Το Ιράν που Δεν Γνωρίζεις - Λαμπρινή Θωμά

Τι πραγματικά συμβαίνει στο Ιράν; 

Πόσο απέχει η εικόνα των δυτικών ΜΜΕ από την πραγματικότητα που βιώνουν οι πολίτες; 

Στο σημερινό βίντεο, φιλοξενούμε τη δημοσιογράφο Λαμπρινή Θωμά για μια βαθιά γεωπολιτική και κοινωνική ανάλυση που σπάνια ακούγεται στην ελληνική τηλεόραση.

 Συζητάμε για τα πάντα: Από τις διαδηλώσεις και το κίνημα "Woman, Life, Freedom", μέχρι τον ρόλο του Σάχη, τη νοσταλγία για το παρελθόν, αλλά και τα μεγάλα γεωπολιτικά συμφέροντα της Δύσης, της Ρωσίας και της Κίνας στην περιοχή. 

Αν θέλετε να μάθετε τι κρύβεται πίσω από τους τίτλους των ειδήσεων, αυτό το βίντεο είναι για εσάς. 

📌 Θεματικές Ενότητες (Timestamps): 

00:00 - Πώς είναι η κατάσταση στο Ιράν 

08:25 - η Πολύπλοκη ζωή στο Ιράν

 11:43 - Σχέσεις Ιράν - Δύσης και οι Συμπεριφορές των Ιρανών

 15:54 - Το Διαδίκτυο στο Ιράν 

17:37 - Ο Σάχης και η Επανάσταση 

24:21 - ο Παγκόσμιος Νότος, τα συμφέροντα και η μεγάλη εικόνα

 30:33 -Ελληνο-Ιρανικη φιλιά και περσική Τέχνη

 35:48 - τι δεν ξέρεις για το Ιράν 

Η Σιωπή του Δράκου: Γιατί η Κίνα δίνει σημασία στην Ταιβάν και όχι στην Τεχεράνη;

3/03/2026

Του Απόστολου Αποστόλου*

Η ερώτηση «γιατί η Κίνα δεν βοήθησε το Ιράν;» μοιάζει απλή, αλλά αποκαλύπτει μια βαθύτερη γεωπολιτική πραγματικότητα. Η Κίνα δεν λειτουργεί με βάση συναισθηματικές συμμαχίες, αλλά με ψυχρό υπολογισμό ισχύος και στη σημερινή συγκυρία, το Ιράν δεν αποτελεί προτεραιότητα που να δικαιολογεί ρίσκο άμεσης εμπλοκής.

Η σχέση Πεκίνου–Τεχεράνης είναι υπαρκτή και σημαντική. Η Κίνα αποτελεί βασικό αγοραστή ιρανικού πετρελαίου, ενώ οι δύο χώρες έχουν υπογράψει μακροπρόθεσμες συμφωνίες στρατηγικής συνεργασίας. Επιπλέον, και οι δύο αντιλαμβάνονται τον εαυτό τους ως αντίβαρο στην αμερικανική επιρροή, όμως η στρατηγική συνεργασία δεν σημαίνει και στρατιωτική συμμαχία. Η Κίνα δεν έχει δεσμευτεί να υπερασπιστεί το Ιράν σε περίπτωση σύγκρουσης, ούτε πρόκειται να θυσιάσει τη δική της σταθερότητα για μια περιφερειακή ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή.

Η βασική προτεραιότητα του Πεκίνου βρίσκεται αλλού. Και αυτό γιατί το ζήτημα της Ταϊβάν αποτελεί τον πυρήνα της κινεζικής στρατηγικής. Για την κινεζική ηγεσία, η Ταϊβάν δεν είναι ένα απλό γεωπολιτικό χαρτί, αλλά θέμα εθνικής κυριαρχίας και ιστορικής αποκατάστασης. Οποιαδήποτε κρίση που θα απορροφούσε στρατιωτικούς, οικονομικούς ή διπλωματικούς πόρους μακριά από αυτόν τον στόχο θεωρείται αντιπαραγωγική. Η Κίνα προετοιμάζεται μακροπρόθεσμα για κάθε ενδεχόμενο γύρω από την Ταϊβάν, διπλωματικά, στρατιωτικά και τεχνολογικά, έτσι λοιπόν δεν έχει λόγο να ανοίξει δεύτερο μέτωπο.

Το Ιράν παλεύει μόνο του

Του Δημήτρη Μπελαντή

Στο επίπεδο των ισχυρών κρατών, το Ιράν μόνο του πολεμά κατά όλου του δυτικού ιμπεριαλιστικού πλέγματος και του πολύ ισχυρούς  σιωνιστικού διεθνούς δικτύου.Το Ιράν μόνο του στηριζει ο,τι έχει απομείνει από τον Άξονα Αντίστασης στη Μέση Ανατολή. Πιθανόν να έχει σημαντική  υλική στήριξη από την Κίνα, έτσι ακούγεται.Παρ όλα αυτά, επιβεβαιώνεται αυτό που έχουμε γράψει πολλές φορές ότι η Ρωσία και η Κίνα, ιδίως μάλιστα η Ρωσία δια του εκπροσώπου της  Πεσκοφ ( " Αυτός δεν είναι δικός μας πόλεμος", "δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε για να τον σταματήσουμε" ) ,δείχνουν τελειως ουδέτερες και παθητικες.

 Σαν να περιμένουν την ώρα που αυτός ο τεράστιος  συνασπισμός θα χτυπήσει και πιο  ανοιχτά την δική τους επικράτεια.Που πλέον δεν θα έχουν και κανένα σύμμαχο να τους έχει απομείνει.

📎ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ: "80 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΝΤΡΙΒΗ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ"🇬🇷

📎ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

"80 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΝΤΡΙΒΗ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ"🇬🇷

🚩Την Παρασκευή 6 Μαρτίου 2026 και ώρα 19:00 στην Εταιρία Ελλήνων Λογοτεχνών, Γενναδίου 8 και Ακαδημίας, στην Αθήνα. 

Ένας επίκαιρος αντιφασιστικός και αντιπολεμικός τόμος - γροθιά στην αναθεώρηση της Ιστορίας!

✔️Παρουσίαση του συλλογικού τόμου στην Αθήνα (περιοδικό "Τετράδια" - εκδόσεις Στοχαστής, με τη συνεργασία 

📎του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα) 

✔️Συμμετέχουν σημαντικοί ιστορικοί, νομικοί, δημοσιογράφοι, και άλλοι αγωνιστές του κινήματος Μνήμης και Δικαιοσύνης, που θα αναφερθούν στη μεγαλειώδη Εθνική μας Αντίσταση και συνολικά στην ανεκτίμητη συμβολή της Ελλάδας στην Αντιφασιστική Νίκη των Λαών, στην προσπάθεια πλαστογράφησης της ιστορικής αλήθειας και στη σημασία του αγώνα για τη Διεκδίκηση των Γερμανικών Οφειλών!

 🚩Ενός αγώνα για Μνήμη και Δημοκρατία, Ειρήνη και Δικαιοσύνη, που είναι σήμερα πιο επίκαιρος παρά ποτέ!

ΠΗΓΗ - Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Ιράν: πέμπτη ημέρα πολέμου

Του Γιώργου Μαργαρίτη 

Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές βρισκόμαστε στην πέμπτη ημέρα  του νέου πολέμου στη Μέση Ανατολή. Πολέμου που ξεκίνησε με την αιφνιδιαστική επίθεση του Ισραήλ και των ΗΠΑ εναντίον του Ιράν. Οι πληροφορίες που φθάνουν ως εμάς είναι εξαιρετικά περιορισμένες και επιπλέον ελεγχόμενες ως προς την ακρίβειά τους. Βλέπουμε εικόνες από εντυπωσιακές εκρήξεις και τις συνέπειές τους, πλην όμως ελάχιστα γνωρίζουμε για την λογική, την σημασία και το αποτέλεσμα αυτών των πληγμάτων. Το μόνο βέβαιο είναι ότι η πολεμική σύγκρουση συνεχίζεται.

Είναι λοιπόν παρακινδυνευμένο να προσθέσουμε εκτιμήσεις για την παρούσα κατάσταση και να προφητεύσουμε για την διάρκεια, την ένταση, την έκβαση ή τα αποτελέσματα αυτού του πολέμου. Θα ήταν εξάλλου περιττή μια τέτοια προσπάθεια. Οι τηλεοπτικές και διαδικτυακές οθόνες και κάθε άλλο μέσο ενημέρωσης υποδέχονται καθημερινά δεκάδες «προφήτες» που παράγουν πλήθος εκτιμήσεων και προβλέψεων «ευρείας κατανάλωσης», από εκείνες που η ανησυχία του κοινού επιθυμεί πρόθυμα να καταναλώσει. Τίποτε το νέο και σημαντικό δεν μαθαίνουμε από αυτό το είδος της «ενημέρωσης».

Οι πέντε ημέρες του πολέμου δεν είναι πολλές, δεν είναι όμως και λίγες. Μας επιτρέπουν, με τα όσα γνωρίζουμε να καταλήξουμε σε κάποιου είδους απολογισμό συνοδευόμενο από λογικά -στο μέτρο του δυνατού- συμπεράσματα. Να ξεκινήσουμε από μια πρώτη παρατήρηση: 

Σήμερα το πρωί στο Εφετείο ακούστηκε η ετυμηγορία μιας δικής που είχε καθυστερήσει 82 χρόνια να γίνει.

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

Βιάννοs, Καλάβρυτα, Δίστομο,Χορτιάτηs, Λιγκιάδεs,Κάνδανοs, Κακοπετρο, Γιαννιτσά ...και άλλα 80 μαρτυρικά χωριά και πόλειs ολοκαυτώματα,  τα ονόματα των δικαστών.     

Λέλα Καραγιάννη, Ηρώ Κωνσταντοπούλου,Ηλέκτρα Αποστόλου, Ιουλία Μπιμπα, Κώσταs Περρίκοs, Ναπολέων Σουκατζίδηs, Νίκοs  Γόδαs,  Γεώργιοs Ιβάνωφ,  Διαμάντω Κουμπάκη ...

και άλλοι 807.000 (όσα και τα θύματα τηs Κατοχήs ),  οι    ''ενάγοντεs'' στην δίκη.              

Λάμπρου,Τζουλάκηδεs, Πούλοs, Σούμπερτ, Μπουραντάδεs, Σίτσα Καραισκάκη, Τσιρονίκοs, Βελόπουλοs, Μάξ Μέρτεν, Θέμεληs, Χρυσοχόου, Βουλπιώτηs, Γιοσμάs, Δαγκούλαs, Aγήνωραs, Παντέλογλου, Μπουρτζάλαs,

Παπαδόγκωναs,Βρεττάκος , Γρίβαs, 

Κουρκουλάκοs, Kυλινδρέαs-όλοι τουs με αιματοβαμμένα χέρια από αίμα Ελλήνων ...στα πρώτα έδώλια.                                      

                                                                                                        

Και πίσω τουs... οι " ευειδεις" αυτού του τόπου, "χρυσοποικιλτοι" από τα "εξαργυρωθεντα,

Λάτσηs, Mαρινόπουλοs, Πικραμμένοs, Χριστοφοράκοs, Λούβαρηs, Μερκούρηs, Λαμπράκηs, Αγγελοπουλοs, Γιαδικιάρογλου,

Ροζάκηs, Σαρίδηs... -όλοι τουs με αιματοβαμμένεs τσέπεs και περιουσίεs συμπατριωτών τουs - και οι συν αυτώ ( ''δωσιλόγων'') .        

                                                                                      

Βαρβιτσιώτης, Ράλλης, Μπαμπάκος, Τσουκαλάς, Καραμανλήs, Φρειδερίκη, Αμβρόσιοs,  Παττακόs, Βορίδηs, Πλεύρηs, Άδωνηs,

...οι ελάχιστοι από το εσμό των ορισθέντων υπερασπιστών τουs αλλά και των αυτοβούλωs τιμητών τουs .  

              

82 χρόνια μετά- τέτοια ημέρα -,  η ''Νέμεσιs'' των Ανθρώπων δεν ''λιγοψύχησε'' και η πρόεδρος του δικαστηρίου Σοφία Πανατσακοπουλου ανακοίνωσε την απόφαση της έδρας που  ανακούφιζε--έστω - στο ελάχιστο την χαίνουσα θύμηση...

42 φορές  ακούστηκε η λέξη "Ένοχος".     

🚨Εμμανουήλ ΚΑΡΑΛΗΣ 🔥6,17 👉1.314 βαθμοί W.A. ❗️❗️

🚨Στις 28 Φεβρουαρίου 2026, ο Εμμανουήλ Καραλής έγραψε ιστορία για τον ελληνικό στίβο. Ο 26χρονος άλτης επί κοντώ (γνωστός και ως “Μανόλο”) κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου στην Παιανία, ξεπερνώντας το φράγμα των 6,17 μέτρων – μια επίδοση που τον τοποθετεί στη δεύτερη θέση όλων των εποχών στο αγώνισμα, πίσω μόνο από τον αδιαμφισβήτητο κυρίαρχο Armand “Mondo” Duplantis.

🚨Η επίδοση αυτή δεν είναι απλώς ένα νέο εθνικό ρεκόρ (indoor και συνολικά), αλλά και η πρώτη φορά που ένας Έλληνας αθλητής ή αθλήτρια ξεπερνά τους 1.300 βαθμούς στην αξιολόγηση της World Athletics. Συγκεκριμένα, το 6,17μ του Καραλή αντιστοιχεί σε 1.314 βαθμούς – ένα επίτευγμα που τον καθιστά τον πρώτο Έλληνα που “σπάει” αυτό το ψυχολογικό και ποιοτικό όριο.

✅Για σύγκριση, το προηγούμενο ατομικό του ρεκόρ (6,08μ από την περσινή σεζόν) αντιστοιχούσε σε 1.289 βαθμούς. Με άλλα λόγια, η βελτίωση κατά 9 εκατοστά έφερε 25 βαθμούς επιπλέον, δείχνοντας την τεράστια πρόοδο και ωριμότητα του αθλητή.

Η επίδοση των 6,17μ είναι η δεύτερη υψηλότερη ever, καθώς ο Duplantis κατέχει το παγκόσμιο ρεκόρ με το αδιανόητο 6,30μ (από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2025 στο Τόκιο), που αντιστοιχεί σε 1.350 βαθμούς. Ο Καραλής ξεπέρασε θρύλους όπως ο Renaud Lavillenie (6,16μ) και ο Sergiy Bubka, μπαίνοντας σε μια ελίτ παρέα όπου μόνο ο Duplantis έχει ξεπεράσει αυτό το ύψος.

Να τραβήξει τώρα τη γραμμή με τη Βρετανία η Κύπρος

3/03/2026 

Του Βασίλη Γαλούπη

Αυτό που έγινε χθες σαφές σε όλους πέρα από κάθε αμφιβολία είναι ότι οι ζωές των αθώων Ελληνοκυπρίων πολιτών, η ασφάλεια ή το ολέθριο χάος στο νησί δεν έχουν καμιά σημασία για τη Βρετανία, που περιφρονεί ακόμα και την κυπριακή κυβέρνηση, αν τους «ζαλίζει» με τέτοιες «λεπτομέρειες».

Ο Βρετανός πρωθυπουργός Στάρμερ αποφάσισε να παραχωρήσει στις ΗΠΑ τις βρετανικές βάσεις ώστε να χρησιμοποιηθούν στις πολεμικές επιθέσεις κατά του Ιράν, χωρίς καν να ενημερώσει, ως όφειλε, τους Κυπρίους πως τους μετατρέπει σε ανθρώπινες ασπίδες. Οι Κύπριοι δεν προσπαθούν να αρπάξουν τους φυσικούς πόρους του Ιράν, όπως οι ΗΠΑ. Οι Κύπριοι δεν παίρνουν μέρος στους βομβαρδισμούς εναντίον του Ιράν, αυτό το κάνουν οι Βρετανοί. Τότε γιατί χθες δεν εκκένωσαν τα σπίτια τους κάτοικοι της Βρετανίας αλλά εκκενώθηκαν χιλιάδες άμαχοι Κύπριοι πολίτες; Επειδή η Βρετανία τούς κατέστησε, ετσιθελικά, ομήρους.

Η στάση της βρετανικής ηγεσίας απέναντι στην Κύπρο είναι εγκληματική. Ο Στάρμερ έδωσε διαβεβαιώσεις προφορικά στην κυπριακή κυβέρνηση ότι οι βρετανικές βάσεις στο νησί δεν θα χρησιμοποιηθούν. Αποδείχθηκε ότι τους έλεγε ξεδιάντροπα ψέματα. Σε διάγγελμά του ανακοίνωσε ότι αποδέχτηκε το αίτημα του Τραμπ να χρησιμοποιηθούν βρετανικές βάσεις στην περιοχή, δηλαδή αυτές που έχει στην Κύπρο, αφού δεν υπάρχουν άλλες, «για να καταστραφούν οι πύραυλοι του Ιράν στην πηγή τους, στις αποθήκες όπου φυλάσσονται ή στους εκτοξευτές από τους οποίους εκτοξεύονται. Οι ΗΠΑ ζήτησαν άδεια να χρησιμοποιήσουν βρετανικές βάσεις γι’ αυτόν τον σκοπό. Λάβαμε την απόφαση να αποδεχθούμε το αίτημα αυτό».

Αμέσως μετά η Κύπρος άρχισε, όπως ήταν αναμενόμενο, να δέχεται επιθέσεις από ιρανικά drones. Η αγανάκτηση της κυπριακής κυβέρνησης είναι τόσο μεγάλη που ακόμα και στις επίσημες δημόσιες ανακοινώσεις της εξέφρασε «έντονη δυσαρέσκεια προς τη Βρετανία». Κι όταν ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Κωνσταντίνος Λετυμπιώτης ρωτήθηκε για την ανακοίνωση του πρώην γενικού εισαγγελέα Κώστα Κληρίδη, ο οποίος υποστήριξε ότι η Κυπριακή Δημοκρατία έχει κάθε νομικό έρεισμα να ζητήσει και να επαναδιαπραγματευτεί το καθεστώς των βάσεων και τους όρους λειτουργίας τους, εκείνος απάντησε: «Σε αυτό το πλαίσιο δεν αποκλείουμε τίποτα».

57 + 168 ΛΟΓΟΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΦΡΟΝΤΙΣΤΙΚΗ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Του Αντώνη Ανδρουλιδάκη 

Τα 168 μικρά κορίτσια που δολοφονήθηκαν σε ένα σχολείο του Ιράν, δεν αφορούν προφανώς κάποιου είδους «γεωπολιτική εξέλιξη». Πρόκειται για ακόμη ένα ρήγμα στον -όποιο δυτικό- πολιτισμό.

Η Ελλάδα, μια χώρα που βίωσε στην μακρά ιστορική διαδρομή της τόσα τραύματα ενώ ακόμη φέρει ανεπούλωτο το τραύμα των Τεμπών, δεν μπορεί να περιορίζεται σε ανακοινώσεις ισορροπίας. Δεν μπορεί να μιλά για «στρατηγική σταθερότητα» όταν το απόλυτο όριο -η προστασία των παιδιών- έχει ήδη προ πολλού καταρρεύσει.

Γιατί, αν το Κίνημα των Τεμπών σήμανε κάτι, ήταν ότι οι ζωές των παιδιών δεν μπαίνουν σε λογιστική, ότι η απώλεια δεν βαφτίζεται “παράπλευρη” και ότι η ευθύνη δεν διαχέεται στο απρόσωπο.

Και βέβαια αυτή η ηθική δεν μπορεί να σταματά στα σύνορα.

Η Ελλάδα σήμερα βρίσκεται -για μια ακόμη φορά- σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι: 

θα είναι χώρα-γέφυρα ή χώρα-προγεφύρωμα;

Θα αναλάβει, επιτέλους, ένα  ρόλο γέφυρας ανθρωπιστικής πρωτοβουλίας απόλυτα συμβατό το πολιτισμικό της κεφάλαιο ή  θα συνεχίσει να λειτουργεί ως στρατιωτικό προγεφύρωμα/εξάρτημα συμμαχιών με τους επικυρίαρχους; 

Η αλήθεια είναι ότι η μέχρι τώρα εξωτερική πολιτική κινείται κυρίως εντός ευρωατλαντικών πλαισίων, χωρίς καμμία δημόσια συζήτηση για το ηθικό και ανθρωπιστικό αποτύπωμα αυτών των επιλογών. Γιατί στην μακρόχρονη λαϊκή μας παράδοση, απ' την Αντιγόνη έως την «Συνάντηση των 6» (Six Nation Peace Initiative) του Ανδρέα Παπανδρέου -για την ειρήνη και τον πυρηνικό αφοπλισμό- η συμμετοχή μας σε στρατιωτικούς σχεδιασμούς που παράγουν τέτοιες τραγωδίες δεν αντιμετωπιζόταν, όπως στη Δύση, ως ένα τεχνικό ζήτημα.

Ιμπεριαλιστικός πόλεμος με τα λάβαρα της ηθικής!

03/03/2026

EPA/WAEL HAMZEH

ΣΤΟΪΛΟΠΟΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ

Ίσχυε ανέκαθεν στο παρελθόν και το διαπιστώνουμε ξανά τις τελευταίες ημέρες στην αμερικανοϊσραηλινή επίθεση κατά του Ιράν. Όταν ο δυτικός ιμπεριαλισμός επιτίθεται στρατιωτικά, αυτό, όπως ισχυρίζονται όλοι οι ταγοί του, πραγματοποιείται μόνο για το γενικό καλό της ανθρωπότητας, για την ελευθερία και τη δημοκρατία, για την ειρήνη και κυρίως για τα ανθρώπινα δικαιώματα των καταπιεσμένων.

Στην ιστορία καταγράφονται όμως επ΄ αυτού συχνά άλλες πραγματικότητες. Στη δυτική πολιτική, τουλάχιστον την μεταπολεμική (αλλά και γενικώς) ο πραγματικός πολεμικός στόχος είναι κατά κανόνα τα συμφέροντα των κρατών και μάλιστα στη βάση της στρατιωτικής και οικονομικής ισχύος τους. Γιουγκοσλαβία, Ιράκ, Αφγανιστάν, Λιβύη, Συρία, είναι μόνο κάποια παραδείγματα στην ευρύτερη περιοχή μας. Τα υπόλοιπα που ακούγονται, όπως για την υπερίσχυση του ηθικού ζητήματος επί του νομικού σε τέτοιους πολέμους, αποτελεί πρωτίστως προπαγανδιστικό τέχνασμα και ακατάσχετος περί δικαίου μοραλισμός, που συχνά συνοδεύεται με ψεύτικες ιστορίες και παραπληροφόρηση – και μάλιστα στη “λογική” των δύο μέτρων και δύο σταθμών.

Όμως, εν προκειμένω, το ερώτημα παραμένει. Αποτελεί η καταφανής έλλειψη δικαίου σε μια συγκεκριμένη, αυταρχική αλλά κυρίαρχη χώρα, από τις πολλές δεκάδες που υπάρχουν στην υφήλιο, φιλικές και μη στη Δύση, αιτία για την κήρυξη πολέμου εναντίον της από τους αυτοαναγορευόμενους “Δίκαιους” (και ισχυρούς) αυτού του κόσμου; Η αλήθεια είναι ότι το ισλαμικό καθεστώς στο Ιράν είναι αυταρχικό, εξτρεμιστικό και σκληρό.

Ένας κόσμος σε πορεία και ένας σάπιος

Τρίτη 3 Μαρτίου 2026

Gianni Petrosillo

Πηγή: Gianni Petrosillo

Όπως έχουμε πει πολλές φορές, παρά τις λίγες μόνο πληροφορίες, ο κόσμος έχει αλλάξει. Το Ιράν είναι ένας σημαντικός γεωπολιτικός παράγοντας, οπλισμένος μέχρι τα δόντια και εξοπλισμένος με προηγμένη τεχνολογία, ειδικά επειδή η Ρωσία και η Κίνα το υποστηρίζουν σε αυτό το εξελισσόμενο γεωπολιτικό τοπίο. Το γνωρίζαμε αυτό, το νιώσαμε, γράψαμε γι' αυτό και τώρα το βλέπουμε. 

Ο μονομερής πόλεμος τελείωσε, όπου ο ένας έδινε και ο άλλος έπαιρνε. Αν οι Ηνωμένες Πολιτείες και η ΕΕ ελπίζουν να καλύψουν τα παγκόσμια εγκλήματά τους με προπαγάνδα, οι αντιδράσεις αυτών των κρατών γκρεμίζουν το τείχος των ψεμάτων τους. Ακούσαμε τον Υπουργό Εξωτερικών μας και ολόκληρη την ευρωπαϊκή ελίτ να δηλώνει ότι το Ιράν είναι ο επιτιθέμενος. Αυτό θα πρέπει επίσης να μας ανοίξει τα μάτια και στα άλλα ψέματα πάνω στα οποία η Δύση έχει χτίσει το χάος των τελευταίων ετών.

Οι πληροφορίες μας είναι διεφθαρμένες, όπως και τα τηλεοπτικά κανάλια, οι ειδικοί, τα πανεπιστήμια και όποιος αρνείται τα στοιχεία δείχνοντας με το δάχτυλο τους άλλους για να κρύψει τις δικές μας φρικαλεότητες. Το Ιράν δεν θα πέσει επειδή ο Αγιατολάχ Χαμενεΐ, ένας μεγάλος πολιτικός όπως τον όρισε ο Πούτιν και όπως συμμεριζόμαστε κι εμείς, έχει σκοτωθεί. Δεν μπορούμε να επιλέξουμε τους ήρωες άλλων λαών, ακόμα κι αν είμαστε πεπεισμένοι ότι μπορούμε να διαχειριστούμε τη συλλογική μνήμη λαών και χωρών.

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, Η ανάδυση της λογοτεχνίας μέσα από τον κόσμο του - 175 χρόνια από την γέννησή του

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης (1851-1911).

Γράφει ο Στέλιος Κούκος

Θα μπορούσαμε σήμερα, όπως και κάθε 4 Μαρτίου, να γιορτάζαμε την μέρα της ελληνικής λογοτεχνίας. Θα μπορούσε η μέρα αυτή να αποτελεί μια πολύ μεγάλη γιορτή με επίκεντρο τα σχολεία, τις ποικίλες εταιρείες, συλλόγους και σωματεία λογοτεχνών, συγγραφέων, εκδοτών, βιβλιοπωλών, τις λέσχες ανάγνωσης… Το υπουργείο Πολιτισμού θα μπορούσε να πανηγύριζε και αυτό ανάμεσα στους εν ζωή λογοτέχνες, φιλολόγους και φίλους της λογοτεχνίας. Αυτή θα ήταν και μια έξοχη γιορτή για την υποδοχή της άνοιξης.

Και όλα αυτά γιατί θα μου πείτε στις 4 Μαρτίου;

Μα σαν σήμερα το 1851, δηλαδή πριν 175 χρόνια, γεννήθηκε στην Σκιάθο ο μεγαλύτερος Έλληνας συγγραφέας. Αλλά πώς ένας τόσο μικρός τόπος, σχεδόν «ασήμαντος» έγινε, αίφνης, πρωτεύουσα της λογοτεχνίας μας; Και πώς άνθρωποι κοινοί, το ίδιο θα λέγαμε «ασήμαντοι» σηκώνουν όλο αυτό το πνευματικό βάρος που αποκαλούμε κόσμο του Παπαδιαμάντη;

Παράδοξο δεν είναι;

Είχαμε χαρακτηρίσει παλιότερα τον Νίκο Γαβριήλ Πεντζίκη ως άτλαντα, αλλά εδώ έχουμε μιαν άλλη, διαφορετική κατάσταση. Ο Αλέξανδρος Παπα-Αδαμαντίου μοιάζει να σηκώνεται από την ανυπαρξία στην ύπαρξη, ανασηκώνοντας μαζί του όλη την «μικράν πολίχνη», την Σκιάθο, ως μια κοινότητα πνευματικής περιωπής! Οπότε τι τρέχει, τι συμβαίνει εδώ;

ΝΙΚΟΣ ΙΓΓΛΕΣΗΣ: ΗΠΑ - ΙΣΡΑΗΛ ΘΑ ΓΟΝΑΤΙΣΟΥΝ ΤΟ ΙΡΑΝ ΑΛΛΑ ΤΟ ΜΕΤΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟΝΘΕΜΑ

Ο δημοσιογράφος - αναλυτής Νίκος Ιγγλέσης σε μια ευρεία ανάλυση στον 98.4, υποστηρίζει ότι οι ΗΠΑ και το Ισραήλ στη λογική της επιβολής τετελεσμένων δια της ισχύος, με ένα Ιράν εντελώς μόνο του από κρατικές συμμαχίες και υποστηρίξεις , πρωτίστως της Κίνας αλλά και της Ρωσίας, θα επιβάλουν τελικά την βούληση τους , το Ιράν θα γονατίσει, αλλά το μετά στην ευρύτερη περιοχή είναι το μεγάλο ερωτηματικό, αφού η προτέρα εμπειρία έχει αποδείξει ότι ανάλογες επεμβάσεις, απλά έχουν δημιουργήσει το απόλυτο χάος.

Μιλάει ακόμη για τις ήδη βαριές συνέπειες στη παγκόσμια οικονομία με επίκεντρο τα ενεργειακά, ενώ τονίζει ότι Ελλάδα και Κύπρος ακροβατούν με την περαιτέρω εμπλοκή τους στη διένεξη . Ο κ. Ιγγλέσης τονίζει ότι η παρουσία ελληνικών δυνάμεων αποτροπής στη Κύπρο είναι θετική εξέλιξή, αρκεί να αφορούν την Κυπριακή Δημοκρατία και όχι τα συμφέροντα Αμερικανών και Βρεταννών.

Πολύ περισσότερο που όποιος μιλάει για αναβίωση του ενιαίου αμυντικού δόγματος, θα πρέπει να παραθέσει στρατηγική βάθους, από την οριοθέτηση ΑΟΖ με την Κύπρο έως την επίδειξή ισχύος σε θέματα όπως η πόντιση καλωδίου από την Κρήτη στη Κύπρο. Αναρωτήθηκε δε, την ώρα που η Τουρκία παραδόξως σιωπά για αυτή την κίνηση, τι θα συμβεί αν και αυτή με την σειρά της μεταφέρει επιπλέον δυνάμεις στο Κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου για λόγους προστασίας του .

Σώζου Συρία

*

του ΗΛΙΑ ΜΑΛΕΒΙΤΗ

~.~

Η σημερινή ιστορική κληρονομιά χιλιετιών στην Συρία, πλην των αρχαιολογικών χώρων και μνημείων πληθώρας πολιτισμών, σαρκώνεται και στις εναπομείνασες εθνικές και θρησκευτικές μειονότητες που βρίσκονται διάσπαρτες στη χώρα. Εντός της ισλαμικής σουνιτικής πλειονότητας, υπάρχουν χριστιανοί ―πρωτίστως Ελληνορθόδοξοι και Συρορθόδοξοι― διαφόρων δογμάτων και αποκλίσεων, ανατολικών και δυτικών, Δρούζοι, Σηΐτες και Αλαουΐτες. Εκτός από τους Άραβες σημαντική είναι και η παρουσία Κούρδων στα βορειοανατολικά της χώρας.

Πέρασμα και σταυροδρόμι κομβικό στο κοίλο του τόξου της εύφορης ημισελήνου, η Συρία γνώρισε εισβολές, κατακτήσεις και κατοχές ουκ ολίγες. Αυτή που σφράγισε καθοριστικά τη μελλοντική της εθνο-θρησκευτική υπόσταση βέβαια ήταν η αραβική κατοχή και κυριαρχία λίγο πριν τα μέσα του 7ου αιώνα, καθώς η Δαμασκός αποτέλεσε και την πρωτεύουσα του πρώτου αραβικού χαλιφάτου (έως το 750 μ. Χ.). 

Στη νεώτερη και σύγχρονη εποχή, η απελευθέρωση από τον μακρύ οθωμανικό ζυγό στις αρχές τους 20ού αιώνα, ακολουθείται από τη γαλλική κυριαρχία (Γαλλική Εντολή) στην ευρύτερη Συρία, η οποία και χωρίζει την χώρα σε έξι κρατίδια, μεταξύ των οποίων αυτά των Δρούζων και των Αλαουϊτών.

 Μετά τον πόλεμο και την απόσχιση του Λιβάνου, η ανεξάρτητη πλέον Συρία σιγά-σιγά προσχωρεί στην ιδεολογία του αραβικού εθνισμού και σύντομα διαμορφώνει τη δική της εκδοχή, που εκφράζεται με την ανάδυση και την επικράτηση του κόμματος Μπάαθ. Πέραν της παναραβικής ιδεολογίας, του εκκοσμικευμένου προσανατολισμού του και των σοσιαλιστικών του κατευθύνσεων, με την κατάληψη της εξουσίας το 1970 από τον Χαφέζ αλ-Άσαντ, το Μπάαθ προσλαμβάνει σταδιακά και ιδιαίτερα επιπλέον χαρακτηριστικά. Το ένα είναι η αποκλειστική, σεχταριστική κυριαρχία ―τόσο εντός του κόμματος όσο και διαμέσου αυτού― στην κοινωνική, πολιτική και οικονομική ζωή της χώρας, της Αλαουϊτικής μειονότητας, από τα σπλάχνα της οποίας προέρχεται κι ο πρόεδρος Άσαντ. Το δεύτερο ιδιάζον στοιχείο, ενδεικτικό παγίωσης αυταρχικών τάσεων και συμπεριφορών, δεν είναι άλλο από την προσωπολατρεία που αναπτύσσεται βαθμηδόν γύρω από τον πρόεδρο Άσαντ και την οικογένειά του, και η οποία σύντομα οδηγεί στην εδραίωση μιας δυναστικής τρόπον τινα διαδοχής της εξουσίας εντός των κόλπων της οικογενείας Άσαντ. Κι όλα αυτά συνοδευόμενα από το μονοκομματικό καθεστώς διακυβέρνησης που έχει πλέον επιβληθεί στη χώρα.

Να τεθεί θέμα βρετανικών Βάσεων, εισηγείται ο τέως Γ. Εισαγγελέας

(AP Photo/Petros Karadjias)
02 ΜΑΡ 2026

ΛΕΥΚΩΣΙΑ. Οι πρόσφατες εξελίξεις επιτάσσουν όπως τεθεί το συντομότερο στο προσκήνιο το θέμα των Βρετανικών Βάσεων, αναφέρει σε γραπτή δήλωσή του ο τέως Γενικός Εισαγγελέας της Κυπριακής Δημοκρατίας, Κώστας Κληρίδης.

Η επίθεση εναντίον των Βρετανικών Βάσεων στην Κύπρο με μη επανδρωμένα αεροσκάφη «χωρίς καν τη γνώση των αρχών της Δημοκρατίας, φέρνει με τον πιο απτό τρόπο ξανά στο προσκήνιο την απαράδεκτη κατάσταση από πλευράς Διεθνούς Δικαίου του καθεστώτος των Βάσεων», αναφέρει ο κ. Κληρίδης στην δήλωσή του.

Σημειώνει ότι, με βάση τις αρχές του Διεθνούς Δικαίου «όπως ιδιαίτερα αυτές έχουν πρόσφατα εξελιχθεί, είναι αδιανόητο ένα κράτος να διατηρεί «κυριαρχία» επί εδάφους άλλης χώρας», προσθέτοντας ότι «αυτό το κατάλοιπο αποικιοκρατίας ξεκάθαρα παραβιάζει τις αρχές του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και τα σχετικά ψηφίσματα, το δικαίωμα αυτοδιάθεσης των λαών, όπως επίσης αντίκειται προς αποφάσεις του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης».

Σύμφωνα με το ισχύον καθεστώς του Διεθνούς Δικαίου, αναφέρει ο κ. Κληρίδης, ανεξάρτητα από το γεγονός της υπογραφής των σχετικών Συνθηκών κατά την εγκαθίδρυση της, «η Κυπριακή Δημοκρατία έχει κάθε νομικό έρεισμα να ζητήσει και να απαιτήσει την επαναδιαπραγμάτευση του καθεστώτος των Βάσεων και τον εκσυγχρονισμό των όρων υπό τους οποίους αυτές θα μπορούν να λειτουργούν σε έδαφος της Δημοκρατίας».

🚨 Μίλτος ΤΕΝΤΟΓΛΟΥ : 8,22 — 8ο συνεχόμενο Πρωτάθλημα Ελλάδας indoor 🇬🇷❗️

🚨 Ο Μίλτος Τεντόγλου (γεν. 1998), όπως αναμενόταν, κατέκτησε το 8ο συνεχόμενο πρωτάθλημα της καριέρας του με άλμα στα 8,22 μ. από την πρώτη του προσπάθεια.

💎 Αναλυτικά οι τίτλοι του

🥇 2019 (21) — 8,19

🥇 2020 (22) — 8,26 (CR)

🥇 2021 (23) — 8,00

🥇 2022 (24) — 8,20

🥇 2023 (25) — 8,20

🥇 2024 (26) — 8,26 (=CR)

🥇 2025 (27) — 7,92

🥇 2026 (28) — 8,22

🚨 Το φετινό ρεκόρ του είναι 8,27 μ. (11 Φεβρουαρίου, Βελιγράδι). Είναι η πρώτη φορά στον κλειστό στίβο που παρουσιάζει τόσο μεγάλη σταθερότητα σε όλη τη σεζόν. Οι φετινοί αγώνες του κατά σειρά: 8,25 – 8,23 – 8,27 – 8,14 – 8,22 (μέσος όρος: 8,22).

❗️Για σύγκριση, το 2022 —μέχρι πρότινος η καλύτερη χρονιά του στον κλειστό στίβο, όταν σημείωσε το πανελλήνιο ρεκόρ με 8,55— πριν από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα είχε τέσσερις αγώνες: 8,15 – 8,22 – 8,20 – 8,25 (μ.ό. 8,205). Τότε ο τελικός ήταν στις 18/03, ενώ φέτος στο Τόρουν θα διεξαχθεί στις 22/03.

Η ετερογένεια των στόχων της επιθετικότητας κατά του Ιράν

Τρίτη 3 Μαρτίου 2026

Filippo Bovo

Πηγή: Φιλίππο Μπόβο

Τώρα, στην τρίτη ημέρα της, η σύγκρουση φτάνει σε ένταση που ξεπερνά κάθε προσδοκία. Σίγουρα υπερβαίνει, έστω και αρνητικά, τις προσδοκίες των Ηνωμένων Πολιτειών, καθώς και του Ισραήλ, που οραματίζονταν μια γρήγορη επίθεση, σύμφωνα με το στρατιωτικό δόγμα του «σοκ και δέους» (σοκ και δέος, με στόχο τον γρήγορο έλεγχο της σύγκρουσης), καθώς και εκείνες των συμμάχων τους στην Ευρώπη και τον Κόλπο. Ξεπερνά επίσης εκείνες πολλών άλλων που, από την άλλη πλευρά, τις τελευταίες ημέρες έβλεπαν με δικαιολογημένη ανησυχία την τεράστια και αυξανόμενη ανάπτυξη αμερικανικών δυνάμεων στην περιοχή, για μια καταστροφική επίθεση στο Ιράν.

Διάφοροι παράγοντες υποδεικνύουν αυτό το φαινόμενο. Για παράδειγμα, όταν ξεκίνησαν οι επιθέσεις, την πρώτη ημέρα, η επικρατούσα άποψη ήταν ότι δεν θα διαρκούσαν περισσότερο από τέσσερις ημέρες. Μόλις χθες, ωστόσο, μεταξύ της δεύτερης και της τρίτης ημέρας, ο Τραμπ αναθεώρησε τις προβλέψεις του, μιλώντας για τουλάχιστον τέσσερις ή πέντε εβδομάδες, προειδοποιώντας περαιτέρω για τον κίνδυνο περαιτέρω θανάτων μεταξύ των αμερικανικών δυνάμεων (επίσημα, υπάρχουν ήδη τρεις νεκροί και αρκετοί τραυματίες, μερικοί πολύ σοβαρά) καθώς και για άλλες «παράπλευρες απώλειες» (για παράδειγμα, η μειωμένη διαθεσιμότητα υδρογονανθράκων και η σχετική αύξηση των τιμών τους, με σχετικές συνέπειες για τον πληθωρισμό: δεν είναι τυχαίο ότι ο Λευκός Οίκος πιέζει τώρα για μια μαζική αύξηση της παραγωγής σχιστολιθικού πετρελαίου και τη χρήση στρατηγικών αποθεμάτων, με το αργό πετρέλαιο Brent να έχει εν τω μεταξύ αυξηθεί κατά 9% στα 80 δολάρια).

Καταναλώνουμε 14,1 δις € και 16,9 δις € (σε αυτά τα δύο έτη μόνο) περισσότερα αγαθά και υπηρεσίες από όσα παράγουμε

Του Βασίλη Βιλιάρδου 

Δυστυχώς κανένας (επίσης τα ΜΜΕ) δεν ασχολείται με τα πραγματικά προβλήματα της χώρας – όπως το συνεχιζόμενο έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών. Τι σημαίνει έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών 14,1 δις € το 2025 και 16,9 δις € το 2024;

Ότι καταναλώνουμε 14,1 δις € και 16,9 δις € (σε αυτά τα δύο έτη μόνο) περισσότερα αγαθά και υπηρεσίες από όσα παράγουμε, πως ζούμε πάνω από τις δυνατότητες μας και ότι αυξάνεται το εξωτερικό μας χρέος (=δημόσιο και ιδιωτικό) – έχοντας υπερβεί ήδη τα 584 δις €, από περίπου 410 δις € το 2018 (εκτός Ευρωζώνης δεν θα μπορούσε ποτέ να συμβεί – ενώ τα κράτη δεν χρεοκοπούν συνήθως από το δημόσιο χρέος, αλλά από το εξωτερικό).

Με ένα παράδειγμα, είναι σαν να κερδίζει κάποιος 1.500 € το μήνα και να ξοδεύει 2.000 €, με τα 500 € δανεικά – κάτι που φυσικά δεν μπορεί να συνεχίζεται επ’ άπειρον.

Ποια είναι η λύση; Στο παρελθόν αυτό το πρόβλημα λύθηκε από την Τρόικα, με την εσωτερική υποτίμηση – δηλαδή με την ονομαστική μείωση μισθών και συντάξεων, έτσι ώστε να μην μπορούν να καταναλώσουν οι Πολίτες, οπότε να μειωθούν οι εισαγωγές και εξ αυτών το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών.

Επέτειος ολοκαυτώματος Γρηγόρη Αυξεντίου: Στρατηγέ η Ελλάδα είναι σήμερα εδώ με τα σύγχρονα πολεμικά της σκάφη!

Ο ήρωας Γρηγόρης Αυξεντίου (1928-1957).

Γράφει ο Στέλιος Κούκος

Τα πολεμικά αεροπλάνα της Ελλάδας είναι από χθες, παραμονή της γιορτής του μαρτυρίου σου, στα χώματα της Κύπρου. Όσο και για τα υπερσύγχρονα στρατιωτικά πλοία που εστάλησαν καταφθάνουν από στιγμή σε στιγμή ανήμερα της θυσίας σου!

Τέτοια τιμή για σένα κανένας μας δεν φαντάστηκε!

Και είναι γιορτή το μαρτύριό σου γιατί εσύ μπορούσες να παραδοθείς και δεν το έκανες. Μέχρι τελευταία στιγμή πολεμούσες του βρετανούς στρατιωτικούς. Τα έβαζες με μια αποικιοκρατική δύναμη μόνος και όλοι αυτοί μαζί σου. Η «παράσταση» που είχαν σκηνοθετήσει για την σύλληψή σου κατάλαβαν πως δεν θα είχε «happy end» γι’ αυτούς.

Όσο ζούσες τόσο εξευτελίζονταν! Ήταν ένα αποκαρδιωτικό μαρτύριο γι’ αυτούς η ύπαρξή σου.

Και γι’ αυτό έκαναν το κρησφύγετό σου στον Μαχαιρά, λίγο πιο κάτω από το μοναστήρι της Παναγίας, ένα νέο ναζιστικό Άουσβιτς.

Αυτοί πιθανόν να ήλπιζαν ότι θα παραδοθείς, έστω να σε συλλάβουν και τότε να σε εξαγοράσουν με πολλά, πάρα πολλά χρήματα. Αν γινόταν αυτό όλα θα τέλειωναν, αφού εσύ ήξερες τα πάντα. Ο μεγαλειώδης αγώνας των Ελλήνων της Κύπρου θα τελείωνε άδοξα και θα ήταν μια τεράστια προσβολή για όλο τον ελληνισμό.

Άλλωστε τότε ο λαός της Κύπρου ζούσε το δικό του ’21 την δική του επαναστατική άνοιξη. Βρισκόταν σε μια ανάταση και ήθελε την Ελλάδα και ας έτρωγε πέτρες, όπως έλεγε το σύνθημα.

Και αυτό δεν ήταν αντίστοιχο με το «Ελευθερία ή θάνατος»;

Αλλά οι έφηβοι της Κύπρου ούτε τις πέτρες δεν χαλάλιζαν, αλλά τις έκανα πυρομαχικά για τον δικό τους «ένοπλο» αγώνα. Ξέρεις πολύ καλά σε τι αναφέρομαι!

Τον γνωστό πετροπόλεμο από την Σεβέρειο Βιβλιοθήκη της Λευκωσίας απέναντι από την Αρχιεπισκοπή από τους μαθητές του Παγκυπρίου Γυμνασίου. Εκείνες τις ώρες το Παγκύπριο Γυμνάσιο έγινε Πανελλήνιο και ανακεφαλαίωσε στα πρόσωπα των αμούστακων αγωνιστών την προσφορά των νέων στους αγώνες του Γένους.

Και οι ίδιοι έγιναν παγκυπριονίκες και πανελληνιονίκες, γράφοντας μια ξεχωριστή σελίδα στον αγώνα της Εθνικής Οργάνωσης Ελλήνων Αγωνιστών που άρχισε την 1η Απριλίου του 1955. Αγώνα για την αυτοδιάθεση η οποία δεν ήταν άλλη από την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα.

Θ. Μαλκίδης: «Ο κόσμος μπαίνει σε μια περίοδο γεωπολιτικής αβεβαιότητας – Η διεθνής πολιτική επιστρέφει σε λογικές βίας»

Στη συνέντευξή του στην εκπομπή «Ανοιχτό Μικρόφωνο» του Κυριάκου Αετόπουλου στον Focus 88.9, ο Θεοφάνης Μαλκίδης, διδάκτορας Κοινωνικών Επιστημών του Παντείου Πανεπιστημίου, σχολίασε τις διεθνείς εξελίξεις που σχετίζονται με τη στρατιωτική επιχείρηση των Ηνωμένων Πολιτειών εναντίον του Ιράν, αναλύοντας τις γεωπολιτικές προεκτάσεις, τις πιθανές επιπτώσεις για την περιοχή και τη θέση της Ελλάδας.

Σύμφωνα με όσα ανέφερε ο Θεοφάνης Μαλκίδης, η σημερινή διεθνής πραγματικότητα δείχνει να απομακρύνεται από τις αρχές του διεθνούς δικαίου και της διπλωματίας, με τη βία να επανέρχεται ως μέσο επίλυσης διαφορών μεταξύ κρατών. Όπως υποστήριξε, η διεθνής κοινότητα φαίνεται να επιστρέφει σε μια περίοδο όπου οι ισορροπίες διαμορφώνονται κυρίως μέσα από στρατιωτικές συγκρούσεις και όχι μέσα από θεσμικούς μηχανισμούς.

Ο ίδιος αναφέρθηκε σε μια σειρά από παράγοντες που, σύμφωνα με τη διεθνή συζήτηση, οδήγησαν στην επίθεση κατά του Ιράν. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται το ζήτημα του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος, οι βαλλιστικοί πύραυλοι της χώρας, οι ενεργειακοί πόροι και ιδιαίτερα το πετρέλαιο, καθώς και οι γεωπολιτικές αντιπαραθέσεις με μεγάλες δυνάμεις όπως η Κίνα και η Ρωσία. Παράλληλα, έγινε αναφορά και στη δυτική κατηγορία ότι το Ιράν στηρίζει οργανώσεις που χαρακτηρίζονται τρομοκρατικές από τη Δύση.

NA ΦΥΓΟΥΝ ΤΩΡΑ οι Βρετανικές βάσεις από την Κύπρο!

Οι "Περιοχές Κυρίαρχων Βάσεων" όπως τις ονομάζουν οι Βρετανοί, δημιουργήθηκαν το 1960 από τις Συμφωνίες Ζυρίχης- Λονδίνου, με τις οποίες η Κύπρος ανεξαρτητοποιήθηκε από την Βρετανική Αυτοκρατορία. 

Από το 1954, το Ηνωμένο Βασίλειο επιθυμούσε να διατηρήσει κυριαρχία πάνω σε αυτές τις περιοχές, καθώς αυτό θα εγγυόταν τη λειτουργία στρατιωτικών βάσεων στη Κύπρο. Έτσι υπάρχουν οι βάσεις στην Δεκέλεια και στο Ακρωτήρι. 

 Αυτές αποτελούν απομεινάρι της Αποικιοκρατικής εποχής, από τις ελάχιστες Βρετανικές που έχουν απομείνει στον πλανήτη. Ειδικότερα, οι Βρετανοί έχουν ακόμη βάσεις στην Ευρώπη, σε δύο χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην Κυπριακή Δημοκρατία και στην Ισπανία (Γιβραλτάρ).

Με την αφορμή την πρόσφατη εκτόξευση drone κατά της Βρετανικής βάσης στο Ακρωτήρι, επανέρχεται αφενός το ερώτημα κατά πόσον αραμένει Νόμιμο το δικαίωμα να συνεχίζει να κατέχει Κυπριακό έδαφος η Μεγάλη Βρετανία, αφετέρου νομιμοποιεί το αίτημα:

NA ΦΥΓΟΥΝ ΤΩΡΑ οι Βρετανικές βάσεις από την Κύπρο!

- να αποδοθούν τα εδάφη τους στην Κυπριακή Δημοκρατία!

-για την προστασία της Μεγαλονήσου, επιστροφή στο ΕΝΙΑΙΟ ΑΜΥΝΤΙΚΟ ΔΟΓΜΑ Ελλάδας- Κύπρου!

03.03.26

"ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ"

ΠΗΓΗ - Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Α Π Ο Χ Α Ι Ρ Ε Τ Ι Σ Μ Ο Σ

  Του Βασίλη Λαμπόγλου 

                                                                                             Ποτέ δεν θα μπορούσα να πιστέψω πως η στενότητα μιας σπηλιάς                                                                                

μπορούσε νά'χει τόση ευρυχωρία, μπορούσε να χωρέσει

την πατρίδα με τις ελιές της, τ’ ακρογιάλια της, τα βάσανα της,

με τα καΐκια της μ’ ολάνοιχτα πανιά στον αντρίκιο αγέρα της,

τον κόσμο με τα φλάμπουρα του, τα όνειρα του, τις καμπάνες του, και τα μικρά αγριόχορτα.

                                                                                                  Ανασαίνω, μέσα σ’ αυτή τη πέτρινη σήραγγα που η έξοδος της είναι το ίδιο το στόμιο του ήλιου. 

Το ξέρω :

από δω, κατευθείαν, θα περάσω νεκρός μες στον κόσμο. 

Μην κλαίτε.

Και ξέρω τώρα, όσο ποτέ, πως είναι δυνατή η ελευθερία. 

Γειά σας.

Τούτη την ώρα δεν τρομάζω τα μικρά ή μεγάλα λόγια-

μπορώ να σκουπίσω τα μάτια μου στη σημαία μας,

μια και το ξέρω : στην απόλυτη στιγμή μου,

μες απ’ το στόμιο του θανάτου οι συναγωνιστές μου θα παραλάβουν απ’ τα χέρια μου φλεγόμενη

τη σημαία του ανένδοτου αγώνα, φλεγόμενη

σαν πύρινο άλογο ικανό να διασχίσει το άπειρο και το θάνατο,

σαν άσβηστη δάδα μέσα σε όλες τις νύχτες των σκλάβων, φλεγόμενη η σημαία μας

σα μέγα αστραφτερό δισκοπότηρο για την Άγια Μετάληψη του Κόσμου.

Μπορώ λοιπόν να επαναλάβω :

«Λάβετε, φάγετε, τούτο εστί το σώμα και το αίμα μου- το σώμα και το αίμα του Γρηγόρη Αυξεντίου,ενός φτωχόπαιδου, 29 χρονώ, απ’ το χωριό Λύση, οδηγού ταξί το επάγγελμα,

πού' μαθε στη Μεγάλη Σχολή του Αγώνα τόσα μόνο γράμματα

όσα να φτιάχνουν τη λέξη ” Ε Λ Ε Υ Θ Ε Ρ Ι Α “

και που σήμερα, 2 του Μάρτη 1957, κάηκε ζωντανός στη σπηλιά της Μονής Μαχαιρά

και σήμερα ακριβώς, 2 του Μάρτη, μέρα Σάββατο – μην το ξεχάσετε, σύντροφοι –

στις 2 η ώρα μετά τα μεσάνυχτα, και 3 πρώτα λεπτά,

γεννήθηκε ο μικρός Γρηγόρης ανάμεσα στα ματωμένα γόνατα της πλάσης.                                                                                                                       

                                                                                                              Α Θ Η Ν Α . 5  ΕΩ Σ  2 5 Μ Α Ρ  Τ Ι Ο Υ 

1 9 5 7

Γ Ι Α Ν Ν Η Σ    ΡΙΤΣΟΣ                                                             

                                                                                                    

Γρηγόρης Αυξεντίου- 3 Μαρτίου 1957.

Ήταν 28 χρόνων...                               

                                                                                                       

-''Σήμερα'' που οι λέξειs "αλυχτάνε" ... 

Ήρωαs, Επανάσταση ,Πατρίδα, Δικαιοσύνη, Eλευθερία, Θάνατοs...

-Όσοι φίλοι μου δηλώνουν αριστεροί και τους κάθονται στο λαιμό λέξεις όπως "εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας",ας ψάξουν την ομιλία του Κουβανού υπουργού βιομηχανίας -του Τσε Γκεβάρα δηλαδή -την 11 Δεκεμβρίου στον ΟΗΕ που κατάγγειλε τον οργανισμό,τις ΗΠΑ και την Μ.Βρετανια για τη στάση τους στο νησί.

Και πως αποθέωσε τον αγώνα των Κυπρίων  αδελφών για την ανεξαρτησία από την αποκιοκρατικη κατοχή.

Κοντογιώργης: Πόλεμος, ισχύς, έννοιες και η “παρερμηνεία” της Δύσης

Παρέμβαση Γιώργου Κοντογιώργη στην εκπομπή “Review” στην τηλεόραση της “Ναυτεμπορικής”

Δημοσιεύτηκε στις 2 Μαρτίου 2026 στις 10:00

Η επικαιρότητα «πήρε το τιμόνι» στην εκπομπή Review της Ναυτεμπορικής TV, με τη συζήτηση να ξεκινά από το ερώτημα «γιατί κάνουν οι άνθρωποι πόλεμο, αφού οι πόροι φτάνουν;» και να εξελίσσεται σε μια ευθεία, κλασική ανάγνωση του διεθνούς συστήματος από τον καθηγητή

 Γιώργο Κοντογιώργη.

Ο ίδιος έθεσε εξαρχής το πλαίσιο με αναφορές σε Αριστοτέλη και Θουκυδίδη: ο άνθρωπος, είπε, μπορεί να φτάσει μέχρι την αυτοκαταστροφή, όχι επειδή «γεννήθηκε για να πολεμά» σαν ζώο, αλλά επειδή έχει κάτι μοναδικό: είναι «εξουσιοδοτημένος από τη φύση να νομοθετεί» τα του οίκου του. Κι ακριβώς μέσα σε αυτή τη νομοθεσία χωρά η βουλημία – η επιθυμία της ηγεμονίας. Έτσι, η ιστορική διαδρομή, κατά την ανάλυσή του, είναι μια μόνιμη σύγκρουση ανάμεσα σε όσους θέλουν να ηγεμονεύουν και σε όσους θέλουν να είναι ελεύθεροι.

Το κρίσιμο σημείο της παρέμβασής του ήταν η διάκριση ανάμεσα στο εσωτερικό των κοινωνιών και στο διεθνές πεδίο. Ο νόμος «εξανθρωπίζει» το εσωτερικό, όμως τα σύγχρονα συντάγματα και οι πολιτείες αγκαλιάζουν το κράτος – όχι τις διακρατικές σχέσεις. Εκεί δεν υπάρχει πολιτικό σύστημα, αλλά «τάξη πραγμάτων», όπου οι σχέσεις καθορίζονται με όρους ισχύος. Και γι’ αυτό, όπως υπογράμμισε, τα κράτη –όποιο κι αν είναι το πολίτευμά τους– έχουν τελικά «την ίδια εξωτερική πολιτική»: έξω δεν λειτουργούν ως δημοκρατίες, αλλά ως δρώντες ισχύος.


Σε αυτή τη λογική ενέταξε και το θουκυδίδειο μάθημα που επανέφερε με ωμή διατύπωση: μην μπερδεύετε την εσωτερική πολιτική με την εξωτερική πολιτική – η πρώτη μπορεί να είναι ελευθερία, η δεύτερη τυραννία. Είτε μικρός είτε μεγάλος, αν θες να προστατεύσεις την ελευθερία σου ή να ηγεμονεύσεις, «ένας τρόπος υπάρχει»: να είσαι σε ετοιμότητα, άρα εμπόλεμος. Αυτό, είπε, δεν αμφισβητείται.

Η αιτία του πολέμου, όπως την όρισε, είναι ο κρατοκεντρισμός: η απουσία ενός πλανητικού πολιτικού συστήματος που να βάζει κανόνες και να απαγορεύει τον πόλεμο. Και από εκεί, η συζήτηση «άνοιξε» στον ελληνικό κόσμο και στην έννοια της ελληνικότητας, με αφορμή το βιβλίο Η ιστορία του ελληνικού κόσμου – όχι του κράτους ή του έθνους, αλλά του «κόσμου».

Τα «Στενά του Χορμούζ» και τα 12 ν.μ.

Ανδρέας Σταλίδης

Κάθε φορά που υπάρχει μία κρίση στη Μέση Ανατολή τα τελευταία 50 χρόνια, ανεξάρτητα από το αν είναι μικρή ή μεγάλη, ακούμε το όνομα 

Είναι τα στενά μεταξύ του Ομάν και του Ιράν.

Το ακούμε επειδή από εκεί περνάει σε ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ βάση, από το 25% έως το 40% της ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ κατανάλωσης πετρελαίου!

Το ακούμε στα δελτία ειδήσεων σε μία πρόταση που συνήθως λέει ότι ανέβηκε η τιμή του πετρελαίου λόγω της τάδε κρίσης στη Μέση Ανατολή, επειδή από τα στενά αυτά, που βρίσκονται στην ευρεία ζώνη του πολέμου, περνάει όλο αυτό το πετρέλαιο.

Αυτό γίνεται και τώρα, που το πετρέλαιο εκτινάχθηκε άλλη μία φορά.

Εμάς μας ενδιαφέρει επειδή αφ' ενός η Τουρκία, αφ' ετέρου οι Τούρκοι εσωτερικού σε συνεργασία με τους αφελείς «χρήσιμους ηλίθιους» στην Ελλάδα, έχουν πείσει ένα κάποιο τμήμα της κοινής γνώμης ότι δήθεν το Αιγαίο είναι η πιο σημαντική θάλασσα στον πλανήτη γη, οπότε καλώς μέχρι σήμερα τα δύο παράκτια κράτη που βρέχονται από το Αιγαίο Πέλαγος, δηλαδή η Ελλάδα και η Τουρκία δεν επεκτείνουν εκεί τα χωρικά τους ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια, όπως έχουν κάνει ΟΛΑ τα άλλα κράτη του κόσμου.

Το μεγαλύτερο άνοιγμα των Στενών του Χορμούζ είναι περίπου 21 ναυτικά μίλια.

12+12=24>21.

Παρ΄ όλα αυτά ΝΑΙ! Σωστά προβλέψατε!

✅Ομάν και Ιράν τηρούν και εφαρμόζουν 12 ναυτικά μίλια χωρικά ύδατα ή τη μέση γραμμή μεταξύ τους.

Σχετικά με τον πόλεμο στο Ιράν

Ανάλυση της Μαρίας Δεναξά για το Ιράν που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Δημοκρατία της Δευτέρας 👇

📌 Υπό την ασφυκτική πίεση του Μπενιαμίν Νετανιάχου, ο Ντόναλντ Τραμπ έδωσε το Σάββατο την έγκριση του για αεροπορικά πλήγματα κατά του Ιράν. Πρόκειται για μια απόφαση που έθεσε την Ουάσινγκτον σε τροχιά σύγκρουσης με τη διεθνή νομιμότητα, εγείροντας σοβαρά ερωτήματα για υπέρβαση εξουσιών από τον Αμερικανό πρόεδρο, ο οποίος αποφάσισε μόνος του για τη στρατιωτική επιχείρηση, χωρίς να ζητήσει την έγκριση του Κογκρέσου.

🔴 Μια πρακτική που έχει υιοθετηθεί τα τελευταία χρόνια από τις δυτικές ηγεσίες. Στη Γαλλία, για παράδειγμα, ο Εμμανουέλ Μακρόν έμπλεξε τη χώρα του στον πόλεμο της Ουκρανίας, χωρίς όμως ποτέ να ρωτήσει προηγουμένως το γαλλικό Κοινοβούλιο και, κατά συνέπεια, τον γαλλικό λαό.

🔴Ο Τραμπ, εκτός από το αμερικανικό Σύνταγμα, φέρεται να παραβίασε, μαζί με τον Νετανιάχου, και το διεθνές δίκαιο, παρακάμπτοντας τις θεσμικές διαδικασίες των Ηνωμένων Εθνών. Σύμφωνα με τον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ, καμία χώρα δεν νομιμοποιείται να αποδίδει δικαιοσύνη μονομερώς μέσω πολεμικών επιχειρήσεων. Αποκλειστική αρμοδιότητα για τη λήψη αποφάσεων που αφορούν την παγκόσμια ειρήνη και την κήρυξη πολέμου έχει το Συμβούλιο Ασφαλείας.

🔴 Για τον ένοικο του Λευκού Οίκου πρόκειται για μια κίνηση υψηλού ρίσκου, που μπορεί να σηματοδοτήσει το τέλος του τραμπισμού και της εποχής MAGA. Ο Τραμπ εκλέχθηκε το 2024 υποσχόμενος απομονωτισμό, με άμεσο τερματισμό συγκρούσεων, όπως ο πόλεμος στην Ουκρανία, και «καμία νέα εμπλοκή» των ΗΠΑ σε στρατιωτικές επιχειρήσεις.

Μεχντί Ταρέμι : «Αυτή είναι η στιγμή που η χώρα μου με χρειάζεται περισσότερο». "

🔶 Ο αστέρας της εθνικής ομάδας του Ιράν 🇮🇷 Μεχντί Ταρέμι, επιθετικός του ελληνικού συλλόγου Ολυμπιακού και πρώην Πόρτο και Ίντερ Μίλαν, ενημέρωσε τους νυν αξιωματούχους του συλλόγου του για την επιθυμία του να επιστρέψει στη χώρα του για να σταθεί στο πλευρό της ηγεσίας του στρατού και της στρατιωτικής διοίκησης προκειμένου να πάρει τα όπλα και να την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν.


🔶 Αξιωματούχοι της Ιρανικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου προσπαθούν να πείσουν τον παίκτη να μείνει στην Ελλάδα, αλλά η απάντηση του Ιρανού επιθετικού ήταν ισχυρή και αποφασιστική: «Αυτή είναι η στιγμή που η χώρα μου με χρειάζεται περισσότερο». "

ΤΟ ΑΚΡΩΤΗΡΙ ΤΗΣ ΑΠΟΙΚΙΑΚΗΣ ΕΞΑΡΤΗΣΗΣ

Να γιατί η εθνική ανεξαρτησία ή η υποτέλεια και η αποικιοκρατία, 

το να ορίζεις τη χώρα σου, την οικονομία σου ή αντιθέτως να σου επιβάλλουν οι άλλοι το εθνικό σου συμφέρον, 

είναι κάτι που θα πρέπει να μας αφορά και η διεκδίκηση της ελευθερίας της πατρίδας είναι υπόθεση του Λαού!

Και δυστυχώς μας προκαλεί θλίψη γιατί χρόνια τώρα προσπαθούν να μας πείσουν ότι η Κύπρος "κείται μακράν"... όταν πρόκειται να την υπερασπιστούμε από τον Τούρκο εισβολέα!

 Όταν πρόκειται όμως για τον εχθρό των συμμάχων μας το Ιράν, που έφτασε να τολμά να απειλεί τις Κυρίαρχες Βρετανικές Βάσεις, 

τότε μπορούμε να στείλουμε ό,τι ποιο σύγχρονο της πολεμικής Αεροπορίας μας και του Ναυτικού μας!

Γερομοριάς 

ΤΟ ΑΚΡΩΤΗΡΙ ΤΗΣ ΑΠΟΙΚΙΑΚΗΣ ΕΞΑΡΤΗΣΗΣ 

Αντώνης Ανδρουλιδάκης 

Το πλήγμα drone στη βρετανική βάση στο Ακρωτήρι δεν είναι ένα τεχνικό επεισόδιο στρατιωτικής φύσεως. Είναι μια στιγμή αποκάλυψης. Αποκαλύπτει τι σημαίνει για μια μικρή χώρα να λειτουργεί ως προωθημένη στρατιωτική πλατφόρμα μεγάλων δυνάμεων. Αποκαλύπτει το πραγματικό περιεχόμενο της λεγόμενης «γεωπολιτικής αναβάθμισης» και των περιβόητων "συμμαχιών". 

Και, κυρίως, αποκαλύπτει το πολιτικό ζήτημα που αποφεύγουμε συστηματικά: το αίτημα της εθνικής ανεξαρτησίας.

Οι βάσεις στο Ακρωτήρι και τη Δεκέλεια δεν είναι απλές στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Αποτελούν κυρίαρχο έδαφος του Η.Β. εντός της Κυπριακής Δημοκρατίας. Είναι ενεργό τμήμα στρατηγικών σχεδιασμών που συνδέονται με επιχειρήσεις του NATO και με παρεμβάσεις σε ευρύτερες ζώνες σύγκρουσης της Μέσης Ανατολής.

Η Κύπρος δεν αποφασίζει αυτούς τους σχεδιασμούς. Όμως ζει με το ρίσκο τους.

Και όταν μια στρατιωτική υποδομή εντάσσεται σε ευρύτερες συγκρούσεις, παύει να είναι «ουδέτερη παρουσία». Μετατρέπεται σε πιθανό στόχο. Αυτό ακριβώς υπενθύμισε το πλήγμα.

ΙΡΑΝ - ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΘΕΟΚΡΑΤΙΑ. ΠΟΙΑ Η ΣΧΈΣΗ ΤΗΣ ΙΡΑΝΙΚΗΣ ΕΟΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΜΕ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ

Του Διονύση Έξαρχου

Πάμε να εξηγήσουμε σε μερικούς αριστεριτζήδες, που ουδεμία σχέση έχουν με τα σοσιαλιστικά ιδεώδη, γιατί μία πιθανή πτώση της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν είναι ήττα για τον σοσιαλισμό και τον αντι-ιμπεριαλισμό, απαντώντας σε μερικά κλασικά αριστεριτζίδικα και φιλελοφέμ επιχειρήματα. 

Disclaimer: Το Ιράν δεν είναι τέλειο. Το Ιράν δεν είναι καν "καλό". Το Ιράν είναι ό,τι κάθε χώρα. Εξουσιαστικό με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Εδώ θα εξεταστούν οι ιδεολογικές προθέσεις και η πρακτική εφαρμογή τους.

1) Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν είναι μία Θεοκρατία, άρα όχι σοσιαλιστική.

Αρχικά, η έννοια της πίστης και η έννοια του σοσιαλισμού δεν είναι αντιθετικές μεταξύ τους. Η εμμονή της Δυτικής Αριστεράς με την αθεΐα πηγάζει από τις αστικές καταβολές των ιδεών μερικών καταληψιών του ευρύτερου χώρου, οι οποίοι είναι ιδεολογικά τέκνα του Διαφωτισμού, Εγκαλιτέ, λιμπεγτέ, φγετεγνιτέ και ΠΟΥΤΣΕΣ ΜΠΛΕ!

Ως Θεοκρατία περιγράφονται τα μοναρχικά καθεστώτα στα οποία οι λαοί δεν έχουν δικαίωμα συνδρομής και ψήφου και η εξουσία των οποίων προχωράει με μοναδική ηθική πυξίδα το εκάστοτε θρησκευτικό κείμενο που επικαλείται ο Μονάρχης.

Αμαρτία και ενοχή

 Δημήτρης Μαυρόπουλος 

Αγιογραφική και αγιοπατερική προσέγγιση της αμαρτίας και της ενοχής Σειρά: Ιερά εξομολόγησης και μυστήριο της μετανοίας 

Η προαπαιτούμενη επίσκεψη Μόντι στο Ισραήλ πριν την επίθεση κατά του Ιράν

Η διάλυση κάθε στρατοπέδου που θα μπορούσε να αμφισβητήσει την μονοκρατορία των ΗΠΑ και του δολαρίου, πίσω από την ευρύτερη ένταξη της Ινδίας στο δυτικό στρατόπεδο, και οι λόγοι για τους οποίους αποτελούσε προαπαιτούμενο για την επίθεση κατά του Ιράν.

Λαμπρινή Θωμά

28 Φεβρουαρίου 2026


Η πρώτη επίσκεψη ηγέτη προερχόμενου από τον Παγκόσμιο Νότο στο Ισραήλ της γενοκτόνου κυβέρνησης Νετανιάχου, η επίσκεψη του πρωθυπουργού της Ινδίας, Ναρέντνα Μόντυ, και η παράλληλη διαβεβαίωση του Ινδού ηγέτη ότι θα «πάρει από τον Καναδά ότι έχει να προσφέρει ο Καναδάς» ήταν η πρώτη απόδειξη ότι το σχέδιο των ΗΠΑ / Τραμπ για την διάλυση των BRICS+ όχι μόνο είναι υπαρκτό αλλά είναι και πίσω από όλες τις «ακραίες» κινήσεις του προέδρου της αυτοκρατορίας. Αυτό που έχει να προσφέρει ο Καναδάς είναι ενέργεια – αυτήν που αν την προσφέρει, η Ινδία αποκόπτει τον ουσιαστικότερο δεσμό της με την Ρωσία.

Το «φλερτ» της Αλάσκας, που αποδείχθηκε ανίκανο να διακόψει ή έστω να προκαλέσει ρωγμές στο σινορωσικό μέτωπο, ακολούθησε ο εκβιασμός του «αδύναμου κρίκου» της χαλαρής, έτσι κι αλλιώς, ένωσης των BRICS+, μέσω όχι μόνο των υπέρογκων δασμών αλλά και άλλων πιέσεων σε σχέση με την οικονομία τους και την ενεργειακή τους εξάρτηση και από τρίτα – αραβικά- κράτη όπως και από ένα σημαντικό και ισχυρό μέρος της ινδικής ελίτ.

Ο θερμός εναγκαλισμός των εκπροσώπων δύο φασιστικών ιδεολογιών, βασισμένων στην ανωτερότητα καταγωγής / αίματος, Νετανιάχου και Μόντυ, ήταν η υποταγή της Ινδίας σε όλους τους εκβιασμούς των ΗΠΑ και η υπόσχεσή της προς τις ΗΠΑ ότι θα είναι «καλό παιδί» από δω και πέρα, επιστρέφοντας στο status quo ante. Η επιστροφή της Ινδίας στο δολάριο, στις συναλλαγής της με Ρωσία και Κίνα, πρέπει να είναι αναμενόμενη, πια: η νέα χειμερία νάρκη των BRICS+ έχει ήδη ξεκινήσει.