ΟΓΔΟΝΤΑ ΕΝΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ

Του Κώστα Χατζηαντωνίου 

Μοιάζει απίστευτο αλλά είναι η πραγματικότητα. Ογδόντα ένα χρόνια μετά, οι πολιτικοί ή και φυσικοί απόγονοι των πρωταγωνιστών, είτε από ιδεοληψία είτε από ιδιοτέλεια, αρνούνται να αναγνωρίσουν τα αίτια και επιμένουν στο «αναπόφευκτο» μιας εθνικής συμφοράς που άρχισε να ξετυλίγεται ήδη από τα χρόνια της Κατοχής και όχι στις 3 Δεκεμβρίου 1944, όταν οι αστυνομικές δυνάμεις, με διαταγή του αρχηγού της αστυνομίας Έβερτ, άνοιξαν πυρ κατά του συλλαλητηρίου της αριστεράς, ώστε να εξωθήσουν το ΚΚΕ σε ένα καταδικασμένο εκ των προτέρων σε αποτυχία κίνημα. 

Οι υποθέσεις δεν έχουν νόημα στην ιστορική μελέτη. Αν ωστόσο το ΚΚΕ είχε την σαφή απόφαση να καταλάβει την εξουσία, θα μπορούσε πολύ πιο εύκολα να το επιτύχει τον Οκτώβριο του 1944, αμέσως μετά την αποχώρηση των Γερμανών. Και αν δεν είχε εξαπολύσει τα Δεκεμβριανά, είναι προφανές ότι θα ήταν πανίσχυρο πολιτικά, ακόμη κι αν είχε δεχθεί τους όρους Παπανδρέου- Σκόμπυ για αποστράτευση του ΕΛΑΣ. Θα είχε τεράστια δύναμη μέσα στον πυρήνα του κράτους, του στρατού, των σωμάτων ασφαλείας και των δημοσίων υπηρεσιών. 

Η απάντηση στο εύλογο ερώτημα δεν μπορεί να δοθεί χωρίς αναγνώριση της εξάρτησης της ηγεσίας του ΚΚΕ από τη Μόσχα αλλά και χωρίς την κατανόηση του πολυσυλλεκτικού χαρακτήρα του ΕΑΜ, όπου το ΚΚΕ δεν ασκούσε πλήρη έλεγχο. Το πιθανότερο είναι συνεπώς ότι στο κίνημα του Δεκεμβρίου το ΚΚΕ σύρθηκε, με την αφέλεια πως θα υποχρεώσει τους Άγγλους να δεχτούν πολιτική λύση της κρίσης αλλά και για να συσπειρώσει πολωτικά τον αντιμοναρχικό κόσμο. Ήταν μια ένοπλη διαμαρτυρία, ένοπλος πολιτικός εκβιασμός. Αλλά οι Άγγλοι δεν θα άφηναν την ευκαιρία να χαθεί. Όπως δεν έχασαν την ευκαιρία να εκμεταλλευθούν το κίνημα στη Μέση Ανατολή που διέλυσε έναν πραγματικά (ως την άνοιξη του 1944) εθνικό και δημοκρατικό στρατό. Μετά το εγκληματικό (και πολιτικά και, δυστυχώς, επί της πράξεως...) κίνημα του Δεκεμβρίου του 1944, μπορούσαν πλέον να  ανασυγκροτήσουν την κυριαρχία τους στην Ελλάδα, με κέντρο την επαναφορά του βασιλιά, αποφεύγοντας συγχρόνως τις ελληνικές πιέσεις για την ενσωμάτωση της Κύπρου και της Βορείου Ηπείρου. 

Από την άλλη πλευρά, η ΕΣΣΔ μπορούσε, με τον ελληνικό αντιπερισπασμό, να εμπεδώσει την κυριαρχία της στην Ανατολική Ευρώπη, όπως είχαν συμφωνήσει Στάλιν και Τσώρτσιλ. Όσο για την ελληνική αριστερά, βρισκόταν σε τέτοια σύγχυση που ο πρώην γραμματέας του ΕΑΜ Χατζής θα υποστηρίζει ότι «έπρεπε να διεκδικηθεί η εφαρμογή της συμφωνίας της Γιάλτας και στην Ελλάδα», έχοντας την εντύπωση ότι η Γιάλτα ήταν οι δημοκρατικές ωραιολογίες των επίσημων ανακοινώσεων, ενώ διαδηλωτές του ΚΚΕ θα φωνάζουν ρυθμικά «Γιάλτα- Γιάλτα» και ο «Ριζοσπάστης» θα δημοσιεύει άρθρα του τύπου «Ο μέγας Γεωργιανός και οι μικροί Έλληνες» (δες φύλλο 15-3-1945).

ΤA ΘΕΑΤΡA ΣΚΙΩΝ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΠΕΡΝΤΕ ΜΙΑΣ ΓΙΑΛΤΑΣ νο2- ΚΑΙ 10 ΑΥΓΑ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΩΣ ΕΠΙΔΟΤΗΣΗ ΒΟΣΚΟΤΟΠΩΝ

Κατά τον Τραμπ, που τώρα διαχειρίζεται μια ακόμα ήττα της "Συλλογικής Δύσης" (στην οποία θέλει να συνεχίσει να ηγείται), η διαπραγμάτευση μιας "ειρήνης" με τον Πούτιν  σε μια επικείμενη Γιάλτα νο2 για το Ουκρανικό, θα γίνονταν με όρους "business deals".  Παραχωρώντας στον Πούτιν τα εδάφη   που ήδη κατέλαβε, έναντι της άμεσης άρσης, λέει, των κυρώσεων που πήρε η Δύση από το 16 κατά της Ρωσίας.

 Οι κυριότερες είναι:

🔺️Η αποκοπή (ή καταστροφή) των αγωγών φυσικού αερίου από την Ρωσία προς την ΕΕ, για να μην μπορεί αυτή να αναπτυχθεί οικονομικά.

✔️Αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει, αφού η "γεωπολιτική" οπτική του Make America Grate Again επιδιώκει την συνέχιση της ενεργειακής εξάρτησης της ευρωπαϊκής οικονομίας μόνο από το πανάκριβο αμερικανικό LNG (και με δασμούς σε όποιον δεν το ψωνίζει).

🔺️Τα 3 χρόνια, αυτά που χρειάστηκε η Ρωσία για να στρέψει τους ενεργειακούς τις πόρους προς τις Ασιατικές αγορές, ήταν ο κύριος λόγος συντήρησης ενός  αργόσυρτου πολέμου δοκιμών drones και άλλων ρομποτικών συστημάτων και αντισυστημάτων ΑΙ επί του πεδίου αυτού του 'πολέμου χαρακωμάτων" χωρίς χαρακώματα.

Καλά πήγε αυτό,  σημειώσατε Χ.

🔺️Την επιστροφή των 320δισ παγωμένων ρωσικών κεφαλαίων του ρωσικού κράτους ή Ρώσων ολιγαρχών στους δικαιούχους τους.

✔️Αυτά τα κεφαλαία που βρίσκονται μπλοκάρισμα κυρίως στο Βέλγιο και στο Λουξεμβούργο,  η ΕΕ θέλει να τα χρησιμοποιήσει ως εγγύηση έκδοσης δανείων προς την Ουκρανίας για να ανοικοδομηθεί (έχει υποστεί ζημιές στις υποδομές της ύψους 1,2τρισ), ενώ ο Τράμπ τα εποφθαλμιά, μαζί με τα έσοδα υποθήκευσης ουκρανικών μεταλλευμάτων, για να μετατρέψουν σε συνεργασία με τον Πούτιν τις στέπες του Δνείπερου σε κάποια "Ουκρανική Ριβιέρα" από εταιρίες δικών του συμφερόντων, ακολουθώντας το ίδιο μοντέλο που ακολουθεί και η συμφωνία για την Γάζα: Χώροι εφαρμογής business plans του σκιώδους παρατραπεζικού συστήματος των funds αντί για χώρες. 

Άφθαρτα τα χέρια του Αγίου Πορφυρίου κατά την μυστική ανακομιδή των Αγίων λειψάνων του…

* Ο γέρων Ακάκιος, πνευματικό παιδί του Αγίου Πορφυρίου, βεβαιώνει ότι κατά την μυστική εκταφή του σκηνώματος του Αγίου Πορφυρίου, τα χέρια του βρέθηκαν άφθαρτα...

https://youtu.be/Is1VJb_h8TU?si=akjcr3_16xETNHD7

Δες το αναλυτικά:

~ Η ΜΥΣΤΙΚΗ ΕΚΤΑΦΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ! ΑΦΘΑΡΤΑ ΒΡΕΘΗΚΑΝ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ! Βίντεο...

Μυστικά ήθελε, από μεγίστη ταπείνωση, να γίνει η κηδεία του ο Όσιος Γέροντας Πορφύριος, μυστικά ήθελε να είναι και τα λείψανά του, για τον ίδιο ακριβώς λόγο.

Πράγματι η κηδεία του έγινε μυστικά, με λίγους πατέρες που τον διακονούσαν εκεί στα ασκητικά Καυσοκαλύβια (στο κάτω, νότιο μέρος) του Αγίου Όρους στις 2 Δεκεμβρίου 1991 μ.Χ. (νέο), βάζοντάς τον σε έναν απλό καλογερικό τάφο, που κοσμούσαν λίγες πέτρες και ένας ξύλινος σταυρός...

Κατά την τάξη των Καυσοκαλυβίων, έπρεπε όμως μετά τρία χρόνια να γίνει εκταφή, ανακομιδή όπως λέγεται, των λειψάνων του, η οποία και πράγματι έγινε επίσης μυστικά, σε ανύποπτο χρόνο, για να μην αντιληφθεί κανείς που θα είναι τα άγια οστά του, τα οποία πέρασαν τόσες δοκιμασίες, ταλαιπωρίες και ασθένειες.

Κυβέρνηση Alex Τσίπρα:

Του Νίκου Καραμπάση 

1. Υπογραφή τρίτου μνημονίου (12/7/2015, ν. 4336/2015, 86 δισ. ευρώ) – επέβαλε ~700 εφαρμοστικούς νόμους λιτότητας, υποτάσσοντας την εργατική τάξη σε εξωτερική πίεση και ενισχύοντας κεφαλαιακή συσσώρευση.

2. Αύξηση ΦΠΑ από 13% σε 23% (Ιούλιος 2015, ν. 4336/2015) – αύξησε το κόστος ζωής 5-7%, επιβαρύνοντας την εργατική τάξη και μεταφέροντας το βάρος της κρίσης σε προλετάριους.

3. Αύξηση ΦΠΑ σε 24% (Μάιος 2016, ν. 4446/2016) – πληθωρισμός ~6%, μειώνοντας το διαθέσιμο εισόδημα των εργαζομένων και ενισχύοντας τα κέρδη του κεφαλαίου.

4. Κατάργηση μειωμένου ΦΠΑ σε νησιά (2015-2018) – αύξησε το κόστος ζωής 5-10%, πλήττοντας τις τοπικές οικονομίες υπέρ συμφερόντων ξένου κεφαλαίου.

5. Αύξηση ΕΦΚ καυσίμων (0,67€→0,70€/λίτρο, 2016) – αύξησε μεταφορικά ~10%, πιέζοντας τα μεσαία και χαμηλά εισοδήματα.

6. Αύξηση ΕΦΚ καπνού/αλκοόλ (Μάιος 2016) – έσοδα ~500 εκατ.€, που ενίσχυσαν τη δημοσιονομική εξουσία του κράτους χωρίς ουσιαστική ελάφρυνση των φτωχών.

7. Αύξηση φόρων τσιγάρων/καφέ/μπύρας (Μάιος 2016) – αύξησε κατανάλωση ~8%, επιβαρύνοντας την εργατική τάξη.

8. Φόρος πολυτελούς διαβίωσης (ν. 4446/2016) – ~100 εκατ.€, με περιορισμένη επίδραση στο μεγάλο κεφάλαιο, περισσότερο συμβολικός.

9. Αύξηση φόρου επιχειρήσεων 26%→29% (ν. 4446/2016) – επιβάρυνε ΜΜΕ ~15%, μεταφέροντας εισόδημα σε τράπεζες και κρατικό μηχανισμό.

10. Αύξηση φόρου εισοδήματος πάνω από 20.000€ (Μάιος 2016) – συντελεστής 29%, πλήττοντας τη μεσαία τάξη και διατηρώντας συγκεντρωμένο πλούτο.

Οι αγρότες μας στη Λάρισα συμπεριφέρονται σαν αριστοκράτες και οι κυβερνώντες μας σαν χωριάτες. Οι ρόλοι έχουν αντιστραφεί.

Του Μανώλη Κοττάκη

Πέρασα χθες το πρωί στις 9 από τα μπλόκα των αγροτών στη Λάρισα. Ο δρόμος ήταν κλειστός και η κυκλοφορία διεξαγόταν από παράπλευρες οδούς, τις οποίες οι άνθρωποι της υπαίθρου είχαν αφήσει εσκεμμένα ανοιχτές, για να μην ταλαιπωρήσουν τους συμπολίτες τους. 

Μας πήρε περίπου μισή ώρα για να βγούμε ξανά στην εθνική οδό, στο ύψος του Κιλελέρ. Την ίδια ακριβώς πρακτική ακολούθησαν λίαν προσφάτως οι αγρότες στον Έβρο, όταν κατέφθασε άνετος και ωραίος στο αεροδρόμιο της Αλεξανδρουπόλεως ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης. Απλήρωτοι όντες, έκλεισαν τον δρόμο έξω από τον αερολιμένα, αλλά άφησαν ανοιχτό έναν χωματόδρομο στην περιοχή Απαλός, για να διαφύγει από το μπλόκο ο πρωθυπουργός και να φθάσει στον προορισμό του στην Κομοτηνή. Τον σεβάστηκαν. Σε ένδειξη χιούμορ, μάλιστα, οι Θρακιώτες έκαναν «ονοματοδοσία» στο ΤikΤok και «βάπτισαν» τον χωματόδρομο της πρωθυπουργικής φυγής σε «οδό Κυριάκου Μητσοτάκη». 

Οι αγρότες, πάνω από 100.000, είναι μέχρι στιγμής άψογοι. Αν και άφραγκοι, στα όρια της χρεοκοπίας, λόγω των «παγωμένων» επιδοτήσεων (η Κοβέσι κατήγγειλε ότι συνάδελφοί τους έκλεβαν με τις πλάτες υψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων), αν και είχαν τον πόνο τους, η διάθεσή τους σε πρώτη φάση δεν ήταν για «μετωπική». Πήγαιναν βήμα βήμα, για να δουν αν αυτά τα 3,7 δισ. ευρώ που τους έταξε η κυβέρνηση έχουν υπόσταση. Ακολούθησαν μια παλιά συμβουλή του Κωνσταντίνου Καραμανλή: «Να αφήνεις πάντα αξιοπρεπή οδό διαφυγής στον αντίπαλό σου». Κυριολεκτικά το έκαναν. Εις μάτην…

Επιστρέφοντας στην Αθήνα, άκουσα στο ραδιόφωνο τον κυβερνητικό εκπρόσωπο να δηλώνει με αποφασιστικότητα ατρομήτου που δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του ότι η κυβέρνηση δεν θα επιτρέψει να μείνουν κλειστοί οι δρόμοι, επειδή «κάποιοι», όπως τους αποκάλεσε, «κάνουν κινητοποιήσεις». Προειδοποίησε μάλιστα ότι η Αστυνομία θα εφαρμόζει «όποιο επιχειρησιακό σχέδιο κρίνει» για να μείνουν ανοιχτές οι εθνικές οδοί. «Κάποιοι» οι αγρότες, τους οποίους δύο χρόνια πριν προσκυνήσατε για να σας ψηφίσουν με 43%; Τότε είχαν επώνυμα, σήμερα είναι αορίστως «κάποιοι» και δεν θέλετε να τους ξέρετε; 

Ξαναβρίσκοντας τον Χριστιανισμό με τον Άγιο Πορφύριο - π. Νικόλαος Λουδοβίκος

Από κήρυγμα του π. Νικόλαου Λουδοβίκου την 1η Δεκεμβρίου σε αγρυπνία για τον Άγιο Πορφύριο,
ΠΗΓΗ: https://antifono.gr/xanavriskontas-ton-christianismo-me-ton-agio-porfyrio/

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Η φάτνη χωρίς πρόσωπα και το μάθημα Ηθικής είναι σαν καθρέφτες που δείχνουν μόνο αυτό που έχει απομείνει: μια Ευρώπη που φοβάται πλέον να κατοικήσει το ίδιο της το βάθος.

Του Μάνου Λαμπράκη 

Ξεκινά κανείς από δύο φαινομενικά άσχετες ειδήσεις: μια φάτνη στις Βρυξέλλες όπου ο Χριστός, η Παναγία και ο Ιωσήφ εμφανίζονται χωρίς πρόσωπα, και ένα νέο μάθημα Ηθικής που εγκαθίσταται στα ελληνικά σχολεία ως υποκατάστατο των Θρησκευτικών για όσους επιθυμούν «απαλλαγή». Κι όμως, αυτά τα δύο σημεία, αποσπασμένα από διαφορετικές γεωγραφίες, συναρμόζονται σε μια κοινή, βαθιά τομή: δεν είναι απλώς ενδείξεις πολιτισμικών ρωγμών, αλλά τα συμπτώματα ενός ευρύτερου προτάγματος, όπου η Ευρώπη, σε μια στιγμή εξόφθαλμης κούρασης, επιχειρεί να αποσυναρμολογήσει ό,τι θεωρούσε για αιώνες πηγή μορφής, νοήματος και συλλογικού πάθους. Η αφαίρεση του προσώπου από τη φάτνη και η αφαίρεση της θεολογικής μνήμης από την εκπαίδευση είναι, κατά παράδοξο τρόπο, πράξεις της ίδιας λογικής: της λογικής που θεωρεί ότι η υποκατάσταση του μυστηρίου από μια ηθικολογική ουδετερότητα, ή η αντικατάσταση του προσώπου από ένα ύφασμα, συνιστούν δήθεν λύσεις σε προβλήματα συμπερίληψης και πλουραλισμού. 

Δεν είναι λύσεις· είναι ενσυνείδητες δηλώσεις εξάντλησης.

Γιατί τι άλλο είναι μια φάτνη χωρίς πρόσωπα; Το πρόσωπο στη χριστιανική θεολογία δεν είναι διακοσμητικό αξεσουάρ· είναι πηγή υπάρξεως. Το «πρόσωπο» δεν είναι η μάσκα· είναι το αποκαλυπτικό βάθος, αυτό που κατοικεί, αυτό που φέρει τη μοναδικότητα, αυτό που κάνει τον Υιό να μην είναι μια αφαίρεση αλλά κάποιος. Η απουσία του προσώπου από το Βρέφος της Βηθλεέμ δεν είναι καλλιτεχνική επιλογή· είναι ένα είδος πολιτισμικού ευνουχισμού, ένας ευνουχισμός που δεν τολμά να παραδεχτεί ότι φοβάται την ίδια του την κληρονομιά. Γιατί η Δύση σήμερα δεν μπορεί να αντέξει ένα πρόσωπο· προτιμά μια επιφάνεια υφασμάτων, ένα ουδέτερο σχήμα, έναν άμορφο πυρήνα, ώστε κανείς να μην θιχτεί από την ίδια τη δυνατότητα της ενσάρκωσης. Η ενσάρκωση άλλωστε είναι πάντα σκανδαλώδης: απαιτεί σώμα, μορφή, σάρκα, ιστορική εγγραφή. Αντιθέτως, μια φάτνη χωρίς πρόσωπα δεν απαιτεί τίποτε—ούτε ιστορία, ούτε μνήμη, ούτε ταυτότητα. Είναι μια φάτνη φτιαγμένη για εκείνους που δεν αντέχουν να δουν.

“Πιάσαμε πάτο, κι ακόμα σκάβουμε…”.

Αγία οικογένεια δίχως πρόσωπα σε φάτνη για λόγους…συμπερίληψης

“Πιάσαμε πάτο, κι ακόμα σκάβουμε…”. Με τον τρόπο αυτό αντέδρασε ο Τομά Μουνιέ, ποδοσφαιριστής της Λιλ και της εθνικής Βελγίου στο λογαριασμό του στην πλατφόρμα X για να σχολιάσει τη νέα χριστουγεννιάτικη φάτνη του Δήμου των Βρυξελλών (ΦΩΤΟ) η οποία αποκαλύφθηκε στις 28 Νοεμβρίου στη μεσαιωνική πλατεία της πόλης Γκράντ Πλας.

 Όπου για λόγους…συμπερίληψης, στη θέση των προσώπων του Θείου Βρέφους, της Παναγίας και του Ιωσήφ έχει τεθεί ένα άμορφο μωσαϊκό χρωμάτων, ένα παζλ υφασμάτων σε αποχρώσεις του μπεζ και του καφέ. Προκειμένου, σύμφωνα με την ομάδα σχεδιασμού, να δοθεί ένας «συμπεριληπτικός συνδυασμός όλων των τόνων δέρματος, ώστε ο καθένας να μπορεί να αναγνωρίζει τον εαυτό του». Το ερώτημα είναι κατά πόσον μπορεί εκ των πραγμάτων ένας οποιοσδήποτε άνθρωπος να αναγνωρίσει τον εαυτό του σε φιγούρες που έχουν κετσέδες αντί για πρόσωπα….

Το έργο αποκαλείται «Les Etoffes de la Nativite» (Τα Υφάσματα της Γέννησης) και είναι καμωμένο από ανακυκλωμένα υφάσματα, προφανώς για να εκπέμψει και…οικολογικό μήνυμα.

Εκτός, από την αιχμηρή και – εύστοχη δυστυχώς- ανάρτηση του Μουνιέ, έχει ξεσηκωθεί θύελλα αντιδράσεων για τη προσβολή αυτή της χριστιανικής κληρονομιάς. Ο Βέλγος Γερουσιαστής Ζωρζ-Λουί Μπουσέ δήλωσε ότι οι χωρίς πρόσωπο φιγούρες θυμίζουν περισσότερο «ζόμπι στους σταθμούς των Βρυξελλών παρά πραγματική φάτνη». Η επιλογή του έργου, που έχει προκαλέσει θύελλα διαμαρτυριών στους πιστούς, στηρίζεται από τη δημοτική αρχή και έγινε από τους ναούς των Αγίων Μιχαήλ και Γκουντούλις, με τον εφημέριο του Καθεδρικού Ναού να δίνει την επίσημη υποστήριξή του.

Αν κάτι εκφράζει το εν λόγω τεχνούργημα, είναι ο μηδενισμός του ανθρώπινου προσώπου σε μια απρόσωπη κοινωνία.

Ο Αλέξης στη χώρα των Λωτοφάγων...

 

Του Θανάση Κ.

Ο μυθικός Οδυσσέας, καθώς περιπλανιόταν για την Ιθάκη του, έφτασε κάποτε με τα πλοία του στη Χώρα των Λωτοφάγων. 

Εκεί ζούσε ένας ειρηνικός λαός που φίλευε τους επισκέπτες με ένα γευστικό καρπό, τον λωτό - ένα ναρκωτικό που προκαλούσε λησμοσύνη και απάθεια. Όσοι το έτρωγαν ξέχναγαν ποιοί ήταν, ξέχναγαν που πήγαιναν και ήθελαν να μείνουν για πάντα εκεί. 

Όταν το αντελήφθη ο Οδυσσέας έφυγε αμέσως με τα πλοία του. 

Στη συνέχεια της περιπλάνησής του έφτασε στη χώρα των Λαιστρυγόνων. Αυτοί ήταν άγριοι και ανθρωποφάγοι. Εξουδετέρωσαν με τεράστιους βράχους τα πλοία του Οδυσσέα εκτός από το δικό του που κατάφερε και προσορμίστηκε. Από εκεί τον οδήγησαν στον βασιλιά τους Αντιφάτη, ο οποίος έφαγε επί τόπου ένα σύντροφό τους και κυνήγησε τους υπόλοιπους που έτρεξαν στο πλοίο τους, επιβιβάστηκαν και κατάφεραν να σωθούν. 

Ο Αλέξης #Τσίπρας στην δική του #Ιθάκη, τα...έμπλεξε. 

Έγινε ο ίδιος Λαιστρυγόνας και βάλθηκε να εξοντώνει - εκ των υστέρων - όλους τους τότε συνεργάτες του. Με μια "συντροφοκτονία" που δεν έχει προηγούμενο. 

Κι ύστερα έμπλεξε την Ιθάκη με τη Χώρα των Λωτοφάγων. Και περιγράφει πώς κατά τη διάρκεια της διαδρομής του έφαγε τον λωτό, ξέχασε για πού είχε ξεκινήσει και που ήθελε να πάει, και παρέμεινε για πάντα εκεί. 

Δηλαδή μεταλλάχθηκε...

Κι αυτό είναι ίσως το πιο σημαντικό: Πώς ο ίδιος έγινε #Λωτοφάγος. 

Βάϊος Γκανής:άλατα ψέμματα για την αγροτιά και την ελληνική κοινωνία τελείωσαν

Ο Πρόεδρος του Αγροτικού Συλλόγου Βόρειας Φθιώτιδας, Βάϊος Γκανής, με ένα απλό αλλά αφοπλιστικό λόγο, εξηγεί στον 98.4 την μεγάλη κοροϊδία των καρεκλοκένταυρων των Αθηνών, όπως τους αποκαλεί, όχι μόνο στο θέμα των επιδοτήσεων σε αγρότες και κτηνοτρόφους, αλλά σε όλη την κοινωνία , τονίζοντας ότι η απουσία εθνικής στρατηγικής στον πρωτογενή τομέα, δεν είναι παρά ένα κομμάτι του παζλ , για την κατάσταση που έχει περιέλθει όλη η ελληνική κοινωνία.

 Τονίζει ότι αυτό που δεν έχει αντιληφθεί η κυβέρνηση των ευθυνών για τα χάλια των αγροτών, είναι πως οδηγούμαστε σε ανεξέλεγκτες αντιδράσεις και εκπλήξεις , ακόμη και από κόσμο στο χώρο που τον θεωρεί φίλα προσκείμενο σε αυτήν, αφού αυτός ο κόσμος πρακτικά δεν μπορεί πλέον να επιβιώσει. 

Όπως σημειώνει, αν είσαι ο «Φραπές» και ο «Χασάπης» παίρνεις επιδοτήσεις, αν είσαι αγρότης που παλεύεις για το δίκιο σου τρως ξύλο από τα ΜΑΤ που στέλνει η κυβέρνηση Μητσοτάκη ενάντια στις κινητοποιήσεις .

Άγιος Πορφύριος, Ωδίνες τοκετού του Γερο-Άθωνα, Η γέννηση ενός νέου Αγίου

Πολύκλειτος Ρέγκος: Καυσοκαλύβια (1983). Αγιορειτική Πινακοθήκη.

Γράφει ο Στέλιος Κούκος

Στις 2 Δεκεμβρίου του 1991 ο Άθωνας βίωσε ωδίνες τοκετού.

Ωδίνες γέννησης ενός νέου μεγάλου Αγίου της Εκκλησίας!

Η οσιακή κοίμηση του Γέροντα Πορφυρίου έφερνε την πλήρη καταλλαγή στην ψυχή του, την ολοκλήρωση της κατά χάριν θέωσής του.

Ο Ιερομόναχος Πορφύριος (Μπαϊρακτάρης) πέθαινε σωματικά για τον κόσμο και αναγεννιόταν πολίτης Άγιος στην βασιλεία των ουρανών.

Η νέκρωση των παθών μέσα του είχε προηγηθεί πριν πάρα πολλά χρόνια αν και η «εισβολή» του στον κόσμο της αγιότητας και της χάριτος από μικρή ηλικία έμοιαζε σαν να μην έζησε ποτέ στο σώμα και στην ψυχή του την επιβολή των παθών και πολύ περισσότερο την κυριαρχία τους στην ζωή του.

Άλλωστε η συλλαβιστή ανάγνωση του βίου του Αγίου Ιωάννη του Καλυβίτη σε πολύ μικρή ηλικία ήταν αυτή που τον μετέτρεψε σχεδόν ταυτόχρονα σε αναχωρητή και λίγο μετά σε Καυσοκαλυβίτη.

Και να που εκείνη την ημέρα, στις 2 Δεκεμβρίου του 1991, τα πυρίκαυστα Καυσοκαλύβια του Αγίου Μαξίμου του Καυσοκαλύβη, θα παραδώσουν φλεγόμενα και πυρπολούμενα από άκτιστο φως στην αιώνια ζωή και στο φως το αληθινό τον πορφυρούν από καύση καρδίας για τον Θεό και τους ανθρώπους Άγιο.

Ήταν όχι μόνον αυτοκράτορας των παθών και των λογισμών, αλλά ζούσε μέσα του ο Χριστός και ουκέτι αυτός! Τι ώρες εκείνες των ωδίνων του τοκετού του νέου μας Αγίου ο Γερο-Άθωνας θυμόταν πως υποδέχτηκε το δεκατετράχρονο αγόρι, τον διά Χριστόν αλήτη και δραπέτη από την οικογένειά του και τον κόσμο στα χώματά του.

Ο Γερο-Άθωνας αναλογιζόταν και τους δύο αδελφούς Γέροντες μοναχούς οι οποίοι έβαλαν παράνομα το παιδί στο Άγιο Όρος, παρουσιάζοντάς το ως παιδί της χήρας αδελφής τους. Θυμήθηκε και τον σερδάρη, τον φουστανελά φύλακα του Όρους που πήρε τον μικρό Ευάγγελο και τον έβαλε στην βάρκα για να τον διώξει. Τα απελπισμένα κλάματα του μικρού Ευάγγελου, (που έγινε αργότερα πνευματικός ευαγγελιστής του σύμπαντος κόσμου).

ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ S12E09: ΒΙΒΛΙΟ ΤΣΙΠΡΑ

Ανήκετε στην κατηγορία «Δεν διαβάζω 750 σελίδες, θα περιμένω να γίνει ταινία»; 

Καλά κάνετε. Δουλεύουμε για σας. Εγινε ταινία! Το διαβάσαμε για να σας ενημερώσουμε. Η Ανασκόπηση σας παρουσιάζει τα πιο σημαντικά σημεία του βιβλίου του Αλέξη Τσίπρα, Ιθάκη. Βρωμερά κουτσομπολάκια για πρώην συντρόφους, αποτίμηση της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, έχετε την ευκαιρία να ακούσετε τα πάντα. 

Πώς ο Πανος Καμμένος εμφανίστηκε ξαφνικά και συγκυβέρνησε εκεί που δεν το περίμενε κανείς, συγκινητικές ανθρώπινες στιγμές όταν η Μέρκελ έδωσε το τηλέφωνό της στον Αλέξη Τσίπρα και τον κέρδισε για πάντα, ο «έντιμος συμβιβασμός» ως κεντρικός επαναστατικός στόχος της ριζοσπαστικής αριστεράς, πάλι λίγο κουτσομπολάκι, κράξιμο στον Λαφαζάνη, όλα αυτά που συνιστούν τον πολιτικό ορίζοντα του Αλέξη Τσίπρα. Απολαύστε υπεύθυνα!

ΔΕΝ ΘΑ ΜΕ ΑΓΟΡΑΣΟΥΝ ΠΟΤΕ ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟΥΧΟΙ ΣΑΝ ΕΣΑΣ

 Ο Νόβακ Τζόκοβιτς σοκάρει τον κόσμο απορρίπτοντας μια συμφωνία χορηγίας 500 εκατομμυρίων δολαρίων με τον Έλον Μασκ — «ΔΕΝ ΘΑ ΜΕ ΑΓΟΡΑΣΟΥΝ ΠΟΤΕ ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟΥΧΟΙ ΣΑΝ ΕΣΑΣ. η αλήθεια δεν πωλείται — στέκομαι στο πλευρό του λαού ενάντια στην απληστία, τη διαφθορά και την εκμετάλλευση».

 Ο Νόβακ Τζόκοβιτς απέρριψε 500 εκατομμύρια δολάρια από τον Έλον Μασκ – «Δεν θα με αγοράσουν ποτέ δισεκατομμυριούχοι σαν εσένα» – Οι 5 λέξεις που συγκλόνισαν τον κόσμο

Ο Νόβακ Τζόκοβιτς μόλις χάρισε την πιο εκρηκτική στιγμή στην ιστορία των χορηγιών στον αθλητισμό, απορρίπτοντας δημόσια μια εκπληκτική συμφωνία 500 εκατομμυρίων δολαρίων από την αυτοκρατορία της Tesla του Έλον Μασκ. 

Η προσφορά, η οποία επιβεβαιώθηκε από πολλαπλές πηγές κοντά στη διοίκηση του Τζόκοβιτς, θα τον είχε καταστήσει τον πιο ακριβοπληρωμένο πρεσβευτή μάρκας στην ιστορία του τένις για την επόμενη δεκαετία. 

Η πρόταση της Tesla περιελάμβανε ορατότητα πλήρους ενσωμάτωσης Neuralink, αποκλειστικές εκδόσεις Cybertruck στο όνομα του Djokovic και παγκόσμιες καμπάνιες «Djokovic x SpaceX» σε 200 χώρες. 

Εξάρτηση από αμερικανικές “υποδομές κυριαρχίας”

Πρόκειται για τη ζωή σας, την υγεία σας, τα εισοδήματα σας, τις δουλειες σας.

Η κυβέρνηση, το κράτος και όλη η ιδιωτική ζωή, στα αυτιά, τα μάτια και τα χέρια ιδιωτικών εταιριών παρακολούθησης και διαχείρισης.

_____________________

Απο το Αρθρο της Franziska Bria στην Monde diplpmatique :UNITED STATES OF PALANDIR

Αυτές είναι οι αναλογικές επιπτώσεις σε Ευρώπη και Ελλάδα της διείσδυσης της Palantir στις αμερικανικές  τεχνολογικές πλατφόρμες (λόγω πληθώρας ειδικών εκφράσεων κατέφυγα για αξιόπιστη μεταφραστική απόδοση πολλάκις στην ΤΝ ).

🇪🇺 1. Ερμηνεία για την Ευρώπη

Η Bria υποστηρίζει ότι η Ευρώπη βρίσκεται μπροστά σε μια σιωπηλή αλλά βαθιά εξάρτηση από αμερικανικές τεχνολογικές πλατφόρμες — όχι μόνο στα social media ή στο cloud, αλλά στον πυρήνα της κρατικής λειτουργίας.

🔹 1. Εξάρτηση από αμερικανικές “υποδομές κυριαρχίας”

Πολλές ευρωπαϊκές χώρες χρησιμοποιούν:

 • Palantir για αστυνομική ανάλυση δεδομένων

 • AWS, Azure, Google Cloud για κυβερνητικές υπηρεσίες

 • SpaceX/Starlink για κρίσιμες επικοινωνίες

 • Palantir Foundry για οικονομικά, υγεία, πανδημίες

 • Microsoft/Oracle για δημόσια αρχεία και νοσοκομεία

Αυτό σημαίνει:

➡️ Η ευρωπαϊκή κρατική λειτουργία «τρέχει» πάνω σε αμερικανικά συστήματα.

➡️ Η ψηφιακή κυριαρχία γίνεται εικονική, όχι πραγματική.

🔹 2. “Διπλή εξάρτηση”

«Θέλω τη χώρα σου, σήκω και φύγε»

Του Γιώργου Παπαδόπουλου Τετράδη 

Ο τραμπούκος του πλανήτη, αποθρασυμένους από τη δύναμη των όπλων που χρησιμοποιούν αδιακόπως οι προκάτοχοι του, ως νοοτροπία χώρας, απειλεί απροκάλυπτα με εισβολή τη χώρα με τα μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου στον πλανήτη, προκειμένου να τα αποκτήσει. Είτε ευθέως είτε μέσω μιας μαριονέτας τοπικού κυβερνήτη.

Το θράσος και ο κυνισμός του Τραμπ απέναντι στη Βενεζουέλα δεν έχει προηγούμενο από την εποχή που ο Χιτλερ εισέβαλε στην Τσεχοσλοβακια. Και αποδεικνύει πόσο απελπισμένη είναι η Αμερική από την έλλειψη αυτής της πρώτης ύλης.

Ο κόσμος δεν ξέρει ότι τα αμερικανικά αποθέματα σε υδρογονάνθρακες δεν αρκούν για να καλύψουν τις ανάγκες της χώρας σε βάθος λίγων δεκαετιών. Και χωρίς αυτά δεν μπορεί να υπάρξει μακροχρόνια επένδυση στην οικονομία της χώρας και ιδιόκτητη παραγωγή. Ιδίως σε μια χώρα που ζει από τη νοοτροπία του μετοχικού και ομολογιακού τζόγου.

Στα παλιά της τα παπούτσια της Αμερικής αν έχει ναρκωτικά (αυτά έτσι κι αλλιώς καταναλώνονται από τη high society των ΗΠΑ), ή αριστερή κυβέρνηση όποια Βενεζουέλα. Σημασία έχει να επιτρέπει στην Αμερική να έχει λόγο στον πλούτο και στο μέλλον της.

Σε αντίθεση με τους τάχα δημοκράτες προκατόχους του, που προσπαθούσαν να βάλουν χέρι στη Βενεζουέλα με διεθνή προπαγάνδα κατά του Μαδουρο και του Τσαβες και με τη δημιουργία αντιπολίτευσης- μαριονέτας, ο Τραμπ ως τραμπούκος κάνει ντου με τα όπλα.

Και λέει σ έναν εκλεγμένο πρόεδρο ή φεύγεις ή σας σκοτώνω όλους! American bar του 1870! Εκεί ζει ο άνθρωπος κι αυτή τη νοοτροπία σπέρνει και στον υπόλοιπο πλανήτη, στέλνοντας τον στην εποχή του πολιτικού μεσαίωνα.

Ο πλανήτης βέβαια είναι εκπαιδευμένος ήδη σε τετοιους τραμπουκισμούς από την εποχή της εισβολής και καταστροφής της Λιβυης, του Ιράκ, της Υεμένης, του Αφγανιστάν, της Συριας και στα πραξικοπήματα στη Γεωργία, τη Μολδαβια, τη Ρουμανία, με αποκορύφωμα την Ουκρανία. Από αρρωστημένους Αμερικανούς στρατοκρατικούς και επιχειρηματικούς εγκέφαλους. 

Μανώλης Κοττάκης για βιβλίο Τσίπρα

Του Μανώλη Κοττάκη

Κακώς αντιμετωπίζουμε την «Ιθάκη» ως βιβλίο Ιστορίας. Εάν επρόκειτο περί αυτού, ο κύριος Τσίπρας θα αποκάλυπτε, όπως είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε, ότι: 

– Η καγκελάριος Μέρκελ τού ζήτησε κι εκείνος το υλοποίησε κατά 80% να «τελειώσει» έναν ολιγάρχη τραπεζίτη, έναν ολιγάρχη εκδότη και έναν ολιγάρχη μεγαλοεπιχειρηματία. «Εξόντωσε» τους δύο από τους τρεις και έκανε τη «διαφορά». Το ίδιο είχε ζητήσει η καγκελάριος στο μπαλκόνι του γραφείου της από τον Γιώργο Παπανδρέου το 2010 αλλά εκείνος δεν «ημπόρεσε».

– Ο ίδιος πρότεινε στον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή το αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας και εκείνος του απάντησε «όχι» γιατί διαφωνούσαν στο 80% των θεμάτων, όπως του ελέχθη.

– Ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής τον κάλεσε στο τηλέφωνο μεσάνυχτα λίγο πριν από την έναρξη των διαπραγματεύσεων με στόχο την τελική συμφωνία στις Βρυξέλλες για να τον θέσει προ των ευθυνών του απέναντι στην Ιστορία, αλλά και για να τον ενθαρρύνει να κλείσει τη συμφωνία όντας βέβαιος ότι το εθνικό μέτωπο με τη βοήθεια της Ν.Δ. θα είναι αρραγές. Ανάλογο τηλεφώνημα του έκανε και η Ντόρα Μπακογιάννη. 

– Ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος έβαλε βέτο στις διαπραγματεύσεις για το Μακεδονικό και τον προειδοποίησε, παρόντος του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά, ότι δεν θα υπογράψει τη συμφωνία αν δεν αναθεωρηθεί το Σύνταγμα των Σκοπίων για να διαγραφούν οι 149 ορολογίες «Μακεδονία», αν δεν δεχθούν οι γείτονες ονομασία και στα σλαβικά και αν δεν διευκρινίσουν ότι η εθνικότητα στα διαβατήριά τους δεν σημαίνει ιθαγένεια αλλά ιδιότητα του πολίτη.

Η ΕΛΛΑΔΑ ΞΑΝΑ ΩΣ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΗΣ

Του Αντώνη Ανδρουλιδάκη 

Σε συνέντευξή του που δημοσιεύθηκε στην χθεσινή Καθημερινη ο Πρέσβης των ΗΠΑ στην Άγκυρα ανέφερε μεταξύ άλλων:

"Αυτό που βλέπουμε στον κόσμο είναι μια νέα δυναμική μια προσπάθεια να αφήσουμε τις πικριες του παρελθόντος στο περιθώριο και να δημιουργήσουμε νέο πλαίσιο. Και αυτό πρέπει να αρχίσει από την Ελλάδα και την Τουρκία. Δεν έχει νόημα δεμένες η μία με την αλλη να κρατουν ακόμη εριδες για γεγονότα που εγιναν εκατοντάδες η χιλιάδες χρόνια  πριν. Έχουμε μια σπουδαία νέα Πρέσβειρα της Αμερικής στην Ελλάδα. 

Το συζητήσαμε και με τον Πρόεδρο Τραμπ και αναρωτήθηκαμε αν μπορούμε να λειτουργήσουμε ως κονίαμα, ως αυτό που ενώνει δύο τούβλα για να έρθουν πιο κοντά με έναν νέο τρόπο... Ο δρόμος των Μπαχαρικών, ο δρόμος τού μεταξιού συνέδεσε τήν ανατολη με την Δύση μέσα από τρεις ή τέσσερεις διαφορετικές διαδρομές. 

Και πάνω σ αυτούς τους δρόμους ευημερίας αναπτύχθηκε μια ώσμωση πολιτισμών. 

Αυτό μπορεί να συμβεί ξανά αλλά έχει αναχαιτιστει από την δημιουργία των εθνών κρατών μετά το 1919. 

Η ιδέα ότι κάθε χώρα, κάθε κράτος κυβερνάται με διαφορετικό τρόπο δεν εχει λειτουργήσει καλά.".

Η ιδέα ότι τα έθνη γενικώς είναι εκ φύσεως απειλή -που αναχαιτίζουν την παγκοσμιοποιητική μηχανή- δεν είναι πρωτοτυπία του αμερικανού πρέσβη στην Τουρκία. 

Τις έχουμε γνωρίσει εδώ και χρόνια στην Ελλάδα από ακαδημαϊκούς και διανοούμενους που συνειδητά ή ανεπίγνωστα έχουν αυτο-αποικιοποιηθεί. 

H ειρήνη θα αργήσει πολύ....και κάτι δικά μας.

H ειρήνη θα αργήσει πολύ....και κάτι δικά μας.

Μαρία Νικολακάκη 

Maria Nikolakaki

Είμαστε θεατές μιας σκηνής στο θέατρο της (μη) επικύρωσης. Οι αποφάσεις «προϋποθέσεις» που ανακοινώθηκαν συνήθως λαμβάνονται μήνες ή ίσως ακόμη και χρόνια νωρίτερα από επιτροπές που πιθανότατα δεν έχετε ακούσει ποτέ, επειδή τα μέσα μαζικής ενημέρωσης δεν σας ενημέρωσαν ποτέ για την ύπαρξή τους. Οι ηγέτες είναι ουσιαστικά ηθοποιοί που διαβάζουν από ένα σενάριο που δεν έγραψαν, ερμηνεύοντας σε ένα έργο του οποίου το τέλος ήταν αποφασισμένο πριν φτάσουν.

Στο Extending Russia που γράφτηκε το 2019 από το Rand Corporation υπήρχε πρόβλεψη πως για να μην υποστεί η Αμερική όποιες συνέπειες από την Ρωσική αντίδραση θα έπρεπε να αναλάβει αυτό το κόστος η ΕΕ. Αυτό θα έλυνε τα χέρια της Αμερικής για να ασχοληθεί με τον μεγάλο της αντίπαλο, την Κίνα.

Οι Δυτικοί , ΕΕ και ΗΠΑ μαζί, θεωρούσαν πως τις κυρώσεις (πάνω από 29.000 κυρώσεις έχουν μπει στην Ρωσία, οι περισσότερες ποτές στην παγκόσμια ιστορία) θα διέλυαν την οικονομία της και θα μπορούσαν να κάνουν “αλλαγή καθεστώτος” αντικαθιστώντας τον Πούτιν με κάποιον που θα βόλευε τα συμφέροντα τους, καταστρέφοντας την Ρωσία. Ο Τραμπ είναι μέρος του προβλήματος, όπως λέει ο Σκοτ Ρίττερ.

Τι ΕΊΝΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΑΡΙΣΤΕΡΆ, ΚΕΝΤΡΟ ΚΑΙ ΤΙ ΔΕΞΙΑ ?

(ΜΕ ΦΌΝΤΟ ΤΗΝ ΕΕ ΣΤΗΝ  ΜΕΤΑ-ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΊΗΣΗ ΜΕΤΆ ΤΗΝ ΚΑΤΆΡΡΕΥΣΗ ΤΟΥ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΎ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΚΡΟΔΕΞΙΑ ΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΕΞΙΑΣ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑΣ) 

Έχουμε αποκτήσει, από τα μικράτα μας, σχεδόν όλοι, την συνήθεια να πορευόμαστε αναλύοντας τον περίγυρο για να λαμβάνουμε, που και που, θέση ή αποφάσεις, με σχεδόν αναλλοίωτους ορισμούς. Ενίοτε κοιτώντας μόνο το περιτύλιγμα και τις ταμπέλες και ελάχιστες φορές το περιεχόμενο. 

Οι τεκτονικές όμως μετατοπίσεις που συντελούνται τώρα, και που έγιναν ορατές με την υγειονομική κρίση του κορονοιού και την ενεργειακή που ακολουθησε, μας κάνουν πολύ πλάκα. Οι ταμπέλες του τύπου Δεξιός/Κεντρώος/Αριστερός δεν λένε πλέον απολύτως ΤΙΠΟΤΑ για το πραγματικό περιεχόμενο, είναι ψευδείς, μετά-αληθινές. Ιδιαίτερα μετά από δύο καταρρεύσεις:

✔️Της παγκόσμιοποίησης, όπως την ξέραμε μετά την κυριαρχία του νεοφιλελευθερισμού των Ρηγκαν/Θάτσερ και 

✔️του ίδιου του νεοφιλελευθερισμού, όπως αυτός είχε οριστεί το 86 στην περίφημη συνεννόηση των τότε  G5 στην Ουάσιγκτον μετά την σύνοδο των G7 στην Κορνουάλη το 21, κάνοντας όλη την καθυστερημένη απανταχού δεξιά να παθαίνει σοκ. Όχι από εκείνο της Κλάιν, το αντίθετο. 

Και τίθεται πλέον το ερώτημα, στις νέες συνθήκες που διαμορφώνονται:

🔺️Τι είναι δεξιό/συντηρητικό και τι αριστερό /προοδευτικό σήμερα?

Πριν 45-50 χρόνια που υπήρχε ακόμα η Σοβιετια, αυτοί οι διαχωρισμοί ήταν απλοί και ξεκάθαροι:

Για τον κυρ-Γιάννη Τσαρούχη

"Κάθε  Σάββατο  μια  σταλιά  λογοτεχνίας "                                                       

 

   Του Δημήτρη Βασιλειάδη                                                                                                                   

Άλλα ήταν τα σχέδιά μου για τη σημερινή σταλιά, αλλιώς τη σχεδίαζα στο νου μου, ώσπου χθες είδα,  σε μια ανάρτηση ενός φίλου (λυπάμαι πολύ που δε θυμάμαι τ΄ όνομά του), την παρακάτω φωτογραφία στην οποία εικονίζεται ο λατρεμένος Γιάννης Τσαρούχης με το δάσκαλό του τότε κυρ-Φώτη Κόντογλου στα Μετέωρα (μάλλον είχανε πάει για κάποια δουλειά που είχανε αναθέσει στον Κόντογλου). 

       Τη φωτογραφία αυτή, συνόδευε ένα κείμενο στο οποίο ο σπουδαίος σύγχρονος αγιορείτης πατέρας της Εκκλησίας Βασίλειος Γοντικάκης, που πρόσφατα τον ‘’χάσαμε’’, φανερώνει τη γνώμη του για τον κυρ-Γιάννη Τσαρούχη, και ιδιαίτερα, μέσα από ένα περιστατικό, τη σχέση του με το Άγιο Όρος, η οποία όπως γνωρίζουμε ήταν πολύ στενή. Σχεδόν αυτόματα, το μυαλό μου ταξίδεψε στο πολύ όμορφο, για μένα, βιβλίο του Θανάση Νιάρχου ‘’Καθάπερ φερομένης βιαίας πνοής’’ (εκδ. Καστανιώτη), που είναι εξ΄ ολοκλήρου αφιερωμένο στον κυρ-Γιάννη, και συγκεκριμένα στον πρόλογο του που έχει σαν τίτλο, ‘’Ένα ελεύθερο πνεύμα’’ και που είναι γραμμένος απ΄ τη σπουδαία Άννα Συνοδινού (είχε πολύ στενή σχέση με τον Τσαρούχη). Στο αποκαλυπτικό αυτό κειμενάκι, ιδιαίτερα στον επίλογο του, η Άννα Συνοδινού αποκαλύπτει κάτι για το κυρ-Γιάννη –το οποίο οι πιο πολλοί από μας δεν γνωρίζουμε- απ΄ το οποίο φαίνεται η πολύ, πολύ στενή σχέση του με το Άγιο Όρος. Δέστε λοιπόν τι γράφει :

          ‘’Ο Τσαρούχης είχε μυστηριακή ζωή. Στο Άγιον Όρος είχε ετοιμάσει τη μοναστική του κατοικία στο κελί του Αγίου Νικολάου του Χαλκιά, που ανήκει στην Ιερά Μονή του Κουτλουμουσίου. Λίγο έζησε εκεί. Η τρομερή ασθένειά του δεν του επέτρεψε να ζήσει σ΄ αυτό το χώρο ως το τέλος του. Ήταν υποτακτικός του γέροντα Κύριλλου. Μεταφέρθηκε επειγόντως στο νοσοκομείο των Αθηνών ‘’Ευαγγελισμός’’. Υπέφερε.  Ζ ή τ η σ ε  ν α   κ α ρ ε ί    μ ο ν α χ ό ς.   Ήλθε ο γέροντας. Δεν πρόλαβε. Όμως, κατά την τάξη του Αγίου Όρους, εφόσον ο Γιάννης Τσαρούχης ζήτησε κουρά από Αγιορείτη και ανάμενε τη στιγμή αυτή στις τελευταίες ώρες της επίγειας ζωής του, είναι ωσάν να έχει ενταχθεί στη μοναστική πολιτεία του Αγίου Όρους.  Ή τ α ν  ή δ η   μ ο ν α χ ό ς, έστω και αν δεν είχε συντελεστεί το τυπικόν, αφού, σύμφωνα με την εσωτερική του διάθεση, τέθηκε στα χέρια του Χριστού. Και αναπαύεται εκεί.’’

      ‘’Ή τ α ν   ή δ η   μ ο ν α χ ό ς’’ !!!  

Σκάνδαλο, ύβρις, θα ανακράξουν όλοι οι ‘’Θεοφοβούμενοι’’ ευσεβιστές της Ορθοδοξίας. Όλοι αυτοί οι κρίνοντες πολύ πιο πριν απ΄ την Κρίση του Μεγάλου Κριτή, όλοι αυτοί που χρόνια τώρα έχουν προκαθορισμένη την Αγάπη Του, όλοι αυτοί οι ‘’Μεγάλοι Ιεροεξεταστές’’ της Ορθοδοξίας. ‘’Είναι δυνατόν’’, λοιπόν θα πούνε, ‘’αυτός που όλη του η ζωγραφική ήτανε το γυμνό σώμα να είναι μοναχός !’’, …όλοι αυτοί, μη γελιόμαστε, που μίσησαν και μισούν ουσιαστικά το ανθρώπινο σώμα, το ‘’Καλόν λίαν’’ καμωμένο απ΄ το Θεό. Έγραψε ένα πολύ όμορφο, γλαφυρό κειμενάκι ο Ματθαίος Μουντές για τον κυρ-Γιάννη, που πολύ αγαπώ και που έχει πολλές αναφορές πάνω σ΄ αυτό που μόλις μια-δυο σειρές πριν έθιξα. Παρακάτω, σαν επίλογο, παραθέτω κάποιες απ΄ αυτές :

Η κα Μενδώνη το 2025 αποφάσισε να κλείσει τον λόφο της Πνύκας, χωρίς καμία μέριμνα για τα ιστορικά έργα Πικιώνη. Η υπόθεση πλέον βρίσκεται στο Συμβούλιο της Επικρατείας.

Επειδή αυτά δεν λέγονται από 'κει που πρέπει και η "μουλωχτη" και μακροβιότερη υπουργός βρίσκει και τα κάνει...

📍 ΛΑΪΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΛΟΦΟ ΦΙΛΟΠΑΠΠΟΥ

📆 Κυριακή 30 Νοεμβρίου 2025

🕛 12:00 το μεσημέρι

📍 Φιλοπάππου, απέναντι από την Ακρόπολη, στο πάρκο πίσω από το τέρμα των λεωφορείων 230

Η κα Μενδώνη το 2025 αποφάσισε να κλείσει τον λόφο της Πνύκας, χωρίς καμία μέριμνα για τα ιστορικά έργα Πικιώνη. Η υπόθεση πλέον βρίσκεται στο Συμβούλιο της Επικρατείας.

🔎 Το ιστορικό του "φράχτη" της Πνύκας

Το 2018, το Υπουργείο Πολιτισμού επιχείρησε να κλείσει παράνομα τον λόφο της Πνύκας με φράχτη βαρέος τύπου με τσιμεντένια βάση και κάγκελα ύψους 2 μέτρων. Ένα έργο χωρίς τις απαραίτητες άδειες, χωρίς οικοδομική άδεια, χωρίς δημόσια διαβούλευση. Οι κάτοικοι έκαναν το αυτονόητο: σταμάτησαν τις εργασίες με νόμιμα μέσα.

Αντί όμως να λογοδοτήσουν οι υπεύθυνοι για τα παράνομα έργα, οι κάτοικοι βρέθηκαν αντιμέτωποι με κακουργηματικές κατηγορίες και μια SLAPP αγωγή που ζητούσε 33.000€. Μια εξάχρονη δικαστική οδύσσεια που στόχο είχε να τρομοκρατήσει όσους υπερασπίζονται τον δημόσιο χώρο.

🔔 13 Νοεμβρίου 2025 – Η Αθώωση!

Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών αθώωσε τους πέντε κατηγορούμενους. Απέρριψε την κατηγορία της ψευδούς καταμήνυσης και αναγνώρισε ότι οι πολίτες έδρασαν για να προστατέψουν τον λόφο, την ιστορία και την πρόσβαση όλων μας.

❗ Όμως ο κίνδυνος παραμένει.

ΛΕΞΙΚΟ ΤΗΣ ΜΥΚΗΝΑΪΚΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ τοῦ καθ. Ἰωάννη Προμπονᾶ

Του Κώστα Καραΐσκου

Παίρνοντας στά χέρια μου τό ΛΕΞΙΚΟ ΤΗΣ ΜΥΚΗΝΑΪΚΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ τοῦ καθ. Ἰωάννη Προμπονᾶ ἔνιωσα πραγματικά δέος γιά τήν πνευματική προσπάθεια καί τό συναφές ἀποτέλεσμα πού ὑποστασιάζει.

 Σχεδόν 500 σελίδες μέ ἑλληνικές λέξεις ἀπό 3,5 χιλιετίες πρίν, μέ 200 σελίδες βιβλιογραφία (!) καί σέ μία δερματόδετη ἔκδοση τοῦ 2024 ἀποτελεῖ πραγματικά ἔργο ζωῆς γιά τόν συγγραφέα ἀλλά καί πολύτιμο κτῆμα γιά κάθε Ἕλληνα. Ὅλος ὁ μυκηναϊκός κόσμος ζωντανεύει στίς σελίδες του, μέ ἀμέτρητα ὀνόματα, μέ 110 ἐπαγγέλματα (!), μέ λέξεις πού ἄλλοτε διανύουν τήν ἑλληνική διαχρονία διαρκῶς παροῦσες κι ἄλλοτε μέ ἅλματα πού τίς βρίσκεις αἴφνης στήν νεοελληνική.

 Λέξεις πού βεβαιώνουν τήν ἀδιάσπαστη ἑνότητα τῆς γλώσσας μας, ὀνόματα πού διαψεύδουν θεωρίες περί ἀλλότριας προέλευσης (Ἀπόλλων, Ἀλέξανδρος κτλ) καί ἀποδείξεις γιά τήν ἰλιγγιώδη παλαιότητα τοῦ ἑλληνικοῦ καί ὁμηρικοῦ κόσμου. 

Δέν εἶμαι φιλόλογος ἀλλά τό ἀπολαμβάνω μέ τήν αὐτονόητη σχέση οἰκειότητας κι ἀγάπης γιά τη γλῶσσα μας, τό συνιστῶ δέ ἀνεπιφύλακτα σέ κάθε συνέλληνα! Στό σύνδεσμο ἡ κριτική τοῦ ἀγαπητοῦ φίλου κ. Χρίστου Δάλκου, ἀπό τόν ὁποῖον πληροφορήθηκα καί τήν κυκλοφορία τοῦ ἀνεκτίμητου αὐτοῦ βιβλίου.

https://onomatologiki.wordpress.com/wp-content/uploads/2025/11/ce99cea9ce91ce9dce9dce97cea3-cea0cea1ce9fce9ccea0ce9fce9dce91cea3-ce9bce95ce9ece99ce9ace9f-cea4ce97cea3-ce9ccea5ce9ace97ce9dce91ceaace9ace97cea3-ce95ce9bce9bce97ce9dce99ce9ace97cea3-e280.pdf?fbclid=IwY2xjawOZmKJleHRuA2FlbQIxMQBzcnRjBmFwcF9pZAwzNTA2ODU1MzE3MjgAAR7zMjF9OdJDcoHvk7DMv7BmsBqb0F0ogvBCC2PvUUuKCbMLtLWFneJSOOzuyw_aem_NvL-2sMc8sHlJYO2IxSBSw

Στον Λορέντζο Μαβίλη σήμερα η θύμηση και η ευγνωμοσύνη.

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

Αυτός που σκοτώθηκε σαν χθες στη μάχη του Δρίσκου στην Ήπειρο στους Πρώτους Βαλκανικούς πολεμους.

Αυτός που σπούδασε επί 15 χρόνια Φιλοσοφία και Φιλολογία στην Γερμανία εντρυφώντας σε Νίτσε, Καντ , Σοπενχάουερ μα και στην απόκρυφη Σανσκριτική Φιλοσοφία, μεταφράζοντας και το Μαχαχμπαράτα.

Πρόεδρος του Σκακιστικου ομίλου της Γερμανίας με τα σκακιστικά  του προβλήματα να δημοσιεύονται σε όλη την Ευρώπη και να θεωρείται ένας εκ των κορυφαίων σκακιστών της Γερμανίας.

Ισπανικής καταγωγής μα θεωρείται ο κορυφαίος Έλληνας σονετογράφος. 

Αυτός που μετείχε ως εθελοντής στα βουνά της Κρήτης στην επανάσταση του 1896.

Αυτός που με δικά του έξοδα εξόπλισε και χρηματοδότησε 70 εθελοντές από την Κέρκυρα στον χαμένο πόλεμο του 1897,όπου και τραυματίστηκε στο μάγουλο και από τότε άφησε τη γενειάδα (για να μην φαίνεται η ουλή).

Αυτός που εκλέχτηκε βουλευτής με τον Βενιζέλο το 1910.

Και το 1911 υπερασπίζοντας τη δημοτική γλώσσα ως αντιπρόσωπος και μέλος της Αναθεωρητικής Συνέλευσης της Κέρκυρας μέσα στην Ελληνική Βουλή  είπε απευθυνόμενος στους καθαρευουσιάνους του Μπαφιδη,που μέμφονταν τον Παλαμά για τη χρήση της δημοτικής γλώσσας: “Χυδαία γλώσσα δεν υπάρχει. 

Υπάρχουσι χυδαίοι άνθρωποι, και υπάρχουσι πολλοί χυδαίοι άνθρωποι ομιλούντες την καθαρεύουσαν”.

Aμιτ Άμπουρμαν. Ο Εβραίος που του δόθηκαν (ξεπούλημα) χιλιάδες στρέμματα γης στην Κύπρο (π.χ. Ring Λάρνακα) και στην Ελλάδα στο κέντρο της Αθήνας

Aμιτ Άμπουρμαν. Ο Εβραίος που του δόθηκαν (ξεπούλημα) χιλιάδες στρέμματα γης στην Κύπρο (π.χ. Ring Λάρνακα) την Ελλάδα για αναπτύξεις όπου υπάρχει παρθένο φυσικό τοπίο.

Για χιλιάδες διαμερίσματα που θα αποκτούν ξένοι για να ξερογλείφονται απληστοι ξένοι καί κύπριοι ενωμένοι διά του χρήματος, της ασυδοσίας και της οικοκτονιας.

Τέτοια σχέδια παρασιτικά είναι που στηρίζουν οικονομικές πολιτικές στην Ελλάδα και Κύπρο. Κάποιο φρένο στο ξεπούλημα, την καταστροφή του περιβάλλοντος! Φρένο στον ξένο καί στον υπερτουρισμό και σεβασμό επιτέλους στους φυσικούς μας πόρους, την γη, το νερό την θάλασσα, αλλά και τις συνθήκες ζωής μας που διασαλευονται και μολύνονται..

Χ. Π. ΚΕΝΤΗ

________________&&

Amit Aburman: Ποιος είναι ο Ισραηλινός Entepreneur που θέλει να μετατρέψει την Πειραιώς σε μικρό Μανχάταν

Ο Amit Aburman

Δεν έχει γίνει γνωστό το ύψος της επένδυσης

Θα μπορούσατε να φανταστείτε στο κέντρο της Αθήνας επί της οδού Πειραιώς, κοντά στην Ομόνοια και λίγα μέτρα πιο πέρα από την πλατεία Καραϊσκάκη και την Κουμουνδούρου, ότι θα μπορούσε να κατασκευαστεί ένα οικιστικό κτίριο με πισίνα, γυμναστήριο και χρήση τεχνητής νοημοσύνης που θα θυμίζει λίγο από το κέντρο της Νέας Υόρκης με τα γυάλινα κτίρια και θα μοιάζει με κάποιο από τα κτίρια του Μανχάταν;

Αυτό φιλοδοξεί να κάνει στην γωνία Πειραιώς και Κολωνού, σε ένα επταώροφο – πάλαι ποτέ – κτίριο γραφείων η εταιρεία ανάπτυξης ακινήτων Astrea International, ισραηλινών συμφερόντων. Επικεφαλής της εταιρείας, ο επιχειρηματίας Amit Aburman, κάτω των σαράντα ετών, ο οποίος ήταν ερασιτέχνης ποδοσφαιριστής και ήρθε στην Ελλάδα το 2022 με την οικογένειά του για να διερευνήσει το περιβάλλον επενδύσεων.

Η συμβολή των Ελλήνων του Βυζαντίου στην Αναγέννηση

ΑΠΟ ΞΕΝΟΦΩΝ Α. ΜΠΡΟΥΝΤΖΑΚΗΣ

Δημοσιεύτηκε στο ΠΟΝΤΙΚΙ
τεύχος 1910
31-03-2016

«…Οι σοφοί άνδρες της Ελλάδος κατέφυγαν διά την ασφάλειάν των προς τους ηγεμόνες της Ευρώπης φέρνοντας μαζί τους όλους τους αρχαίους συγγραφείς, χωρίς τους οποίους καμιά πρόοδος δεν είναι δυνατή».

 Αυτά έγραφε ο Philippe de Commines (1447-1511), συγγραφέας και διπλωμάτης, ο οποίος δεν ήταν ούτε χρονογράφος ούτε ιστορικός με την ακριβή έννοια του όρου, αλλά ένας εμβριθής αναλυτής της εποχής του, πράγμα που τον έκανε ευρύτερα γνωστό.

«…Οι σοφοί άνδρες της Ελλάδος κατέφυγαν διά την ασφάλειάν των προς τους ηγεμόνες της Ευρώπης φέρνοντας μαζί τους όλους τους αρχαίους συγγραφείς, χωρίς τους οποίους καμιά πρόοδος δεν είναι δυνατή». Αυτά έγραφε ο Philippe de Commines (1447-1511), συγγραφέας και διπλωμάτης, ο οποίος δεν ήταν ούτε χρονογράφος ούτε ιστορικός με την ακριβή έννοια του όρου, αλλά ένας εμβριθής αναλυτής της εποχής του, πράγμα που τον έκανε ευρύτερα γνωστό.

Ο Philippe de Commines υπήρξε ιστορικός των βασιλέων Λουδοβίκου ΙΑ’ και Καρόλου Η’. Σύμφωνα με την άποψη αυτού του Γάλλου ιστορικού, αν δεν είχε συμβεί η πτώση του Βυζαντίου, δεν θα ήταν δυνατόν να συντελεστεί η Αναγέννηση στον χώρο των γραμμάτων και γενικότερα της παιδείας στον δυτικό κόσμο. Πολλές παρόμοιες απόψεις σχετικά με την ιστορία του ευρωπαϊκού πνεύματος κυκλοφορούσαν εκείνη την περίοδο, οι οποίες μεταλαμπαδεύτηκαν από γενιά σε γενιά.

Σε γενικές γραμμές, είχε αρχικά υιοθετηθεί ότι οι λόγιοι Έλληνες του Βυζαντίου εγκαταλείποντας την Κωνσταντινούπολη και άλλες ελληνικές περιοχές πριν και μετά την Άλωση από του Οθωμανούς, μετέφεραν στη Δύση μαζί με τα χειρόγραφα των αρχαίων και βυζαντινών συγγραφών και τη γνώση της κλασικής παιδείας και της βυζαντινής γραμματείας. Την άποψη αυτήν υποστήριζαν εξίσου Έλληνες και Δυτικοί συγγραφείς, όπως ο Φραγκίσκος Φίλελφος, ο οποίος γεννήθηκε το 1398 στην Πικεντία της Ιταλίας. Στην Κωνσταντινούπολη σπούδασε κοντά στον Ιωάννη Χρυσολωρά και αργότερα στον Χρυσοκόκκη και διακρίθηκε για την καθαρή και δόκιμη αττική γλώσσα του, για τη γνώση της ελληνικής φιλολογίας ενώ διέπρεψε στη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας. Το 1454 διακηρύσσει σε επιστολές του προς τον Σουλτάνο τις ελπίδες του για τον εκχριστιανισμό του Πορθητή και για την ενδεχόμενη πολιτική συνεργασία της χριστιανικής Δύσης με τη μουσουλμανική Ανατολή. Ανάλογες απόψεις διατυπώθηκαν από τους Guarini, Petrus Crinitus, Marsiglio Ficino κ.ά. Έκτοτε, οι συγγραφείς των νεότερων χρονών, από τον Hodius ώς τον Tirabosci και από τον Γίββωνα και τον Villemain ώς τον Brunet de Presles, τον Voigt και τον Alexander Alexandrovich Vasiliev «εξήραν την ελληνικήν συμβολήν εις την Αναγγένησιν της κλασικής παιδείας και του ανθρωπισμού».

Μια συμπληρωματική προσέγγιση

Μπήκε στη Φυλακή ως Αγόρι. Βγήκε έξω ως Γηραιός.

Joseph Ligon — 68 Χρόνια Χαμένα, Ελευθερία στα 83

Ήταν 15 χρονών όταν ο δικαστής είπε ότι θα πέθαινε πίσω από τα κάγκελα.

Ήταν το 1953.

Ήταν μαύρος, φτωχός και παιδί σε μια αίθουσα δικαστηρίου που είχε ήδη αποφασίσει.

Ο Joseph Ligon καταδικάστηκε σε ισόβια χωρίς αναστολή, κατηγορούμενος για έγκλημα όπου άλλοι ήταν υπεύθυνοι για τις δολοφονίες. Πάντα υποστήριζε ότι ποτέ δεν πήρε μια ζωή.

Αλλά στην Αμερική εκείνη την εποχή, δεν είχε σημασία.

Δεν υπήρχαν δεύτερες ευκαιρίες.

Καμία χάρη για ένα αγόρι που χρειαζόταν βοήθεια - όχι φέρετρο.

Μεγάλωσε περιτριγυρισμένος από τσιμέντο και ατσάλι.

Τα εφηβεία του, τα είκοσι του, ολόκληρη η νιότη του - χάθηκε.

δεκαετίες πέρασαν. Ο κόσμος που θυμόταν εξαφανίστηκε.

📌 68 χρόνια.

Ο μακροβιότερος ανήλικος «lifer» στην ιστορία των ΗΠΑ.

Το 2017, τελικά του δόθηκε αναστολή.

Αλλά ο Joseph αρνήθηκε.

Νεοδιορισμένος

Νεοδιορισμένος. Κείμενο από το περιοδικό "Η λέξη" 2003.

Θεόδωρος Γρηγοριάδης

Τον Σεπτέμβριο του 1982 δημοσιεύτηκαν στις εφημερίδες οι διορισμοί καθηγητών σε δημόσια σχολεία όλης της χώρας. Άνοιξα με λαχτάρα τις σελίδες της «Μακεδονίας» ψάχνοντας με αγωνία το όνομά μου: ναι, υπήρχε! Δίπλα ακριβώς αναγραφόταν: «Νομός Έβρου», ένας νομός που δεν υπήρχε καν στις δηλωμένες επιλογές μου. Η εφημερίδα απέμεινε στα χέρια μου, κολλημένη στην πίκρα των καπνόφυλλων που μάζευα το καλοκαίρι εκείνο. Ας μην ξεχνιόμαστε: για πολλά χρόνια υπήρξα αγρότης, μάζευα καπνά, ακόμη και όταν διορίστηκα στα σχολεία.

Ο νομός Έβρου είναι ένας από τους μεγαλύτερους νομούς της Ελλάδας. Μακρόστενος, έχει μήκος 160 χιλιόμετρα περίπου, υπολογίζοντας πάντα τα οδικά χιλιόμετρα και βάζοντας μέσα τις στροφές και τις παρακάμψεις εκείνης της περιόδου.

Παρουσιάστηκα στο Γραφείο Εκπαίδευσης της Αλεξανδρούπολης και από εκεί μου ανακοίνωσαν κάτι που δεν το είχα προσέξει: Στην «Β΄ Έβρου» είχα διοριστεί, όχι στην «Α’», πράγμα που σήμαινε ότι θα έπρεπε να μετατοπιστώ εκατό χιλιόμετρα βορειότερα, στην Ορεστιάδα. Μπαίνοντας στο τοπικό λεωφορείο του ΚΤΕΛ, λαχτάρισα. Είχα βρεθεί την ίδια περιοχή, πέντε χρόνια νωρίτερα, φτάνοντας σε ένα από τα πιο απομακρυσμένα χωριά του νομού, τα Δίκαια, εκεί όπου δούλευε μια φίλη μου δασκάλα.. Τότε ανέβηκα με το τρένο, που εισχωρούσε για λίγα χιλιόμετρα στην Τουρκική επικράτεια, προτού τερματίσει στα Δίκαια. Στο χωριό αυτό, στάθμευαν τα τρένα της χώρας μας, κατά μήκος της σιδηροδρομικής γραμμής που έτρεχε παράλληλα με το ποτάμι.

Στο Γραφείο Εκπαίδευσης της Ορεστιάδας μου ανακοίνωσαν ότι υπήρχαν αρκετά «κενά» καθηγητών αγγλικής σε σχολεία της περιοχής. Τα περισσότερα ήταν γυμνάσια και, ανάμεσά τους, ένα εξατάξιο γυμνάσιο και λύκειο μαζί, στα Δίκαια! Θυμήθηκα το γραφικό χωριό, είχα μείνει μια βραδιά, έλεγξα και τα υπόλοιπα χωριά που μου φάνηκαν πολύ πιο μικρά. Σκέφτηκα ότι θα ήταν μια χαρά να μένω στην Ορεστιάδα και να πηγαινοέρχομαι στα Δίκαια και κάπως έτσι αποδέχτηκα την τοποθέτησή μου στο Τρίγωνο, όπως αποκαλείται η ευρύτερη περιοχή.

27 Νοεμβρίου 1895: Ποίηση, ευθύνη, Νόμπελ - Το ταξίδι δύο Ελλήνων, Σεφέρη και Ελύτη, στην παγκόσμια συνείδηση

ΚΛΙΚ στην εικόνα ή ΕΔΩ για να διαβάσετε τη δημοσίευση 

π.Νικόλαος Λουδοβίκος - Κατά Ιωάννην 17 ("ἵνα ὦσιν ἓν") α

Από https://amethystosbooks.blogspot.com/?m=1

Καταπληκτική ομιλία του π.Νικολάου με έναυσμα το Ευαγγελικό χωρίο που ξεκινά

 "Ταῦτα ἐλάλησεν Ἰησοῦς καὶ ἐπάρας τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ εἰς τὸν οὐρανὸν εἶπεν· πάτερ ἐλήλυθεν ἡ ὥρα· δόξασον σου τὸν υἱὸν, ἵνα ὁ υἱὸς δοξάσῃ σε καθὼς ἔδωκας αὐτῷ ἐξουσίαν πάσης σαρκός, ἵνα πᾶν ὃ δέδωκας αὐτῷ δώσει αὐτοῖς ζωὴν αἰώνιον..." 

Η τέλεια ενότητα των τριών προσώπων της Αγίας Τριάδος αποτελεί το πρότυπο για την ένωση και την σωτηρία όλου του κόσμου. Ο Χριστός φανέρωσε το αληθινό όνομα του Θεού σε όλους τους ανθρώπους. Πατήρ , Υιός και Άγιο Πνεύμα , κοινωνία τριών προσώπων και ταυτόχρονα Ένας κατά την ουσία. Και μας προτρέπει να γίνουμε ένα κι εμείς με τους άλλους συνανθρώπους μας , όπως είναι Εκείνος ένα με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα... 

Ο άγιος Πορφύριος δίδασκε πως το βαθύτερο νόημα της Ορθοδοξίας που δεν το έχει καμία άλλη θρησκεία, είναι αυτή η σωτήριος ενότητα που μας κάνει όλους ένα με κεφαλή τον Χριστό.

 «Ο απώτερος σκοπός της θρησκείας μας είναι το ‘‘ ίνα ώσιν εν ’’». 

Ο διακεκριμένος ιερέας σε αυτό που τον καθιστά πολύτιμο για τους χριστιανούς, στην ερμηνεία και εμβάθυνση του Ευαγγελικού και Αποστολικού λόγου.

[H ENOTHTA TΩN TΡΙΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΠΡΟΤΥΠΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΩΤΗΡΙΑ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ. 

Ο εργαζόμενος Θεός και η διαπολιτισμικότητα - Θανάσης Ν. Παπαθανασίου

28.11.2025

Η Σύνοδος της Νικαίας τόλμησε κάτι που μοιάζει επαναστατικό. Διατύπωσε την πίστη με την φιλοσοφική γλώσσα της εποχής της και της κοινωνικής συνάφειάς της. Τόλμησε δηλαδή να εκφράσει την πίστη χρησιμοποιώντας έναν όρο ο οποίος δεν βρίσκεται στην Αγία της Γραφή, τον όρο «ομοούσιος». Με αυτόν δήλωσε ότι ο Υιός –ο οποίος και ενανθρώπησε– είναι της ίδιας ουσίας με τον Πατέρα. Είναι δηλαδή Θεός και όχι δημιούργημα. Πράττοντας έτσι η Σύνοδος χρησιμοποίησε τα ελληνικά εννοιολογικά εργαλεία, την οντολογικά σκέψη δηλαδή, η οποία καταπιάνεται με το «είναι», την «ουσία», την «υπόσταση».

Η γλωσσική αυτή καινοτομία της Συνόδου δεν ήταν παρά εφαρμογή της πίστης σε Θεό σαρκωθέντα. Η ενανθρώπηση (δηλαδή το ότι ο Θεός έγινε και παραμένει για πάντα άνθρωπος – κι όχι ότι απλώς έκανε ένα πέρασμα από την ζωή των ανθρώπων) συνεπάγεται την πρόσληψη του πλήρους ανθρώπου. Είναι θεμελιώδες χριστιανικό αξίωμα το ότι, όποτε ο Θεός μιλάει στον άνθρωπο, μιλάει την γλώσσα του εκάστοτε συνομιλητή του, άρα όλες τις ανθρώπινες γλώσσες, κι όχι κάποια θεϊκή ιδιόλεκτο ή μια και μόνο ιερή γλώσσα. Αυτό σημαίνει ότι αναγνωρίζεται η δημιουργική ικανότητα και ευθύνη του ανθρώπου να διατυπώνει το νόημα (το οποίο σύμφωνα με την χριστιανική πίστη αποκαλύπτει ο Θεός) με τους δικούς του γλωσσικούς τρόπους, ποικίλους από τόπο σε τόπο και από εποχή σε εποχή. Η δυναμική δηλαδή της ενανθρώπησης συνεχίζεται μέσα στην ιστορία και μέσα στην πολυπολιτισμικότητα.

Η πρόσληψη ειδικά της ανθρώπινης βούλησης και της δημιουργικότητας οδηγεί σε θετική στάση απέναντι στους πολιτισμούς. Σε στάση ανταμώματος, σεβασμού και αποδοχής των πολιτισμών ως νέας σάρκας του σαρκωμένου Χριστού. Κάτι ολότελα διαφορετικό από το αποικιοκρατικό πνεύμα και τον πολιτισμικό ιμπεριαλισμό, αλλά και διαφορετικό από την ειδωλοποίηση κάθε πολιτισμού. Ο άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής τέσσερις αιώνες μετά την Νίκαια έγραψε εμβληματικά ότι ο Υιός του Θεού, όντας Θεός ο ίδιος, επιθυμεί να πραγματώνεται πάντα και παντού το μυστήριο της ενανθρώπησής του.


Κάθε πολιτισμός λοιπόν προσλαμβάνεται, όχι όμως ουσιοκρατικά, σαν στατική οντότητα, αλλά με την επίγνωση ότι κάθε πολιτισμός αποτελεί δυναμικό φαινόμενο και γεγονός ανταλλαγών με άλλους πολιτισμούς. Στην οπτική αυτή η ταυτότητα υπάρχει, εμπλουτίζεται, μα δεν πνίγει (γι’ αυτό παραπάνω μίλησα για μη-ειδωλοποίηση του κάθε πολιτισμού). Έχει λοιπόν τεράστιο ενδιαφέρον να μελετήσουμε την δυναμική της διαπολιτισμικότητας στο Σύμβολο της Νίκαιας, στο γνωστό μας «Πιστεύω».