει ξανά το «γαμημένο» Στενό, χρειάζονται πολύ περισσότερα. Απαιτεί μια εξουσία και ικανότητα που δεν είχε ποτέ και δεν θα έχει ποτέ. Συμπεριφέρεται σαν ένας «ποιος ξέρει ποιος», αλλά βαθιά μέσα του ξέρει πολύ καλά ότι είναι μέτριος και μισεί και τον εαυτό του. Συμπεριφέρεται σκληρός, αλλά είναι ένας ανασφαλής λαπάς που κοιμάται μουδιασμένος από το μεγαλομανές εγώ του και ξυπνάει στη μέση της νύχτας αγωνιώδης από τη γνώση ότι είναι η χειρότερη μαριονέτα του Σιωνισμού που έφτασε ποτέ στον Λευκό Οίκο.


Άλλωστε, η κερδοσκοπία στα ακίνητα είναι ένα πράγμα, η γεωπολιτική άλλο. Το να πουλάς την προσωπική σου επωνυμία είναι άλλο, η διακυβέρνηση μιας μεγάλης χώρας είναι άλλο. Η υπαρξιακή προπαγάνδα είναι άλλο, η σκληρή πραγματικότητα των γεγονότων είναι άλλο. Όταν διαδόθηκε η είδηση ​​της νοσηλείας του, οι Αμερικανοί έσπευσαν στο γκαράζ για να πάρουν μπάρμπεκιου και μπύρες για να γιορτάσουν μαζί, αλλά ήταν άλλος ένας ψευδής συναγερμός. Η πανδημία και ο κυκλώνας Κατρίνα προκάλεσαν πολύ λιγότερες ζημιές, αλλά πρέπει να επιμείνουν. Θα ήταν πολύ βολικό για τον Τραμπ, αλλά και για τους υποστηρικτές του. Πρέπει να θερίσουν ό,τι έσπειραν πριν τον αποχαιρετήσουν, ενώ όλοι οι άλλοι πρέπει να μάθουν το ιστορικό μάθημα. Έτσι βελτιώνεται ο κόσμος, ή τουλάχιστον θα έπρεπε. Αλλά εν τω μεταξύ, οι βόμβες πετούν, ακόμη και στα μέσα ενημέρωσης. Ακόμα και η ηρωική διάσωση του Αμερικανού πιλότου ήταν εντελώς ανοησία. Το Ιράν κατέρριψε δύο αμερικανικά μαχητικά-βομβαρδιστικά που σκόπευαν να λειτουργήσουν χειρουργικά τον πυρηνικό σταθμό ηλεκτροπαραγωγής του Ισφαχάν για να κλέψουν μερικά κιλά εμπλουτισμένου ουρανίου, επιτρέποντας στον ενοχλητικό νταή να δημοσιεύσει το εντυπωσιακό του κατόρθωμα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, να κηρύξει τη νίκη και να μαζέψει τα πράγματά του πριν καταρρεύσει η αυτοκρατορία του δολαρίου.

Μέμα Χαλιώτη - «Ο Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγος και η Δύση: μια πολιτική ισορροπιών ανάμεσα στους Ανδηγαυούς, τις ιταλικές δημοκρατίες και τον πάπα στο β΄ μισό του 13ου αιώνα.»

Σύμβουλος Καθηγήτρια: Ιωάννα Λιάκουρα

Ακαδημαϊκό Έτος: 2017-2018 (ΕΑΠ)

Εισαγωγή

Με την ανακατάληψη της Κωνσταντινούπολης, ο Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγος, στέφεται βασιλιάς αυτοκράτορας της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Το Βυζάντιο αρχίζει να γίνεται και πάλι υπολογίσιμη ευρωπαϊκή δύναμη και διπλωματικό κέντρο. Οι Λατίνοι που θέλουν να δημιουργήσουν και πάλι τη Λατινική Αυτοκρατορία, μαζί με τον πάπα, που επιθυμεί την υποταγή της Κωνσταντινούπολης στην παπική Εκκλησία, οργανώνουν εκ νέου σταυροφορία κατά του Μιχαήλ και του Βυζαντίου. Σε αυτή την εργασία θα παρουσιαστούν τα ιστορικά γεγονότα από τη στέψη του Μιχαήλ, το 1261, μέχρι την επανάσταση των Σικελών, το 1282, καθώς και η πολιτική τακτική του Μιχαήλ, προκειμένου να σώσει την Κωνσταντινούπολη από τη Δύση και μια νέα καταστροφική σταυροφορία.

Μικρογραφία από χειρόγραφο των Ιστοριών του Γεωργίου Παχυμέρη (14ος αι., Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Μόναχο).

Μιχαήλ Η΄ ο Παλαιολόγος 1261-1282

Ο Μιχαήλ Παλαιολόγος ο Η΄ στέφθηκε αυτοκράτορας στην Αγία Σοφία, το 1261, από τον Πατριάρχη Αρσένιο, αμέσως μετά την ανακατάληψη της Κωνσταντινούπολης, παρακάμπτοντας τον νόμιμο αυτοκράτορα του Βυζαντίου Ιωάννη Λάσκαρη τον Δ’. Στα σχέδια του ήταν η ενίσχυση της άμυνας της Κωνσταντινούπολης, από ενδεχόμενη επίθεση των Λατίνων, η ανακατασκευή και ο εποικισμός, της σχεδόν, κατεστραμμένης Πόλης και κυρίως η ένωση όλων των λατινοκρατούμενων, ελληνικών εδαφών. Ξεκίνησε, αμέσως, με την ανοικοδόμηση και τη μεταφορά μόνιμου πληθυσμού στην ερειπωμένη Κωνσταντινούπολη και την επισκευή των χερσαίων και θαλάσσιων τειχών Επισκεύασε και ενίσχυσε οικονομικά τις εκκλησίες και τα μοναστήρια για να αποκατασταθεί η ορθόδοξη πίστη, κερδίζοντας, έτσι, την υποστήριξη του κλήρου και την εμψύχωση των Ελλήνων. Αυτό που τον απασχολούσε περισσότερο, όμως, ήταν η οργάνωση της άμυνας της Πόλης, καθώς γνώριζε ότι δε διέθετε ισχυρό στόλο και δεν είχε τον πλήρη έλεγχο των γύρω θαλασσών (ΙΕΕ, 1980: 117, 118, Nicol, 2005: 76).

Ο Βασιλιάς του Χάους

Marco Della Luna & Franzaldo Di Paolo - 7 Απριλίου 2026

Πηγή: Italicum

Ήταν, λοιπόν, αυτό το περίφημο Σύμφωνο του Άνκορατζ; Όχι για να κλείσει γρήγορα το ουκρανικό μέτωπο, αλλά για να το καλλιεργήσει, να ανοίξει άλλα και να αποσταθεροποιήσει τον κόσμο για να εφαρμόσει την άθλια Ατζέντα 2030, το Novus Ordo a Chao;

Για να αντικαταστήσει τις πλέον απαξιωμένες κλιματικές και πανδημικές καταστάσεις έκτακτης ανάγκης με μια ενεργειακή κατάσταση έκτακτης ανάγκης που προκλήθηκε από κυρώσεις κατά της Ρωσίας και πολέμους στη Μέση Ανατολή, για να επιτύχει τον ίδιο στόχο του lockdown, του περιορισμού και του πλήρους ελέγχου;

Δεν θα μπορούσαν όλοι στην Ουάσινγκτον να είναι τόσο αφελείς ώστε να μην γνωρίζουν ότι η Τεχεράνη θα απαντούσε στην επίθεσή τους κλείνοντας το Στενό του Ορμούζ και στερώντας από τον κόσμο το ένα πέμπτο του πετρελαίου και του φυσικού αερίου της.

Δεν θα μπορούσαν να αγνοούν ότι χτυπώντας τα ιρανικά χαλυβουργεία και ορυχεία, θα στερούσαν επίσης από τον κόσμο το ένα πέμπτο του σιδηρομεταλλεύματός του και το ένα τρίτο του ηλίου του, απαραίτητου για την τεχνολογία των πληροφοριών και που παράγεται από το Κατάρ.

Ούτε θα μπορούσαν όλοι να αγνοούν ότι η παγκόσμια έλλειψη χημικών λιπασμάτων με βάση το πετρέλαιο, ειδικά κατά την περίοδο σποράς, θα προκαλούσε τελικά μια παγκόσμια επισιτιστική κρίση. Ούτε θα μπορούσαν να παραβλέπουν τον αντίκτυπο του αυξανόμενου ενεργειακού κόστους, όχι μόνο στο άμεσο κόστος της ηλεκτρικής ενέργειας και των μεταφορών, αλλά σε ολόκληρη την αλυσίδα εφοδιασμού, πυροδοτώντας έναν ανεξέλεγκτο πληθωριστικό κύκλο.

Κάποιοι σε εκείνα τα δωμάτια γνώριζαν ότι θα βυθίσουν τον πλανήτη σε μια κρίση απρόβλεπτη σε βάθος, διάρκεια και συνέπειες. Οι ψιθυριστές του Λευκού Οίκου το γνώριζαν πολύ καλά και το ήθελαν, γιατί αυτό είναι το σχέδιο:

Η δήλωση Τσίπρα για το μη ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και για το Υπερταμείο

Βασίλης Βιλιάρδος 

Δεν μας είναι αντιπαθής ο Α. Τσίπρας, ούτε φυσικά ήταν αυτός που χρεοκόπησε την Ελλάδα – μας εξοργίζουν όμως τα ψέματα, ο λαϊκισμός, το θράσος και η παραποίηση της πραγματικότητας.

Εν προκειμένω, το κλείσιμο των τραπεζών που είπε, μπορεί να δικαιολογηθεί ως φραστικό λάθος – όχι όμως αυτά που ισχυρίσθηκε για τη μη υποθήκευση της δημόσιας περιουσίας μας για 99 χρόνια, για το μη ξεπούλημα της και για το Υπερταμείο. Είναι ντροπή!

Δεν είναι κατανοητό δε, γιατί θέλησε να «ξεπλύνει» τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ – τη συγκυβέρνηση Σαμαρά/Βενιζέλου που συνυπέγραψε το εγκληματικό PSI με το οποίο, μεταξύ άλλων, υποθηκεύθηκε η πατρίδα μας.

Η κυβέρνηση Τσίπρα πάντως συμφώνησε με την ίδρυση τόσο του Υπερταμείου, στο οποίο μεταβιβάσθηκε όλη η δημόσια περιουσία μας, ακόμη και το Εθνικό Λαχείο συν 10.119 ακίνητα (https://newmoney.gr/roh/palmos-oikonomias/oikonomia/omologoun-ta-lathi-gia-ta-10-119-akinita-pou-dinoun-sto-ipertameio-alla-lene-pos-diorthonontai/), όσο και της ΑΑΔΕ – με αποτέλεσμα να είμαστε η μοναδική χώρα στον πλανήτη που η Εφορία της είναι ανεξάρτητη αρχή, ελεγχόμενη από τους ξένους, καθώς επίσης το Υπερταμείο που διαχειρίζεται και ξεπουλάει τη δημόσια περιουσία της.

Η ασύμμετρη απειλή της ψυχοπολιτικής μπουρδολογίας!

03/04/2026

ΠΑΠΑΜΙΧΑΗΛ ΓΙΑΝΝΗΣ

Ο πρόσφατος πόλεμος ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν έχει δώσει την ευκαιρία σε πολλούς εξειδικευμένους γεωπολιτικούς αναλυτές να εκθέσουν τις απόψεις τους. Μαζί τους εμφανίστηκαν και απόστρατοι αξιωματικοί που έχουν πάρει σβάρνα τα κανάλια για να πουν “τα δικά τους”.

Δίπλα σ’ αυτούς οι πολίτες είχαν επίσης την ευκαιρία να ακούσουν και αρκετούς άλλους “εμπειρογνώμονες”: Όχι μόνο ιστορικούς, πολιτικούς επιστήμονες ή δημοσιογράφους, αλλά και ψυχολόγους. Από τον αχταρμά των πληροφοριών και των ερμηνευτικών προσεγγίσεων του πολέμου δημιουργήθηκε μια Βαβέλ, ένα βουητό πολυγλωσσίας, ενδεχομένως μια “χάβρα”, που μάλλον συσκοτίζει, παρά διαφωτίζει το κοινό στο οποίο απευθύνεται.

Ίσως, η πιο χαρακτηριστική περίπτωση αυτής της χάβρας ήταν η πρόσφατη συζήτηση που οργάνωσε ο έγκριτος δημοσιογράφος Γιώργος Σαχίνης με τον εξίσου έγκριτο γεωπολιτικό αναλυτή Κώστα Γρίβα και τον ιστορικό Γιώργο Μαργαρίτη, με “μαϊντανό”, τον –κατά δήλωσή του– κοινωνικό και αναπτυξιακό ψυχολόγο κ. Ανδρουλιδάκη. Ο πολιτικά μάλλον συμπαθής αυτός ψυχολόγος, με αρκετές δημοκρατικές και πατριωτικές σε γενικές γραμμές ευαισθησίες, διακρίνεται τα τελευταία χρόνια στο διαδίκτυο ιδίως, για τις συχνές, μακροσκελείς παρεμβάσεις του περί πολλών κοινωνικών και πολιτικών θεμάτων της επικαιρότητας.

Κι αυτό, είναι θετικό. Αυτό που αντίθετα, δεν είναι καθόλου θετικό, είναι η καταχρηστική, κάποτε και ασυνάρτητη χρήση που κάνει ο κ. Ανδρουλιδάκης πολλών όρων και εννοιών που προέρχονται επιστημολογικά από την ψυχολογία ή την ψυχανάλυση, για την ερμηνεία κοινωνικών και πολιτικών γεγονότων ή και αντίστροφα. Όρων και εννοιών που προέρχονται από τις πολιτικές επιστήμες, ή την ιστορία για την κατά αναλογία ερμηνεία διαφόρων ψυχολογικών γεγονότων ή συλλογικών στάσεων και συμπεριφορών.

Δεν είναι αλήθεια ότι «δεν εκποιήθηκε η δημόσια περιουσία».

Απάντηση στον Τσίπρα που στην συνέντευξή του στον Χατζηνικολάου δήλωση ότι το Υπερρταμείο δεν είναι υποθήκευση και ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας αλλά αξιοποίηση!

του Μιχάλη Χαιρετάκη

Σκέψου ότι έχεις ένα σπίτι από τον πατέρα σου, αλλά εσύ κρατάς μόνο την ψιλή κυριότητα, ενώ άλλος έχει την επικαρπία. Στα χαρτιά λες «το σπίτι είναι δικό μου», αλλά στην πράξη άλλος μένει μέσα, άλλος το νοικιάζει, άλλος παίρνει τα ενοίκια, άλλος το χρησιμοποιεί και το εκμεταλλεύεται όσο διαρκεί η επικαρπία. Εσύ έχεις τον τίτλο, αλλά όχι το πραγματικό όφελος ούτε τον ουσιαστικό έλεγχο, μόνο τα χρέη και το παραμύθι ότι είναι δικά σου τα ντουβάρια. 

Κάπως έτσι δούλεψε και το μεγάλο πολιτικό παραμύθι του Αλέξη: κράτησαν για το Δημόσιο την ταμπέλα της ιδιοκτησίας, για να λένε ότι «δεν πουλήθηκε», αλλά τη χρήση, την εκμετάλλευση, τα έσοδα και το κουμάντο τα έδωσαν αλλού για δεκαετίες. Δηλαδή στον κόσμο άφησαν την ψιλή κυριότητα του αφηγήματος και μοίρασαν την επικαρπία της πραγματικής εξουσίας.

Ναι το Υπερταμείο είναι εταιρεία του δημοσίου, δεν την πούλησαν.

Η αλήθεια όμως  είναι πολύ  πιο ύπουλη: δεν πούλησαν το ίδιο το Υπερταμείο ( Δες και ΕΔΩ). Πέρασαν όμως μέσα σε αυτό τη δημόσια περιουσία και έστησαν έναν μηχανισμό 99 ετών, που λειτουργεί με λογική ιδιωτικής οικονομίας, για να πουλάει, να παραχωρεί, να εκμεταλλεύεται και να “αξιοποιεί” κρατικά assets. Αυτό ακριβώς είναι το Υπερταμείο / HCAP / Growthfund. Η ίδια η επίσημη τεκμηρίωσή του αναφέρει διάρκεια 99 χρόνια και ότι άμεσες θυγατρικές του είναι, μεταξύ άλλων, το ΤΑΙΠΕΔ και η ΕΤΑΔ. 

Με απλά λόγια:

ο Τσίπρας και οι υπόλοιποι μπορούσαν να λένε «δεν πουλάμε», επειδή τυπικά το κουτί έμεινε κρατικό.

Το Τροπάριο της Οσίας Κασσιανής - Η επανάσταση μιας γυναίκας στη βυζαντινή κοινωνία: μια υπαρξιακή ανάγνωση

ΚΛΙΚ στην εικόνα ή ΕΔΩ για να διαβάσετε....

ΠΗΓΗ:https://www.sophia-ntrekou.gr/2026/04/tropario-kassianis-agia-kassiani-megali-triti.html

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Το Τροπάρι της Κασσιανής

Το Τροπάρι της Κασσιανής (Από ένα από τα πρώτα άρθρα του Φώτη Κόντογλου στην ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ 28/4/1948)

Το τροπάρι της Κασσιανής είναι πολύ αγαπημένο από τον Ορθόδοξο λαό μας· πάνε να το ακούσουνε και άνθρωποι που δεν πηγαίνουνε στην εκκλησία. Σε τούτο συντελεί η έμπνευση με την οποία είναι γραμμένο και το πάθος της αμαρτωλής που μετανιώνει, καθώς και η ιστορία της Κασσιανής που το συνέθεσε. Αλλά προπάντων κατά την ιδέα μου, συγκινούσε τον κόσμο η μουσική του, πού ΄ναι αργή και μεγαλοπρεπής· γιατί οι δάσκαλοι της εκκλησιαστικής μουσικής μας το τονίσανε με ξεχωριστή αγάπη και φροντίδα. 

Πλην αυτό μπορεί να το πει κανένας για τα περασμένα χρόνια· τώρα, δεν μπορώ να καταλάβω τι ακούνε στις περισσότερες εκκλησίες που το ψέλνουνε, ή καλύτερα το τραγουδούνε με κάποιον τρόπο αυτοσχέδιο, με μια μουσική τάχα ευρωπαϊκή, που τη φτιάνουνε άνθρωποι χωρίς χριστιανική κατάνυξη και χωρίς κανένα μουσικό αίσθημα, αλλά με κείνη τη νεκρή και ψεύτικη αντίληψη της μουσικής, που θαρρούνε πως είναι η μουσική που ταιριάζει στην εποχή μας. 

Πρώτα πρώτα άλλο είναι ψαλμωδία κι άλλο είναι το τραγούδισμα. Ούτε αυτό δεν έχουνε καταλάβει αυτοί οι μαέστροι, που έχουνε σε όλα για ιδεώδες τους τη σκάλα του Μιλάνου. Σ’ αυτό πρέπει να είμαστε περήφανοι για την προκομμένη τη φυλή μας. Γιατί, όπως γίνεται σε όλα, ξεπεράσαμε τους Ευρωπαίους. Επειδή σ’ αυτούς είναι διαφορετική η κοσμική μουσική από τη θρησκευτική, ενώ σ’ εμάς πάει να γίνει η μουσική της εκκλησίας πιο κοσμική κι από την όπερα και από την οπερέτα μάλιστα. Να μη βασκαθούμε! 

Αυτά τα σιχαμερά κι ανάλατα κατασκευάσματα που παρουσιάζουνε κάθε τόσο στην εκκλησία ο ένας κι ο άλλος νεραϊδοπαρμένος, έχουνε παραμορφώσει ολότελα τον σεμνό και βαθύν χαρακτήρα της εκκλησίας μας, τόσο που να απελπίζεται όποιος έχει μέσα του ακόμη γνήσια ελληνικά αισθήματα. Γιατί η εκκλησιαστική μουσική μας, καθώς και η εικονογραφία και η υμνωδία, δείχνουνε τις βαθιές ρίζες της φυλής μας. Εμείς όμως κάνουμε το παν για να τις καταστρέψουμε, κι η αναισθησία με την οποία το κάνουμε δείχνε μεγάλον πνευματικό ξεπεσμό.

Μεγάλη Τρίτη

Ευάγγελος Παπανικολάου στο αφιέρωμα του αντιφώνου για την Μεγάλη Βδομάδα μιλά στην Σοφία Χατζή για την Μεγάλη Τρίτη. (Μεγάλη Δευτέρα βράδυ)

«Πρόσθες αὐτοῖς κακά, Κύριε, πρόσ­θες αὐτοῖς κακὰ τοῖς ἐνδόξοις τῆς γῆς» (Ἡσ. κς΄ [26] 15).

παπά Κώστας Λαγός 

Στον όρθρο της Μεγάλης Τρίτης ψάλλεται ένας στίχος που σκανδαλίζει πολλούς και ακούγεται πριν ψάλλουμε το "Ιδού ο Νυμφίος έρχεται". «Πρόσθες αὐτοῖς κακά, Κύριε, πρόσ­θες αὐτοῖς κακὰ τοῖς ἐνδόξοις τῆς γῆς» (Ἡσ. κς΄ [26] 15). Ο προφήτης Ησαϊας παρακαλά τον Θεό να φέρει κακά στους ένδοξους της γης. Στους άρχοντες, τους κυβερνήτες, σε αυτούς που καταχρώνται την εξουσία. Σε εκείνους που εξυψώνουν τους εαυτούς τους δηλαδή ώστε να ταπεινωθούν. 

Ο στίχος αυτός δεν είναι κατάρα. Δεν είναι προσευχή για να πάθουν κακό. Αντίθετα είναι προσευχή ώστε όλοι αυτοί οι ένδοξοι να μην μπορέσουν να πραγματοποιήσουν τα κακά που θέλουν. Και ποια είναι αυτά; Πόλεμοι, εκμετάλλευση, αδικίες, πλουτισμός εις βάρος των απλών ανθρώπων, κατάχρηση της εξουσίας τους. 

Γιατί όμως σκανδαλιζόμαστε; Δεν είναι άραγε σύμφωνος ο στίχος αυτός με την αντίδραση του Κυρίου όταν του φέρνουν το νόμισμα με την εικόνα του Καίσαρα κι Εκείνος λέει, δώστε στον Καίσαρα ό,τι του ανήκει; Τι ανήκει στον Καίσαρα. Μόνο αυτό το αντικείμενο που έχει την μορφή του. Καμία άλλη εξουσία δεν αναγνωρίζει ο Χριστός στον Καίσαρα, κάτι που θα δούμε και όταν ο Κύριος θα βρεθεί δεμένος μπροστά στον Πιλάτο και θα του πει πως καμία εξουσία δεν έχει πάνω Του. 

Όπως καμία εξουσία δεν έχει επάνω μας κανένας άρχοντας ή κυβερνήτης όσο εμείς δεν μετέχουμε των παιχνιδιών εξουσία και επιβολής. Όσο εμείς καλούμε όλους τους ανθρώπους αδερφούς μας και θεωρούμε πως εκείνος που υπηρετεί τους αδερφούς του είναι και ο σπουδαιότερος και πως εκείνος που θέλει να εξουσιάζει, να είναι πρώτος, να θεωρείται ως ο καλύτερος, δεν είναι παρά ένα ευτελές άτομο. 

«αμήν λέγω υμίν ότι οι τελώναι και αι πόρναι προάγουσιν υμάς εις την βασιλείαν του Θεού»

π. Λίβυος

Μια πόρνη αγαπάει τον Χριστό και ζητάει να τον συναντήσει εκεί που καμία αμαρτία δεν μπορεί να αγγίξει ή να καταστρέψει το φως και την ομορφιά. Εκεί στο το πιο βαθύ και αθώο παρθένο μέρος της ύπαρξης, την ανθρώπινη καρδιά.

Μια πόρνη μας θυμίζει ότι μπορεί στην καρδιά ενός μαθητή να κρύβεται ένας προδότης και στην καρδιά μιας αμαρτωλής γυναίκας όλη η ομορφιά της γης.

Που ακούστηκε ξανά, μία «πόρνη», πρότυπο των πιστών της εκκλησίας; Δεν το αντέχουν αυτό οι θρησκευόμενοι εραστές το νόμου και του τύπου. Γιατί έχουν μάθει όλα στην ζωή τους, να τα μετράνε με την μεζούρα του "πρέπει", με το ζύγι του νόμου, με την τάξη του φαίνεσθαι και όχι του είναι.

Η εφαρμογή των εντολών του Θεού, είναι γι αυτούς μια μεγάλη κρυψώνα, ένα οχυρό του «εγώ» τους, που πρέπει να τραφεί με αυτοεπιβεβαίωση, με νίκες και επιτυχίες.

Οι «ευσεβιστές» ζητάνε να νικήσουν τον Θεό και όχι να νικηθούν από την αγάπη Του. Η Βασιλεία Του Θεού γι αυτούς, είναι κατόρθωμα και κατάκτηση, ποτέ δωρεά και έλεος.

Αυτή είναι η Ελλάδα του 2026, η Ελλάδα 2.0.

Τις τελευταίες βδομάδες για τις ανάγκες του ρεπορτάζ χρειάστηκε να κάνω αρκετές φορές τη διαδρομή Αθήνα - Λάρισα με το αυτοκίνητο. Η διαδρομή είναι περίπου 4 και κάτι ώρες που περιλαμβάνει έξοδα για καύσιμα και διόδια στα 75 € συνολικά, και αρκετή κούραση από την οδήγηση. Για να μην ξεχνάμε τους κινδύνους του να κινείσαι στο οδικό δίκτυο μαζί με εκατοντάδες άλλα αυτοκίνητα. 

Φυσικά ένα τέτοιο ταξίδι δεν μπορεί να συμπεριλαμβάνει επιστροφή στην ίδια μέρα εκτός αν θες να πάρεις τα ρίσκα σου με 8 ώρες οδήγηση μέσα στη μέρα και ότι κούραση θα έχεις μαζέψει από την εργασία σου. 

Σκεφτόμουν λοιπόν πως σε άλλες χώρες που οι φόροι των πολιτών, τα χρήματα που δόθηκαν από την Ε.Ε. δεν έγιναν μίζες, βίλες, offshore εταιρίες κλπ, κατάφεραν να δώσουν στον κόσμο σύγχρονα σιδηροδρομικά δίκτυα με τρένα όπως αυτό που δείχνει η φωτογραφία. 

Ένα υπερσύγχρονο κινέζικο τραίνο υψηλής ταχύτητα που ξεκινά την εμπορική του χρήση με ταχύτητες που φτάνουν τα 400 χλμ την ώρα. 

Εδώ βέβαια ζούμε στην Ελλάδα, και εγώ πάω στη Λάρισα για να καλύψω μία δίκη που αφορά ένα σιδηροδρομικό έγκλημα με 57 νεκρούς και υπαιτιότητα του κράτους με την επίσημη βουλα δικαστηρίου που κατοχύρωσε αποζημιώσεις 400.000€ σε συγγενείς θυμάτων. 

Και στη χώρα του κρεμασμένου πως να μιλήσεις για σκοινί. 

Κι όμως, σκεφτόμουν ότι αν αυτή η τριτοκοσμική χώρα που ζούμε, η μοναδική βαλκανική χώρα με αφρικανική οικονομία, είχε επενδύσει σε πραγματικό σιδηροδρομικό δίκτυο με σύγχρονα τρένα, η ζωή χιλιάδων ανθρώπων θα ήταν πολύ πιο εύκολη, πολύ διαφορετική. 

Με ένα τέτοιο τρένο η διαδρομή Αθήνα-Λάρισα θα διαρκούσε 1 ώρα και 5 λεπτά. Μαζί με τις σημερινές στάσεις που κάνει ένα τρένο σε αυτή τη διαδρομή, μαζί με την επιτάχυνση και την επιβράδυνση. 

1 ώρα και 5 λεπτά ξεκούραστης και ασφαλής διαδρομής. Που σημαίνει ότι θα μπορούσε ένας πολίτης να ξεκινήσει το πρωί από την Αθήνα, να πάει στη Λάρισα να κάνει τη δουλειά του και να γυρίσει σπίτι του το απόγευμα χωρίς να ταλαιπωρηθεί και να κινδυνέψει. Χωρίς περιττά έξοδα για ξενοδοχεία και ότι άλλο. 

Για Θεσσαλονίκη θα χρειαζόταν 1 ώρα και 40 λεπτά. 

Βέβαια στην Ελλάδα προτεραιότητα δεν είχαν ποτέ οι σιδηρόδρομοι. Εδώ επενδύσαμε στους αυτοκινητόδρομους, και τι ωραίους αυτοκινητόδρομους αποκτήσαμε ε;

Είτε βρέχει, είτε έχει πυρκαγιά, είτε χιονίζει έχουμε προβλήματα. Κλείνουν άπειρες φορές μέσα στο χρόνο για τροχαία και κοστίζουν απίστευτα για να τους διασχίσεις ενώ τελικά τους πληρώνουμε ξανά και ξανά και ξανά. 

Φυσικά για να τους διασχίσεις αυτούς τους αυτοκινητόδρομους πρέπει να έχεις και ένα αυτοκίνητο κάτι που στην Ελλάδα γίνεται όλο και πιο δύσκολο με τη μέση ηλικία των ΙΧ να είναι στα 17 χρόνια και να ανεβαίνει συνεχώς. 

Οπότε μιλάμε πλέον για εκατοντάδες χιλιάδες σαπάκια που κινούνται σε ακριβούς αυτοκινητόδρομους με 100 χλμ την ώρα για πολλές ώρες σε μεγάλα ταξίδια.

Μιλάμε για μία κατάσταση «ΠΑΜΕ ΚΑΙ ΟΠΟΥ ΒΓΕΙ» στα τρένα, «ΠΑΜΕ ΚΑΙ ΟΠΟΥ ΒΓΕΙ» στους αυτοκινητόδρομους. 

Και φυσικά όταν το κράτος έχει ξεπουλήσει και ιδιωτικοποιήσει όλο το εθνικό δίκτυο σε ιδιωτικές εταιρίες που εκμεταλλεύονται τα διόδια και έχει εγγυηθεί τα έσοδα τους, ποια θα είναι αυτή η κυβέρνηση που θα επενδύσει πραγματικά σε σύγχρονα μέσα σταθερής τροχιάς υψηλής ταχύτητας, που θα είχαν ως συνέπεια να μειωθεί η κίνηση στους αυτοκινητοδρόμους άρα και τα έσοδα των ιδιωτών που τα εκμεταλλεύονται;

Φανταστείτε όμως μία άλλη Ελλάδα που σε μία ώρα θα ήσουν από την Αθήνα, στη Λάρισα ή την Πάτρα, σε δύο στη Θεσσαλονίκη και το αντίστροφο. Φανταστείτε την άνεση και την ασφάλεια με την οποία θα μπορούσαμε να μετακινηθούμε. 

Αντί γι αυτό, έχουμε στην ουσία τον «καρβουνιάρη» μετά από 57 νεκρούς να χαιρόμαστε που θα μπεί σηματοδότηση στα τρένα και θα ταξιδεύουν κάποια στιγμή με 100 χλμ την ώρα και αν…

Αυτή είναι η Ελλάδα του 2026, η Ελλάδα 2.0. 

Που χαζοχαρούμενοι κοιτάμε στις παρελάσεις τα Ραφάλ και τους Πάτριοτ και τις Φρεγάτες των εκατοντάδων εκατομμύριων ευρώ, και στην καθημερινότητα μας δεν έχουμε μαντήλι να κλάψουμε. 

Ζούμε σε μία χώρα με μηδενική ποιότητα ζωής που κινείται με τους ατμούς μιας ευημερίαςτων περασμένων δεκαετιών και τις περιουσίες που έχτισαν με τη δουλειά τους οι γονείς μας και οι γονείς τους, σε μία Ελλάδα που με τον κόπο της εργασίας σου μπορούσες πραγματικά να ζήσεις και όχι απλά να επιβιώνεις. 

Σας αφηνω με μία παλαιότερη παρατήρηση υπουργού Ανάπτυξης ότι αν θέλεις φτηνό αρνί, πάρε ελαφρύ αρνί. Αν πάρεις βαρύ αρνί θα είναι ακριβό. 

Μου θυμίζει την ερώτηση τι είναι βαρύτερο, ένα κιλό σίδηρος ή ένα κιλό βαμβάκι…

Τα είπε όλα ο Yiannis Kemmos

ΠΗΓΗ: Βασίλης Λαμπόγλου fb

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Η Κασσιανή

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

Έτος 830 μ.Χ.

Η Βασίλισσα Ευφροσύνη, μητριά του διαδόχου Θεόφιλου αποφασίζει να τον παντρέψει με ένα πρωτότυπο τελετουργικό.

Στέλνει εντολή σε όλες τις διοικητικές περιφέρειες της αυτοκρατορίας, να συγκεντρωθούν οι ωραιότερες κοπέλες και να παρουσιαστούν στο παλάτι.

Ένα είδος καλλιστείων, όπου συνδοξαζόταν η ομορφιά και η γνώση.

Παρ' όλο που τελικά το κρυφό κριτήριο της πρόκρισης έμελλε να είναι η σύνεση και η υποταγή.

Στα προκριματικά η Ευφροσύνη κατάφερε να καταλήξει σε 12 κοπέλες.

Αρχοντοπούλες όλες, όμορφες και μορφωμένες για τα δεδομένα της εποχής.

Ανάμεσα τους ξεχώριζαν δύο: η ευρυμαθής κι όμορφη Κασσιανή, που καταγόταν από οικογένεια γνωστού ευπατρίδη και η συνετή Θεοδώρα, αδερφή διακεκριμένου στρατηλάτη του Βυζαντινού θρόνου.

Ο Θεόφιλος παραμένει αμέτοχος της διαδικασίας, αδιάφορος σχεδόν.

Ένας εν δυνάμει αυτοκράτορας, που δεν πολυνοιαζόταν για την επίσημη συμβία του! Μέχρι που έρχεται η μέρα της τελικής επιλογής.

Το παλάτι ετοιμάζεται για την τελετή και οι εκλεκτές φτάνουν η μία μετά την άλλη.

Ο Θεόφιλος αμέριμνος και πάλι περιδιαβαίνει τους κήπους του παλατιού.

Και κάποτε το βλέμμα του συναντά την Κασσιανή.

Έρως ανίκατε μάχαν...

Ο πόλεμος στο Ιράν από μια άλλη σκοπιά (Παπάδες και Μουλάδες)

Παρακαλώ διαβάστε την ακόλουθη δημοσιευση απο την ιστοσελιδα του αγαπητου φιλου Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου.

 Ίσως έλθει σε σύγκρουση με πολλά στερεότυπα που έχουμε. Αποτελεί ωστόσο μαρτυρία μιας νέας συνθηκης: λόγος καθαρός και γνήσια κριτικός (έστω με σημεία συζητησιμα ...δεν πειραζει) από εκεί που πολλοί δεν θα το φαντάζονταν. Και ενοσω απο εκει που συνηθως "περιμενουμε" κατι,  ακουμε αοριστιες αερολογιες και αποφυγη της ουσιας. Μη χαλασουν οι ισορροπιες και οι αρμοι της εξαρτησης. 

Γνωρίζω και τους δύο και είναι καλοί φίλοι μου. Και τους επισκέπτομαι όσο συχνότερα μπορώ.

Δρόσος Διονύσης 

*****

Ο πόλεμος στο Ιράν από μια άλλη σκοπιά (Παπάδες και Μουλάδες)

April 2, 2026

Παπάδες και Μουλάδες…

Υπό Γέροντος Παϊσίου Καρεώτου, Επιφανίου Μοναχού Καψαλιώτου

Σε τί, τελικά, έπεσαν έξω οι λογικά σκεπτόμενοι άνθρωποι, που από τους πληρωμένους εχθρούς της αληθείας, αποκαλούνται “συνωμοσιολόγοι”, ενώ δεν έκαναν τίποτε άλλο από το να διαπιστώνουν αδιαμφισβήτητα γεγονότα, καθώς τα ίδια τα γεγονότα βοούν από μόνα τους και αποδεικνύουν του λόγου το αληθές;

Απεδείχθη ο εγκληματικός σχεδιασμός και υλοποίηση της κατασκευασμένης από την υπερ-ελίτ, πανδημίας του Covid-19, που συνεχίζει να “θερίζει” τα θύματα των εμβολιασμών; Ναι.

Απεδείχθη η οργανωμένη εγκληματική συγκρότηση από πλευράς Δύσεως και Ισραήλ, του ένοπλου ισλαμικού τρομοκρατικού σουνιτικού εξτρεμισμού, με κορυφαίο παράδειγμα αυτό του “Ισλαμικού Κράτους” και όσων οργανώσεων προήλθαν από αυτό; Ναι. Η απόδειξη; Ουδέποτε χτύπησαν ισραηλινούς στόχους (ως ισλαμιστές -θεωρητικά- θα έπρεπε να είναι ο πρώτος στόχος τους), ενώ πάντα πολέμησαν τις δυνάμεις που αντιμάχονταν το Ισραήλ και τον επεκτατικό Σιωνισμό, δηλαδή την Συρία του Άσσαντ, το Ιράν κλπ. Ο εγκάθετος, τρομοκράτης, αποκεφαλιστής “πρόεδρος” της νέας Συρίας, Αλ-Τζολάνι, μόλις ξεκίνησαν οι -κατά παράβασιν πάσης εννοίας διεθνούς δικαίου- στρατιωτικές επιχειρήσεις του Ισραήλ και των ΗΠΑ εναντίον του Ιράν, έσπευσε να δηλώσει την πλήρη υποστήριξη του σ΄ αυτές, επιτρέποντας την χρήση του εναέριου χώρου της Συρίας (κρίσιμος παράγοντας για τις αεροπορικές επιθέσεις εναντίον του Ιράν), κάτι που ουδέποτε συνέβη επί ημερών του “κακού δικτάτορα” Άσσαντ, του ανθρώπου δηλαδή που προστάτευε τις θρησκευτικές μειονότητες, ανάμεσά τους και την Ορθόδοξη, που σήμερα εγκαταλελειμμένες από την “ευαίσθητη” για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, Δύση, σφάζονται από τους κανίβαλους του Τζολάνι.

Η επανάσταση του 1611 - Διονύσιος ο Φιλόσοφος(Σκυλόσοφος)

Η ορειχάλκινη προτομή του Διονυσίου του επισκόπου Τρίκκης (του επονομαζόμενου «Σκυλοσόφου»), βρίσκεται στη παραλίμνια περιοχή της πόλης μας, στο δρόμο που φέρει το όνομα του.

Η προτομή του Διονυσίου κατασκευάστηκε από τον Γιώργο Μήτση και τον Άλμπερτ Κασί το 2000.

Τοποθετήθηκε μπροστά από τη σπηλιά που τον συνέλαβαν στις 11 Σεπτέμβρη του 1611, όταν και η επανάσταση του κατεστάλη.

 

Ο Κώστας Νικολαΐδης στο βιβλίο του «τα Γιάννινα» μας εξιστορεί τα γεγονότα που συνέβησαν το 1611 στη πόλη μας:

««Εν τω σπηλαίω τούτω κατέφυγεν ο επίσκοπος Τρίκκης Διονύσιος ο Σκυλόσοφος.

Ο πρωτοστατήσας εις την επανάστασιν της Ηπείρου την 11ην Σεπτεβρίου 1611.

Συλληφθείς δε, εγδάρη ζων».

Ας σκύψαμε ευλαβικά να τιμήσομε όσο της αξίζει, τη μεγάλη προσωπικότητα του θαρραλέου ιεράρχη Διονυσίου Σκυλόσοφου – Φιλοσόφου γράφει η πινακίδα του Δήμου σε τούτο τον παραλίμνιο δρόμο – για την εξέγερση κατά της τουρκικής τυραννίας της οποίας ήταν εμπνευστής και οδηγός.

Το επαναστατικό κίνημα του Δεσπότη, που ξεσήκωσε τους χωριάτες από Παραμυθιά και Λάκκα Σουλίου για να καταλάβουν τα Γιάννινα και να καταλύσουν τις Αρχές, θεωρείται από τα σπουδαιότερα, αν δεν είναι το πρώτο κίνημα στον 17ο αιώνα.

Και όσον αφορά για τα Γιάννινα, για το Κάστρο μας, τα επακόλουθα της οικτρής αποτυχίας του, ήταν οδυνηρά.

Οι χριστιανοί, οι Καστρινοί που ζούσαν αιώνες εδώ μέσα από τα χρόνια τα βυζαντινά και του Δεσποτάτου και τους πρώτους δυο αιώνες της τουρκοκρατίας, τώρα διώχνονται και κλείνουν οι πύλες γι’ αυτούς, έως την απελευθέρωση του 1913.

Υπόθεση – σοκ ακουμπά τον εξ απορρήτων του Μητσοτάκη

Εμπλοκή του Γ. Μυλωνάκη σε σκάνδαλο παιδεραστίας, διαφθοράς και μυστικιστικών οργανώσεων - Το παραδικαστικό σύστημα σε Ελλάδα-Κύπρο και η απάντησή του.

Κώστας Βαξεβάνης

6 Απριλίου 2026

Eνα σκάνδαλο που αγγίζει παραδικαστικό σύστηµα σε Ελλάδα και Κύπρο, διεφθαρµένους πολιτικούς, παιδόφιλο δικαστή αλλά και τον εξ απορρήτων του Κυριάκου Μητσοτάκη έρχεται στην επιφάνεια. Ο Γιώργος Μυλωνάκης, υφυπουργός στον Πρωθυπουργό, φαίνεται να είναι το κοινό πρόσωπο στις δύο χώρες που επιχειρεί να καλύψει το κύκλωµα και τη δράση του, ενεργώντας στο όνοµα µιας µυστικιστικής οργάνωσης µε την επωνυµία Αδελφότητα Ροδοσταύρων (Rosicrucians). 

Ο Γ. Μυλωνάκης, του οποίου οι επικοινωνίες µε µηνύµατα έχουν καταγραφεί από ένα θύµα παιδοφιλικής κακοποίησης, εµπλέκει σε ένα από αυτά και τον Αλέξη Τσίπρα την εποχή που ήταν πρωθυπουργός. Τον εµφανίζει ως αυτόν που, σε συνεννόηση µαζί του, στέλνει στοιχεία σε διεφθαρµένο πρώην ανώτατο δικαστή (πρόκειται για τον παιδόφιλο) προκειµένου να κλείσει η υπόθεση πρώην συνεργάτη του Ανδρέα Βγενόπουλου που δικάζεται για χρηµατισµό στη µεγαλόνησο. Για την ίδια υπόθεση, όπως φαίνεται από τα µηνύµατα του Μυλωνάκη µε τον παιδόφιλο δικαστή, ο τότε πρόεδρος της Κύπρου Νίκος Αναστασιάδης επιχειρεί να εκδιώξει τον γενικό εισαγγελέα της Κύπρου Κώστα Κληρίδη που είναι εµπόδιο στο να κουκουλωθεί η υπόθεση.

Όλη η ανάρτηση ΕΔΩ

Άλλες αναρτήσεις για το θέμα...

Πολιτική6 Απριλίου 2026, 09:11

Σάλος και στην Κύπρο με την υπόθεση – σοκ: Το αρχείο της «Σάντη» και τα 150 μηνύματα

Στην ΒΕΓΓΑΖΗ Λιβύης, άνοιξη του 2026.

Γιώργος Παπαγιαννόπουλος 

Καλή ανάσταση, καλό Πάσχα!

Επιστρέψαμε πρόσφατα από ένα πενθήμερο ταξείδι στην Βεγγάζη, που πραγματοποιήσαμε κάποιοι από τους παλαιούς συμμαθητές στο "Ελληνικό Κοινοτικό Σχολείο Βεγγάζης" την δεκαετία του ΄60... 

Είμασταν προσκεκλημένοι της εκεί Ελληνικής Κοινότητας,για: 

α) στα εγκαίνια του νέου Προξενείου της Ελλάδας στην πόλη, ευεργεσία του Μανταλιού Κανάκη στην μνήμη των δύο χαμένων παιδιών του και των τριών Ελλήνων στρατιωτικών που έχασαν την ζωή τους σε ανθρωπιστική αποστολή στον δρόμο από Βεγγάζη προς την Ντέρνα το 2023. Το καινούργιο Προξενείο- κόσμημα εγκαινιάστηκε από τον Έλληνα ΥΠΕΞ, και  Λίβυους εκπρόσωπους της "πλευράς Χαφτάρ", που είναι η μόνη κυρίαρχη κυβέρνηση στην Κυρηναϊκή.

 Προσκεκλημένοι για :

 β) την δεξίωση για το άνοιγμα του προξενείου την ίδια μέρα 28.03.26, παράλληλα με τον "πανηγυρικό" για την 25η Μαρτίου που εκφωνήθηκε από τον Πρόξενο, στον προαύλιο χώρο του "Ευρωπαϊκού"-πρώην Ελληνικού- σχολείου. Στην δεξίωση με αφορμή το άνοιγμα του Προξενείου παρευρέθηκαν πέραν των Ελλήνων πολλοί Λίβυοι και Λίβυες καθώς και Ιταλοί.

 Εκτός της 28.03.26 , που ήταν αφιερωμένη στα ανωτέρω γεγονότα, κατά την παραμονή μας εκεί επισκεφθήκαμε πολλά σημεία της Βεγγάζης.

Εντυπώσεις: - η παλαιά πόλη της Βεγγάζης του 20ου αιώνα, ΔΕΝ υπάρχει πια. Βομβαρδίστηκε από τις δυνάμεις του Χαφτάρ κατά την διάρκεια του πρόσφατου εμφυλίου, προκειμένου να την κερδίσει από τις ομάδες της ISIS που την είχαν καταλάβει.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ 85η ΜΑΥΡΗ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ ΕΙΣΒΟΛΗΣ ΤΟΥ Γ’ ΡΑΙΧ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Αθήνα, 5 Απριλίου 2026

Η 6η Απριλίου 2026 είναι η 85η μαύρη επέτειος της απρόκλητης γερμανικής εισβολής στην Ελλάδα. Το έπος του ’40, η ηρωική Μάχη των Οχυρών και ο πάνδημος συναγερμός της Μάχης της Κρήτης έσωσαν, κυριολεκτικά, την τιμή της Ευρώπης και άλλαξαν τον ρουν του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου! 

Τον ηρωικό αγώνα της Ελλάδας, επί 217 ημέρες, εναντίον των Ιταλών και Γερμανών φασιστών εισβολέων, ακολούθησε το έπος της Εθνικής μας Αντίστασης, ένα από τα πιο μαζικά και ρωμαλέα αντιστασιακά κινήματα σε όλη την κατεχόμενη Ευρώπη, με μνημειώδη επιτεύγματα. Πράγματι, η πατρίδα μας ήταν η μόνη χώρα που δεν έστειλε εθελοντές να πολεμήσουν στο πλευρό της Βέρμαχτ στο Ανατολικό Μέτωπο και ο ελληνικός λαός ο μόνος που κατόρθωσε να ματαιώσει την πολιτική επιστράτευση σώζοντας τη νεολαία μας από τα κάτεργα του Χίτλερ. Η κινητοποίηση τριών εκατομμυρίων ανθρώπων σε δεκάδες πόλεις της Ελλάδας απέτρεψε την επέκταση της βουλγαρικής ζώνης κατοχής σε ολόκληρη τη Μακεδονία, ενώ η Αντίσταση εγκλώβισε σημαντικές δυνάμεις του Άξονα στη χώρα μας συμβάλλοντας καθοριστικά στη συντριβή του φασισμού! 

Όμως, η Ελλάδα πλήρωσε βαρύτατο τίμημα: στη διάρκεια της Κατοχής ο πληθυσμός της αποδεκατίστηκε, ο δημόσιος και ιδιωτικός πλούτος λεηλατήθηκε συστηματικά, η χώρα μας καταστράφηκε ολοσχερώς, η Εβραϊκή Κοινότητα εξολοθρεύθηκε, οι αρχαιολογικοί και άλλοι πολιτισμικοί μας θησαυροί εκλάπησαν και φυγαδεύτηκαν στο Γ’ Ράιχ.  Πρόκειται για ένα τερατώδες έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, στα όρια της γενοκτονίας, για το οποίο δεν έχει αποδοθεί Δικαιοσύνη.

Η διαρκής απαίτηση για δικαιοσύνη για τα εγκλήματα στην κατοχή 1941-1944

Θεοφάνης Μαλκίδης 

«Στη μνήμη της γιαγιάς μου Αικατερίνης Μαλκίδου, η οποία πέθανε από τα βασανιστήρια που υπέστη από τους Γερμανούς. Έβρος  1941». 

Η συμπλήρωση ογδονταπέντε ετών, την 6η Απριλίου,  από την εισβολή των Γερμανών και των συμμάχων τους στην Ελλάδα, αποτελεί εκτός από την υπόμνηση της αντιστασιακής ελληνικότητας από τη Βόρειο Ήπειρο, μέχρι τα Οχυρά και την Κρήτη και μία υπενθύμιση της συνέχειας του αγώνα για την απόδοση δικαιοσύνης προς τα εκατοντάδες χιλιάδες θύματα της κατοχής. 

Τα εγκλήματα στην κατεχόμενη Ελλάδα αποτελούν, τηρουμένων των χωρικών και πληθυσμιακών αναλογιών,  τα μεγαλύτερα του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου.  Oι γερμανικές, ιταλικές, βουλγαρικές δυνάμεις, σε συνεργασία με τους ελληνόφωνους και άλλους συνεργάτες τους,  μετέτρεψαν την Ελλάδα σε ένα διαρκές Ολοκαύτωμα.  Βρέφη, παιδιά, ηλικιωμένοι, γυναίκες,  βιάστηκαν, βασανίστηκαν, δολοφονήθηκαν, κάηκαν, ενώ οι οικίες, ακόμη και τα κοιμητήρια, καταστράφηκαν ολοσχερώς.

Πάνω από 300.000 Ελληνίδες και Έλληνες πέθαναν από την πείνα μετά την επίσχεση και κατάσχεση τροφίμων από τους κατακτητές το χειμώνα του 1941-1942, ενώ μέχρι το τέλος της κατοχής καταγράφηκαν άλλοι 300.000 θάνατοι από την πείνα, τις ασθένειες, τις σφαγές, με αποτέλεσμα ο πληθυσμός της πατρίδας μας να μειωθεί κατά 13,5%. 

Οι Γερμανοί (αλλά και οι Ιταλοί, οι Βούλγαροι και οι συνεργάτες τους) κατέστρεψαν  1.770 πόλεις και χωριά στα εκατοντάδες ολοκαυτώματα, ανάμεσά τους, των Καλαβρύτων (13 Δεκεμβρίου 1943), όπου εκτελέστηκαν 1436 άμαχοι, του Διστόμου (10 Ιουνίου 1944), όπου σφαγιάστηκαν 117 γυναίκες, 111 άντρες και 53 παιδιά, της  Βιάννου (14-16 Σεπτεμβρίου 1943), όπου  σφαγιάστηκαν 461 κάτοικοι, του  Κομμένου (16 Αυγούστου 1943), όπου  δολοφονήθηκαν 317 κάτοικοι (ανάμεσά τους 97 βρέφη και παιδιά και 119 γυναίκες), της  Κανδάνου (3 Ιουνίου 1941), όπου  εκτελέστηκαν 180 κάτοικοι, του Χορτιάτη (2 Σεπτεμβρίου 1944) όπου 149 άνθρωποι κάηκαν ζωντανοί μέσα στον φούρνο και το σχολείο του χωριού!

Οι απαράγραπτες οφειλές

Ουαί υμίν Φαρισαίοι...

π. Κώστας Λαγός 

Τα "ουαί" του Κυρίου προς τους Φαρισαίους που διαβάζουμε το απόγευμα της Μεγάλης Δευτέρας είναι αλήθεια κάπως δυσάρεστα για εμάς τους κληρικούς καθώς σε αυτά δε βλέπουμε τις απαράδεκτες συμπεριφορές των Φαρισαίων αλλά και τις δικές μας, των ιερέων της Εκκλησίας του Χριστού. 

Του Κυρίου που κυνήγησαν και σταύρωσαν οι Φαρισαίοι. Και το γεγονός ότι επαναλαμβάνουμε τις συμπεριφορές τους είναι σαν να προδίδουμε τον ίδιο τον Χριστό. Γιατί κακά τα ψέματα, και τις πρωτοκαθεδρίες επιζητούμε και να μας φέρονται με σεβασμό και να μας φωνάζουν -όχι δασκάλους - αλλά γέροντες και πατέρες, και υψώνουμε τους εαυτούς μας θεωρώντας πως είμαστε κάποιοι σπουδαίοι. Και λέμε και ανοησίες όπως ότι η φιλανθρωπία αγιάζεται όταν γίνεται μέσω της Εκκλησίας λες και δεν είναι από μόνη της αγιαστική πράξη η φιλανθρωπία. Ακόμα δεν είναι λίγες οι φορές που φράζουμε  τον δρόμο για τον Παράδεισο στους ανθρώπους. Κάνουμε είναι η αλήθεια και  όλα όσα αναφέρονται στη σημερινή περικοπή. Και τελικά ναι, να το παραδεχτούμε, διυλίζουμε τον κώνωπα και καταπίνουμε την κάμηλον. Η αποψινή περικοπή είναι ένα σκληρό μάθημα αυτογνωσίας για εμάς. 

Μεγάλη Δευτέρα: Βασίλης Ξυδιάς

Αφιέρωμα του Αντιφώνου στην Μεγάλη Εβδομάδα.

Όλες οι αναρτήσεις του Γερομοριά για τη Μεγάλη Δευτέρα ΕΔΩ

Και Δες και ΕΔΩ:

Μεγάλη Δευτέρα: Ιωσήφ ο Πάγκαλος και η άκαρπη συκιά - Θεολογία, εξουσία, καρποφορία

Η μνήμη του Ιωσήφ του Παγκάλου της Παλαιάς Διαθήκης και το μήνυμα της άκαρπης συκιάς ως θεολογικός, πολιτικός και ψυχολογικός στοχασμός για τον άνθρωπο και την κοινωνία. ➤ 

https://www.sophia-ntrekou.gr/2026/04/megali-deftera-iosif-pagkalos-akarpi-sykia.html

Βαθύτερα διδάγματα με τον Ρενέ Ζιράρ

Αρχικά ο Ρενέ Ζιράρ περιγράφει το Μιμητικό Τρίγωνο - αντικείμενο, *υπόδειγμα, υποκείμενο- . 

Ο Ζιράρ εξηγεί ακόμη τον τρόπο που επιλύονται οι συγκρούσεις και γιατί η ανθρώπινη κοινωνία δεν βρίσκεται σε ολική σύγκρουση όλη την ώρα. Αναφέρεται στις ομοιότητες Χριστιανισμου, μυθολογίας και το πως αυτές μπορεί να ερμηνευτούν. Επίσης μιλάει για το μέλλον του Χριστιανισμού. Η ιστορία είναι μια δοκιμασία για την ανθρωπότητα μας λέει ο Ρενέ Ζιράρ και το ανθρώπινο γένος έχει αποτύχει σε αυτήν τη δοκιμασία.

*το υπόδειγμα είναι εκείνο το πρωτότυπο "αντικείμενο" το οποίο υποβάλλεται από κάποιον άλλον, τον λεγόμενο "μεσολαβητή" και ουσιαστικά γίνεται το "επιθυμούμενο" αντικείμενο για το άλλο υποκείμενο.

Το ΠΑΣΟΚ και το νερό

Γρηγόρης Ρουμπάνης

Μπορεί να έχει χαρακτήρα. Και τακτ. Το ΠΑΣΟΚ. Αλλά δεν έχει πολιτική ανατροπής του άνομου Μητσοτάκη. Και ολοκλήρωσε συνεδριακές και μετασυνεδριακές διαδικασίες χωρίς να ενοχλήσει κανέναν.

Δαπάνησε πολύτιμο χρόνο εν πρώτοις για την αναδιάταξη των εσωκομματικών ισορροπιών, και κατά δεύτερον για να συμφωνήσουν όλοι ότι δεν θα προχωρήσουν σε συγκυβέρνηση με τη Ν.Δ., στην περίπτωση που δεν της προκύψει αυτοδυναμία στις προσεχείς εκλογές. Χωρίς λόγο. Η συγκεκριμένη πρόταση του Χάρη Δούκα ήταν κενή περιεχομένου, αφού το ΠΑΣΟΚ διά του αρχηγού του είχε βάλει ήδη στόχο την πρωτιά, «έστω και με μια ψήφο διαφορά», οπότε θα έχει εκείνο τον πρώτο λόγο. Αλλά δεν…

Εκείνο που όφειλε να κάνει ο πρόεδρος ήταν να αναγνωρίσει τη δημοσκοπικά δύσκολη θέση στην οποία βρίσκεται το κόμμα του, να αναθεωρήσει την πολιτική του και να κατεβάσει ο ίδιος πρόταση συνεργασίας με τους εξ αριστερών όμορους πολιτικούς χώρους.

Η χώρα ζέχνει χωμένη μέχρι τον λαιμό στα σκάνδαλα και στην παρανομία. Και σαν να μην έφτανε αυτό, πληρώνει και ακριβό τίμημα από τις επιλογές Μητσοτάκη στην εξωτερική της πολιτική, βουλιάζοντας στον πάτο της Ευρώπης οικονομία και κοινωνία.

Δεν είναι δύσκολη η σύνταξη μιας τέτοιας πρότασης. Θέληση χρειάζεται, να διατυπωθεί σε πέντε όλους κι όλους άξονες:

ΥΜΝΟΙ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ | ΜΕΓΑΛΗ ΔΕΥΤΕΡΑ

*

Εισαγωγή-ανθολόγηση-σχόλια ΗΛΙΑΣ ΜΑΛΕΒΙΤΗΣ

~.~

Ύμνοι της Μεγάλης Εβδομάδας

Αποδόσεις του Ιγνάτιου Σακαλή

Το εισαγωγικό σημείωμα του αφιερώματος ΕΔΩ

~•~

Μεγάλη Δευτέρα

Τὸν Νυμφίον, ἀδελφοί…

Στὸ Νυμφίο, ἀδελφοί μου,
τὴν ἀγάπη μας ὅλη.
Τὰ κεριὰ τῆς ψυχῆς μας
στολισμένα, λαμπρά.
Φωτεινὲς οἱ ἀρετές μας
ὁλοκάθαρη ἡ πίστη,
γιὰ νὰ μποῦμε μαζί του
στὸ γιορτάσι τοῦ γάμου,
μὲ τὶς φρόνιμες ὅμοιοι
τοῦ Χριστοῦ τὶς παρθένες.
Ὁ Νυμφίος χαρίζει
σὰ θεὸς πλούσιο δῶρο,
τὸ στεφάνι τ᾽ ἀμάραντο
σ᾽ ὅσους νικοῦνε.

Τὸν Νυμφίον ἀδελφοὶ ἀγαπήσωμεν,
τὰς λαμπάδας ἑαυτῶν εὐτρεπίσωμεν,
ἐν ἀρεταῖς ἐκλάμποντες καὶ πίστει ὀρθῇ,
ἵνα ὡς αἱ φρόνιμοι, τοῦ Κυρίου παρθένοι,
ἕτοιμοι εἰσέλθωμεν, σὺν αὐτῷ εἰς τοὺς γάμους·
ὁ γὰρ Νυμφίος δῶρον ὡς Θεός,
πᾶσι παρέχει τὸν ἄφθαρτον στέφανον.

Η Έξοδος του Μεσολογγίου αέναο παγκόσμιο παράδειγμα ελευθερίας (Αφιέρωμα)

Επεισόδιο από την έξοδο του Μεσολογγίου, 

1828, Francois-Έmile de Lansac

(1803-1890), 

Ελαιογραφία, 2 x 2,38 μ., Μεσολόγγι, Δημ. Πινακοθήκη

της Σοφίας Ντρέκου

Χωρίς δισταγμό μπορούμε να πούμε

ότι αν αποφάσιζε ο Ουρανός

να εκλέξει μια μόνο σελίδα

της ανθρώπινης ζωής

για να την απεικονίσει

και να την προβάλει εσαεί

στην απέραντη οθόνη του,

σαν δική του άφθιτη δόξα

και σαν αέναο

παγκόσμιο παράδειγμα,

θα εξέλεγε, δίχως άλλο,

την Έξοδο του Μεσολογγίου.

1. Πρόλογος

Οκτώβρης ο μήνας των μεγάλων ηρωισμών. Απελευθέρωση Θεσσαλονίκης, Αλβανικό Έπος, Α' πολιορκία Μεσολογγίου. Αφιέρωμα στην ηρωική Έξοδο του Μεσολογγίου αγαπητοί μου αναγνώστες, μ' ένα κράμα Ιστορίας, Θεολογίας, Λογοτεχνίας, Φιλοσοφίας, Ποίησης, Τέχνης και Μουσικής, στην μνήμη των πεσόντων της ηρωικής Εξόδου. Η γνώση της ιστορίας ενός λαού αποτελεί την πυξίδα για το μέλλον του Έθνους.

Ήταν 25 Οκτωβρίου του 1822 όταν ξεκίνησε η πρώτη πολιορκία του Μεσολογγίου (25 Οκτ. 1822- 31 Δεκ. 1822), και που ενέπνευσε τον Εθνικό Ύμνο στον ποιητή Διονύσιο Σολωμό. Έλαβε χώρα κατά το αρχικό στάδιο του Απελευθερωτικού Αγώνα των Ελλήνων (1821-29) είναι ένα από τα σημαντικότερα επεισόδια της Ελληνικής Επανάστασης. Θα ακολουθήσουν η δεύτερη και η τρίτη πολιορκία μέχρι τον Απρίλιο του 1826.

Στις 10 Απριλίου 1826 η τελική Έξοδος του Μεσολογγίου: οι 10.500 κάτοικοι του Μεσολογγίου αρχίζουν να εγκαταλείπουν την πόλη μετά από πολιορκία ενός έτους από τις οθωμανικές δυνάμεις. Πολύ λίγοι από αυτούς επιβιώνουν. Η 10η Απριλίου έχει καταχωρηθεί ως μία από τις ηρωικότερες ημέρες της ιστορίας της Πατρίδος μας. Την 10η Απριλίου 1826 οι Μεσολογγίτες πραγματοποίησαν την ηρωική Έξοδο, ως μια σωτήρια λύση απαλλαγής τους από την πολιορκία των Τούρκων.

200 χρόνια από την Έξοδο του Μεσολογγίου: Η Ανάληψη της μαρτυρικής πόλης!

Θεόδωρος Βρυζάκης: Η Έξοδος του Μεσολογγίου. Εθνική Πινακοθήκη.

Γράφει ο Στέλιος Κούκος

Και όμως το Μεσολόγγι δεν έπεσε!

Ανασηκώθηκε ολόκληρο ως Ανάληψη, όπως, μοιάζει να φανερώνει το γνωστό έργο του Θεόδωρου Βρυζάκη.

Σ’ αυτό βλέπουμε τους πολεμιστές να μάχονται και να ανοίγουν δρόμο ελευθερίας κατά την Έξοδό τους από το Μεσολόγγι και την Είσοδό τους στην αθανασία. Πάνω από αυτούς παρατηρούμε τους Αγγέλους να τους στεφανώνουν, ενώ ακόμη πιο ψηλά βλέπουμε τον Χριστό να ανοίγει την αγκαλιά Του σε όλους!

Όπως και στα μαρτυρικά γυναικόπαιδα που βρίσκονται, χαμηλά στο έργο, κάτω από την γέφυρα από την οποία εξέρχονται οι πολεμιστές!

Μια ανάληψη κατ’ ευθείαν από την σταύρωση, την εις Άδου κάθοδο της μαρτυρικής πόλης, του μαρτυρικού λαού της και των μαρτυρικών υπερασπιστών της που πρόστρεξαν για συμπαράσταση.

Και όσοι εξήλθαν ηρωικώς, και δεν ήταν λίγοι, όπως ομολόγησαν οι ίδιοι σε επιστολή τους προς την ελληνική διοίκηση της μαχόμενης Ελλάδας: «εφθάσαμεν εις την αθλιωτάτην κατάστασιν». Γιατί έφτασαν σε αθλιότατη κατάσταση θα πούμε πιο κάτω κάτι που, σίγουρα, όλοι ξέρουμε…

ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ

Greek text follows (Sermon on "Palm Sunday").

Ακολουθεί ελληνικό κείμενο:

ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ

ΘΑΝΑΣΗΣ Ν. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

Η Κυριακή των Βαΐων είναι η τελευταία Κυριακή της Μεγάλης Σαρακοστής. Τώρα πια, θα ξεκινήσει η Μεγάλη Βδομάδα, δηλαδή η τελική ευθεία για την Ανάσταση. Έτσι, αυτή η Κυριακή μας ζητά έντονα (πολύ έντονα) να στραφούμε στο πρόσωπο του Χριστού και στο έργο του. 

Κυριακή των Βαΐων σημαίνει στην πραγματικότητα Κυριακή της υποδοχής. Κλαδιά φοινικιάς ήταν αυτά που κρατούσε στα χέρια ένα ενθουσιασμένο πλήθος που υποδέχτηκε τον Ιησού στα Ιεροσόλυμα. Έτσι λοιπόν καθαυτήν η ονομασία της εορτής συνοψίζει ένα βασικό μήνυμα: Όλοι μας καλούμαστε α) να αναγνωρίσουμε τον Ιησού ως Κύριό μας, και β) να τον υποδεχτούμε ως τον Κύριό μας. 

Όμως, για να αναγνωρίσουμε τον Ιησού ω0ς Κύριο μας και να τον υποδεχτούμε ως Κύριό μας, χρειάζεται να καταλάβουμε τι λογής Κύριος είναι. Χρειάζεται δηλαδή να δούμε πώς ο ίδιος ο Ιησούς αποκαλύπτει τον εαυτό του. Αν δεν προσέξουμε πώς ο ίδιος αποκαλύπτει τον εαυτό του (σύμφωνα με τα ευαγγέλια), τότε υπάρχει κίνδυνος, να δεχτούμε στη ζωή μας όχι πραγματικά τον Κύριο, αλλά κάτι άλλο: ένα φάντασμα, το οποίο έχουμε κατασκευάσει εμείς. Άρα, ένα είδωλο.

Ας δούμε λοιπόν πώς ο Ιησούς αποκαλύπτει τον εαυτό του με την είσοδο στα Ιεροσόλυμα: 

1. 

Ο Χριστός φανερώνει τον εαυτό του ως βασιλιά. 

Πριν μπει στα Ιεροσόλυμα ο Χριστός ετοιμάζει την είσοδό του. Στέλνει σε ένα χωριό δύο μαθητές, με την εξής οδηγία: Θα βρεθείτε μπροστά σε δύο δεμένα ζώα: ένα θηλυκό γαϊδούρι και το μικρό της. Λύστε τα και τα δύο, και φέρτε τα σε μένα. Αν ο ιδιοκτήτης τους σας ρωτήσει με ποιο δικαίωμα τα παίρνετε, να πείτε ότι τα χρειάζεται ο Κύριος. 

Κυριακή των Βαΐων: π. Μιλτιάδης Zέρβας

από π. Μιλτιάδης Ζέρβας

Αφιέρωμα του Αντιφώνου στην Μεγάλη Εβδομάδα.

Ο π. Μιλτιάδης Ζέρβας μιλάει τον εορτασμό της Κυριακής των Βαΐων.

Όλες οι αναρτήσεις του Γερομοριά για την Κυριακή των Βαΐων ΕΔΩ

Κυριακή των Βαΐων: Ευλογημένος ο Ερχόμενος (Φώτης Κόντογλου)

Εκείνος που έχει θρόνο τον ουρανό και υποπόδιο τη γη, ο γυιός του Θεού και ο Λόγος του ο συναΐδιος, σήμερα τα­πεινώθηκε και ήρθε στη Βηθανία απάνω σ’ ένα που­λάρι. Και τα παιδιά των Εβραίων τον υποδεχθήκανε φωνάζοντας: «Ωσαννά εν τοις υψίστοις, ευλογημένος ο ερχόμενος, ο βασιλιάς του Ισραήλ».

Οι πολέμαρχοι του κόσμου, σαν τελειώνανε τον πόλεμο και βάζανε κάτω τους οχ­τρούς τους, γυρίζανε δοξασμένοι και καθί­ζανε απάνω σε χρυσά αμάξια για να μπούνε στην πολιτεία τους. Μπροστά πηγαίνανε οι σάλπιγγες κι οι σημαίες κ’ οι αντρειωμένοι στρατηγοί και πλήθος στρατιώτες σκεπα­σμένοι με σίδερα άγρια και βαστώντας φονικά άρματα γύρω σ’ ένα αμάξι φορτωμένο με λογής λογής αρματωσιές και σπαθιά και κοντάρια παρμένα από το νικημένο έθνος.

Όλοι οι πολεμιστές ήτανε σαν άγρια θηρία σιδεροντυμένα, τα κεφάλια τους ήτανε κλει­δωμένα μέσα σε φοβερές περικεφαλαίες, τα χοντρά και μαλλιαρά χέρια τους ήτανε μα­τωμένα από τον πόλεμο, τα γερά ποδάρια τους περπατούσανε περήφανα και τεντωμέ­να, σαν του λιονταριού που ξέσκισε με τα νύχια του το ζαρκάδι και τανύζεται με μουγκρητά και φοβερίζει τον κόσμο. Ύστερα ερχότανε το χρυσό τ’ αμάξι του πο­λεμάρχου, που καθότανε σ’ ένα θρονί πλου­μισμένο μ’ ακριβά πετράδια, περήφανος, ακατάδεχτος, φοβερός, που δεν μπορούσε να τον αντικρύσει μάτι δίχως να χαμηλώσει και βα­στούσε το τρομερό σκήπτρο του, που κάθε σάλεμά του ήτανε προσταγή, δίχως ν’ ανοίξει τα στόμα του αυτός που το κρατούσε.